Liber Genesis

1:1 In principio creavit Deus c.lum et terram.
1:2 Terra autem erat inanis et vacua, et tenebr. erant super faciem abyssi : et spiritus Dei ferebatur super aquas.
1:3 Dixitque Deus : Fiat lux. Et facta est lux.
1:4 Et vidit Deus lucem quod esset bona : et divisit lucem a tenebris.
1:5 Appellavitque lucem Diem, et tenebras Noctem : factumque est vespere et mane, dies unus.
1:6 Dixit quoque Deus : Fiat firmamentum in medio aquarum : et dividat aquas ab aquis.
1:7 Et fecit Deus firmamentum, divisitque aquas, qu. erant sub firmamento, ab his, qu. erant super firmamentum. Et factum est ita.
1:8 Vocavitque Deus firmamentum, C.lum : et factum est vespere et mane, dies secundus.
1:9 Dixit vero Deus : Congregentur aqu., qu. sub c.lo sunt, in locum unum : et appareat arida. Et factum est ita.
1:10 Et vocavit Deus aridam Terram, congregationesque aquarum appellavit Maria. Et vidit Deus quod esset bonum.
1:11 Et ait : Germinet terra herbam virentem, et facientem semen, et lignum pomiferum faciens fructum juxta genus suum, cujus semen in semetipso sit super terram. Et factum est ita.
1:12 Et protulit terra herbam virentem, et facientem semen juxta genus suum, lignumque faciens fructum, et habens unumquodque sementem secundum speciem suam. Et vidit Deus quod esset bonum.
1:13 Et factum est vespere et mane, dies tertius.
1:14 Dixit autem Deus : Fiant luminaria in firmamento c.li, et dividant diem ac noctem, et sint in signa et tempora, et dies et annos :
1:15 ut luceant in firmamento c.li, et illuminent terram. Et factum est ita.
1:16 Fecitque Deus duo luminaria magna : luminare majus, ut pr.esset diei : et luminare minus, ut pr.esset nocti : et stellas.
1:17 Et posuit eas in firmamento c.li, ut lucerent super terram,
1:18 et pr.essent diei ac nocti, et dividerent lucem ac tenebras. Et vidit Deus quod esset bonum.
1:19 Et factum est vespere et mane, dies quartus.
1:20 Dixit etiam Deus : Producant aqu. reptile anim. viventis, et volatile super terram sub firmamento c.li.
1:21 Creavitque Deus cete grandia, et omnem animam viventem atque motabilem, quam produxerant aqu. in species suas, et omne volatile secundum genus suum. Et vidit Deus quod esset bonum.
1:22 Benedixitque eis, dicens : Crescite, et multiplicamini, et replete aquas maris : avesque multiplicentur super terram.
1:23 Et factum est vespere et mane, dies quintus.
1:24 Dixit quoque Deus : Producat terra animam viventem in genere suo, jumenta, et reptilia, et bestias terr. secundum species suas. Factumque est ita.
1:25 Et fecit Deus bestias terr. juxta species suas, et jumenta, et omne reptile terr. in genere suo.\ Et vidit Deus quod esset bonum,
1:26 et ait : Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram : et pr.sit piscibus maris, et volatilibus c.li, et bestiis, univers.que terr., omnique reptili, quod movetur in terra.
1:27 Et creavit Deus hominem ad imaginem suam : ad imaginem Dei creavit illum, masculum et feminam creavit eos.
1:28 Benedixitque illis Deus, et ait : Crescite et multiplicamini, et replete terram, et subjicite eam, et dominamini piscibus maris, et volatilibus c.li, et universis animantibus, qu. moventur super terram.
1:29 Dixitque Deus : Ecce dedi vobis omnem herbam afferentem semen super terram, et universa ligna qu. habent in semetipsis sementem generis sui, ut sint vobis in escam :
1:30 et cunctis animantibus terr., omnique volucri c.li, et universis qu. moventur in terra, et in quibus est anima vivens, ut habeant ad vescendum. Et factum est ita.
1:31 Viditque Deus cuncta qu. fecerat, et erant valde bona. Et factum est vespere et mane, dies sextus.
2:1 Igitur perfecti sunt c.li et terra, et omnis ornatus eorum.
2:2 Complevitque Deus die septimo opus suum quod fecerat : et requievit die septimo ab universo opere quod patrarat.
2:3 Et benedixit diei septimo, et sanctificavit illum, quia in ipso cessaverat ab omni opere suo quod creavit Deus ut faceret.\
2:4 Ist. sunt generationes c.li et terr., quando creata sunt, in die quo fecit Dominus Deus c.lum et terram,
2:5 et omne virgultum agri antequam oriretur in terra, omnemque herbam regionis priusquam germinaret : non enim pluerat Dominus Deus super terram, et homo non erat qui operaretur terram :
2:6 sed fons ascendebat e terra, irrigans universam superficiem terr..
2:7 Formavit igitur Dominus Deus hominem de limo terr., et inspiravit in faciem ejus spiraculum vit., et factus est homo in animam viventem.
2:8 Plantaverat autem Dominus Deus paradisum voluptatis a principio, in quo posuit hominem quem formaverat.
2:9 Produxitque Dominus Deus de humo omne lignum pulchrum visu, et ad vescendum suave lignum etiam vit. in medio paradisi, lignumque scienti. boni et mali.
2:10 Et fluvius egrediebatur de loco voluptatis ad irrigandum paradisum, qui inde dividitur in quatuor capita.
2:11 Nomen uni Phison : ipse est qui circuit omnem terram Hevilath, ubi nascitur aurum :
2:12 et aurum terr. illius optimum est ; ibi invenitur bdellium, et lapis onychinus.
2:13 Et nomen fluvii secundi Gehon ; ipse est qui circumit omnem terram .thiopi..
2:14 Nomen vero fluminis tertii, Tigris : ipse vadit contra Assyrios. Fluvius autem quartus, ipse est Euphrates.
2:15 Tulit ergo Dominus Deus hominem, et posuit eum in paradiso voluptatis, ut operaretur, et custodiret illum :
2:16 pr.cepitque ei, dicens : Ex omni ligno paradisi comede ;
2:17 de ligno autem scienti. boni et mali ne comedas : in quocumque enim die comederis ex eo, morte morieris.
2:18 Dixit quoque Dominus Deus : Non est bonum esse hominem solum : faciamus ei adjutorium simile sibi.
2:19 Formatis igitur Dominus Deus de humo cunctis animantibus terr., et universis volatilibus c.li, adduxit ea ad Adam, ut videret quid vocaret ea : omne enim quod vocavit Adam anim. viventis, ipsum est nomen ejus.
2:20 Appellavitque Adam nominibus suis cuncta animantia, et universa volatilia c.li, et omnes bestias terr. : Ad. vero non inveniebatur adjutor similis ejus.
2:21 Immisit ergo Dominus Deus soporem in Adam : cumque obdormisset, tulit unam de costis ejus, et replevit carnem pro ea.
2:22 Et .dificavit Dominus Deus costam, quam tulerat de Adam, in mulierem : et adduxit eam ad Adam.
2:23 Dixitque Adam : Hoc nunc os ex ossibus meis, et caro de carne mea : h.c vocabitur Virago, quoniam de viro sumpta est.
2:24 Quam ob rem relinquet homo patrem suum, et matrem, et adh.rebit uxori su. : et erunt duo in carne una.
2:25 Erat autem uterque nudus, Adam scilicet et uxor ejus : et non erubescebant.
3:1 Sed et serpens erat callidior cunctis animantibus terr. qu. fecerat Dominus Deus. Qui dixit ad mulierem : Cur pr.cepit vobis Deus ut non comederetis de omni ligno paradisi ?
3:2 Cui respondit mulier : De fructu lignorum, qu. sunt in paradiso, vescimur :
3:3 de fructu vero ligni quod est in medio paradisi, pr.cepit nobis Deus ne comederemus, et ne tangeremus illud, ne forte moriamur.
3:4 Dixit autem serpens ad mulierem : Nequaquam morte moriemini.
3:5 Scit enim Deus quod in quocumque die comederitis ex eo, aperientur oculi vestri, et eritis sicut dii, scientes bonum et malum.
3:6 Vidit igitur mulier quod bonum esset lignum ad vescendum, et pulchrum oculis, aspectuque delectabile : et tulit de fructu illius, et comedit : deditque viro suo, qui comedit.
3:7 Et aperti sunt oculi amborum ; cumque cognovissent se esse nudos, consuerunt folia ficus, et fecerunt sibi perizomata.
3:8 Et cum audissent vocem Domini Dei deambulantis in paradiso ad auram post meridiem, abscondit se Adam et uxor ejus a facie Domini Dei in medio ligni paradisi.
3:9 Vocavitque Dominus Deus Adam, et dixit ei : Ubi es ?
3:10 Qui ait : Vocem tuam audivi in paradiso, et timui, eo quod nudus essem, et abscondi me.
3:11 Cui dixit : Quis enim indicavit tibi quod nudus esses, nisi quod ex ligno de quo pr.ceperam tibi ne comederes, comedisti ?
3:12 Dixitque Adam : Mulier, quam dedisti mihi sociam, dedit mihi de ligno, et comedi.
3:13 Et dixit Dominus Deus ad mulierem : Quare hoc fecisti ? Qu. respondit : Serpens decepit me, et comedi.\
3:14 Et ait Dominus Deus ad serpentem : [Quia fecisti hoc,/ maledictus es inter omnia animantia, et bestias terr. :/ super pectus tuum gradieris, et terram comedes cunctis diebus vit. tu../
3:15 Inimicitias ponam inter te et mulierem,/ et semen tuum et semen illius :/ ipsa conteret caput tuum,/ et tu insidiaberis calcaneo ejus.]
3:16 Mulieri quoque dixit : Multiplicabo .rumnas tuas, et conceptus tuos : in dolore paries filios, et sub viri potestate eris, et ipse dominabitur tui.
3:17 Ad. vero dixit : Quia audisti vocem uxoris tu., et comedisti de ligno, ex quo pr.ceperam tibi ne comederes, maledicta terra in opere tuo : in laboribus comedes ex ea cunctis diebus vit. tu..
3:18 Spinas et tribulos germinabit tibi, et comedes herbam terr..
3:19 In sudore vultus tui vesceris pane, donec revertaris in terram de qua sumptus es : quia pulvis es et in pulverem reverteris.
3:20 Et vocavit Adam nomen uxoris su., Heva : eo quod mater esset cunctorum viventium.
3:21 Fecit quoque Dominus Deus Ad. et uxori ejus tunicas pelliceas, et induit eos :
3:22 et ait : Ecce Adam quasi unus ex nobis factus est, sciens bonum et malum : nunc ergo ne forte mittat manum suam, et sumat etiam de ligno vit., et comedat, et vivat in .ternum.
3:23 Et emisit eum Dominus Deus de paradiso voluptatis, ut operaretur terram de qua sumptus est.
3:24 Ejecitque Adam : et collocavit ante paradisum voluptatis cherubim, et flammeum gladium, atque versatilem, ad custodiendam viam ligni vit..
4:1 Adam vero cognovit uxorem suam Hevam, qu. concepit et peperit Cain, dicens : Possedi hominem per Deum.
4:2 Rursumque peperit fratrem ejus Abel. Fuit autem Abel pastor ovium, et Cain agricola.
4:3 Factum est autem post multos dies ut offerret Cain de fructibus terr. munera Domino.
4:4 Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui, et de adipibus eorum : et respexit Dominus ad Abel, et ad munera ejus.
4:5 Ad Cain vero, et ad munera illius non respexit : iratusque est Cain vehementer, et concidit vultus ejus.
4:6 Dixitque Dominus ad eum : Quare iratus es ? et cur concidit facies tua ?
4:7 nonne si bene egeris, recipies : sin autem male, statim in foribus peccatum aderit ? sed sub te erit appetitus ejus, et tu dominaberis illius.
4:8 Dixitque Cain ad Abel fratrem suum : Egrediamur foras. Cumque essent in agro, consurrexit Cain adversus fratrem suum Abel, et interfecit eum.
4:9 Et ait Dominus ad Cain : Ubi est Abel frater tuus ? Qui respondit : Nescio : num custos fratris mei sum ego ?
4:10 Dixitque ad eum : Quid fecisti ? vox sanguinis fratris tui clamat ad me de terra.
4:11 Nunc igitur maledictus eris super terram, qu. aperuit os suum, et suscepit sanguinem fratris tui de manu tua.
4:12 Cum operatus fueris eam, non dabit tibi fructus suos : vagus et profugus eris super terram.
4:13 Dixitque Cain ad Dominum : Major est iniquitas mea, quam ut veniam merear.
4:14 Ecce ejicis me hodie a facie terr., et a facie tua abscondar, et ero vagus et profugus in terra : omnis igitur qui invenerit me, occidet me.
4:15 Dixitque ei Dominus : Nequaquam ita fiet : sed omnis qui occiderit Cain, septuplum punietur. Posuitque Dominus Cain signum, ut non interficeret eum omnis qui invenisset eum.
4:16 Egressusque Cain a facie Domini, habitavit profugus in terra ad orientalem plagam Eden.\
4:17 Cognovit autem Cain uxorem suam, qu. concepit, et peperit Henoch : et .dificavit civitatem, vocavitque nomen ejus ex nomine filii sui, Henoch.
4:18 Porro Henoch genuit Irad, et Irad genuit Mavia.l, et Mavia.l genuit Mathusa.l, et Mathusa.l genuit Lamech.
4:19 Qui accepit duas uxores, nomen uni Ada, et nomen alteri Sella.
4:20 Genuitque Ada Jabel, qui fuit pater habitantium in tentoriis, atque pastorum.
4:21 Et nomen fratris ejus Jubal : ipse fuit pater canentium cithara et organo.
4:22 Sella quoque genuit Tubalcain, qui fuit malleator et faber in cuncta opera .ris et ferri. Soror vero Tubalcain, No.ma.
4:23 Dixitque Lamech uxoribus suis Ad. et Sell. : [Audite vocem meam, uxores Lamech ;/ auscultate sermonem meum :/ quoniam occidi virum in vulnus meum,/ et adolescentulum in livorem meum./
4:24 Septuplum ultio dabitur de Cain :/ de Lamech vero septuagies septies.]\
4:25 Cognovit quoque adhuc Adam uxorem suam : et peperit filium, vocavitque nomen ejus Seth, dicens : Posuit mihi Deus semen aliud pro Abel, quem occidit Cain.
4:26 Sed et Seth natus est filius, quem vocavit Enos : iste coepit invocare nomen Domini.
5:1 Hic est liber generationis Adam. In die qua creavit Deus hominem, ad similitudinem Dei fecit illum.
5:2 Masculum et feminam creavit eos, et benedixit illis : et vocavit nomen eorum Adam, in die quo creati sunt.
5:3 Vixit autem Adam centum triginta annis : et genuit ad imaginem et similitudinem suam, vocavitque nomen ejus Seth.
5:4 Et facti sunt dies Adam, postquam genuit Seth, octingenti anni : genuitque filios et filias.
5:5 Et factum est omne tempus quod vixit Adam, anni nongenti triginta, et mortuus est.
5:6 Vixit quoque Seth centum quinque annis, et genuit Enos.
5:7 Vixitque Seth, postquam genuit Enos, octingentis septem annis, genuitque filios et filias.
5:8 Et facti sunt omnes dies Seth nongentorum duodecim annorum, et mortuus est.
5:9 Vixit vero Enos nonaginta annis, et genuit Cainan.
5:10 Post cujus ortum vixit octingentis quindecim annis, et genuit filios et filias.
5:11 Factique sunt omnes dies Enos nongenti quinque anni, et mortuus est.
5:12 Vixit quoque Cainan septuaginta annis, et genuit Malaleel.
5:13 Et vixit Cainan, postquam genuit Malaleel, octingentis quadraginta annis, genuitque filios et filias.
5:14 Et facti sunt omnes dies Cainan nongenti decem anni, et mortuus est.
5:15 Vixit autem Malaleel sexaginta quinque annis, et genuit Jared.
5:16 Et vixit Malaleel, postquam genuit Jared, octingentis triginta annis, et genuit filios et filias.
5:17 Et facti sunt omnes dies Malaleel octingenti nonaginta quinque anni, et mortuus est.
5:18 Vixitque Jared centum sexaginta duobus annis, et genuit Henoch.
5:19 Et vixit Jared, postquam genuit Henoch, octingentis annis, et genuit filios et filias.
5:20 Et facti sunt omnes dies Jared nongenti sexaginta duo anni, et mortuus est.
5:21 Porro Henoch vixit sexaginta quinque annis, et genuit Mathusalam.
5:22 Et ambulavit Henoch cum Deo : et vixit, postquam genuit Mathusalam, trecentis annis, et genuit filios et filias.
5:23 Et facti sunt omnes dies Henoch trecenti sexaginta quinque anni.
5:24 Ambulavitque cum Deo, et non apparuit : quia tulit eum Deus.
5:25 Vixit quoque Mathusala centum octoginta septem annis, et genuit Lamech.
5:26 Et vixit Mathusala, postquam genuit Lamech, septingentis octoginta duobus annis, et genuit filios et filias.
5:27 Et facti sunt omnes dies Mathusala nongenti sexaginta novem anni, et mortuus est.
5:28 Vixit autem Lamech centum octoginta duobus annis, et genuit filium :
5:29 vocavitque nomen ejus No., dicens : Iste consolabitur nos ab operibus et laboribus manuum nostrarum in terra, cui maledixit Dominus.
5:30 Vixitque Lamech, postquam genuit No., quingentis nonaginta quinque annis, et genuit filios et filias.
5:31 Et facti sunt omnes dies Lamech septingenti septuaginta septem anni, et mortuus est. No. vero cum quingentorum esset annorum, genuit Sem, Cham et Japheth.
6:1 Cumque coepissent homines multiplicari super terram, et filias procreassent,
6:2 videntes filii Dei filias hominum quod essent pulchr., acceperunt sibi uxores ex omnibus, quas elegerant.
6:3 Dixitque Deus : Non permanebit spiritus meus in homine in .ternum, quia caro est : eruntque dies illius centum viginti annorum.
6:4 Gigantes autem erant super terram in diebus illis : postquam enim ingressi sunt filii Dei ad filias hominum, ill.que genuerunt, isti sunt potentes a s.culo viri famosi.
6:5 Videns autem Deus quod multa malitia hominum esset in terra, et cuncta cogitatio cordis intenta esset ad malum omni tempore,
6:6 poenituit eum quod hominem fecisset in terra. Et tactus dolore cordis intrinsecus,
6:7 Delebo, inquit, hominem, quem creavi, a facie terr., ab homine usque ad animantia, a reptili usque ad volucres c.li : poenitet enim me fecisse eos.\
6:8 No. vero invenit gratiam coram Domino.
6:9 H. sunt generationes No. : No. vir justus atque perfectus fuit in generationibus suis ; cum Deo ambulavit.
6:10 Et genuit tres filios, Sem, Cham et Japheth.
6:11 Corrupta est autem terra coram Deo, et repleta est iniquitate.
6:12 Cumque vidisset Deus terram esse corruptam (omnis quippe caro corruperat viam suam super terram),
6:13 dixit ad No. : Finis univers. carnis venit coram me : repleta est terra iniquitate a facie eorum, et ego disperdam eos cum terra.
6:14 Fac tibi arcam de lignis l.vigatis ; mansiunculas in arca facies, et bitumine linies intrinsecus et extrinsecus.
6:15 Et sic facies eam : trecentorum cubitorum erit longitudo arc., quinquaginta cubitorum latitudo, et triginta cubitorum altitudo illius.
6:16 Fenestram in arca facies, et in cubito consummabis summitatem ejus : ostium autem arc. pones ex latere ; deorsum, coenacula et tristega facies in ea.\
6:17 Ecce ego adducam aquas diluvii super terram, ut interficiam omnem carnem, in qua spiritus vit. est subter c.lum : universa qu. in terra sunt, consumentur.
6:18 Ponamque foedus meum tecum : et ingredieris arcam tu et filii tui, uxor tua, et uxores filiorum tuorum tecum.
6:19 Et ex cunctis animantibus univers. carnis bina induces in arcam, ut vivant tecum : masculini sexus et feminini.
6:20 De volucribus juxta genus suum, et de jumentis in genere suo, et ex omni reptili terr. secundum genus suum : bina de omnibus ingredientur tecum, ut possint vivere.
6:21 Tolles igitur tecum ex omnibus escis, qu. mandi possunt, et comportabis apud te : et erunt tam tibi, quam illis in cibum.
6:22 Fecit igitur No. omnia qu. pr.ceperat illi Deus.
7:1 Dixitque Dominus ad eum : Ingredere tu et omnis domus tua in arcam : te enim vidi justum coram me in generatione hac.
7:2 Ex omnibus animantibus mundis tolle septena et septena, masculum et feminam : de animantibus vero immundis duo et duo, masculum et feminam.
7:3 Sed et de volatilibus c.li septena et septena, masculum et feminam : ut salvetur semen super faciem univers. terr..
7:4 Adhuc enim, et post dies septem ego pluam super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus : et delebo omnem substantiam, quam feci, de superficie terr..
7:5 Fecit ergo No. omnia qu. mandaverat ei Dominus.
7:6 Eratque sexcentorum annorum quando diluvii aqu. inundaverunt super terram.
7:7 Et ingressus est No. et filii ejus, uxor ejus et uxores filiorum ejus cum eo in arcam propter aquas diluvii.
7:8 De animantibus quoque mundis et immundis, et de volucribus, et ex omni quod movetur super terram,
7:9 duo et duo ingressa sunt ad No. in arcam, masculus et femina, sicut pr.ceperat Dominus No..
7:10 Cumque transissent septem dies, aqu. diluvii inundaverunt super terram.
7:11 Anno sexcentesimo vit. No., mense secundo, septimodecimo die mensis, rupti sunt omnes fontes abyssi magn., et cataract. c.li apert. sunt :
7:12 et facta est pluvia super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus.
7:13 In articulo diei illius ingressus est No., et Sem, et Cham, et Japheth filii ejus ; uxor illius, et tres uxores filiorum ejus cum eis in arcam :
7:14 ipsi et omne animal secundum genus suum, universaque jumenta in genere suo, et omne quod movetur super terram in genere suo, cunctumque volatile secundum genus suum, univers. aves, omnesque volucres,
7:15 ingress. sunt ad No. in arcam, bina et bina ex omni carne, in qua erat spiritus vit..
7:16 Et qu. ingressa sunt, masculus et femina ex omni carne introierunt, sicut pr.ceperat ei Deus : et inclusit eum Dominus deforis.\
7:17 Factumque est diluvium quadraginta diebus super terram : et multiplicat. sunt aqu., et elevaverunt arcam in sublime a terra.
7:18 Vehementer enim inundaverunt, et omnia repleverunt in superficie terr. : porro arca ferebatur super aquas.
7:19 Et aqu. pr.valuerunt nimis super terram : opertique sunt omnes montes excelsi sub universo c.lo.
7:20 Quindecim cubitis altior fuit aqua super montes, quos operuerat.
7:21 Consumptaque est omnis caro qu. movebatur super terram, volucrum, animantium, bestiarum, omniumque reptilium, qu. reptant super terram : universi homines,
7:22 et cuncta, in quibus spiraculum vit. est in terra, mortua sunt.
7:23 Et delevit omnem substantiam qu. erat super terram, ab homine usque ad pecus, tam reptile quam volucres c.li : et deleta sunt de terra. Remansit autem solus No., et qui cum eo erant in arca.
7:24 Obtinueruntque aqu. terram centum quinquaginta diebus.
8:1 Recordatus autem Deus No., cunctorumque animantium, et omnium jumentorum, qu. erant cum eo in arca, adduxit spiritum super terram, et imminut. sunt aqu..
8:2 Et clausi sunt fontes abyssi, et cataract. c.li : et prohibit. sunt pluvi. de c.lo.
8:3 Revers.que sunt aqu. de terra euntes et redeuntes : et coeperunt minui post centum quinquaginta dies.
8:4 Requievitque arca mense septimo, vigesimo septimo die mensis, super montes Armeni..
8:5 At vero aqu. ibant et decrescebant usque ad decimum mensem : decimo enim mense, primo die mensis, apparuerunt cacumina montium.
8:6 Cumque transissent quadraginta dies, aperiens No. fenestram arc., quam fecerat, dimisit corvum,
8:7 qui egrediebatur, et non revertebatur, donec siccarentur aqu. super terram.
8:8 Emisit quoque columbam post eum, ut videret si jam cessassent aqu. super faciem terr..
8:9 Qu. cum non invenisset ubi requiesceret pes ejus, reversa est ad eum in arcam : aqu. enim erant super universam terram : extenditque manum, et apprehensam intulit in arcam.
8:10 Expectatis autem ultra septem diebus aliis, rursum dimisit columbam ex arca.
8:11 At illa venit ad eum ad vesperam, portans ramum oliv. virentibus foliis in ore suo : intellexit ergo No. quod cessassent aqu. super terram.
8:12 Expectavitque nihilominus septem alios dies : et emisit columbam, qu. non est reversa ultra ad eum.
8:13 Igitur sexcentesimo primo anno, primo mense, prima die mensis, imminut. sunt aqu. super terram : et aperiens No. tectum arc., aspexit, viditque quod exsiccata esset superficies terr..
8:14 Mense secundo, septimo et vigesimo die mensis arefacta est terra.\
8:15 Locutus est autem Deus ad No., dicens :
8:16 Egredere de arca, tu et uxor tua, filii tui et uxores filiorum tuorum tecum.
8:17 Cuncta animantia, qu. sunt apud te, ex omni carne, tam in volatilibus quam in bestiis et universis reptilibus, qu. reptant super terram, educ tecum, et ingredimini super terram : crescite et multiplicamini super eam.
8:18 Egressus est ergo No., et filii ejus : uxor illius, et uxores filiorum ejus cum eo.
8:19 Sed et omnia animantia, jumenta, et reptilia qu. reptant super terram, secundum genus suum, egressa sunt de arca.
8:20 .dificavit autem No. altare Domino : et tollens de cunctis pecoribus et volucribus mundis, obtulit holocausta super altare.
8:21 Odoratusque est Dominus odorem suavitatis, et ait : Nequaquam ultra maledicam terr. propter homines : sensus enim et cogitatio humani cordis in malum prona sunt ab adolescentia sua : non igitur ultra percutiam omnem animam viventem sicut feci.
8:22 Cunctis diebus terr., sementis et messis, frigus et .stus, .stas et hiems, nox et dies non requiescent.
9:1 Benedixitque Deus No. et filiis ejus. Et dixit ad eos : Crescite, et multiplicamini, et replete terram.
9:2 Et terror vester ac tremor sit super cuncta animalia terr., et super omnes volucres c.li, cum universis qu. moventur super terram : omnes pisces maris manui vestr. traditi sunt.
9:3 Et omne, quod movetur et vivit, erit vobis in cibum : quasi olera virentia tradidi vobis omnia.
9:4 Excepto, quod carnem cum sanguine non comedetis.
9:5 Sanguinem enim animarum vestrarum requiram de manu cunctarum bestiarum : et de manu hominis, de manu viri, et fratris ejus requiram animam hominis.
9:6 Quicumque effuderit humanum sanguinem, fundetur sanguis illius : ad imaginem quippe Dei factus est homo.
9:7 Vos autem crescite et multiplicamini, et ingredimini super terram, et implete eam.\
9:8 H.c quoque dixit Deus ad No., et ad filios ejus cum eo :
9:9 Ecce ego statuam pactum meum vobiscum, et cum semine vestro post vos :
9:10 et ad omnem animam viventem, qu. est vobiscum, tam in volucribus quam in jumentis et pecudibus terr. cunctis, qu. egressa sunt de arca, et universis bestiis terr..
9:11 Statuam pactum meum vobiscum, et nequaquam ultra interficietur omnis caro aquis diluvii, neque erit deinceps diluvium dissipans terram.
9:12 Dixitque Deus : Hoc signum foederis quod do inter me et vos, et ad omnem animam viventem, qu. est vobiscum in generationes sempiternas :
9:13 arcum meum ponam in nubibus, et erit signum foederis inter me et inter terram.
9:14 Cumque obduxero nubibus c.lum, apparebit arcus meus in nubibus :
9:15 et recordabor foederis mei vobiscum, et cum omni anima vivente qu. carnem vegetat : et non erunt ultra aqu. diluvii ad delendum universam carnem.
9:16 Eritque arcus in nubibus, et videbo illum, et recordabor foederis sempiterni quod pactum est inter Deum et omnem animam viventem univers. carnis qu. est super terram.
9:17 Dixitque Deus ad No. : Hoc erit signum foederis, quod constitui inter me et omnem carnem super terram.\
9:18 Erant ergo filii No., qui egressi sunt de arca, Sem, Cham et Japheth : porro Cham ipse est pater Chanaan.
9:19 Tres isti filii sunt No. : et ab his disseminatum est omne genus hominum super universam terram.
9:20 Coepitque No. vir agricola exercere terram, et plantavit vineam.
9:21 Bibensque vinum inebriatus est, et nudatus in tabernaculo suo.
9:22 Quod cum vidisset Cham, pater Chanaan, verenda scilicet patris sui esse nudata, nuntiavit duobus fratribus suis foras.
9:23 At vero Sem et Japheth pallium imposuerunt humeris suis, et incedentes retrorsum, operuerunt verenda patris sui : faciesque eorum avers. erant, et patris virilia non viderunt.
9:24 Evigilans autem No. ex vino, cum didicisset qu. fecerat ei filius suus minor,
9:25 ait : [Maledictus Chanaan,/ servus servorum erit fratribus suis.]
9:26 Dixitque : [Benedictus Dominus Deus Sem,/ sit Chanaan servus ejus./
9:27 Dilatet Deus Japheth, et habitet in tabernaculis Sem,/ sitque Chanaan servus ejus.]
9:28 Vixit autem No. post diluvium trecentis quinquaginta annis.
9:29 Et impleti sunt omnes dies ejus nongentorum quinquaginta annorum : et mortuus est.
10:1 H. sunt generationes filiorum No., Sem, Cham et Japheth : natique sunt eis filii post diluvium.
10:2 Filii Japheth : Gomer, et Magog, et Madai, et Javan, et Thubal, et Mosoch, et Thiras.
10:3 Porro filii Gomer : Ascenez et Riphath et Thogorma.
10:4 Filii autem Javan : Elisa et Tharsis, Cetthim et Dodanim.
10:5 Ab his divis. sunt insul. gentium in regionibus suis, unusquisque secundum linguam suam et familias suas in nationibus suis.\
10:6 Filii autem Cham : Chus, et Mesraim, et Phuth, et Chanaan.
10:7 Filii Chus : Saba, et Hevila, et Sabatha, et Regma, et Sabatacha. Filii Regma : Saba et Dadan.
10:8 Porro Chus genuit Nemrod : ipse coepit esse potens in terra,
10:9 et erat robustus venator coram Domino. Ob hoc exivit proverbium : Quasi Nemrod robustus venator coram Domino.
10:10 Fuit autem principium regni ejus Babylon, et Arach et Achad, et Chalanne, in terra Sennaar.
10:11 De terra illa egressus est Assur, et .dificavit Niniven, et plateas civitatis, et Chale.
10:12 Resen quoque inter Niniven et Chale : h.c est civitas magna.
10:13 At vero Mesraim genuit Ludim, et Anamim et Laabim, Nephthuim,
10:14 et Phetrusim, et Chasluim : de quibus egressi sunt Philisthiim et Caphtorim.
10:15 Chanaan autem genuit Sidonem primogenitum suum. Heth.um,
10:16 et Jebus.um, et Amorrh.um, Gerges.um,
10:17 Hev.um, et Arac.um : Sin.um,
10:18 et Aradium, Samar.um, et Amath.um : et post h.c disseminati sunt populi Chanan.orum.
10:19 Factique sunt termini Chanaan venientibus a Sidone Geraram usque Gazam, donec ingrediaris Sodomam et Gomorrham, et Adamam, et Seboim usque Lesa.
10:20 Hi sunt filii Cham in cognationibus, et linguis, et generationibus, terrisque et gentibus suis.\
10:21 De Sem quoque nati sunt, patre omnium filiorum Heber, fratre Japheth majore.
10:22 Filii Sem : .lam, et Assur, et Arphaxad, et Lud, et Aram.
10:23 Filii Aram : Us, et Hul, et Gether, et Mes.
10:24 At vero Arphaxad genuit Sale, de quo ortus est Heber.
10:25 Natique sunt Heber filii duo : nomen uni Phaleg, eo quod in diebus ejus divisa sit terra : et nomen fratris ejus Jectan.
10:26 Qui Jectan genuit Elmodad, et Saleph, et Asarmoth, Jare,
10:27 et Aduram, et Uzal, et Decla,
10:28 et Ebal, et Abima.l, Saba,
10:29 et Ophir, et Hevila, et Jobab : omnes isti, filii Jectan.
10:30 Et facta est habitatio eorum de Messa pergentibus usque Sephar montem orientalem.
10:31 Isti filii Sem secundum cognationes, et linguas, et regiones in gentibus suis.
10:32 H. famili. No. juxta populos et nationes suas. Ab his divis. sunt gentes in terra post diluvium.
11:1 Erat autem terra labii unius, et sermonum eorumdem.
11:2 Cumque proficiscerentur de oriente, invenerunt campum in terra Sennaar, et habitaverunt in eo.
11:3 Dixitque alter ad proximum suum : Venite, faciamus lateres, et coquamus eos igni. Habueruntque lateres pro saxis, et bitumen pro c.mento :
11:4 et dixerunt : Venite, faciamus nobis civitatem et turrim, cujus culmen pertingat ad c.lum : et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras.
11:5 Descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrim, quam .dificabant filii Adam,
11:6 et dixit : Ecce, unus est populus, et unum labium omnibus : coeperuntque hoc facere, nec desistent a cogitationibus suis, donec eas opere compleant.
11:7 Venite igitur, descendamus, et confundamus ibi linguam eorum, ut non audiat unusquisque vocem proximi sui.
11:8 Atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras, et cessaverunt .dificare civitatem.
11:9 Et idcirco vocatum est nomen ejus Babel, quia ibi confusum est labium univers. terr. : et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum regionum.\
11:10 H. sunt generationes Sem : Sem erat centum annorum quando genuit Arphaxad, biennio post diluvium.
11:11 Vixitque Sem, postquam genuit Arphaxad, quingentis annis : et genuit filios et filias.
11:12 Porro Arphaxad vixit triginta quinque annis, et genuit Sale.
11:13 Vixitque Arphaxad, postquam genuit Sale, trecentis tribus annis : et genuit filios et filias.
11:14 Sale quoque vixit triginta annis, et genuit Heber.
11:15 Vixitque Sale, postquam genuit Heber, quadringentis tribus annis : et genuit filios et filias.
11:16 Vixit autem Heber triginta quatuor annis, et genuit Phaleg.
11:17 Et vixit Heber postquam genuit Phaleg, quadringentis triginta annis : et genuit filios et filias.
11:18 Vixit quoque Phaleg triginta annis, et genuit Reu.
11:19 Vixitque Phaleg, postquam genuit Reu, ducentis novem annis : et genuit filios et filias.
11:20 Vixit autem Reu triginta duobus annis, et genuit Sarug.
11:21 Vixit quoque Reu, postquam genuit Sarug, ducentis septem annis : et genuit filios et filias.
11:22 Vixit vero Sarug triginta annis, et genuit Nachor.
11:23 Vixitque Sarug, postquam genuit Nachor, ducentis annis : et genuit filios et filias.
11:24 Vixit autem Nachor viginti novem annis, et genuit Thare.
11:25 Vixitque Nachor, postquam genuit Thare, centum decem et novem annis : et genuit filios et filias.
11:26 Vixitque Thare septuaginta annis, et genuit Abram, et Nachor, et Aran.\
11:27 H. sunt autem generationes Thare : Thare genuit Abram, Nachor et Aran. Porro Aran genuit Lot.
11:28 Mortuusque est Aran ante Thare patrem suum, in terra nativitatis su., in Ur Chald.orum.
11:29 Duxerunt autem Abram et Nachor uxores : nomen uxoris Abram, Sarai : et nomen uxoris Nachor, Melcha filia Aran, patris Melch., et patris Jesch..
11:30 Erat autem Sarai sterilis, nec habebat liberos.
11:31 Tulit itaque Thare Abram filium suum, et Lot filium Aran, filium filii sui, et Sarai nurum suam, uxorem Abram filii sui, et eduxit eos de Ur Chald.orum, ut irent in terram Chanaan : veneruntque usque Haran, et habitaverunt ibi.
11:32 Et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum, et mortuus est in Haran.
12:1 Dixit autem Dominus ad Abram : Egredere de terra tua, et de cognatione tua, et de domo patris tui, et veni in terram quam monstrabo tibi.
12:2 Faciamque te in gentem magnam, et benedicam tibi, et magnificabo nomen tuum, erisque benedictus.
12:3 Benedicam benedicentibus tibi, et maledicam maledicentibus tibi, atque in te benedicentur univers. cognationes terr..
12:4 Egressus est itaque Abram sicut pr.ceperat ei Dominus, et ivit cum eo Lot : septuaginta quinque annorum erat Abram cum egrederetur de Haran.
12:5 Tulitque Sarai uxorem suam, et Lot filium fratris sui, universamque substantiam quam possederant, et animas quas fecerant in Haran : et egressi sunt ut irent in terram Chanaan. Cumque venissent in eam,
12:6 pertransivit Abram terram usque ad locum Sichem, usque ad convallem illustrem : Chanan.us autem tunc erat in terra.
12:7 Apparuit autem Dominus Abram, et dixit ei : Semini tuo dabo terram hanc. Qui .dificavit ibi altare Domino, qui apparuerat ei.
12:8 Et inde transgrediens ad montem, qui erat contra orientem Bethel, tetendit ibi tabernaculum suum, ab occidente habens Bethel, et ab oriente Hai : .dificavit quoque ibi altare Domino, et invocavit nomen ejus.
12:9 Perrexitque Abram vadens, et ultra progrediens ad meridiem.\
12:10 Facta est autem fames in terra : descenditque Abram in .gyptum, ut peregrinaretur ibi : pr.valuerat enim fames in terra.
12:11 Cumque prope esset ut ingrederetur .gyptum, dixit Sarai uxori su. : Novi quod pulchra sis mulier :
12:12 et quod cum viderint te .gyptii, dicturi sunt : Uxor ipsius est : et interficient me, et te reservabunt.
12:13 Dic ergo, obsecro te, quod soror mea sis : ut bene sit mihi propter te, et vivat anima mea ob gratiam tui.
12:14 Cum itaque ingressus esset Abram .gyptum, viderunt .gyptii mulierem quod esset pulchra nimis.
12:15 Et nuntiaverunt principes Pharaoni, et laudaverunt eam apud illum : et sublata est mulier in domum Pharaonis.
12:16 Abram vero bene usi sunt propter illam : fueruntque ei oves et boves et asini, et servi et famul., et asin. et cameli.
12:17 Flagellavit autem Dominus Pharaonem plagis maximis, et domum ejus, propter Sarai uxorem Abram.
12:18 Vocavitque Pharao Abram, et dixit ei : Quidnam est hoc quod fecisti mihi ? quare non indicasti quod uxor tua esset ?
12:19 quam ob causam dixisti esse sororem tuam, ut tollerem eam mihi in uxorem ? Nunc igitur ecce conjux tua, accipe eam, et vade.
12:20 Pr.cepitque Pharao super Abram viris : et deduxerunt eum, et uxorem illius, et omnia qu. habebat.
13:1 Ascendit ergo Abram de .gypto, ipse et uxor ejus, et omnia qu. habebat, et Lot cum eo, ad australem plagam.
13:2 Erat autem dives valde in possessione auri et argenti.
13:3 Reversusque est per iter, quo venerat, a meridie in Bethel, usque ad locum ubi prius fixerat tabernaculum inter Bethel et Hai,
13:4 in loco altaris quod fecerat prius : et invocavit ibi nomen Domini.
13:5 Sed et Lot qui erat cum Abram, fuerunt greges ovium, et armenta, et tabernacula.
13:6 Nec poterat eos capere terra, ut habitarent simul : erat quippe substantia eorum multa, et nequibant habitare communiter.
13:7 Unde et facta est rixa inter pastores gregum Abram et Lot. Eo autem tempore Chanan.us et Pherez.us habitabant in terra illa.
13:8 Dixit ergo Abram ad Lot : Ne qu.so sit jurgium inter me et te, et inter pastores meos et pastores tuos : fratres enim sumus.
13:9 Ecce universa terra coram te est : recede a me, obsecro : si ad sinistram ieris, ego dexteram tenebo : si tu dexteram elegeris, ego ad sinistram pergam.
13:10 Elevatis itaque Lot oculis, vidit omnem circa regionem Jordanis, qu. universa irrigabatur antequam subverteret Dominus Sodomam et Gomorrham, sicut paradisus Domini, et sicut .gyptus venientibus in Segor.
13:11 Elegitque sibi Lot regionem circa Jordanem, et recessit ab oriente : divisique sunt alterutrum a fratre suo.
13:12 Abram habitavit in terra Chanaan ; Lot vero moratus est in oppidis, qu. erant circa Jordanem, et habitavit in Sodomis.
13:13 Homines autem Sodomit. pessimi erant, et peccatores coram Domino nimis.\
13:14 Dixitque Dominus ad Abram, postquam divisus est ab eo Lot : Leva oculos tuos et vide a loco, in quo nunc es, ad aquilonem et meridiem, ad orientem et occidentem.
13:15 Omnem terram, quam conspicis, tibi dabo, et semini tuo usque in sempiternum.
13:16 Faciamque semen tuum sicut pulverem terr. : si quis potest hominum numerare pulverem terr., semen quoque tuum numerare poterit.
13:17 Surge, et perambula terram in longitudine et in latitudine sua : quia tibi daturus sum eam.
13:18 Movens igitur tabernaculum suum Abram, venit, et habitavit juxta convallem Mambre, qu. est in Hebron : .dificavitque ibi altare Domino.
14:1 Factum est autem in illo tempore, ut Amraphel rex Sennaar, et Arioch rex Ponti, et Chodorlahomor rex Elamitarum, et Thadal rex gentium
14:2 inirent bellum contra Bara regem Sodomorum, et contra Bersa regem Gomorrh., et contra Sennaab regem Adam., et contra Semeber regem Seboim, contraque regem Bal., ipsa est Segor.
14:3 Omnes hi convenerunt in vallem Silvestrem, qu. nunc est mare salis.
14:4 Duodecim enim annis servierunt Chodorlahomor, et tertiodecimo anno recesserunt ab eo.
14:5 Igitur quartodecimo anno venit Chodorlahomor, et reges qui erant cum eo : percusseruntque Raphaim in Astarothcarnaim, et Zuzim cum eis, et Emim in Save Cariathaim,
14:6 et Chorr.os in montibus Seir, usque ad Campestria Pharan, qu. est in solitudine.
14:7 Reversique sunt, et venerunt ad fontem Misphat, ipsa est Cades : et percusserunt omnem regionem Amalecitarum, et Amorrh.um, qui habitabat in Asasonthamar.
14:8 Et egressi sunt rex Sodomorum, et rex Gomorrh., rexque Adam., et rex Seboim, necnon et rex Bal., qu. est Segor : et direxerunt aciem contra eos in valle Silvestri :
14:9 scilicet adversus Chodorlahomor regem Elamitarum, et Thadal regem Gentium, et Amraphel regem Sennaar, et Arioch regem Ponti : quatuor reges adversus quinque.
14:10 Vallis autem Silvestris habebat puteos multos bituminis. Itaque rex Sodomorum, et Gomorrh., terga verterunt, cecideruntque ibi : et qui remanserant, fugerunt ad montem.
14:11 Tulerunt autem omnem substantiam Sodomorum et Gomorrh., et universa qu. ad cibum pertinent, et abierunt :
14:12 necnon et Lot, et substantiam ejus, filium fratris Abram, qui habitabat in Sodomis.\
14:13 Et ecce unus, qui evaserat, nuntiavit Abram Hebr.o, qui habitabat in convalle Mambre Amorrh.i, fratris Eschol, et fratris Aner : hi enim pepigerant foedus cum Abram.
14:14 Quod cum audisset Abram, captum videlicet Lot fratrem suum, numeravit expeditos vernaculos suos trecentos decem et octo : et persecutus est usque Dan.
14:15 Et divisis sociis, irruit super eos nocte : percussitque eos, et persecutus est eos usque Hoba, qu. est ad l.vam Damasci.
14:16 Reduxitque omnem substantiam, et Lot fratrem suum cum substantia illius, mulieres quoque et populum.
14:17 Egressus est autem rex Sodomorum in occursum ejus postquam reversus est a c.de Chodorlahomor, et regum qui cum eo erant in valle Save, qu. est vallis regis.\
14:18 At vero Melchisedech rex Salem, proferens panem et vinum, erat enim sacerdos Dei altissimi,
14:19 benedixit ei, et ait : Benedictus Abram Deo excelso, qui creavit c.lum et terram :
14:20 et benedictus Deus excelsus, quo protegente, hostes in manibus tuis sunt. Et dedit ei decimas ex omnibus.
14:21 Dixit autem rex Sodomorum ad Abram : Da mihi animas, cetera tolle tibi.
14:22 Qui respondit ei : Levo manum meam ad Dominum Deum excelsum possessorem c.li et terr.,
14:23 quod a filo subtegminis usque ad corrigiam calig., non accipiam ex omnibus qu. tua sunt, ne dicas : Ego ditavi Abram :
14:24 exceptis his, qu. comederunt juvenes, et partibus virorum, qui venerunt mecum, Aner, Eschol et Mambre : isti accipient partes suas.
15:1 His itaque transactis, factus est sermo Domini ad Abram per visionem dicens : Noli timere, Abram : ego protector tuus sum, et merces tua magna nimis.
15:2 Dixitque Abram : Domine Deus, quid dabis mihi ? ego vadam absque liberis, et filius procuratoris domus me. iste Damascus Eliezer.
15:3 Addiditque Abram : Mihi autem non dedisti semen, et ecce vernaculus meus, h.res meus erit.
15:4 Statimque sermo Domini factus est ad eum, dicens : Non erit hic h.res tuus, sed qui egredietur de utero tuo, ipsum habebis h.redem.
15:5 Eduxitque eum foras, et ait illi : Suspice c.lum, et numera stellas, si potes. Et dixit ei : Sic erit semen tuum.
15:6 Credidit Abram Deo, et reputatum est illi ad justitiam.
15:7 Dixitque ad eum : Ego Dominus qui eduxi te de Ur Chald.orum ut darem tibi terram istam, et possideres eam.
15:8 At ille ait : Domine Deus, unde scire possum quod possessurus sim eam ?
15:9 Et respondens Dominus : Sume, inquit, mihi vaccam triennem, et capram trimam, et arietem annorum trium, turturem quoque et columbam.
15:10 Qui tollens universa h.c, divisit ea per medium, et utrasque partes contra se altrinsecus posuit ; aves autem non divisit.
15:11 Descenderuntque volucres super cadavera, et abigebat eas Abram.
15:12 Cumque sol occumberet, sopor irruit super Abram, et horror magnus et tenebrosus invasit eum.
15:13 Dictumque est ad eum : Scito pr.noscens quod peregrinum futurum sit semen tuum in terra non sua, et subjicient eos servituti, et affligent quadringentis annis.
15:14 Verumtamen gentem, cui servituri sunt, ego judicabo : et post h.c egredientur cum magna substantia.
15:15 Tu autem ibis ad patres tuos in pace, sepultus in senectute bona.
15:16 Generatione autem quarta revertentur huc : necdum enim complet. sunt iniquitates Amorrh.orum usque ad pr.sens tempus.
15:17 Cum ergo occubuisset sol, facta est caligo tenebrosa, et apparuit clibanus fumans, et lampas ignis transiens inter divisiones illas.
15:18 In illo die pepigit Dominus foedus cum Abram, dicens : Semini tuo dabo terram hanc a fluvio .gypti usque ad fluvium magnum Euphraten,
15:19 Cin.os, et Cenez.os, Cedmon.os,
15:20 et Heth.os, et Pherez.os, Raphaim quoque,
15:21 et Amorrh.os, et Chanan.os, et Gerges.os, et Jebus.os.
16:1 Igitur Sarai, uxor Abram, non genuerat liberos : sed habens ancillam .gyptiam nomine Agar,
16:2 dixit marito suo : Ecce, conclusit me Dominus, ne parerem. Ingredere ad ancillam meam, si forte saltem ex illa suscipiam filios. Cumque ille acquiesceret deprecanti,
16:3 tulit Agar .gyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare coeperant in terra Chanaan : et dedit eam viro suo uxorem.
16:4 Qui ingressus est ad eam. At illa concepisse se videns, despexit dominam suam.
16:5 Dixitque Sarai ad Abram : Inique agis contra me : ego dedi ancillam meam in sinum tuum, qu. videns quod conceperit, despectui me habet : judicet Dominus inter me et te.
16:6 Cui respondens Abram : Ecce, ait, ancilla tua in manu tua est, utere ea ut libet. Affligente igitur eam Sarai, fugam iniit.
16:7 Cumque invenisset eam angelus Domini juxta fontem aqu. in solitudine, qui est in via Sur in deserto,
16:8 dixit ad illam : Agar ancilla Sarai, unde venis ? et quo vadis ? Qu. respondit : A facie Sarai domin. me. ego fugio.
16:9 Dixitque ei angelus Domini : Revertere ad dominam tuam, et humiliare sub manu illius.
16:10 Et rursum : Multiplicans, inquit, multiplicabo semen tuum, et non numerabitur pr. multitudine.
16:11 Ac deinceps : Ecce, ait, concepisti, et paries filium : vocabisque nomen ejus Isma.l, eo quod audierit Dominus afflictionem tuam.
16:12 Hic erit ferus homo : manus ejus contra omnes, et manus omnium contra eum : et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula.
16:13 Vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam : Tu Deus qui vidisti me. Dixit enim : Profecto hic vidi posteriora videntis me.
16:14 Propterea appellavit puteum illum Puteum viventis et videntis me. Ipse est inter Cades et Barad.
16:15 Peperitque Agar Abr. filium : qui vocavit nomen ejus Isma.l.
16:16 Octoginta et sex annorum erat Abram quando peperit ei Agar Isma.lem.
17:1 Postquam vero nonaginta et novem annorum esse coeperat, apparuit ei Dominus, dixitque ad eum : Ego Deus omnipotens : ambula coram me, et esto perfectus.
17:2 Ponamque foedus meum inter me et te, et multiplicabo te vehementer nimis.
17:3 Cecidit Abram pronus in faciem.
17:4 Dixitque ei Deus : Ego sum, et pactum meum tecum, erisque pater multarum gentium.
17:5 Nec ultra vocabitur nomen tuum Abram, sed appellaberis Abraham : quia patrem multarum gentium constitui te.
17:6 Faciamque te crescere vehementissime, et ponam te in gentibus, regesque ex te egredientur.
17:7 Et statuam pactum meum inter me et te, et inter semen tuum post te in generationibus suis, foedere sempiterno : ut sim Deus tuus, et seminis tui post te.
17:8 Daboque tibi et semini tuo terram peregrinationis tu., omnem terram Chanaan in possessionem .ternam, eroque Deus eorum.\
17:9 Dixit iterum Deus ad Abraham : Et tu ergo custodies pactum meum, et semen tuum post te in generationibus suis.
17:10 Hoc est pactum meum quod observabitis inter me et vos, et semen tuum post te : circumcidetur ex vobis omne masculinum :
17:11 et circumcidetis carnem pr.putii vestri, ut sit in signum foederis inter me et vos.
17:12 Infans octo dierum circumcidetur in vobis, omne masculinum in generationibus vestris : tam vernaculus, quam emptitius circumcidetur, et quicumque non fuerit de stirpe vestra :
17:13 eritque pactum meum in carne vestra in foedus .ternum.
17:14 Masculus, cujus pr.putii caro circumcisa non fuerit, delebitur anima illa de populo suo : quia pactum meum irritum fecit.\
17:15 Dixit quoque Deus ad Abraham : Sarai uxorem tuam non vocabis Sarai, sed Saram.
17:16 Et benedicam ei, et ex illa dabo tibi filium cui benedicturus sum : eritque in nationes, et reges populorum orientur ex eo.
17:17 Cecidit Abraham in faciem suam, et risit, dicens in corde suo : Putasne centenario nascetur filius ? et Sara nonagenaria pariet ?
17:18 Dixitque ad Deum : Utinam Isma.l vivat coram te.
17:19 Et ait Deus ad Abraham : Sara uxor tua pariet tibi filium, vocabisque nomen ejus Isaac, et constituam pactum meum illi in foedus sempiternum, et semini ejus post eum.
17:20 Super Isma.l quoque exaudivi te : ecce, benedicam ei, et augebo, et multiplicabo eum valde : duodecim duces generabit, et faciam illum in gentem magnam.
17:21 Pactum vero meum statuam ad Isaac, quem pariet tibi Sara tempore isto in anno altero.
17:22 Cumque finitus esset sermo loquentis cum eo, ascendit Deus ab Abraham.\
17:23 Tulit autem Abraham Isma.l filium suum, et omnes vernaculos domus su., universosque quos emerat, cunctos mares ex omnibus viris domus su. : et circumcidit carnem pr.putii eorum statim in ipsa die, sicut pr.ceperat ei Deus.
17:24 Abraham nonaginta et novem erat annorum quando circumcidit carnem pr.putii sui.
17:25 Et Isma.l filius tredecim annos impleverat tempore circumcisionis su..
17:26 Eadem die circumcisus est Abraham et Isma.l filius ejus :
17:27 et omnes viri domus illius, tam vernaculi, quam emptitii et alienigen. pariter circumcisi sunt.
18:1 Apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre sedenti in ostio tabernaculi sui in ipso fervore diei.
18:2 Cumque elevasset oculos, apparuerunt ei tres viri stantes prope eum : quos cum vidisset, cucurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi, et adoravit in terram.
18:3 Et dixit : Domine, si inveni gratiam in oculis tuis, ne transeas servum tuum :
18:4 sed afferam pauxillum aqu., et lavate pedes vestros, et requiescite sub arbore.
18:5 Ponamque buccellam panis, et confortate cor vestrum : postea transibitis : idcirco enim declinastis ad servum vestrum. Qui dixerunt : Fac ut locutus es.
18:6 Festinavit Abraham in tabernaculum ad Saram, dixitque ei : Accelera, tria sata simil. commisce, et fac subcinericios panes.
18:7 Ipse vero ad armentum cucurrit, et tulit inde vitulum tenerrimum et optimum, deditque puero : qui festinavit et coxit illum.
18:8 Tulit quoque butyrum et lac, et vitulum quem coxerat, et posuit coram eis : ipse vero stabat juxta eos sub arbore.\
18:9 Cumque comedissent, dixerunt ad eum : Ubi est Sara uxor tua ? Ille respondit : Ecce in tabernaculo est.
18:10 Cui dixit : Revertens veniam ad te tempore isto, vita comite, et habebit filium Sara uxor tua. Quo audito, Sara risit post ostium tabernaculi.
18:11 Erant autem ambo senes, provect.que .tatis, et desierant Sar. fieri muliebria.
18:12 Qu. risit occulte dicens : Postquam consenui, et dominus meus vetulus est, voluptati operam dabo ?
18:13 Dixit autem Dominus ad Abraham : Quare risit Sara, dicens : Num vere paritura sum anus ?
18:14 Numquid Deo quidquam est difficile ? juxta condictum revertar ad te hoc eodem tempore, vita comite, et habebit Sara filium.
18:15 Negavit Sara, dicens : Non risi, timore perterrita. Dominus autem : Non est, inquit, ita : sed risisti.\
18:16 Cum ergo surrexissent inde viri, direxerunt oculos contra Sodomam : et Abraham simul gradiebatur, deducens eos.
18:17 Dixitque Dominus : Num celare potero Abraham qu. gesturus sum :
18:18 cum futurus sit in gentem magnam, ac robustissimam, et benedicend. sint in illo omnes nationes terr. ?
18:19 Scio enim quod pr.cepturus sit filiis suis, et domui su. post se ut custodiant viam Domini, et faciant judicium et justitiam : ut adducat Dominus propter Abraham omnia qu. locutus est ad eum.
18:20 Dixit itaque Dominus : Clamor Sodomorum et Gomorrh. multiplicatus est, et peccatum eorum aggravatum est nimis.
18:21 Descendam, et videbo utrum clamorem qui venit ad me, opere compleverint ; an non est ita, ut sciam.
18:22 Converteruntque se inde, et abierunt Sodomam : Abraham vero adhuc stabat coram Domino.
18:23 Et appropinquans ait : Numquid perdes justum cum impio ?
18:24 si fuerint quinquaginta justi in civitate, peribunt simul ? et non parces loco illi propter quinquaginta justos, si fuerint in eo ?
18:25 Absit a te ut rem hanc facias, et occidas justum cum impio, fiatque justus sicut impius, non est hoc tuum : qui judicas omnem terram, nequaquam facies judicium hoc.
18:26 Dixitque Dominus ad eum : Si invenero Sodomis quinquaginta justos in medio civitatis, dimittam omni loco propter eos.
18:27 Respondensque Abraham, ait : Quia semel coepi, loquar ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis.
18:28 Quid si minus quinquaginta justis quinque fuerint ? delebis, propter quadraginta quinque, universam urbem ? Et ait : Non delebo, si invenero ibi quadraginta quinque.
18:29 Rursumque locutus est ad eum : Sin autem quadraginta ibi inventi fuerint, quid facies ? Ait : Non percutiam propter quadraginta.
18:30 Ne qu.so, inquit, indigneris, Domine, si loquar : quid si ibi inventi fuerint triginta ? Respondit : Non faciam, si invenero ibi triginta.
18:31 Quia semel, ait, coepi loquar ad Dominum meum : quid si ibi inventi fuerint viginti ? Ait : Non interficiam propter viginti.
18:32 Obsecro, inquit, ne irascaris, Domine, si loquar adhuc semel : quid si inventi fuerint ibi decem ? Et dixit : Non delebo propter decem.
18:33 Abiitque Dominus, postquam cessavit loqui ad Abraham : et ille reversus est in locum suum.
19:1 Veneruntque duo angeli Sodomam vespere, et sedente Lot in foribus civitatis. Qui cum vidisset eos, surrexit, et ivit obviam eis : adoravitque pronus in terram,
19:2 et dixit : Obsecro, domini, declinate in domum pueri vestri, et manete ibi : lavate pedes vestros, et mane proficiscemini in viam vestram. Qui dixerunt : Minime, sed in platea manebimus.
19:3 Compulit illos oppido ut diverterent ad eum : ingressisque domum illius fecit convivium, et coxit azyma, et comederunt.
19:4 Prius autem quam irent cubitum, viri civitatis vallaverunt domum a puero usque ad senem, omnis populus simul.
19:5 Vocaveruntque Lot, et dixerunt ei : Ubi sunt viri qui introierunt ad te nocte ? educ illos huc, ut cognoscamus eos.
19:6 Egressus ad eos Lot, post tergum occludens ostium, ait :
19:7 Nolite, qu.so, fratres mei, nolite malum hoc facere.
19:8 Habeo duas filias, qu. necdum cognoverunt virum : educam eas ad vos, et abutimini eis sicut vobis placuerit, dummodo viris istis nihil mali faciatis, quia ingressi sunt sub umbra culminis mei.
19:9 At illi dixerunt : Recede illuc. Et rursus : Ingressus es, inquiunt, ut advena ; numquid ut judices ? te ergo ipsum magis quam hos affligemus. Vimque faciebant Lot vehementissime : jamque prope erat ut effringerent fores.
19:10 Et ecce miserunt manum viri, et introduxerunt ad se Lot, clauseruntque ostium :
19:11 et eos, qui foris erant, percusserunt c.citate a minimo usque ad maximum, ita ut ostium invenire non possent.
19:12 Dixerunt autem ad Lot : Habes hic quempiam tuorum ? generum, aut filios, aut filias, omnes, qui tui sunt, educ de urbe hac :
19:13 delebimus enim locum istum, eo quod increverit clamor eorum coram Domino, qui misit nos ut perdamus illos.
19:14 Egressus itaque Lot, locutus est ad generos suos qui accepturi erant filias ejus, et dixit : Surgite, egredimini de loco isto : quia delebit Dominus civitatem hanc. Et visus est eis quasi ludens loqui.\
19:15 Cumque esset mane, cogebant eum angeli, dicentes : Surge, tolle uxorem tuam, et duas filias quas habes : ne et tu pariter pereas in scelere civitatis.
19:16 Dissimulante illo, apprehenderunt manum ejus, et manum uxoris, ac duarum filiarum ejus, eo quod parceret Dominus illi.
19:17 Eduxeruntque eum, et posuerunt extra civitatem : ibique locuti sunt ad eum, dicentes : Salva animam tuam : noli respicere post tergum, nec stes in omni circa regione : sed in monte salvum te fac, ne et tu simul pereas.
19:18 Dixitque Lot ad eos : Qu.so, domine mi,
19:19 quia invenit servus tuus gratiam coram te, et magnificasti misericordiam tuam quam fecisti mecum, ut salvares animam meam, nec possum in monte salvari, ne forte apprehendat me malum, et moriar :
19:20 est civitas h.c juxta, ad quam possum fugere, parva, et salvabor in ea : numquid non modica est, et vivet anima mea ?
19:21 Dixitque ad eum : Ecce etiam in hoc suscepi preces tuas, ut non subvertam urbem pro qua locutus es.
19:22 Festina, et salvare ibi : quia non potero facere quidquam donec ingrediaris illuc. Idcirco vocatum est nomen urbis illius Segor.
19:23 Sol egressus est super terram, et Lot ingressus est Segor.
19:24 Igitur Dominus pluit super Sodomam et Gomorrham sulphur et ignem a Domino de c.lo :
19:25 et subvertit civitates has, et omnem circa regionem, universos habitatores urbium, et cuncta terr. virentia.
19:26 Respiciensque uxor ejus post se, versa est in statuam salis.
19:27 Abraham autem consurgens mane, ubi steterat prius cum Domino,
19:28 intuitus est Sodomam et Gomorrham, et universam terram regionis illius : viditque ascendentem favillam de terra quasi fornacis fumum.
19:29 Cum enim subverteret Deus civitates regionis illius, recordatus Abrah., liberavit Lot de subversione urbium in quibus habitaverat.\
19:30 Ascenditque Lot de Segor, et mansit in monte, du. quoque fili. ejus cum eo (timuerat enim manere in Segor) et mansit in spelunca ipse, et du. fili. ejus cum eo.
19:31 Dixitque major ad minorem : Pater noster senex est, et nullus virorum remansit in terra, qui possit ingredi ad nos juxta morem univers. terr..
19:32 Veni, inebriemus eum vino, dormiamusque cum eo, ut servare possimus ex patre nostro semen.
19:33 Dederunt itaque patri suo bibere vinum nocte illa. Et ingressa est major, dormivitque cum patre ; at ille non sensit, nec quando accubuit filia, nec quando surrexit.
19:34 Altera quoque die dixit major ad minorem : Ecce dormivi heri cum patre meo, demus ei bibere vinum etiam hac nocte, et dormies cum eo, ut salvemus semen de patre nostro.
19:35 Dederunt etiam et illa nocte patri suo bibere vinum, ingressaque minor filia, dormivit cum eo : et ne tunc quidem sensit quando concubuerit, vel quando illa surrexerit.
19:36 Conceperunt ergo du. fili. Lot de patre suo.
19:37 Peperitque major filium, et vocavit nomen ejus Moab : ipse est pater Moabitarum usque in pr.sentem diem.
19:38 Minor quoque peperit filium, et vocavit nomen ejus Ammon, id est, Filius populi mei : ipse est pater Ammonitarum usque hodie.
20:1 Profectus inde Abraham in terram australem, habitavit inter Cades et Sur : et peregrinatus est in Geraris.
20:2 Dixitque de Sara uxore sua : Soror mea est. Misit ergo Abimelech rex Gerar., et tulit eam.
20:3 Venit autem Deus ad Abimelech per somnium nocte, et ait illi : En morieris propter mulierem quam tulisti : habet enim virum.
20:4 Abimelech vero non tetigerat eam, et ait : Domine, num gentem ignorantem et justam interficies ?
20:5 nonne ipse dixit mihi : Soror mea est : et ipsa ait : Frater meus est ? In simplicitate cordis mei, et munditia manuum mearum feci hoc.
20:6 Dixitque ad eum Deus : Et ego scio quod simplici corde feceris : et ideo custodivi te ne peccares in me, et non dimisi ut tangeres eam.
20:7 Nunc ergo redde viro suo uxorem, quia propheta est : et orabit pro te, et vives : si autem nolueris reddere, scito quod morte morieris tu, et omnia qu. tua sunt.
20:8 Statimque de nocte consurgens Abimelech, vocavit omnes servos suos : et locutus est universa verba h.c in auribus eorum, timueruntque omnes viri valde.
20:9 Vocavit autem Abimelech etiam Abraham, et dixit ei : Quid fecisti nobis ? quid peccavimus in te, quia induxisti super me et super regnum meum peccatum grande ? qu. non debuisti facere, fecisti nobis.
20:10 Rursumque expostulans, ait : Quid vidisti, ut hoc faceres ?
20:11 Respondit Abraham : Cogitavi mecum, dicens : Forsitan non est timor Dei in loco isto : et interficient me propter uxorem meam :
20:12 alias autem et vere soror mea est, filia patris mei, et non filia matris me., et duxi eam in uxorem.
20:13 Postquam autem eduxit me Deus de domo patris mei, dixi ad eam : Hanc misericordiam facies mecum : in omni loco, ad quem ingrediemur, dices quod frater tuus sim.
20:14 Tulit igitur Abimelech oves et boves, et servos et ancillas, et dedit Abraham : reddiditque illi Saram uxorem suam,
20:15 et ait : Terra coram vobis est, ubicumque tibi placuerit habita.
20:16 Sar. autem dixit : Ecce mille argenteos dedi fratri tuo, hoc erit tibi in velamen oculorum ad omnes qui tecum sunt, et quocumque perrexeris : mementoque te deprehensam.
20:17 Orante autem Abraham, sanavit Deus Abimelech et uxorem, ancillasque ejus, et pepererunt :
20:18 concluserat enim Dominus omnem vulvam domus Abimelech propter Saram uxorem Abrah..
21:1 Visitavit autem Dominus Saram, sicut promiserat : et implevit qu. locutus est.
21:2 Concepitque et peperit filium in senectute sua, tempore quo pr.dixerat ei Deus.
21:3 Vocavitque Abraham nomen filii sui, quem genuit ei Sara, Isaac :
21:4 et circumcidit eum octavo die, sicut pr.ceperat ei Deus,
21:5 cum centum esset annorum : hac quippe .tate patris, natus est Isaac.
21:6 Dixitque Sara : Risum fecit mihi Deus : quicumque audierit, corridebit mihi.
21:7 Rursumque ait : Quis auditurus crederet Abraham quod Sara lactaret filium, quem peperit ei jam seni ?
21:8 Crevit igitur puer, et ablactatus est : fecitque Abraham grande convivium in die ablactationis ejus.\
21:9 Cumque vidisset Sara filium Agar .gypti. ludentem cum Isaac filio suo, dixit ad Abraham :
21:10 Ejice ancillam hanc, et filium ejus : non enim erit h.res filius ancill. cum filio meo Isaac.
21:11 Dure accepit hoc Abraham pro filio suo.
21:12 Cui dixit Deus : Non tibi videatur asperum super puero, et super ancilla tua : omnia qu. dixerit tibi Sara, audi vocem ejus : quia in Isaac vocabitur tibi semen.
21:13 Sed et filium ancill. faciam in gentem magnam, quia semen tuum est.
21:14 Surrexit itaque Abraham mane, et tollens panem et utrem aqu., imposuit scapul. ejus, tradiditque puerum, et dimisit eam. Qu. cum abiisset, errabat in solitudine Bersabee.
21:15 Cumque consumpta esset aqua in utre, abjecit puerum subter unam arborum, qu. ibi erant.
21:16 Et abiit, seditque e regione procul quantum potest arcus jacere : dixit enim : Non videbo morientem puerum : et sedens contra, levavit vocem suam et flevit.
21:17 Exaudivit autem Deus vocem pueri : vocavitque angelus Dei Agar de c.lo, dicens : Quid agis Agar ? noli timere : exaudivit enim Deus vocem pueri de loco in quo est.
21:18 Surge, tolle puerum, et tene manum illius : quia in gentem magnam faciam eum.
21:19 Aperuitque oculos ejus Deus : qu. videns puteum aqu., abiit, et implevit utrem, deditque puero bibere.
21:20 Et fuit cum eo : qui crevit, et moratus est in solitudine, factusque est juvenis sagittarius.
21:21 Habitavitque in deserto Pharan, et accepit illi mater sua uxorem de terra .gypti.\
21:22 Eodem tempore dixit Abimelech, et Phicol princeps exercitus ejus, ad Abraham : Deus tecum est in universis qu. agis.
21:23 Jura ergo per Deum, ne noceas mihi, et posteris meis, stirpique me. : sed juxta misericordiam, quam feci tibi, facies mihi, et terr. in qua versatus es advena.
21:24 Dixitque Abraham : Ego jurabo.
21:25 Et increpavit Abimelech propter puteum aqu. quem vi abstulerunt servi ejus.
21:26 Responditque Abimelech : Nescivi quis fecerit hanc rem : sed et tu non indicasti mihi, et ego non audivi pr.ter hodie.
21:27 Tulit itaque Abraham oves et boves, et dedit Abimelech : percusseruntque ambo foedus.
21:28 Et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum.
21:29 Cui dixit Abimelech : Quid sibi volunt septem agn. ist., quas stare fecisti seorsum ?
21:30 At ille : Septem, inquit, agnas accipies de manu mea : ut sint mihi in testimonium, quoniam ego fodi puteum istum.
21:31 Idcirco vocatus est locus ille Bersabee : quia ibi uterque juravit.
21:32 Et inierunt foedus pro puteo juramenti.
21:33 Surrexit autem Abimelech, et Phicol princeps exercitus ejus, reversique sunt in terram Pal.stinorum. Abraham vero plantavit nemus in Bersabee, et invocavit ibi nomen Domini Dei .terni.
21:34 Et fuit colonus terr. Pal.stinorum diebus multis.
22:1 Qu. postquam gesta sunt, tentavit Deus Abraham, et dixit ad eum : Abraham, Abraham. At ille respondit : Adsum.
22:2 Ait illi : Tolle filium tuum unigenitum, quem diligis, Isaac, et vade in terram visionis, atque ibi offeres eum in holocaustum super unum montium quem monstravero tibi.
22:3 Igitur Abraham de nocte consurgens, stravit asinum suum, ducens secum duos juvenes, et Isaac filium suum : cumque concidisset ligna in holocaustum, abiit ad locum quem pr.ceperat ei Deus.
22:4 Die autem tertio, elevatis oculis, vidit locum procul :
22:5 dixitque ad pueros suos : Expectate hic cum asino : ego et puer illuc usque properantes, postquam adoraverimus, revertemur ad vos.
22:6 Tulit quoque ligna holocausti, et imposuit super Isaac filium suum : ipse vero portabat in manibus ignem et gladium. Cumque duo pergerent simul,
22:7 dixit Isaac patri suo : Pater mi. At ille respondit : Quid vis, fili ? Ecce, inquit, ignis et ligna : ubi est victima holocausti ?
22:8 Dixit autem Abraham : Deus providebit sibi victimam holocausti, fili mi. Pergebant ergo pariter.
22:9 Et venerunt ad locum quem ostenderat ei Deus, in quo .dificavit altare, et desuper ligna composuit ; cumque alligasset Isaac filium suum, posuit eum in altare super struem lignorum.
22:10 Extenditque manum, et arripuit gladium, ut immolaret filium suum.
22:11 Et ecce angelus Domini de c.lo clamavit, dicens : Abraham, Abraham. Qui respondit : Adsum.
22:12 Dixitque ei : Non extendas manum tuam super puerum, neque facias illi quidquam : nunc cognovi quod times Deum, et non pepercisti unigenito filio tuo propter me.
22:13 Levavit Abraham oculos suos, viditque post tergum arietem inter vepres h.rentem cornibus, quem assumens obtulit holocaustum pro filio.
22:14 Appellavitque nomen loci illius, Dominus videt. Unde usque hodie dicitur : In monte Dominus videbit.\
22:15 Vocavit autem angelus Domini Abraham secundo de c.lo, dicens :
22:16 Per memetipsum juravi, dicit Dominus : quia fecisti hanc rem, et non pepercisti filio tuo unigenito propter me :
22:17 benedicam tibi, et multiplicabo semen tuum sicut stellas c.li, et velut arenam qu. est in littore maris : possidebit semen tuum portas inimicorum suorum,
22:18 et benedicentur in semine tuo omnes gentes terr., quia obedisti voci me..
22:19 Reversus est Abraham ad pueros suos, abieruntque Bersabee simul, et habitavit ibi.\
22:20 His ita gestis, nuntiatum est Abrah. quod Melcha quoque genuisset filios Nachor fratri suo :
22:21 Hus primogenitum, et Buz fratrem ejus, et Camuel patrem Syrorum,
22:22 et Cased, et Azau, Pheldas quoque et Jedlaph,
22:23 ac Bathuel, de quo nata est Rebecca : octo istos genuit Melcha, Nachor fratri Abrah..
22:24 Concubina vero illius, nomine Roma, peperit Tabee, et Gaham, et Thahas, et Maacha.
23:1 Vixit autem Sara centum viginti septem annis.
23:2 Et mortua est in civitate Arbee, qu. est Hebron, in terra Chanaan : venitque Abraham ut plangeret et fleret eam.
23:3 Cumque surrexisset ab officio funeris, locutus est ad filios Heth, dicens :
23:4 Advena sum et peregrinus apud vos : date mihi jus sepulchri vobiscum, ut sepeliam mortuum meum.
23:5 Responderunt filii Heth, dicentes :
23:6 Audi nos, domine : princeps Dei es apud nos : in electis sepulchris nostris sepeli mortuum tuum, nullusque te prohibere poterit quin in monumento ejus sepelias mortuum tuum.
23:7 Surrexit Abraham, et adoravit populum terr., filios videlicet Heth :
23:8 dixitque ad eos : Si placet anim. vestr. ut sepeliam mortuum meum, audite me, et intercedite pro me apud Ephron filium Seor :
23:9 ut det mihi speluncam duplicem, quam habet in extrema parte agri sui : pecunia digna tradat eam mihi coram vobis in possessionem sepulchri.
23:10 Habitabat autem Ephron in medio filiorum Heth. Responditque Ephron ad Abraham, cunctis audientibus qui ingrediebantur portam civitatis illius, dicens :
23:11 Nequaquam ita fiat, domine mi, sed tu magis ausculta quod loquor. Agrum trado tibi, et speluncam qu. in eo est, pr.sentibus filiis populi mei ; sepeli mortuum tuum.
23:12 Adoravit Abraham coram populo terr..
23:13 Et locutus est ad Ephron circumstante plebe : Qu.so ut audias me : dabo pecuniam pro agro : suscipe eam, et sic sepeliam mortuum meum in eo.
23:14 Responditque Ephron :
23:15 Domine mi, audi me : terra, quam postulas, quadringentis siclis argenti valet : istud est pretium inter me et te : sed quantum est hoc ? sepeli mortuum tuum.
23:16 Quod cum audisset Abraham, appendit pecuniam, quam Ephron postulaverat, audientibus filiis Heth, quadringentos siclos argenti probat. monet. public..
23:17 Confirmatusque est ager quondam Ephronis, in quo erat spelunca duplex, respiciens Mambre, tam ipse, quam spelunca, et omnes arbores ejus in cunctis terminis ejus per circuitum,
23:18 Abrah. in possessionem, videntibus filiis Heth, et cunctis qui intrabant portam civitatis illius.
23:19 Atque ita sepelivit Abraham Saram uxorem suam in spelunca agri duplici, qu. respiciebat Mambre. H.c est Hebron in terra Chanaan.
23:20 Et confirmatus est ager, et antrum quod erat in eo, Abrah. in possessionem monumenti a filiis Heth.
24:1 Erat autem Abraham senex, dierumque multorum : et Dominus in cunctis benedixerat ei.
24:2 Dixitque ad servum seniorem domus su., qui pr.erat omnibus qu. habebat : Pone manum tuam subter femur meum,
24:3 ut adjurem te per Dominum Deum c.li et terr., ut non accipias uxorem filio meo de filiabus Chanan.orum, inter quos habito :
24:4 sed ad terram et cognationem meam proficiscaris et inde accipias uxorem filio meo Isaac.
24:5 Respondit servus : Si noluerit mulier venire mecum in terram hanc, numquid reducere debeo filium tuum ad locum, de quo egressus es ?
24:6 Dixitque Abraham : Cave nequando reducas filium meum illuc.
24:7 Dominus Deus c.li, qui tulit me de domo patris mei, et de terra nativitatis me., qui locutus est mihi, et juravit mihi, dicens : Semini tuo dabo terram hanc : ipse mittet angelum suum coram te, et accipies inde uxorem filio meo :
24:8 sin autem mulier noluerit sequi te, non teneberis juramento : filium meum tantum ne reducas illuc.
24:9 Posuit ergo servus manum sub femore Abraham domini sui, et juravit illi super sermone hoc.
24:10 Tulitque decem camelos de grege domini sui, et abiit, ex omnibus bonis ejus portans secum, profectusque perrexit in Mesopotamiam ad urbem Nachor.
24:11 Cumque camelos fecisset accumbere extra oppidum juxta puteum aqu. vespere, tempore quo solent mulieres egredi ad hauriendam aquam, dixit :
24:12 Domine Deus domini mei Abraham, occurre, obsecro, mihi hodie, et fac misericordiam cum domino meo Abraham.
24:13 Ecce ego sto prope fontem aqu., et fili. habitatorum hujus civitatis egredientur ad hauriendam aquam.
24:14 Igitur puella, cui ego dixero : Inclina hydriam tuam ut bibam : et illa responderit : Bibe, quin et camelis tuis dabo potum : ipsa est quam pr.parasti servo tuo Isaac : et per hoc intelligam quod feceris misericordiam cum domino meo.
24:15 Necdum intra se verba compleverat, et ecce Rebecca egrediebatur, filia Bathuel, filii Melch. uxoris Nachor fratris Abraham, habens hydriam in scapula sua :
24:16 puella decora nimis, virgoque pulcherrima, et incognita viro : descenderat autem ad fontem, et impleverat hydriam, ac revertebatur.
24:17 Occurritque ei servus, et ait : Pauxillum aqu. mihi ad bibendum pr.be de hydria tua.
24:18 Qu. respondit : Bibe, domine mi : celeriterque deposuit hydriam super ulnam suam, et dedit ei potum.
24:19 Cumque ille bibisset, adjecit : Quin et camelis tuis hauriam aquam, donec cuncti bibant.
24:20 Effundensque hydriam in canalibus, recurrit ad puteum ut hauriret aquam : et haustam omnibus camelis dedit.
24:21 Ipse autem contemplabatur eam tacitus, scire volens utrum prosperum iter suum fecisset Dominus, an non.
24:22 Postquam autem biberunt cameli, protulit vir inaures aureas, appendentes siclos duos, et armillas totidem pondo siclorum decem.
24:23 Dixitque ad eam : Cujus es filia ? indica mihi, est in domo patris tui locus ad manendum ?
24:24 Qu. respondit : Filia sum Bathuelis, filii Melch., quem peperit ipsi Nachor.
24:25 Et addidit, dicens : Palearum quoque et foeni plurimum est apud nos, et locus spatiosus ad manendum.
24:26 Inclinavit se homo, et adoravit Dominum,
24:27 dicens : Benedictus Dominus Deus domini mei Abraham, qui non abstulit misericordiam et veritatem suam a domino meo, et recto itinere me perduxit in domum fratris domini mei.\
24:28 Cucurrit itaque puella, et nuntiavit in domum matris su. omnia qu. audierat.
24:29 Habebat autem Rebecca fratrem nomine Laban, qui festinus egressus est ad hominem, ubi erat fons.
24:30 Cumque vidisset inaures et armillas in manibus sororis su., et audisset cuncta verba referentis : H.c locutus est mihi homo : venit ad virum qui stabat juxta camelos, et prope fontem aqu. :
24:31 dixitque ad eum : Ingredere, benedicte Domini : cur foris stas ? pr.paravi domum, et locum camelis.
24:32 Et introduxit eum in hospitium : ac destravit camelos, deditque paleas et foenum, et aquam ad lavandos pedes ejus, et virorum qui venerant cum eo.
24:33 Et appositus est in conspectu ejus panis. Qui ait : Non comedam, donec loquar sermones meos. Respondit ei : Loquere.
24:34 At ille : Servus, inquit, Abraham sum :
24:35 et Dominus benedixit domino meo valde, magnificatusque est : et dedit ei oves et boves, argentum et aurum, servos et ancillas, camelos et asinos.
24:36 Et peperit Sara uxor domini mei filium domino meo in senectute sua, deditque illi omnia qu. habuerat.
24:37 Et adjuravit me dominus meus, dicens : Non accipies uxorem filio meo de filiabus Chanan.orum, in quorum terra habito :
24:38 sed ad domum patris mei perges, et de cognatione mea accipies uxorem filio meo.
24:39 Ego vero respondi domino meo : Quid si noluerit venire mecum mulier ?
24:40 Dominus, ait, in cujus conspectu ambulo, mittet angelum suum tecum, et diriget viam tuam : accipiesque uxorem filio meo de cognatione mea, et de domo patris mei.
24:41 Innocens eris a maledictione mea, cum veneris ad propinquos meos, et non dederint tibi.
24:42 Veni ergo hodie ad fontem aqu., et dixi : Domine Deus domini mei Abraham, si direxisti viam meam, in qua nunc ambulo,
24:43 ecce sto juxta fontem aqu., et virgo, qu. egredietur ad hauriendam aquam, audierit a me : Da mihi pauxillum aqu. ad bibendum ex hydria tua :
24:44 et dixerit mihi : Et tu bibe, et camelis tuis hauriam : ipsa est mulier, quam pr.paravit Dominus filio domini mei.
24:45 Dumque h.c tacitus mecum volverem, apparuit Rebecca veniens cum hydria, quam portabat in scapula : descenditque ad fontem, et hausit aquam. Et aio ad eam : Da mihi paululum bibere.
24:46 Qu. festinans deposuit hydriam de humero, et dixit mihi : Et tu bibe, et camelis tuis tribuam potum. Bibi, et adaquavit camelos.
24:47 Interrogavique eam, et dixi : Cujus es filia ? Qu. respondit : Filia Bathuelis sum, filii Nachor, quem peperit ei Melcha. Suspendi itaque inaures ad ornandam faciem ejus, et armillas posui in manibus ejus.
24:48 Pronusque adoravi Dominum, benedicens Domino Deo domini mei Abraham, qui perduxit me recto itinere, ut sumerem filiam fratris domini mei filio ejus.
24:49 Quam ob rem si facitis misericordiam et veritatem cum domino meo, indicate mihi : sin autem aliud placet, et hoc dicite mihi, ut vadam ad dextram, sive ad sinistram.\
24:50 Responderuntque Laban et Bathuel : A Domino egressus est sermo : non possumus extra placitum ejus quidquam aliud loqui tecum.
24:51 En Rebecca coram te est, tolle eam, et proficiscere, et sit uxor filii domini tui, sicut locutus est Dominus.
24:52 Quod cum audisset puer Abraham, procidens adoravit in terram Dominum.
24:53 Prolatisque vasis argenteis, et aureis, ac vestibus, dedit ea Rebecc. pro munere : fratribus quoque ejus et matri dona obtulit.
24:54 Inito convivio, vescentes pariter et bibentes manserunt ibi. Surgens autem mane, locutus est puer : Dimittite me, ut vadam ad dominum meum.
24:55 Responderuntque fratres ejus et mater : Maneat puella saltem decem dies apud nos, et postea proficiscetur.
24:56 Nolite, ait, me retinere, quia Dominus direxit viam meam : dimittite me ut pergam ad dominum meum.
24:57 Et dixerunt : Vocemus puellam, et qu.ramus ipsius voluntatem.
24:58 Cumque vocata venisset, sciscitati sunt : Vis ire cum homine isto ? Qu. ait : Vadam.
24:59 Dimiserunt ergo eam, et nutricem illius, servumque Abraham, et comites ejus,
24:60 imprecantes prospera sorori su., atque dicentes : Soror nostra es, crescas in mille millia, et possideat semen tuum portas inimicorum suorum.
24:61 Igitur Rebecca et puell. illius, ascensis camelis, secut. sunt virum : qui festinus revertebatur ad dominum suum.
24:62 Eo autem tempore deambulabat Isaac per viam qu. ducit ad puteum, cujus nomen est Viventis et videntis : habitabat enim in terra australi :
24:63 et egressus fuerat ad meditandum in agro, inclinata jam die : cumque elevasset oculos, vidit camelos venientes procul.
24:64 Rebecca quoque, conspecto Isaac, descendit de camelo,
24:65 et ait ad puerum : Quis est ille homo qui venit per agrum in occursum nobis ? Dixitque ei : Ipse est dominus meus. At illa tollens cito pallium, operuit se.
24:66 Servus autem cuncta, qu. gesserat, narravit Isaac.
24:67 Qui introduxit eam in tabernaculum Sar. matris su., et accepit eam uxorem : et in tantum dilexit eam, ut dolorem, qui ex morte matris ejus acciderat, temperaret.
25:1 Abraham vero aliam duxit uxorem nomine Ceturam :
25:2 qu. peperit ei Zamran et Jecsan, et Madan, et Madian, et Jesboc, et Sue.
25:3 Jecsan quoque genuit Saba et Dadan. Filii Dadan fuerunt Assurim, et Latusim, et Loomin.
25:4 At vero ex Madian ortus est Epha, et Opher, et Henoch, et Abida, et Eldaa : omnes hi filii Cetur..
25:5 Deditque Abraham cuncta qu. possederat, Isaac :
25:6 filiis autem concubinarum largitus est munera, et separavit eos ab Isaac filio suo, dum adhuc ipse viveret, ad plagam orientalem.
25:7 Fuerunt autem dies vit. Abrah., centum septuaginta quinque anni.
25:8 Et deficiens mortuus est in senectute bona, provect.que .tatis et plenus dierum : congregatusque est ad populum suum.
25:9 Et sepelierunt eum Isaac et Isma.l filii sui in spelunca duplici, qu. sita est in agro Ephron filii Seor Heth.i, e regione Mambre,
25:10 quem emerat a filiis Heth : ibi sepultus est ipse, et Sara uxor ejus.
25:11 Et post obitum illius benedixit Deus Isaac filio ejus, qui habitabat juxta puteum nomine Viventis et videntis.\
25:12 H. sunt generationes Isma.l filii Abrah., quem peperit ei Agar .gyptia, famula Sar. :
25:13 et h.c nomina filiorum ejus in vocabulis et generationibus suis. Primogenitus Isma.lis Nabaioth, deinde Cedar, et Adbeel, et Mabsam,
25:14 Masma quoque, et Duma, et Massa,
25:15 Hadar, et Thema, et Jethur, et Naphis, et Cedma.
25:16 Isti sunt filii Isma.lis : et h.c nomina per castella et oppida eorum, duodecim principes tribuum suarum.
25:17 Et facti sunt anni vit. Isma.lis centum triginta septem, deficiensque mortuus est, et appositus ad populum suum.
25:18 Habitavit autem ab Hevila usque Sur, qu. respicit .gyptum intro.untibus Assyrios ; coram cunctis fratribus suis obiit.\
25:19 H. quoque sunt generationes Isaac filii Abraham : Abraham genuit Isaac :
25:20 qui cum quadraginta esset annorum, duxit uxorem Rebeccam filiam Bathuelis Syri de Mesopotamia, sororem Laban.
25:21 Deprecatusque est Isaac Dominum pro uxore sua, eo quod esset sterilis : qui exaudivit eum, et dedit conceptum Rebecc..
25:22 Sed collidebantur in utero ejus parvuli ; qu. ait : Si sic mihi futurum erat, quid necesse fuit concipere ? perrexitque ut consuleret Dominum.
25:23 Qui respondens ait : [Du. gentes sunt in utero tuo,/ et duo populi ex ventre tuo dividentur,/ populusque populum superabit,/ et major serviet minori.]
25:24 Jam tempus pariendi advenerat, et ecce gemini in utero ejus reperti sunt.
25:25 Qui prior egressus est, rufus erat, et totus in morem pellis hispidus : vocatumque est nomen ejus Esau. Protinus alter egrediens, plantam fratris tenebat manu : et idcirco appellavit eum Jacob.
25:26 Sexagenarius erat Isaac quando nati sunt ei parvuli.
25:27 Quibus adultis, factus est Esau vir gnarus venandi, et homo agricola : Jacob autem vir simplex habitabat in tabernaculis.
25:28 Isaac amabat Esau, eo quod de venationibus illius vesceretur : et Rebecca diligebat Jacob.
25:29 Coxit autem Jacob pulmentum : ad quem cum venisset Esau de agro lassus,
25:30 ait : Da mihi de coctione hac rufa, quia oppido lassus sum. Quam ob causam vocatum est nomen ejus Edom.
25:31 Cui dixit Jacob : Vende mihi primogenita tua.
25:32 Ille respondit : En morior, quid mihi proderunt primogenita ?
25:33 Ait Jacob : Jura ergo mihi. Juravit ei Esau et vendidit primogenita.
25:34 Et sic, accepto pane et lentis edulio, comedit et bibit, et abiit, parvipendens quod primogenita vendidisset.
26:1 Orta autem fame super terram post eam sterilitatem, qu. acciderat in diebus Abraham, abiit Isaac ad Abimelech regem Pal.stinorum in Gerara.
26:2 Apparuitque ei Dominus, et ait : Ne descendas in .gyptum, sed quiesce in terra quam dixero tibi,
26:3 et peregrinare in ea : eroque tecum, et benedicam tibi : tibi enim et semini tuo dabo universas regiones has, complens juramentum quod spopondi Abraham patri tuo.
26:4 Et multiplicabo semen tuum sicut stellas c.li : daboque posteris tuis universas regiones has : et benedicentur in semine tuo omnes gentes terr.,
26:5 eo quod obedierit Abraham voci me., et custodierit pr.cepta et mandata mea, et c.remonias legesque servaverit.
26:6 Mansit itaque Isaac in Geraris.\
26:7 Qui cum interrogaretur a viris loci illius super uxore sua, respondit : Soror mea est : timuerat enim confiteri quod sibi esset sociata conjugio, reputans ne forte interficerent eum propter illius pulchritudinem.
26:8 Cumque pertransissent dies plurimi, et ibidem moraretur, prospiciens Abimelech rex Pal.stinorum per fenestram, vidit eum jocantem cum Rebecca uxore sua.
26:9 Et accersito eo, ait : Perspicuum est quod uxor tua sit : cur mentitus es eam sororem tuam esse ? Respondit : Timui ne morerer propter eam.
26:10 Dixitque Abimelech : Quare imposuisti nobis ? potuit coire quispiam de populo cum uxore tua, et induxeras super nos grande peccatum. Pr.cepitque omni populo, dicens :
26:11 Qui tetigerit hominis hujus uxorem, morte morietur.\
26:12 Sevit autem Isaac in terra illa, et invenit in ipso anno centuplum : benedixitque ei Dominus.
26:13 Et locupletatus est homo, et ibat proficiens atque succrescens, donec magnus vehementer effectus est :
26:14 habuit quoque possessiones ovium et armentorum, et famili. plurimum. Ob hoc invidentes ei Pal.stini,
26:15 omnes puteos, quos foderant servi patris illius Abraham, illo tempore obstruxerunt, implentes humo :
26:16 in tantum, ut ipse Abimelech diceret ad Isaac : Recede a nobis, quoniam potentior nobis factus es valde.
26:17 Et ille discedens, ut veniret ad torrentem Gerar., habitaretque ibi,
26:18 rursum fodit alios puteos, quos foderant servi patris sui Abraham, et quos, illo mortuo, olim obstruxerant Philisthiim : appellavitque eos eisdem nominibus quibus ante pater vocaverat.
26:19 Foderuntque in torrente, et repererunt aquam vivam.
26:20 Sed et ibi jurgium fuit pastorum Gerar. adversus pastores Isaac, dicentium : Nostra est aqua, quam ob rem nomen putei ex eo, quod acciderat, vocavit Calumniam.
26:21 Foderunt autem et alium : et pro illo quoque rixati sunt, appellavitque eum Inimicitias.
26:22 Profectus inde fodit alium puteum, pro quo non contenderunt : itaque vocavit nomen ejus Latitudo, dicens : Nunc dilatavit nos Dominus, et fecit crescere super terram.\
26:23 Ascendit autem ex illo loco in Bersabee,
26:24 ubi apparuit ei Dominus in ipsa nocte, dicens : Ego sum Deus Abraham patris tui : noli timere, quia ego tecum sum : benedicam tibi, et multiplicabo semen tuum propter servum meum Abraham.
26:25 Itaque .dificavit ibi altare : et invocato nomine Domini, extendit tabernaculum, pr.cepitque servis suis ut foderent puteum.
26:26 Ad quem locum cum venissent de Geraris Abimelech, et Ochozath amicus illius, et Phicol dux militum,
26:27 locutus est eis Isaac : Quid venistis ad me, hominem quem odistis, et expulistis a vobis ?
26:28 Qui responderunt : Vidimus tecum esse Dominum, et idcirco nos diximus : Sit juramentum inter nos, et ineamus foedus,
26:29 ut non facias nobis quidquam mali, sicut et nos nihil tuorum attigimus, nec fecimus quod te l.deret : sed cum pace dimisimus auctum benedictione Domini.
26:30 Fecit ergo eis convivium, et post cibum et potum
26:31 surgentes mane, juraverunt sibi mutuo : dimisitque eos Isaac pacifice in locum suum.
26:32 Ecce autem venerunt in ipso die servi Isaac annuntiantes ei de puteo, quem foderant, atque dicentes : Invenimus aquam.
26:33 Unde appellavit eum Abundantiam : et nomen urbi impositum est Bersabee, usque in pr.sentem diem.
26:34 Esau vero quadragenarius duxit uxores, Judith filiam Beeri Heth.i, et Basemath filiam Elon ejusdem loci :
26:35 qu. amb. offenderant animum Isaac et Rebecc..
27:1 Senuit autem Isaac, et caligaverunt oculi ejus, et videre non poterat : vocavitque Esau filium suum majorem, et dixit ei : Fili mi ? Qui respondit : Adsum.
27:2 Cui pater : Vides, inquit, quod senuerim, et ignorem diem mortis me..
27:3 Sume arma tua, pharetram, et arcum, et egredere foras : cumque venatu aliquid apprehenderis,
27:4 fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti, et affer ut comedam : et benedicat tibi anima mea antequam moriar.
27:5 Quod cum audisset Rebecca, et ille abiisset in agrum ut jussionem patris impleret,
27:6 dixit filio suo Jacob : Audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo, et dicentem ei :
27:7 Affer mihi de venatione tua, et fac cibos ut comedam, et benedicam tibi coram Domino antequam moriar.
27:8 Nunc ergo, fili mi, acquiesce consiliis meis :
27:9 et pergens ad gregem, affer mihi duos h.dos optimos, ut faciam ex eis escas patri tuo, quibus libenter vescitur :
27:10 quas cum intuleris, et comederit, benedicat tibi priusquam moriatur.
27:11 Cui ille respondit : Nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit, et ego lenis :
27:12 si attrectaverit me pater meus, et senserit, timeo ne putet me sibi voluisse illudere, et inducam super me maledictionem pro benedictione.
27:13 Ad quem mater : In me sit, ait, ista maledictio, fili mi : tantum audi vocem meam, et pergens, affer qu. dixi.
27:14 Abiit, et attulit, deditque matri. Paravit illa cibos, sicut velle noverat patrem illius.
27:15 Et vestibus Esau valde bonis, quas apud se habebat domi, induit eum :
27:16 pelliculasque h.dorum circumdedit manibus, et colli nuda protexit :
27:17 deditque pulmentum, et panes, quos coxerat, tradidit.
27:18 Quibus illatis, dixit : Pater mi ? At ille respondit : Audio. Quis es tu, fili mi ?
27:19 Dixitque Jacob : Ego sum primogenitus tuus Esau : feci sicut pr.cepisti mihi : surge, sede, et comede de venatione mea, ut benedicat mihi anima tua.
27:20 Rursumque Isaac ad filium suum : Quomodo, inquit, tam cito invenire potuisti, fili mi ? Qui respondit : Voluntas Dei fuit ut cito occurreret mihi quod volebam.
27:21 Dixitque Isaac : Accede huc, ut tangam te, fili mi, et probem utrum tu sis filius meus Esau, an non.
27:22 Accessit ille ad patrem, et palpato eo, dixit Isaac : Vox quidem, vox Jacob est : sed manus, manus sunt Esau.
27:23 Et non cognovit eum, quia pilos. manus similitudinem majoris expresserant. Benedicens ergo illi,
27:24 ait : Tu es filius meus Esau ? Respondit : Ego sum.
27:25 At ille : Affer mihi, inquit, cibos de venatione tua, fili mi, ut benedicat tibi anima mea. Quos cum oblatos comedisset, obtulit ei etiam vinum. Quo hausto,
27:26 dixit ad eum : Accede ad me, et da mihi osculum, fili mi.
27:27 Accessit, et osculatus est eum. Statimque ut sensit vestimentorum illius fragrantiam, benedicens illi, ait : [Ecce odor filii mei/ sicut odor agri pleni,/ cui benedixit Dominus./
27:28 Det tibi Deus de rore c.li/ et de pinguedine terr./ abundantiam frumenti et vini./
27:29 Et serviant tibi populi,/ et adorent te tribus :/ esto dominus fratrum tuorum,/ et incurventur ante te filii matris tu. :/ qui maledixerit tibi, sit ille maledictus,/ et qui benedixerit tibi, benedictionibus repleatur.]\
27:30 Vix Isaac sermonem impleverat, et egresso Jacob foras, venit Esau,
27:31 coctosque de venatione cibos intulit patri, dicens : Surge, pater mi, et comede de venatione filii tui, ut benedicat mihi anima tua.
27:32 Dixitque illi Isaac : Quis enim es tu ? Qui respondit : Ego sum filius tuus primogenitus Esau.
27:33 Expavit Isaac stupore vehementi : et ultra quam credi potest admirans, ait : Quis igitur ille est qui dudum captam venationem attulit mihi, et comedi ex omnibus priusquam tu venires ; benedixique ei, et erit benedictus ?
27:34 Auditis Esau sermonibus patris, irrugiit clamore magno : et consternatus, ait : Benedic etiam et mihi, pater mi.
27:35 Qui ait : Venit germanus tuus fraudulenter, et accepit benedictionem tuam.
27:36 At ille subjunxit : Juste vocatum est nomen ejus Jacob : supplantavit enim me en altera vice : primogenita mea ante tulit, et nunc secundo surripuit benedictionem meam. Rursumque ad patrem : Numquid non reservasti, ait, et mihi benedictionem ?
27:37 Respondit Isaac : Dominum tuum illum constitui, et omnes fratres ejus servituti illius subjugavi ; frumento et vino stabilivi eum : et tibi post h.c, fili mi, ultra quid faciam ?
27:38 Cui Esau : Num unam, inquit, tantum benedictionem habes, pater ? mihi quoque obsecro ut benedicas. Cumque ejulatu magno fleret,
27:39 motus Isaac, dixit ad eum : [In pinguedine terr.,/ et in rore c.li desuper,
27:40 erit benedictio tua./ Vives in gladio, et fratri tuo servies :/ tempusque veniet, cum excutias et solvas jugum ejus de cervicibus tuis.]\
27:41 Oderat ergo semper Esau Jacob pro benedictione qua benedixerat ei pater : dixitque in corde suo : Venient dies luctus patris mei, et occidam Jacob fratrem meum.
27:42 Nuntiata sunt h.c Rebecc. : qu. mittens et vocans Jacob filium suum, dixit ad eum : Ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te.
27:43 Nunc ergo, fili mi, audi vocem meam, et consurgens fuge ad Laban fratrem meum in Haran :
27:44 habitabisque cum eo dies paucos, donec requiescat furor fratris tui,
27:45 et cesset indignatio ejus, obliviscaturque eorum qu. fecisti in eum : postea mittam, et adducam te inde huc : cur utroque orbabor filio in uno die ?
27:46 Dixitque Rebecca ad Isaac : T.det me vit. me. propter filias Heth : si acceperit Jacob uxorem de stirpe hujus terr., nolo vivere.
28:1 Vocavit itaque Isaac Jacob, et benedixit eum, pr.cepitque ei dicens : Noli accipere conjugem de genere Chanaan :
28:2 sed vade, et proficiscere in Mesopotamiam Syri., ad domum Bathuel patris matris tu., et accipe tibi inde uxorem de filiabus Laban avunculi tui.
28:3 Deus autem omnipotens benedicat tibi, et crescere te faciat, atque multiplicet, ut sis in turbas populorum.
28:4 Et det tibi benedictiones Abrah., et semini tuo post te : ut possideas terram peregrinationis tu., quam pollicitus est avo tuo.
28:5 Cumque dimisisset eum Isaac, profectus venit in Mesopotamiam Syri. ad Laban filium Bathuel Syri, fratrem Rebecc. matris su..
28:6 Videns autem Esau quod benedixisset pater suus Jacob, et misisset eum in Mesopotamiam Syri., ut inde uxorem duceret ; et quod post benedictionem pr.cepisset ei, dicens : Non accipies uxorem de filiabus Chanaan :
28:7 quodque obediens Jacob parentibus suis isset in Syriam :
28:8 probans quoque quod non libenter aspiceret filias Chanaan pater suus :
28:9 ivit ad Isma.lem, et duxit uxorem absque iis, quas prius habebat, Maheleth filiam Isma.l filii Abraham, sororem Nabaioth.\
28:10 Igitur egressus Jacob de Bersabee, pergebat Haran.
28:11 Cumque venisset ad quemdam locum, et vellet in eo requiescere post solis occubitum, tulit de lapidibus qui jacebant, et supponens capiti suo, dormivit in eodem loco.
28:12 Viditque in somnis scalam stantem super terram, et cacumen illius tangens c.lum : angelos quoque Dei ascendentes et descendentes per eam,
28:13 et Dominum innixum scal. dicentem sibi : Ego sum Dominus Deus Abraham patris tui, et Deus Isaac : terram, in qua dormis, tibi dabo et semini tuo.
28:14 Eritque semen tuum quasi pulvis terr. : dilataberis ad occidentem, et orientem, et septentrionem, et meridiem : et benedicentur in te et in semine tuo cunct. tribus terr..
28:15 Et ero custos tuus quocumque perrexeris, et reducam te in terram hanc : nec dimittam nisi complevero universa qu. dixi.
28:16 Cumque evigilasset Jacob de somno, ait : Vere Dominus est in loco isto, et ego nesciebam.
28:17 Pavensque, Quam terribilis est, inquit, locus iste ! non est hic aliud nisi domus Dei, et porta c.li.
28:18 Surgens ergo Jacob mane, tulit lapidem quem supposuerat capiti suo, et erexit in titulum, fundens oleum desuper.
28:19 Appellavitque nomen urbis Bethel, qu. prius Luza vocabatur.
28:20 Vovit etiam votum, dicens : Si fuerit Deus mecum, et custodierit me in via, per quam ego ambulo, et dederit mihi panem ad vescendum, et vestimentum ad induendum,
28:21 reversusque fuero prospere ad domum patris mei : erit mihi Dominus in Deum,
28:22 et lapis iste, quem erexi in titulum, vocabitur Domus Dei : cunctorumque qu. dederis mihi, decimas offeram tibi.
29:1 Profectus ergo Jacob venit in terram orientalem.
29:2 Et vidit puteum in agro, tres quoque greges ovium accubantes juxta eum : nam ex illo adaquabantur pecora, et os ejus grandi lapide claudebatur.
29:3 Morisque erat ut cunctis ovibus congregatis devolverent lapidem, et refectis gregibus rursum super os putei ponerent.
29:4 Dixitque ad pastores : Fratres, unde estis ? Qui responderunt : De Haran.
29:5 Quos interrogans, Numquid, ait, nostis Laban filium Nachor ? Dixerunt : Novimus.
29:6 Sanusne est ? inquit. Valet, inquiunt : et ecce Rachel filia ejus venit cum grege suo.
29:7 Dixitque Jacob : Adhuc multum diei superest, nec est tempus ut reducantur ad caulas greges : date ante potum ovibus, et sic eas ad pastum reducite.
29:8 Qui responderunt : Non possumus, donec omnia pecora congregentur, et amoveamus lapidem de ore putei, ut adaquemus greges.
29:9 Adhuc loquebantur, et ecce Rachel veniebat cum ovibus patris sui : nam gregem ipsa pascebat.
29:10 Quam cum vidisset Jacob, et sciret consobrinam suam, ovesque Laban avunculi sui, amovit lapidem quo puteus claudebatur.
29:11 Et adaquato grege, osculatus est eam : et elevata voce flevit,
29:12 et indicavit ei quod frater esset patris sui, et filius Rebecc. : at illa festinans nuntiavit patri suo.
29:13 Qui cum audisset venisse Jacob filium sororis su., cucurrit obviam ei : complexusque eum, et in oscula ruens, duxit in domum suam. Auditis autem causis itineris,
29:14 respondit : Os meum es, et caro mea. Et postquam impleti sunt dies mensis unius,
29:15 dixit ei : Num quia frater meus es, gratis servies mihi ? dic quid mercedis accipias.\
29:16 Habebat vero duas filias : nomen majoris Lia, minor vero appellabatur Rachel.
29:17 Sed Lia lippis erat oculis : Rachel decora facie, et venusto aspectu.
29:18 Quam diligens Jacob, ait : Serviam tibi pro Rachel filia tua minore, septem annis.
29:19 Respondit Laban : Melius est ut tibi eam dem quam alteri viro : mane apud me.
29:20 Servivit ergo Jacob pro Rachel septem annis : et videbantur illi pauci dies pr. amoris magnitudine.
29:21 Dixitque ad Laban : Da mihi uxorem meam : quia jam tempus impletum est, ut ingrediar ad illam.
29:22 Qui vocatis multis amicorum turbis ad convivium, fecit nuptias.
29:23 Et vespere Liam filiam suam introduxit ad eum,
29:24 dans ancillam fili., Zelpham nomine. Ad quam cum ex more Jacob fuisset ingressus, facto mane vidit Liam :
29:25 et dixit ad socerum suum : Quid est quod facere voluisti ? nonne pro Rachel servivi tibi ? quare imposuisti mihi ?
29:26 Respondit Laban : Non est in loco nostro consuetudinis, ut minores ante tradamus ad nuptias.
29:27 Imple hebdomadam dierum hujus copul. : et hanc quoque dabo tibi pro opere quo serviturus es mihi septem annis aliis.
29:28 Acquievit placito : et hebdomada transacta, Rachel duxit uxorem :
29:29 cui pater servam Balam tradiderat.
29:30 Tandemque potitus optatis nuptiis, amorem sequentis priori pr.tulit, serviens apud eum septem annis aliis.\
29:31 Videns autem Dominus quod despiceret Liam, aperuit vulvam ejus, sorore sterili permanente.
29:32 Qu. conceptum genuit filium, vocavitque nomen ejus Ruben, dicens : Vidit Dominus humilitatem meam : nunc amabit me vir meus.
29:33 Rursumque concepit et peperit filium, et ait : Quoniam audivit me Dominus haberi contemptui, dedit etiam istum mihi ; vocavitque nomen ejus Simeon.
29:34 Concepitque tertio, et genuit alium filium : dixitque : Nunc quoque copulabitur mihi maritus meus : eo quod pepererim ei tres filios : et idcirco appellavit nomen ejus Levi.
29:35 Quarto concepit, et peperit filium, et ait : Modo confitebor Domino, et ob hoc vocavit eum Judam : cessavitque parere.
30:1 Cernens autem Rachel quod infecunda esset, invidit sorori su., et ait marito suo : Da mihi liberos, alioquin moriar.
30:2 Cui iratus respondit Jacob : Num pro Deo ego sum, qui privavit te fructu ventris tui ?
30:3 At illa : Habeo, inquit, famulam Balam : ingredere ad illam, ut pariat super genua mea, et habeam ex illa filios.
30:4 Deditque illi Balam in conjugium : qu.,
30:5 ingresso ad se viro, concepit, et peperit filium.
30:6 Dixitque Rachel : Judicavit mihi Dominus, et exaudivit vocem meam, dans mihi filium, et idcirco appellavit nomen ejus Dan.
30:7 Rursumque Bala concipiens, peperit alterum,
30:8 pro quo ait Rachel : Comparavit me Deus cum sorore mea, et invalui : vocavitque eum Nephthali.
30:9 Sentiens Lia quod parere desiisset, Zelpham ancillam suam marito tradidit.
30:10 Qua post conceptum edente filium,
30:11 dixit : Feliciter, et idcirco vocavit nomen ejus Gad.
30:12 Peperit quoque Zelpha alterum.
30:13 Dixitque Lia : Hoc pro beatitudine mea : beatam quippe me dicent mulieres : propterea appellavit eum Aser.
30:14 Egressus autem Ruben tempore messis tritice. in agrum, reperit mandragoras, quas matri Li. detulit. Dixitque Rachel : Da mihi partem de mandragoris filii tui.
30:15 Illa respondit : Parumne tibi videtur quod pr.ripueris maritum mihi, nisi etiam mandragoras filii mei tuleris ? Ait Rachel : Dormiat tecum hac nocte pro mandragoris filii tui.
30:16 Redeuntique ad vesperam Jacob de agro, egressa est in occursum ejus Lia, et Ad me, inquit, intrabis : quia mercede conduxi te pro mandragoris filii mei. Dormivitque cum ea nocte illa.
30:17 Et exaudivit Deus preces ejus, concepitque et peperit filium quintum,
30:18 et ait : Dedit Deus mercedem mihi, quia dedi ancillam meam viro meo : appellavitque nomen ejus Issachar.
30:19 Rursum Lia concipiens, peperit sextum filium,
30:20 et ait : Dotavit me Deus dote bona : etiam hac vice mecum erit maritus meus, eo quod genuerim ei sex filios : et idcirco appellavit nomen ejus Zabulon.
30:21 Post quem peperit filiam, nomine Dinam.
30:22 Recordatus quoque Dominus Rachelis, exaudivit eam, et aperuit vulvam ejus.
30:23 Qu. concepit, et peperit filium, dicens : Abstulit Deus opprobrium meum.
30:24 Et vocavit nomen ejus Joseph, dicens : Addat mihi Dominus filium alterum.
30:25 Nato autem Joseph, dixit Jacob socero suo : Dimitte me ut revertar in patriam, et ad terram meam.
30:26 Da mihi uxores, et liberos meos, pro quibus servivi tibi, ut abeam : tu nosti servitutem qua servivi tibi.\
30:27 Ait illi Laban : Inveniam gratiam in conspectu tuo, experimento didici, quia benedixerit mihi Deus propter te :
30:28 constitue mercedem tuam quam dem tibi.
30:29 At ille respondit : Tu nosti quomodo servierim tibi, et quanta in manibus meis fuerit possessio tua.
30:30 Modicum habuisti antequam venirem ad te, et nunc dives effectus es : benedixitque tibi Dominus ad introitum meum. Justum est igitur ut aliquando provideam etiam domui me..
30:31 Dixitque Laban : Quid tibi dabo ? At ille ait : Nihil volo : sed si feceris quod postulo, iterum pascam, et custodiam pecora tua.
30:32 Gyra omnes greges tuos, et separa cunctas oves varias, et sparso vellere ; quodcumque furvum, et maculosum, variumque fuerit, tam in ovibus quam in capris, erit merces mea.
30:33 Respondebitque mihi cras justitia mea, quando placiti tempus advenerit coram te : et omnia qu. non fuerint varia, et maculosa, et furva, tam in ovibus quam in capris, furti me arguent.
30:34 Dixitque Laban : Gratum habeo quod petis.
30:35 Et separavit in die illa capras, et oves, et hircos, et arietes varios, atque maculosos : cunctum autem gregem unicolorem, id est albi et nigri velleris, tradidit in manu filiorum suorum.
30:36 Et posuit spatium itineris trium dierum inter se et generum, qui pascebat reliquos greges ejus.
30:37 Tollens ergo Jacob virgas populeas virides, et amygdalinas, et ex platanis, ex parte decorticavit eas : detractisque corticibus, in his, qu. spoliata fuerant, candor apparuit : illa vero qu. integra fuerant, viridia permanserunt : atque in hunc modum color effectus est varius.
30:38 Posuitque eas in canalibus, ubi effundebatur aqua : ut cum venissent greges ad bibendum, ante oculos haberent virgas, et in aspectu earum conciperent.
30:39 Factumque est ut in ipso calore coitus, oves intuerentur virgas, et parerent maculosa, et varia, et diverso colore respersa.
30:40 Divisitque gregem Jacob, et posuit virgas in canalibus ante oculos arietum : erant autem alba et nigra qu.que, Laban ; cetera vero, Jacob, separatis inter se gregibus.
30:41 Igitur quando primo tempore ascendebantur oves, ponebat Jacob virgas in canalibus aquarum ante oculos arietum et ovium, ut in earum contemplatione conciperent :
30:42 quando vero serotina admissura erat, et conceptus extremus, non ponebat eas. Factaque sunt ea qu. erant serotina, Laban : et qu. primi temporis, Jacob.
30:43 Ditatusque est homo ultra modum, et habuit greges multos, ancillas et servos, camelos et asinos.
31:1 Postquam autem audivit verba filiorum Laban dicentium : Tulit Jacob omnia qu. fuerunt patris nostri, et de illius facultate ditatus, factus est inclytus :
31:2 animadvertit quoque faciem Laban, quod non esset erga se sicut heri et nudiustertius,
31:3 maxime dicente sibi Domino : Revertere in terram patrum tuorum, et ad generationem tuam, eroque tecum.
31:4 Misit, et vocavit Rachel et Liam in agrum, ubi pascebat greges,
31:5 dixitque eis : Video faciem patris vestri quod non sit erga me sicut heri et nudiustertius : Deus autem patris mei fuit mecum.
31:6 Et ips. nostis quod totis viribus meis servierim patri vestro.
31:7 Sed et pater vester circumvenit me et mutavit mercedem meam decem vicibus : et tamen non dimisit eum Deus ut noceret mihi.
31:8 Siquando dixit : Vari. erunt mercedes tu. : pariebant omnes oves varios foetus ; quando vero e contrario, ait : Alba qu.que accipies pro mercede : omnes greges alba pepererunt.
31:9 Tulitque Deus substantiam patris vestri, et dedit mihi.
31:10 Postquam enim conceptus ovium tempus advenerat, levavi oculos meos, et vidi in somnis ascendentes mares super feminas, varios et maculosos, et diversorum colorum.
31:11 Dixitque angelus Dei ad me in somnis : Jacob ? Et ego respondi : Adsum.
31:12 Qui ait : Leva oculos tuos, et vide universos masculos ascendentes super feminas, varios, maculosos, atque respersos. Vidi enim omnia qu. fecit tibi Laban.
31:13 Ego sum Deus Bethel, ubi unxisti lapidem, et votum vovisti mihi. Nunc ergo surge, et egredere de terra hac, revertens in terram nativitatis tu..
31:14 Responderuntque Rachel et Lia : Numquid habemus residui quidquam in facultatibus et h.reditate domus patris nostri ?
31:15 nonne quasi alienas reputavit nos, et vendidit, comeditque pretium nostrum ?
31:16 Sed Deus tulit opes patris nostri, et eas tradidit nobis, ac filiis nostris : unde omnia qu. pr.cepit tibi Deus, fac.
31:17 Surrexit itaque Jacob, et impositis liberis ac conjugibus suis super camelos, abiit.
31:18 Tulitque omnem substantiam suam, et greges, et quidquid in Mesopotamia acquisierat, pergens ad Isaac patrem suum in terram Chanaan.\
31:19 Eo tempore ierat Laban ad tondendas oves, et Rachel furata est idola patris sui.
31:20 Noluitque Jacob confiteri socero suo quod fugeret.
31:21 Cumque abiisset tam ipse quam omnia qu. juris sui erant, et amne transmisso pergeret contra montem Galaad,
31:22 nuntiatum est Laban die tertio quod fugeret Jacob.
31:23 Qui, assumptis fratribus suis, persecutus est eum diebus septem : et comprehendit eum in monte Galaad.
31:24 Viditque in somnis dicentem sibi Deum : Cave ne quidquam aspere loquaris contra Jacob.
31:25 Jamque Jacob extenderat in monte tabernaculum : cumque ille consecutus fuisset eum cum fratribus suis, in eodem monte Galaad fixit tentorium.
31:26 Et dixit ad Jacob : Quare ita egisti, ut clam me abigeres filias meas quasi captivas gladio ?
31:27 cur ignorante me fugere voluisti, nec indicare mihi, ut prosequerer te cum gaudio, et canticis, et tympanis, et citharis ?
31:28 Non es passus ut oscularer filios meos et filias : stulte operatus es : et nunc quidem
31:29 valet manus mea reddere tibi malum : sed Deus patris vestri heri dixit mihi : Cave ne loquaris contra Jacob quidquam durius.
31:30 Esto, ad tuos ire cupiebas, et desiderio erat tibi domus patris tui : cur furatus es deos meos ?
31:31 Respondit Jacob : Quod inscio te profectus sum, timui ne violenter auferres filias tuas.
31:32 Quod autem furti me arguis : apud quemcumque inveneris deos tuos, necetur coram fratribus nostris : scrutare, quidquid tuorum apud me inveneris, et aufer. H.c dicens, ignorabat quod Rachel furata esset idola.
31:33 Ingressus itaque Laban tabernaculum Jacob, et Li., et utriusque famul., non invenit. Cumque intrasset tentorium Rachelis,
31:34 illa festinans abscondit idola subter stramenta cameli, et sedit desuper : scrutantique omne tentorium, et nihil invenienti,
31:35 ait : Ne irascatur dominus meus quod coram te assurgere nequeo : quia juxta consuetudinem feminarum nunc accidit mihi : sic delusa sollicitudo qu.rentis est.
31:36 Tumensque Jacob, cum jurgio ait : Quam ob culpam meam, et ob quod peccatum meum sic exarsisti post me,
31:37 et scrutatus es omnem supellectilem meam ? quid invenisti de cuncta substantia domus tu. ? pone hic coram fratribus meis, et fratribus tuis, et judicent inter me et te.
31:38 Idcirco viginti annis fui tecum ? oves tu. et capr. steriles non fuerunt, arietes gregis tui non comedi :
31:39 nec captum a bestia ostendi tibi, ego damnum omne reddebam : quidquid furto peribat, a me exigebas :
31:40 die noctuque .stu urebar, et gelu, fugiebatque somnus ab oculis meis.
31:41 Sicque per viginti annos in domo tua servivi tibi, quatuordecim pro filiabus, et sex pro gregibus tuis : immutasti quoque mercedem meam decem vicibus.
31:42 Nisi Deus patris mei Abraham, et timor Isaac affuisset mihi, forsitan modo nudum me dimisisses : afflictionem meam et laborem manuum mearum respexit Deus, et arguit te heri.\
31:43 Respondit ei Laban : Fili. me. et filii, et greges tui, et omnia qu. cernis, mea sunt : quid possum facere filiis et nepotibus meis ?
31:44 Veni ergo, et ineamus foedus, ut sit in testimonium inter me et te.
31:45 Tulit itaque Jacob lapidem, et erexit illum in titulum :
31:46 dixitque fratribus suis : Afferte lapides. Qui congregantes fecerunt tumulum, comederuntque super eum :
31:47 quem vocavit Laban Tumulum testis : et Jacob, Acervum testimonii, uterque juxta proprietatem lingu. su..
31:48 Dixitque Laban : Tumulus iste erit testis inter me et te hodie, et idcirco appellatum est nomen ejus Galaad, id est, Tumulus testis.
31:49 Intueatur et judicet Dominus inter nos quando recesserimus a nobis,
31:50 si afflixeris filias meas, et si introduxeris alias uxores super eas : nullus sermonis nostri testis est absque Deo, qui pr.sens respicit.
31:51 Dixitque rursus ad Jacob : En tumulus hic, et lapis quem erexi inter me et te,
31:52 testis erit : tumulus, inquam, iste et lapis sint in testimonium, si aut ego transiero illum pergens ad te, aut tu pr.terieris, malum mihi cogitans.
31:53 Deus Abraham, et Deus Nachor, judicet inter nos, Deus patris eorum. Juravit ergo Jacob per timorem patris sui Isaac :
31:54 immolatisque victimis in monte, vocavit fratres suos ut ederent panem. Qui cum comedissent, manserunt ibi :
31:55 Laban vero de nocte consurgens, osculatus est filios, et filias suas, et benedixit illis : reversusque est in locum suum.
32:1 Jacob quoque abiit itinere quo coeperat : fueruntque ei obviam angeli Dei.
32:2 Quos cum vidisset, ait : Castra Dei sunt h.c : et appellavit nomen loci illius Mahanaim, id est, Castra.
32:3 Misit autem et nuntios ante se ad Esau fratrem suum in terram Seir, in regionem Edom :
32:4 pr.cepitque eis, dicens : Sic loquimini domino meo Esau : H.c dicit frater tuus Jacob : Apud Laban peregrinatus sum, et fui usque in pr.sentem diem.
32:5 Habeo boves, et asinos, et oves, et servos, et ancillas : mittoque nunc legationem ad dominum meum, ut inveniam gratiam in conspectu tuo.
32:6 Reversique sunt nuntii ad Jacob, dicentes : Venimus ad Esau fratrem tuum, et ecce properat tibi in occursum cum quadringentis viris.
32:7 Timuit Jacob valde : et perterritus divisit populum qui secum erat, greges quoque et oves, et boves, et camelos, in duas turmas,
32:8 dicens : Si venerit Esau ad unam turmam, et percusserit eam, alia turma, qu. relicta est, salvabitur.
32:9 Dixitque Jacob : Deus patris mei Abraham, et Deus patris mei Isaac : Domine qui dixisti mihi : Revertere in terram tuam, et in locum nativitatis tu., et benefaciam tibi :
32:10 minor sum cunctis miserationibus tuis, et veritate tua quam explevisti servo tuo. In baculo meo transivi Jordanem istum : et nunc cum duabus turmis regredior.
32:11 Erue me de manu fratris mei Esau, quia valde eum timeo : ne forte veniens percutiat matrem cum filiis.
32:12 Tu locutus es quod benefaceres mihi, et dilatares semen meum sicut arenam maris, qu. pr. multitudine numerari non potest.
32:13 Cumque dormisset ibi nocte illa, separavit de his qu. habebat, munera Esau fratri suo,
32:14 capras ducentas, hircos viginti, oves ducentas, et arietes viginti,
32:15 camelos foetas cum pullis suis triginta, vaccas quadraginta, et tauros viginti, asinas viginti et pullos earum decem.
32:16 Et misit per manus servorum suorum singulos seorsum greges, dixitque pueris suis : Antecedite me, et sit spatium inter gregem et gregem.
32:17 Et pr.cepit priori, dicens : Si obvium habueris fratrem meum Esau, et interrogaverit te : Cujus es ? aut, Quo vadis ? aut, Cujus sunt ista qu. sequeris ?
32:18 respondebis : Servi tui Jacob, munera misit domino meo Esau, ipse quoque post nos venit.
32:19 Similiter dedit mandata secundo, et tertio, et cunctis qui sequebantur greges, dicens : Iisdem verbis loquimini ad Esau cum inveneritis eum.
32:20 Et addetis : Ipse quoque servus tuus Jacob iter nostrum insequitur. Dixit enim : Placabo illum muneribus qu. pr.cedunt, et postea videbo illum : forsitan propitiabitur mihi.
32:21 Pr.cesserunt itaque munera ante eum, ipse vero mansit nocte illa in castris.\
32:22 Cumque mature surrexisset, tulit duas uxores suas, et totidem famulas cum undecim filiis, et transivit vadum Jaboc.
32:23 Traductisque omnibus qu. ad se pertinebant,
32:24 mansit solus : et ecce vir luctabatur cum eo usque mane.
32:25 Qui cum videret quod eum superare non posset, tetigit nervum femoris ejus, et statim emarcuit.
32:26 Dixitque ad eum : Dimitte me : jam enim ascendit aurora. Respondit : Non dimittam te, nisi benedixeris mihi.
32:27 Ait ergo : Quod nomen est tibi ? Respondit : Jacob.
32:28 At ille : Nequaquam, inquit, Jacob appellabitur nomen tuum, sed Isra.l : quoniam si contra Deum fortis fuisti, quanto magis contra homines pr.valebis ?
32:29 Interrogavit eum Jacob : Dic mihi, quo appellaris nomine ? Respondit : Cur qu.ris nomen meum ? Et benedixit ei in eodem loco.
32:30 Vocavitque Jacob nomen loci illius Phanuel, dicens : Vidi Deum facie ad faciem, et salva facta est anima mea.
32:31 Ortusque est ei statim sol, postquam transgressus est Phanuel : ipse vero claudicabat pede.
32:32 Quam ob causam non comedunt nervum filii Isra.l, qui emarcuit in femore Jacob, usque in pr.sentem diem : eo quod tetigerit nervum femoris ejus, et obstupuerit.
33:1 Elevans autem Jacob oculos suos, vidit venientem Esau, et cum eo quadringentos viros : divisitque filios Li. et Rachel, ambarumque famularum :
33:2 et posuit utramque ancillam, et liberos earum, in principio : Liam vero, et filios ejus, in secundo loco : Rachel autem et Joseph novissimos.
33:3 Et ipse progrediens adoravit pronus in terram septies, donec appropinquaret frater ejus.
33:4 Currens itaque Esau obviam fratri suo, amplexatus est eum : stringensque collum ejus, et osculans flevit.
33:5 Levatisque oculis, vidit mulieres et parvulos earum, et ait : Quid sibi volunt isti ? et si ad te pertinent ? Respondit : Parvuli sunt quos donavit mihi Deus servo tuo.
33:6 Et appropinquantes ancill. et filii earum, incurvati sunt.
33:7 Accessit quoque Lia cum pueris suis : et cum similiter adorassent, extremi Joseph et Rachel adoraverunt.
33:8 Dixitque Esau : Qu.nam sunt ist. turm. quas obviam habui ? Respondit : Ut invenirem gratiam coram domino meo.
33:9 At ille ait : Habeo plurima, frater mi, sint tua tibi.
33:10 Dixitque Jacob : Noli ita, obsecro : sed si inveni gratiam in oculis tuis, accipe munusculum de manibus meis. Sic enim vidi faciem tuam, quasi viderim vultum Dei : esto mihi propitius,
33:11 et suscipe benedictionem quam attuli tibi, et quam donavit mihi Deus tribuens omnia. Vix fratre compellente, suscipiens,
33:12 ait : Gradiamur simul, eroque socius itineris tui.
33:13 Dixitque Jacob : Nosti, domine mi, quod parvulos habeam teneros, et oves, et boves foetas mecum : quas si plus in ambulando fecero laborare, morientur una die cuncti greges.
33:14 Pr.cedat dominus meus ante servum suum : et ego sequar paulatim vestigia ejus, sicut videro parvulos meos posse, donec veniam ad dominum meum in Seir.
33:15 Respondit Esau : Oro te, ut de populo qui mecum est, saltem socii remaneant vi. tu.. Non est, inquit, necesse : hoc uno tantum indigeo, ut inveniam gratiam in conspectu tuo, domine mi.
33:16 Reversus est itaque illo die Esau itinere quo venerat in Seir.
33:17 Et Jacob venit in Socoth : ubi .dificata domo et fixis tentoriis appellavit nomen loci illius Socoth, id est, Tabernacula.
33:18 Transivitque in Salem urbem Sichimorum, qu. est in terra Chanaan, postquam reversus est de Mesopotamia Syri. : et habitavit juxta oppidum.
33:19 Emitque partem agri, in qua fixerat tabernacula, a filiis Hemor patris Sichem centum agnis.
33:20 Et erecto ibi altari, invocavit super illud fortissimum Deum Isra.l.
34:1 Egressa est autem Dina filia Li. ut videret mulieres regionis illius.
34:2 Quam cum vidisset Sichem filius Hemor Hev.i, princeps terr. illius, adamavit eam : et rapuit, et dormivit cum illa, vi opprimens virginem.
34:3 Et conglutinata est anima ejus cum ea, tristemque delinivit blanditiis.
34:4 Et pergens ad Hemor patrem suum : Accipe, inquit, mihi puellam hanc conjugem.
34:5 Quod cum audisset Jacob absentibus filiis, et in pastu pecorum occupatis, siluit donec redirent.\
34:6 Egresso autem Hemor patre Sichem ut loqueretur ad Jacob,
34:7 ecce filii ejus veniebant de agro : auditoque quod acciderat, irati sunt valde, eo quod foedam rem operatus esset in Isra.l et, violata filia Jacob, rem illicitam perpetrasset.
34:8 Locutus est itaque Hemor ad eos : Sichem filii mei adh.sit anima fili. vestr. : date eam illi uxorem :
34:9 et jungamus vicissim connubia : filias vestras tradite nobis, et filias nostras accipite,
34:10 et habitate nobiscum : terra in potestate vestra est : exercete, negotiamini, et possidete eam.
34:11 Sed et Sichem ad patrem et ad fratres ejus ait : Inveniam gratiam coram vobis : et qu.cumque statueritis, dabo :
34:12 augete dotem, et munera postulate, et libenter tribuam quod petieritis : tantum date mihi puellam hanc uxorem.
34:13 Responderunt filii Jacob Sichem et patri ejus in dolo, s.vientes ob stuprum sororis :
34:14 Non possumus facere quod petitis, nec dare sororem nostram homini incircumciso : quod illicitum et nefarium est apud nos.
34:15 Sed in hoc valebimus foederari, si volueritis esse similes nostri, et circumcidatur in vobis omne masculini sexus ;
34:16 tunc dabimus et accipiemus mutuo filias vestras ac nostras : et habitabimus vobiscum, erimusque unus populus.
34:17 Si autem circumcidi nolueritis, tollemus filiam nostram, et recedemus.
34:18 Placuit oblatio eorum Hemor, et Sichem filio ejus,
34:19 nec distulit adolescens quin statim quod petebatur expleret : amabat enim puellam valde, et ipse erat inclytus in omni domo patris sui.
34:20 Ingressique portam urbis, locuti sunt ad populum :
34:21 Viri isti pacifici sunt, et volunt habitare nobiscum : negotientur in terra, et exerceant eam, qu. spatiosa et lata cultoribus indiget : filias eorum accipiemus uxores, et nostras illis dabimus.
34:22 Unum est quo differtur tantum bonum : si circumcidamus masculos nostros, ritum gentis imitantes.
34:23 Et substantia eorum, et pecora, et cuncta qu. possident, nostra erunt : tantum in hoc acquiescamus, et habitantes simul, unum efficiemus populum.
34:24 Assensique sunt omnes, circumcisis cunctis maribus.\
34:25 Et ecce, die tertio, quando gravissimus vulnerum dolor est : arreptis duo filii Jacob, Simeon et Levi fratres Din., gladiis, ingressi sunt urbem confidenter : interfectisque omnibus masculis,
34:26 Hemor et Sichem pariter necaverunt, tollentes Dinam de domo Sichem sororem suam.
34:27 Quibus egressis, irruerunt super occisos ceteri filii Jacob : et depopulati sunt urbem in ultionem stupri.
34:28 Oves eorum, et armenta, et asinos, cunctaque vastantes qu. in domibus et in agris erant,
34:29 parvulos quoque eorum et uxores duxerunt captivas.
34:30 Quibus patratis audacter, Jacob dixit ad Simeon et Levi : Turbastis me, et odiosum fecistis me Chanan.is, et Pherez.is habitatoribus terr. hujus : nos pauci sumus ; illi congregati percutient me, et delebor ego, et domus mea.
34:31 Responderunt : Numquid ut scorto abuti debuere sorore nostra ?
35:1 Interea locutus est Deus ad Jacob : Surge, et ascende Bethel, et habita ibi, facque altare Deo qui apparuit tibi quando fugiebas Esau fratrem tuum.
35:2 Jacob vero convocata omni domo sua, ait : Abjicite deos alienos qui in medio vestri sunt, et mundamini, ac mutate vestimenta vestra.
35:3 Surgite, et ascendamus in Bethel, ut faciamus ibi altare Deo : qui exaudivit me in die tribulationis me., et socius fuit itineris mei.
35:4 Dederunt ergo ei omnes deos alienos quos habebant, et inaures qu. erant in auribus eorum : at ille infodit ea subter terebinthum, qu. est post urbem Sichem.
35:5 Cumque profecti essent, terror Dei invasit omnes per circuitum civitates, et non sunt ausi persequi recedentes.
35:6 Venit igitur Jacob Luzam, qu. est in terra Chanaan, cognomento Bethel : ipse et omnis populus cum eo.
35:7 .dificavitque ibi altare, et appellavit nomen loci illius, Domus Dei : ibi enim apparuit ei Deus cum fugeret fratrem suum.
35:8 Eodem tempore mortua est Debora nutrix Rebecc., et sepulta est ad radices Bethel subter quercum : vocatumque est nomen loci illius, Quercus fletus.
35:9 Apparuit autem iterum Deus Jacob postquam reversus est de Mesopotamia Syri., benedixitque ei
35:10 dicens : Non vocaberis ultra Jacob, sed Isra.l erit nomen tuum. Et appellavit eum Isra.l,
35:11 dixitque ei : Ego Deus omnipotens : cresce, et multiplicare : gentes et populi nationum ex te erunt, reges de lumbis tuis egredientur,
35:12 terramque quam dedi Abraham et Isaac, dabo tibi et semini tuo post te.
35:13 Et recessit ab eo.
35:14 Ille vero erexit titulum lapideum in loco quo locutus fuerat ei Deus : libans super eum libamina, et effundens oleum :
35:15 vocansque nomen loci illius Bethel.\
35:16 Egressus autem inde, venit verno tempore ad terram qu. ducit Ephratam : in qua cum parturiret Rachel,
35:17 ob difficultatem partus periclitari coepit. Dixitque ei obstetrix : Noli timere, quia et hunc habebis filium.
35:18 Egrediente autem anima pr. dolore, et imminente jam morte, vocavit nomen filii sui Benoni, id est, Filius doloris mei : pater vero appellavit eum Benjamin, id est, Filius dextr..
35:19 Mortua est ergo Rachel, et sepulta est in via qu. ducit Ephratam, h.c est Bethlehem.
35:20 Erexitque Jacob titulum super sepulchrum ejus : hic est titulus monumenti Rachel, usque in pr.sentem diem.
35:21 Egressus inde, fixit tabernaculum trans Turrem gregis.
35:22 Cumque habitaret in illa regione, abiit Ruben, et dormivit cum Bala concubina patris sui : quod illum minime latuit. Erant autem filii Jacob duodecim.
35:23 Filii Li. : primogenitus Ruben, et Simeon, et Levi, et Judas, et Issachar, et Zabulon.
35:24 Filii Rachel : Joseph et Benjamin.
35:25 Filii Bal. ancill. Rachelis : Dan et Nephthali.
35:26 Filii Zelph. ancill. Li. : Gad et Aser : hi sunt filii Jacob, qui nati sunt ei in Mesopotamia Syri..\
35:27 Venit etiam ad Isaac patrem suum in Mambre, civitatem Arbee, h.c est Hebron, in qua peregrinatus est Abraham et Isaac.
35:28 Et completi sunt dies Isaac centum octoginta annorum.
35:29 Consumptusque .tate mortuus est : et appositus est populo suo senex et plenus dierum : et sepelierunt eum Esau et Jacob filii sui.
36:1 H. sunt autem generationes Esau, ipse est Edom.
36:2 Esau accepit uxores de filiabus Chanaan : Ada filiam Elon Heth.i, et Oolibama filiam An. fili. Sebeon Hev.i :
36:3 Basemath quoque filiam Isma.l sororem Nabaioth.
36:4 Peperit autem Ada Eliphaz : Basemath genuit Rahuel :
36:5 Oolibama genuit Jehus et Ihelon et Core. Hi filii Esau qui nati sunt ei in terra Chanaan.
36:6 Tulit autem Esau uxores suas et filios et filias, et omnem animam domus su., et substantiam, et pecora, et cuncta qu. habere poterat in terra Chanaan : et abiit in alteram regionem, recessitque a fratre suo Jacob.
36:7 Divites enim erant valde, et simul habitare non poterant : nec sustinebat eos terra peregrinationis eorum pr. multitudine gregum.
36:8 Habitavitque Esau in monte Seir, ipse est Edom.
36:9 H. autem sunt generationes Esau patris Edom in monte Seir,
36:10 et h.c nomina filiorum ejus : Eliphaz filius Ada uxoris Esau : Rahuel quoque filius Basemath uxoris ejus.
36:11 Fueruntque Eliphaz filii : Theman, Omar, Sepho, et Gatham, et Cenez.
36:12 Erat autem Thamna concubina Eliphaz filii Esau : qu. peperit ei Amalech. Hi sunt filii Ada uxoris Esau.
36:13 Filii autem Rahuel : Nahath et Zara, Samma et Meza : hi filii Basemath uxoris Esau.
36:14 Isti quoque erant filii Oolibama fili. An. fili. Sebeon, uxoris Esau, quos genuit ei, Jehus et Ihelon et Core.
36:15 Hi duces filiorum Esau : filii Eliphaz primogeniti Esau : dux Theman, dux Omra, dux Sepho, dux Cenez,
36:16 dux Core, dux Gathan, dux Amalech. Hi filii Eliphaz in terra Edom, et hi filii Ada.
36:17 Hi quoque filii Rahuel filii Esau : dux Nahath, dux Zara, dux Samma, dux Meza : hi autem duces Rahuel in terra Edom : isti filii Basemath uxoris Esau.
36:18 Hi autem filii Oolibama uxoris Esau : dux Jehus, dux Ihelon, dux Core : hi duces Oolibama fili. An. uxoris Esau.
36:19 Isti sunt filii Esau, et hi duces eorum : ipse est Edom.
36:20 Isti sunt filii Seir Horr.i, habitatores terr. : Lotan, et Sobal, et Sebeon, et Ana,
36:21 et Dison, et Eser, et Disan : hi duces Horr.i, filii Seir in terra Edom.
36:22 Facti sunt autem filii Lotan : Hori et Heman. Erat autem soror Lotan, Thamna.
36:23 Et isti filii Sobal : Alvan et Manahat et Ebal, et Sepho et Onam.
36:24 Et hi filii Sebeon : Aja et Ana. Iste est Ana qui invenit aquas calidas in solitudine, cum pasceret asinos Sebeon patris sui :
36:25 habuitque filium Dison, et filiam Oolibama.
36:26 Et isti filii Dison : Hamdan, et Eseban, et Jethram, et Charan.
36:27 Hi quoque filii Eser : Balaan, et Zavan, et Acan.
36:28 Habuit autem filios Disan : Hus et Aram.
36:29 Hi duces Horr.orum : dux Lotan, dux Sobal, dux Sebeon, dux Ana,
36:30 dux Dison, dux Eser, dux Disan : isti duces Horr.orum qui imperaverunt in terra Seir.
36:31 Reges autem qui regnaverunt in terra Edom antequam haberent regem filii Isra.l, fuerunt hi :
36:32 Bela filius Beor, nomenque urbis ejus Denaba.
36:33 Mortuus est autem Bela, et regnavit pro eo Jobab filius Zar. de Bosra.
36:34 Cumque mortuus esset Jobab, regnavit pro eo Husam de terra Themanorum.
36:35 Hoc quoque mortuo, regnavit pro eo Adad filius Badad, qui percussit Madian in regione Moab : et nomen urbis ejus Avith.
36:36 Cumque mortuus esset Adad, regnavit pro eo Semla de Masreca.
36:37 Hoc quoque mortuo regnavit pro eo Saul de fluvio Rohoboth.
36:38 Cumque et hic obiisset, successit in regnum Balanan filius Achobor.
36:39 Isto quoque mortuo regnavit pro eo Adar, nomenque urbis ejus Phau : et appellabatur uxor ejus Meetabel, filia Matred fili. Mezaab.
36:40 H.c ergo nomina ducum Esau in cognationibus, et locis, et vocabulis suis : dux Thamna, dux Alva, dux Jetheth,
36:41 dux Oolibama, dux Ela, dux Phinon,
36:42 dux Cenez, dux Theman, dux Mabsar,
36:43 dux Magdiel, dux Hiram : hi duces Edom habitantes in terra imperii sui, ipse est Esau pater Idum.orum.
37:1 Habitavit autem Jacob in terra Chanaan, in qua pater suus peregrinatus est.
37:2 Et h. sunt generationes ejus : Joseph cum sedecim esset annorum, pascebat gregem cum fratribus suis adhuc puer : et erat cum filiis Bal. et Zelph. uxorum patris sui : accusavitque fratres suos apud patrem crimine pessimo.
37:3 Isra.l autem diligebat Joseph super omnes filios suos, eo quod in senectute genuisset eum : fecitque ei tunicam polymitam.
37:4 Videntes autem fratres ejus quod a patre plus cunctis filiis amaretur, oderant eum, nec poterant ei quidquam pacifice loqui.
37:5 Accidit quoque ut visum somnium referret fratribus suis : qu. causa majoris odii seminarium fuit.
37:6 Dixitque ad eos : Audite somnium meum quod vidi :
37:7 putabam nos ligare manipulos in agro : et quasi consurgere manipulum meum, et stare, vestrosque manipulos circumstantes adorare manipulum meum.
37:8 Responderunt fratres ejus : Numquid rex noster eris ? aut subjiciemur ditioni tu. ? H.c ergo causa somniorum atque sermonum, invidi. et odii fomitem ministravit.
37:9 Aliud quoque vidit somnium, quod narrans fratribus, ait : Vidi per somnium, quasi solem, et lunam, et stellas undecim adorare me.
37:10 Quod cum patri suo, et fratribus retulisset, increpavit eum pater suus, et dixit : Quid sibi vult hoc somnium quod vidisti ? num ego et mater tua, et fratres tui adorabimus te super terram ?
37:11 Invidebant ei igitur fratres sui : pater vero rem tacitus considerabat.\
37:12 Cumque fratres illius in pascendis gregibus patris morarentur in Sichem,
37:13 dixit ad eum Isra.l : Fratres tui pascunt oves in Sichimis : veni, mittam te ad eos. Quo respondente,
37:14 Pr.sto sum, ait ei : Vade, et vide si cuncta prospera sint erga fratres tuos, et pecora : et renuntia mihi quid agatur. Missus de valle Hebron, venit in Sichem :
37:15 invenitque eum vir errantem in agro, et interrogavit quid qu.reret.
37:16 At ille respondit : Fratres meos qu.ro : indica mihi ubi pascant greges.
37:17 Dixitque ei vir : Recesserunt de loco isto : audivi autem eos dicentes : Eamus in Dothain. Perrexit ergo Joseph post fratres suos, et invenit eos in Dothain.
37:18 Qui cum vidissent eum procul, antequam accederet ad eos, cogitaverunt illum occidere :
37:19 et mutuo loquebantur : Ecce somniator venit :
37:20 venite, occidamus eum, et mittamus in cisternam veterem : dicemusque : Fera pessima devoravit eum : et tunc apparebit quid illi prosint somnia sua.
37:21 Audiens autem hoc Ruben, nitebatur liberare eum de manibus eorum, et dicebat :
37:22 Non interficiatis animam ejus, nec effundatis sanguinem : sed projicite eum in cisternam hanc, qu. est in solitudine, manusque vestras servate innoxias : hoc autem dicebat, volens eripere eum de manibus eorum, et reddere patri suo.
37:23 Confestim igitur ut pervenit ad fratres suos, nudaverunt eum tunica talari et polymita :
37:24 miseruntque eum in cisternam veterem, qu. non habebat aquam.
37:25 Et sedentes ut comederent panem, viderunt Isma.litas viatores venire de Galaad, et camelos eorum portantes aromata, et resinam, et stacten in .gyptum.
37:26 Dixit ergo Judas fratribus suis : Quid nobis prodest si occiderimus fratrem nostrum, et celaverimus sanguinem ipsius ?
37:27 melius est ut venundetur Isma.litis, et manus nostr. non polluantur : frater enim et caro nostra est. Acquieverunt fratres sermonibus illius.
37:28 Et pr.tereuntibus Madianitis negotiatoribus, extrahentes eum de cisterna, vendiderunt eum Isma.litis, viginti argenteis : qui duxerunt eum in .gyptum.
37:29 Reversusque Ruben ad cisternam, non invenit puerum :
37:30 et scissis vestibus pergens ad fratres suos, ait : Puer non comparet, et ego quo ibo ?
37:31 Tulerunt autem tunicam ejus, et in sanguine h.di, quem occiderant, tinxerunt :
37:32 mittentes qui ferrent ad patrem, et dicerent : Hanc invenimus : vide utrum tunica filii tui sit, an non.
37:33 Quam cum agnovisset pater, ait : Tunica filii mei est : fera pessima comedit eum, bestia devoravit Joseph.
37:34 Scissisque vestibus, indutus est cilicio, lugens filium suum multo tempore.
37:35 Congregatis autem cunctis liberis ejus ut lenirent dolorem patris, noluit consolationem accipere, sed ait : Descendam ad filium meum lugens in infernum. Et illo perseverante in fletu,
37:36 Madianit. vendiderunt Joseph in .gypto Putiphari eunucho Pharaonis, magistro militum.
38:1 Eodem tempore, descendens Judas a fratribus suis, divertit ad virum Odollamitem, nomine Hiram.
38:2 Viditque ibi filiam hominis Chanan.i, vocabulo Sue : et accepta uxore, ingressus est ad eam.
38:3 Qu. concepit, et peperit filium, et vocavit nomen ejus Her.
38:4 Rursumque concepto foetu, natum filium vocavit Onan.
38:5 Tertium quoque peperit : quem appellavit Sela ; quo nato, parere ultra cessavit.
38:6 Dedit autem Judas uxorem primogenito suo Her, nomine Thamar.
38:7 Fuit quoque Her primogenitus Jud. nequam in conspectu Domini : et ab eo occisus est.
38:8 Dixit ergo Judas ad Onan filium suum : Ingredere ad uxorem fratris tui, et sociare illi, ut suscites semen fratri tuo.
38:9 Ille sciens non sibi nasci filios, introiens ad uxorem fratris sui, semen fundebat in terram, ne liberi fratris nomine nascerentur.
38:10 Et idcirco percussit eum Dominus, quod rem detestabilem faceret.
38:11 Quam ob rem dixit Judas Thamar nurui su. : Esto vidua in domo patris tui, donec crescat Sela filius meus : timebat enim ne et ipse moreretur, sicut fratres ejus. Qu. abiit, et habitavit in domo patris sui.
38:12 Evolutis autem multis diebus, mortua est filia Sue uxor Jud. : qui, post luctum consolatione suscepta, ascendebat ad tonsores ovium suarum, ipse et Hiras opilio gregis Odollamites, in Thamnas.
38:13 Nuntiatumque est Thamar quod socer illius ascenderet in Thamnas ad tondendas oves.
38:14 Qu., depositis viduitatis vestibus, assumpsit theristrum : et mutato habitu, sedit in bivio itineris, quod ducit Thamnam : eo quod crevisset Sela, et non eum accepisset maritum.
38:15 Quam cum vidisset Judas, suspicatus est esse meretricem : operuerat enim vultum suum, ne agnosceretur.
38:16 Ingrediensque ad eam, ait : Dimitte me ut co.am tecum : nesciebat enim quod nurus sua esset. Qua respondente : Quid dabis mihi ut fruaris concubitu meo ?
38:17 dixit : Mittam tibi h.dum de gregibus. Rursumque illa dicente : Patiar quod vis, si dederis mihi arrhabonem, donec mittas quod polliceris.
38:18 Ait Judas : Quid tibi vis pro arrhabone dari ? Respondit : Annulum tuum, et armillam, et baculum quem manu tenes. Ad unum igitur coitum mulier concepit,
38:19 et surgens abiit : depositoque habitu quem sumpserat, induta est viduitatis vestibus.
38:20 Misit autem Judas h.dum per pastorem suum Odollamitem, ut reciperet pignus quod dederat mulieri : qui cum non invenisset eam,
38:21 interrogavit homines loci illius : Ubi est mulier qu. sedebat in bivio ? Respondentibus cunctis : Non fuit in loco ista meretrix.
38:22 Reversus est ad Judam, et dixit ei : Non inveni eam : sed et homines loci illius dixerunt mihi, numquam sedisse ibi scortum.
38:23 Ait Judas : Habeat sibi, certe mendacii arguere nos non potest, ego misi h.dum quem promiseram : et tu non invenisti eam.
38:24 Ecce autem post tres menses nuntiaverunt Jud., dicentes : Fornicata est Thamar nurus tua, et videtur uterus illius intumescere. Dixitque Judas : Producite eam ut comburatur.
38:25 Qu. cum duceretur ad poenam, misit ad socerum suum, dicens : De viro, cujus h.c sunt, concepi : cognosce cujus sit annulus, et armilla, et baculus.
38:26 Qui, agnitis muneribus, ait : Justior me est : quia non tradidi eam Sela filio meo. Attamen ultra non cognovit eam.
38:27 Instante autem partu, apparuerunt gemini in utero : atque in ipsa effusione infantium unus protulit manum, in qua obstetrix ligavit coccinum, dicens :
38:28 Iste egredietur prior.
38:29 Illo vero retrahente manum, egressus est alter : dixitque mulier : Quare divisa est propter te maceria ? et ob hanc causam, vocavit nomen ejus Phares.
38:30 Postea egressus est frater ejus, in cujus manu erat coccinum : quem appellavit Zara.
39:1 Igitur Joseph ductus est in .gyptum, emitque eum Putiphar eunuchus Pharaonis, princeps exercitus, vir .gyptius, de manu Isma.litarum, a quibus perductus erat.
39:2 Fuitque Dominus cum eo, et erat vir in cunctis prospere agens : habitavitque in domo domini sui,
39:3 qui optime noverat Dominum esse cum eo, et omnia, qu. gerebat, ab eo dirigi in manu illius.
39:4 Invenitque Joseph gratiam coram domino suo, et ministrabat ei : a quo pr.positus omnibus gubernabat creditam sibi domum, et universa qu. ei tradita fuerant :
39:5 benedixitque Dominus domui .gyptii propter Joseph, et multiplicavit tam in .dibus quam in agris cunctam ejus substantiam :
39:6 nec quidquam aliud noverat, nisi panem quo vescebatur. Erat autem Joseph pulchra facie, et decorus aspectu.
39:7 Post multos itaque dies injecit domina sua oculos suos in Joseph, et ait : Dormi mecum.
39:8 Qui nequaquam acquiescens operi nefario, dixit ad eam : Ecce dominus meus, omnibus mihi traditis, ignorat quid habeat in domo sua :
39:9 nec quidquam est quod non in mea sit potestate, vel non tradiderit mihi, pr.ter te, qu. uxor ejus es : quomodo ergo possum hoc malum facere, et peccare in Deum meum ?
39:10 Hujuscemodi verbis per singulos dies, et mulier molesta erat adolescenti : et ille recusabat stuprum.
39:11 Accidit autem quadam die ut intraret Joseph domum, et operis quippiam absque arbitris faceret :
39:12 et illa, apprehensa lacinia vestimenti ejus, diceret : Dormi mecum. Qui relicto in manu ejus pallio fugit, et egressus est foras.
39:13 Cumque vidisset mulier vestem in manibus suis, et se esse contemptam,
39:14 vocavit ad se homines domus su., et ait ad eos : En introduxit virum hebr.um, ut illuderet nobis : ingressus est ad me, ut coiret mecum : cumque ego succlamassem,
39:15 et audisset vocem meam, reliquit pallium quod tenebam, et fugit foras.
39:16 In argumentum ergo fidei retentum pallium ostendit marito revertenti domum,
39:17 et ait : Ingressus est ad me servus hebr.us quem adduxisti, ut illuderet mihi :
39:18 cumque audisset me clamare, reliquit pallium quod tenebam, et fugit foras.
39:19 His auditis dominus, et nimium credulus verbis conjugis, iratus est valde :
39:20 tradiditque Joseph in carcerem, ubi vincti regis custodiebantur, et erat ibi clausus.\
39:21 Fuit autem Dominus cum Joseph, et misertus illius dedit ei gratiam in conspectu principis carceris.
39:22 Qui tradidit in manu illius universos vinctos qui in custodia tenebantur : et quidquid fiebat, sub ipso erat.
39:23 Nec noverat aliquid, cunctis ei creditis : Dominus enim erat cum illo, et omnia opera ejus dirigebat.
40:1 His ita gestis, accidit ut peccarent duo eunuchi, pincerna regis .gypti, et pistor, domino suo.
40:2 Iratusque contra eos Pharao (nam alter pincernis pr.erat, alter pistoribus),
40:3 misit eos in carcerem principis militum, in quo erat vinctus et Joseph.
40:4 At custos carceris tradidit eos Joseph, qui et ministrabat eis : aliquantulum temporis fluxerat, et illi in custodia tenebantur.
40:5 Videruntque ambo somnium nocte una, juxta interpretationem congruam sibi :
40:6 ad quos cum introisset Joseph mane, et vidisset eos tristes,
40:7 sciscitatus est eos, dicens : Cur tristior est hodie solito facies vestra ?
40:8 Qui responderunt : Somnium vidimus, et non est qui interpretetur nobis. Dixitque ad eos Joseph : Numquid non Dei est interpretatio ? referte mihi quid videritis.
40:9 Narravit prior, pr.positus pincernarum, somnium suum : Videbam coram me vitem,
40:10 in qua erant tres propagines, crescere paulatim in gemmas, et post flores uvas maturescere :
40:11 calicemque Pharaonis in manu mea : tuli ergo uvas, et expressi in calicem quem tenebam, et tradidi poculum Pharaoni.
40:12 Respondit Joseph : H.c est interpretatio somnii : tres propagines, tres adhuc dies sunt :
40:13 post quos recordabitur Pharao ministerii tui, et restituet te in gradum pristinum : dabisque ei calicem juxta officium tuum, sicut ante facere consueveras.
40:14 Tantum memento mei, cum bene tibi fuerit, et facias mecum misericordiam : ut suggeras Pharaoni ut educat me de isto carcere :
40:15 quia furto sublatus sum de terra Hebr.orum, et hic innocens in lacum missus sum.
40:16 Videns pistorum magister quod prudenter somnium dissolvisset, ait : Et ego vidi somnium : quod tria canistra farin. haberem super caput meum :
40:17 et in uno canistro quod erat excelsius, portare me omnes cibos qui fiunt arte pistoria, avesque comedere ex eo.
40:18 Respondit Joseph : H.c est interpretatio somnii : tria canistra, tres adhuc dies sunt :
40:19 post quos auferet Pharao caput tuum, ac suspendet te in cruce, et lacerabunt volucres carnes tuas.
40:20 Exinde dies tertius natalitius Pharaonis erat : qui faciens grande convivium pueris suis, recordatus est inter epulas magistri pincernarum, et pistorum principis.
40:21 Restituitque alterum in locum suum, ut porrigeret ei poculum :
40:22 alterum suspendit in patibulo, ut conjectoris veritas probaretur.
40:23 Et tamen succedentibus prosperis, pr.positus pincernarum oblitus est interpretis sui.
41:1 Post duos annos vidit Pharao somnium. Putabat se stare super fluvium,
41:2 de quo ascendebant septem boves, pulchr. et crass. nimis : et pascebantur in locis palustribus.
41:3 Ali. quoque septem emergebant de flumine, foed. confect.que macie : et pascebantur in ipsa amnis ripa in locis virentibus :
41:4 devoraveruntque eas, quarum mira species et habitudo corporum erat. Expergefactus Pharao,
41:5 rursum dormivit, et vidit alterum somnium : septem spic. pullulabant in culmo uno plen. atque formos. :
41:6 ali. quoque totidem spic. tenues, et percuss. uredine oriebantur,
41:7 devorantes omnium priorum pulchritudinem. Evigilans Pharao post quietem,
41:8 et facto mane, pavore perterritus, misit ad omnes conjectores .gypti, cunctosque sapientes, et accersitis narravit somnium, nec erat qui interpretaretur.
41:9 Tunc demum reminiscens pincernarum magister, ait : Confiteor peccatum meum :
41:10 iratus rex servis suis, me et magistrum pistorum retrudi jussit in carcerem principis militum :
41:11 ubi una nocte uterque vidimus somnium pr.sagum futurorum.
41:12 Erat ibi puer hebr.us, ejusdem ducis militum famulus : cui narrantes somnia,
41:13 audivimus quidquid postea rei probavit eventus ; ego enim redditus sum officio meo, et ille suspensus est in cruce.
41:14 Protinus ad regis imperium eductum de carcere Joseph totonderunt : ac veste mutata obtulerunt ei.
41:15 Cui ille ait : Vidi somnia, nec est qui edisserat : qu. audivi te sapientissime conjicere.
41:16 Respondit Joseph : Absque me Deus respondebit prospera Pharaoni.
41:17 Narravit ergo Pharao quod viderat : Putabam me stare super ripam fluminis,
41:18 et septem boves de amne conscendere, pulchras nimis, et obesis carnibus : qu. in pastu paludis virecta carpebant.
41:19 Et ecce, has sequebantur ali. septem boves, in tantum deformes et macilent., ut numquam tales in terra .gypti viderim :
41:20 qu., devoratis et consumptis prioribus,
41:21 nullum saturitatis dedere vestigium : sed simili macie et squalore torpebant. Evigilans, rursus sopore depressus,
41:22 vidi somnium. Septem spic. pullulabant in culmo uno plen. atque pulcherrim..
41:23 Ali. quoque septem tenues et percuss. uredine, oriebantur e stipula :
41:24 qu. priorum pulchritudinem devoraverunt. Narravi conjectoribus somnium, et nemo est qui edisserat.
41:25 Respondit Joseph : Somnium regis unum est : qu. facturus est Deus, ostendit Pharaoni.
41:26 Septem boves pulchr., et septem spic. plen., septem ubertatis anni sunt : eamdemque vim somnii comprehendunt.
41:27 Septem quoque boves tenues atque macilent., qu. ascenderunt post eas, et septem spic. tenues, et vento urente percuss., septem anni ventur. sunt famis.
41:28 Qui hoc ordine complebuntur :
41:29 ecce septem anni venient fertilitatis magn. in universa terra .gypti,
41:30 quos sequentur septem anni alii tant. sterilitatis, ut oblivioni tradatur cuncta retro abundantia : consumptura est enim fames omnem terram,
41:31 et ubertatis magnitudinem perditura est inopi. magnitudo.
41:32 Quod autem vidisti secundo ad eamdem rem pertinens somnium : firmitatis indicium est, eo quod fiat sermo Dei, et velocius impleatur.
41:33 Nunc ergo provideat rex virum sapientem et industrium, et pr.ficiat eum terr. .gypti :
41:34 qui constituat pr.positos per cunctas regiones : et quintam partem fructuum per septem annos fertilitatis,
41:35 qui jam nunc futuri sunt, congreget in horrea : et omne frumentum sub Pharaonis potestate condatur, serveturque in urbibus.
41:36 Et pr.paretur futur. septem annorum fami, qu. oppressura est .gyptum, et non consumetur terra inopia.
41:37 Placuit Pharaoni consilium et cunctis ministris ejus :
41:38 locutusque est ad eos : Num invenire poterimus talem virum, qui spiritu Dei plenus sit ?
41:39 Dixit ergo ad Joseph : Quia ostendit tibi Deus omnia qu. locutus es, numquid sapientiorem et consimilem tui invenire potero ?\
41:40 Tu eris super domum meam, et ad tui oris imperium cunctus populus obediet : uno tantum regni solio te pr.cedam.
41:41 Dixitque rursus Pharao ad Joseph : Ecce, constitui te super universam terram .gypti.
41:42 Tulitque annulum de manu sua, et dedit eum in manu ejus : vestivitque eum stola byssina, et collo torquem auream circumposuit.
41:43 Fecitque eum ascendere super currum suum secundum, clamante pr.cone, ut omnes coram eo genu flecterent, et pr.positum esse scirent univers. terr. .gypti.
41:44 Dixit quoque rex ad Joseph : Ego sum Pharao : absque tuo imperio non movebit quisquam manum aut pedem in omni terra .gypti.
41:45 Vertitque nomen ejus, et vocavit eum, lingua .gyptiaca, Salvatorem mundi. Deditque illi uxorem Aseneth filiam Putiphare sacerdotis Heliopoleos. Egressus est itaque Joseph ad terram .gypti
41:46 (triginta autem annorum erat quando stetit in conspectu regis Pharaonis), et circuivit omnes regiones .gypti.
41:47 Venitque fertilitas septem annorum : et in manipulos redact. segetes congregat. sunt in horrea .gypti.
41:48 Omnis etiam frugum abundantia in singulis urbibus condita est.
41:49 Tantaque fuit abundantia tritici, ut aren. maris co.quaretur, et copia mensuram excederet.
41:50 Nati sunt autem Joseph filii duo antequam veniret fames : quos peperit ei Aseneth filia Putiphare sacerdotis Heliopoleos.
41:51 Vocavitque nomen primogeniti Manasses, dicens : Oblivisci me fecit Deus omnium laborum meorum, et domus patris mei.
41:52 Nomen quoque secundi appellavit Ephraim, dicens : Crescere me fecit Deus in terra paupertatis me..
41:53 Igitur transactis septem ubertatis annis, qui fuerant in .gypto,
41:54 coeperunt venire septem anni inopi., quos pr.dixerat Joseph : et in universo orbe fames pr.valuit, in cuncta autem terra .gypti panis erat.
41:55 Qua esuriente, clamavit populus ad Pharaonem, alimenta petens. Quibus ille respondit : Ite ad Joseph : et quidquid ipse vobis dixerit, facite.
41:56 Crescebat autem quotidie fames in omni terra : aperuitque Joseph universa horrea, et vendebat .gyptiis : nam et illos oppresserat fames.
41:57 Omnesque provinci. veniebant in .gyptum, ut emerent escas, et malum inopi. temperarent.
42:1 Audiens autem Jacob quod alimenta venderentur in .gypto, dixit filiis suis : Quare negligitis ?
42:2 audivi quod triticum venundetur in .gypto : descendite, et emite nobis necessaria, ut possimus vivere, et non consumamur inopia.
42:3 Descendentes igitur fratres Joseph decem, ut emerent frumenta in .gypto,
42:4 Benjamin domi retento a Jacob, qui dixerat fratribus ejus : Ne forte in itinere quidquam patiatur mali :
42:5 ingressi sunt terram .gypti cum aliis qui pergebant ad emendum. Erat autem fames in terra Chanaan.
42:6 Et Joseph erat princeps in terra .gypti, atque ad ejus nutum frumenta populis vendebantur. Cumque adorassent eum fratres sui,
42:7 et agnovisset eos, quasi ad alienos durius loquebatur, interrogans eos : Unde venistis ? Qui responderunt : De terra Chanaan, ut emamus victui necessaria.
42:8 Et tamen fratres ipse cognoscens, non est cognitus ab eis.
42:9 Recordatusque somniorum, qu. aliquando viderat, ait ad eos : Exploratores estis : ut videatis infirmiora terr. venistis.
42:10 Qui dixerunt : Non est ita, domine, sed servi tui venerunt ut emerent cibos.
42:11 Omnes filii unius viri sumus : pacifici venimus, nec quidquam famuli tui machinantur mali.
42:12 Quibus ille respondit : Aliter est : immunita terr. hujus considerare venistis.
42:13 At illi : Duodecim, inquiunt, servi tui, fratres sumus, filii viri unius in terra Chanaan : minimus cum patre nostro est, alius non est super.
42:14 Hoc est, ait, quod locutus sum : exploratores estis.
42:15 Jam nunc experimentum vestri capiam : per salutem Pharaonis non egrediemini hinc, donec veniat frater vester minimus.
42:16 Mittite ex vobis unum, et adducat eum : vos autem eritis in vinculis, donec probentur qu. dixistis utrum vera an falsa sint : alioquin per salutem Pharaonis exploratores estis.
42:17 Tradidit ergo illos custodi. tribus diebus.
42:18 Die autem tertio eductis de carcere, ait : Facite qu. dixi, et vivetis : Deum enim timeo.
42:19 Si pacifici estis, frater vester unus ligetur in carcere : vos autem abite, et ferte frumenta qu. emistis, in domos vestras,
42:20 et fratrem vestrum minimum ad me adducite, ut possim vestros probare sermones, et non moriamini. Fecerunt ut dixerat,
42:21 et locuti sunt ad invicem : Merito h.c patimur, quia peccavimus in fratrem nostrum, videntes angustiam anim. illius, dum deprecaretur nos, et non audivimus : idcirco venit super nos ista tribulatio.
42:22 E quibus unus Ruben, ait : Numquid non dixi vobis : Nolite peccare in puerum : et non audistis me ? en sanguis ejus exquiritur.
42:23 Nesciebant autem quod intelligeret Joseph, eo quod per interpretem loqueretur ad eos.
42:24 Avertitque se parumper, et flevit : et reversus locutus est ad eos.\
42:25 Tollensque Simeon, et ligans illis pr.sentibus, jussit ministris ut implerent eorum saccos tritico, et reponerent pecunias singulorum in sacculis suis, datis supra cibariis in viam : qui fecerunt ita.
42:26 At illi portantes frumenta in asinis suis, profecti sunt.
42:27 Apertoque unus sacco, ut daret jumento pabulum in diversorio, contemplatus pecuniam in ore sacculi,
42:28 dixit fratribus suis : Reddita est mihi pecunia, en habetur in sacco. Et obstupefacti, turbatique, mutuo dixerunt : Quidnam est hoc quod fecit nobis Deus ?
42:29 Veneruntque ad Jacob patrem suum in terram Chanaan, et narraverunt ei omnia qu. accidissent sibi, dicentes :
42:30 Locutus est nobis dominus terr. dure, et putavit nos exploratores esse provinci..
42:31 Cui respondimus : Pacifici sumus, nec ullas molimur insidias.
42:32 Duodecim fratres uno patre geniti sumus : unus non est super, minimus cum patre nostro est in terra Chanaan.
42:33 Qui ait nobis : Sic probabo quod pacifici sitis : fratrem vestrum unum dimittite apud me, et cibaria domibus vestris necessaria sumite, et abite,
42:34 fratremque vestrum minimum adducite ad me, ut sciam quod non sitis exploratores : et istum, qui tenetur in vinculis, recipere possitis : ac deinceps qu. vultis, emendi habeatis licentiam.
42:35 His dictis, cum frumenta effunderent, singuli repererunt in ore saccorum ligatas pecunias, exterritisque simul omnibus,
42:36 dixit pater Jacob : Absque liberis me esse fecistis : Joseph non est super, Simeon tenetur in vinculis, et Benjamin auferetis : in me h.c omnia mala reciderunt.
42:37 Cui respondit Ruben : Duos filios meos interfice, si non reduxero illum tibi : trade illum in manu mea, et ego eum tibi restituam.
42:38 At ille : Non descendet, inquit, filius meus vobiscum : frater ejus mortuus est, et ipse solus remansit : si quid ei adversi acciderit in terra ad quam pergitis, deducetis canos meos cum dolore ad inferos.
43:1 Interim fames omnem terram vehementer premebat.
43:2 Consumptisque cibis quos ex .gypto detulerant, dixit Jacob ad filios suos : Revertimini, et emite nobis pauxillum escarum.
43:3 Respondit Judas : Denuntiavit nobis vir ille sub attestatione jurisjurandi, dicens : Non videbitis faciem meam, nisi fratrem vestrum minimum adduxeritis vobiscum.
43:4 Si ergo vis eum mittere nobiscum, pergemus pariter, et ememus tibi necessaria :
43:5 sin autem non vis, non ibimus : vir enim, ut s.pe diximus, denuntiavit nobis, dicens : Non videbitis faciem meam absque fratre vestro minimo.
43:6 Dixit eis Isra.l : In meam hoc fecistis miseriam, ut indicaretis ei et alium habere vos fratrem.
43:7 At illi responderunt : Interrogavit nos homo per ordinem nostram progeniem : si pater viveret : si haberemus fratrem : et nos respondimus ei consequenter juxta id quod fuerat sciscitatus : numquid scire poteramus quod dicturus esset : Adducite fratrem vestrum vobiscum ?
43:8 Judas quoque dixit patri suo : Mitte puerum mecum, ut proficiscamur, et possimus vivere : ne moriamur nos et parvuli nostri.
43:9 Ego suscipio puerum : de manu mea require illum : nisi reduxero, et reddidero eum tibi, ero peccati reus in te omni tempore.
43:10 Si non intercessisset dilatio, jam vice alter venissemus.
43:11 Igitur Isra.l pater eorum dixit ad eos : Si sic necesse est, facite quod vultis : sumite de optimis terr. fructibus in vasis vestris, et deferte viro munera, modicum resin., et mellis, et storacis, stactes, et terebinthi, et amygdalarum.
43:12 Pecuniam quoque duplicem ferte vobiscum : et illam, quam invenistis in sacculis, reportate, ne forte errore factum sit :
43:13 sed et fratrem vestrum tollite, et ite ad virum.
43:14 Deus autem meus omnipotens faciat vobis eum placabilem : et remittat vobiscum fratrem vestrum quem tenet, et hunc Benjamin : ego autem quasi orbatus absque liberis ero.\
43:15 Tulerunt ergo viri munera, et pecuniam duplicem, et Benjamin : descenderuntque in .gyptum, et steterunt coram Joseph.
43:16 Quos cum ille vidisset et Benjamin simul, pr.cepit dispensatori domus su., dicens : Introduc viros domum, et occide victimas, et instrue convivium : quoniam mecum sunt comesturi meridie.
43:17 Fecit ille quod sibi fuerat imperatum, et introduxit viros domum.
43:18 Ibique exterriti, dixerunt mutuo : Propter pecuniam, quam retulimus prius in saccis nostris, introducti sumus : ut devolvat in nos calumniam, et violenter subjiciat servituti et nos, et asinos nostros.
43:19 Quam ob rem in ipsis foribus accedentes ad dispensatorem domus,
43:20 locuti sunt : Oramus, domine, ut audias nos. Jam ante descendimus ut emeremus escas :
43:21 quibus emptis, cum venissemus ad diversorium, aperuimus saccos nostros, et invenimus pecuniam in ore saccorum : quam nunc eodem pondere reportavimus.
43:22 Sed et aliud attulimus argentum, ut emamus qu. nobis necessaria sunt : non est in nostra conscientia quis posuerit eam in marsupiis nostris.
43:23 At ille respondit : Pax vobiscum, nolite timere : Deus vester, et Deus patris vestri, dedit vobis thesauros in saccis vestris : nam pecuniam, quam dedistis mihi, probatam ego habeo. Eduxitque ad eos Simeon.
43:24 Et introductis domum, attulit aquam, et laverunt pedes suos, deditque pabulum asinis eorum.
43:25 Illi vero parabant munera, donec ingrederetur Joseph meridie : audierant enim quod ibi comesturi essent panem.
43:26 Igitur ingressus est Joseph domum suam, obtuleruntque ei munera, tenentes in manibus suis : et adoraverunt proni in terram.
43:27 At ille, clementer resalutatis eis, interrogavit eos, dicens : Salvusne est pater vester senex, de quo dixeratis mihi ? adhuc vivit ?
43:28 Qui responderunt : Sospes est servus tuus pater noster, adhuc vivit. Et incurvati, adoraverunt eum.
43:29 Attollens autem Joseph oculos, vidit Benjamin fratrem suum uterinum, et ait : Iste est frater vester parvulus, de quo dixeratis mihi ? Et rursum : Deus, inquit, misereatur tui, fili mi.
43:30 Festinavitque, quia commota fuerant viscera ejus super fratre suo, et erumpebant lacrim. : et introiens cubiculum flevit.
43:31 Rursumque lota facie egressus, continuit se, et ait : Ponite panes.
43:32 Quibus appositis, seorsum Joseph, et seorsum fratribus, .gyptiis quoque qui vescebantur simul, seorsum (illicitum est enim .gyptiis comedere cum Hebr.is, et profanum putant hujuscemodi convivium)
43:33 sederunt coram eo, primogenitus juxta primogenita sua, et minimus juxta .tatem suam. Et mirabantur nimis,
43:34 sumptis partibus quas ab eo acceperant : majorque pars venit Benjamin, ita ut quinque partibus excederet. Biberuntque et inebriati sunt cum eo.
44:1 Pr.cepit autem Joseph dispensatori domus su., dicens : Imple saccos eorum frumento, quantum possunt capere : et pone pecuniam singulorum in summitate sacci.
44:2 Scyphum autem meum argenteum, et pretium quod dedit tritici, pone in ore sacci junioris. Factumque est ita.
44:3 Et orto mane, dimissi sunt cum asinis suis.
44:4 Jamque urbem exierant, et processerant paululum : tunc Joseph accersito dispensatore domus, Surge, inquit, et persequere viros : et apprehensis dicito : Quare reddidistis malum pro bono ?
44:5 scyphus, quem furati estis, ipse est in quo bibit dominus meus, et in quo augurari solet : pessimam rem fecistis.
44:6 Fecit ille ut jusserat : et apprehensis per ordinem locutus est.
44:7 Qui responderunt : Quare sic loquitur dominus noster, ut servi tui tantum flagitii commiserint ?
44:8 pecuniam, quam invenimus in summitate saccorum, reportavimus ad te de terra Chanaan : et quomodo consequens est ut furati simus de domo domini tui aurum vel argentum ?
44:9 apud quemcumque fuerit inventum servorum tuorum quod qu.ris, moriatur, et nos erimus servi domini nostri.
44:10 Qui dixit eis : Fiat juxta vestram sententiam : apud quemcumque fuerit inventum, ipse sit servus meus, vos autem eritis innoxii.
44:11 Itaque festinato deponentes in terram saccos, aperuerunt singuli.
44:12 Quos scrutatus, incipiens a majore usque ad minimum, invenit scyphum in sacco Benjamin.
44:13 At illi, scissis vestibus, oneratisque rursum asinis, reversi sunt in oppidum.
44:14 Primusque Judas cum fratribus ingressus est ad Joseph (necdum enim de loco abierat) omnesque ante eum pariter in terram corruerunt.
44:15 Quibus ille ait : Cur sic agere voluistis ? an ignoratis quod non sit similis mei in augurandi scientia ?
44:16 Cui Judas : Quid respondebimus, inquit, domino meo ? vel quid loquemur, aut juste poterimus obtendere ? Deus invenit iniquitatem servorum tuorum : en omnes servi sumus domini mei, et nos, et apud quem inventus est scyphus.
44:17 Respondit Joseph : Absit a me ut sic agam : qui furatus est scyphum, ipse sit servus meus : vos autem abite liberi ad patrem vestrum.
44:18 Accedens autem propius Judas, confidenter ait : Oro, domine mi, loquatur servus tuus verbum in auribus tuis, et ne irascaris famulo tuo : tu es enim post Pharaonem
44:19 dominus meus. Interrogasti prius servos tuos : Habetis patrem aut fratrem ?
44:20 et nos respondimus tibi domino meo : Est nobis pater senex, et puer parvulus, qui in senectute illius natus est : cujus uterinus frater mortuus est : et ipsum solum habet mater sua, pater vero tenere diligit eum.
44:21 Dixistique servis tuis : Adducite eum ad me, et ponam oculos meos super illum.
44:22 Suggessimus domino meo : Non potest puer relinquere patrem suum : si enim illum dimiserit, morietur.
44:23 Et dixisti servis tuis : Nisi venerit frater vester minimus vobiscum, non videbitis amplius faciem meam.
44:24 Cum ergo ascendissemus ad famulum tuum patrem nostrum, narravimus ei omnia qu. locutus est dominus meus.
44:25 Et dixit pater noster : Revertimini, et emite nobis parum tritici.
44:26 Cui diximus : Ire non possumus : si frater noster minimus descenderit nobiscum, proficiscemur simul : alioquin illo absente, non audemus videre faciem viri.
44:27 Ad qu. ille respondit : Vos scitis quod duos genuerit mihi uxor mea.
44:28 Egressus est unus, et dixistis : Bestia devoravit eum : et hucusque non comparet.
44:29 Si tuleritis et istum, et aliquid ei in via contigerit, deducetis canos meos cum moerore ad inferos.
44:30 Igitur si intravero ad servum tuum patrem nostrum, et puer defuerit (cum anima illius ex hujus anima pendeat),
44:31 videritque eum non esse nobiscum, morietur, et deducent famuli tui canos ejus cum dolore ad inferos.
44:32 Ego proprie servus tuus sim qui in meam hunc recepi fidem, et spopondi dicens : Nisi reduxero eum, peccati reus ero in patrem meum omni tempore.
44:33 Manebo itaque servus tuus pro puero in ministerio domini mei, et puer ascendat cum fratribus suis.
44:34 Non enim possum redire ad patrem meum, absente puero : ne calamitatis, qu. oppressura est patrem meum, testis assistam.
45:1 Non se poterat ultra cohibere Joseph multis coram astantibus : unde pr.cepit ut egrederentur cuncti foras, et nullus interesset alienus agnitioni mutu..
45:2 Elevavitque vocem cum fletu, quam audierunt .gyptii, omnisque domus Pharaonis.
45:3 Et dixit fratribus suis : Ego sum Joseph : adhuc pater meus vivit ? Non poterant respondere fratres nimio terrore perterriti.
45:4 Ad quos ille clementer : Accedite, inquit, ad me. Et cum accessissent prope : Ego sum, ait, Joseph, frater vester, quem vendidistis in .gyptum.
45:5 Nolite pavere, neque vobis durum esse videatur quod vendidistis me in his regionibus : pro salute enim vestra misit me Deus ante vos in .gyptum.
45:6 Biennium est enim quod coepit fames esse in terra : et adhuc quinque anni restant, quibus nec arari poterit, nec meti.
45:7 Pr.misitque me Deus ut reservemini super terram, et escas ad vivendum habere possitis.
45:8 Non vestro consilio, sed Dei voluntate huc missus sum : qui fecit me quasi patrem Pharaonis, et dominum univers. domus ejus, ac principem in omni terra .gypti.
45:9 Festinate, et ascendite ad patrem meum, et dicetis ei : H.c mandat filius tuus Joseph : Deus fecit me dominum univers. terr. .gypti : descende ad me, ne moreris,
45:10 et habitabis in terra Gessen : erisque juxta me tu, et filii tui, et filii filiorum tuorum, oves tu., et armenta tua, et universa qu. possides :
45:11 ibique te pascam (adhuc enim quinque anni residui sunt famis) ne et tu pereas, et domus tua, et omnia qu. possides.
45:12 En oculi vestri, et oculi fratris mei Benjamin, vident quod os meum loquatur ad vos.
45:13 Nuntiate patri meo universam gloriam meam, et cuncta qu. vidistis in .gypto : festinate, et adducite eum ad me.
45:14 Cumque amplexatus recidisset in collum Benjamin fratris sui, flevit : illo quoque similiter flente super collum ejus.
45:15 Osculatusque est Joseph omnes fratres suos, et ploravit super singulos : post qu. ausi sunt loqui ad eum.
45:16 Auditumque est, et celebri sermone vulgatum in aula regis : Venerunt fratres Joseph : et gavisus est Pharao, atque omnis familia ejus.
45:17 Dixitque ad Joseph ut imperaret fratribus suis, dicens : Onerantes jumenta, ite in terram Chanaan,
45:18 et tollite inde patrem vestrum et cognationem, et venite ad me : et ego dabo vobis omnia bona .gypti, ut comedatis medullam terr..
45:19 Pr.cipe etiam ut tollant plaustra de terra .gypti, ad subvectionem parvulorum suorum ac conjugum : et dicito : Tollite patrem vestrum, et properate quantocius venientes.
45:20 Nec dimittatis quidquam de supellectili vestra : quia omnes opes .gypti vestr. erunt.\
45:21 Feceruntque filii Isra.l ut eis mandatum fuerat. Quibus dedit Joseph plaustra, secundum Pharaonis imperium, et cibaria in itinere.
45:22 Singulis quoque proferri jussit binas stolas : Benjamin vero dedit trecentos argenteos cum quinque stolis optimis :
45:23 tantumdem pecuni. et vestium mittens patri suo, addens et asinos decem, qui subveherent ex omnibus divitiis .gypti, et totidem asinas, triticum in itinere, panesque portantes.
45:24 Dimisit ergo fratres suos, et proficiscentibus ait : Ne irascamini in via.
45:25 Qui ascendentes ex .gypto, venerunt in terram Chanaan ad patrem suum Jacob.
45:26 Et nuntiaverunt ei, dicentes : Joseph filius tuus vivit : et ipse dominatur in omni terra .gypti. Quo audito Jacob, quasi de gravi somno evigilans, tamen non credebat eis.
45:27 Illi e contra referebant omnem ordinem rei. Cumque vidisset plaustra et universa qu. miserat, revixit spiritus ejus,
45:28 et ait : Sufficit mihi si adhuc Joseph filius meus vivit : vadam, et videbo illum antequam moriar.
46:1 Profectusque Isra.l cum omnibus qu. habebat, venit ad Puteum juramenti : et mactatis ibi victimis Deo patris sui Isaac,
46:2 audivit eum per visionem noctis vocantem se, et dicentem sibi : Jacob, Jacob. Cui respondit : Ecce adsum.
46:3 Ait illi Deus : Ego sum fortissimus Deus patris tui : noli timere, descende in .gyptum, quia in gentem magnam faciam te ibi.
46:4 Ego descendam tecum illuc, et ego inde adducam te revertentem : Joseph quoque ponet manus suas super oculos tuos.
46:5 Surrexit autem Jacob a Puteo juramenti : tuleruntque eum filii cum parvulis et uxoribus suis in plaustris qu. miserat Pharao ad portandum senem,
46:6 et omnia qu. possederat in terra Chanaan : venitque in .gyptum cum omni semine suo,
46:7 filii ejus, et nepotes, fili., et cuncta simul progenies.
46:8 H.c sunt autem nomina filiorum Isra.l, qui ingressi sunt in .gyptum, ipse cum liberis suis. Primogenitus Ruben.
46:9 Filii Ruben : Henoch et Phallu et Hesron et Charmi.
46:10 Filii Simeon : Jamuel et Jamin et Ahod, et Jachin et Sohar, et Saul filius Chanaanitidis.
46:11 Filii Levi : Gerson et Caath et Merari.
46:12 Filii Juda : Her et Onan et Sela et Phares et Zara ; mortui sunt autem Her et Onan in terra Chanaan. Natique sunt filii Phares : Hesron et Hamul.
46:13 Filii Issachar : Thola et Phua et Job et Semron.
46:14 Filii Zabulon : Sared et Elon et Jahelel.
46:15 Hi filii Li. quos genuit in Mesopotamia Syri. cum Dina filia sua : omnes anim. filiorum ejus et filiarum, triginta tres.
46:16 Filii Gad : Sephion et Haggi et Suni et Esebon et Heri et Arodi et Areli.
46:17 Filii Aser : Jamne et Jesua et Jessui et Beria, Sara quoque soror eorum. Filii Beria : Heber et Melchiel.
46:18 Hi filii Zelph., quam dedit Laban Li. fili. su. : et hos genuit Jacob sedecim animas.
46:19 Filii Rachel uxoris Jacob : Joseph et Benjamin.
46:20 Natique sunt Joseph filii in terra .gypti, quos genuit ei Aseneth filia Putiphare sacerdotis Heliopoleos : Manasses et Ephraim.
46:21 Filii Benjamin : Bela et Bechor et Asbel et Gera et Naaman et Echi et Ros et Mophim et Ophim et Ared.
46:22 Hi filii Rachel quos genuit Jacob : omnes anim., quatuordecim.
46:23 Filii Dan : Husim.
46:24 Filii Nephthali : Jasiel et Guni et Jeser et Sallem.
46:25 Hi filii Bal., quam dedit Laban Racheli fili. su. : et hos genuit Jacob : omnes anim., septem.
46:26 Cunct. anim., qu. ingress. sunt cum Jacob in .gyptum, et egress. sunt de femore illius, absque uxoribus filiorum ejus, sexaginta sex.
46:27 Filii autem Joseph, qui nati sunt ei in terra .gypti, anim. du.. Omnes anim. domus Jacob, qu. ingress. sunt in .gyptum, fuere septuaginta.\
46:28 Misit autem Judam ante se ad Joseph, ut nuntiaret ei, et occurreret in Gessen.
46:29 Quo cum pervenisset, juncto Joseph curro suo, ascendit obviam patri suo ad eumdem locum : vidensque eum, irruit super collum ejus, et inter amplexus flevit.
46:30 Dixitque pater ad Joseph : Jam l.tus moriar, quia vidi faciem tuam, et superstitem te relinquo.
46:31 At ille locutus est ad fratres suos, et ad omnem domum patris sui : Ascendam, et nuntiabo Pharaoni, dicamque ei : Fratres mei, et domus patris mei, qui erant in terra Chanaan, venerunt ad me :
46:32 et sunt viri pastores ovium, curamque habent alendorum gregum : pecora sua, et armenta, et omnia qu. habere potuerunt, adduxerunt secum.
46:33 Cumque vocaverit vos, et dixerit : Quod est opus vestrum ?
46:34 respondebitis : Viri pastores sumus servi tui, ab infantia nostra usque in pr.sens, et nos et patres nostri. H.c autem dicetis, ut habitare possitis in terra Gessen : quia detestantur .gyptii omnes pastores ovium.
47:1 Ingressus ergo Joseph nuntiavit Pharaoni, dicens : Pater meus et fratres, oves eorum et armenta, et cuncta qu. possident, venerunt de terra Chanaan : et ecce consistunt in terra Gessen.
47:2 Extremos quoque fratrum suorum quinque viros constituit coram rege :
47:3 quos ille interrogavit : Quid habetis operis ? Responderunt : Pastores ovium sumus servi tui, et nos et patres nostri.
47:4 Ad peregrinandum in terra tua venimus : quoniam non est herba gregibus servorum tuorum, ingravescente fame in terra Chanaan : petimusque ut esse nos jubeas servos tuos in terra Gessen.
47:5 Dixit itaque rex ad Joseph : Pater tuus et fratres tui venerunt ad te.
47:6 Terra .gypti in conspectu tuo est : in optimo loco fac eos habitare, et trade eis terram Gessen. Quod si nosti in eis esse viros industrios, constitue illos magistros pecorum meorum.
47:7 Post h.c introduxit Joseph patrem suum ad regem, et statuit eum coram eo : qui benedicens illi,
47:8 et interrogatus ab eo : Quot sunt dies annorum vit. tu. ?
47:9 respondit : Dies peregrinationis me. centum triginta annorum sunt, parvi et mali, et non pervenerunt usque ad dies patrum meorum quibus peregrinati sunt.
47:10 Et benedicto rege, egressus est foras.
47:11 Joseph vero patri et fratribus suis dedit possessionem in .gypto in optimo terr. loco, Ramesses, ut pr.ceperat Pharao.
47:12 Et alebat eos, omnemque domum patris sui, pr.bens cibaria singulis.\
47:13 In toto enim orbe panis deerat, et oppresserat fames terram, maxime .gypti et Chanaan.
47:14 E quibus omnem pecuniam congregavit pro venditione frumenti, et intulit eam in .rarium regis.
47:15 Cumque defecisset emptoribus pretium, venit cuncta .gyptus ad Joseph, dicens : Da nobis panes : quare morimur coram te, deficiente pecunia ?
47:16 Quibus ille respondit : Adducite pecora vestra, et dabo vobis pro eis cibos, si pretium non habetis.
47:17 Qu. cum adduxissent, dedit eis alimenta pro equis, et ovibus, et bobus, et asinis : sustentavitque eos illo anno pro commutatione pecorum.
47:18 Venerunt quoque anno secundo, et dixerunt ei : Non celabimus dominum nostrum quod deficiente pecunia, pecora simul defecerunt : nec clam te est, quod absque corporibus et terra nihil habeamus.
47:19 Cur ergo moriemur te vidente ? et nos et terra nostra tui erimus : eme nos in servitutem regiam, et pr.be semina, ne pereunte cultore redigatur terra in solitudinem.
47:20 Emit igitur Joseph omnem terram .gypti, vendentibus singulis possessiones suas pr. magnitudine famis. Subjecitque eam Pharaoni,
47:21 et cunctos populos ejus a novissimis terminis .gypti usque ad extremos fines ejus,
47:22 pr.ter terram sacerdotum, qu. a rege tradita fuerat eis : quibus et statuta cibaria ex horreis publicis pr.bebantur, et idcirco non sunt compulsi vendere possessiones suas.
47:23 Dixit ergo Joseph ad populos : En ut cernitis, et vos et terram vestram Pharao possidet : accipite semina, et serite agros,
47:24 ut fruges habere possitis. Quintam partem regi dabitis : quatuor reliquas permitto vobis in sementem, et in cibum familiis et liberis vestris.
47:25 Qui responderunt : Salus nostra in manu tua est : respiciat nos tantum dominus noster, et l.ti serviemus regi.
47:26 Ex eo tempore usque in pr.sentem diem, in universa terra .gypti regibus quinta pars solvitur, et factum est quasi in legem, absque terra sacerdotali, qu. libera ab hac conditione fuit.\
47:27 Habitavit ergo Isra.l in .gypto, id est, in terra Gessen, et possedit eam : auctusque est, et multiplicatus nimis.
47:28 Et vixit in ea decem et septem annis : factique sunt omnes dies vit. illius, centum quadraginta septem annorum.
47:29 Cumque appropinquare cerneret diem mortis su., vocavit filium suum Joseph, et dixit ad eum : Si inveni gratiam in conspectu tuo, pone manum tuam sub femore meo : et facies mihi misericordiam et veritatem, ut non sepelias me in .gypto :
47:30 sed dormiam cum patribus meis, et auferas me de terra hac, condasque in sepulchro majorum meorum. Cui respondit Joseph : Ego faciam quod jussisti.
47:31 Et ille : Jura ergo, inquit, mihi. Quo jurante, adoravit Isra.l Deum, conversus ad lectuli caput.
48:1 His ita transactis, nuntiatum est Joseph quod .grotaret pater suus : qui, assumptis duobus filiis Manasse et Ephraim, ire perrexit.
48:2 Dictumque est seni : Ecce filius tuus Joseph venit ad te. Qui confortatus sedit in lectulo.
48:3 Et ingresso ad se ait : Deus omnipotens apparuit mihi in Luza, qu. est in terra Chanaan : benedixitque mihi,
48:4 et ait : Ego te augebo et multiplicabo, et faciam te in turbas populorum : daboque tibi terram hanc, et semini tuo post te in possessionem sempiternam.
48:5 Duo ergo filii tui, qui nati sunt tibi in terra .gypti antequam huc venirem ad te, mei erunt : Ephraim et Manasses, sicut Ruben et Simeon reputabuntur mihi.
48:6 Reliquos autem quos genueris post eos, tui erunt, et nomine fratrum suorum vocabuntur in possessionibus suis.
48:7 Mihi enim, quando veniebam de Mesopotamia, mortua est Rachel in terra Chanaan in ipso itinere, eratque vernum tempus : et ingrediebar Ephratam, et sepelivi eam juxta viam Ephrat., qu. alio nomine appellatur Bethlehem.
48:8 Videns autem filios ejus dixit ad eum : Qui sunt isti ?
48:9 Respondit : Filii mei sunt, quos donavit mihi Deus in hoc loco. Adduc, inquit, eos ad me, ut benedicam illis.
48:10 Oculi enim Isra.l caligabant pr. nimia senectute, et clare videre non poterat. Applicitosque ad se, deosculatus et circumplexus eos,
48:11 dixit ad filium suum : Non sum fraudatus aspectu tuo : insuper ostendit mihi Deus semen tuum.
48:12 Cumque tulisset eos Joseph de gremio patris, adoravit pronus in terram.
48:13 Et posuit Ephraim ad dexteram suam, id est, ad sinistram Isra.l : Manassen vero in sinistra sua, ad dexteram scilicet patris, applicuitque ambos ad eum.
48:14 Qui extendens manum dexteram, posuit super caput Ephraim minoris fratris : sinistram autem super caput Manasse qui major natu erat, commutans manus.
48:15 Benedixitque Jacob filiis Joseph, et ait : Deus, in cujus conspectu ambulaverunt patres mei Abraham, et Isaac ; Deus qui pascit me ab adolescentia mea usque in pr.sentem diem :
48:16 angelus, qui eruit me de cunctis malis, benedicat pueris istis : et invocetur super eos nomen meum, nomina quoque patrum meorum Abraham et Isaac, et crescant in multitudinem super terram.
48:17 Videns autem Joseph quod posuisset pater suus dexteram manum super caput Ephraim, graviter accepit : et apprehensam manum patris levare conatus est de capite Ephraim, et transferre super caput Manasse.
48:18 Dixitque ad patrem : Non ita convenit, pater : quia hic est primogenitus, pone dexteram tuam super caput ejus.
48:19 Qui renuens, ait : Scio, fili mi, scio : et iste quidem erit in populos, et multiplicabitur : sed frater ejus minor, major erit illo : et semen illius crescet in gentes.
48:20 Benedixitque eis in tempore illo, dicens : In te benedicetur Isra.l, atque dicetur : Faciat tibi Deus sicut Ephraim, et sicut Manasse. Constituitque Ephraim ante Manassen.
48:21 Et ait ad Joseph filium suum : En ego morior, et erit Deus vobiscum, reducetque vos ad terram patrum vestrorum.
48:22 Do tibi partem unam extra fratres tuos, quam tuli de manu Amorrh.i in gladio et arcu meo.
49:1 Vocavit autem Jacob filios suos, et ait eis : Congregamini, ut annuntiem qu. ventura sunt vobis in diebus novissimis.
49:2 [Congregamini, et audite, filii Jacob,/ audite Isra.l patrem vestrum :/
49:3 Ruben, primogenitus meus,/ tu fortitudo mea, et principium doloris mei ;/ prior in donis, major in imperio./
49:4 Effusus es sicut aqua, non crescas : quia ascendisti cubile patris tui,/ et maculasti stratum ejus./
49:5 Simeon et Levi fratres/ vasa iniquitatis bellantia./
49:6 In consilium eorum non veniat anima mea,/ et in coetu illorum non sit gloria mea :/ quia in furore suo occiderunt virum,/ et in voluntate sua suffoderunt murum./
49:7 Maledictus furor eorum, quia pertinax :/ et indignatio eorum, quia dura :/ dividam eos in Jacob,/ et dispergam eos in Isra.l./
49:8 Juda, te laudabunt fratres tui :/ manus tua in cervicibus inimicorum tuorum,/ adorabunt te filii patris tui./
49:9 Catulus leonis Juda :/ ad pr.dam, fili mi, ascendisti :/ requiescens accubuisti ut leo,/ et quasi le.na : quis suscitabit eum ?/
49:10 Non auferetur sceptrum de Juda,/ et dux de femore ejus,/ donec veniat qui mittendus est,/ et ipse erit expectatio gentium./
49:11 Ligans ad vineam pullum suum,/ et ad vitem, o fili mi, asinam suam,/ lavabit in vino stolam suam/ et in sanguine uv. pallium suum./
49:12 Pulchriores sunt oculi ejus vino,/ et dentes ejus lacte candidiores./
49:13 Zabulon in littore maris habitabit,/ et in statione navium/ pertingens usque ad Sidonem./
49:14 Issachar asinus fortis/ accubans inter terminos./
49:15 Vidit requiem, quod esset bona/ et terram, quod optima :/ et supposuit humerum suum ad portandum,/ factusque est tributis serviens./
49:16 Dan judicabit populum suum/ sicut et alia tribus in Isra.l./
49:17 Fiat Dan coluber in via,/ cerastes in semita,/ mordens ungulas equi,/ ut cadat ascensor ejus retro./
49:18 Salutare tuum expectabo, Domine./
49:19 Gad, accinctus pr.liabitur ante eum :/ et ipse accingetur retrorsum./
49:20 Aser, pinguis panis ejus,/ et pr.bebit delicias regibus./
49:21 Nephthali, cervus emissus,/ et dans eloquia pulchritudinis./
49:22 Filius accrescens Joseph, filius accrescens et decorus aspectu :/ fili. discurrerunt super murum./
49:23 Sed exasperaverunt eum et jurgati sunt,/ invideruntque illi habentes jacula./
49:24 Sedit in forti arcus ejus,/ et dissoluta sunt vincula brachiorum et manuum illius/ per manus potentis Jacob :/ inde pastor egressus est, lapis Isra.l./
49:25 Deus patris tui erit adjutor tuus,/ et omnipotens benedicet tibi/ benedictionibus c.li desuper, benedictionibus abyssi jacentis deorsum,/ benedictionibus uberum et vulv../
49:26 Benedictiones patris tui confortat. sunt benedictionibus patrum ejus,/ donec veniret desiderium collium .ternorum :/ fiant in capite Joseph,/ et in vertice Nazar.i inter fratres suos./
49:27 Benjamin lupus rapax,/ mane comedat pr.dam,/ et vespere dividet spolia.]
49:28 Omnes hi in tribubus Isra.l duodecim : h.c locutus est eis pater suus, benedixitque singulis benedictionibus propriis.\
49:29 Et pr.cepit eis, dicens : Ego congregor ad populum meum : sepelite me cum patribus meis in spelunca duplici qu. est in agro Ephron Heth.i,
49:30 contra Mambre in terra Chanaan, quam emit Abraham cum agro ab Ephron Heth.o in possessionem sepulchri.
49:31 Ibi sepelierunt eum, et Saram uxorem ejus : ibi sepultus est Isaac cum Rebecca conjuge sua : ibi et Lia condita jacet.
49:32 Finitisque mandatis quibus filios instruebat, collegit pedes suos super lectulum, et obiit : appositusque est ad populum suum.
50:1 Quod cernens Joseph, ruit super faciem patris, flens et deosculans eum.
50:2 Pr.cepitque servis suis medicis ut aromatibus condirent patrem.
50:3 Quibus jussa explentibus, transierunt quadraginta dies : iste quippe mos erat cadaverum conditorum : flevitque eum .gyptus septuaginta diebus.
50:4 Et expleto planctus tempore, locutus est Joseph ad familiam Pharaonis : Si inveni gratiam in conspectu vestro, loquimini in auribus Pharaonis :
50:5 eo quod pater meus adjuraverit me dicens : En morior : in sepulchro meo, quod fodi mihi in terra Chanaan, sepelies me. Ascendam igitur, et sepeliam patrem meum, ac revertar.
50:6 Dixitque ei Pharao : Ascende, et sepeli patrem tuum sicut adjuratus es.
50:7 Quo ascendente, ierunt cum eo omnes senes domus Pharaonis, cunctique majores natu terr. .gypti :
50:8 domus Joseph cum fratribus suis, absque parvulis, et gregibus atque armentis, qu. dereliquerant in terra Gessen.
50:9 Habuit quoque in comitatu currus et equites : et facta est turba non modica.
50:10 Veneruntque ad Aream Atad, qu. sita est trans Jordanem : ubi celebrantes exequias planctu magno atque vehementi impleverunt septem dies.
50:11 Quod cum vidissent habitatores terr. Chanaan, dixerunt : Planctus magnus est iste .gyptiis. Et idcirco vocatum est nomen loci illius, Planctus .gypti.
50:12 Fecerunt ergo filii Jacob sicut pr.ceperat eis :
50:13 et portantes eum in terram Chanaan, sepelierunt eum in spelunca duplici, quam emerat Abraham cum agro in possessionem sepulchri ab Ephron Heth.o, contra faciem Mambre.
50:14 Reversusque est Joseph in .gyptum cum fratribus suis, et omni comitatu, sepulto patre.\
50:15 Quo mortuo, timentes fratres ejus, et mutuo colloquentes : Ne forte memor sit injuri. quam passus est, et reddat nobis omne malum quod fecimus,
50:16 mandaverunt ei dicentes : Pater tuus pr.cepit nobis antequam moreretur,
50:17 ut h.c tibi verbis illius diceremus : Obsecro ut obliviscaris sceleris fratrum tuorum, et peccati atque maliti. quam exercuerunt in te : nos quoque oramus ut servis Dei patris tui dimittas iniquitatem hanc. Quibus auditis flevit Joseph.
50:18 Veneruntque ad eum fratres sui : et proni adorantes in terram, dixerunt : Servi tui sumus.
50:19 Quibus ille respondit : Nolite timere : num Dei possumus resistere voluntati ?
50:20 Vos cogitastis de me malum : sed Deus vertit illud in bonum, ut exaltaret me, sicut in pr.sentiarum cernitis, et salvos faceret multos populos.
50:21 Nolite timere : ego pascam vos et parvulos vestros : consolatusque est eos, et blande ac leniter est locutus.
50:22 Et habitavit in .gypto cum omni domo patris sui : vixitque centum decem annis. Et vidit Ephraim filios usque ad tertiam generationem. Filii quoque Machir filii Manasse nati sunt in genibus Joseph.
50:23 Quibus transactis, locutus est fratribus suis : Post mortem meam Deus visitabit vos, et ascendere vos faciet de terra ista ad terram quam juravit Abraham, Isaac et Jacob.
50:24 Cumque adjurasset eos atque dixisset : Deus visitabit vos, asportate ossa mea vobiscum de loco isto :
50:25 mortuus est, expletis centum decem vit. su. annis. Et conditus aromatibus, repositus est in loculo in .gypto.

Liber Exodus

1:1 H.c sunt nomina filiorum Isra.l qui ingressi sunt in .gyptum cum Jacob : singuli cum domibus suis introierunt :
1:2 Ruben, Simeon, Levi, Judas,
1:3 Issachar, Zabulon et Benjamin,
1:4 Dan et Nephthali, Gad et Aser.
1:5 Erant igitur omnes anim. eorum qui egressi sunt de femore Jacob, septuaginta : Joseph autem in .gypto erat.
1:6 Quo mortuo, et universis fratribus ejus, omnique cognatione illa,
1:7 filii Isra.l creverunt, et quasi germinantes multiplicati sunt : ac roborati nimis, impleverunt terram.\
1:8 Surrexit interea rex novus super .gyptum, qui ignorabat Joseph.
1:9 Et ait ad populum suum : Ecce, populus filiorum Isra.l multus, et fortior nobis est.
1:10 Venite, sapienter opprimamus eum, ne forte multiplicetur : et si ingruerit contra nos bellum, addatur inimicis nostris, expugnatisque nobis egrediatur de terra.
1:11 Pr.posuit itaque eis magistros operum, ut affligerent eos oneribus : .dificaveruntque urbes tabernaculorum Pharaoni, Phithom et Ramesses.
1:12 Quantoque opprimebant eos, tanto magis multiplicabantur, et crescebant :
1:13 oderantque filios Isra.l .gyptii, et affligebant illudentes eis,
1:14 atque ad amaritudinem perducebant vitam eorum operibus duris luti et lateris, omnique famulatu, quo in terr. operibus premebantur.
1:15 Dixit autem rex .gypti obstetricibus Hebr.orum, quarum una vocabatur Sephora, altera Phua,
1:16 pr.cipiens eis : Quando obstetricabitis Hebr.as, et partus tempus advenerit : si masculus fuerit, interficite eum : si femina, reservate.
1:17 Timuerunt autem obstetrices Deum, et non fecerunt juxta pr.ceptum regis .gypti, sed conservabant mares.
1:18 Quibus ad se accersitis, rex ait : Quidnam est hoc quod facere voluistis, ut pueros servaretis ?
1:19 Qu. responderunt : Non sunt Hebr.. sicut .gypti. mulieres : ips. enim obstetricandi habent scientiam, et priusquam veniamus ad eas, pariunt.
1:20 Bene ergo fecit Deus obstetricibus : et crevit populus, confortatusque est nimis.
1:21 Et quia timuerunt obstetrices Deum, .dificavit eis domos.
1:22 Pr.cepit ergo Pharao omni populo suo, dicens : Quidquid masculini sexus natum fuerit, in flumen projicite : quidquid feminini, reservate.
2:1 Egressus est post h.c vir de domo Levi : et accepit uxorem stirpis su..
2:2 Qu. concepit, et peperit filium : et videns eum elegantem, abscondit tribus mensibus.
2:3 Cumque jam celare non posset, sumpsit fiscellam scirpeam, et linivit eam bitumine ac pice : posuitque intus infantulum, et exposuit eum in carecto rip. fluminis,
2:4 stante procul sorore ejus, et considerante eventum rei.
2:5 Ecce autem descendebat filia Pharaonis ut lavaretur in flumine : et puell. ejus gradiebantur per crepidinem alvei. Qu. cum vidisset fiscellam in papyrione, misit unam e famulabus suis : et allatam
2:6 aperiens, cernensque in ea parvulum vagientem, miserta ejus, ait : De infantibus Hebr.orum est hic.
2:7 Cui soror pueri : Vis, inquit, ut vadam, et vocem tibi mulierem hebr.am, qu. nutrire possit infantulum ?
2:8 Respondit : Vade. Perrexit puella et vocavit matrem suam.
2:9 Ad quam locuta filia Pharaonis : Accipe, ait, puerum istum, et nutri mihi : ego dabo tibi mercedem tuam. Suscepit mulier, et nutrivit puerum : adultumque tradidit fili. Pharaonis.
2:10 Quem illa adoptavit in locum filii, vocavitque nomen ejus Moyses, dicens : Quia de aqua tuli eum.\
2:11 In diebus illis postquam creverat Moyses, egressus est ad fratres suos : viditque afflictionem eorum, et virum .gyptium percutientem quemdam de Hebr.is fratribus suis.
2:12 Cumque circumspexisset huc atque illuc, et nullum adesse vidisset, percussum .gyptium abscondit sabulo.
2:13 Et egressus die altero conspexit duos Hebr.os rixantes : dixitque ei qui faciebat injuriam : Quare percutis proximum tuum ?
2:14 Qui respondit : Quis te constituit principem et judicem super nos ? num occidere me tu vis, sicut heri occidisti .gyptium ? Timuit Moyses, et ait : Quomodo palam factum est verbum istud ?\
2:15 Audivitque Pharao sermonem hunc, et qu.rebat occidere Moysen : qui fugiens de conspectu ejus, moratus est in terra Madian, et sedit juxta puteum.
2:16 Erant autem sacerdoti Madian septem fili., qu. venerunt ad hauriendam aquam : et impletis canalibus adaquare cupiebant greges patris sui.
2:17 Supervenere pastores, et ejecerunt eas : surrexitque Moyses, et defensis puellis, adaquavit oves earum.
2:18 Qu. cum revertissent ad Raguel patrem suum, dixit ad eas : Cur velocius venistis solito ?
2:19 Responderunt : Vir .gyptius liberavit nos de manu pastorum : insuper et hausit aquam nobiscum, potumque dedit ovibus.
2:20 At ille : Ubi est ? inquit : quare dimisistis hominem ? vocate eum ut comedat panem.
2:21 Juravit ergo Moyses quod habitaret cum eo. Accepitque Sephoram filiam ejus uxorem :
2:22 qu. peperit ei filium, quem vocavit Gersam, dicens : Advena fui in terra aliena. Alterum vero peperit, quem vocavit Eliezer, dicens : Deus enim patris mei adjutor meus eripuit me de manu Pharaonis.\
2:23 Post multum vero temporis mortuus est rex .gypti : et ingemiscentes filii Isra.l, propter opera vociferati sunt : ascenditque clamor eorum ad Deum ab operibus.
2:24 Et audivit gemitum eorum, ac recordatus est foederis quod pepigit cum Abraham, Isaac et Jacob.
2:25 Et respexit Dominus filios Isra.l et cognovit eos.
3:1 Moyses autem pascebat oves Jethro soceri sui sacerdotis Madian : cumque minasset gregem ad interiora deserti, venit ad montem Dei Horeb.
3:2 Apparuitque ei Dominus in flamma ignis de medio rubi : et videbat quod rubus arderet, et non combureretur.
3:3 Dixit ergo Moyses : Vadam, et videbo visionem hanc magnam, quare non comburatur rubus.
3:4 Cernens autem Dominus quod pergeret ad videndum, vocavit eum de medio rubi, et ait : Moyses, Moyses. Qui respondit : Adsum.
3:5 At ille : Ne appropies, inquit, huc : solve calceamentum de pedibus tuis : locus enim, in quo stas, terra sancta est.
3:6 Et ait : Ego sum Deus patris tui, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob. Abscondit Moyses faciem suam : non enim audebat aspicere contra Deum.
3:7 Cui ait Dominus : Vidi afflictionem populi mei in .gypto, et clamorem ejus audivi propter duritiam eorum qui pr.sunt operibus :
3:8 et sciens dolorem ejus, descendi ut liberem eum de manibus .gyptiorum, et educam de terra illa in terram bonam, et spatiosam, in terram qu. fluit lacte et melle, ad loca Chanan.i et Heth.i, et Amorrh.i, et Pherez.i, et Hev.i, et Jebus.i.
3:9 Clamor ergo filiorum Isra.l venit ad me : vidique afflictionem eorum, qua ab .gyptiis opprimuntur.
3:10 Sed veni, et mittam te ad Pharaonem, ut educas populum meum, filios Isra.l, de .gypto.\
3:11 Dixitque Moyses ad Deum : Quis sum ego ut vadam ad Pharaonem, et educam filios Isra.l de .gypto ?
3:12 Qui dixit ei : Ego ero tecum : et hoc habebis signum, quod miserim te : cum eduxeris populum meum de .gypto, immolabis Deo super montem istum.
3:13 Ait Moyses ad Deum : Ecce ego vadam ad filios Isra.l, et dicam eis : Deus patrum vestrorum misit me ad vos. Si dixerint mihi : Quod est nomen ejus ? quid dicam eis ?
3:14 Dixit Deus ad Moysen : Ego sum qui sum. Ait : Sic dices filiis Isra.l : Qui est, misit me ad vos.
3:15 Dixitque iterum Deus ad Moysen : H.c dices filiis Isra.l : Dominus Deus patrum vestrorum, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob, misit me ad vos : hoc nomen mihi est in .ternum, et hoc memoriale meum in generationem et generationem.
3:16 Vade, et congrega seniores Isra.l, et dices ad eos : Dominus Deus patrum vestrorum apparuit mihi, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob, dicens : Visitans visitavi vos : et vidi omnia qu. acciderunt vobis in .gypto.
3:17 Et dixi ut educam vos de afflictione .gypti in terram Chanan.i, et Heth.i, et Amorrh.i, et Pherez.i, et Hev.i, et Jebus.i, ad terram fluentem lacte et melle.
3:18 Et audient vocem tuam : ingredierisque tu, et seniores Isra.l, ad regem .gypti, et dices ad eum : Dominus Deus Hebr.orum vocavit nos : ibimus viam trium dierum in solitudinem, ut immolemus Domino Deo nostro.
3:19 Sed ego scio quod non dimittet vos rex .gypti ut eatis nisi per manum validam.
3:20 Extendam enim manum meam, et percutiam .gyptum in cunctis mirabilibus meis, qu. facturus sum in medio eorum : post h.c dimittet vos.
3:21 Daboque gratiam populo huic coram .gyptiis : et cum egrediemini, non exibitis vacui :
3:22 sed postulabit mulier a vicina sua et ab hospita sua, vasa argentea et aurea, ac vestes : ponetisque eas super filios et filias vestras, et spoliabitis .gyptum.
4:1 Respondens Moyses ait : Non credent mihi, neque audient vocem meam, sed dicent : Non apparuit tibi Dominus.
4:2 Dixit ergo ad eum : Quid est quod tenes in manu tua ? Respondit : Virga.
4:3 Dixitque Dominus : Projice eam in terram. Projecit, et versa est in colubrum, ita ut fugeret Moyses.
4:4 Dixitque Dominus : Extende manum tuam, et apprehende caudam ejus. Extendit, et tenuit, versaque est in virgam.
4:5 Ut credant, inquit, quod apparuerit tibi Dominus Deus patrum suorum, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob.
4:6 Dixitque Dominus rursum : Mitte manum tuam in sinum tuum. Quam cum misisset in sinum, protulit leprosam instar nivis.
4:7 Retrahe, ait, manum tuam in sinum tuum. Retraxit, et protulit iterum, et erat similis carni reliqu..
4:8 Si non crediderint, inquit, tibi, neque audierint sermonem signi prioris, credent verbo signi sequentis.
4:9 Quod si nec duobus quidem his signis crediderint, neque audierint vocem tuam : sume aquam fluminis, et effunde eam super aridam, et quidquid hauseris de fluvio, vertetur in sanguinem.\
4:10 Ait Moyses : Obsecro, Domine, non sum eloquens ab heri et nudiustertius : et ex quo locutus es ad servum tuum, impeditioris et tardioris lingu. sum.
4:11 Dixit Dominus ad eum : Quis fecit os hominis ? aut quis fabricatus est mutum et surdum, videntem et c.cum ? nonne ego ?
4:12 Perge, igitur, et ego ero in ore tuo : doceboque te quid loquaris.
4:13 At ille : Obsecro, inquit, Domine, mitte quem missurus es.
4:14 Iratus Dominus in Moysen, ait : Aaron frater tuus Levites, scio quod eloquens sit : ecce ipse egreditur in occursum tuum, vidensque te l.tabitur corde.
4:15 Loquere ad eum, et pone verba mea in ore ejus : et ego ero in ore tuo, et in ore illius, et ostendam vobis quid agere debeatis.
4:16 Ipse loquetur pro te ad populum, et erit os tuum : tu autem eris ei in his qu. ad Deum pertinent.
4:17 Virgam quoque hanc sume in manu tua, in qua facturus es signa.
4:18 Abiit Moyses, et reversus est ad Jethro socerum suum, dixitque ei : Vadam et revertar ad fratres meos in .gyptum, ut videam si adhuc vivant. Cui ait Jethro : Vade in pace.\
4:19 Dixit ergo Dominus ad Moysen in Madian : Vade, et revertere in .gyptum, mortui sunt enim omnes qui qu.rebant animam tuam.
4:20 Tulit ergo Moyses uxorem suam, et filios suos, et imposuit eos super asinum : reversusque est in .gyptum, portans virgam Dei in manu sua.
4:21 Dixitque ei Dominus revertenti in .gyptum : Vide ut omnia ostenta qu. posui in manu tua, facias coram Pharaone : ego indurabo cor ejus, et non dimittet populum.
4:22 Dicesque ad eum : H.c dicit Dominus : Filius meus primogenitus Isra.l.
4:23 Dixi tibi : Dimitte filium meum ut serviat mihi ; et noluisti dimittere eum : ecce ego interficiam filium tuum primogenitum.
4:24 Cumque esset in itinere, in diversorio occurrit ei Dominus, et volebat occidere eum.
4:25 Tulit idcirco Sephora acutissimam petram, et circumcidit pr.putium filii sui, tetigitque pedes ejus, et ait : Sponsus sanguinum tu mihi es.
4:26 Et dimisit eum postquam dixerat : Sponsus sanguinum ob circumcisionem.
4:27 Dixit autem Dominus ad Aaron : Vade in occursum Moysi in desertum. Qui perrexit obviam ei in montem Dei, et osculatus est eum.
4:28 Narravitque Moyses Aaron omnia verba Domini quibus miserat eum, et signa qu. mandaverat.
4:29 Veneruntque simul, et congregaverunt cunctos seniores filiorum Isra.l.
4:30 Locutusque est Aaron omnia verba qu. dixerat Dominus ad Moysen : et fecit signa coram populo,
4:31 et credidit populus. Audieruntque quod visitasset Dominus filios Isra.l, et respexisset afflictionem illorum : et proni adoraverunt.
5:1 Post h.c ingressi sunt Moyses et Aaron, et dixerunt Pharaoni : H.c dicit Dominus Deus Isra.l : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi in deserto.
5:2 At ille respondit : Quis est Dominus, ut audiam vocem ejus, et dimittam Isra.l ? nescio Dominum, et Isra.l non dimittam.
5:3 Dixeruntque : Deus Hebr.orum vocavit nos, ut eamus viam trium dierum in solitudinem, et sacrificemus Domino Deo nostro : ne forte accidat nobis pestis aut gladius.
5:4 Ait ad eos rex .gypti : Quare Moyses et Aaron sollicitatis populum ab operibus suis ? ite ad onera vestra.\
5:5 Dixitque Pharao : Multus est populus terr. : videtis quod turba succreverit : quanto magis si dederitis eis requiem ab operibus ?
5:6 Pr.cepit ergo in die illo pr.fectis operum et exactoribus populi, dicens :
5:7 Nequaquam ultra dabitis paleas populo ad conficiendos lateres, sicut prius : sed ipsi vadant, et colligant stipulas.
5:8 Et mensuram laterum, quam prius faciebant, imponetis super eos, nec minuetis quidquam : vacant enim, et idcirco vociferantur, dicentes : Eamus, et sacrificemus Deo nostro.
5:9 Opprimantur operibus, et expleant ea : ut non acquiescant verbis mendacibus.
5:10 Igitur egressi pr.fecti operum et exactores ad populum, dixerunt : Sic dicit Pharao : Non do vobis paleas :
5:11 ite, et colligite sicubi invenire poteritis, nec minuetur quidquam de opere vestro.
5:12 Dispersusque est populus per omnem terram .gypti ad colligendas paleas.
5:13 Pr.fecti quoque operum instabant, dicentes : Complete opus vestrum quotidie, ut prius facere solebatis quando dabantur vobis pale..
5:14 Flagellatique sunt qui pr.erant operibus filiorum Isra.l, ab exactoribus Pharaonis, dicentibus : Quare non impletis mensuram laterum sicut prius, nec heri, nec hodie ?
5:15 Veneruntque pr.positi filiorum Isra.l, et vociferati sunt ad Pharaonem dicentes : Cur ita agis contra servos tuos ?
5:16 pale. non dantur nobis, et lateres similiter imperantur : en famuli tui flagellis c.dimur, et injuste agitur contra populum tuum.
5:17 Qui ait : Vacatis otio, et idcirco dicitis : Eamus, et sacrificemus Domino.
5:18 Ite ergo, et operamini : pale. non dabuntur vobis, et reddetis consuetum numerum laterum.
5:19 Videbantque se pr.positi filiorum Isra.l in malo, eo quod diceretur eis : Non minuetur quidquam de lateribus per singulos dies.
5:20 Occurreruntque Moysi et Aaron, qui stabant ex adverso, egredientibus a Pharaone :
5:21 et dixerunt ad eos : Videat Dominus et judicet, quoniam foetere fecistis odorem nostrum coram Pharaone et servis ejus, et pr.buistis ei gladium, ut occideret nos.
5:22 Reversusque est Moyses ad Dominum, et ait : Domine, cur afflixisti populum istum ? quare misisti me ?
5:23 ex eo enim quo ingressus sum ad Pharaonem ut loquerer in nomine tuo, afflixit populum tuum : et non liberasti eos.
6:1 Dixitque Dominus ad Moysen : Nunc videbis qu. facturus sim Pharaoni : per manum enim fortem dimittet eos, et in manu robusta ejiciet illos de terra sua.
6:2 Locutusque est Dominus ad Moysen dicens : Ego Dominus
6:3 qui apparui Abraham, Isaac et Jacob in Deo omnipotente : et nomen meum Adonai non indicavi eis.
6:4 Pepigique foedus cum eis, ut darem eis terram Chanaan, terram peregrinationis eorum, in qua fuerunt adven..
6:5 Ego audivi gemitum filiorum Isra.l, quo .gyptii oppresserunt eos : et recordatus sum pacti mei.
6:6 Ideo dic filiis Isra.l : Ego Dominus qui educam vos de ergastulo .gyptiorum, et eruam de servitute, ac redimam in brachio excelso et judiciis magnis.
6:7 Et assumam vos mihi in populum, et ero vester Deus : et scietis quod ego sum Dominus Deus vester qui eduxerim vos de ergastulo .gyptiorum,
6:8 et induxerim in terram, super quam levavi manum meam ut darem eam Abraham, Isaac et Jacob : daboque illam vobis possidendam. Ego Dominus.\
6:9 Narravit ergo Moyses omnia filiis Isra.l : qui non acquieverunt ei propter angustiam spiritus, et opus durissimum.
6:10 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
6:11 Ingredere, et loquere ad Pharaonem regem .gypti, ut dimittat filios Isra.l de terra sua.
6:12 Respondit Moyses coram Domino : Ecce filii Isra.l non audiunt me : et quomodo audiet Pharao, pr.sertim cum incircumcisus sim labiis ?
6:13 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, et dedit mandatum ad filios Isra.l, et ad Pharaonem regem .gypti ut educerent filios Isra.l de terra .gypti.\
6:14 Isti sunt principes domorum per familias suas. Filii Ruben primogeniti Isra.lis : Henoch et Phallu, Hesron et Charmi :
6:15 h. cognationes Ruben. Filii Simeon : Jamuel, et Jamin, et Ahod, et Jachin, et Soar, et Saul filius Chananitidis : h. progenies Simeon.
6:16 Et h.c nomina filiorum Levi per cognationes suas : Gerson, et Caath, et Merari. Anni autem vit. Levi fuerunt centum triginta septem.
6:17 Filii Gerson : Lobni et Semei, per cognationes suas.
6:18 Filii Caath : Amram, et Isaar, et Hebron, et Oziel ; anni quoque vit. Caath, centum triginta tres.
6:19 Filii Merari : Moholi et Musi : h. cognationes Levi per familias suas.
6:20 Accepit autem Amram uxorem Jochabed patruelem suam : qu. peperit ei Aaron et Moysen. Fueruntque anni vit. Amram, centum triginta septem.
6:21 Filii quoque Isaar : Core, et Nepheg, et Zechri.
6:22 Filii quoque Oziel : Misa.l, et Elisaphan, et Sethri.
6:23 Accepit autem Aaron uxorem Elisabeth filiam Aminadab, sororem Nahason, qu. peperit ei Nadab, et Abiu, et Eleazar, et Ithamar.
6:24 Filii quoque Core : Aser, et Elcana, et Abiasaph : h. sunt cognationes Coritarum.
6:25 At vero Eleazar filius Aaron accepit uxorem de filiabus Phutiel : qu. peperit ei Phinees. Hi sunt principes familiarum Leviticarum per cognationes suas.
6:26 Iste est Aaron et Moyses, quibus pr.cepit Dominus ut educerent filios Isra.l de terra .gypti per turmas suas.
6:27 Hi sunt, qui loquuntur ad Pharaonem regem .gypti, ut educant filios Isra.l de .gypto : iste est Moyses et Aaron,
6:28 in die qua locutus est Dominus ad Moysen, in terra .gypti.\
6:29 Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens : Ego Dominus : loquere ad Pharaonem regem .gypti, omnia qu. ego loquor tibi.
6:30 Et ait Moyses coram Domino : En incircumcisus labiis sum, quomodo audiet me Pharao ?
7:1 Dixitque Dominus ad Moysen : Ecce constitui te Deum Pharaonis : et Aaron frater tuus erit propheta tuus.
7:2 Tu loqueris ei omnia qu. mando tibi : et ille loquetur ad Pharaonem, ut dimittat filios Isra.l de terra sua.
7:3 Sed ego indurabo cor ejus, et multiplicabo signa et ostenta mea in terra .gypti,
7:4 et non audiet vos : immittamque manum meam super .gyptum, et educam exercitum et populum meum filios Isra.l de terra .gypti per judicia maxima.
7:5 Et scient .gyptii quia ego sum Dominus qui extenderim manum meam super .gyptum, et eduxerim filios Isra.l de medio eorum.
7:6 Fecit itaque Moyses et Aaron sicut pr.ceperat Dominus : ita egerunt.
7:7 Erat autem Moyses octoginta annorum, et Aaron octoginta trium, quando locuti sunt ad Pharaonem.\
7:8 Dixitque Dominus ad Moysen et Aaron :
7:9 Cum dixerit vobis Pharao, Ostendite signa : dices ad Aaron : Tolle virgam tuam, et projice eam coram Pharaone, ac vertetur in colubrum.
7:10 Ingressi itaque Moyses et Aaron ad Pharaonem, fecerunt sicut pr.ceperat Dominus : tulitque Aaron virgam coram Pharaone et servis ejus, qu. versa est in colubrum.
7:11 Vocavit autem Pharao sapientes et maleficos : et fecerunt etiam ipsi per incantationes .gyptiacas et arcana qu.dam similiter.
7:12 Projeceruntque singuli virgas suas, qu. vers. sunt in dracones : sed devoravit virga Aaron virgas eorum.
7:13 Induratumque est cor Pharaonis, et non audivit eos, sicut pr.ceperat Dominus.\
7:14 Dixit autem Dominus ad Moysen : Ingravatum est cor Pharaonis : non vult dimittere populum.
7:15 Vade ad eum mane, ecce egredietur ad aquas : et stabis in occursum ejus super ripam fluminis : et virgam qu. conversa est in draconem, tolles in manu tua.
7:16 Dicesque ad eum : Dominus Deus Hebr.orum misit me ad te, dicens : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi in deserto : et usque ad pr.sens audire noluisti.
7:17 H.c igitur dicit Dominus : In hoc scies quod sim Dominus : ecce percutiam virga, qu. in manu mea est, aquam fluminis, et vertetur in sanguinem.
7:18 Pisces quoque, qui sunt in fluvio, morientur, et computrescent aqu., et affligentur .gyptii bibentes aquam fluminis.
7:19 Dixit quoque Dominus ad Moysen : Dic ad Aaron : Tolle virgam tuam, et extende manum tuam super aquas .gypti, et super fluvios eorum, et rivos ac paludes, et omnes lacus aquarum, ut vertantur in sanguinem : et sit cruor in omni terra .gypti, tam in ligneis vasis quam in saxeis.
7:20 Feceruntque Moyses et Aaron sicut pr.ceperat Dominus : et elevans virgam percussit aquam fluminis coram Pharaone et servis ejus : qu. versa est in sanguinem.
7:21 Et pisces, qui erant in flumine, mortui sunt : computruitque fluvius, et non poterant .gyptii bibere aquam fluminis, et fuit sanguis in tota terra .gypti.
7:22 Feceruntque similiter malefici .gyptiorum incantationibus suis : et induratum est cor Pharaonis, nec audivit eos, sicut pr.ceperat Dominus.
7:23 Avertitque se, et ingressus est domum suam, nec apposuit cor etiam hac vice.
7:24 Foderunt autem omnes .gyptii per circuitum fluminis aquam ut biberent : non enim poterant bibere de aqua fluminis.
7:25 Impletique sunt septem dies, postquam percussit Dominus fluvium.
8:1 Dixit quoque Dominus ad Moysen : Ingredere ad Pharaonem, et dices ad eum : H.c dicit Dominus : Dimitte populum meum, ut sacrificet mihi :
8:2 sin autem nolueris dimittere, ecce ego percutiam omnes terminos tuos ranis,
8:3 et ebulliet fluvius ranas : qu. ascendent, et ingredientur domum tuam, et cubiculum lectuli tui, et super stratum tuum, et in domos servorum tuorum, et in populum tuum, et in furnos tuos, et in reliquias ciborum tuorum :
8:4 et ad te, et ad populum tuum, et ad omnes servos tuos intrabunt ran..
8:5 Dixitque Dominus ad Moysen : Dic ad Aaron : Extende manum tuam super fluvios ac super rivos et paludes, et educ ranas super terram .gypti.
8:6 Et extendit Aaron manum super aquas .gypti, et ascenderunt ran., operueruntque terram .gypti.
8:7 Fecerunt autem et malefici per incantationes suas similiter, eduxeruntque ranas super terram .gypti.
8:8 Vocavit autem Pharao Moysen et Aaron, et dixit eis : Orate Dominum ut auferat ranas a me et a populo meo, et dimittam populum ut sacrificet Domino.
8:9 Dixitque Moyses ad Pharaonem : Constitue mihi quando deprecer pro te, et pro servis tuis, et pro populo tuo, ut abigantur ran. a te, et a domo tua, et a servis tuis, et a populo tuo : et tantum in flumine remaneant.
8:10 Qui respondit : Cras. At ille : Juxta, inquit, verbum tuum faciam : ut scias quoniam non est sicut Dominus Deus noster.
8:11 Et recedent ran. a te, et a domo tua, et a servis tuis, et a populo tuo : et tantum in flumine remanebunt.
8:12 Egressique sunt Moyses et Aaron a Pharaone : et clamavit Moyses ad Dominum pro sponsione ranarum quam condixerat Pharaoni.
8:13 Fecitque Dominus juxta verbum Moysi : et mortu. sunt ran. de domibus, et de villis, et de agris.
8:14 Congregaveruntque eas in immensos aggeres, et computruit terra.
8:15 Videns autem Pharao quod data esset requies, ingravavit cor suum, et non audivit eos, sicut pr.ceperat Dominus.\
8:16 Dixitque Dominus ad Moysen : Loquere ad Aaron : Extende virgam tuam, et percute pulverem terr. : et sint sciniphes in universa terra .gypti.
8:17 Feceruntque ita. Et extendit Aaron manum, virgam tenens : percussitque pulverem terr., et facti sunt sciniphes in hominibus, et in jumentis : omnis pulvis terr. versus est in sciniphes per totam terram .gypti.
8:18 Feceruntque similiter malefici incantationibus suis, ut educerent sciniphes, et non potuerunt : erantque sciniphes tam in hominibus quam in jumentis.
8:19 Et dixerunt malefici ad Pharaonem : Digitus Dei est hic ; induratumque est cor Pharaonis, et non audivit eos sicut pr.ceperat Dominus.\
8:20 Dixit quoque Dominus ad Moysen : Consurge diluculo, et sta coram Pharaone : egredietur enim ad aquas : et dices ad eum : H.c dicit Dominus : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi.
8:21 Quod si non dimiseris eum, ecce ego immittam in te, et in servos tuos, et in populum tuum, et in domos tuas, omne genus muscarum : et implebuntur domus .gyptiorum muscis diversi generis, et universa terra in qua fuerint.
8:22 Faciamque mirabilem in die illa terram Gessen, in qua populus meus est, ut non sint ibi musc. : et scias quoniam ego Dominus in medio terr..
8:23 Ponamque divisionem inter populum meum et populum tuum : cras erit signum istud.
8:24 Fecitque Dominus ita. Et venit musca gravissima in domos Pharaonis et servorum ejus, et in omnem terram .gypti : corruptaque est terra ab hujuscemodi muscis.
8:25 Vocavitque Pharao Moysen et Aaron, et ait eis : Ite et sacrificate Deo vestro in terra hac.
8:26 Et ait Moyses : Non potest ita fieri : abominationes enim .gyptiorum immolabimus Domino Deo nostro : quod si mactaverimus ea qu. colunt .gyptii coram eis, lapidibus nos obruent.
8:27 Viam trium dierum pergemus in solitudinem : et sacrificabimus Domino Deo nostro, sicut pr.cepit nobis.
8:28 Dixitque Pharao : Ego dimittam vos ut sacrificetis Domino Deo vestro in deserto : verumtamen longius ne abeatis, rogate pro me.
8:29 At ait Moyses : Egressus a te, orabo Dominum : et recedet musca a Pharaone, et a servis suis, et a populo ejus cras : verumtamen noli ultra fallere, ut non dimittas populum sacrificare Domino.
8:30 Egressusque Moyses a Pharaone, oravit Dominum.
8:31 Qui fecit juxta verbum illius, et abstulit muscas a Pharaone, et a servis suis, et a populo ejus : non superfuit ne una quidem.
8:32 Et ingravatum est cor Pharaonis, ita ut nec hac quidem vice dimitteret populum.
9:1 Dixit autem Dominus ad Moysen : Ingredere ad Pharaonem, et loquere ad eum : H.c dicit Dominus Deus Hebr.orum : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi.
9:2 Quod si adhuc renuis, et retines eos,
9:3 ecce manus mea erit super agros tuos, et super equos, et asinos, et camelos, et boves, et oves, pestis valde gravis.
9:4 Et faciet Dominus mirabile inter possessiones Isra.l et possessiones .gyptiorum, ut nihil omnino pereat ex eis qu. pertinent ad filios Isra.l.
9:5 Constituitque Dominus tempus, dicens : Cras faciet Dominus verbum istud in terra.
9:6 Fecit ergo Dominus verbum hoc altera die : mortuaque sunt omnia animantia .gyptiorum ; de animalibus vero filiorum Isra.l, nihil omnino periit.
9:7 Et misit Pharao ad videndum : nec erat quidquam mortuum de his qu. possidebat Isra.l. Ingravatumque est cor Pharaonis, et non dimisit populum.\
9:8 Et dixit Dominus ad Moysen et Aaron : Tollite plenas manus cineris de camino, et spargat illum Moyses in c.lum coram Pharaone.
9:9 Sitque pulvis super omnem terram .gypti : erunt enim in hominibus et jumentis ulcera, et vesic. turgentes in universa terra .gypti.
9:10 Tuleruntque cinerem de camino, et steterunt coram Pharaone, et sparsit illum Moyses in c.lum : factaque sunt ulcera vesicarum turgentium in hominibus et jumentis :
9:11 nec poterant malefici stare coram Moyse propter ulcera qu. in illis erant, et in omni terra .gypti.
9:12 Induravitque Dominus cor Pharaonis, et non audivit eos, sicut locutus est Dominus ad Moysen.\
9:13 Dixitque Dominus ad Moysen : Mane consurge, et sta coram Pharaone, et dices ad eum : H.c dicit Dominus Deus Hebr.orum : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi.
9:14 Quia in hac vice mittam omnes plagas meas super cor tuum, et super servos tuos, et super populum tuum : ut scias quod non sit similis mei in omni terra.
9:15 Nunc enim extendens manum percutiam te, et populum tuum peste, peribisque de terra.
9:16 Idcirco autem posui te, ut ostendam in te fortitudinem meam, et narretur nomen meum in omni terra.
9:17 Adhuc retines populum meum, et non vis dimittere eum ?
9:18 En pluam cras hac ipsa hora grandinem multam nimis, qualis non fuit in .gypto a die qua fundata est, usque in pr.sens tempus.
9:19 Mitte ergo jam nunc, et congrega jumenta tua, et omnia qu. habes in agro : homines enim, et jumenta, et universa qu. inventa fuerint foris, nec congregata de agris, cecideritque super ea grando, morientur.
9:20 Qui timuit verbum Domini de servis Pharaonis, fecit confugere servos suos et jumenta in domos :
9:21 qui autem neglexit sermonem Domini, dimisit servos suos et jumenta in agris.
9:22 Et dixit Dominus ad Moysen : Extende manum tuam in c.lum, ut fiat grando in universa terra .gypti super homines, et super jumenta, et super omnem herbam agri in terra .gypti.
9:23 Extenditque Moyses virgam in c.lum, et Dominus dedit tonitrua, et grandinem, ac discurrentia fulgura super terram : pluitque Dominus grandinem super terram .gypti.
9:24 Et grando et ignis mista pariter ferebantur : tant.que fuit magnitudinis, quanta ante numquam apparuit in universa terra .gypti ex quo gens illa condita est.
9:25 Et percussit grando in omni terra .gypti cuncta qu. fuerunt in agris, ab homine usque ad jumentum : cunctamque herbam agri percussit grando, et omne lignum regionis confregit.
9:26 Tantum in terra Gessen, ubi erant filii Isra.l, grando non cecidit.
9:27 Misitque Pharao, et vocavit Moysen et Aaron, dicens ad eos : Peccavi etiam nunc : Dominus justus ; ego et populus meus, impii.
9:28 Orate Dominum ut desinant tonitrua Dei, et grando : ut dimittam vos, et nequaquam hic ultra maneatis.
9:29 Ait Moyses : Cum egressus fuero de urbe, extendam palmas meas ad Dominum, et cessabunt tonitrua, et grando non erit, ut scias quia Domini est terra :
9:30 novi autem quod et tu et servi tui necdum timeatis Dominum Deum.
9:31 Linum ergo et hordeum l.sum est, eo quod hordeum esset virens, et linum jam folliculos germinaret :
9:32 triticum autem et far non sunt l.sa, quia serotina erant.
9:33 Egressusque Moyses a Pharaone ex urbe, tetendit manus ad Dominum : et cessaverunt tonitrua et grando, nec ultra stillavit pluvia super terram.
9:34 Videns autem Pharao quod cessasset pluvia, et grando, et tonitrua, auxit peccatum :
9:35 et ingravatum est cor ejus, et servorum illius, et induratum nimis : nec dimisit filios Isra.l, sicut pr.ceperat Dominus per manum Moysi.
10:1 Et dixit Dominus ad Moysen : Ingredere ad Pharaonem : ego enim induravi cor ejus, et servorum illius, ut faciam signa mea h.c in eo :
10:2 et narres in auribus filii tui, et nepotum tuorum, quoties contriverim .gyptios, et signa mea fecerim in eis : et sciatis quia ego Dominus.
10:3 Introierunt ergo Moyses et Aaron ad Pharaonem, et dixerunt ei : H.c dicit Dominus Deus Hebr.orum : Usquequo non vis subjici mihi ? dimitte populum meum, ut sacrificet mihi.
10:4 Sin autem resistis, et non vis dimittere eum : ecce ego inducam cras locustam in fines tuos :
10:5 qu. operiat superficiem terr., ne quidquam ejus appareat, sed comedatur quod residuum fuerit grandini : corrodet enim omnia ligna qu. germinant in agris.
10:6 Et implebunt domos tuas, et servorum tuorum, et omnium .gyptiorum, quantam non viderunt patres tui, et avi, ex quo orti sunt super terram, usque in pr.sentem diem. Avertitque se, et egressus est a Pharaone.
10:7 Dixerunt autem servi Pharaonis ad eum : Usquequo patiemur hoc scandalum ? dimitte homines, ut sacrificent Domino Deo suo ; nonne vides quod perierit .gyptus ?
10:8 Revocaveruntque Moysen et Aaron ad Pharaonem : qui dixit eis : Ite, sacrificate Domino Deo vestro : quinam sunt qui ituri sunt ?
10:9 Ait Moyses : Cum parvulis nostris, et senioribus pergemus, cum filiis et filiabus, cum ovibus et armentis : est enim solemnitas Domini Dei nostri.
10:10 Et respondit Pharao : Sic Dominus sit vobiscum, quomodo ego dimittam vos, et parvulos vestros, cui dubium est quod pessime cogitetis ?
10:11 non fiet ita, sed ite tantum viri, et sacrificate Domino : hoc enim et ipsi petistis. Statimque ejecti sunt de conspectu Pharaonis.
10:12 Dixit autem Dominus ad Moysen : Extende manum tuam super terram .gypti ad locustam, ut ascendat super eam, et devoret omnem herbam qu. residua fuerit grandini.
10:13 Et extendit Moyses virgam super terram .gypti : et Dominus induxit ventum urentem tota die illa et nocte : et mane facto, ventus urens levavit locustas.
10:14 Qu. ascenderunt super universam terram .gypti : et sederunt in cunctis finibus .gyptiorum innumerabiles, quales ante illud tempus non fuerant, nec postea futur. sunt.
10:15 Operueruntque universam superficiem terr., vastantes omnia. Devorata est igitur herba terr., et quidquid pomorum in arboribus fuit, qu. grando dimiserat : nihilque omnino virens relictum est in lignis et in herbis terr., in cuncta .gypto.
10:16 Quam ob rem festinus Pharao vocavit Moysen et Aaron, et dixit eis : Peccavi in Dominum Deum vestrum, et in vos.
10:17 Sed nunc dimittite peccatum mihi etiam hac vice, et rogate Dominum Deum vestrum, ut auferat a me mortem istam.
10:18 Egressusque Moyses de conspectu Pharaonis, oravit Dominum.
10:19 Qui flare fecit ventum ab occidente vehementissimum, et arreptam locustam projecit in mare Rubrum : non remansit ne una quidem in cunctis finibus .gypti.
10:20 Et induravit Dominus cor Pharaonis, nec dimisit filios Isra.l.\
10:21 Dixit autem Dominus ad Moysen : Extende manum tuam in c.lum : et sint tenebr. super terram .gypti tam dens., ut palpari queant.
10:22 Extenditque Moyses manum in c.lum : et fact. sunt tenebr. horribiles in universa terra .gypti tribus diebus.
10:23 Nemo vidit fratrem suum, nec movit se de loco in quo erat : ubicumque autem habitabant filii Isra.l, lux erat.
10:24 Vocavitque Pharao Moysen et Aaron, et dixit eis : Ite, sacrificate Domino : oves tantum vestr. et armenta remaneant, parvuli vestri eant vobiscum.
10:25 Ait Moyses : Hostias quoque et holocausta dabis nobis, qu. offeramus Domino Deo nostro.
10:26 Cuncti greges pergent nobiscum ; non remanebit ex eis ungula : qu. necessaria sunt in cultum Domini Dei nostri : pr.sertim cum ignoremus quid debeat immolari, donec ad ipsum locum perveniamus.
10:27 Induravit autem Dominus cor Pharaonis, et noluit dimittere eos.
10:28 Dixitque Pharao ad Moysen : Recede a me, et cave ne ultra videas faciem meam : quocumque die apparueris mihi, morieris.
10:29 Respondit Moyses : Ita fiet ut locutus es : non videbo ultra faciem tuam.
11:1 Et dixit Dominus ad Moysen : Adhuc una plaga tangam Pharaonem et .gyptum, et post h.c dimittet vos, et exire compellet.
11:2 Dices ergo omni plebi ut postulet vir ab amico suo, et mulier a vicina sua, vasa argentea et aurea.
11:3 Dabit autem Dominus gratiam populo suo coram .gyptiis. Fuitque Moyses vir magnus valde in terra .gypti coram servis Pharaonis et omni populo.
11:4 Et ait : H.c dicit Dominus : Media nocte egrediar in .gyptum :
11:5 et morietur omne primogenitum in terra .gyptiorum, a primogenito Pharaonis, qui sedet in solio ejus, usque ad primogenitum ancill. qu. est ad molam, et omnia primogenita jumentorum.
11:6 Eritque clamor magnus in universa terra .gypti, qualis nec ante fuit, nec postea futurus est.
11:7 Apud omnes autem filios Isra.l non mutiet canis ab homine usque ad pecus : ut sciatis quanto miraculo dividat Dominus .gyptios et Isra.l.
11:8 Descendentque omnes servi tui isti ad me, et adorabunt me, dicentes : Egredere tu, et omnis populus qui subjectus est tibi : post h.c egrediemur.
11:9 Et exivit a Pharaone iratus nimis. Dixit autem Dominus ad Moysen : Non audiet vos Pharao ut multa signa fiant in terra .gypti.
11:10 Moyses autem et Aaron fecerunt omnia ostenta, qu. scripta sunt, coram Pharaone. Et induravit Dominus cor Pharaonis, nec dimisit filios Isra.l de terra sua.
12:1 Dixit quoque Dominus ad Moysen et Aaron in terra .gypti :
12:2 Mensis iste, vobis principium mensium : primus erit in mensibus anni.
12:3 Loquimini ad universum coetum filiorum Isra.l, et dicite eis : Decima die mensis hujus tollat unusquisque agnum per familias et domos suas.
12:4 Sin autem minor est numerus ut sufficere possit ad vescendum agnum, assumet vicinum suum qui junctus est domui su., juxta numerum animarum qu. sufficere possunt ad esum agni.
12:5 Erit autem agnus absque macula, masculus, anniculus : juxta quem ritum tolletis et h.dum.
12:6 Et servabitis eum usque ad quartamdecimam diem mensis hujus : immolabitque eum universa multitudo filiorum Isra.l ad vesperam.
12:7 Et sument de sanguine ejus, ac ponent super utrumque postem, et in superliminaribus domorum, in quibus comedent illum.
12:8 Et edent carnes nocte illa assas igni, et azymos panes cum lactucis agrestibus.
12:9 Non comedetis ex eo crudum quid, nec coctum aqua, sed tantum assum igni : caput cum pedibus ejus et intestinis vorabitis.
12:10 Nec remanebit quidquam ex eo usque mane ; si quid residuum fuerit, igne comburetis.
12:11 Sic autem comedetis illum : renes vestros accingetis, et calceamenta habebitis in pedibus, tenentes baculos in manibus, et comedetis festinanter : est enim Phase (id est, transitus) Domini.\
12:12 Et transibo per terram .gypti nocte illa, percutiamque omne primogenitum in terra .gypti ab homine usque ad pecus : et in cunctis diis .gypti faciam judicia. Ego Dominus.
12:13 Erit autem sanguis vobis in signum in .dibus in quibus eritis : et videbo sanguinem, et transibo vos : nec erit in vobis plaga disperdens quando percussero terram .gypti.
12:14 Habebitis autem hunc diem in monumentum : et celebrabitis eam solemnem Domino in generationibus vestris cultu sempiterno.
12:15 Septem diebus azyma comedetis : in die primo non erit fermentum in domibus vestris : quicumque comederit fermentatum, peribit anima illa de Isra.l, a primo die usque ad diem septimum.
12:16 Dies prima erit sancta atque solemnis, et dies septima eadem festivitate venerabilis : nihil operis facietis in eis, exceptis his, qu. ad vescendum pertinent.
12:17 Et observabitis azyma : in eadem enim ipsa die educam exercitum vestrum de terra .gypti, et custodietis diem istum in generationes vestras ritu perpetuo.
12:18 Primo mense, quartadecima die mensis ad vesperam, comedetis azyma usque ad diem vigesimam primam ejusdem mensis ad vesperam.
12:19 Septem diebus fermentum non invenietur in domibus vestris : qui comederit fermentatum, peribit anima ejus de coetu Isra.l, tam de advenis quam de indigenis terr..
12:20 Omne fermentatum non comedetis : in cunctis habitaculis vestris edetis azyma.
12:21 Vocavit autem Moyses omnes seniores filiorum Isra.l, et dixit ad eos : Ite tollentes animal per familias vestras, et immolate Phase.
12:22 Fasciculumque hyssopi tingite in sanguine qui est in limine, et aspergite ex eo superliminare, et utrumque postem : nullus vestrum egrediatur ostium domus su. usque mane.
12:23 Transibit enim Dominus percutiens .gyptios : cumque viderit sanguinem in superliminari, et in utroque poste, transcendet ostium domus, et non sinet percussorem ingredi domos vestras et l.dere.
12:24 Custodi verbum istud legitimum tibi et filiis tuis usque in .ternum.
12:25 Cumque introieritis terram, quam Dominus daturus est vobis ut pollicitus est, observabitis c.remonias istas.
12:26 Et cum dixerint vobis filii vestri : Qu. est ista religio ?
12:27 Dicetis eis : Victima transitus Domini est, quando transivit super domos filiorum Isra.l in .gypto, percutiens .gyptios, et domos nostras liberans. Incurvatusque populus adoravit.
12:28 Et egressi filii Isra.l fecerunt sicut pr.ceperat Dominus Moysi et Aaron.\
12:29 Factum est autem in noctis medio, percussit Dominus omne primogenitum in terra .gypti, a primogenito Pharaonis, qui in solio ejus sedebat, usque ad primogenitum captiv. qu. erat in carcere, et omne primogenitum jumentorum.
12:30 Surrexitque Pharao nocte, et omnes servi ejus, cunctaque .gyptus : et ortus est clamor magnus in .gypto : neque enim erat domus in qua non jaceret mortuus.\
12:31 Vocatisque Pharao Moyse et Aaron nocte, ait : Surgite et egredimini a populo meo, vos et filii Isra.l : ite, immolate Domino sicut dicitis.
12:32 Oves vestras et armenta assumite ut petieratis, et abeuntes benedicite mihi.
12:33 Urgebantque .gyptii populum de terra exire velociter, dicentes : Omnes moriemur.
12:34 Tulit igitur populus conspersam farinam antequam fermentaretur : et ligans in palliis, posuit super humeros suos.
12:35 Feceruntque filii Isra.l sicut pr.ceperat Moyses : et petierunt ab .gyptiis vasa argentea et aurea, vestemque plurimam.
12:36 Dominus autem dedit gratiam populo coram .gyptiis ut commodarent eis : et spoliaverunt .gyptios.\
12:37 Profectique sunt filii Isra.l de Ramesse in Socoth, sexcenta fere millia peditum virorum, absque parvulis.
12:38 Sed et vulgus promiscuum innumerabile ascendit cum eis, oves et armenta et animantia diversi generis multa nimis.
12:39 Coxeruntque farinam, quam dudum de .gypto conspersam tulerant : et fecerunt subcinericios panes azymos : neque enim poterant fermentari, cogentibus exire .gyptiis, et nullam facere sinentibus moram : nec pulmenti quidquam occurrerat pr.parare.
12:40 Habitatio autem filiorum Isra.l qua manserunt in .gypto, fuit quadringentorum triginta annorum.
12:41 Quibus expletis, eadem die egressus est omnis exercitus Domini de terra .gypti.
12:42 Nox ista est observabilis Domini, quando eduxit eos de terra .gypti : hanc observare debent omnes filii Isra.l in generationibus suis.\
12:43 Dixitque Dominus ad Moysen et Aaron : H.c est religio Phase : omnis alienigena non comedet ex eo.
12:44 Omnis autem servus emptitius circumcidetur, et sic comedet.
12:45 Advena et mercenarius non edent ex eo.
12:46 In una domo comedetur, nec efferetis de carnibus ejus foras, nec os illius confringetis.
12:47 Omnis coetus filiorum Isra.l faciet illud.
12:48 Quod si quis peregrinorum in vestram voluerit transire coloniam, et facere Phase Domini, circumcidetur prius omne masculinum ejus, et tunc rite celebrabit : eritque sicut indigena terr. : si quis autem circumcisus non fuerit, non vescetur ex eo.
12:49 Eadem lex erit indigen. et colono qui peregrinatur apud vos.
12:50 Feceruntque omnes filii Isra.l sicut pr.ceperat Dominus Moysi et Aaron.
12:51 Et eadem die eduxit Dominus filios Isra.l de terra .gypti per turmas suas.
13:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
13:2 Sanctifica mihi omne primogenitum quod aperit vulvam in filiis Isra.l, tam de hominibus quam de jumentis : mea sunt enim omnia.
13:3 Et ait Moyses ad populum : Mementote diei hujus in qua egressi estis de .gypto et de domo servitutis, quoniam in manu forti eduxit vos Dominus de loco isto : ut non comedatis fermentatum panem.
13:4 Hodie egredimini mense novarum frugum.
13:5 Cumque introduxerit te Dominus in terram Chanan.i, et Heth.i, et Amorrh.i, et Hev.i, et Jebus.i, quam juravit patribus tuis ut daret tibi, terram fluentem lacte et melle, celebrabis hunc morem sacrorum mense isto.
13:6 Septem diebus vesceris azymis : et in die septimo erit solemnitas Domini.
13:7 Azyma comedetis septem diebus : non apparebit apud te aliquid fermentatum, nec in cunctis finibus tuis.
13:8 Narrabisque filio tuo in die illo, dicens : Hoc est quod fecit mihi Dominus quando egressus sum de .gypto.
13:9 Et erit quasi signum in manu tua, et quasi monimentum ante oculos tuos : et ut lex Domini semper sit in ore tuo, in manu enim forti eduxit te Dominus de .gypto.
13:10 Custodies hujuscemodi cultum statuto tempore a diebus in dies.
13:11 Cumque introduxerit te Dominus in terram Chanan.i, sicut juravit tibi et patribus tuis, et dederit tibi eam :
13:12 separabis omne quod aperit vulvam Domino, et quod primitivum est in pecoribus tuis : quidquid habueris masculini sexus, consecrabis Domino.
13:13 Primogenitum asini mutabis ove : quod si non redemeris, interficies. Omne autem primogenitum hominis de filiis tuis, pretio redimes.
13:14 Cumque interrogaverit te filius tuus cras, dicens : Quid est hoc ? respondebis ei : In manu forti eduxit nos Dominus de terra .gypti, de domo servitutis.
13:15 Nam cum induratus esset Pharao, et nollet nos dimittere, occidit Dominus omne primogenitum in terra .gypti, a primogenito hominis usque ad primogenitum jumentorum : idcirco immolo Domino omne quod aperit vulvam masculini sexus, et omnia primogenita filiorum meorum redimo.
13:16 Erit igitur quasi signum in manu tua, et quasi appensum quid, ob recordationem, inter oculos tuos : eo quod in manu forti eduxit nos Dominus de .gypto.\
13:17 Igitur cum emisisset Pharao populum, non eos duxit Deus per viam terr. Philisthiim qu. vicina est : reputans ne forte poeniteret eum, si vidisset adversum se bella consurgere, et reverteretur in .gyptum.
13:18 Sed circumduxit per viam deserti, qu. est juxta mare Rubrum : et armati ascenderunt filii Isra.l de terra .gypti.
13:19 Tulit quoque Moyses ossa Joseph secum : eo quod adjurasset filios Isra.l, dicens : Visitabit vos Deus ; efferte ossa mea hinc vobiscum.
13:20 Profectique de Socoth castrametati sunt in Etham, in extremis finibus solitudinis.
13:21 Dominus autem pr.cedebat eos ad ostendendam viam per diem in columna nubis, et per noctem in columna ignis : ut dux esset itineris utroque tempore.
13:22 Numquam defuit columna nubis per diem, nec columna ignis per noctem, coram populo.
14:1 Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens :
14:2 Loquere filiis Isra.l : Reversi castrametentur e regione Phihahiroth, qu. est inter Magdalum et mare contra Beelsephon : in conspectu ejus castra ponetis super mare.
14:3 Dicturusque est Pharao super filiis Isra.l : Coarctati sunt in terra ; conclusit eos desertum.
14:4 Et indurabo cor ejus, ac persequetur vos : et glorificabor in Pharaone, et in omni exercitu ejus ; scientque .gyptii quia ego sum Dominus. Feceruntque ita.\
14:5 Et nuntiatum est regi .gyptiorum quod fugisset populus : immutatumque est cor Pharaonis et servorum ejus super populo, et dixerunt : Quid voluimus facere ut dimitteremus Isra.l, ne serviret nobis ?
14:6 Junxit ergo currum, et omnem populum suum assumpsit secum.
14:7 Tulitque sexcentos currus electos, et quidquid in .gypto curruum fuit : et duces totius exercitus.
14:8 Induravitque Dominus cor Pharaonis regis .gypti, et persecutus est filios Isra.l : at illi egressi sunt in manu excelsa.
14:9 Cumque persequerentur .gyptii vestigia pr.cedentium, repererunt eos in castris super mare : omnis equitatus et currus Pharaonis, et universus exercitus, erant in Phihahiroth contra Beelsephon.
14:10 Cumque appropinquasset Pharao, levantes filii Isra.l oculos, viderunt .gyptios post se, et timuerunt valde : clamaveruntque ad Dominum,
14:11 et dixerunt ad Moysen : Forsitan non erant sepulchra in .gypto, ideo tulisti nos ut moreremur in solitudine : quid hoc facere voluisti, ut educeres nos ex .gypto ?
14:12 nonne iste est sermo, quem loquebamur ad te in .gypto, dicentes : Recede a nobis, ut serviamus .gyptiis ? multo enim melius erat servire eis, quam mori in solitudine.
14:13 Et ait Moyses ad populum : Nolite timere : state, et videte magnalia Domini qu. facturus est hodie : .gyptios enim, quos nunc videtis, nequaquam ultra videbitis usque in sempiternum.
14:14 Dominus pugnabit pro vobis, et vos tacebitis.
14:15 Dixitque Dominus ad Moysen : Quid clamas ad me ? loquere filiis Isra.l ut proficiscantur.
14:16 Tu autem eleva virgam tuam, et extende manum tuam super mare, et divide illud : ut gradiantur filii Isra.l in medio mari per siccum.
14:17 Ego autem indurabo cor .gyptiorum ut persequantur vos : et glorificabor in Pharaone, et in omni exercitu ejus, et in curribus et in equitibus illius.
14:18 Et scient .gyptii quia ego sum Dominus cum glorificatus fuero in Pharaone, et in curribus atque in equitibus ejus.
14:19 Tollensque se angelus Dei, qui pr.cedebat castra Isra.l, abiit post eos : et cum eo pariter columna nubis, priora dimittens, post tergum
14:20 stetit, inter castra .gyptiorum et castra Isra.l : et erat nubes tenebrosa, et illuminans noctem, ita ut ad se invicem toto noctis tempore accedere non valerent.
14:21 Cumque extendisset Moyses manum super mare, abstulit illud Dominus flante vento vehementi et urente tota nocte, et vertit in siccum : divisaque est aqua.
14:22 Et ingressi sunt filii Isra.l per medium sicci maris : erat enim aqua quasi murus a dextra eorum et l.va.
14:23 Persequentesque .gyptii ingressi sunt post eos, et omnis equitatus Pharaonis, currus ejus et equites per medium maris.
14:24 Jamque advenerat vigilia matutina, et ecce respiciens Dominus super castra .gyptiorum per columnam ignis et nubis, interfecit exercitum eorum,
14:25 et subvertit rotas curruum, ferebanturque in profundum. Dixerunt ergo .gyptii : Fugiamus Isra.lem : Dominus enim pugnat pro eis contra nos.
14:26 Et ait Dominus ad Moysen : Extende manum tuam super mare, ut revertantur aqu. ad .gyptios super currus et equites eorum.
14:27 Cumque extendisset Moyses manum contra mare, reversum est primo diluculo ad priorem locum : fugientibusque .gyptiis occurrerunt aqu., et involvit eos Dominus in mediis fluctibus.
14:28 Revers.que sunt aqu., et operuerunt currus et equites cuncti exercitus Pharaonis, qui sequentes ingressi fuerant mare : nec unus quidem superfuit ex eis.
14:29 Filii autem Isra.l perrexerunt per medium sicci maris, et aqu. eis erant quasi pro muro a dextris et a sinistris :
14:30 liberavitque Dominus in die illa Isra.l de manu .gyptiorum.
14:31 Et viderunt .gyptios mortuos super littus maris, et manum magnam quam exercuerat Dominus contra eos : timuitque populus Dominum, et crediderunt Domino, et Moysi servo ejus.
15:1 Tunc cecinit Moyses et filii Isra.l carmen hoc Domino, et dixerunt : [Cantemus Domino : gloriose enim magnificatus est,/ equum et ascensorem dejecit in mare./
15:2 Fortitudo mea, et laus mea Dominus,/ et factus est mihi in salutem :/ iste Deus meus, et glorificabo eum :/ Deus patris mei, et exaltabo eum./
15:3 Dominus quasi vir pugnator,/ Omnipotens nomen ejus,/
15:4 currus Pharaonis et exercitum ejus projecit in mare :/ electi principes ejus submersi sunt in mari Rubro./
15:5 Abyssi operuerunt eos ;/ descenderunt in profundum quasi lapis./
15:6 Dextera tua, Domine, magnificata est in fortitudine :/ dextera tua, Domine, percussit inimicum./
15:7 Et in multitudine glori. tu. deposuisti adversarios tuos :/ misisti iram tuam, qu. devoravit eos sicut stipulam./
15:8 Et in spiritu furoris tui congregat. sunt aqu. :/ stetit unda fluens, congregata sunt abyssi in medio mari./
15:9 Dixit inimicus : Persequar et comprehendam,/ dividam spolia, implebitur anima mea :/ evaginabo gladium meum, interficiet eos manus mea./
15:10 Flavit spiritus tuus, et operuit eos mare :/ submersi sunt quasi plumbum in aquis vehementibus./
15:11 Quis similis tui in fortibus, Domine ?/ quis similis tui, magnificus in sanctitate,/ terribilis atque laudabilis, faciens mirabilia ?/
15:12 Extendisti manum tuam, et devoravit eos terra./
15:13 Dux fuisti in misericordia tua populo quem redemisti :/ et portasti eum in fortitudine tua, ad habitaculum sanctum tuum./
15:14 Ascenderunt populi, et irati sunt :/ dolores obtinuerunt habitatores Philisthiim./
15:15 Tunc conturbati sunt principes Edom,/ robustos Moab obtinuit tremor :/ obriguerunt omnes habitatores Chanaan./
15:16 Irruat super eos formido et pavor, in magnitudine brachii tui :/ fiant immobiles quasi lapis,/ donec pertranseat populus tuus, Domine,/ donec pertranseat populus tuus iste, quem possedisti./
15:17 Introduces eos, et plantabis in monte h.reditatis tu.,/ firmissimo habitaculo tuo quod operatus es, Domine :/ sanctuarium tuum, Domine, quod firmaverunt manus tu../
15:18 Dominus regnabit in .ternum et ultra./
15:19 Ingressus est enim eques Pharao/ cum curribus et equitibus ejus in mare :/ et reduxit super eos Dominus/ aquas maris :/ filii autem Isra.l ambulaverunt per siccum in medio ejus.]
15:20 Sumpsit ergo Maria prophetissa, soror Aaron, tympanum in manu sua : egress.que sunt omnes mulieres post eam cum tympanis et choris,
15:21 quibus pr.cinebat, dicens : [Cantemus Domino, gloriose enim magnificatus est :/ equum et ascensorem ejus dejecit in mare.]\
15:22 Tulit autem Moyses Isra.l de mari Rubro, et egressi sunt in desertum Sur : ambulaveruntque tribus diebus per solitudinem, et non inveniebant aquam.
15:23 Et venerunt in Mara, nec poterant bibere aquas de Mara, eo quod essent amar. : unde et congruum loco nomen imposuit, vocans illum Mara, id est, amaritudinem.
15:24 Et murmuravit populus contra Moysen, dicens : Quid bibemus ?
15:25 At ille clamavit ad Dominum, qui ostendit ei lignum : quod cum misisset in aquas, in dulcedinem vers. sunt : ibi constituit ei pr.cepta, atque judicia, et ibi tentavit eum,
15:26 dicens : Si audieris vocem Domini Dei tui, et quod rectum est coram eo feceris, et obedieris mandatis ejus, custodierisque omnia pr.cepta illius, cunctum languorem, quem posui in .gypto, non inducam super te : ego enim Dominus sanator tuus.
15:27 Venerunt autem in Elim filii Isra.l, ubi erant duodecim fontes aquarum, et septuaginta palm. : et castrametati sunt juxta aquas.
16:1 Profectique sunt de Elim, et venit omnis multitudo filiorum Isra.l in desertum Sin, quod est inter Elim et Sinai, quintodecimo die mensis secundi, postquam egressi sunt de terra .gypti.
16:2 Et murmuravit omnis congregatio filiorum Isra.l contra Moysen et Aaron in solitudine.
16:3 Dixeruntque filii Isra.l ad eos : Utinam mortui essemus per manum Domini in terra .gypti, quando sedebamus super ollas carnium, et comedebamus panem in saturitate : cur eduxistis nos in desertum istud, ut occideretis omnem multitudinem fame ?
16:4 Dixit autem Dominus ad Moysen : Ecce ego pluam vobis panes de c.lo : egrediatur populus, et colligat qu. sufficiunt per singulos dies : ut tentem eum utrum ambulet in lege mea, an non.
16:5 Die autem sexto parent quod inferant : et sit duplum quam colligere solebant per singulos dies.
16:6 Dixeruntque Moyses et Aaron ad omnes filios Isra.l : Vespere scietis quod Dominus eduxerit vos de terra .gypti,
16:7 et mane videbitis gloriam Domini : audivit enim murmur vestrum contra Dominum : nos vero quid sumus, quia mussitastis contra nos ?
16:8 Et ait Moyses : Dabit vobis Dominus vespere carnes edere, et mane panes in saturitate : eo quod audierit murmurationes vestras quibus murmurati estis contra eum : nos enim quid sumus ? nec contra nos est murmur vestrum, sed contra Dominum.
16:9 Dixit quoque Moyses ad Aaron : Dic univers. congregationi filiorum Isra.l : Accedite coram Domino : audivit enim murmur vestrum.
16:10 Cumque loqueretur Aaron ad omnem coetum filiorum Isra.l, respexerunt ad solitudinem : et ecce gloria Domini apparuit in nube.
16:11 Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens :
16:12 Audivi murmurationes filiorum Isra.l. Loquere ad eos : Vespere comedetis carnes, et mane saturabimini panibus : scietisque quod ego sum Dominus Deus vester.
16:13 Factum est ergo vespere, et ascendens coturnix, cooperuit castra : mane quoque ros jacuit per circuitum castrorum.
16:14 Cumque operuisset superficiem terr., apparuit in solitudine minutum, et quasi pilo tusum in similitudinem pruin. super terram.
16:15 Quod cum vidissent filii Isra.l, dixerunt ad invicem : Manhu ? quod significat : Quid est hoc ? ignorabant enim quid esset. Quibus ait Moyses : Iste est panis quem Dominus dedit vobis ad vescendum.
16:16 Hic est sermo, quem pr.cepit Dominus : Colligat unusquisque ex eo quantum sufficit ad vescendum : gomor per singula capita, juxta numerum animarum vestrarum qu. habitant in tabernaculo sic tolletis.
16:17 Feceruntque ita filii Isra.l : et collegerunt, alius plus, alius minus.
16:18 Et mensi sunt ad mensuram gomor : nec qui plus collegerat, habuit amplius : nec qui minus paraverat, reperit minus : sed singuli juxta id quod edere poterant, congregaverunt.
16:19 Dixitque Moyses ad eos : Nullus relinquat ex eo in mane.
16:20 Qui non audierunt eum, sed dimiserunt quidam ex eis usque mane, et scatere coepit vermibus, atque computruit : et iratus est contra eos Moyses.\
16:21 Colligebant autem mane singuli, quantum sufficere poterat ad vescendum : cumque incaluisset sol, liquefiebat.
16:22 In die autem sexta collegerunt cibos duplices, id est, duo gomor per singulos homines : venerunt autem omnes principes multitudinis, et narraverunt Moysi.
16:23 Qui ait eis : Hoc est quod locutus est Dominus : Requies sabbati sanctificata est Domino cras : quodcumque operandum est, facite, et qu. coquenda sunt coquite : quidquid autem reliquum fuerit, reponite usque in mane.
16:24 Feceruntque ita ut pr.ceperat Moyses, et non computruit, neque vermis inventus est in eo.
16:25 Dixitque Moyses : Comedite illud hodie, quia sabbatum est Domini : non invenietur hodie in agro.
16:26 Sex diebus colligite : in die autem septimo sabbatum est Domini, idcirco non invenietur.
16:27 Venitque septima dies : et egressi de populo ut colligerent, non invenerunt.
16:28 Dixit autem Dominus ad Moysen : Usquequo non vultis custodire mandata mea et legem meam ?
16:29 videte quod Dominus dederit vobis sabbatum, et propter hoc die sexta tribuit vobis cibos duplices : maneat unusquisque apud semetipsum ; nullus egrediatur de loco suo die septimo.
16:30 Et sabbatizavit populus die septimo.
16:31 Appellavitque domus Isra.l nomen ejus Man : quod erat quasi semen coriandri album, gustusque ejus quasi simil. cum melle.
16:32 Dixit autem Moyses : Iste est sermo, quem pr.cepit Dominus : Imple gomor ex eo, et custodiatur in futuras retro generationes : ut noverint panem, quo alui vos in solitudine, quando educti estis de terra .gypti.
16:33 Dixitque Moyses ad Aaron : Sume vas unum, et mitte ibi man, quantum potest capere gomor, et repone coram Domino ad servandum in generationes vestras,
16:34 sicut pr.cepit Dominus Moysi. Posuitque illud Aaron in tabernaculo reservandum.
16:35 Filii autem Isra.l comederunt man quadraginta annis, donec venirent in terram habitabilem : hoc cibo aliti sunt, usquequo tangerent fines terr. Chanaan.
16:36 Gomor autem decima pars est ephi.
17:1 Igitur profecta omnis multitudo filiorum Isra.l de deserto Sin per mansiones suas, juxta sermonem Domini, castrametati sunt in Raphidim, ubi non erat aqua ad bibendum populo.
17:2 Qui jurgatus contra Moysen, ait : Da nobis aquam, ut bibamus. Quibus respondit Moyses : Quid jurgamini contra me ? cur tentatis Dominum ?
17:3 Sitivit ergo ibi populus pr. aqu. penuria, et murmuravit contra Moysen, dicens : Cur fecisti nos exire de .gypto, ut occideres nos, et liberos nostros, ac jumenta siti ?
17:4 Clamavit autem Moyses ad Dominum, dicens : Quid faciam populo huic ? adhuc paululum, et lapidabit me.
17:5 Et ait Dominus ad Moysen : Antecede populum, et sume tecum de senioribus Isra.l : et virgam qua percussisti fluvium, tolle in manu tua, et vade.
17:6 En ego stabo ibi coram te, supra petram Horeb : percutiesque petram, et exibit ex ea aqua, ut bibat populus. Fecit Moyses ita coram senioribus Isra.l :
17:7 et vocavit nomen loci illius, Tentatio, propter jurgium filiorum Isra.l, et quia tentaverunt Dominum, dicentes : Estne Dominus in nobis, an non ?\
17:8 Venit autem Amalec, et pugnabat contra Isra.l in Raphidim.
17:9 Dixitque Moyses ad Josue : Elige viros : et egressus, pugna contra Amalec : cras ego stabo in vertice collis, habens virgam Dei in manu mea.
17:10 Fecit Josue ut locutus erat Moyses, et pugnavit contra Amalec : Moyses autem et Aaron et Hur ascenderunt super verticem collis.
17:11 Cumque levaret Moyses manus, vincebat Isra.l : sin autem paululum remisisset, superabat Amalec.
17:12 Manus autem Moysi erant graves : sumentes igitur lapidem, posuerunt subter eum, in quo sedit : Aaron autem et Hur sustentabant manus ejus ex utraque parte. Et factum est ut manus illius non lassarentur usque ad occasum solis.
17:13 Fugavitque Josue Amalec, et populum ejus in ore gladii.
17:14 Dixit autem Dominus ad Moysen : Scribe hoc ob monimentum in libro, et trade auribus Josue : delebo enim memoriam Amalec sub c.lo.
17:15 .dificavitque Moyses altare : et vocavit nomen ejus, Dominus exaltatio mea, dicens :
17:16 Quia manus solii Domini, et bellum Domini erit contra Amalec, a generatione in generationem.
18:1 Cumque audisset Jethro, sacerdos Madian, cognatus Moysi, omnia qu. fecerat Deus Moysi, et Isra.li populo suo, et quod eduxisset Dominus Isra.l de .gypto,
18:2 tulit Sephoram uxorem Moysi quam remiserat,
18:3 et duos filios ejus : quorum unus vocabatur Gersam, dicente patre : Advena fui in terra aliena ;
18:4 alter vero Eliezer : Deus enim, ait, patris mei adjutor meus, et eruit me de gladio Pharaonis.
18:5 Venit ergo Jethro cognatus Moysi, et filii ejus, et uxor ejus ad Moysen in desertum, ubi erat castrametatus juxta montem Dei.
18:6 Et mandavit Moysi, dicens : Ego Jethro cognatus tuus venio ad te, et uxor tua, et duo filii tui cum ea.
18:7 Qui egressus in occursum cognati sui, adoravit, et osculatus est eum : salutaveruntque se mutuo verbis pacificis. Cumque intrasset tabernaculum,
18:8 narravit Moyses cognato suo cuncta qu. fecerat Dominus Pharaoni et .gyptiis propter Isra.l : universumque laborem, qui accidisset eis in itinere, et quod liberaverat eos Dominus.
18:9 L.tatusque est Jethro super omnibus bonis, qu. fecerat Dominus Isra.li, eo quod eruisset eum de manu .gyptiorum.
18:10 Et ait : Benedictus Dominus, qui liberavit vos de manu .gyptiorum, et de manu Pharaonis ; qui eruit populum suum de manu .gypti.
18:11 Nunc cognovi, quia magnus Dominus super omnes deos : eo quod superbe egerint contra illos.
18:12 Obtulit ergo Jethro cognatus Moysi holocausta et hostias Deo : veneruntque Aaron et omnes seniores Isra.l, ut comederent panem cum eo coram Deo.\
18:13 Altera autem die sedit Moyses ut judicaret populum, qui assistebat Moysi a mane usque ad vesperam.
18:14 Quod cum vidisset cognatus ejus, omnia scilicet qu. agebat in populo, ait : Quid est hoc quod facis in plebe ? cur solus sedes, et omnis populus pr.stolatur de mane usque ad vesperam ?
18:15 Cui respondit Moyses : Venit ad me populus qu.rens sententiam Dei :
18:16 cumque acciderit eis aliqua disceptatio, veniunt ad me ut judicem inter eos, et ostendam pr.cepta Dei, et leges ejus.
18:17 At ille : Non bonam, inquit, rem facis.
18:18 Stulto labore consumeris et tu, et populus iste qui tecum est : ultra vires tuas est negotium ; solus illud non poteris sustinere.
18:19 Sed audi verba mea atque consilia, et erit Deus tecum. Esto tu populo in his qu. ad Deum pertinent, ut referas qu. dicuntur ad eum :
18:20 ostendasque populo c.remonias et ritum colendi, viamque per quam ingredi debeant, et opus quod facere debeant.
18:21 Provide autem de omni plebe viros potentes, et timentes Deum, in quibus sit veritas, et qui oderint avaritiam, et constitue ex eis tribunos, et centuriones, et quinquagenarios, et decanos,
18:22 qui judicent populum omni tempore : quidquid autem majus fuerit, referant ad te, et ipsi minora tantummodo judicent : leviusque sit tibi, partito in alios onere.
18:23 Si hoc feceris, implebis imperium Dei, et pr.cepta ejus poteris sustentare : et omnis hic populus revertetur ad loca sua cum pace.
18:24 Quibus auditis, Moyses fecit omnia qu. ille suggesserat.
18:25 Et electis viris strenuis de cuncto Isra.l, constituit eos principes populi, tribunos, et centuriones, et quinquagenarios, et decanos.
18:26 Qui judicabant plebem omni tempore : quidquid autem gravius erat, referebant ad eum, faciliora tantummodo judicantes.
18:27 Dimisitque cognatum suum : qui reversus abiit in terram suam.
19:1 Mense tertio egressionis Isra.l de terra .gypti, in die hac venerunt in solitudinem Sinai.
19:2 Nam profecti de Raphidim, et pervenientes usque in desertum Sinai, castrametati sunt in eodem loco, ibique Isra.l fixit tentoria e regione montis.\
19:3 Moyses autem ascendit ad Deum : vocavitque eum Dominus de monte, et ait : H.c dices domui Jacob, et annuntiabis filiis Isra.l :
19:4 Vos ipsi vidistis qu. fecerim .gyptiis, quomodo portaverim vos super alas aquilarum, et assumpserim mihi.
19:5 Si ergo audieritis vocem meam, et custodieritis pactum meum, eritis mihi in peculium de cunctis populis : mea est enim omnis terra :
19:6 et vos eritis mihi in regnum sacerdotale, et gens sancta. H.c sunt verba qu. loqueris ad filios Isra.l.
19:7 Venit Moyses : et convocatis majoribus natu populi, exposuit omnes sermones quos mandaverat Dominus.
19:8 Responditque omnis populus simul : Cuncta qu. locutus est Dominus, faciemus. Cumque retulisset Moyses verba populi ad Dominum,
19:9 ait ei Dominus : Jam nunc veniam ad te in caligine nubis, ut audiat me populus loquentem ad te, et credat tibi in perpetuum. Nuntiavit ergo Moyses verba populi ad Dominum.\
19:10 Qui dixit ei : Vade ad populum, et sanctifica illos hodie, et cras, laventque vestimenta sua.
19:11 Et sint parati in diem tertium : in die enim tertia descendet Dominus coram omni plebe super montem Sinai.
19:12 Constituesque terminos populo per circuitum, et dices ad eos : Cavete ne ascendatis in montem, nec tangatis fines illius : omnis qui tetigerit montem, morte morietur.
19:13 Manus non tanget eum, sed lapidibus opprimetur, aut confodietur jaculis : sive jumentum fuerit, sive homo, non vivet : cum coeperit clangere buccina, tunc ascendant in montem.
19:14 Descenditque Moyses de monte ad populum, et sanctificavit eum. Cumque lavissent vestimenta sua,
19:15 ait ad eos : Estote parati in diem tertium, et ne appropinquetis uxoribus vestris.\
19:16 Jamque advenerat tertius dies, et mane inclaruerat : et ecce coeperunt audiri tonitrua, ac micare fulgura, et nubes densissima operire montem, clangorque buccin. vehementius perstrepebat : et timuit populus qui erat in castris.
19:17 Cumque eduxisset eos Moyses in occursum Dei de loco castrorum, steterunt ad radices montis.
19:18 Totus autem mons Sinai fumabat, eo quod descendisset Dominus super eum in igne : et ascenderet fumus ex eo quasi de fornace, eratque omnis mons terribilis.
19:19 Et sonitus buccin. paulatim crescebat in majus, et prolixius tendebatur : Moyses loquebatur, et Deus respondebat ei.
19:20 Descenditque Dominus super montem Sinai in ipso montis vertice, et vocavit Moysen in cacumen ejus. Quo cum ascendisset,
19:21 dixit ad eum : Descende, et contestare populum : ne forte velit transcendere terminos ad videndum Dominum, et pereat ex eis plurima multitudo.
19:22 Sacerdotes quoque qui accedunt ad Dominum, sanctificentur, ne percutiat eos.
19:23 Dixitque Moyses ad Dominum : Non poterit vulgus ascendere in montem Sinai : tu enim testificatus es, et jussisti, dicens : Pone terminos circa montem, et sanctifica illum.
19:24 Cui ait Dominus : Vade, descende : ascendesque tu, et Aaron tecum : sacerdotes autem et populus ne transeant terminos, nec ascendant ad Dominum, ne forte interficiat illos.
19:25 Descenditque Moyses ad populum, et omnia narravit eis.
20:1 Locutusque est Dominus cunctos sermones hos :
20:2 Ego sum Dominus Deus tuus, qui eduxi te de terra .gypti, de domo servitutis.
20:3 Non habebis deos alienos coram me.
20:4 Non facies tibi sculptile, neque omnem similitudinem qu. est in c.lo desuper, et qu. in terra deorsum, nec eorum qu. sunt in aquis sub terra.
20:5 Non adorabis ea, neque coles : ego sum Dominus Deus tuus fortis, zelotes, visitans iniquitatem patrum in filios, in tertiam et quartam generationem eorum qui oderunt me :
20:6 et faciens misericordiam in millia his qui diligunt me, et custodiunt pr.cepta mea.
20:7 Non assumes nomen Domini Dei tui in vanum : nec enim habebit insontem Dominus eum qui assumpserit nomen Domini Dei sui frustra.
20:8 Memento ut diem sabbati sanctifices.
20:9 Sex diebus operaberis, et facies omnia opera tua.
20:10 Septimo autem die sabbatum Domini Dei tui est : non facies omne opus in eo, tu, et filius tuus et filia tua, servus tuus et ancilla tua, jumentum tuum, et advena qui est intra portas tuas.
20:11 Sex enim diebus fecit Dominus c.lum et terram, et mare, et omnia qu. in eis sunt, et requievit in die septimo : idcirco benedixit Dominus diei sabbati, et sanctificavit eum.
20:12 Honora patrem tuum et matrem tuam, ut sis long.vus super terram, quam Dominus Deus tuus dabit tibi.
20:13 Non occides.
20:14 Non moechaberis.
20:15 Non furtum facies.
20:16 Non loqueris contra proximum tuum falsum testimonium.
20:17 Non concupisces domum proximi tui, nec desiderabis uxorem ejus, non servum, non ancillam, non bovem, non asinum, nec omnia qu. illius sunt.\
20:18 Cunctus autem populus videbat voces et lampades, et sonitum buccin., montemque fumantem : et perterriti ac pavore concussi, steterunt procul,
20:19 dicentes Moysi : Loquere tu nobis, et audiemus : non loquatur nobis Dominus, ne forte moriamur.
20:20 Et ait Moyses ad populum : Nolite timere : ut enim probaret vos venit Deus, et ut terror illius esset in vobis, et non peccaretis.
20:21 Stetitque populus de longe. Moyses autem accessit ad caliginem in qua erat Deus.\
20:22 Dixit pr.terea Dominus ad Moysen : H.c dices filiis Isra.l : Vos vidistis quod de c.lo locutus sim vobis.
20:23 Non facietis deos argenteos, nec deos aureos facietis vobis.
20:24 Altare de terra facietis mihi, et offeretis super eo holocausta et pacifica vestra, oves vestras et boves in omni loco in quo memoria fuerit nominis mei : veniam ad te, et benedicam tibi.
20:25 Quod si altare lapideum feceris mihi, non .dificabis illud de sectis lapidibus : si enim levaveris cultrum super eo, polluetur.
20:26 Non ascendes per gradus ad altare meum, ne reveletur turpitudo tua.
21:1 H.c sunt judicia qu. propones eis.
21:2 Si emeris servum hebr.um, sex annis serviet tibi : in septimo egredietur liber gratis.
21:3 Cum quali veste intraverit, cum tali exeat : si habens uxorem, et uxor egredietur simul.
21:4 Sin autem dominus dederit illi uxorem, et pepererit filios et filias : mulier et liberi ejus erunt domini sui, ipse vero exibit cum vestitu suo.
21:5 Quod si dixerit servus : Diligo dominum meum et uxorem ac liberos ; non egrediar liber :
21:6 offeret eum dominus diis, et applicabitur ad ostium et postes, perforabitque aurem ejus subula : et erit ei servus in s.culum.
21:7 Si quis vendiderit filiam suam in famulam, non egredietur sicut ancill. exire consueverunt.
21:8 Si displicuerit oculis domini sui cui tradita fuerat, dimittet eam : populo autem alieno vendendi non habebit potestatem, si spreverit eam.
21:9 Sin autem filio suo desponderit eam, juxta morem filiarum faciet illi.
21:10 Quod si alteram ei acceperit, providebit puell. nuptias, et vestimenta, et pretium pudiciti. non negabit.
21:11 Si tria ista non fecerit, egredietur gratis absque pecunia.\
21:12 Qui percusserit hominem volens occidere, morte moriatur.
21:13 Qui autem non est insidiatus, sed Deus illum tradidit in manus ejus, constituam tibi locum in quem fugere debeat.
21:14 Si quis per industriam occiderit proximum suum, et per insidias : ab altari meo evelles eum, ut moriatur.
21:15 Qui percusserit patrem suum aut matrem, morte moriatur.
21:16 Qui furatus fuerit hominem, et vendiderit eum, convictus nox., morte moriatur.
21:17 Qui maledixerit patri suo, vel matri, morte moriatur.\
21:18 Si rixati fuerint viri, et percusserit alter proximum suum lapide vel pugno, et ille mortuus non fuerit, sed jacuerit in lectulo :
21:19 si surrexerit, et ambulaverit foris super baculum suum, innocens erit qui percusserit, ita tamen ut operas ejus et impensas in medicos restituat.
21:20 Qui percusserit servum suum, vel ancillam virga, et mortui fuerint in manibus ejus, criminis reus erit.
21:21 Sin autem uno die vel duobus supervixerit, non subjacebit poen., quia pecunia illius est.
21:22 Si rixati fuerint viri, et percusserit quis mulierem pr.gnantem, et abortivum quidem fecerit, sed ipsa vixerit : subjacebit damno quantum maritus mulieris expetierit, et arbitri judicaverint.
21:23 Sin autem mors ejus fuerit subsecuta, reddet animam pro anima,
21:24 oculum pro oculo, dentem pro dente, manum pro manu, pedem pro pede,
21:25 adustionem pro adustione, vulnus pro vulnere, livorem pro livore.
21:26 Si percusserit quispiam oculum servi sui aut ancill., et luscos eos fecerit, dimittet eos liberos pro oculo quem eruit.
21:27 Dentem quoque si excusserit servo vel ancill. su., similiter dimittet eos liberos.\
21:28 Si bos cornu percusserit virum aut mulierem, et mortui fuerint, lapidibus obruetur : et non comedentur carnes ejus, dominus quoque bovis innocens erit.
21:29 Quod si bos cornupeta fuerit ab heri et nudiustertius, et contestati sunt dominum ejus, nec recluserit eum, occideritque virum aut mulierem : et bos lapidibus obruetur, et dominum ejus occident.
21:30 Quod si pretium fuerit ei impositum, dabit pro anima sua quidquid fuerit postulatus.
21:31 Filium quoque et filiam si cornu percusserit, simili sententi. subjacebit.
21:32 Si servum ancillamque invaserit, triginta siclos argenti domino dabit, bos vero lapidibus opprimetur.
21:33 Si quis aperuerit cisternam, et foderit, et non operuerit eam, cecideritque bos aut asinus in eam,
21:34 reddet dominus cistern. pretium jumentorum : quod autem mortuum est, ipsius erit.
21:35 Si bos alienus bovem alterius vulneraverit, et ille mortuus fuerit : vendent bovem vivum, et divident pretium, cadaver autem mortui inter se dispertient.
21:36 Sin autem sciebat quod bos cornupeta esset ab heri et nudiustertius, et non custodivit eum dominus suus : reddet bovem pro bove, et cadaver integrum accipiet.
22:1 Si quis furatus fuerit bovem aut ovem, et occiderit vel vendiderit : quinque boves pro uno bove restituet, et quatuor oves pro una ove.
22:2 Si effringens fur domum sive suffodiens fuerit inventus, et accepto vulnere mortuus fuerit, percussor non erit reus sanguinis.
22:3 Quod si orto sole hoc fecerit, homicidium perpetravit, et ipse morietur. Si non habuerit quod pro furto reddat, ipse venundabitur.
22:4 Si inventum fuerit apud eum quod furatus est, vivens : sive bos, sive asinus, sive ovis, duplum restituet.\
22:5 Si l.serit quispiam agrum vel vineam, et dimiserit jumentum suum ut depascatur aliena : quidquid optimum habuerit in agro suo, vel in vinea, pro damni .stimatione restituet.
22:6 Si egressus ignis invenerit spinas, et comprehenderit acervos frugum, sive stantes segetes in agris, reddet damnum qui ignem succenderit.
22:7 Si quis commendaverit amico pecuniam aut vas in custodiam, et ab eo, qui susceperat, furto ablata fuerint : si invenitur fur, duplum reddet :
22:8 si latet fur, dominus domus applicabitur ad deos, et jurabit quod non extenderit manum in rem proximi sui,
22:9 ad perpetrandam fraudem, tam in bove quam in asino, et ove ac vestimento, et quidquid damnum inferre potest : ad deos utriusque causa perveniet, et si illi judicaverint, duplum restituet proximo suo.
22:10 Si quis commendaverit proximo suo asinum, bovem, ovem, et omne jumentum ad custodiam, et mortuum fuerit, aut debilitatum, vel captum ab hostibus, nullusque hoc viderit :
22:11 jusjurandum erit in medio, quod non extenderit manum ad rem proximi sui : suscipietque dominus juramentum, et ille reddere non cogetur.
22:12 Quod si furto ablatum fuerit, restituet damnum domino ;
22:13 si comestum a bestia, deferat ad eum quod occisum est, et non restituet.
22:14 Qui a proximo suo quidquam horum mutuo postulaverit, et debilitatum aut mortuum fuerit domino non pr.sente, reddere compelletur.
22:15 Quod si impr.sentiarum dominus fuerit, non restituet, maxime si conductum venerat pro mercede operis sui.\
22:16 Si seduxerit quis virginem necdum desponsatam, dormieritque cum ea : dotabit eam, et habebit eam uxorem.
22:17 Si pater virginis dare noluerit, reddet pecuniam juxta modum dotis, quam virgines accipere consueverunt.
22:18 Maleficos non patieris vivere.
22:19 Qui coierit cum jumento, morte moriatur.
22:20 Qui immolat diis, occidetur, pr.terquam Domino soli.\
22:21 Advenam non contristabis, neque affliges eum : adven. enim et ipsi fuistis in terra .gypti.
22:22 Vidu. et pupillo non nocebitis.
22:23 Si l.seritis eos, vociferabuntur ad me, et ego audiam clamorem eorum :
22:24 et indignabitur furor meus, percutiamque vos gladio, et erunt uxores vestr. vidu., et filii vestri pupilli.
22:25 Si pecuniam mutuam dederis populo meo pauperi qui habitat tecum, non urgebis eum quasi exactor, nec usuris opprimes.
22:26 Si pignus a proximo tuo acceperis vestimentum, ante solis occasum reddes ei.
22:27 Ipsum enim est solum, quo operitur, indumentum carnis ejus, nec habet aliud in quo dormiat : si clamaverit ad me, exaudiam eum, quia misericors sum.
22:28 Diis non detrahes, et principi populi tui non maledices.\
22:29 Decimas tuas et primitias tuas non tardabis reddere : primogenitum filiorum tuorum dabis mihi.
22:30 De bobus quoque, et ovibus similiter facies : septem diebus sit cum matre sua, die octava reddes illum mihi.
22:31 Viri sancti eritis mihi : carnem, qu. a bestiis fuerit pr.gustata, non comedetis, sed projicietis canibus.
23:1 Non suscipies vocem mendacii, nec junges manum tuam ut pro impio dicas falsum testimonium.
23:2 Non sequeris turbam ad faciendum malum : nec in judicio, plurimorum acquiesces sententi., ut a vero devies.
23:3 Pauperis quoque non misereberis in judicio.
23:4 Si occurreris bovi inimici tui, aut asino erranti, reduc ad eum.
23:5 Si videris asinum odientis te jacere sub onere, non pertransibis, sed sublevabis cum eo.
23:6 Non declinabis in judicium pauperis.
23:7 Mendacium fugies. Insontem et justum non occides : quia aversor impium.
23:8 Nec accipies munera, qu. etiam exc.cant prudentes, et subvertunt verba justorum.
23:9 Peregrino molestus non eris. Scitis enim advenarum animas : quia et ipsi peregrini fuistis in terra .gypti.\
23:10 Sex annis seminabis terram tuam, et congregabis fruges ejus :
23:11 anno autem septimo dimittes eam, et requiescere facies, ut comedant pauperes populi tui : et quidquid reliquum fuerit, edant besti. agri : ita facies in vinea et in oliveto tuo.
23:12 Sex diebus operaberis : septimo die cessabis, ut requiescat bos et asinus tuus, et refrigeretur filius ancill. tu., et advena.
23:13 Omnia qu. dixi vobis, custodite. Et per nomen externorum deorum non jurabitis, neque audietur ex ore vestro.\
23:14 Tribus vicibus per singulos annos mihi festa celebrabitis.
23:15 Solemnitatem azymorum custodies. Septem diebus comedes azyma, sicut pr.cepi tibi, tempore mensis novorum, quando egressus es de .gypto : non apparebis in conspectu meo vacuus.
23:16 Et solemnitatem messis primitivorum operis tui, qu.cumque seminaveris in agro : solemnitatem quoque in exitu anni, quando congregaveris omnes fruges tuas de agro.
23:17 Ter in anno apparebit omne masculinum tuum coram Domino Deo tuo.
23:18 Non immolabis super fermento sanguinem victim. me., nec remanebit adeps solemnitatis me. usque mane.
23:19 Primitias frugum terr. tu. deferes in domum Domini Dei tui. Non coques h.dum in lacte matris su..\
23:20 Ecce ego mittam angelum meum, qui pr.cedat te, et custodiat in via, et introducat in locum quem paravi.
23:21 Observa eum, et audi vocem ejus, nec contemnendum putes : quia non dimittet cum peccaveris, et est nomen meum in illo.
23:22 Quod si audieris vocem ejus, et feceris omnia qu. loquor, inimicus ero inimicis tuis, et affligam affligentes te.\
23:23 Pr.cedetque te angelus meus, et introducet te ad Amorrh.um, et Heth.um, et Pherez.um, Chanan.umque, et Hev.um, et Jebus.um, quos ego conteram.
23:24 Non adorabis deos eorum, nec coles eos : non facies opera eorum, sed destrues eos, et confringes statuas eorum.
23:25 Servietisque Domino Deo vestro, ut benedicam panibus tuis et aquis, et auferam infirmitatem de medio tui.
23:26 Non erit infoecunda, nec sterilis in terra tua : numerum dierum tuorum implebo.
23:27 Terrorem meum mittam in pr.cursum tuum, et occidam omnem populum, ad quem ingredieris : cunctorumque inimicorum tuorum coram te terga vertam :
23:28 emittens crabrones prius, qui fugabunt Hev.um, et Chanan.um, et Heth.um, antequam intro.as.
23:29 Non ejiciam eos a facie tua anno uno : ne terra in solitudinem redigatur, et crescant contra te besti..
23:30 Paulatim expellam eos de conspectu tuo, donec augearis, et possideas terram.
23:31 Ponam autem terminos tuos a mari Rubro usque ad mare Pal.stinorum, et a deserto usque ad fluvium : tradam in manibus vestris habitatores terr., et ejiciam eos de conspectu vestro.
23:32 Non inibis cum eis foedus, nec cum diis eorum.
23:33 Non habitent in terra tua, ne forte peccare te faciant in me, si servieris diis eorum : quod tibi certe erit in scandalum.
24:1 Moysi quoque dixit : Ascende ad Dominum tu, et Aaron, Nadab et Abiu, et septuaginta senes ex Isra.l, et adorabitis procul.
24:2 Solusque Moyses ascendet ad Dominum, et illi non appropinquabunt : nec populus ascendet cum eo.
24:3 Venit ergo Moyses et narravit plebi omnia verba Domini, atque judicia : responditque omnis populus una voce : Omnia verba Domini, qu. locutus est, faciemus.
24:4 Scripsit autem Moyses universos sermones Domini : et mane consurgens, .dificavit altare ad radices montis, et duodecim titulos per duodecim tribus Isra.l.
24:5 Misitque juvenes de filiis Isra.l, et obtulerunt holocausta, immolaveruntque victimas pacificas Domino, vitulos.
24:6 Tulit itaque Moyses dimidiam partem sanguinis, et misit in crateras : partem autem residuam fudit super altare.
24:7 Assumensque volumen foederis, legit audiente populo : qui dixerunt : Omnia qu. locutus est Dominus, faciemus, et erimus obedientes.
24:8 Ille vero sumptum sanguinem respersit in populum, et ait : Hic est sanguis foederis quod pepigit Dominus vobiscum super cunctis sermonibus his.\
24:9 Ascenderuntque Moyses et Aaron, Nadab et Abiu, et septuaginta de senioribus Isra.l :
24:10 et viderunt Deum Isra.l : et sub pedibus ejus quasi opus lapidis sapphirini, et quasi c.lum, cum serenum est.
24:11 Nec super eos qui procul recesserant de filiis Isra.l, misit manum suam, videruntque Deum, et comederunt, ac biberunt.
24:12 Dixit autem Dominus ad Moysen : Ascende ad me in montem, et esto ibi : daboque tibi tabulas lapideas, et legem, ac mandata qu. scripsi : ut doceas eos.
24:13 Surrexerunt Moyses et Josue minister ejus : ascendensque Moyses in montem Dei,
24:14 senioribus ait : Expectate hic donec revertamur ad vos. Habetis Aaron et Hur vobiscum : si quid natum fuerit qu.stionis, referetis ad eos.
24:15 Cumque ascendisset Moyses, operuit nubes montem,
24:16 et habitavit gloria Domini super Sinai, tegens illum nube sex diebus : septimo autem die vocavit eum de medio caliginis.
24:17 Erat autem species glori. Domini quasi ignis ardens super verticem montis in conspectu filiorum Isra.l.
24:18 Ingressusque Moyses medium nebul., ascendit in montem : et fuit ibi quadraginta diebus, et quadraginta noctibus.
25:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
25:2 Loquere filiis Isra.l, ut tollant mihi primitias : ab omni homine qui offeret ultroneus, accipietis eas.
25:3 H.c sunt autem qu. accipere debeatis : aurum, et argentum, et .s,
25:4 hyacinthum et purpuram, coccumque bis tinctum, et byssum, pilos caprarum,
25:5 et pelles arietum rubricatas, pellesque janthinas, et ligna setim :
25:6 oleum ad luminaria concinnanda : aromata in unguentum, et thymiamata boni odoris :
25:7 lapides onychinos, et gemmas ad ornandum ephod, ac rationale.
25:8 Facientque mihi sanctuarium, et habitabo in medio eorum :
25:9 juxta omnem similitudinem tabernaculi quod ostendam tibi, et omnium vasorum in cultum ejus.\ Sicque facietis illud :
25:10 arcam de lignis setim compingite, cujus longitudo habeat duos et semis cubitos : latitudo, cubitum et dimidium : altitudo, cubitum similiter ac semissem.
25:11 Et deaurabis eam auro mundissimo intus et foris : faciesque supra, coronam auream per circuitum :
25:12 et quatuor circulos aureos, quos pones per quatuor arc. angulos : duo circuli sint in latere uno, et duo in altero.
25:13 Facies quoque vectes de lignis setim, et operies eos auro.
25:14 Inducesque per circulos qui sunt in arc. lateribus, ut portetur in eis :
25:15 qui semper erunt in circulis, nec umquam extrahentur ab eis.
25:16 Ponesque in arca testificationem quam dabo tibi.
25:17 Facies et propitiatorium de auro mundissimo : duos cubitos et dimidium tenebit longitudo ejus, et cubitum ac semissem latitudo.
25:18 Duos quoque cherubim aureos et productiles facies, ex utraque parte oraculi.
25:19 Cherub unus sit in latere uno, et alter in altero.
25:20 Utrumque latus propitiatorii tegant expandentes alas, et operientes oraculum, respiciantque se mutuo versis vultibus in propitiatorium quo operienda est arca,
25:21 in qua pones testimonium quod dabo tibi.
25:22 Inde pr.cipiam, et loquar ad te supra propitiatorium, ac de medio duorum cherubim, qui erunt super arcam testimonii, cuncta qu. mandabo per te filiis Isra.l.\
25:23 Facies et mensam de lignis setim, habentem duos cubitos longitudinis, et in latitudine cubitum, et in altitudine cubitum et semissem.
25:24 Et inaurabis eam auro purissimo : faciesque illi labium aureum per circuitum,
25:25 et ipsi labio coronam interrasilem altam quatuor digitis : et super illam, alteram coronam aureolam.
25:26 Quatuor quoque circulos aureos pr.parabis, et pones eos in quatuor angulis ejusdem mens. per singulos pedes.
25:27 Subter coronam erunt circuli aurei, ut mittantur vectes per eos, et possit mensa portari.
25:28 Ipsos quoque vectes facies de lignis setim, et circumdabis auro ad subvehendam mensam.
25:29 Parabis et acetabula, ac phialas, thuribula, et cyathos, in quibus offerenda sunt libamina, ex auro purissimo.
25:30 Et pones super mensam panes propositionis in conspectu meo semper.\
25:31 Facies et candelabrum ductile de auro mundissimo, hastile ejus, et calamos, scyphos, et sph.rulas, ac lilia ex ipso procedentia.
25:32 Sex calami egredientur de lateribus, tres ex uno latere, et tres ex altero.
25:33 Tres scyphi quasi in nucis modum per calamos singulos, sph.rulaque simul, et lilium : et tres similiter scyphi instar nucis in calamo altero, sph.rulaque simul et lilium. Hoc erit opus sex calamorum, qui producendi sunt de hastili :
25:34 in ipso autem candelabro erunt quatuor scyphi in nucis modum, sph.rul.que per singulos, et lilia.
25:35 Sph.rul. sub duobus calamis per tria loca, qui simul sex fiunt procedentes de hastili uno.
25:36 Et sph.rul. igitur et calami ex ipso erunt, universa ductilia de auro purissimo.
25:37 Facies et lucernas septem, et pones eas super candelabrum, ut luceant ex adverso.
25:38 Emunctoria quoque, et ubi qu. emuncta sunt extinguantur, fiant de auro purissimo.
25:39 Omne pondus candelabri cum universis vasis suis habebit talentum auri purissimi.
25:40 Inspice, et fac secundum exemplar quod tibi in monte monstratum est.
26:1 Tabernaculum vero ita facies : decem cortinas de bysso retorta, et hyacintho, ac purpura, coccoque bis tincto, variatas opere plumario facies.
26:2 Longitudo cortin. unius habebit viginti octo cubitos : latitudo, quatuor cubitorum erit. Unius mensur. fient universa tentoria.
26:3 Quinque cortin. sibi jungentur mutuo, et ali. quinque nexu simili coh.rebunt.
26:4 Ansulas hyacinthinas in lateribus ac summitatibus facies cortinarum, ut possint invicem copulari.
26:5 Quinquagenas ansulas cortina habebit in utraque parte, ita insertas ut ansa contra ansam veniat, et altera alteri possit aptari.
26:6 Facies et quinquaginta circulos aureos quibus cortinarum vela jungenda sunt, ut unum tabernaculum fiat.
26:7 Facies et saga cilicina undecim, ad operiendum tectum tabernaculi.
26:8 Longitudo sagi unius habebit triginta cubitos, et latitudo, quatuor : .qua erit mensura sagorum omnium.
26:9 E quibus quinque junges seorsum, et sex sibi mutuo copulabis, ita ut sextum sagum in fronte tecti duplices.
26:10 Facies et quinquaginta ansas in ora sagi unius, ut conjungi cum altero queat, et quinquaginta ansas in ora sagi alterius, ut cum altero copuletur.
26:11 Facies et quinquaginta fibulas .neas quibus jungantur ans., ut unum ex omnibus operimentum fiat.
26:12 Quod autem superfuerit in sagis qu. parantur tecto, id est unum sagum quod amplius est, ex medietate ejus operies posteriora tabernaculi.
26:13 Et cubitus ex una parte pendebit, et alter ex altera qui plus est in sagorum longitudine, utrumque latus tabernaculi protegens.
26:14 Facies et operimentum aliud tecto de pellibus arietum rubricatis : et super hoc rursum aliud operimentum de janthinis pellibus.
26:15 Facies et tabulas stantes tabernaculi de lignis setim,
26:16 qu. singul. denos cubitos in longitudine habeant, et in latitudine singulos ac semissem.
26:17 In lateribus tabul., du. incastratur. fient, quibus tabula alteri tabul. connectatur : atque in hunc modum cunct. tabul. parabuntur.
26:18 Quarum viginti erunt in latere meridiano quod vergit ad austrum.
26:19 Quibus quadraginta bases argenteas fundes, ut bin. bases singulis tabulis per duos angulos subjiciantur.
26:20 In latere quoque secundo tabernaculi quod vergit ad aquilonem, viginti tabul. erunt,
26:21 quadraginta habentes bases argenteas, bin. bases singulis tabulis supponentur.
26:22 Ad occidentalem vero plagam tabernaculi facies sex tabulas,
26:23 et rursum alias duas qu. in angulis erigantur post tergum tabernaculi.
26:24 Eruntque conjunct. a deorsum usque sursum, et una omnes compago retinebit. Duabus quoque tabulis qu. in angulis ponend. sunt, similis junctura servabitur.
26:25 Et erunt simul tabul. octo, bases earum argente. sedecim, duabus basibus per unam tabulam supputatis.
26:26 Facies et vectes de lignis setim quinque ad continendas tabulas in uno latere tabernaculi,
26:27 et quinque alios in altero, et ejusdem numeri ad occidentalem plagam :
26:28 qui mittentur per medias tabulas a summo usque ad summum.
26:29 Ipsas quoque tabulas deaurabis, et fundes in eis annulos aureos per quos vectes tabulata contineant : quos operies laminis aureis.
26:30 Et eriges tabernaculum juxta exemplar quod tibi in monte monstratum est.\
26:31 Facies et velum de hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta, opere plumario et pulchra varietate contextum :
26:32 quod appendes ante quatuor columnas de lignis setim, qu. ips. quidem deaurat. erunt, et habebunt capita aurea, sed bases argenteas.
26:33 Inseretur autem velum per circulos, intra quod pones arcam testimonii, quo et sanctuarium, et sanctuarii sanctuaria dividentur.
26:34 Pones et propitiatorium super arcam testimonii in Sancto sanctorum,
26:35 mensamque extra velum, et contra mensam candelabrum in latere tabernaculi meridiano : mensa enim stabit in parte aquilonis.
26:36 Facies et tentorium in introitu tabernaculi de hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta, opere plumarii.
26:37 Et quinque columnas deaurabis lignorum setim, ante quas ducetur tentorium : quarum erunt capita aurea, et bases .ne..
27:1 Facies et altare de lignis setim, quod habebit quinque cubitus in longitudine, et totidem in latitudine, id est, quadrum, et tres cubitos in altitudine.
27:2 Cornua autem per quatuor angulos ex ipso erunt : et operies illud .re.
27:3 Faciesque in usus ejus lebetes ad suscipiendos cineres, et forcipes atque fuscinulas, et ignium receptacula ; omnia vasa ex .re fabricabis.
27:4 Craticulamque in modum retis .neam : per cujus quatuor angulos erunt quatuor annuli .nei.
27:5 Quos pones subter arulam altaris : eritque craticula usque ad altaris medium.
27:6 Facies et vectes altaris de lignis setim duos, quos operies laminis .neis :
27:7 et induces per circulos, eruntque ex utroque latere altaris ad portandum.
27:8 Non solidum, sed inane et cavum intrinsecus facies illud, sicut tibi in monte monstratum est.\
27:9 Facies et atrium tabernaculi, in cujus australi plaga contra meridiem erunt tentoria de bysso retorta : centum cubitos unum latus tenebit in longitudine.
27:10 Et columnas viginti cum basibus totidem .neis, qu. capita cum c.laturis suis habebunt argentea.
27:11 Similiter et in latere aquilonis per longum erunt tentoria centum cubitorum, column. viginti, et bases .ne. ejusdem numeri, et capita earum cum c.laturis suis argentea.
27:12 In latitudine vero atrii, quod respicit ad occidentem, erunt tentoria per quinquaginta cubitos, et column. decem, basesque totidem.
27:13 In ea quoque atrii latitudine, qu. respicit ad orientem, quinquaginta cubiti erunt.
27:14 In quibus quindecim cubitorum tentoria lateri uno deputabuntur, column.que tres et bases totidem :
27:15 et in latere altero erunt tentoria cubitos obtinentia quindecim, column. tres, et bases totidem.
27:16 In introitu vero atrii fiet tentorium cubitorum viginti ex hyacintho et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta, opere plumarii : columnas habebit quatuor, cum basibus totidem.
27:17 Omnes column. atrii per circuitum vestit. erunt argenteis laminis, capitibus argenteis, et basibus .neis.
27:18 In longitudine occupabit atrium cubitos centum, in latitudine quinquaginta, altitudo quinque cubitorum erit : fietque de bysso retorta, et habebit bases .neas.
27:19 Cuncta vasa tabernaculi in omnes usus et c.remonias, tam paxillos ejus quam atrii, ex .re facies.
27:20 Pr.cipe filiis Isra.l ut afferant tibi oleum de arboribus olivarum purissimum, piloque contusum, ut ardeat lucerna semper
27:21 in tabernaculo testimonii, extra velum quod oppansum est testimonio. Et collocabunt eam Aaron et filii ejus, ut usque mane luceat coram Domino. Perpetuus erit cultus per successiones eorum a filiis Isra.l.
28:1 Applica quoque ad te Aaron fratrem tuum cum filiis suis de medio filiorum Isra.l, ut sacerdotio fungantur mihi : Aaron, Nadab, et Abiu, Eleazar, et Ithamar.
28:2 Faciesque vestem sanctam Aaron fratri tuo in gloriam et decorem.
28:3 Et loqueris cunctis sapientibus corde quos replevi spiritu prudenti., ut faciant vestes Aaron, in quibus sanctificatus ministret mihi.
28:4 H.c autem erunt vestimenta qu. faciet : rationale et superhumerale, tunicam et lineam strictam, cidarim et balteum. Facient vestimenta sancta fratri tuo Aaron et filiis ejus, ut sacerdotio fungantur mihi.
28:5 Accipientque aurum, et hyacinthum, et purpuram, coccumque bis tinctum, et byssum.\
28:6 Facient autem superhumerale de auro et hyacintho et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta, opere polymito.
28:7 Duas oras junctas habebit in utroque latere summitatum, ut in unum redeant.
28:8 Ipsa quoque textura et cuncta operis varietas erit ex auro et hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta.
28:9 Sumesque duos lapides onychinos, et sculpes in eis nomina filiorum Isra.l :
28:10 sex nomina in lapide uno, et sex reliqua in altero, juxta ordinem nativitatis eorum.
28:11 Opere sculptoris et c.latura gemmarii, sculpes eos nominibus filiorum Isra.l, inclusos auro atque circumdatos :
28:12 et pones in utroque latere superhumeralis, memoriale filiis Isra.l. Portabitque Aaron nomina eorum coram Domino super utrumque humerum, ob recordationem.
28:13 Facies et uncinos ex auro,
28:14 et duas catenulas ex auro purissimo sibi invicem coh.rentes, quas inseres uncinis.\
28:15 Rationale quoque judicii facies opere polymito juxta texturam superhumeralis, ex auro, hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta.
28:16 Quadrangulum erit et duplex : mensuram palmi habebit tam in longitudine quam in latitudine.
28:17 Ponesque in eo quatuor ordines lapidum : in primo versu erit lapis sardius, et topazius, et smaragdus :
28:18 in secundo carbunculus, sapphirus, et jaspis :
28:19 in tertio ligurius, achates, et amethystus :
28:20 in quarto chrysolithus, onychinus, et beryllus. Inclusi auro erunt per ordines suos.
28:21 Habebuntque nomina filiorum Isra.l : duodecim nominibus c.labuntur, singuli lapides nominibus singulorum per duodecim tribus.
28:22 Facies in rationali catenas sibi invicem coh.rentes ex auro purissimo,
28:23 et duos annulos aureos, quos pones in utraque rationalis summitate :
28:24 catenasque aureas junges annulis, qui sunt in marginibus ejus,
28:25 et ipsarum catenarum extrema duobus copulabis uncinis in utroque latere superhumeralis quod rationale respicit.
28:26 Facies et duos annulos aureos, quos pones in summitatibus rationalis, in oris, qu. e regione sunt superhumeralis, et posteriora ejus aspiciunt.
28:27 Necnon et alios duos annulos aureos, qui ponendi sunt in utroque latere superhumeralis deorsum, quod respicit contra faciem junctur. inferioris, ut aptari possit cum superhumerali,
28:28 et stringatur rationale annulis suis cum annulis superhumeralis vitta hyacinthina, ut maneat junctura fabrefacta, et a se invicem rationale et superhumerale nequeant separari.
28:29 Portabitque Aaron nomina filiorum Isra.l in rationali judicii super pectus suum, quando ingredietur Sanctuarium, memoriale coram Domino in .ternum.
28:30 Pones autem in rationali judicii Doctrinam et Veritatem, qu. erunt in pectore Aaron, quando ingredietur coram Domino : et gestabit judicium filiorum Isra.l in pectore suo, in conspectu Domini semper.\
28:31 Facies et tunicam superhumeralis totam hyacinthinam,
28:32 in cujus medio supra erit capitium, et ora per gyrum ejus textilis, sicut fieri solet in extremis vestium partibus, ne facile rumpatur.
28:33 Deorsum vero, ad pedes ejusdem tunic., per circuitum, quasi mala punica facies, ex hyacintho, et purpura, et cocco bis tincto, mistis in medio tintinnabulis,
28:34 ita ut tintinnabulum sit aureum et malum punicum : rursumque tintinnabulum aliud aureum et malum punicum.
28:35 Et vestietur ea Aaron in officio ministerii, ut audiatur sonitus quando ingreditur et egreditur sanctuarium in conspectu Domini, et non moriatur.\
28:36 Facies et laminam de auro purissimo, in qua sculpes opere c.latoris, Sanctum Domino.
28:37 Ligabisque eam vitta hyacinthina, et erit super tiaram,
28:38 imminens fronti pontificis. Portabitque Aaron iniquitates eorum, qu. obtulerunt et sanctificaverunt filii Isra.l, in cunctis muneribus et donariis suis. Erit autem lamina semper in fronte ejus, ut placatus sit eis Dominus.
28:39 Stringesque tunicam bysso, et tiaram byssinam facies, et balteum opere plumarii.\
28:40 Porro filiis Aaron tunicas lineas parabis et balteos ac tiaras in gloriam et decorem :
28:41 vestiesque his omnibus Aaron fratrem tuum et filios ejus cum eo. Et cunctorum consecrabis manus, sanctificabisque illos, ut sacerdotio fungantur mihi.
28:42 Facies et feminalia linea, ut operiant carnem turpitudinis su., a renibus usque ad femora :
28:43 et utentur eis Aaron et filii ejus quando ingredientur tabernaculum testimonii, vel quando appropinquant ad altare ut ministrent in sanctuario, ne iniquitatis rei moriantur. Legitimum sempiternum erit Aaron, et semini ejus post eum.
29:1 Sed et hoc facies, ut mihi in sacerdotio consecrentur. Tolle vitulum de armento, et arietes duos immaculatos,
29:2 panesque azymos, et crustulam absque fermento, qu. conspersa sit oleo, lagana quoque azyma oleo lita : de simila triticea cuncta facies.
29:3 Et posita in canistro offeres : vitulum autem et duos arietes.
29:4 Et Aaron ac filios ejus applicabis ad ostium tabernaculi testimonii. Cumque laveris patrem cum filiis suis aqua,
29:5 indues Aaron vestimentis suis, id est, linea et tunica, et superhumerali et rationali, quod constringes balteo.
29:6 Et pones tiaram in capite ejus, et laminam sanctam super tiaram,
29:7 et oleum unctionis fundes super caput ejus : atque hoc ritu consecrabitur.
29:8 Filios quoque illius applicabis, et indues tunicis lineis, cingesque balteo,
29:9 Aaron scilicet et liberos ejus, et impones eis mitras : eruntque sacerdotes mihi religione perpetua. Postquam initiaveris manus eorum,
29:10 applicabis et vitulum coram tabernaculo testimonii. Imponentque Aaron et filii ejus manus super caput illius,
29:11 et mactabis eum in conspectu Domini, juxta ostium tabernaculi testimonii.
29:12 Sumptumque de sanguine vituli, pones super cornua altaris digito tuo, reliquum autem sanguinem fundes juxta basim ejus.
29:13 Sumes et adipem totum qui operit intestina, et reticulum jecoris, ac duos renes, et adipem qui super eos est, et offeres incensum super altare :
29:14 carnes vero vituli et corium et fimum combures foris extra castra, eo quod pro peccato sit.\
29:15 Unum quoque arietem sumes, super cujus caput ponent Aaron et filii ejus manus.
29:16 Quem cum mactaveris, tolles de sanguine ejus, et fundes circa altare.
29:17 Ipsum autem arietem secabis in frusta : lotaque intestina ejus ac pedes, pones super concisas carnes, et super caput illius.
29:18 Et offeres totum arietem in incensum super altare : oblatio est Domino, odor suavissimus victim. Domini.\
29:19 Tolles quoque arietem alterum, super cujus caput Aaron et filii ejus ponent manus.
29:20 Quem cum immolaveris, sumes de sanguine ejus, et pones super extremum auricul. dextr. Aaron et filiorum ejus, et super pollices manus eorum ac pedis dextri, fundesque sanguinem super altare per circuitum.
29:21 Cumque tuleris de sanguine qui est super altare, et de oleo unctionis, asperges Aaron et vestes ejus, filios et vestimenta eorum. Consecratisque ipsis et vestibus,
29:22 tolles adipem de ariete, et caudam et arvinam, qu. operit vitalia, ac reticulum jecoris, et duos renes, atque adipem, qui super eos est, armumque dextrum, eo quod sit aries consecrationis :
29:23 tortamque panis unius, crustulam conspersam oleo, laganum de canistro azymorum, quod positum est in conspectu Domini :
29:24 ponesque omnia super manus Aaron et filiorum ejus, et sanctificabis eos elevans coram Domino.
29:25 Suscipiesque universa de manibus eorum : et incendes super altare in holocaustum, odorem suavissimum in conspectu Domini, quia oblatio ejus est.
29:26 Sumes quoque pectusculum de ariete, quo initiatus est Aaron, sanctificabisque illud elevatum coram Domino, et cedet in partem tuam.
29:27 Sanctificabisque et pectusculum consecratum, et armum quem de ariete separasti,
29:28 quo initiatus est Aaron et filii ejus, cedentque in partem Aaron et filiorum ejus jure perpetuo a filiis Isra.l : quia primitiva sunt et initia de victimis eorum pacificis qu. offerunt Domino.\
29:29 Vestem autem sanctam, qua utetur Aaron, habebunt filii ejus post eum, ut ungantur in ea, et consecrentur manus eorum.
29:30 Septem diebus utetur illa qui pontifex pro eo fuerit constitutus de filiis ejus, et qui ingredietur tabernaculum testimonii ut ministret in sanctuario.\
29:31 Arietem autem consecrationis tolles, et coques carnes ejus in loco sancto :
29:32 quibus vescetur Aaron et filii ejus. Panes quoque, qui sunt in canistro, in vestibulo tabernaculi testimonii comedent,
29:33 ut sit placabile sacrificium, et sanctificentur offerentium manus. Alienigena non vescetur ex eis, quia sancti sunt.
29:34 Quod si remanserit de carnibus consecratis, sive de panibus usque mane, combures reliquias igni : non comedentur, quia sanctificata sunt.\
29:35 Omnia, qu. pr.cepi tibi, facies super Aaron et filiis ejus. Septem diebus consecrabis manus eorum :
29:36 et vitulum pro peccato offeres per singulos dies ad expiandum. Mundabisque altare cum immolaveris expiationis hostiam, et unges illud in sanctificationem.
29:37 Septem diebus expiabis altare, et sanctificabis, et erit Sanctum sanctorum : omnis, qui tetigerit illud, sanctificabitur.\
29:38 Hoc est quod facies in altari : agnos anniculos duos per singulos dies jugiter,
29:39 unum agnum mane, et alterum vespere,
29:40 decimam partem simil. conspers. oleo tuso, quod habeat mensuram quartam partem hin, et vinum ad libandum ejusdem mensur. in agno uno.
29:41 Alterum vero agnum offeres ad vesperam juxta ritum matutin. oblationis, et juxta ea qu. diximus, in odorem suavitatis :
29:42 sacrificium est Domino, oblatione perpetua in generationes vestras, ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino, ubi constituam ut loquar ad te.
29:43 Ibique pr.cipiam filiis Isra.l, et sanctificabitur altare in gloria mea.
29:44 Sanctificabo et tabernaculum testimonii cum altari, et Aaron cum filiis suis, ut sacerdotio fungantur mihi.
29:45 Et habitabo in medio filiorum Isra.l, eroque eis Deus,
29:46 et scient quia ego Dominus Deus eorum, qui eduxi eos de terra .gypti, ut manerem inter illos, ego Dominus Deus ipsorum.
30:1 Facies quoque altare ad adolendum thymiama, de lignis setim,
30:2 habens cubitum longitudinis, et alterum latitudinis, id est, quadrangulum, et duos cubitos in altitudine. Cornua ex ipso procedent.
30:3 Vestiesque illud auro purissimo, tam craticulam ejus, quam parietes per circuitum, et cornua. Faciesque ei coronam aureolam per gyrum,
30:4 et duos annulos aureos sub corona per singula latera, ut mittantur in eos vectes, et altare portetur.
30:5 Ipsos quoque vectes facies de lignis setim, et inaurabis.
30:6 Ponesque altare contra velum, quod ante arcam pendet testimonii coram propitiatorio quo tegitur testimonium, ubi loquar tibi.
30:7 Et adolebit incensum super eo Aaron, suave fragrans, mane. Quando componet lucernas, incendet illud :
30:8 et quando collocabit eas ad vesperum, uret thymiama sempiternum coram Domino in generationes vestras.
30:9 Non offeretis super eo thymiama compositionis alterius, nec oblationem, et victimam, nec libabitis libamina.
30:10 Et deprecabitur Aaron super cornua ejus semel per annum, in sanguine quod oblatum est pro peccato, et placabit super eo in generationibus vestris. Sanctum sanctorum erit Domino.\
30:11 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
30:12 Quando tuleris summam filiorum Isra.l juxta numerum, dabunt singuli pretium pro animabus suis Domino, et non erit plaga in eis, cum fuerint recensiti.
30:13 Hoc autem dabit omnis qui transit ad nomen, dimidium sicli juxta mensuram templi (siclus viginti obolos habet) ; media pars sicli offeretur Domino.
30:14 Qui habetur in numero, a viginti annis et supra, dabit pretium.
30:15 Dives non addet ad medium sicli, et pauper nihil minuet.
30:16 Susceptamque pecuniam, qu. collata est a filiis Isra.l, trades in usus tabernaculi testimonii, ut sit monimentum eorum coram Domino, et propitietur animabus eorum.\
30:17 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
30:18 Facies et labrum .neum cum basi sua ad lavandum : ponesque illud inter tabernaculum testimonii et altare. Et missa aqua,
30:19 lavabunt in ea Aaron et filii ejus manus suas ac pedes,
30:20 quando ingressuri sunt tabernaculum testimonii, et quando accessuri sunt ad altare, ut offerant in eo thymiama Domino,
30:21 ne forte moriantur ; legitimum sempiternum erit ipsi, et semini ejus per successiones.\
30:22 Locutusque est Dominus ad Moysen,
30:23 dicens : Sume tibi aromata, prim. myrrh. et elect. quingentos siclos, et cinnamomi medium, id est, ducentos quinquaginta siclos, calami similiter ducentos quinquaginta,
30:24 casi. autem quingentos siclos, in pondere sanctuarii, olei de olivetis mensuram hin :
30:25 faciesque unctionis oleum sanctum, unguentum compositum opere unguentarii,
30:26 et unges ex eo tabernaculum testimonii, et arcam testamenti,
30:27 mensamque cum vasis suis, et candelabrum, et utensilia ejus, altaria thymiamatis,
30:28 et holocausti, et universam supellectilem qu. ad cultum eorum pertinet.
30:29 Sanctificabisque omnia, et erunt Sancta sanctorum ; qui tetigerit ea, sanctificabitur.
30:30 Aaron et filios ejus unges, sanctificabisque eos, ut sacerdotio fungantur mihi.
30:31 Filiis quoque Isra.l dices : Hoc oleum unctionis sanctum erit mihi in generationes vestras.
30:32 Caro hominis non ungetur ex eo, et juxta compositionem ejus non facietis aliud, quia sanctificatum est, et sanctum erit vobis.
30:33 Homo quicumque tale composuerit, et dederit ex eo alieno, exterminabitur de populo suo.
30:34 Dixitque Dominus ad Moysen : Sume tibi aromata, stacten et onycha, galbanum boni odoris, et thus lucidissimum ; .qualis ponderis erunt omnia :
30:35 faciesque thymiama compositum opere unguentarii, mistum diligenter, et purum, et sanctificatione dignissimum.
30:36 Cumque in tenuissimum pulverem universa contuderis, pones ex eo coram tabernaculo testimonii, in quo loco apparebo tibi. Sanctum sanctorum erit vobis thymiama.
30:37 Talem compositionem non facietis in usus vestros, quia sanctum est Domino.
30:38 Homo quicumque fecerit simile, ut odore illius perfruatur, peribit de populis suis.
31:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
31:2 Ecce, vocavi ex nomine Beseleel filium Uri filii Hur de tribu Juda,
31:3 et implevi spiritu Dei, sapientia, et intelligentia et scientia in omni opere,
31:4 ad excogitandum quidquid fabrefieri potest ex auro, et argento, et .re,
31:5 marmore, et gemmis, et diversitate lignorum.
31:6 Dedique ei socium Ooliab filium Achisamech de tribu Dan. Et in corde omnis eruditi posui sapientiam : ut faciant cuncta qu. pr.cepi tibi,
31:7 tabernaculum foederis, et arcam testimonii, et propitiatorium, quod super eam est, et cuncta vasa tabernaculi,
31:8 mensamque et vasa ejus, candelabrum purissimum cum vasis suis, et altaris thymiamatis,
31:9 et holocausti, et omnia vasa eorum, labrum cum basi sua,
31:10 vestes sanctas in ministerio Aaron sacerdoti, et filiis ejus, ut fungantur officio suo in sacris :
31:11 oleum unctionis, et thymiama aromatum in sanctuario, omnia qu. pr.cepi tibi, facient.\
31:12 Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
31:13 Loquere filiis Isra.l, et dices ad eos : Videte ut sabbatum meum custodiatis : quia signum est inter me et vos in generationibus vestris : ut sciatis quia ego Dominus, qui sanctifico vos.
31:14 Custodite sabbatum meum, sanctum est enim vobis : qui polluerit illud, morte morietur ; qui fecerit in eo opus, peribit anima illius de medio populi sui.
31:15 Sex diebus facietis opus : in die septimo sabbatum est, requies sancta Domino ; omnis qui fecerit opus in hac die, morietur.
31:16 Custodiant filii Isra.l sabbatum, et celebrent illud in generationibus suis. Pactum est sempiternum
31:17 inter me et filios Isra.l, signumque perpetuum ; sex enim diebus fecit Dominus c.lum et terram, et in septimo ab opere cessavit.
31:18 Deditque Dominus Moysi, completis hujuscemodi sermonibus in monte Sinai, duas tabulas testimonii lapideas, scriptas digito Dei.
32:1 Videns autem populus quod moram faceret descendendi de monte Moyses, congregatus adversus Aaron, dixit : Surge, fac nobis deos, qui nos pr.cedant : Moysi enim huic viro, qui nos eduxit de terra .gypti, ignoramus quid acciderit.
32:2 Dixitque ad eos Aaron : Tollite inaures aureas de uxorum, filiorumque et filiarum vestrarum auribus, et afferte ad me.
32:3 Fecitque populus qu. jusserat, deferens inaures ad Aaron.
32:4 Quas cum ille accepisset, formavit opere fusorio, et fecit ex eis vitulum conflatilem : dixeruntque : Hi sunt dii tui Isra.l, qui te eduxerunt de terra .gypti.
32:5 Quod cum vidisset Aaron, .dificavit altare coram eo, et pr.conis voce clamavit dicens : Cras solemnitas Domini est.
32:6 Surgentesque mane, obtulerunt holocausta, et hostias pacificas, et sedit populus manducare, et bibere, et surrexerunt ludere.\
32:7 Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens : Vade, descende : peccavit populus tuus, quem eduxisti de terra .gypti.
32:8 Recesserunt cito de via, quam ostendisti eis : feceruntque sibi vitulum conflatilem, et adoraverunt, atque immolantes ei hostias, dixerunt : Isti sunt dii tui Isra.l, qui te eduxerunt de terra .gypti.
32:9 Rursumque ait Dominus ad Moysen : Cerno quod populus iste dur. cervicis sit :
32:10 dimitte me, ut irascatur furor meus contra eos, et deleam eos, faciamque te in gentem magnam.
32:11 Moyses autem orabat Dominum Deum suum, dicens : Cur, Domine, irascitur furor tuus contra populum tuum, quem eduxisti de terra .gypti, in fortitudine magna, et in manu robusta ?
32:12 Ne qu.so dicant .gyptii : Callide eduxit eos, ut interficeret in montibus, et deleret e terra : quiescat ira tua, et esto placabilis super nequitia populi tui.
32:13 Recordare Abraham, Isaac, et Isra.l servorum tuorum, quibus jurasti per temetipsum, dicens : Multiplicabo semen vestrum sicut stellas c.li ; et universam terram hanc, de qua locutus sum, dabo semini vestro, et possidebitis eam semper.
32:14 Placatusque est Dominus ne faceret malum quod locutus fuerat adversus populum suum.\
32:15 Et reversus est Moyses de monte, portans duas tabulas testimonii in manu sua, scriptas ex utraque parte,
32:16 et factas opere Dei : scriptura quoque Dei erat sculpta in tabulis.
32:17 Audiens autem Josue tumultum populi vociferantis, dixit ad Moysen : Ululatus pugn. auditur in castris.
32:18 Qui respondit : Non est clamor adhortantium ad pugnam, neque vociferatio compellentium ad fugam : sed vocem cantantium ego audio.
32:19 Cumque appropinquasset ad castra, vidit vitulum, et choros : iratusque valde, projecit de manu tabulas, et confregit eas ad radicem montis :
32:20 arripiensque vitulum quem fecerant, combussit, et contrivit usque ad pulverem, quem sparsit in aquam, et dedit ex eo potum filiis Isra.l.
32:21 Dixitque ad Aaron : Quid tibi fecit hic populus, ut induceres super eum peccatum maximum ?
32:22 Cui ille respondit : Ne indignetur dominus meus : tu enim nosti populum istum, quod pronus sit ad malum :
32:23 dixerunt mihi : Fac nobis deos, qui nos pr.cedant : huic enim Moysi, qui nos eduxit de terra .gypti, nescimus quid acciderit.
32:24 Quibus ego dixi : Quis vestrum habet aurum ? Tulerunt, et dederunt mihi : et projeci illud in ignem, egressusque est hic vitulus.\
32:25 Videns ergo Moyses populum quod esset nudatus (spoliaverat enim eum Aaron propter ignominiam sordis, et inter hostes nudum constituerat),
32:26 et stans in porta castrorum, ait : Si quis est Domini, jungatur mihi. Congregatique sunt ad eum omnes filii Levi :
32:27 quibus ait : H.c dicit Dominus Deus Isra.l : Ponat vir gladium super femur suum : ite, et redite de porta usque ad portam per medium castrorum, et occidat unusquisque fratrem, et amicum, et proximum suum.
32:28 Feceruntque filii Levi juxta sermonem Moysi, cecideruntque in die illa quasi viginti tria millia hominum.
32:29 Et ait Moyses : Consecrastis manus vestras hodie Domino, unusquisque in filio, et in fratre suo, ut detur vobis benedictio.
32:30 Facto autem altero die, locutus est Moyses ad populum : Peccastis peccatum maximum : ascendam ad Dominum, si quomodo quivero eum deprecari pro scelere vestro.
32:31 Reversusque ad Dominum, ait : Obsecro, peccavit populus iste peccatum maximum, feceruntque sibi deos aureos : aut dimitte eis hanc noxam,
32:32 aut si non facis, dele me de libro tuo quem scripsisti.
32:33 Cui respondit Dominus : Qui peccaverit mihi, delebo eum de libro meo :
32:34 tu autem vade, et duc populum istum quo locutus sum tibi : angelus meus pr.cedet te. Ego autem in die ultionis visitabo et hoc peccatum eorum.
32:35 Percussit ergo Dominus populum pro reatu vituli, quem fecerat Aaron.
33:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens : Vade, ascende de loco isto tu, et populus tuus quem eduxisti de terra .gypti, in terram quam juravi Abraham, Isaac et Jacob, dicens : Semini tuo dabo eam :
33:2 et mittam pr.cursorem tui angelum, ut ejiciam Chanan.um, et Amorrh.um, et Heth.um, et Pherez.um, et Hev.um, et Jebus.um,
33:3 et intres in terram fluentem lacte et melle. Non enim ascendam tecum, quia populus dur. cervicis es : ne forte disperdam te in via.
33:4 Audiensque populus sermonem hunc pessimum, luxit : et nullus ex more indutus est cultu suo.
33:5 Dixitque Dominus ad Moysen : Loquere filiis Isra.l : Populus dur. cervicis es : semel ascendam in medio tui, et delebo te. Jam nunc depone ornatum tuum, ut sciam quid faciam tibi.
33:6 Deposuerunt ergo filii Isra.l ornatum suum a monte Horeb.\
33:7 Moyses quoque tollens tabernaculum, tetendit extra castra procul, vocavitque nomen ejus, Tabernaculum foederis. Et omnis populus, qui habebat aliquam qu.stionem, egrediebatur ad tabernaculum foederis, extra castra.
33:8 Cumque egrederetur Moyses ad tabernaculum, surgebat universa plebs, et stabat unusquisque in ostio papilionis sui, aspiciebantque tergum Moysi, donec ingrederetur tentorium.
33:9 Ingresso autem illo tabernaculum foederis, descendebat columna nubis, et stabat ad ostium, loquebaturque cum Moyse,
33:10 cernentibus universis quod columna nubis staret ad ostium tabernaculi. Stabantque ipsi, et adorabant per fores tabernaculorum suorum.
33:11 Loquebatur autem Dominus ad Moysen facie ad faciem, sicut solet loqui homo ad amicum suum. Cumque ille reverteretur in castra, minister ejus Josue filius Nun, puer, non recedebat de tabernaculo.\
33:12 Dixit autem Moyses ad Dominum : Pr.cipis ut educam populum istum : et non indicas mihi quem missurus es mecum, pr.sertim cum dixeris : Novi te ex nomine, et invenisti gratiam coram me.
33:13 Si ergo inveni gratiam in conspectu tuo, ostende mihi faciem tuam, ut sciam te, et inveniam gratiam ante oculos tuos : respice populum tuum gentem hanc.
33:14 Dixitque Dominus : Facies mea pr.cedet te, et requiem dabo tibi.
33:15 Et ait Moyses : Si non tu ipse pr.cedas, ne educas nos de loco isto.
33:16 In quo enim scire poterimus ego et populus tuus invenisse nos gratiam in conspectu tuo, nisi ambulaveris nobiscum, ut glorificemur ab omnibus populis qui habitant super terram ?
33:17 Dixit autem Dominus ad Moysen : Et verbum istud, quod locutus es, faciam : invenisti enim gratiam coram me, et teipsum novi ex nomine.\
33:18 Qui ait : Ostende mihi gloriam tuam.
33:19 Respondit : Ego ostendam omne bonum tibi, et vocabo in nomine Domini coram te : et miserebor cui voluero, et clemens ero in quem mihi placuerit.
33:20 Rursumque ait : Non poteris videre faciem meam : non enim videbit me homo et vivet.
33:21 Et iterum : Ecce, inquit, est locus apud me, et stabis supra petram.
33:22 Cumque transibit gloria mea, ponam te in foramine petr., et protegam dextera mea, donec transeam :
33:23 tollamque manum meam, et videbis posteriora mea : faciem autem meam videre non poteris.
34:1 Ac deinceps : Pr.cide, ait, tibi duas tabulas lapideas instar priorum, et scribam super eas verba, qu. habuerunt tabul. quas fregisti.
34:2 Esto paratus mane, ut ascendas statim in montem Sinai, stabisque mecum super verticem montis.
34:3 Nullus ascendat tecum, nec videatur quispiam per totum montem : boves quoque et oves non pascantur e contra.
34:4 Excidit ergo duas tabulas lapideas, quales antea fuerant : et de nocte consurgens ascendit in montem Sinai, sicut pr.ceperat ei Dominus, portans secum tabulas.
34:5 Cumque descendisset Dominus per nubem, stetit Moyses cum eo, invocans nomen Domini.
34:6 Quo transeunte coram eo, ait : Dominator Domine Deus, misericors et clemens, patiens et mult. miserationis, ac verax,
34:7 qui custodis misericordiam in millia ; qui aufers iniquitatem, et scelera, atque peccata, nullusque apud te per se innocens est ; qui reddis iniquitatem patrum filiis, ac nepotibus in tertiam et quartam progeniem.
34:8 Festinusque Moyses, curvatus est pronus in terram, et adorans
34:9 ait : Si inveni gratiam in conspectu tuo, Domine, obsecro ut gradiaris nobiscum (populus enim dur. cervicis est) et auferas iniquitates nostras atque peccata, nosque possideas.\
34:10 Respondit Dominus : Ego inibo pactum videntibus cunctis : signa faciam qu. numquam visa sunt super terram, nec in ullis gentibus, ut cernat populus iste, in cujus es medio, opus Domini terribile quod facturus sum.
34:11 Observa cuncta qu. hodie mando tibi : ego ipse ejiciam ante faciem tuam Amorrh.um, et Chanan.um, et Heth.um, Pherez.um quoque, et Hev.um, et Jebus.um.
34:12 Cave ne umquam cum habitatoribus terr. illius jungas amicitias, qu. sint tibi in ruinam :
34:13 sed aras eorum destrue, confringe statuas, lucosque succide :
34:14 noli adorare deum alienum. Dominus zelotes nomen ejus ; Deus est .mulator.
34:15 Ne ineas pactum cum hominibus illarum regionum : ne, cum fornicati fuerint cum diis suis, et adoraverint simulacra eorum, vocet te quispiam ut comedas de immolatis.
34:16 Nec uxorem de filiabus eorum accipies filiis tuis : ne, postquam ips. fuerint fornicat., fornicari faciant et filios tuos in deos suos.
34:17 Deos conflatiles non facies tibi.
34:18 Solemnitatem azymorum custodies. Septem diebus vesceris azymis, sicut pr.cepi tibi, in tempore mensis novorum : mense enim verni temporis egressus es de .gypto.
34:19 Omne quod aperit vulvam generis masculini, meum erit. De cunctis animantibus, tam de bobus, quam de ovibus, meum erit.
34:20 Primogenitum asini redimes ove : sin autem nec pretium pro eo dederis, occidetur. Primogenitum filiorum tuorum redimes : nec apparebis in conspectu meo vacuus.
34:21 Sex diebus operaberis ; die septimo cessabis arare et metere.
34:22 Solemnitatem hebdomadarum facies tibi in primitiis frugum messis tu. tritice., et solemnitatem, quando redeunte anni tempore cuncta conduntur.
34:23 Tribus temporibus anni apparebit omne masculinum tuum in conspectu omnipotentis Domini Dei Isra.l.
34:24 Cum enim tulero gentes a facie tua, et dilatavero terminos tuos, nullus insidiabitur terr. tu., ascendente te, et apparente in conspectu Domini Dei tui ter in anno.
34:25 Non immolabis super fermento sanguinem hosti. me. : neque residebit mane de victima solemnitatis Phase.
34:26 Primitias frugum terr. tu. offeres in domo Domini Dei tui. Non coques h.dum in lacte matris su..
34:27 Dixitque Dominus ad Moysen : Scribe tibi verba h.c, quibus et tecum et cum Isra.l pepigi foedus.\
34:28 Fuit ergo ibi cum Domino quadraginta dies et quadraginta noctes : panem non comedit, et aquam non bibit, et scripsit in tabulis verba foederis decem.
34:29 Cumque descenderet Moyses de monte Sinai, tenebat duas tabulas testimonii, et ignorabat quod cornuta esset facies sua ex consortio sermonis Domini.
34:30 Videntes autem Aaron et filii Isra.l cornutam Moysi faciem, timuerunt prope accedere.
34:31 Vocatique ab eo, reversi sunt tam Aaron, quam principes synagog.. Et postquam locutus est ad eos,
34:32 venerunt ad eum etiam omnes filii Isra.l : quibus pr.cepit cuncta qu. audierat a Domino in monte Sinai.
34:33 Impletisque sermonibus, posuit velamen super faciem suam.
34:34 Quod ingressus ad Dominum, et loquens cum eo, auferebat donec exiret, et tunc loquebatur ad filios Isra.l omnia qu. sibi fuerant imperata.
34:35 Qui videbant faciem egredientis Moysi esse cornutam, sed operiebat ille rursus faciem suam, siquando loquebatur ad eos.
35:1 Igitur congregata omni turba filiorum Isra.l, dixit ad eos : H.c sunt qu. jussit Dominus fieri.
35:2 Sex diebus facietis opus : septimus dies erit vobis sanctus, sabbatum, et requies Domini : qui fecerit opus in eo, occidetur.
35:3 Non succendetis ignem in omnibus habitaculis vestris per diem sabbati.
35:4 Et ait Moyses ad omnem catervam filiorum Isra.l : Iste est sermo quem pr.cepit Dominus, dicens :
35:5 Separate apud vos primitias Domino. Omnis voluntarius et prono animo offerat eas Domino : aurum et argentum, et .s,
35:6 hyacinthum et purpuram, coccumque bis tinctum, et byssum, pilos caprarum,
35:7 pellesque arietum rubricatas, et janthinas, ligna setim,
35:8 et oleum ad luminaria concinnanda, et ut conficiatur unguentum, et thymiama suavissimum,
35:9 lapides onychinos, et gemmas ad ornatum superhumeralis et rationalis.
35:10 Quisque vestrum sapiens est, veniat, et faciat quod Dominus imperavit :
35:11 tabernaculum scilicet, et tectum ejus, atque operimentum, annulos, et tabulata cum vectibus, paxillos, et bases :
35:12 arcam et vectes, propitiatorium, et velum, quod ante illud oppanditur :
35:13 mensam cum vectibus et vasis, et propositionis panibus :
35:14 candelabrum ad luminaria sustentanda, vasa illius et lucernas, et oleum ad nutrimenta ignium :
35:15 altare thymiamatis, et vectes, et oleum unctionis et thymiama ex aromatibus : tentorium ad ostium tabernaculi :
35:16 altare holocausti, et craticulam ejus .neam cum vectibus et vasis suis : labrum et basim ejus :
35:17 cortinas atrii cum columnis et basibus, tentorium in foribus vestibuli,
35:18 paxillos tabernaculi et atrii cum funiculis suis :
35:19 vestimenta, quorum usus est in ministerio sanctuarii, vestes Aaron pontificis ac filiorum ejus, ut sacerdotio fungantur mihi.
35:20 Egressaque omnis multitudo filiorum Isra.l de conspectu Moysi,
35:21 obtulerunt mente promptissima atque devota primitias Domino, ad faciendum opus tabernaculi testimonii. Quidquid ad cultum et ad vestes sanctas necessarium erat,
35:22 viri cum mulieribus pr.buerunt, armillas et inaures, annulos et dextralia : omne vas aureum in donaria Domini separatum est.
35:23 Si quis habebat hyacinthum, et purpuram, coccumque bis tinctum, byssum et pilos caprarum, pelles arietum rubricatas, et janthinas,
35:24 argenti, .risque metalla, obtulerunt Domino, lignaque setim in varios usus.
35:25 Sed et mulieres doct., qu. neverant, dederunt hyacinthum, purpuram, et vermiculum, ac byssum,
35:26 et pilos caprarum, sponte propria cuncta tribuentes.
35:27 Principes vero obtulerunt lapides onychinos, et gemmas ad superhumerale et rationale,
35:28 aromataque et oleum ad luminaria concinnanda, et ad pr.parandum unguentum, ac thymiama odoris suavissimi componendum.
35:29 Omnes viri et mulieres mente devota obtulerunt donaria, ut fierent opera, qu. jusserat Dominus per manum Moysi. Cuncti filii Isra.l voluntaria Domino dedicaverunt.\
35:30 Dixitque Moyses ad filios Isra.l : Ecce, vocavit Dominus ex nomine Beseleel filium Uri, filii Hur de tribu Juda,
35:31 implevitque eum spiritu Dei, sapientia et intelligentia, et scientia et omni doctrina,
35:32 ad excogitandum, et faciendum opus in auro, et argento, et .re,
35:33 sculpendisque lapidibus, et opere carpentario, quidquid fabre adinveniri potest,
35:34 dedit in corde ejus : Ooliab quoque filium Achisamech de tribu Dan :
35:35 ambos erudivit sapientia, ut faciant opera abietarii, polymitarii, ac plumarii, de hyacintho ac purpura, coccoque bis tincto, et bysso, et texant omnia, ac nova qu.que reperiant.
36:1 Fecit ergo Beseleel, et Ooliab, et omnis vir sapiens, quibus dedit Dominus sapientiam et intellectum, ut scirent fabre operari qu. in usus sanctuarii necessaria sunt, et qu. pr.cepit Dominus.
36:2 Cumque vocasset eos Moyses et omnem eruditum virum, cui dederat Dominus sapientiam, et qui sponte sua obtulerant se ad faciendum opus,
36:3 tradidit eis universa donaria filiorum Isra.l. Qui cum instarent operi, quotidie mane vota populus offerebat.
36:4 Unde artifices venire compulsi,
36:5 dixerunt Moysi : Plus offert populus quam necessarium est.
36:6 Jussit ergo Moyses pr.conis voce cantari : Nec vir, nec mulier quidquam offerat ultra in opere sanctuarii. Sicque cessatum est a muneribus offerendis,
36:7 eo quod oblata sufficerent et superabundarent.\
36:8 Feceruntque omnes corde sapientes ad explendum opus tabernaculi, cortinas decem de bysso retorta, et hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, opere vario, et arte polymita :
36:9 quarum una habebat in longitudine viginti octo cubitos, et in latitudine quatuor ; una mensura erat omnium cortinarum.
36:10 Conjunxitque cortinas quinque, alteram alteri, et alias quinque sibi invicem copulavit.
36:11 Fecit et ansas hyacinthinas in ora cortin. unius ex utroque latere, et in ora cortin. alterius similiter,
36:12 ut contra se invicem venirent ans., et mutuo jungerentur.
36:13 Unde et quinquaginta fudit circulos aureos, qui morderent cortinarum ansas, et fieret unum tabernaculum.
36:14 Fecit et saga undecim de pilis caprarum ad operiendum tectum tabernaculi :
36:15 unum sagum in longitudine habebat cubitos triginta, et in latitudine cubitos quatuor : unius mensur. erant omnia saga :
36:16 quorum quinque junxit seorsum, et sex alia separatim.
36:17 Fecitque ansas quinquaginta in ora sagi unius, et quinquaginta in ora sagi alterius, ut sibi invicem jungerentur.
36:18 Et fibulas .neas quinquaginta, quibus necteretur tectum, ut unum pallium ex omnibus sagis fieret.
36:19 Fecit et opertorium tabernaculi de pellibus arietum rubricatis : aliudque desuper velamentum de pellibus janthinis.
36:20 Fecit et tabulas tabernaculi de lignis setim stantes.
36:21 Decem cubitorum erat longitudo tabul. unius : et unum ac semis cubitum latitudo retinebat.
36:22 Bin. incastratur. erant per singulas tabulas, ut altera alteri jungeretur. Sic fecit in omnibus tabernaculi tabulis.
36:23 E quibus viginti ad plagam meridianam erant contra austrum,
36:24 cum quadraginta basibus argenteis. Du. bases sub una tabula ponebantur ex utraque parte angulorum, ubi incastratur. laterum in angulis terminantur.
36:25 Ad plagam quoque tabernaculi, qu. respicit ad aquilonem, fecit viginti tabulas,
36:26 cum quadraginta basibus argenteis, duas bases per singulas tabulas.
36:27 Contra occidentem vero, id est, ad eam partem tabernaculi qu. mare respicit, fecit sex tabulas,
36:28 et duas alias per singulos angulos tabernaculi retro :
36:29 qu. junct. erant a deorsum usque sursum, et in unam compaginem pariter ferebantur. Ita fecit ex utraque parte per angulos :
36:30 ut octo essent simul tabul., et haberent bases argenteas sedecim, binas scilicet bases sub singulis tabulis.
36:31 Fecit et vectes de lignis setim, quinque ad continendas tabulas unius lateris tabernaculi,
36:32 et quinque alios ad alterius lateris coaptandas tabulas : et extra hos, quinque alios vectes ad occidentalem plagam tabernaculi contra mare.
36:33 Fecit quoque vectem alium, qui per medias tabulas ab angulo usque ad angulum perveniret.
36:34 Ipsa autem tabulata deauravit, fusis basibus earum argenteis. Et circulos eorum fecit aureos, per quos vectes induci possent : quos et ipsos laminis aureis operuit.
36:35 Fecit et velum de hyacintho, et purpura, vermiculo, ac bysso retorta, opere polymitario, varium atque distinctum :
36:36 et quatuor columnas de lignis setim, quas cum capitibus deauravit, fusis basibus earum argenteis.
36:37 Fecit et tentorium in introitu tabernaculi ex hyacintho, purpura, vermiculo, byssoque retorta, opere plumarii :
36:38 et columnas quinque cum capitibus suis, quas operuit auro, basesque earum fudit .neas.
37:1 Fecit autem Beseleel et arcam de lignis setim, habentem duos semis cubitos in longitudine, et cubitum ac semissem in latitudine, altitudo quoque unius cubiti fuit et dimidii : vestivitque eam auro purissimo intus ac foris.
37:2 Et fecit illi coronam auream per gyrum,
37:3 conflans quatuor annulos aureos per quatuor angulos ejus : duos annulos in latere uno, et duos in altero.
37:4 Vectes quoque fecit de lignis setim, quos vestivit auro,
37:5 et quos misit in annulos, qui erant in lateribus arc. ad portandum eam.
37:6 Fecit et propitiatorium, id est, oraculum, de auro mundissimo, duorum cubitorum et dimidii in longitudine, et cubiti ac semis in latitudine.
37:7 Duos etiam cherubim ex auro ductili, quos posuit ex utraque parte propitiatorii :
37:8 cherub unum in summitate unius partis, et cherub alterum in summitate partis alterius : duos cherubim in singulis summitatibus propitiatorii,
37:9 extendentes alas, et tegentes propitiatorium, seque mutuo et illud respicientes.\
37:10 Fecit et mensam de lignis setim in longitudine duorum cubitorum, et in latitudine unius cubiti, qu. habebat in altitudine cubitum ac semissem.
37:11 Circumdeditque eam auro mundissimo, et fecit illi labium aureum per gyrum,
37:12 ipsique labio coronam auream interrasilem quatuor digitorum, et super eamdem, alteram coronam auream.
37:13 Fudit et quatuor circulos aureos, quos posuit in quatuor angulis per singulos pedes mens.
37:14 contra coronam : misitque in eos vectes, ut possit mensa portari.
37:15 Ipsos quoque vectes fecit de lignis setim, et circumdedit eos auro.
37:16 Et vasa ad diversos usus mens., acetabula, phialas, et cyathos, et thuribula, ex auro puro, in quibus offerenda sunt libamina.\
37:17 Fecit et candelabrum ductile de auro mundissimo, de cujus vecte calami, scyphi, sph.rul.que, ac lilia procedebant :
37:18 sex in utroque latere, tres calami ex parte una, et tres ex altera :
37:19 tres scyphi in nucis modum per calamos singulos, sph.rul.que simul et lilia : et tres scyphi instar nucis in calamo altero, sph.rul.que simul et lilia. .quum erat opus sex calamorum, qui procedebant de stipite candelabri.
37:20 In ipso autem vecte erant quatuor scyphi in nucis modum, sph.rul.que per singulos simul et lilia :
37:21 et sph.rul. sub duobus calamis per loca tria, qui simul sex fiunt calami procedentes de vecte uno.
37:22 Et sph.rul. igitur, et calami ex ipso erant, universa ductilia ex auro purissimo.
37:23 Fecit et lucernas septem cum emunctoriis suis, et vasa ubi ea, qu. emuncta sunt, extinguantur, de auro mundissimo.
37:24 Talentum auri appendebat candelabrum cum omnibus vasis suis.\
37:25 Fecit et altare thymiamatis de lignis setim, per quadrum singulos habens cubitos, et in altitudine duos : e cujus angulis procedebant cornua.
37:26 Vestivitque illud auro purissimo cum craticula ac parietibus et cornibus.
37:27 Fecitque ei coronam aureolam per gyrum, et duos annulos aureos sub corona per singula latera, ut mittantur in eos vectes, et possit altare portari.
37:28 Ipsos autem vectes fecit de lignis setim, et operuit laminis aureis.
37:29 Composuit et oleum ad sanctificationis unguentum, et thymiama de aromatibus mundissimis opere pigmentarii.
38:1 Fecit et altare holocausti de lignis setim, quinque cubitorum per quadrum, et trium in altitudine :
38:2 cujus cornua de angulis procedebant, operuitque illum laminis .neis.
38:3 Et in usus ejus paravit ex .re vasa diversa, lebetes, forcipes, fuscinulas, uncinos, et ignium receptacula.
38:4 Craticulamque ejus in modum retis fecit .neam, et subter eam in altaris medio arulam,
38:5 fusis quatuor annulis per totidem retiaculi summitates, ad immittendos vectes ad portandum :
38:6 quos et ipsos fecit de lignis setim, et operuit laminis .neis :
38:7 induxitque in circulos, qui in lateribus altaris eminebant. Ipsum autem altare non erat solidum, sed cavum ex tabulis, et intus vacuum.\
38:8 Fecit et labrum .neum cum basi sua de speculis mulierum, qu. excubabant in ostio tabernaculi.
38:9 Fecit et atrium, in cujus australi plaga erant tentoria de bysso retorta, cubitorum centum,
38:10 column. .ne. viginti cum basibus suis, capita columnarum, et tota operis c.latura, argentea.
38:11 .que ad septentrionalem plagam tentoria column., basesque et capita columnarum ejusdem mensur., et operis ac metalli, erant.
38:12 In ea vero plaga, qu. ad occidentem respicit, fuerunt tentoria cubitorum quinquaginta, column. decem cum basibus suis .ne., et capita columnarum, et tota operis c.latura, argentea.
38:13 Porro contra orientem quinquaginta cubitorum paravit tentoria :
38:14 e quibus, quindecim cubitos columnarum trium, cum basibus suis, unum tenebat latus :
38:15 et in parte altera (quia inter utraque introitum tabernaculi fecit) quindecim .que cubitorum erant tentoria, column.que tres, et bases totidem.
38:16 Cuncta atrii tentoria byssus retorta texuerat.
38:17 Bases columnarum fuere .ne., capita autem earum cum cunctis c.laturis suis argentea : sed et ipsas columnas atrii vestivit argento.
38:18 Et in introitu ejus opere plumario fecit tentorium ex hyacintho, purpura, vermiculo, ac bysso retorta, quod habebat viginti cubitos in longitudine, altitudo vero quinque cubitorum erat juxta mensuram, quam cuncta atrii tentoria habebant.
38:19 Column. autem in ingressu fuere quatuor cum basibus .neis, capitaque earum et c.latur. argente..
38:20 Paxillos quoque tabernaculi et atrii per gyrum fecit .neos.\
38:21 H.c sunt instrumenta tabernaculi testimonii, qu. enumerata sunt juxta pr.ceptum Moysi in c.remoniis Levitarum per manum Ithamar filii Aaron sacerdotis :
38:22 qu. Beseleel filius Uri filii Hur de tribu Juda, Domino per Moysen jubente, compleverat,
38:23 juncto sibi socio Ooliab filio Achisamech de tribu Dan : qui et ipse artifex lignorum egregius fuit, et polymitarius atque plumarius ex hyacintho, purpura, vermiculo et bysso.
38:24 Omne aurum quod expensum est in opere sanctuarii, et quod oblatum est in donariis, viginti novem talentorum fuit, et septingentorum triginta siclorum ad mensuram sanctuarii.
38:25 Oblatum est autem ab his qui transierunt ad numerum a viginti annis et supra, de sexcentis tribus millibus et quingentis quinquaginta armatorum.
38:26 Fuerunt pr.terea centum talenta argenti e quibus conflat. sunt bases sanctuarii, et introitus, ubi velum pendet.
38:27 Centum bases fact. sunt de talentis centum, singulis talentis per bases singulas supputatis.
38:28 De mille autem septingentis et septuaginta quinque, fecit capita columnarum, quas et ipsas vestivit argento.
38:29 .ris quoque oblata sunt talenta septuaginta duo millia, et quadringenti supra sicli,
38:30 ex quibus fus. sunt bases in introitu tabernaculi testimonii, et altare .neum cum craticula sua, omniaque vasa qu. ad usum ejus pertinent,
38:31 et bases atrii tam in circuitu quam in ingressu ejus, et paxilli tabernaculi atque atrii per gyrum.
39:1 De hyacintho vero et purpura, vermiculo ac bysso, fecit vestes, quibus indueretur Aaron quando ministrabat in sanctis, sicut pr.cepit Dominus Moysi.
39:2 Fecit igitur superhumerale de auro, hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta,
39:3 opere polymitario : inciditque bracteas aureas, et extenuavit in fila, ut possent torqueri cum priorum colorum subtegmine,
39:4 duasque oras sibi invicem copulatas in utroque latere summitatum,
39:5 et balteum ex eisdem coloribus, sicut pr.ceperat Dominus Moysi.
39:6 Paravit et duos lapides onychinos, astrictos et inclusos auro, et sculptos arte gemmaria nominibus filiorum Isra.l :
39:7 posuitque eos in lateribus superhumeralis in monimentum filiorum Isra.l, sicut pr.ceperat Dominus Moysi.
39:8 Fecit et rationale opere polymito juxta opus superhumeralis, ex auro, hyacintho, purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta :
39:9 quadrangulum, duplex, mensur. palmi.
39:10 Et posuit in eo gemmarum ordines quatuor. In primo versu erat sardius, topazius, smaragdus.
39:11 In secundo, carbunculus, sapphirus, et jaspis.
39:12 In tertio, ligurius, achates, et amethystus.
39:13 In quarto, chrysolithus, onychinus, et beryllus, circumdati et inclusi auro per ordines suos.
39:14 Ipsique lapides duodecim sculpti erant nominibus duodecim tribuum Isra.l, singuli per nomina singulorum.
39:15 Fecerunt in rationali et catenulas sibi invicem coh.rentes, de auro purissimo :
39:16 et duos uncinos, totidemque annulos aureos. Porro annulos posuerunt in utroque latere rationalis,
39:17 e quibus penderent du. caten. aure., quas inseruerunt uncinis, qui in superhumeralis angulis eminebant.
39:18 H.c et ante et retro ita conveniebant sibi, ut superhumerale et rationale mutuo necterentur,
39:19 stricta ad balteum et annulis fortius copulata, quos jungebat vitta hyacinthina, ne laxa fluerent, et a se invicem moverentur, sicut pr.cepit Dominus Moysi.
39:20 Fecerunt quoque tunicam superhumeralis totam hyacinthinam,
39:21 et capitium in superiori parte contra medium, oramque per gyrum capitii textilem :
39:22 deorsum autem ad pedes mala punica ex hyacintho, purpura, vermiculo, ac bysso retorta :
39:23 et tintinnabula de auro purissimo, qu. posuerunt inter malogranata, in extrema parte tunic. per gyrum :
39:24 tintinnabulum autem aureum, et malum punicum, quibus ornatus incedebat pontifex quando ministerio fungebatur, sicut pr.ceperat Dominus Moysi.
39:25 Fecerunt et tunicas byssinas opere textili Aaron et filiis ejus :
39:26 et mitras cum coronulis suis ex bysso :
39:27 feminalia quoque linea, byssina :
39:28 cingulum vero de bysso retorta, hyacintho, purpura, ac vermiculo bis tincto, arte plumaria, sicut pr.ceperat Dominus Moysi.
39:29 Fecerunt et laminam sacr. venerationis de auro purissimo, scripseruntque in ea opere gemmario, Sanctum Domini :
39:30 et strinxerunt eam cum mitra vitta hyacinthina, sicut pr.ceperat Dominus Moysi.\
39:31 Perfectum est igitur omne opus tabernaculi et tecti testimonii : feceruntque filii Isra.l cuncta qu. pr.ceperat Dominus Moysi.
39:32 Et obtulerunt tabernaculum et tectum et universam supellectilem, annulos, tabulas, vectes, columnas ac bases,
39:33 opertorium de pellibus arietum rubricatis, et aliud operimentum de janthinis pellibus,
39:34 velum ; arcam, vectes, propitiatorium,
39:35 mensam cum vasis suis et propositionis panibus ;
39:36 candelabrum, lucernas, et utensilia earum cum oleo ;
39:37 altare aureum, et unguentum, et thymiama ex aromatibus,
39:38 et tentorium in introitu tabernaculi ;
39:39 altare .neum, retiaculum, vectes, et vasa ejus omnia ; labrum cum basi sua ; tentoria atrii, et columnas cum basibus suis ;
39:40 tentorium in introitu atrii, funiculosque illius et paxillos. Nihil ex vasis defuit, qu. in ministerium tabernaculi, et in tectum foederis jussa sunt fieri.
39:41 Vestes quoque, quibus sacerdotes utuntur in sanctuario, Aaron scilicet et filii ejus,
39:42 obtulerunt filii Isra.l, sicut pr.ceperat Dominus.
39:43 Qu. postquam Moyses cuncta vidit completa, benedixit eis.
40:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
40:2 Mense primo, prima die mensis, eriges tabernaculum testimonii,
40:3 et pones in eo arcam, dimittesque ante illam velum :
40:4 et illata mensa, pones super eam qu. rite pr.cepta sunt. Candelabrum stabit cum lucernis suis,
40:5 et altare aureum, in quo adoletur incensum, coram arca testimonii. Tentorium in introitu tabernaculi pones,
40:6 et ante illud altare holocausti :
40:7 labrum inter altare et tabernaculum, quod implebis aqua.
40:8 Circumdabisque atrium tentoriis, et ingressum ejus.
40:9 Et assumpto unctionis oleo unges tabernaculum cum vasis suis, ut sanctificentur :
40:10 altare holocausti et omnia vasa ejus,
40:11 labrum cum basi sua : omnia unctionis oleo consecrabis, ut sint Sancta sanctorum.
40:12 Applicabisque Aaron et filios ejus ad fores tabernaculi testimonii, et lotos aqua
40:13 indues sanctis vestibus, ut ministrent mihi, et unctio eorum in sacerdotium sempiternum proficiat.
40:14 Fecitque Moyses omnia qu. pr.ceperat Dominus.
40:15 Igitur mense primo anni secundi, prima die mensis, collocatum est tabernaculum.
40:16 Erexitque Moyses illud, et posuit tabulas ac bases et vectes, statuitque columnas,
40:17 et expandit tectum super tabernaculum, imposito desuper operimento, sicut Dominus imperaverat.
40:18 Posuit et testimonium in arca, subditis infra vectibus, et oraculum desuper.
40:19 Cumque intulisset arcam in tabernaculum, appendit ante eam velum ut expleret Domini jussionem.
40:20 Posuit et mensam in tabernaculo testimonii ad plagam septentrionalem extra velum,
40:21 ordinatis coram propositionis panibus, sicut pr.ceperat Dominus Moysi.
40:22 Posuit et candelabrum in tabernaculo testimonii e regione mens. in parte australi,
40:23 locatis per ordinem lucernis, juxta pr.ceptum Domini.
40:24 Posuit et altare aureum sub tecto testimonii contra velum,
40:25 et adolevit super eo incensum aromatum, sicut jusserat Dominus Moysi.
40:26 Posuit et tentorium in introitu tabernaculi testimonii,
40:27 et altare holocausti in vestibulo testimonii, offerens in eo holocaustum, et sacrificia, ut Dominus imperaverat.
40:28 Labrum quoque statuit inter tabernaculum testimonii et altare, implens illud aqua.
40:29 Laveruntque Moyses et Aaron ac filii ejus manus suas et pedes,
40:30 cum ingrederentur tectum foederis, et accederent ad altare, sicut pr.ceperat Dominus Moysi.
40:31 Erexit et atrium per gyrum tabernaculi et altaris, ducto in introitu ejus tentorio.\ Postquam omnia perfecta sunt,
40:32 operuit nubes tabernaculum testimonii, et gloria Domini implevit illud.
40:33 Nec poterat Moyses ingredi tectum foederis, nube operiente omnia, et majestate Domini coruscante, quia cuncta nubes operuerat.
40:34 Siquando nubes tabernaculum deserebat, proficiscebantur filii Isra.l per turmas suas :
40:35 si pendebat desuper, manebant in eodem loco.
40:36 Nubes quippe Domini incubabat per diem tabernaculo, et ignis in nocte, videntibus cunctis populis Isra.l per cunctas mansiones suas.

Liber Leviticus

1:1 Vocavit autem Moysen, et locutus est ei Dominus de tabernaculo testimonii, dicens :
1:2 Loquere filiis Isra.l, et dices ad eos : Homo, qui obtulerit ex vobis hostiam Domino de pecoribus, id est, de bobus et ovibus offerens victimas,
1:3 si holocaustum fuerit ejus oblatio, ac de armento : masculum immaculatum offeret ad ostium tabernaculi testimonii, ad placandum sibi Dominum :
1:4 ponetque manum super caput hosti., et acceptabilis erit, atque in expiationem ejus proficiens.
1:5 Immolabitque vitulum coram Domino, et offerent filii Aaron sacerdotes sanguinem ejus, fundentes per altaris circuitum, quod est ante ostium tabernaculi :
1:6 detractaque pelle hosti., artus in frusta concident.
1:7 Et subjicient in altari ignem, strue lignorum ante composita :
1:8 et membra qu. sunt c.sa, desuper ordinantes, caput videlicet, et cuncta qu. adh.rent jecori,
1:9 intestinis et pedibus lotis aqua : adolebitque ea sacerdos super altare in holocaustum et suavem odorem Domino.
1:10 Quod si de pecoribus oblatio est, de ovibus sive de capris holocaustum, masculum absque macula offeret :
1:11 immolabitque ad latus altaris, quod respicit ad aquilonem, coram Domino : sanguinem vero illius fundent super altare filii Aaron per circuitum :
1:12 dividentque membra, caput, et omnia qu. adh.rent jecori, et ponent super ligna, quibus subjiciendus est ignis :
1:13 intestina vero et pedes lavabunt aqua. Et oblata omnia adolebit sacerdos super altare in holocaustum et odorem suavissimum Domino.
1:14 Si autem de avibus, holocausti oblatio fuerit Domino, de turturibus, aut pullis columb.,
1:15 offeret eam sacerdos ad altare : et retorto ad collum capite, ac rupto vulneris loco, decurrere faciet sanguinem super crepidinem altaris :
1:16 vesiculam vero gutturis, et plumas projiciet prope altare ad orientalem plagam, in loco in quo cineres effundi solent,
1:17 confringetque ascellas ejus, et non secabit, neque ferro dividet eam, et adolebit super altare, lignis igne supposito. Holocaustum est et oblatio suavissimi odoris Domino.
2:1 Anima cum obtulerit oblationem sacrificii Domino, simila erit ejus oblatio ; fundetque super eam oleum, et ponet thus,
2:2 ac deferet ad filios Aaron sacerdotes : quorum unus tollet pugillum plenum simil. et olei, ac totum thus, et ponet memoriale super altare in odorem suavissimum Domino.
2:3 Quod autem reliquum fuerit de sacrificio, erit Aaron et filiorum ejus, Sanctum sanctorum de oblationibus Domini.
2:4 Cum autem obtuleris sacrificium coctum in clibano : de simila, panes scilicet absque fermento, conspersos oleo, et lagana azyma oleo lita.
2:5 Si oblatio tua fuerit de sartagine, simil. conspers. oleo et absque fermento,
2:6 divides eam minutatim, et fundes super eam oleum.
2:7 Sin autem de craticula fuerit sacrificium, .que simila oleo conspergetur :
2:8 quam offerens Domino, trades manibus sacerdotis.
2:9 Qui cum obtulerit eam, tollet memoriale de sacrificio, et adolebit super altare in odorem suavitatis Domino :
2:10 quidquid autem reliquum est, erit Aaron, et filiorum ejus, Sanctum sanctorum de oblationibus Domini.
2:11 Omnis oblatio qu. offeretur Domino, absque fermento fiet, nec quidquam fermenti ac mellis adolebitur in sacrificio Domino.
2:12 Primitias tantum eorum offeretis ac munera : super altare vero non imponentur in odorem suavitatis.
2:13 Quidquid obtuleris sacrificii, sale condies, nec auferes sal foederis Dei tui de sacrificio tuo : in omni oblatione tua offeres sal.
2:14 Si autem obtuleris munus primarum frugum tuarum Domino de spicis adhuc virentibus, torrebis igni, et confringes in morem farris, et sic offeres primitias tuas Domino,
2:15 fundens supra oleum, et thus imponens, quia oblatio Domini est :
2:16 de qua adolebit sacerdos in memoriam muneris partem farris fracti, et olei, ac totum thus.
3:1 Quod si hostia pacificorum fuerit ejus oblatio, et de bobus voluerit offerre, marem sive feminam, immaculata offeret coram Domino.
3:2 Ponetque manum super caput victim. su., qu. immolabitur in introitu tabernaculi testimonii, fundentque filii Aaron sacerdotes sanguinem per altaris circuitum.
3:3 Et offerent de hostia pacificorum in oblationem Domino, adipem qui operit vitalia, et quidquid pinguedinis est intrinsecus :
3:4 duos renes cum adipe quo teguntur ilia, et reticulum jecoris cum renunculis.
3:5 Adolebuntque ea super altare in holocaustum, lignis igne supposito, in oblationem suavissimi odoris Domino.
3:6 Si vero de ovibus fuerit ejus oblatio et pacificorum hostia, sive masculum obtulerit, sive feminam, immaculata erunt.
3:7 Si agnum obtulerit coram Domino,
3:8 ponet manum suam super caput victim. su. : qu. immolabitur in vestibulo tabernaculi testimonii : fundentque filii Aaron sanguinem ejus per circuitum altaris.
3:9 Et offerent de pacificorum hostia sacrificium Domino : adipem et caudam totam
3:10 cum renibus, et pinguedinem qu. operit ventrem atque universa vitalia, et utrumque renunculum cum adipe qui est juxta ilia, reticulumque jecoris cum renunculis.
3:11 Et adolebit ea sacerdos super altare in pabulum ignis et oblationis Domini.
3:12 Si capra fuerit ejus oblatio, et obtulerit eam Domino,
3:13 ponet manum suam super caput ejus : immolabitque eam in introitu tabernaculi testimonii, et fundent filii Aaron sanguinem ejus per altaris circuitum.
3:14 Tollentque ex ea in pastum ignis dominici, adipem qui operit ventrem, et qui tegit universa vitalia :
3:15 duos renunculos cum reticulo, quod est super eos juxta ilia, et arvinam jecoris cum renunculis :
3:16 adolebitque ea super altare sacerdos in alimoniam ignis, et suavissimi odoris. Omnis adeps, Domini erit
3:17 jure perpetuo in generationibus, et cunctis habitaculis vestris : nec sanguinem nec adipem omnino comedetis.
4:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
4:2 Loquere filiis Isra.l : Anima, qu. peccaverit per ignorantiam, et de universis mandatis Domini, qu. pr.cepit ut non fierent, quippiam fecerit :
4:3 si sacerdos, qui unctus est, peccaverit, delinquere faciens populum, offeret pro peccato suo vitulum immaculatum Domino :
4:4 et adducet illum ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino, ponetque manum super caput ejus, et immolabit eum Domino.
4:5 Hauriet quoque de sanguine vituli, inferens illum in tabernaculum testimonii.
4:6 Cumque intinxerit digitum in sanguine, asperget eo septies coram Domino contra velum sanctuarii.
4:7 Ponetque de eodem sanguine super cornua altaris thymiamatis gratissimi Domino, quod est in tabernaculo testimonii : omnem autem reliquum sanguinem fundet in basim altaris holocausti in introitu tabernaculi.
4:8 Et adipem vituli auferet pro peccato, tam eum qui vitalia operit quam omnia qu. intrinsecus sunt :
4:9 duos renunculos et reticulum quod est super eos juxta ilia, et adipem jecoris cum renunculis,
4:10 sicut aufertur de vitulo hosti. pacificorum : et adolebit ea super altare holocausti.
4:11 Pellem vero et omnes carnes, cum capite et pedibus et intestinis et fimo,
4:12 et reliquo corpore, efferet extra castra in locum mundum, ubi cineres effundi solent : incendetque ea super lignorum struem, qu. in loco effusorum cinerum cremabuntur.\
4:13 Quod si omnis turba Isra.l ignoraverit, et per imperitiam fecerit quod contra mandatum Domini est,
4:14 et postea intellexerit peccatum suum, offeret pro peccato suo vitulum, adducetque eum ad ostium tabernaculi.
4:15 Et ponent seniores populi manus super caput ejus coram Domino. Immolatoque vitulo in conspectu Domini,
4:16 inferet sacerdos, qui unctus est, de sanguine ejus in tabernaculum testimonii,
4:17 tincto digito aspergens septies contra velum.
4:18 Ponetque de eodem sanguine in cornibus altaris, quod est coram Domino in tabernaculo testimonii : reliquum autem sanguinem fundet juxta basim altaris holocaustorum, quod est in ostio tabernaculi testimonii.
4:19 Omnemque ejus adipem tollet, et adolebit super altare :
4:20 sic faciens et de hoc vitulo quomodo fecit et prius : et rogante pro eis sacerdote, propitius erit eis Dominus.
4:21 Ipsum autem vitulum efferet extra castra, atque comburet sicut et priorem vitulum : quia est pro peccato multitudinis.\
4:22 Si peccaverit princeps, et fecerit unum e pluribus per ignorantiam, quod Domini lege prohibetur :
4:23 et postea intellexerit peccatum suum, offeret hostiam Domino, hircum de capris immaculatum.
4:24 Ponetque manum suam super caput ejus : cumque immolaverit eum in loco ubi solet mactari holocaustum coram Domino, quia pro peccato est,
4:25 tinget sacerdos digitum in sanguine hosti. pro peccato, tangens cornua altaris holocausti, et reliquum fundens ad basim ejus.
4:26 Adipem vero adolebit supra, sicut in victimis pacificorum fieri solet : rogabitque pro eo sacerdos, et pro peccato ejus, et dimittetur ei.\
4:27 Quod si peccaverit anima per ignorantiam, de populo terr., ut faciat quidquam de his, qu. Domini lege prohibentur, atque delinquat,
4:28 et cognoverit peccatum suum, offeret capram immaculatam.
4:29 Ponetque manum super caput hosti. qu. pro peccato est, et immolabit eam in loco holocausti.
4:30 Tolletque sacerdos de sanguine in digito suo : et tangens cornua altaris holocausti, reliquum fundet ad basim ejus.
4:31 Omnem autem adipem auferens, sicut auferri solet de victimis pacificorum, adolebit super altare in odorem suavitatis Domino : rogabitque pro eo, et dimittetur ei.
4:32 Sin autem de pecoribus obtulerit victimam pro peccato, ovem scilicet immaculatam :
4:33 ponet manum super caput ejus, et immolabit eam in loco ubi solent c.di holocaustorum hosti..
4:34 Sumetque sacerdos de sanguine ejus digito suo, et tangens cornua altaris holocausti, reliquum fundet ad basim ejus.
4:35 Omnem quoque adipem auferens, sicut auferri solet adeps arietis, qui immolatur pro pacificis, cremabit super altare in incensum Domini : rogabitque pro eo, et pro peccato ejus, et dimittetur ei.
5:1 Si peccaverit anima, et audierit vocem jurantis, testisque fuerit quod aut ipse vidit, aut conscius est : nisi indicaverit, portabit iniquitatem suam.
5:2 Anima qu. tetigerit aliquid immundum, sive quod occisum a bestia est, aut per se mortuum, aut quodlibet aliud reptile : et oblita fuerit immunditi. su., rea est, et deliquit :
5:3 et si tetigerit quidquam de immunditia hominis juxta omnem impuritatem, qua pollui solet, oblitaque cognoverit postea, subjacebit delicto.\
5:4 Anima, qu. juraverit, et protulerit labiis suis, ut vel male quid faceret, vel bene, et idipsum juramento et sermone firmaverit, oblitaque postea intellexerit delictum suum,
5:5 agat poenitentiam pro peccato,
5:6 et offerat de gregibus agnam sive capram, orabitque pro ea sacerdos et pro peccato ejus.
5:7 Sin autem non potuerit offerre pecus, offerat duos turtures, vel duos pullos columbarum Domino, unum pro peccato, et alterum in holocaustum,
5:8 dabitque eos sacerdoti : qui primum offerens pro peccato, retorquebit caput ejus ad pennulas, ita ut collo h.reat, et non penitus abrumpatur.
5:9 Et asperget de sanguine ejus parietem altaris ; quidquid autem reliquum fuerit, faciet distillare ad fundamentum ejus, quia pro peccato est.
5:10 Alterum vero adolebit in holocaustum, ut fieri solet : rogabitque pro eo sacerdos et pro peccato ejus, et dimittetur ei.
5:11 Quod si non quiverit manus ejus duos offerre turtures, aut duos pullos columbarum, offeret pro peccato suo simil. partem ephi decimam : non mittet in eam oleum, nec thuris aliquid imponet, quia pro peccato est.
5:12 Tradetque eam sacerdoti : qui plenum ex ea pugillum hauriens, cremabit super altare in monimentum ejus qui obtulerit,
5:13 rogans pro illo et expians : reliquam vero partem ipse habebit in munere.\
5:14 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
5:15 Anima si pr.varicans c.remonias, per errorem, in his qu. Domino sunt sanctificata, peccaverit, offeret pro delicto suo arietem immaculatum de gregibus, qui emi potest duobus siclis, juxta pondus sanctuarii :
5:16 ipsumque quod intulit damni restituet, et quintam partem ponet supra, tradens sacerdoti, qui rogabit pro eo offerens arietem, et dimittetur ei.
5:17 Anima si peccaverit per ignorantiam, feceritque unum ex his qu. Domini lege prohibentur, et peccati rea intellexerit iniquitatem suam,
5:18 offeret arietem immaculatum de gregibus sacerdoti, juxta mensuram .stimationemque peccati : qui orabit pro eo, quia nesciens fecerit : et dimittetur ei,
5:19 quia per errorem deliquit in Dominum.
6:1 Locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
6:2 Anima qu. peccaverit, et contempto Domino, negaverit proximo suo depositum quod fidei ejus creditum fuerat, vel vi aliquid extorserit, aut calumniam fecerit,
6:3 sive rem perditam invenerit, et inficians insuper pejeraverit, et quodlibet aliud ex pluribus fecerit, in quibus solent peccare homines,
6:4 convicta delicti,
6:5 reddet omnia, qu. per fraudem voluit obtinere, integra, et quintam insuper partem domino cui damnum intulerat.
6:6 Pro peccato autem suo offeret arietem immaculatum de grege, et dabit eum sacerdoti, juxta .stimationem mensuramque delicti :
6:7 qui rogabit pro eo coram Domino, et dimittetur illi pro singulis qu. faciendo peccavit.\
6:8 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
6:9 Pr.cipe Aaron et filiis ejus : H.c est lex holocausti : cremabitur in altari tota nocte usque mane : ignis ex eodem altari erit.
6:10 Vestietur tunica sacerdos et feminalibus lineis : tolletque cineres, quos vorans ignis exussit, et ponens juxta altare,
6:11 spoliabitur prioribus vestimentis, indutusque aliis, efferret eos extra castra, et in loco mundissimo usque ad favillam consumi faciet.
6:12 Ignis autem in altari semper ardebit, quem nutriet sacerdos subjiciens ligna mane per singulos dies, et imposito holocausto, desuper adolebit adipes pacificorum.
6:13 Ignis est iste perpetuus, qui numquam deficiet in altari.
6:14 H.c est lex sacrificii et libamentorum, qu. offerent filii Aaron coram Domino, et coram altari.
6:15 Tollet sacerdos pugillum simil., qu. conspersa est oleo, et totum thus, quod super similam positum est : adolebitque illud in altari in monimentum odoris suavissimi Domino :
6:16 reliquam autem partem simil. comedet Aaron cum filiis suis, absque fermento : et comedet in loco sancto atrii tabernaculi.
6:17 Ideo autem non fermentabitur, quia pars ejus in Domini offertur incensum. Sanctum sanctorum erit, sicut pro peccato atque delicto.
6:18 Mares tantum stirpis Aaron comedent illud. Legitimum ac sempiternum erit in generationibus vestris de sacrificiis Domini : omnis qui tetigerit illa, sanctificabitur.
6:19 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
6:20 H.c est oblatio Aaron, et filiorum ejus, quam offerre debent Domino in die unctionis su.. Decimam partem ephi offerent simil. in sacrificio sempiterno, medium ejus mane, et medium ejus vespere :
6:21 qu. in sartagine oleo conspersa frigetur. Offeret autem eam calidam in odorem suavissimum Domino
6:22 sacerdos, qui jure patri successerit, et tota cremabitur in altari.
6:23 Omne enim sacrificium sacerdotum igne consumetur, nec quisquam comedet ex eo.\
6:24 Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens :
6:25 Loquere Aaron et filiis ejus : Ista est lex hosti. pro peccato : in loco ubi offertur holocaustum, immolabitur coram Domino. Sanctum sanctorum est.
6:26 Sacerdos, qui offert, comedet eam in loco sancto, in atrio tabernaculi.
6:27 Quidquid tetigerit carnes ejus, sanctificabitur. Si de sanguine illius vestis fuerit aspersa, lavabitur in loco sancto.
6:28 Vas autem fictile, in quo cocta est, confringetur ; quod si vas .neum fuerit, defricabitur, et lavabitur aqua.
6:29 Omnis masculus de genere sacerdotali vescetur de carnibus ejus, quia Sanctum sanctorum est.
6:30 Hostia enim qu. c.ditur pro peccato, cujus sanguis infertur in tabernaculum testimonii ad expiandum in sanctuario, non comedetur, sed comburetur igni.
7:1 H.c quoque lex hosti. pro delicto, Sancta sanctorum est :
7:2 idcirco ubi immolabitur holocaustum, mactabitur et victima pro delicto : sanguis ejus per gyrum altaris fundetur.
7:3 Offerent ex ea caudam et adipem qui operit vitalia :
7:4 duos renunculos, et pinguedinem qu. juxta ilia est, reticulumque jecoris cum renunculis.
7:5 Et adolebit ea sacerdos super altare : incensum est Domini pro delicto.
7:6 Omnis masculus de sacerdotali genere, in loco sancto vescetur his carnibus, quia Sanctum sanctorum est.
7:7 Sicut pro peccato offertur hostia, ita et pro delicto : utriusque hosti. lex una erit : ad sacerdotem, qui eam obtulerit, pertinebit.
7:8 Sacerdos qui offert holocausti victimam, habebit pellem ejus.
7:9 Et omne sacrificium simil., quod coquitur in clibano, et quidquid in craticula, vel in sartagine pr.paratur, ejus erit sacerdotis a quo offertur :
7:10 sive oleo conspersa, sive arida fuerint, cunctis filiis Aaron mensura .qua per singulos dividetur.\
7:11 H.c est lex hosti. pacificorum qu. offertur Domino.
7:12 Si pro gratiarum actione oblatio fuerit, offerent panes absque fermento conspersos oleo, et lagana azyma uncta oleo, coctamque similam, et collyridas olei admistione conspersas :
7:13 panes quoque fermentatos cum hostia gratiarum, qu. immolatur pro pacificis :
7:14 ex quibus unus pro primitiis offeretur Domino, et erit sacerdotis qui fundet hosti. sanguinem,
7:15 cujus carnes eadem comedentur die, nec remanebit ex eis quidquam usque mane.
7:16 Si voto, vel sponte quispiam obtulerit hostiam, eadem similiter edetur die : sed et si quid in crastinum remanserit, vesci licitum est :
7:17 quidquid autem tertius invenerit dies, ignis absumet.
7:18 Si quis de carnibus victim. pacificorum die tertio comederit, irrita fiet oblatio, nec proderit offerenti : quin potius qu.cumque anima tali se edulio contaminaverit, pr.varicationis rea erit.
7:19 Caro, qu. aliquid tetigerit immundum, non comedetur, sed comburetur igni : qui fuerit mundus, vescetur ex ea.
7:20 Anima polluta qu. ederit de carnibus hosti. pacificorum, qu. oblata est Domino, peribit de populis suis.
7:21 Et qu. tetigerit immunditiam hominis, vel jumenti, sive omnis rei qu. polluere potest, et comederit de hujuscemodi carnibus, interibit de populis suis.\
7:22 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
7:23 Loquere filiis Isra.l : Adipem ovis, et bovis, et capr. non comedetis.
7:24 Adipem cadaveris morticini, et ejus animalis, quod a bestia captum est, habebitis in varios usus.
7:25 Si quis adipem, qui offerri debet in incensum Domini, comederit, peribit de populo suo.
7:26 Sanguinem quoque omnis animalis non sumetis in cibo, tam de avibus quam de pecoribus.
7:27 Omnis anima, qu. ederit sanguinem, peribit de populis suis.\
7:28 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
7:29 Loquere filiis Isra.l, dicens : Qui offert victimam pacificorum Domino, offerat simul et sacrificium, id est, libamenta ejus.
7:30 Tenebit manibus adipem hosti., et pectusculum : cumque ambo oblata Domino consecraverit, tradet sacerdoti,
7:31 qui adolebit adipem super altare, pectusculum autem erit Aaron et filiorum ejus.
7:32 Armus quoque dexter de pacificorum hostiis cedet in primitias sacerdotis.
7:33 Qui obtulerit sanguinem et adipem filiorum Aaron, ipse habebit et armum dextrum in portione sua.
7:34 Pectusculum enim elevationis, et armum separationis, tuli a filiis Isra.l de hostiis eorum pacificis, et dedi Aaron sacerdoti, et filiis ejus, lege perpetua, ab omni populo Isra.l.
7:35 H.c est unctio Aaron et filiorum ejus in c.remoniis Domini die qua obtulit eos Moyses, ut sacerdotio fungerentur,
7:36 et qu. pr.cepit eis dari Dominus a filiis Isra.l religione perpetua in generationibus suis.
7:37 Ista est lex holocausti, et sacrificii pro peccato atque delicto, et pro consecratione et pacificorum victimis,
7:38 quam constituit Dominus Moysi in monte Sinai, quando mandavit filiis Isra.l ut offerrent oblationes suas Domino in deserto Sinai.
8:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
8:2 Tolle Aaron cum filiis suis, vestes eorum, et unctionis oleum, vitulum pro peccato, duos arietes, canistrum cum azymis :
8:3 et congregabis omnem coetum ad ostium tabernaculi.
8:4 Fecit Moyses ut Dominus imperaverat. Congregataque omni turba ante fores tabernaculi,
8:5 ait : Iste est sermo, quem jussit Dominus fieri.
8:6 Statimque obtulit Aaron et filios ejus. Cumque lavisset eos,
8:7 vestivit pontificem subucula linea, accingens eum balteo, et induens eum tunica hyacinthina, et desuper humerale imposuit,
8:8 quod astringens cingulo aptavit rationali, in quo erat Doctrina et Veritas.
8:9 Cidari quoque texit caput : et super eam, contra frontem, posuit laminam auream consecratam in sanctificatione, sicut pr.ceperat ei Dominus.
8:10 Tulit et unctionis oleum, quo linivit tabernaculum cum omni supellectili sua.
8:11 Cumque sanctificans aspersisset altare septem vicibus, unxit illud, et omnia vasa ejus, labrumque cum basi sua sanctificavit oleo.
8:12 Quod fundens super caput Aaron, unxit eum, et consecravit :
8:13 filios quoque ejus oblatos vestivit tunicis lineis, et cinxit balteis, imposuitque mitras, ut jusserat Dominus.\
8:14 Obtulit et vitulum pro peccato : cumque super caput ejus posuisset Aaron et filii ejus manus suas,
8:15 immolavit eum, hauriens sanguinem, et tincto digito, tetigit cornua altaris per gyrum : quo expiato et sanctificato, fudit reliquum sanguinem ad fundamenta ejus.
8:16 Adipem vero qui erat super vitalia, et reticulum jecoris, duosque renunculos, cum arvinulis suis, adolevit super altare :
8:17 vitulum cum pelle, et carnibus, et fimo, cremans extra castra, sicut pr.ceperat Dominus.
8:18 Obtulit et arietem in holocaustum : super cujus caput cum imposuissent Aaron et filii ejus manus suas,
8:19 immolavit eum, et fudit sanguinem ejus per circuitum altaris.
8:20 Ipsumque arietem in frusta concidens, caput ejus, et artus, et adipem adolevit igni,
8:21 lotis prius intestinis et pedibus : totumque simul arietem incendit super altare, eo quod esset holocaustum suavissimi odoris Domino, sicut pr.ceperat ei.
8:22 Obtulit et arietem secundum in consecratione sacerdotum, posueruntque super caput ejus Aaron et filii ejus manus suas :
8:23 quem cum immolasset Moyses, sumens de sanguine ejus, tetigit extremum auricul. dextr. Aaron, et pollicem manus ejus dextr., similiter et pedis.
8:24 Obtulit et filios Aaron : cumque de sanguine arietis immolati tetigisset extremum auricul. singulorum dextr., et pollices manus ac pedis dextri, reliquum fudit super altare per circuitum :
8:25 adipem vero, et caudam, omnemque pinguedinem qu. operit intestina, reticulumque jecoris, et duos renes cum adipibus suis et armo dextro separavit.\
8:26 Tollens autem de canistro azymorum, quod erat coram Domino, panem absque fermento, et collyridam conspersam oleo, laganumque, posuit super adipes, et armum dextrum,
8:27 tradens simul omnia Aaron et filiis ejus. Qui postquam levaverunt ea coram Domino,
8:28 rursum suscepta de manibus eorum, adolevit super altare holocausti, eo quod consecrationis esset oblatio, in odorem suavitatis, sacrificii Domino.
8:29 Tulitque pectusculum, elevans illud coram Domino, de ariete consecrationis in partem suam, sicut pr.ceperat ei Dominus.\
8:30 Assumensque unguentum, et sanguinem qui erat in altari, aspersit super Aaron et vestimenta ejus, et super filios illius ac vestes eorum.
8:31 Cumque sanctificasset eos in vestitu suo, pr.cepit eis, dicens : Coquite carnes ante fores tabernaculi, et ibi comedite eas ; panes quoque consecrationis edite, qui positi sunt in canistro, sicut pr.cepit mihi Dominus, dicens : Aaron et filii ejus comedent eos :
8:32 quidquid autem reliquum fuerit de carne et panibus, ignis absumet.
8:33 De ostio quoque tabernaculi non exibitis septem diebus, usque ad diem quo complebitur tempus consecrationis vestr. ; septem enim diebus finitur consecratio :
8:34 sicut et impr.sentiarum factum est, ut ritus sacrificii compleretur.
8:35 Die ac nocte manebitis in tabernaculo observantes custodias Domini, ne moriamini : sic enim mihi pr.ceptum est.
8:36 Feceruntque Aaron et filii ejus cuncta qu. locutus est Dominus per manum Moysi.
9:1 Facto autem octavo die, vocavit Moyses Aaron, et filios ejus, ac majores natu Isra.l, dixitque ad Aaron :
9:2 Tolle de armento vitulum pro peccato, et arietem in holocaustum, utrumque immaculatum, et offer illos coram Domino.
9:3 Et ad filios Isra.l loqueris : Tollite hircum pro peccato, et vitulum, atque agnum, anniculos, et sine macula in holocaustum,
9:4 bovem et arietem pro pacificis : et immolate eos coram Domino, in sacrificio singulorum similam conspersam oleo offerentes : hodie enim Dominus apparebit vobis.
9:5 Tulerunt ergo cuncta qu. jusserat Moyses ad ostium tabernaculi : ubi cum omnis multitudo astaret,
9:6 ait Moyses : Iste est sermo, quem pr.cepit Dominus : facite, et apparebit vobis gloria ejus.
9:7 Et dixit ad Aaron : Accede ad altare, et immola pro peccato tuo : offer holocaustum, et deprecare pro te et pro populo : cumque mactaveris hostiam populi, ora pro eo, sicut pr.cepit Dominus.\
9:8 Statimque Aaron accedens ad altare, immolavit vitulum pro peccato suo :
9:9 cujus sanguinem obtulerunt ei filii sui : in quo tingens digitum, tetigit cornua altaris, et fudit residuum ad basim ejus.
9:10 Adipemque, et renunculos, ac reticulum jecoris, qu. sunt pro peccato, adolevit super altare, sicut pr.ceperat Dominus Moysi :
9:11 carnes vero et pellem ejus extra castra combussit igni.
9:12 Immolavit et holocausti victimam : obtuleruntque ei filii sui sanguinem ejus, quem fudit per altaris circuitum.
9:13 Ipsam etiam hostiam in frusta concisam, cum capite et membris singulis obtulerunt ; qu. omnia super altare cremavit igni,
9:14 lotis aqua prius intestinis et pedibus.\
9:15 Et pro peccato populi offerens, mactavit hircum : expiatoque altari,
9:16 fecit holocaustum,
9:17 addens in sacrificio libamenta, qu. pariter offeruntur, et adolens ea super altare, absque c.remoniis holocausti matutini.
9:18 Immolavit et bovem atque arietem, hostias pacificas populi : obtuleruntque ei filii sui sanguinem, quem fudit super altare in circuitum.
9:19 Adipem autem bovis, et caudam arietis, renunculosque cum adipibus suis, et reticulum jecoris,
9:20 posuerunt super pectora : cumque cremati essent adipes super altare,
9:21 pectora eorum, et armos dextros separavit Aaron, elevans coram Domino, sicut pr.ceperat Moyses.\
9:22 Et extendens manus ad populum, benedixit ei. Sicque completis hostiis pro peccato, et holocaustis, et pacificis, descendit.
9:23 Ingressi autem Moyses et Aaron in tabernaculum testimonii, et deinceps egressi, benedixerunt populo. Apparuitque gloria Domini omni multitudini :
9:24 et ecce egressus ignis a Domino, devoravit holocaustum, et adipes qui erant super altare. Quod cum vidissent turb., laudaverunt Dominum, ruentes in facies suas.
10:1 Arreptisque Nadab et Abiu filii Aaron thuribulis, posuerunt ignem, et incensum desuper, offerentes coram Domino ignem alienum : quod eis pr.ceptum non erat.
10:2 Egressusque ignis a Domino, devoravit eos, et mortui sunt coram Domino.
10:3 Dixitque Moyses ad Aaron : Hoc est quod locutus est Dominus : Sanctificabor in iis qui appropinquant mihi, et in conspectu omnis populi glorificabor. Quod audiens tacuit Aaron.
10:4 Vocatis autem Moyses Misa.le et Elisaphan filiis Oziel, patrui Aaron, ait ad eos : Ite, et tollite fratres vestros de conspectu sanctuarii, et asportate extra castra.
10:5 Confestimque pergentes, tulerunt eos sicut jacebant, vestitos lineis tunicis, et ejecerunt foras, ut sibi fuerat imperatum.
10:6 Locutusque est Moyses ad Aaron, et ad Eleazar, et Ithamar, filios ejus : Capita vestra nolite nudare, et vestimenta nolite scindere, ne forte moriamini, et super omnem coetum oriatur indignatio. Fratres vestri, et omnis domus Isra.l, plangant incendium quod Dominus suscitavit :
10:7 vos autem non egrediemini fores tabernaculi, alioquin peribitis : oleum quippe sanct. unctionis est super vos. Qui fecerunt omnia juxta pr.ceptum Moysi.
10:8 Dixit quoque Dominus ad Aaron :
10:9 Vinum, et omne quod inebriare potest, non bibetis tu et filii tui, quando intratis in tabernaculum testimonii, ne moriamini : quia pr.ceptum sempiternum est in generationes vestras :
10:10 et ut habeatis scientiam discernendi inter sanctum et profanum, inter pollutum et mundum ;
10:11 doceatisque filios Isra.l omnia legitima mea qu. locutus est Dominus ad eos per manum Moysi.\
10:12 Locutusque est Moyses ad Aaron, et ad Eleazar, et Ithamar, filios ejus, qui erant residui : Tollite sacrificium, quod remansit de oblatione Domini, et comedite illud absque fermento juxta altare, quia Sanctum sanctorum est.
10:13 Comedetis autem in loco sancto : quod datum est tibi et filiis tuis de oblationibus Domini, sicut pr.ceptum est mihi.
10:14 Pectusculum quoque quod oblatum est, et armum qui separatus est, edetis in loco mundissimo tu et filii tui, et fili. tu. tecum : tibi enim ac liberis tuis reposita sunt de hostiis salutaribus filiorum Isra.l :
10:15 eo quod armum et pectus, et adipes qui cremantur in altari, elevaverunt coram Domino, et pertineant ad te, et ad filios tuos, lege perpetua, sicut pr.cepit Dominus.
10:16 Inter h.c, hircum, qui oblatus fuerat pro peccato, cum qu.reret Moyses, exustum reperit : iratusque contra Eleazar et Ithamar filios Aaron, qui remanserant, ait :
10:17 Cur non comedistis hostiam pro peccato in loco sancto, qu. Sancta sanctorum est, et data vobis ut portetis iniquitatem multitudinis, et rogetis pro ea in conspectu Domini,
10:18 pr.sertim cum de sanguine illius non sit illatum intra sancta, et comedere debueritis eam in Sanctuario, sicut pr.ceptum est mihi ?
10:19 Respondit Aaron : Oblata est hodie victima pro peccato, et holocaustum coram Domino : mihi autem accidit quod vides ; quomodo potui comedere eam, aut placere Domino in c.remoniis mente lugubri ?
10:20 Quod cum audisset Moyses, recepit satisfactionem.
11:1 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :
11:2 Dicite filiis Isra.l : H.c sunt animalia qu. comedere debetis de cunctis animantibus terr. :
11:3 omne quod habet divisam ungulam, et ruminat in pecoribus, comedetis.
11:4 Quidquid autem ruminat quidem, et habet ungulam, sed non dividit eam, sicut camelus et cetera, non comedetis illud, et inter immunda reputabitis.
11:5 Choerogryllus qui ruminat, ungulamque non dividit, immundus est.
11:6 Lepus quoque : nam et ipse ruminat, sed ungulam non dividit.
11:7 Et sus : qui cum ungulam dividat, non ruminat.
11:8 Horum carnibus non vescemini, nec cadavera contingetis, quia immunda sunt vobis.\
11:9 H.c sunt qu. gignuntur in aquis, et vesci licitum est : omne quod habet pinnulas et squamas, tam in mari quam in fluminibus et stagnis, comedetis.
11:10 Quidquid autem pinnulas et squamas non habet, eorum qu. in aquis moventur et vivunt, abominabile vobis,
11:11 execrandumque erit : carnes eorum non comedetis, et morticina vitabitis.
11:12 Cuncta qu. non habent pinnulas et squamas in aquis, polluta erunt.\
11:13 H.c sunt qu. de avibus comedere non debetis, et vitanda sunt vobis : aquilam, et gryphem, et hali.etum,
11:14 et milvum ac vulturem juxta genus suum,
11:15 et omne corvini generis in similitudinem suam,
11:16 struthionem, et noctuam, et larum, et accipitrem juxta genus suum :
11:17 bubonem, et mergulum, et ibin,
11:18 et cygnum, et onocrotalum, et porphyrionem,
11:19 herodionem, et charadrion juxta genus suum, upupam quoque, et vespertilionem.\
11:20 Omne de volucribus quod graditur super quatuor pedes, abominabile erit vobis.
11:21 Quidquid autem ambulat quidem super quatuor pedes, sed habet longiora retro crura, per qu. salit super terram,
11:22 comedere debetis, ut est bruchus in genere suo, et attacus atque ophiomachus, ac locusta, singula juxta genus suum.
11:23 Quidquid autem ex volucribus quatuor tantum habet pedes, execrabile erit vobis :
11:24 et quicumque morticina eorum tetigerit, polluetur, et erit immundus usque ad vesperum :
11:25 et si necesse fuerit ut portet quippiam horum mortuum, lavabit vestimenta sua, et immundus erit usque ad occasum solis.
11:26 Omne animal quod habet quidem ungulam, sed non dividit eam, nec ruminat, immundum erit : et qui tetigerit illud, contaminabitur.
11:27 Quod ambulat super manus ex cunctis animantibus, qu. incedunt quadrupedia, immundum erit : qui tetigerit morticina eorum, polluetur usque ad vesperum.
11:28 Et qui portaverit hujuscemodi cadavera, lavabit vestimenta sua, et immundus erit usque ad vesperum : quia omnia h.c immunda sunt vobis.
11:29 H.c quoque inter polluta reputabuntur de his qu. moventur in terra, mustela et mus et crocodilus, singula juxta genus suum,
11:30 mygale, et cham.leon, et stellio, et lacerta, et talpa.\
11:31 Omnia h.c immunda sunt. Qui tetigerit morticina eorum, immundus erit usque ad vesperum :
11:32 et super quod ceciderit quidquam de morticinis eorum, polluetur, tam vas ligneum et vestimentum, quam pelles et cilicia : et in quocumque fit opus, tingentur aqua, et polluta erunt usque ad vesperum, et sic postea mundabuntur.
11:33 Vas autem fictile, in quod horum quidquam intro ceciderit, polluetur, et idcirco frangendum est.
11:34 Omnis cibus, quem comedetis, si fusa fuerit super eum aqua, immundus erit : et omne liquens quod bibitur de universo vase, immundum erit.
11:35 Et quidquid de morticinis hujuscemodi ceciderit super illud, immundum erit : sive clibani, sive chytropodes, destruentur, et immundi erunt.
11:36 Fontes vero et cistern., et omnis aquarum congregatio munda erit. Qui morticinum eorum tetigerit, polluetur.
11:37 Si ceciderit super sementem, non polluet eam.
11:38 Si autem quispiam aqua sementem perfuderit, et postea morticinis tacta fuerit, illico polluetur.
11:39 Si mortuum fuerit animal, quod licet vobis comedere, qui cadaver ejus tetigerit, immundus erit usque ad vesperum :
11:40 et qui comederit ex eo quippiam, sive portaverit, lavabit vestimenta sua, et immundus erit usque ad vesperum.
11:41 Omne quod reptat super terram, abominabile erit, nec assumetur in cibum.
11:42 Quidquid super pectus quadrupes graditur, et multos habet pedes, sive per humum trahitur, non comedetis, quia abominabile est.
11:43 Nolite contaminare animas vestras, nec tangatis quidquam eorum, ne immundi sitis.
11:44 Ego enim sum Dominus Deus vester : sancti estote, quia ego sanctus sum. Ne polluatis animas vestras in omni reptili quod movetur super terram.
11:45 Ego enim sum Dominus, qui eduxi vos de terra .gypti, ut essem vobis in Deum. Sancti eritis, quia ego sanctus sum.
11:46 Ista est lex animantium ac volucrum, et omnis anim. viventis, qu. movetur in aqua, et reptat in terra,
11:47 ut differentias noveritis mundi et immundi, et sciatis quid comedere et quid respuere debeatis.
12:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
12:2 Loquere filiis Isra.l, et dices ad eos : Mulier, si suscepto semine pepererit masculum, immunda erit septem diebus juxta dies separationis menstru..
12:3 Et die octavo circumcidetur infantulus :
12:4 ipsa vero triginta tribus diebus manebit in sanguine purificationis su.. Omne sanctum non tanget, nec ingredietur in sanctuarium, donec impleantur dies purificationis su..
12:5 Sin autem feminam pepererit, immunda erit duabus hebdomadibus juxta ritum fluxus menstrui, et sexaginta sex diebus manebit in sanguine purificationis su..
12:6 Cumque expleti fuerint dies purificationis su., pro filio sive pro filia, deferet agnum anniculum in holocaustum, et pullum columb. sive turturem pro peccato, ad ostium tabernaculi testimonii, et tradet sacerdoti,
12:7 qui offeret illa coram Domino, et orabit pro ea, et sic mundabitur a profluvio sanguinis sui : ista est lex parientis masculum aut feminam.
12:8 Quod si non invenerit manus ejus, nec potuerit offerre agnum, sumet duos turtures vel duos pullos columbarum, unum in holocaustum, et alterum pro peccato : orabitque pro ea sacerdos, et sic mundabitur.
13:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, et Aaron, dicens :
13:2 Homo, in cujus cute et carne ortus fuerit diversus color, sive pustula, aut quasi lucens quippiam, id est, plaga lepr., adducetur ad Aaron sacerdotem, vel ad unum quemlibet filiorum ejus.
13:3 Qui cum viderit lepram in cute, et pilos in album mutatos colorem, ipsamque speciem lepr. humiliorem cute et carne reliqua : plaga lepr. est, et ad arbitrium ejus separabitur.\
13:4 Sin autem lucens candor fuerit in cute, nec humilior carne reliqua, et pili coloris pristini, recludet eum sacerdos septem diebus :
13:5 et considerabit die septimo : et siquidem lepra ultra non creverit, nec transierit in cute priores terminos, rursum recludet eum septem diebus aliis.
13:6 Et die septimo contemplabitur : si obscurior fuerit lepra, et non creverit in cute, mundabit eum, quia scabies est : lavabitque homo vestimenta sua, et mundus erit.
13:7 Quod si postquam a sacerdote visus est, et redditus munditi., iterum lepra creverit : adducetur ad eum,
13:8 et immunditi. condemnabitur.\
13:9 Plaga lepr. si fuerit in homine, adducetur ad sacerdotem,
13:10 et videbit eum. Cumque color albus in cute fuerit, et capillorum mutaverit aspectum, ipsa quoque caro viva apparuerit :
13:11 lepra vetustissima judicabitur, atque inolita cuti. Contaminabit itaque eum sacerdos, et non recludet, quia perspicu. immunditi. est.
13:12 Sin autem effloruerit discurrens lepra in cute, et operuerit omnem cutem a capite usque ad pedes, quidquid sub aspectum oculorum cadit,
13:13 considerabit eum sacerdos, et teneri lepra mundissima judicabit : eo quod omnis in candorem versa sit, et idcirco homo mundus erit.
13:14 Quando vero caro vivens in eo apparuerit,
13:15 tunc sacerdotis judicio polluetur, et inter immundos reputabitur : caro enim viva, si lepra aspergitur, immunda est.
13:16 Quod si rursum versa fuerit in alborem, et totum hominem operuerit,
13:17 considerabit eum sacerdos, et mundum esse decernet.\
13:18 Caro autem et cutis in qua ulcus natum est, et sanatum,
13:19 et in loco ulceris cicatrix alba apparuerit, sive subrufa, adducetur homo ad sacerdotem.
13:20 Qui cum viderit locum lepr. humiliorem carne reliqua, et pilos versos in candorem, contaminabit eum : plaga enim lepr. orta est in ulcere.
13:21 Quod si pilus coloris est pristini, et cicatrix subobscura, et vicina carne non est humilior, recludet eum septem diebus :
13:22 et si quidem creverit, adjudicabit eum lepr. ;
13:23 sin autem steterit in loco suo, ulceris est cicatrix, et homo mundus erit.\
13:24 Caro autem et cutis, quam ignis exusserit, et sanata albam sive rufam habuerit cicatricem,
13:25 considerabit eam sacerdos : et ecce versa est in alborem, et locus ejus reliqua cute est humilior, contaminabit eum, quia plaga lepr. in cicatrice orta est.
13:26 Quod si pilorum color non fuerit immutatus, nec humilior plaga carne reliqua, et ipsa lepr. species fuerit subobscura, recludet eum septem diebus,
13:27 et die septimo contemplabitur : si creverit in cute lepra, contaminabit eum.
13:28 Sin autem in loco suo candor steterit non satis clarus, plaga combustionis est, et idcirco mundabitur, quia cicatrix est combustur..\
13:29 Vir, sive mulier, in cujus capite vel barba germinaverit lepra, videbit eos sacerdos.
13:30 Et siquidem humilior fuerit locus carne reliqua, et capillus flavus, solitoque subtilior, contaminabit eos, quia lepra capitis ac barb. est.
13:31 Sin autem viderit locum macul. .qualem vicin. carni, et capillum nigrum : recludet eum septem diebus,
13:32 et die septimo intuebitur. Si non creverit macula, et capillus sui coloris est, et locus plag. carni reliqu. .qualis :
13:33 radetur homo absque loco macul., et includetur septem diebus aliis.
13:34 Si die septimo visa fuerit stetisse plaga in loco suo, nec humilior carne reliqua, mundabit eum : lotisque vestibus suis, mundus erit.
13:35 Sin autem post emundationem rursus creverit macula in cute,
13:36 non qu.ret amplius utrum capillus in flavum colorem sit immutatus, quia aperte immundus est.
13:37 Porro si steterit macula, et capilli nigri fuerint, noverit hominem sanatum esse, et confidenter eum pronuntiet mundum.\
13:38 Vir, sive mulier, in cujus cute candor apparuerit,
13:39 intuebitur eos sacerdos. Si deprehenderit subobscurum alborem lucere in cute, sciat non esse lepram, sed maculam coloris candidi, et hominem mundum.\
13:40 Vir, de cujus capite capilli fluunt, calvus et mundus est :
13:41 et si a fronte ceciderint pili, recalvaster et mundus est.
13:42 Sin autem in calvitio sive in recalvatione albus vel rufus color fuerit exortus,
13:43 et hoc sacerdos viderit, condemnabit eum haud dubie lepr., qu. orta est in calvitio.
13:44 Quicumque ergo maculatus fuerit lepra, et separatus est ad arbitrium sacerdotis,
13:45 habebit vestimenta dissuta, caput nudum, os veste contectum, contaminatum ac sordidum se clamabit.
13:46 Omni tempore quo leprosus est et immundus, solus habitabit extra castra.\
13:47 Vestis lanea sive linea, qu. lepram habuerit,
13:48 in stamine atque subtegmine, aut certe pellis, vel quidquid ex pelle confectum est,
13:49 si alba vel rufa macula fuerit infecta, lepra reputabitur, ostendeturque sacerdoti :
13:50 qui consideratam recludet septem diebus :
13:51 et die septimo rursus aspiciens, si deprehenderit crevisse, lepra perseverans est : pollutum judicabit vestimentum, et omne in quo fuerit inventa :
13:52 et idcirco comburetur flammis.
13:53 Quod si eam viderit non crevisse,
13:54 pr.cipiet, et lavabunt id in quo lepra est, recludetque illud septem diebus aliis.
13:55 Et cum viderit faciem quidem pristinam non reversam, nec tamen crevisse lepram, immundum judicabit, et igne comburet, eo quod infusa sit in superficie vestimenti, vel per totum, lepra.
13:56 Sin autem obscurior fuerit locus lepr., postquam vestis est lota, abrumpet eum, et a solido dividet.
13:57 Quod si ultra apparuerit in his locis, qu. prius immaculata erant, lepra volatilis et vaga, debet igne comburi.
13:58 Si cessaverit, lavabit aqua ea, qu. pura sunt, secundo, et munda erunt.
13:59 Ista est lex lepr. vestimenti lanei et linei, staminis, atque subtegminis, omnisque supellectilis pellice., quomodo mundari debeat, vel contaminari.
14:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
14:2 Hic est ritus leprosi, quando mundandus est. Adducetur ad sacerdotem :
14:3 qui egressus de castris, cum invenerit lepram esse mundatam,
14:4 pr.cipiet ei, qui purificatur, ut offerat duos passeres vivos pro se, quibus vesci licitum est, et lignum cedrinum, vermiculumque et hyssopum.
14:5 Et unum ex passeribus immolari jubebit in vase fictili super aquas viventes :
14:6 alium autem vivum cum ligno cedrino, et cocco et hyssopo, tinget in sanguine passeris immolati,
14:7 quo asperget illum, qui mundandus est, septies, ut jure purgetur : et dimittet passerem vivum, ut in agrum avolet.
14:8 Cumque laverit homo vestimenta sua, radet omnes pilos corporis, et lavabitur aqua : purificatusque ingredietur castra, ita dumtaxat ut maneat extra tabernaculum suum septem diebus,
14:9 et die septimo radet capillos capitis, barbamque et supercilia, ac totius corporis pilos. Et lotis rursum vestibus et corpore,
14:10 die octavo assumet duos agnos immaculatos, et ovem anniculam absque macula, et tres decimas simil. in sacrificium, qu. conspersa sit oleo, et seorsum olei sextarium.
14:11 Cumque sacerdos purificans hominem, statuerit eum, et h.c omnia coram Domino in ostio tabernaculi testimonii,
14:12 tollet agnum et offeret eum pro delicto, oleique sextarium : et oblatis ante Dominum omnibus,
14:13 immolabit agnum, ubi solet immolari hostia pro peccato, et holocaustum, id est, in loco sancto. Sicut enim pro peccato, ita et pro delicto ad sacerdotem pertinet hostia : Sancta sanctorum est.
14:14 Assumensque sacerdos de sanguine hosti., qu. immolata est pro delicto, ponet super extremum auricul. dextr. ejus qui mundatur, et super pollices manus dextr. et pedis :
14:15 et de olei sextario mittet in manum suam sinistram,
14:16 tingetque digitum dextrum in eo, et asperget coram Domino septies.
14:17 Quod autem reliquum est olei in l.va manu, fundet super extremum auricul. dextr. ejus qui mundatur, et super pollices manus ac pedis dextri, et super sanguinem qui effusus est pro delicto,
14:18 et super caput ejus.
14:19 Rogabitque pro eo coram Domino, et faciet sacrificium pro peccato : tunc immolabit holocaustum,
14:20 et ponet illud in altari cum libamentis suis, et homo rite mundabitur.\
14:21 Quod si pauper est, et non potest manus ejus invenire qu. dicta sunt pro delicto, assumet agnum ad oblationem, ut roget pro eo sacerdos, decimamque partem simil. conspers. oleo in sacrificium, et olei sextarium,
14:22 duosque turtures sive duos pullos columb., quorum unus sit pro peccato, et alter in holocaustum :
14:23 offeretque ea die octavo purificationis su. sacerdoti, ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino.
14:24 Qui suscipiens agnum pro delicto et sextarium olei, levabit simul :
14:25 immolatoque agno, de sanguine ejus ponet super extremum auricul. dextr. illius qui mundatur, et super pollices manus ejus ac pedis dextri :
14:26 olei vero partem mittet in manum suam sinistram,
14:27 in quo tingens digitum dextr. manus asperget septies coram Domino :
14:28 tangetque extremum dextr. auricul. illius qui mundatur, et pollices manus ac pedis dextri, in loco sanguinis qui effusus est pro delicto :
14:29 reliquam autem partem olei, qu. est in sinistra manu, mittet super caput purificati, ut placet pro eo Dominum :
14:30 et turturem sive pullum columb. offeret,
14:31 unum pro delicto, et alterum in holocaustum cum libamentis suis.
14:32 Hoc est sacrificium leprosi, qui habere non potest omnia in emundationem sui.\
14:33 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :
14:34 Cum ingressi fueritis terram Chanaan, quam ego dabo vobis in possessionem, si fuerit plaga lepr. in .dibus,
14:35 ibit cujus est domus, nuntians sacerdoti, et dicet : Quasi plaga lepr. videtur mihi esse in domo mea.
14:36 At ille pr.cipiet ut efferant universa de domo, priusquam ingrediatur eam, et videat utrum leprosa sit, ne immunda fiant omnia qu. in domo sunt. Intrabitque postea ut consideret lepram domus :
14:37 et cum viderit in parietibus illius quasi valliculas pallore sive rubore deformes, et humiliores superficie reliqua,
14:38 egredietur ostium domus, et statim claudet illam septem diebus.
14:39 Reversusque die septimo, considerabit eam : si invenerit crevisse lepram,
14:40 jubebit erui lapides in quibus lepra est, et projici eos extra civitatem in locum immundum :
14:41 domum autem ipsam radi intrinsecus per circuitum, et spargi pulverem rasur. extra urbem in locum immundum,
14:42 lapidesque alios reponi pro his qui ablati fuerint, et luto alio liniri domum.
14:43 Sin autem postquam eruti sunt lapides, et pulvis erasus, et alia terra lita,
14:44 ingressus sacerdos viderit reversam lepram, et parietes respersos maculis, lepra est perseverans, et immunda domus :
14:45 quam statim destruent, et lapides ejus ac ligna, atque universum pulverem projicient extra oppidum in locum immundum.
14:46 Qui intraverit domum quando clausa est, immundus erit usque ad vesperum :
14:47 et qui dormierit in ea, et comederit quippiam, lavabit vestimenta sua.\
14:48 Quod si introiens sacerdos viderit lepram non crevisse in domo, postquam denuo lita fuerit, purificabit eam reddita sanitate :
14:49 et in purificationem ejus sumet duos passeres, lignumque cedrinum, et vermiculum atque hyssopum :
14:50 et immolato uno passere in vase fictili super aquas vivas,
14:51 tollet lignum cedrinum, et hyssopum, et coccum, et passerem vivum, et tinget omnia in sanguine passeris immolati, atque in aquis viventibus, et asperget domum septies,
14:52 purificabitque eam tam in sanguine passeris quam in aquis viventibus, et in passere vivo, lignoque cedrino et hyssopo atque vermiculo.
14:53 Cumque dimiserit passerem avolare in agrum libere, orabit pro domo, et jure mundabitur.
14:54 Ista est lex omnis lepr. et percussur.,
14:55 lepr. vestium et domorum,
14:56 cicatricis et erumpentium papularum, lucentis macul., et in varias species, coloribus immutatis,
14:57 ut possit sciri quo tempore mundum quid, vel immundum sit.
15:1 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :
15:2 Loquimini filiis Isra.l, et dicite eis : Vir, qui patitur fluxum seminis, immundus erit.
15:3 Et tunc judicabitur huic vitio subjacere, cum per singula momenta adh.serit carni ejus, atque concreverit foedus humor.
15:4 Omne stratum, in quo dormierit, immundum erit, et ubicumque sederit.
15:5 Si quis hominum tetigerit lectum ejus, lavabit vestimenta sua, et ipse lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum.
15:6 Si sederit ubi ille sederat, et ipse lavabit vestimenta sua : et lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum.
15:7 Qui tetigerit carnem ejus, lavabit vestimenta sua : et ipse lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum.
15:8 Si salivam hujuscemodi homo jecerit super eum qui mundus est, lavabit vestimenta sua : et lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum.
15:9 Sagma, super quo sederit, immundum erit :
15:10 et quidquid sub eo fuerit, qui fluxum seminis patitur, pollutum erit usque ad vesperum. Qui portaverit horum aliquid, lavabit vestimenta sua : et ipse lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum.
15:11 Omnis, quem tetigerit qui talis est, non lotis ante manibus, lavabit vestimenta sua, et lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum.
15:12 Vas fictile quod tetigerit confringetur : vas autem ligneum lavabitur aqua.\
15:13 Si sanatus fuerit qui hujuscemodi sustinet passionem, numerabit septem dies post emundationem sui, et lotis vestibus et toto corpore in aquis viventibus, erit mundus.
15:14 Die autem octavo sumet duos turtures, aut duos pullos columb., et veniet in conspectum Domini ad ostium tabernaculi testimonii, dabitque eos sacerdoti :
15:15 qui faciet unum pro peccato et alterum in holocaustum : rogabitque pro eo coram Domino, ut emundetur a fluxu seminis sui.
15:16 Vir de quo egreditur semen coitus, lavabit aqua omne corpus suum : et immundus erit usque ad vesperum.
15:17 Vestem et pellem, quam habuerit, lavabit aqua, et immunda erit usque ad vesperum.
15:18 Mulier, cum qua coierit, lavabitur aqua, et immunda erit usque ad vesperum.\
15:19 Mulier, qu. redeunte mense patitur fluxum sanguinis, septem diebus separabitur.
15:20 Omnis qui tetigerit eam, immundus erit usque ad vesperum :
15:21 et in quo dormierit vel sederit diebus separationis su., polluetur.
15:22 Qui tetigerit lectum ejus, lavabit vestimenta sua : et ipse lotus aqua, immundus erit usque ad vesperum.
15:23 Omne vas, super quo illa sederit, quisquis attigerit, lavabit vestimenta sua : et ipse lotus aqua, pollutus erit usque ad vesperum.
15:24 Si coierit cum ea vir tempore sanguinis menstrualis, immundus erit septem diebus : et omne stratum, in quo dormierit, polluetur.
15:25 Mulier, qu. patitur multis diebus fluxum sanguinis non in tempore menstruali, vel qu. post menstruum sanguinem fluere non cessat, quamdiu subjacet huic passioni, immunda erit quasi sit in tempore menstruo.
15:26 Omne stratum, in quo dormierit, et vas in quo sederit, pollutum erit.
15:27 Quicumque tetigerit ea, lavabit vestimenta sua : et ipse lotus aqua, immundus erit usque ad vesperam.
15:28 Si steterit sanguis, et fluere cessaverit, numerabit septem dies purificationis su. :
15:29 et die octavo offeret pro se sacerdoti duos turtures, aut duos pullos columbarum, ad ostium tabernaculi testimonii :
15:30 qui unum faciet pro peccato, et alterum in holocaustum, rogabitque pro ea coram Domino, et pro fluxu immunditi. ejus.
15:31 Docebitis ergo filios Isra.l ut caveant immunditiam, et non moriantur in sordibus suis, cum polluerint tabernaculum meum quod est inter eos.
15:32 Ista est lex ejus, qui patitur fluxum seminis, et qui polluitur coitu,
15:33 et qu. menstruis temporibus separatur, vel qu. jugi fluit sanguine, et hominis qui dormierit cum ea.
16:1 Locutusque est Dominus ad Moysen post mortem duorum filiorum Aaron, quando offerentes ignem alienum interfecti sunt :
16:2 et pr.cepit ei, dicens : Loquere ad Aaron fratrem tuum, ne omni tempore ingrediatur sanctuarium, quod est intra velum coram propitiatorio quo tegitur arca, ut non moriatur (quia in nube apparebo super oraculum),
16:3 nisi h.c ante fecerit : vitulum pro peccato offeret, et arietem in holocaustum.
16:4 Tunica linea vestietur, feminalibus lineis verenda celabit : accingetur zona linea, cidarim lineam imponet capiti : h.c enim vestimenta sunt sancta : quibus cunctis, cum lotus fuerit, induetur.
16:5 Suscipietque ab universa multitudine filiorum Isra.l duos hircos pro peccato, et unum arietem in holocaustum.
16:6 Cumque obtulerit vitulum, et oraverit pro se et pro domo sua,
16:7 duos hircos stare faciet coram Domino in ostio tabernaculi testimonii :
16:8 mittensque super utrumque sortem, unam Domino, alteram capro emissario :
16:9 cujus exierit sors Domino, offeret illum pro peccato :
16:10 cujus autem in caprum emissarium, statuet eum vivum coram Domino, ut fundat preces super eo, et emittat eum in solitudinem.\
16:11 His rite celebratis, offeret vitulum, et rogans pro se, et pro domo sua, immolabit eum :
16:12 assumptoque thuribulo, quod de prunis altaris impleverit, et hauriens manu compositum thymiama in incensum, ultra velum intrabit in sancta :
16:13 ut, positis super ignem aromatibus, nebula eorum et vapor operiat oraculum quod est supra testimonium, et non moriatur.
16:14 Tollet quoque de sanguine vituli, et asperget digito septies contra propitiatorium ad orientem.\
16:15 Cumque mactaverit hircum pro peccato populi, inferet sanguinem ejus intra velum, sicut pr.ceptum est de sanguine vituli, ut aspergat e regione oraculi,
16:16 et expiet sanctuarium ab immunditiis filiorum Isra.l, et a pr.varicationibus eorum, cunctisque peccatis. Juxta hunc ritum faciet tabernaculo testimonii, quod fixum est inter eos, in medio sordium habitationis eorum.
16:17 Nullus hominum sit in tabernaculo, quando pontifex sanctuarium ingreditur, ut roget pro se, et pro domo sua, et pro universo coetu Isra.l, donec egrediatur.
16:18 Cum autem exierit ad altare quod coram Domino est, oret pro se, et sumptum sanguinem vituli atque hirci fundat super cornua ejus per gyrum :
16:19 aspergensque digito septies, expiet, et sanctificet illud ab immunditiis filiorum Isra.l.\
16:20 Postquam emundaverit sanctuarium, et tabernaculum, et altare, tunc offerat hircum viventem :
16:21 et posita utraque manu super caput ejus, confiteatur omnes iniquitates filiorum Isra.l, et universa delicta atque peccata eorum : qu. imprecans capiti ejus, emittet illum per hominem paratum, in desertum.
16:22 Cumque portaverit hircus omnes iniquitates eorum in terram solitariam, et dimissus fuerit in deserto,
16:23 revertetur Aaron in tabernaculum testimonii, et depositis vestibus, quibus prius indutus erat, cum intraret sanctuarium, relictisque ibi,
16:24 lavabit carnem suam in loco sancto, indueturque vestibus suis. Et postquam egressus obtulerit holocaustum suum, ac plebis, rogabit tam pro se quam pro populo :
16:25 et adipem, qui oblatus est pro peccatis, adolebit super altare.
16:26 Ille vero, qui dimiserit caprum emissarium, lavabit vestimenta sua, et corpus aqua, et sic ingredietur in castra.
16:27 Vitulum autem, et hircum, qui pro peccato fuerant immolati, et quorum sanguis illatus est in sanctuarium, ut expiatio compleretur, asportabunt foras castra, et comburent igni tam pelles quam carnes eorum, ac fimum :
16:28 et quicumque combusserit ea, lavabit vestimenta sua et carnem aqua, et sic ingredietur in castra.\
16:29 Eritque vobis hoc legitimum sempiternum : mense septimo, decima die mensis, affligetis animas vestras, nullumque opus facietis, sive indigena, sive advena qui peregrinatur inter vos.
16:30 In hac die expiatio erit vestri, atque mundatio ab omnibus peccatis vestris : coram Domino mundabimini.
16:31 Sabbatum enim requietionis est, et affligetis animas vestras religione perpetua.
16:32 Expiabit autem sacerdos, qui unctus fuerit, et cujus manus initiat. sunt ut sacerdotio fungatur pro patre suo : indueturque stola linea et vestibus sanctis,
16:33 et expiabit sanctuarium et tabernaculum testimonii atque altare, sacerdotes quoque et universum populum.
16:34 Eritque vobis hoc legitimum sempiternum, ut oretis pro filiis Isra.l, et pro cunctis peccatis eorum semel in anno. Fecit igitur sicut pr.ceperat Dominus Moysi.
17:1 Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
17:2 Loquere Aaron et filiis ejus, et cunctis filiis Isra.l, dicens ad eos : Iste est sermo quem mandavit Dominus, dicens :
17:3 Homo quilibet de domo Isra.l, si occiderit bovem aut ovem, sive capram, in castris vel extra castra,
17:4 et non obtulerit ad ostium tabernaculi oblationem Domino, sanguinis reus erit : quasi si sanguinem fuderit, sic peribit de medio populi sui.
17:5 Ideo sacerdoti offerre debent filii Isra.l hostias suas, quas occident in agro, ut sanctificentur Domino ante ostium tabernaculi testimonii, et immolent eas hostias pacificas Domino.
17:6 Fundetque sacerdos sanguinem super altare Domini ad ostium tabernaculi testimonii, et adolebit adipem in odorem suavitatis Domino :
17:7 et nequaquam ultra immolabunt hostias suas d.monibus, cum quibus fornicati sunt. Legitimum sempiternum erit illis et posteris eorum.
17:8 Et ad ipsos dices : Homo de domo Isra.l, et de advenis qui peregrinantur apud vos, qui obtulerit holocaustum sive victimam,
17:9 et ad ostium tabernaculi testimonii non adduxerit eam, ut offeratur Domino, interibit de populo suo.\
17:10 Homo quilibet de domo Isra.l et de advenis qui peregrinantur inter eos, si comederit sanguinem, obfirmabo faciem meam contra animam illius, et disperdam eam de populo suo,
17:11 quia anima carnis in sanguine est : et ego dedi illum vobis, ut super altare in eo expietis pro animabus vestris, et sanguis pro anim. piaculo sit.
17:12 Idcirco dixi filiis Isra.l : Omnis anima ex vobis non comedet sanguinem, nec ex advenis qui peregrinantur apud vos.
17:13 Homo quicumque de filiis Isra.l, et de advenis qui peregrinantur apud vos, si venatione atque aucupio ceperit feram, vel avem, quibus vesci licitum est, fundat sanguinem ejus, et operiat illum terra.
17:14 Anima enim omnis carnis in sanguine est : unde dixi filiis Isra.l : Sanguinem univers. carnis non comedetis, quia anima carnis in sanguine est : et quicumque comederit illum, interibit.
17:15 Anima, qu. comederit morticinum, vel captum a bestia, tam de indigenis, quam de advenis, lavabit vestimenta sua et semetipsum aqua, et contaminatus erit usque ad vesperum : et hoc ordine mundus fiet.
17:16 Quod si non laverit vestimenta sua et corpus, portabit iniquitatem suam.
18:1 Locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
18:2 Loquere filiis Isra.l, et dices ad eos : Ego Dominus Deus vester :
18:3 juxta consuetudinem terr. .gypti, in qua habitastis, non facietis : et juxta morem regionis Chanaan, ad quam ego introducturus sum vos, non agetis, nec in legitimis eorum ambulabitis.
18:4 Facietis judicia mea, et pr.cepta mea servabitis, et ambulabitis in eis. Ego Dominus Deus vester.
18:5 Custodite leges meas atque judicia, qu. faciens homo, vivet in eis. Ego Dominus.
18:6 Omnis homo ad proximam sanguinis sui non accedet, ut revelet turpitudinem ejus. Ego Dominus.
18:7 Turpitudinem patris tui et turpitudinem matris tu. non discooperies : mater tua est : non revelabis turpitudinem ejus.
18:8 Turpitudinem uxoris patris tui non discooperies : turpitudo enim patris tui est.
18:9 Turpitudinem sororis tu. ex patre sive ex matre, qu. domi vel foris genita est, non revelabis.
18:10 Turpitudinem fili. filii tui vel neptis ex filia non revelabis : quia turpitudo tua est.
18:11 Turpitudinem fili. uxoris patris tui, quam peperit patri tuo, et est soror tua, non revelabis.
18:12 Turpitudinem sororis patris tui non discooperies : quia caro est patris tui.
18:13 Turpitudinem sororis matris tu. non revelabis, eo quod caro sit matris tu..
18:14 Turpitudinem patrui tui non revelabis, nec accedes ad uxorem ejus, qu. tibi affinitate conjungitur.
18:15 Turpitudinem nurus tu. non revelabis, quia uxor filii tui est : nec discooperies ignominiam ejus.
18:16 Turpitudinem uxoris fratris tui non revelabis : quia turpitudo fratris tui est.
18:17 Turpitudinem uxoris tu. et fili. ejus non revelabis. Filiam filii ejus, et filiam fili. illius non sumes, ut reveles ignominiam ejus : quia caro illius sunt, et talis coitus incestus est.
18:18 Sororem uxoris tu. in pellicatum illius non accipies, nec revelabis turpitudinem ejus adhuc illa vivente.\
18:19 Ad mulierem qu. patitur menstrua non accedes, nec revelabis foeditatem ejus.
18:20 Cum uxore proximi tui non coibis, nec seminis commistione maculaberis.
18:21 De semine tuo non dabis ut consecretur idolo Moloch, nec pollues nomen Dei tui. Ego Dominus.
18:22 Cum masculo non commiscearis coitu femineo, quia abominatio est.
18:23 Cum omni pecore non coibis, nec maculaberis cum eo. Mulier non succumbet jumento, nec miscebitur ei, quia scelus est.
18:24 Nec polluamini in omnibus his quibus contaminat. sunt univers. gentes, quas ego ejiciam ante conspectum vestrum,
18:25 et quibus polluta est terra : cujus ego scelera visitabo, ut evomat habitatores suos.
18:26 Custodite legitima mea atque judicia, et non faciatis ex omnibus abominationibus istis, tam indigena quam colonus qui peregrinantur apud vos.
18:27 Omnes enim execrationes istas fecerunt accol. terr. qui fuerunt ante vos, et polluerunt eam.
18:28 Cavete ergo ne et vos similiter evomat, cum paria feceritis, sicut evomuit gentem, qu. fuit ante vos.
18:29 Omnis anima, qu. fecerit de abominationibus his quippiam, peribit de medio populi sui.
18:30 Custodite mandata mea. Nolite facere qu. fecerunt hi qui fuerunt ante vos, et ne polluamini in eis. Ego Dominus Deus vester.
19:1 Locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
19:2 Loquere ad omnem coetum filiorum Isra.l, et dices ad eos : Sancti estote, quia ego sanctus sum, Dominus Deus vester.
19:3 Unusquisque patrem suum, et matrem suam timeat. Sabbata mea custodite. Ego Dominus Deus vester.
19:4 Nolite converti ad idola, nec deos conflatiles faciatis vobis. Ego Dominus Deus vester.
19:5 Si immolaveritis hostiam pacificorum Domino, ut sit placabilis,
19:6 eo die quo fuerit immolata, comedetis eam, et die altero : quidquid autem residuum fuerit in diem tertium, igne comburetis.
19:7 Si quis post biduum comederit ex ea, profanus erit, et impietatis reus :
19:8 portabitque iniquitatem suam, quia sanctum Domini polluit, et peribit anima illa de populo suo.\
19:9 Cumque messueris segetes terr. tu., non tondebis usque ad solum superficiem terr., nec remanentes spicas colliges,
19:10 neque in vinea tua racemos et grana decidentia congregabis : sed pauperibus et peregrinis carpenda dimittes. Ego Dominus Deus vester.
19:11 Non facietis furtum. Non mentiemini, nec decipiet unusquisque proximum suum.
19:12 Non perjurabis in nomine meo, nec pollues nomen Dei tui. Ego Dominus.
19:13 Non facies calumniam proximo tuo nec vi opprimes eum. Non morabitur opus mercenarii tui apud te usque mane.
19:14 Non maledices surdo, nec coram c.co pones offendiculum : sed timebis Dominum Deum tuum, quia ego sum Dominus.
19:15 Non facies quod iniquum est, nec injuste judicabis. Non consideres personam pauperis, nec honores vultum potentis. Juste judica proximo tuo.
19:16 Non eris criminator, nec susurro in populo. Non stabis contra sanguinem proximi tui. Ego Dominus.
19:17 Non oderis fratrem tuum in corde tuo, sed publice argue eum, ne habeas super illo peccatum.
19:18 Non qu.ras ultionem, nec memor eris injuri. civium tuorum. Diliges amicum tuum sicut teipsum. Ego Dominus.\
19:19 Leges meas custodite. Jumentum tuum non facies coire cum alterius generis animantibus. Agrum tuum non seres diverso semine. Veste, qu. ex duobus texta est, non indueris.
19:20 Homo, si dormierit cum muliere coitu seminis, qu. sit ancilla etiam nubilis, et tamen pretio non redempta, nec libertate donata : vapulabunt ambo, et non morientur, quia non fuit libera.
19:21 Pro delicto autem suo offeret Domino ad ostium tabernaculi testimonii arietem :
19:22 orabitque pro eo sacerdos, et pro peccato ejus coram Domino, et repropitiabitur ei, dimitteturque peccatum.
19:23 Quando ingressi fueritis terram, et plantaveritis in ea ligna pomifera, auferetis pr.putia eorum : poma, qu. germinant, immunda erunt vobis, nec edetis ex eis.
19:24 Quarto autem anno omnis fructus eorum sanctificabitur, laudabilis Domino.
19:25 Quinto autem anno comedetis fructus, congregantes poma, qu. proferunt. Ego Dominus Deus vester.
19:26 Non comedetis cum sanguine. Non augurabimini, nec observabitis somnia.
19:27 Neque in rotundum attondebitis comam, nec radetis barbam.
19:28 Et super mortuo non incidetis carnem vestram, neque figuras aliquas aut stigmata facietis vobis. Ego Dominus.
19:29 Ne prostituas filiam tuam, ne contaminetur terra et impleatur piaculo.
19:30 Sabbata mea custodite, et sanctuarium meum metuite. Ego Dominus.
19:31 Non declinetis ad magos, nec ab ariolis aliquid sciscitemini, ut polluamini per eos. Ego Dominus Deus vester.
19:32 Coram cano capite consurge, et honora personam senis : et time Dominum Deum tuum. Ego sum Dominus.\
19:33 Si habitaverit advena in terra vestra, et moratus fuerit inter vos, non exprobretis ei :
19:34 sed sit inter vos quasi indigena, et diligetis eum quasi vosmetipsos : fuistis enim et vos adven. in terra .gypti. Ego Dominus Deus vester.\
19:35 Nolite facere iniquum aliquid in judicio, in regula, in pondere, in mensura.
19:36 Statera justa, et .qua sint pondera, justus modius, .quusque sextarius. Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra .gypti.
19:37 Custodite omnia pr.cepta mea, et universa judicia, et facite ea. Ego Dominus.
20:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
20:2 H.c loqueris filiis Isra.l : Homo de filiis Isra.l, et de advenis qui habitant in Isra.l, si quis dederit de semine suo idolo Moloch, morte moriatur : populus terr. lapidabit eum.
20:3 Et ego ponam faciem meam contra illum : succidamque eum de medio populi sui, eo quod dederit de semine suo Moloch, et contaminaverit sanctuarium meum, ac polluerit nomen sanctum meum.
20:4 Quod si negligens populus terr., et quasi parvipendens imperium meum, dimiserit hominem qui dedit de semine suo Moloch, nec voluerit eum occidere :
20:5 ponam faciem meam super hominem illum, et super cognationem ejus, succidamque et ipsum, et omnes qui consenserunt ei ut fornicarentur cum Moloch, de medio populi sui.
20:6 Anima, qu. declinaverit ad magos et ariolos, et fornicata fuerit cum eis, ponam faciem meam contra eam, et interficiam illam de medio populi sui.
20:7 Sanctificamini et estote sancti, quia ego sum Dominus Deus vester.
20:8 Custodite pr.cepta mea, et facite ea : ego Dominus qui sanctifico vos.
20:9 Qui maledixerit patri suo, aut matri, morte moriatur : patri matrique maledixit : sanguis ejus sit super eum.\
20:10 Si moechatus quis fuerit cum uxore alterius, et adulterium perpetraverit cum conjuge proximi sui, morte moriantur et moechus et adultera.
20:11 Qui dormierit cum noverca sua, et revelaverit ignominiam patris sui, morte moriantur ambo : sanguis eorum sit super eos.
20:12 Si quis dormierit cum nuru sua, uterque moriatur, quia scelus operati sunt : sanguis eorum sit super eos.
20:13 Qui dormierit cum masculo coitu femineo, uterque operatus est nefas : morte moriantur : sit sanguis eorum super eos.
20:14 Qui supra uxorem filiam, duxerit matrem ejus, scelus operatus est : vivus ardebit cum eis, nec permanebit tantum nefas in medio vestri.
20:15 Qui cum jumento et pecore coierit, morte moriatur : pecus quoque occidite.
20:16 Mulier, qu. succubuerit cuilibet jumento, simul interficietur cum eo : sanguis eorum sit super eos.
20:17 Qui acceperit sororem suam filiam patris sui, vel filiam matris su., et viderit turpitudinem ejus, illaque conspexerit fratris ignominiam, nefariam rem operati sunt : occidentur in conspectu populi sui, eo quod turpitudinem suam mutuo revelaverint, et portabunt iniquitatem suam.
20:18 Qui coierit cum muliere in fluxu menstruo, et revelaverit turpitudinem ejus, ipsaque aperuerit fontem sanguinis sui, interficientur ambo de medio populi sui.
20:19 Turpitudinem materter. et amit. tu. non discooperies : qui hoc fecerit, ignominiam carnis su. nudavit ; portabunt ambo iniquitatem suam.
20:20 Qui coierit cum uxore patrui vel avunculi sui, et revelaverit ignominiam cognationis su., portabunt ambo peccatum suum : absque liberis morientur.
20:21 Qui duxerit uxorem fratris sui, rem facit illicitam : turpitudinem fratris sui revelavit : absque liberis erunt.\
20:22 Custodite leges meas, atque judicia, et facite ea : ne et vos evomat terra quam intraturi estis et habitaturi.
20:23 Nolite ambulare in legitimis nationum, quas ego expulsurus sum ante vos. Omnia enim h.c fecerunt, et abominatus sum eas.
20:24 Vobis autem loquor. Possidete terram eorum, quam dabo vobis in h.reditatem, terram fluentem lacte et melle. Ego Dominus Deus vester, qui separavi vos a ceteris populis.
20:25 Separate ergo et vos jumentum mundum ab immundo, et avem mundam ab immunda : ne polluatis animas vestras in pecore, et avibus, et cunctis qu. moventur in terra, et qu. vobis ostendi esse polluta.
20:26 Eritis mihi sancti, quia sanctus sum ego Dominus, et separavi vos a ceteris populis, ut essetis mei.
20:27 Vir, sive mulier, in quibus pythonicus, vel divinationis fuerit spiritus, morte moriantur : lapidibus obruent eos : sanguis eorum sit super illos.
21:1 Dixit quoque Dominus ad Moysen : Loquere ad sacerdotes filios Aaron, et dices ad eos : Ne contaminetur sacerdos in mortibus civium suorum,
21:2 nisi tantum in consanguineis, ac propinquis, id est, super patre et matre, et filio, et filia, fratre quoque,
21:3 et sorore virgine qu. non est nupta viro :
21:4 sed nec in principe populi sui contaminabitur.
21:5 Non radent caput, nec barbam, neque in carnibus suis facient incisuras.
21:6 Sancti erunt Deo suo, et non polluent nomen ejus : incensum enim Domini, et panes Dei sui offerunt, et ideo sancti erunt.
21:7 Scortum et vile prostibulum non ducent uxorem, nec eam qu. repudiata est a marito : quia consecrati sunt Deo suo,
21:8 et panes propositionis offerunt. Sint ergo sancti, quia et ego sanctus sum, Dominus qui sanctifico eos.
21:9 Sacerdotis filia si deprehensa fuerit in stupro, et violaverit nomen patris sui, flammis exuretur.\
21:10 Pontifex, id est, sacerdos maximus inter fratres suos, super cujus caput fusum est unctionis oleum, et cujus manus in sacerdotio consecrat. sunt, vestitusque est sanctis vestibus, caput suum non discooperiet, vestimenta non scindet :
21:11 et ad omnem mortuum non ingredietur omnino : super patre quoque suo et matre non contaminabitur.
21:12 Nec egredietur de sanctis, ne polluat sanctuarium Domini, quia oleum sanct. unctionis Dei sui super eum est. Ego Dominus.
21:13 Virginem ducet uxorem :
21:14 viduam autem et repudiatam, et sordidam, atque meretricem non accipiet, sed puellam de populo suo :
21:15 ne commisceat stirpem generis sui vulgo gentis su. : quia ego Dominus, qui sanctifico eum.
21:16 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
21:17 Loquere ad Aaron : Homo de semine tuo per familias qui habuerit maculam, non offeret panes Deo suo,
21:18 nec accedet ad ministerium ejus : si c.cus fuerit, si claudus, si parvo vel grandi, vel torto naso,
21:19 si fracto pede, si manu,
21:20 si gibbus, si lippus, si albuginem habens in oculo, si jugem scabiem, si impetiginem in corpore, vel herniosus.
21:21 Omnis qui habuerit maculam de semine Aaron sacerdotis, non accedet offerre hostias Domino, nec panes Deo suo :
21:22 vescetur tamen panibus qui offeruntur in sanctuario,
21:23 ita dumtaxat, ut intra velum non ingrediatur, nec accedat ad altare, quia maculam habet, et contaminare non debet sanctuarium meum. Ego Dominus qui sanctifico eos.
21:24 Locutus est ergo Moyses ad Aaron, et ad filios ejus, et ad omnem Isra.l cuncta qu. fuerant sibi imperata.
22:1 Locutus quoque est Dominus ad Moysen, dicens :
22:2 Loquere ad Aaron et ad filios ejus, ut caveant ab his qu. consecrata sunt filiorum Isra.l, et non contaminent nomen sanctificatorum mihi, qu. ipsi offerunt. Ego Dominus.
22:3 Dic ad eos, et ad posteros eorum : Omnis homo qui accesserit de stirpe vestra ad ea qu. consecrata sunt, et qu. obtulerunt filii Isra.l Domino, in quo est immunditia, peribit coram Domino. Ego sum Dominus.
22:4 Homo de semine Aaron, qui fuerit leprosus, aut patiens fluxum seminis, non vescetur de his qu. sanctificata sunt mihi, donec sanetur. Qui tetigerit immundum super mortuo, et ex quo egreditur semen quasi coitus,
22:5 et qui tangit reptile, et quodlibet immundum cujus tactus est sordidus,
22:6 immundus erit usque ad vesperum, et non vescetur his qu. sanctificata sunt : sed cum laverit carnem suam aqua,
22:7 et occubuerit sol, tunc mundatus vescetur de sanctificatis, quia cibus illius est.
22:8 Morticinum et captum a bestia non comedent, nec polluentur in eis. Ego sum Dominus.
22:9 Custodiant pr.cepta mea, ut non subjaceant peccato, et moriantur in sanctuario, cum polluerint illud. Ego Dominus qui sanctifico eos.
22:10 Omnis alienigena non comedet de sanctificatis ; inquilinus sacerdotis et mercenarius non vescentur ex eis.
22:11 Quem autem sacerdos emerit, et qui vernaculus domus ejus fuerit, hi comedent ex eis.
22:12 Si filia sacerdotis cuilibet ex populo nupta fuerit, de his qu. sanctificata sunt, et de primitiis non vescetur.
22:13 Sin autem vidua, vel repudiata, et absque liberis reversa fuerit ad domum patris sui : sicut puella consueverat, aletur cibis patris sui. Omnis alienigena comedendi ex eis non habet potestatem.
22:14 Qui comederit de sanctificatis per ignorantiam, addet quintam partem cum eo quod comedit, et dabit sacerdoti in sanctuarium.
22:15 Nec contaminabunt sanctificata filiorum Isra.l, qu. offerunt Domino :
22:16 ne forte sustineant iniquitatem delicti sui, cum sanctificata comederint. Ego Dominus qui sanctifico eos.\
22:17 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
22:18 Loquere ad Aaron et filios ejus, et ad omnes filios Isra.l, dicesque ad eos : Homo de domo Isra.l, et de advenis qui habitant apud vos, qui obtulerit oblationem suam, vel vota solvens, vel sponte offerens, quidquid illud obtulerit in holocaustum Domini,
22:19 ut offeratur per vos, masculus immaculatus erit ex bobus, et ovibus, et ex capris :
22:20 si maculam habuerit, non offeretis, neque erit acceptabile.
22:21 Homo qui obtulerit victimam pacificorum Domino, vel vota solvens, vel sponte offerens, tam de bobus quam de ovibus, immaculatum offeret ut acceptabile sit : omnis macula non erit in eo.
22:22 Si c.cum fuerit, si fractum, si cicatricem habens, si papulas, aut scabiem, aut impetiginem : non offeretis ea Domino, nec adolebitis ex eis super altare Domini.
22:23 Bovem et ovem, aure et cauda amputatis, voluntarie offerre potes, votum autem ex eis solvi non potest.
22:24 Omne animal, quod vel contritis, vel tusis, vel sectis ablatisque testiculis est, non offeretis Domino, et in terra vestra hoc omnino ne faciatis.
22:25 De manu alienigen. non offeretis panes Deo vestro, et quidquid aliud dare voluerit, quia corrupta, et maculata sunt omnia : non suscipietis ea.
22:26 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
22:27 Bos, ovis et capra, cum genita fuerint, septem diebus erunt sub ubere matris su. : die autem octavo, et deinceps, offerri poterunt Domino.
22:28 Sive illa bos, sive ovis, non immolabuntur una die cum foetibus suis.
22:29 Si immolaveritis hostiam pro gratiarum actione Domino, ut possit esse placabilis,
22:30 eodem die comedetis eam : non remanebit quidquam in mane alterius diei. Ego Dominus.
22:31 Custodite mandata mea, et facite ea. Ego Dominus.
22:32 Ne polluatis nomen meum sanctum, ut sanctificer in medio filiorum Isra.l. Ego Dominus qui sanctifico vos,
22:33 et eduxi de terra .gypti, ut essem vobis in Deum. Ego Dominus.
23:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
23:2 Loquere filiis Isra.l, et dices ad eos : H. sunt feri. Domini, quas vocabitis sanctas.
23:3 Sex diebus facietis opus : dies septimus, quia sabbati requies est, vocabitur sanctus : omne opus non facietis in eo : sabbatum Domini est in cunctis habitationibus vestris.
23:4 H. sunt ergo feri. Domini sanct., quas celebrare debetis temporibus suis.\
23:5 Mense primo, quartadecima die mensis ad vesperum, Phase Domini est :
23:6 et quintadecima die mensis hujus, solemnitas azymorum Domini est. Septem diebus azyma comedetis.
23:7 Dies primus erit vobis celeberrimus, sanctusque : omne opus servile non facietis in eo,
23:8 sed offeretis sacrificium in igne Domino septem diebus. Dies autem septimus erit celebrior et sanctior : nullumque servile opus facietis in eo.
23:9 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
23:10 Loquere filiis Isra.l, et dices ad eos : Cum ingressi fueritis terram, quam ego dabo vobis, et messueritis segetem, feretis manipulos spicarum, primitias messis vestr., ad sacerdotem :
23:11 qui elevabit fasciculum coram Domino, ut acceptabile sit pro vobis, altero die sabbati, et sanctificabit illum.
23:12 Atque in eodem die quo manipulus consecratur, c.detur agnus immaculatus anniculus in holocaustum Domini.
23:13 Et libamenta offerentur cum eo, du. decim. simil. conspers. oleo in incensum Domini, odoremque suavissimum : liba quoque vini, quarta pars hin.
23:14 Panem, et polentam, et pultes non comedetis ex segete, usque ad diem qua offeretis ex ea Deo vestro. Pr.ceptum est sempiternum in generationibus, cunctisque habitaculis vestris.\
23:15 Numerabitis ergo ab altero die sabbati, in quo obtulistis manipulum primitiarum, septem hebdomadas plenas,
23:16 usque ad alteram diem expletionis hebdomad. septim., id est, quinquaginta dies : et sic offeretis sacrificium novum Domino
23:17 ex omnibus habitaculis vestris, panes primitiarum duos de duabus decimis simil. fermentat., quos coquetis in primitias Domini.
23:18 Offeretisque cum panibus septem agnos immaculatos anniculos, et vitulum de armento unum, et arietes duos, et erunt in holocaustum cum libamentis suis, in odorem suavissimum Domini.
23:19 Facietis et hircum pro peccato, duosque agnos anniculos hostias pacificorum.
23:20 Cumque elevaverit eos sacerdos cum panibus primitiarum coram Domino, cedent in usum ejus.
23:21 Et vocabitis hunc diem celeberrimum, atque sanctissimum : omne opus servile non facietis in eo. Legitimum sempiternum erit in cunctis habitaculis, et generationibus vestris.
23:22 Postquam autem messueritis segetem terr. vestr., nec secabitis eam usque ad solum, nec remanentes spicas colligetis : sed pauperibus et peregrinis dimittetis eas. Ego sum Dominus Deus vester.\
23:23 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
23:24 Loquere filiis Isra.l : Mense septimo, prima die mensis, erit vobis sabbatum, memoriale, clangentibus tubis, et vocabitur sanctum :
23:25 omne opus servile non facietis in eo, et offeretis holocaustum Domino.\
23:26 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
23:27 Decimo die mensis hujus septimi, dies expiationum erit celeberrimus, et vocabitur sanctus : affligetisque animas vestras in eo, et offeretis holocaustum Domino.
23:28 Omne opus servile non facietis in tempore diei hujus : quia dies propitiationis est, ut propitietur vobis Dominus Deus vester.
23:29 Omnis anima, qu. afflicta non fuerit die hac, peribit de populis suis :
23:30 et qu. operis quippiam fecerit, delebo eam de populo suo.
23:31 Nihil ergo operis facietis in eo : legitimum sempiternum erit vobis in cunctis generationibus, et habitationibus vestris.
23:32 Sabbatum requietionis est, et affligetis animas vestras die nono mensis : a vespera usque ad vesperam celebrabitis sabbata vestra.\
23:33 Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
23:34 Loquere filiis Isra.l : A quintodecimo die mensis hujus septimi, erunt feri. tabernaculorum septem diebus Domino.
23:35 Dies primus vocabitur celeberrimus atque sanctissimus : omne opus servile non facietis in eo.
23:36 Et septem diebus offeretis holocausta Domino. Dies quoque octavus erit celeberrimus, atque sanctissimus, et offeretis holocaustum Domino : est enim coetus atque collect. : omne opus servile non facietis in eo.
23:37 H. sunt feri. Domini, quas vocabitis celeberrimas atque sanctissimas, offeretisque in eis oblationes Domino, holocausta et libamenta juxta ritum uniuscujusque diei :
23:38 exceptis sabbatis Domini, donisque vestris, et qu. offeretis ex voto, vel qu. sponte tribuetis Domino.
23:39 A quintodecimo ergo die mensis septimi, quando congregaveritis omnes fructus terr. vestr., celebrabitis ferias Domini septem diebus : die primo et die octavo erit sabbatum, id est, requies.
23:40 Sumetisque vobis die primo fructus arboris pulcherrim., spatulasque palmarum, et ramos ligni densarum frondium, et salices de torrente, et l.tabimini coram Domino Deo vestro.
23:41 Celebrabitisque solemnitatem ejus septem diebus per annum : legitimum sempiternum erit in generationibus vestris. Mense septimo festa celebrabitis,
23:42 et habitabitis in umbraculis septem diebus : omnis, qui de genere est Isra.l, manebit in tabernaculis,
23:43 ut discant posteri vestri quod in tabernaculis habitare fecerim filios Isra.l, cum educerem eos de terra .gypti. Ego Dominus Deus vester.
23:44 Locutusque est Moyses super solemnitatibus Domini ad filios Isra.l.
24:1 Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
24:2 Pr.cipe filiis Isra.l, ut afferant tibi oleum de olivis purissimum, ac lucidum, ad concinnandas lucernas jugiter,
24:3 extra velum testimonii in tabernaculo foederis. Ponetque eas Aaron a vespere usque ad mane coram Domino, cultu rituque perpetuo in generationibus vestris.
24:4 Super candelabrum mundissimum ponentur semper in conspectu Domini.
24:5 Accipies quoque similam, et coques ex ea duodecim panes, qui singuli habebunt duas decimas :
24:6 quorum senos altrinsecus super mensam purissimam coram Domino statues :
24:7 et pones super eos thus lucidissimum, ut sit panis in monimentum oblationis Domini.
24:8 Per singula sabbata mutabuntur coram Domino suscepti a filiis Isra.l foedere sempiterno :
24:9 eruntque Aaron et filiorum ejus, ut comedant eos in loco sancto : quia Sanctum sanctorum est de sacrificiis Domini jure perpetuo.\
24:10 Ecce autem egressus filius mulieris Isra.litidis, quem pepererat de viro .gyptio inter filios Isra.l, jurgatus est in castris cum viro Isra.lita.
24:11 Cumque blasphemasset nomen, et maledixisset ei, adductus est ad Moysen. (Vocabatur autem mater ejus Salumith, filia Dabri de tribu Dan.)
24:12 Miseruntque eum in carcerem, donec nossent quid juberet Dominus.
24:13 Qui locutus est ad Moysen,
24:14 dicens : Educ blasphemum extra castra, et ponant omnes qui audierunt, manus suas super caput ejus, et lapidet eum populus universus.
24:15 Et ad filios Isra.l loqueris : Homo, qui maledixerit Deo suo, portabit peccatum suum ;
24:16 et qui blasphemaverit nomen Domini, morte moriatur : lapidibus opprimet eum omnis multitudo, sive ille civis, sive peregrinus fuerit. Qui blasphemaverit nomen Domini, morte moriatur.\
24:17 Qui percusserit, et occiderit hominem, morte moriatur.
24:18 Qui percusserit animal, reddet vicarium, id est, animam pro anima.
24:19 Qui irrogaverit maculam cuilibet civium suorum, sicut fecit, sic fiet ei :
24:20 fracturam pro fractura, oculum pro oculo, dentem pro dente restituet : qualem inflixerit maculam, talem sustinere cogetur.
24:21 Qui percusserit jumentum, reddet aliud. Qui percusserit hominem, punietur.
24:22 .quum judicium sit inter vos, sive peregrinus, sive civis peccaverit : quia ego sum Dominus Deus vester.
24:23 Locutusque est Moyses ad filios Isra.l : et eduxerunt eum, qui blasphemaverat, extra castra, ac lapidibus oppresserunt. Feceruntque filii Isra.l sicut pr.ceperat Dominus Moysi.
25:1 Locutusque est Dominus ad Moysen in monte Sinai, dicens :
25:2 Loquere filiis Isra.l, et dices ad eos : Quando ingressi fueritis terram quam ego dabo vobis, sabbatizes sabbatum Domino.
25:3 Sex annis seres agrum tuum, et sex annis putabis vineam tuam, colligesque fructus ejus :
25:4 septimo autem anno sabbatum erit terr., requietionis Domini : agrum non seres, et vineam non putabis.
25:5 Qu. sponte gignet humus, non metes : et uvas primitiarum tuarum non colliges quasi vindemiam : annus enim requietionis terr. est :
25:6 sed erunt vobis in cibum, tibi et servo tuo, ancill. et mercenario tuo, et adven. qui peregrinantur apud te :
25:7 jumentis tuis et pecoribus, omnia qu. nascuntur pr.bebunt cibum.\
25:8 Numerabis quoque tibi septem hebdomadas annorum, id est, septies septem, qu. simul faciunt annos quadraginta novem :
25:9 et clanges buccina mense septimo, decima die mensis, propitiationis tempore, in universa terra vestra.
25:10 Sanctificabisque annum quinquagesimum, et vocabis remissionem cunctis habitatoribus terr. tu. : ipse est enim jubil.us. Revertetur homo ad possessionem suam, et unusquisque rediet ad familiam pristinam :
25:11 quia jubil.us est, et quinquagesimus annus. Non seretis neque metetis sponte in agro nascentia, et primitias vindemi. non colligetis,
25:12 ob sanctificationem jubil.i : sed statim oblata comedetis.\
25:13 Anno jubil.i, redient omnes ad possessiones suas.
25:14 Quando vendes quippiam civi tuo, vel emes ab eo, ne contristes fratrem tuum, sed juxta numerum annorum jubil.i emes ab eo,
25:15 et juxta supputationem frugum vendet tibi.
25:16 Quanto plures anni remanserint post jubil.um, tanto crescet et pretium : et quanto minus temporis numeraveris, tanto minoris et emptio constabit : tempus enim frugum vendet tibi.
25:17 Nolite affligere contribules vestros, sed timeat unusquisque Deum suum, quia ego Dominus Deus vester.
25:18 Facite pr.cepta mea, et judicia custodite, et implete ea : ut habitare possitis in terra absque ullo pavore,
25:19 et gignat vobis humus fructus suos, quibus vescamini usque ad saturitatem, nullius impetum formidantes.
25:20 Quod si dixeritis : Quid comedemus anno septimo, si non severimus, neque collegerimus fruges nostras ?
25:21 dabo benedictionem meam vobis anno sexto, et faciet fructus trium annorum :
25:22 seretisque anno octavo, et comedetis veteres fruges usque ad nonum annum : donec nova nascantur, edetis vetera.
25:23 Terra quoque non vendetur in perpetuum, quia mea est, et vos adven. et coloni mei estis :
25:24 unde cuncta regio possessionis vestr. sub redemptionis conditione vendetur.
25:25 Si attenuatus frater tuus vendiderit possessiunculam suam, et voluerit propinquus ejus, potest redimere quod ille vendiderat.
25:26 Sin autem non habuerit proximum, et ipse pretium ad redimendum potuerit invenire,
25:27 computabuntur fructus ex eo tempore quo vendidit : et quod reliquum est, reddet emptori, sicque recipiet possessionem suam.
25:28 Quod si non invenerit manus ejus ut reddat pretium, habebit emptor quod emerat, usque ad annum jubil.um. In ipso enim omnis venditio redibit ad dominum et ad possessorem pristinum.
25:29 Qui vendiderit domum intra urbis muros, habebit licentiam redimendi, donec unus impleatur annus.
25:30 Si non redemerit, et anni circulus fuerit evolutus, emptor possidebit eam, et posteri ejus in perpetuum, et redimi non poterit, etiam in jubil.o.
25:31 Sin autem in villa domus, qu. muros non habet, agrorum jure vendetur : si ante redempta non fuerit, in jubil.o revertetur ad dominum.
25:32 .des Levitarum qu. in urbibus sunt, semper possunt redimi :
25:33 si redempt. non fuerint, in jubil.o revertentur ad dominos, quia domus urbium Levitarum pro possessionibus sunt inter filios Isra.l.
25:34 Suburbana autem eorum non veneant, quia possessio sempiterna est.\
25:35 Si attenuatus fuerit frater tuus, et infirmus manu, et susceperis eum quasi advenam et peregrinum, et vixerit tecum,
25:36 ne accipias usuras ab eo, nec amplius quam dedisti : time Deum tuum, ut vivere possit frater tuus apud te.
25:37 Pecuniam tuam non dabis ei ad usuram, et frugum superabundantiam non exiges.
25:38 Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra .gypti, ut darem vobis terram Chanaan, et essem vester Deus.\
25:39 Si paupertate compulsus vendiderit se tibi frater tuus, non eum opprimes servitute famulorum,
25:40 sed quasi mercenarius et colonus erit : usque ad annum jubil.um operabitur apud te,
25:41 et postea egredietur cum liberis suis, et revertetur ad cognationem et ad possessionem patrum suorum.
25:42 Mei enim servi sunt, et ego eduxi eos de terra .gypti : non veneant conditione servorum :
25:43 ne affligas eum per potentiam, sed metuito Deum tuum.
25:44 Servus et ancilla sint vobis de nationibus qu. in circuitu vestro sunt :
25:45 et de advenis qui peregrinantur apud vos, vel qui ex his nati fuerint in terra vestra, hos habebitis famulos :
25:46 et h.reditario jure transmittetis ad posteros, ac possidebitis in .ternum : fratres autem vestros filios Isra.l ne opprimatis per potentiam.
25:47 Si invaluerit apud vos manus adven. atque peregrini, et attenuatus frater tuus vendiderit se ei, aut cuiquam de stirpe ejus :
25:48 post venditionem potest redimi. Qui voluerit ex fratribus suis, redimet eum,
25:49 et patruus, et patruelis, et consanguineus, et affinis. Sin autem et ipse potuerit, redimet se,
25:50 supputatis dumtaxat annis a tempore venditionis su. usque ad annum jubil.um : et pecunia, qua venditus fuerat, juxta annorum numerum, et rationem mercenarii supputata.
25:51 Si plures fuerint anni qui remanent usque ad jubil.um, secundum hos reddet et pretium :
25:52 si pauci, ponet rationem cum eo juxta annorum numerum, et reddet emptori quod reliquum est annorum,
25:53 quibus ante servivit mercedibus imputatis : non affliget eum violenter in conspectu tuo.
25:54 Quod si per h.c redimi non potuerit, anno jubil.o egredietur cum liberis suis.
25:55 Mei enim sunt servi filii Isra.l, quos eduxi de terra .gypti.
26:1 Ego Dominus Deus vester : non facietis vobis idolum, et sculptile, nec titulos erigetis, nec insignem lapidem ponetis in terra vestra, ut adoretis eum. Ego enim sum Dominus Deus vester.
26:2 Custodite sabbata mea, et pavete ad sanctuarium meum. Ego Dominus.
26:3 Si in pr.ceptis meis ambulaveritis, et mandata mea custodieritis, et feceritis ea, dabo vobis pluvias temporibus suis,
26:4 et terra gignet germen suum, et pomis arbores replebuntur.
26:5 Apprehendet messium tritura vindemiam, et vindemia occupabit sementem : et comedetis panem vestrum in saturitate, et absque pavore habitabitis in terra vestra.
26:6 Dabo pacem in finibus vestris : dormietis, et non erit qui exterreat. Auferam malas bestias, et gladius non transibit terminos vestros.
26:7 Persequemini inimicos vestros, et corruent coram vobis.
26:8 Persequentur quinque de vestris centum alienos, et centum de vobis decem millia : cadent inimici vestri gladio in conspectu vestro.
26:9 Respiciam vos, et crescere faciam : multiplicabimini, et firmabo pactum meum vobiscum.
26:10 Comedetis vetustissima veterum, et vetera novis supervenientibus projicietis.
26:11 Ponam tabernaculum meum in medio vestri, et non abjiciet vos anima mea.
26:12 Ambulabo inter vos, et ero Deus vester, vosque eritis populus meus.
26:13 Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra .gyptiorum, ne serviretis eis : et qui confregi catenas cervicum vestrarum, ut incederetis erecti.\
26:14 Quod si non audieritis me, nec feceritis omnia mandata mea,
26:15 si spreveritis leges meas, et judicia mea contempseritis, ut non faciatis ea qu. a me constituta sunt, et ad irritum perducatis pactum meum :
26:16 ego quoque h.c faciam vobis : visitabo vos velociter in egestate, et ardore, qui conficiat oculos vestros, et consumat animas vestras. Frustra seretis sementem, qu. ab hostibus devorabitur.
26:17 Ponam faciem meam contra vos, et corruetis coram hostibus vestris, et subjiciemini his qui oderunt vos : fugietis, nemine persequente.
26:18 Sin autem nec sic obedieritis mihi, addam correptiones vestras septuplum propter peccata vestra,
26:19 et conteram superbiam duriti. vestr.. Daboque vobis c.lum desuper sicut ferrum, et terram .neam.
26:20 Consumetur incassum labor vester, non proferet terra germen, nec arbores poma pr.bebunt.
26:21 Si ambulaveritis ex adverso mihi, nec volueritis audire me, addam plagas vestras in septuplum propter peccata vestra :
26:22 immittamque in vos bestias agri, qu. consumant vos, et pecora vestra, et ad paucitatem cuncta redigant, desert.que fiant vi. vestr..
26:23 Quod si nec sic volueritis recipere disciplinam, sed ambulaveritis ex adverso mihi :
26:24 ego quoque contra vos adversus incedam, et percutiam vos septies propter peccata vestra,
26:25 inducamque super vos gladium ultorem foederis mei. Cumque confugeritis in urbes, mittam pestilentiam in medio vestri, et trademini in manibus hostium,
26:26 postquam confregero baculum panis vestri : ita ut decem mulieres in uno clibano coquant panes, et reddant eos ad pondus : et comedetis, et non saturabimini.\
26:27 Sin autem nec per h.c audieritis me, sed ambulaveritis contra me :
26:28 et ego incedam adversus vos in furore contrario, et corripiam vos septem plagis propter peccata vestra :
26:29 ita ut comedatis carnes filiorum vestrorum et filiarum vestrarum.
26:30 Destruam excelsa vestra, et simulacra confringam. Cadetis inter ruinas idolorum vestrorum, et abominabitur vos anima mea,
26:31 in tantum ut urbes vestras redigam in solitudinem, et deserta faciam sanctuaria vestra, nec recipiam ultra odorem suavissimum.
26:32 Disperdamque terram vestram, et stupebunt super ea inimici vestri, cum habitatores illius fuerint.
26:33 Vos autem dispergam in gentes, et evaginabo post vos gladium, eritque terra vestra deserta, et civitates vestr. dirut..
26:34 Tunc placebunt terr. sabbata sua cunctis diebus solitudinis su. : quando fueritis
26:35 in terra hostili, sabbatizabit, et requiescet in sabbatis solitudinis su., eo quod non requieverit in sabbatis vestris quando habitabatis in ea.
26:36 Et qui de vobis remanserint, dabo pavorem in cordibus eorum in regionibus hostium, terrebit eos sonitus folii volantis, et ita fugient quasi gladium : cadent, nullo persequente,
26:37 et corruent singuli super fratres suos, quasi bella fugientes, nemo vestrum inimicis audebit resistere.
26:38 Peribitis inter gentes, et hostilis vos terra consumet.
26:39 Quod si et de iis aliqui remanserint, tabescent in iniquitatibus suis, in terra inimicorum suorum, et propter peccata patrum suorum et sua affligentur :
26:40 donec confiteantur iniquitates suas, et majorum suorum, quibus pr.varicati sunt in me, et ambulaverunt ex adverso mihi.
26:41 Ambulabo igitur et ego contra eos, et inducam illos in terram hostilem, donec erubescat incircumcisa mens eorum : tunc orabunt pro impietatibus suis.\
26:42 Et recordabor foederis mei, quod pepigi cum Jacob, et Isaac, et Abraham. Terr. quoque memor ero :
26:43 qu. cum relicta fuerit ab eis, complacebit sibi in sabbatis suis, patiens solitudinem propter illos. Ipsi vero rogabunt pro peccatis suis, eo quod abjecerint judicia mea, et leges meas despexerint.
26:44 Et tamen etiam cum essent in terra hostili, non penitus abjeci eos, neque sic despexi ut consumerentur, et irritum facerent pactum meum cum eis. Ego enim sum Dominus Deus eorum,
26:45 et recordabor foederis mei pristini, quando eduxi eos de terra .gypti in conspectu gentium, ut essem Deus eorum. Ego Dominus.\ H.c sunt judicia atque pr.cepta et leges quas dedit Dominus inter se et filios Isra.l in monte Sinai per manum Moysi.
27:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
27:2 Loquere filiis Isra.l, et dices ad eos : Homo qui votum fecerit, et spoponderit Deo animam suam, sub .stimatione dabit pretium.
27:3 Si fuerit masculus a vigesimo anno usque ad sexagesimum annum, dabit quinquaginta siclos argenti ad mensuram sanctuarii :
27:4 si mulier, triginta.
27:5 A quinto autem anno usque ad vigesimum, masculus dabit viginti siclos : femina, decem.
27:6 Ab uno mense usque ad annum quintum, pro masculo dabuntur quinque sicli : pro femina, tres.
27:7 Sexagenarius et ultra masculus dabit quindecim siclos : femina, decem.
27:8 Si pauper fuerit, et .stimationem reddere non valebit, stabit coram sacerdote : et quantum ille .stimaverit, et viderit eum posse reddere, tantum dabit.\
27:9 Animal autem, quod immolari potest Domino, si quis voverit, sanctum erit,
27:10 et mutari non poterit, id est, nec melius malo, nec pejus bono : quod si mutaverit, et ipsum quod mutatum est, et illud pro quo mutatum est, consecratum erit Domino.
27:11 Animal immundum, quod immolari Domino non potest, si quis voverit, adducetur ante sacerdotem :
27:12 qui judicans utrum bonum an malum sit, statuet pretium.
27:13 Quod si dare voluerit is qui offert, addet supra .stimationem quintam partem.\
27:14 Homo si voverit domum suam, et sanctificaverit Domino, considerabit eam sacerdos utrum bona an mala sit, et juxta pretium, quod ab eo fuerit constitutum, venundabitur :
27:15 sin autem ille qui voverat, voluerit redimere eam, dabit quintam partem .stimationis supra, et habebit domum.
27:16 Quod si agrum possessionis su. voverit, et consecraverit Domino, juxta mensuram sementis .stimabitur pretium : si triginta modiis hordei seritur terra, quinquaginta siclis venundetur argenti.
27:17 Si statim ab anno incipientis jubil.i voverit agrum, quanto valere potest, tanto .stimabitur.
27:18 Sin autem post aliquantum temporis, supputabit sacerdos pecuniam juxta annorum, qui reliqui sunt, numerum usque ad jubil.um, et detrahetur ex pretio.
27:19 Quod si voluerit redimere agrum ille qui voverat, addet quintam partem .stimat. pecuni., et possidebit eum.
27:20 Sin autem noluerit redimere, sed alteri cuilibet fuerit venundatus, ultra eum qui voverat redimere non poterit.
27:21 Quia cum jubil.i venerit dies, sanctificatus erit Domino, et possessio consecrata ad jus pertinet sacerdotum.
27:22 Si ager emptus est, et non de possessione majorum sanctificatus fuerit Domino,
27:23 supputabit sacerdos juxta annorum numerum usque ad jubil.um, pretium : et dabit ille qui voverat eum, Domino.
27:24 In jubil.o autem revertetur ad priorem dominum, qui vendiderat eum, et habuerat in sorte possessionis su..
27:25 Omnis .stimatio siclo sanctuarii ponderabitur. Siclus viginti obolos habet.\
27:26 Primogenita, qu. ad Dominum pertinent, nemo sanctificare poterit et vovere : sive bos, sive ovis fuerit, Domini sunt.
27:27 Quod si immundum est animal, redimet qui obtulit, juxta .stimationem tuam, et addet quintam partem pretii : si redimere noluerit, vendetur alteri quantocumque a te fuerit .stimatum.
27:28 Omne quod Domino consecratur, sive homo fuerit, sive animal, sive ager, non vendetur, nec redimi poterit. Quidquid semel fuerit consecratum, Sanctum sanctorum erit Domino :
27:29 et omnis consecratio, qu. offertur ab homine, non redimetur, sed morte morietur.\
27:30 Omnes decim. terr., sive de frugibus, sive de pomis arborum, Domini sunt, et illi sanctificantur.
27:31 Si quis autem voluerit redimere decimas suas, addet quintam partem earum.
27:32 Omnium decimarum bovis et ovis et capr., qu. sub pastoris virga transeunt, quidquid decimum venerit, sanctificabitur Domino.
27:33 Non eligetur nec bonum nec malum, nec altero commutabitur, si quis mutaverit : et quod mutatum est, et pro quo mutatum est, sanctificabitur Domino, et non redimetur.\
27:34 H.c sunt pr.cepta, qu. mandavit Dominus Moysi ad filios Isra.l in monte Sinai.

Liber Numeri

1:1 Locutusque est Dominus ad Moysen in deserto Sinai in tabernaculo foederis, prima die mensis secundi, anno altero egressionis eorum ex .gypto, dicens :
1:2 Tollite summam univers. congregationis filiorum Isra.l per cognationes et domos suas, et nomina singulorum, quidquid sexus est masculini
1:3 a vigesimo anno et supra, omnium virorum fortium ex Isra.l, et numerabitis eos per turmas suas, tu et Aaron.
1:4 Eruntque vobiscum principes tribuum ac domorum in cognationibus suis,
1:5 quorum ista sunt nomina : de Ruben, Elisur, filius Sedeur ;
1:6 de Simeon, Salamiel filius Surisaddai ;
1:7 de Juda, Nahasson filius Aminadab ;
1:8 de Issachar, Nathana.l filius Suar ;
1:9 de Zabulon, Eliab filius Helon ;
1:10 filiorum autem Joseph, de Ephraim, Elisama filius Ammiud ; de Manasse, Gamaliel filius Phadassur ;
1:11 de Benjamin, Abidan filius Gedeonis ;
1:12 de Dan, Ahiezer filius Ammisaddai ;
1:13 de Aser, Phegiel filius Ochran ;
1:14 de Gad, Eliasaph filius Duel ;
1:15 de Nephthali, Ahira filius Enan.
1:16 Hi nobilissimi principes multitudinis per tribus et cognationes suas, et capita exercitus Isra.l,
1:17 quos tulerunt Moyses et Aaron cum omni vulgi multitudine :
1:18 et congregaverunt primo die mensis secundi, recensentes eos per cognationes, et domos, ac familias, et capita, et nomina singulorum a vigesimo anno et supra,
1:19 sicut pr.ceperat Dominus Moysi. Numeratique sunt in deserto Sinai.\
1:20 De Ruben primogenito Isra.lis per generationes et familias ac domos suas, et nomina capitum singulorum, omne quod sexus est masculini a vigesimo anno et supra, procedentium ad bellum,
1:21 quadraginta sex millia quingenti.
1:22 De filiis Simeon per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina et capita singulorum, omne quod sexus est masculini a vigesimo anno et supra, procedentium ad bellum,
1:23 quinquaginta novem millia trecenti.
1:24 De filiis Gad per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a viginti annis et supra, omnes qui ad bella procederent,
1:25 quadraginta quinque millia sexcenti quinquaginta.
1:26 De filiis Juda per generationes et familias ac domos cognationum suarum, per nomina singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere,
1:27 recensiti sunt septuaginta quatuor millia sexcenti.
1:28 De filiis Issachar, per generationes et familias ac domos cognationum suarum, per nomina singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui ad bella procederent,
1:29 recensiti sunt quinquaginta quatuor millia quadringenti.
1:30 De filiis Zabulon per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere,
1:31 quinquaginta septem millia quadringenti.
1:32 De filiis Joseph, filiorum Ephraim per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere,
1:33 quadraginta millia quingenti.
1:34 Porro filiorum Manasse per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a viginti annis et supra, omnes qui poterant ad bella procedere,
1:35 triginta duo millia ducenti.
1:36 De filiis Benjamin per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere,
1:37 triginta quinque millia quadringenti.
1:38 De filiis Dan per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere,
1:39 sexaginta duo millia septingenti.
1:40 De filiis Aser per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere,
1:41 quadraginta millia et mille quingenti.
1:42 De filiis Nephthali per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vigesimo anno et supra, omnes qui poterant ad bella procedere,
1:43 quinquaginta tria millia quadringenti.\
1:44 Hi sunt, quos numeraverunt Moyses et Aaron, et duodecim principes Isra.l, singulos per domos cognationum suarum.
1:45 Fueruntque omnis numerus filiorum Isra.l per domos et familias suas a vigesimo anno et supra, qui poterant ad bella procedere,
1:46 sexcenta tria millia virorum quingenti quinquaginta.\
1:47 Levit. autem in tribu familiarum suarum non sunt numerati cum eis.
1:48 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
1:49 Tribum Levi noli numerare, neque pones summam eorum cum filiis Isra.l :
1:50 sed constitue eos super tabernaculum testimonii et cuncta vasa ejus, et quidquid ad c.remonias pertinet. Ipsi portabunt tabernaculum et omnia utensilia ejus : et erunt in ministerio, ac per gyrum tabernaculi metabuntur.
1:51 Cum proficiscendum fuerit, deponent Levit. tabernaculum ; cum castrametandum, erigent. Quisquis externorum accesserit, occidetur.
1:52 Metabuntur autem castra filii Isra.l unusquisque per turmas et cuneos atque exercitum suum.
1:53 Porro Levit. per gyrum tabernaculi figent tentoria, ne fiat indignatio super multitudinem filiorum Isra.l, et excubabunt in custodiis tabernaculi testimonii.
1:54 Fecerunt ergo filii Isra.l juxta omnia qu. pr.ceperat Dominus Moysi.
2:1 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :
2:2 Singuli per turmas, signa, atque vexilla, et domos cognationum suarum, castrametabuntur filii Isra.l, per gyrum tabernaculi foederis.
2:3 Ad orientem Judas figet tentoria per turmas exercitus sui : eritque princeps filiorum ejus Nahasson filius Aminadab.
2:4 Et omnis de stirpe ejus summa pugnantium, septuaginta quatuor millia sexcenti.
2:5 Juxta eum castrametati sunt de tribu Issachar, quorum princeps fuit Nathana.l filius Suar.
2:6 Et omnis numerus pugnatorum ejus quinquaginta quatuor millia quadringenti.
2:7 In tribu Zabulon princeps fuit Eliab filius Helon.
2:8 Omnis de stirpe ejus exercitus pugnatorum, quinquaginta septem millia quadringenti.
2:9 Universi qui in castris Jud. enumerati sunt, fuerunt centum octoginta sex millia quadringenti : et per turmas suas primi egredientur.\
2:10 In castris filiorum Ruben ad meridianam plagam erit princeps Elisur filius Sedeur.
2:11 Et cunctus exercitus pugnatorum ejus qui numerati sunt, quadraginta sex millia quingenti.
2:12 Juxta eum castrametati sunt de tribu Simeon : quorum princeps fuit Salamiel filius Surisaddai.
2:13 Et cunctus exercitus pugnatorum ejus qui numerati sunt, quinquaginta novem millia trecenti.
2:14 In tribu Gad princeps fuit Eliasaph filius Duel.
2:15 Et cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui numerati sunt, quadraginta quinque millia sexcenti quinquaginta.
2:16 Omnes qui recensiti sunt in castris Ruben, centum quinquaginta millia et mille quadringenti quinquaginta per turmas suas : in secundo loco proficiscentur.
2:17 Levabitur autem tabernaculum testimonii per officia Levitarum, et turmas eorum : quomodo erigetur, ita et deponetur. Singuli per loca et ordines suos proficiscentur.\
2:18 Ad occidentalem plagam erunt castra filiorum Ephraim, quorum princeps fuit Elisama filius Ammiud.
2:19 Cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui numerati sunt, quadraginta millia quingenti.
2:20 Et cum eis tribus filiorum Manasse, quorum princeps fuit Gamaliel filius Phadassur.
2:21 Cunctusque exercitus pugnatorum ejus, qui numerati sunt, triginta duo millia ducenti.
2:22 In tribu filiorum Benjamin princeps fuit Abidan filius Gedeonis.
2:23 Et cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui recensiti sunt, triginta quinque millia quadringenti.
2:24 Omnes qui numerati sunt in castris Ephraim, centum octo millia centum per turmas suas : tertii proficiscentur.\
2:25 Ad aquilonis partem castrametati sunt filii Dan : quorum princeps fuit Ahiezer filius Ammisaddai.
2:26 Cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui numerati sunt, sexaginta duo millia septingenti.
2:27 Juxta eum fixere tentoria de tribu Aser : quorum princeps fuit Phegiel filius Ochran.
2:28 Cunctus exercitus pugnatorum ejus, qui numerati sunt, quadraginta millia et mille quingenti.
2:29 De tribu filiorum Nephthali princeps fuit Ahira filius Enan.
2:30 Cunctus exercitus pugnatorum ejus, quinquaginta tria millia quadringenti.
2:31 Omnes qui numerati sunt in castris Dan, fuerunt centum quinquaginta septem millia sexcenti : et novissimi proficiscentur.\
2:32 Hic numerus filiorum Isra.l, per domos cognationum suarum et turmas divisi exercitus, sexcenta tria millia quingenti quinquaginta.
2:33 Levit. autem non sunt numerati inter filios Isra.l : sic enim pr.ceperat Dominus Moysi.
2:34 Feceruntque filii Isra.l juxta omnia qu. mandaverat Dominus. Castrametati sunt per turmas suas, et profecti per familias ac domos patrum suorum.
3:1 H. sunt generationes Aaron et Moysi in die qua locutus est Dominus ad Moysen in monte Sinai.
3:2 Et h.c nomina filiorum Aaron : primogenitus ejus Nadab, deinde Abiu, et Eleazar, et Ithamar.
3:3 H.c nomina filiorum Aaron sacerdotum qui uncti sunt, et quorum replet. et consecrat. manus ut sacerdotio fungerentur.
3:4 Mortui sunt enim Nadab et Abiu cum offerrent ignem alienum in conspectu Domini in deserto Sinai, absque liberis : functique sunt sacerdotio Eleazar et Ithamar coram Aaron patre suo.
3:5 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
3:6 Applica tribum Levi, et fac stare in conspectu Aaron sacerdotis ut ministrent ei, et excubent,
3:7 et observent quidquid ad cultum pertinet multitudinis coram tabernaculo testimonii,
3:8 et custodiant vasa tabernaculi, servientes in ministerio ejus.
3:9 Dabisque dono Levitas
3:10 Aaron et filiis ejus, quibus traditi sunt a filiis Isra.l. Aaron autem et filios ejus constitues super cultum sacerdotii. Externus, qui ad ministrandum accesserit, morietur.
3:11 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
3:12 Ego tuli Levitas a filiis Isra.l pro omni primogenito, qui aperit vulvam in filiis Isra.l, eruntque Levit. mei.
3:13 Meum est enim omne primogenitum : ex quo percussi primogenitos in terra .gypti, sanctificavi mihi quidquid primum nascitur in Isra.l : ab homine usque ad pecus, mei sunt. Ego Dominus.
3:14 Locutusque est Dominus ad Moysen in deserto Sinai, dicens :
3:15 Numera filios Levi per domos patrum suorum et familias, omnem masculum ab uno mense et supra.
3:16 Numeravit Moyses, ut pr.ceperat Dominus,
3:17 et inventi sunt filii Levi per nomina sua, Gerson et Caath et Merari.
3:18 Filii Gerson : Lebni et Semei.
3:19 Filii Caath : Amram et Jesaar, Hebron et Oziel.
3:20 Filii Merari : Moholi et Musi.
3:21 De Gerson fuere famili. du., Lebnitica, et Semeitica :
3:22 quarum numeratus est populus sexus masculini ab uno mense et supra, septem millia quingenti.
3:23 Hi post tabernaculum metabuntur ad occidentem,
3:24 sub principe Eliasaph filio La.l.
3:25 Et habebunt excubias in tabernaculo foederis,
3:26 ipsum tabernaculum et operimentum ejus, tentorium quod trahitur ante fores tecti foederis, et cortinas atrii : tentorium quoque quod appenditur in introitu atrii tabernaculi, et quidquid ad ritum altaris pertinet, funes tabernaculi et omnia utensilia ejus.
3:27 Cognatio Caath habebit populos Amramitas et Jesaaritas et Hebronitas et Ozielitas. H. sunt famili. Caathitarum recensit. per nomina sua.
3:28 Omnes generis masculini ab uno mense et supra, octo millia sexcenti habebunt excubias sanctuarii,
3:29 et castrametabuntur ad meridianam plagam.
3:30 Princepsque eorum erit Elisaphan filius Oziel :
3:31 et custodient arcam, mensamque et candelabrum, altaria et vasa sanctuarii, in quibus ministratur, et velum, cunctamque hujuscemodi supellectilem.
3:32 Princeps autem principum Levitarum Eleazar filius Aaron sacerdotis, erit super excubitores custodi. sanctuarii.
3:33 At vero de Merari erunt populi Moholit. et Musit. recensiti per nomina sua :
3:34 omnes generis masculini ab uno mense et supra, sex millia ducenti.
3:35 Princeps eorum Suriel filius Abihaiel : in plaga septentrionali castrametabuntur.
3:36 Erunt sub custodia eorum tabul. tabernaculi et vectes, et column. ac bases earum, et omnia qu. ad cultum hujuscemodi pertinent :
3:37 column.que atrii per circuitum cum basibus suis, et paxilli cum funibus.
3:38 Castrametabuntur ante tabernaculum foederis, id est, ad orientalem plagam, Moyses et Aaron cum filiis suis, habentes custodiam sanctuarii in medio filiorum Isra.l. Quisquis alienus accesserit, morietur.
3:39 Omnes Levit., quos numeraverunt Moyses et Aaron juxta pr.ceptum Domini per familias suas in genere masculino a mense uno et supra, fuerunt viginti duo millia.\
3:40 Et ait Dominus ad Moysen : Numera primogenitos sexus masculini de filiis Isra.l ab uno mense et supra, et habebis summam eorum.
3:41 Tollesque Levitas mihi pro omni primogenito filiorum Isra.l : ego sum Dominus : et pecora eorum pro universis primogenitis pecorum filiorum Isra.l.
3:42 Recensuit Moyses, sicut pr.ceperat Dominus, primogenitos filiorum Isra.l :
3:43 et fuerunt masculi per nomina sua, a mense uno et supra, viginti duo millia ducenti septuaginta tres.
3:44 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
3:45 Tolle Levitas pro primogenitis filiorum Isra.l, et pecora Levitarum pro pecoribus eorum, eruntque Levit. mei. Ego sum Dominus.
3:46 In pretio autem ducentorum septuaginta trium, qui excedunt numerum Levitarum de primogenitis filiorum Isra.l,
3:47 accipies quinque siclos per singula capita ad mensuram sanctuarii (siclus habet viginti obolos) :
3:48 dabisque pecuniam Aaron et filiis ejus pretium eorum qui supra sunt.
3:49 Tulit igitur Moyses pecuniam eorum, qui fuerant amplius, et quos redemerant a Levitis,
3:50 pro primogenitis filiorum Isra.l, mille trecentorum sexaginta quinque siclorum juxta pondus sanctuarii :
3:51 et dedit eam Aaron et filiis ejus juxta verbum quod pr.ceperat sibi Dominus.
4:1 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :
4:2 Tolle summam filiorum Caath de medio Levitarum per domos et familias suas,
4:3 a trigesimo anno et supra, usque ad quinquagesimum annum, omnium qui ingrediuntur ut stent et ministrent in tabernaculo foederis.
4:4 Hic est cultus filiorum Caath : tabernaculum foederis, et Sanctum sanctorum
4:5 ingredientur Aaron et filii ejus, quando movenda sunt castra, et deponent velum quod pendet ante fores, involventque eo arcam testimonii,
4:6 et operient rursum velamine janthinarum pellium, extendentque desuper pallium totum hyacinthinum, et inducent vectes.
4:7 Mensam quoque propositionis involvent hyacinthino pallio, et ponent cum ea thuribula et mortariola, cyathos et crateras ad liba fundenda : panes semper in ea erunt :
4:8 extendentque desuper pallium coccineum, quod rursum operient velamento janthinarum pellium, et inducent vectes.
4:9 Sument et pallium hyacinthinum, quo operient candelabrum cum lucernis et forcipibus suis et emunctoriis et cunctis vasis olei, qu. ad concinnandas lucernas necessaria sunt :
4:10 et super omnia ponent operimentum janthinarum pellium, et inducent vectes.
4:11 Necnon et altare aureum involvent hyacinthino vestimento, et extendent desuper operimentum janthinarum pellium, inducentque vectes.
4:12 Omnia vasa, quibus ministratur in sanctuario, involvent hyacinthino pallio, et extendent desuper operimentum janthinarum pellium, inducentque vectes.
4:13 Sed et altare mundabunt cinere, et involvent illud purpureo vestimento,
4:14 ponentque cum eo omnia vasa, quibus in ministerio ejus utuntur, id est, ignium receptacula, fuscinulas ac tridentes, uncinos et batilla. Cuncta vasa altaris operient simul velamine janthinarum pellium, et inducent vectes.
4:15 Cumque involverint Aaron et filii ejus sanctuarium et omnia vasa ejus in commotione castrorum, tunc intrabunt filii Caath ut portent involuta : et non tangent vasa sanctuarii, ne moriantur. Ista sunt onera filiorum Caath in tabernaculo foederis :
4:16 super quos erit Eleazar filius Aaron sacerdotis, ad cujus curam pertinet oleum ad concinnandas lucernas, et compositionis incensum, et sacrificium, quod semper offertur, et oleum unctionis, et quidquid ad cultum tabernaculi pertinet, omniumque vasorum, qu. in sanctuario sunt.
4:17 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :
4:18 Nolite perdere populum Caath de medio Levitarum :
4:19 sed hoc facite eis, ut vivant, et non moriantur, si tetigerint Sancta sanctorum. Aaron et filii ejus intrabunt, ipsique disponent opera singulorum, et divident quid portare quis debeat.
4:20 Alii nulla curiositate videant qu. sunt in sanctuario priusquam involvantur, alioquin morientur.
4:21 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
4:22 Tolle summam etiam filiorum Gerson per domos ac familias et cognationes suas,
4:23 a triginta annis et supra, usque ad annos quinquaginta. Numera omnes qui ingrediuntur et ministrant in tabernaculo foederis.
4:24 Hoc est officium famili. Gersonitarum,
4:25 ut portent cortinas tabernaculi et tectum foederis, operimentum aliud, et super omnia velamen janthinum tentoriumque quod pendet in introitu tabernaculi foederis,
4:26 cortinas atrii, et velum in introitu quod est ante tabernaculum. Omnia qu. ad altare pertinent, funiculos, et vasa ministerii,
4:27 jubente Aaron et filiis ejus, portabunt filii Gerson : et scient singuli cui debeant oneri mancipari.
4:28 Hic est cultus famili. Gersonitarum in tabernaculo foederis, eruntque sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis.
4:29 Filios quoque Merari per familias et domos patrum suorum recensebis,
4:30 a triginta annis et supra, usque ad annos quinquaginta, omnes qui ingrediuntur ad officium ministerii sui et cultum foederis testimonii.
4:31 H.c sunt onera eorum : portabunt tabulas tabernaculi et vectes ejus, columnas ac bases earum,
4:32 columnas quoque atrii per circuitum cum basibus et paxillis et funibus suis. Omnia vasa et supellectilem ad numerum accipient, sicque portabunt.
4:33 Hoc est officium famili. Meraritarum et ministerium in tabernaculo foederis : eruntque sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis.
4:34 Recensuerunt igitur Moyses et Aaron et principes synagog. filios Caath per cognationes et domos patrum suorum,
4:35 a triginta annis et supra, usque ad annum quinquagesimum, omnes qui ingrediuntur ad ministerium tabernaculi foederis :
4:36 et inventi sunt duo millia septingenti quinquaginta.
4:37 Hic est numerus populi Caath qui intrant tabernaculum foederis : hos numeravit Moyses et Aaron juxta sermonem Domini per manum Moysi.
4:38 Numerati sunt et filii Gerson per cognationes et domos patrum suorum,
4:39 a triginta annos et supra, usque ad quinquagesimum annum, omnes qui ingrediuntur ut ministrent in tabernaculo foederis :
4:40 et inventi sunt duo millia sexcenti triginta.
4:41 Hic est populus Gersonitarum, quos numeraverunt Moyses et Aaron juxta verbum Domini.
4:42 Numerati sunt et filii Merari per cognationes et domos patrum suorum,
4:43 a triginta annis et supra, usque ad annum quinquagesimum, omnes qui ingrediuntur ad explendos ritus tabernaculi foederis :
4:44 et inventi sunt tria millia ducenti.
4:45 Hic est numerus filiorum Merari, quos recensuerunt Moyses et Aaron juxta imperium Domini per manum Moysi.
4:46 Omnes qui recensiti sunt de Levitis, et quos recenseri fecit ad nomen Moyses et Aaron, et principes Isra.l per cognationes et domos patrum suorum,
4:47 a triginta annis et supra, usque ad annum quinquagesimum, ingredientes ad ministerium tabernaculi, et onera portanda,
4:48 fuerunt simul octo millia quingenti octoginta.
4:49 Juxta verbum Domini recensuit eos Moyses, unumquemque juxta officium et onera sua, sicut pr.ceperat ei Dominus.
5:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
5:2 Pr.cipe filiis Isra.l, ut ejiciant de castris omnem leprosum, et qui semine fluit, pollutusque est super mortuo :
5:3 tam masculum quam feminam ejicite de castris, ne contaminent ea cum habitaverint vobiscum.
5:4 Feceruntque ita filii Isra.l, et ejecerunt eos extra castra, sicut locutus erat Dominus Moysi.
5:5 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
5:6 Loquere ad filios Isra.l : Vir, sive mulier, cum fecerint ex omnibus peccatis, qu. solent hominibus accidere, et per negligentiam transgressi fuerint mandatum Domini, atque deliquerint,
5:7 confitebuntur peccatum suum, et reddent ipsum caput, quintamque partem desuper, ei in quem peccaverint.
5:8 Sin autem non fuerit qui recipiat, dabunt Domino, et erit sacerdotis, excepto ariete, qui offertur pro expiatione, ut sit placabilis hostia.
5:9 Omnes quoque primiti., quas offerunt filii Isra.l, ad sacerdotem pertinent :
5:10 et quidquid in sanctuarium offertur a singulis, et traditur manibus sacerdotis, ipsius erit.\
5:11 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
5:12 Loquere ad filios Isra.l, et dices ad eos : Vir cujus uxor erraverit, maritumque contemnens
5:13 dormierit cum altero viro, et hoc maritus deprehendere non quiverit, sed latet adulterium, et testibus argui non potest, quia non est inventa in stupro :
5:14 si spiritus zelotypi. concitaverit virum contra uxorem suam, qu. vel polluta est, vel falsa suspicione appetitur :
5:15 adducet eam ad sacerdotem, et offeret oblationem pro illa, decimam partem sati farin. hordeace. : non fundet super eam oleum, nec imponet thus : quia sacrificium zelotypi. est, et oblatio investigans adulterium.
5:16 Offeret igitur eam sacerdos, et statuet coram Domino,
5:17 assumetque aquam sanctam in vase fictili, et pauxillum terr. de pavimento tabernaculi mittet in eam.
5:18 Cumque steterit mulier in conspectu Domini, discooperiet caput ejus, et ponet super manus illius sacrificium recordationis, et oblationem zelotypi. : ipse autem tenebit aquas amarissimas, in quibus cum execratione maledicta congessit.
5:19 Adjurabitque eam, et dicet : Si non dormivit vir alienus tecum, et si non polluta es deserto mariti thoro, non te nocebunt aqu. ist. amarissim., in quas maledicta congessi.
5:20 Sin autem declinasti a viro tuo, atque polluta es, et concubuisti cum altero viro :
5:21 his maledictionibus subjacebis : det te Dominus in maledictionem, exemplumque cunctorum in populo suo : putrescere faciat femur tuum, et tumens uterus tuus disrumpatur.
5:22 Ingrediantur aqu. maledict. in ventrem tuum, et utero tumescente putrescat femur. Et respondebit mulier : Amen, amen.
5:23 Scribetque sacerdos in libello ista maledicta, et delebit ea aquis amarissimis, in quas maledicta congessit,
5:24 et dabit ei bibere. Quas cum exhauserit,
5:25 tollet sacerdos de manu ejus sacrificium zelotypi., et elevabit illud coram Domino, imponetque illud super altare, ita dumtaxat ut prius :
5:26 pugillum sacrificii tollat de eo, quod offertur, et incendat super altare : et sic potum det mulieri aquas amarissimas.
5:27 Quas cum biberit, si polluta est, et contempto viro adulterii rea, pertransibunt eam aqu. maledictionis, et inflato ventre, computrescet femur : eritque mulier in maledictionem, et in exemplum omni populo.
5:28 Quod si polluta non fuerit, erit innoxia, et faciet liberos.
5:29 Ista est lex zelotypi.. Si declinaverit mulier a viro suo, et si polluta fuerit,
5:30 maritusque zelotypi. spiritu concitatus adduxerit eam in conspectu Domini, et fecerit ei sacerdos juxta omnia qu. scripta sunt :
5:31 maritus absque culpa erit, et illa recipiet iniquitatem suam.
6:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
6:2 Loquere ad filios Isra.l, et dices ad eos : Vir, sive mulier, cum fecerint votum ut sanctificentur, et se voluerint Domino consecrare :
6:3 a vino, et omni quod inebriare potest, abstinebunt. Acetum ex vino, et ex qualibet alia potione, et quidquid de uva exprimitur, non bibent : uvas recentes siccasque non comedent
6:4 cunctis diebus quibus ex voto Domino consecrantur : quidquid ex vinea esse potest, ab uva passa usque ad acinum non comedent.
6:5 Omni tempore separationis su. novacula non transibit per caput ejus usque ad completum diem, quo Domino consecratur. Sanctus erit, crescente c.sarie capitis ejus.
6:6 Omni tempore consecrationis su., super mortuum non ingredietur,
6:7 nec super patris quidem et matris et fratris sororisque funere contaminabitur, quia consecratio Dei sui super caput ejus est.
6:8 Omnibus diebus separationis su. sanctus erit Domino.
6:9 Sin autem mortuus fuerit subito quispiam coram eo, polluetur caput consecrationis ejus : quod radet illico in eadem die purgationis su., et rursum septima.
6:10 In octava autem die offeret duos turtures, vel duos pullos columb. sacerdoti in introitu foederis testimonii.
6:11 Facietque sacerdos unum pro peccato, et alterum in holocaustum, et deprecabitur pro eo, quia peccavit super mortuo : sanctificabitque caput ejus in die illo :
6:12 et consecrabit Domino dies separationis illius, offerens agnum anniculum pro peccato : ita tamen ut dies priores irriti fiant, quoniam polluta est sanctificatio ejus.
6:13 Ista est lex consecrationis. Cum dies, quos ex voto decreverat, complebuntur, adducet eum ad ostium tabernaculi foederis,
6:14 et offeret oblationes ejus Domino, agnum anniculum immaculatum in holocaustum, et ovem anniculam immaculatam pro peccato, et arietem immaculatum, hostiam pacificam,
6:15 canistrum quoque panum azymorum qui conspersi sint oleo, et lagana absque fermento uncta oleo, ac libamina singulorum :
6:16 qu. offeret sacerdos coram Domino, et faciet tam pro peccato, quam in holocaustum.
6:17 Arietem vero immolabit hostiam pacificam Domino, offerens simul canistrum azymorum, et libamenta qu. ex more debentur.
6:18 Tunc radetur nazar.us ante ostium tabernaculi foederis c.sarie consecrationis su. : tolletque capillos ejus, et ponet super ignem, qui est suppositus sacrificio pacificorum :
6:19 et armum coctum arietis, tortamque absque fermento unam de canistro, et laganum azymum unum, et tradet in manus nazar.i, postquam rasum fuerit caput ejus.
6:20 Susceptaque rursum ab eo, elevabit in conspectu Domini : et sanctificata sacerdotis erunt, sicut pectusculum, quod separari jussum est, et femur. Post h.c, potest bibere nazar.us vinum.
6:21 Ista est lex nazar.i, cum voverit oblationem suam Domino tempore consecrationis su., exceptis his, qu. invenerit manus ejus : juxta quod mente devoverat, ita faciet ad perfectionem sanctificationis su..\
6:22 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
6:23 Loquere Aaron et filiis ejus : Sic benedicetis filiis Isra.l, et dicetis eis :
6:24 Benedicat tibi Dominus, et custodiat te.
6:25 Ostendat Dominus faciem suam tibi, et misereatur tui.
6:26 Convertat Dominus vultum suum ad te, et det tibi pacem.
6:27 Invocabuntque nomen meum super filios Isra.l, et ego benedicam eis.
7:1 Factum est autem in die qua complevit Moyses tabernaculum, et erexit illud, unxitque et sanctificavit cum omnibus vasis suis, altare similiter et omnia vasa ejus :
7:2 obtulerunt principes Isra.l et capita familiarum, qui erant per singulas tribus, pr.fectique eorum, qui numerati fuerant,
7:3 munera coram Domino sex plaustra tecta cum duodecim bobus. Unum plaustrum obtulere duo duces, et unum bovem singuli, obtuleruntque ea in conspectu tabernaculi.
7:4 Ait autem Dominus ad Moysen :
7:5 Suscipe ab eis ut serviant in ministerio tabernaculi, et trades ea Levitis juxta ordinem ministerii sui.
7:6 Itaque cum suscepisset Moyses plaustra et boves, tradidit eos Levitis.
7:7 Duo plaustra et quatuor boves dedit filiis Gerson, juxta id quod habebant necessarium.
7:8 Quatuor alia plaustra et octo boves dedit filiis Merari secundum officia et cultum suum, sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis.
7:9 Filiis autem Caath non dedit plaustra et boves : quia in sanctuario serviunt, et onera propriis portant humeris.\
7:10 Igitur obtulerunt duces in dedicationem altaris, die qua unctum est, oblationem suam ante altare.
7:11 Dixitque Dominus ad Moysen : Singuli duces per singulos dies offerant munera in dedicationem altaris.
7:12 Primo die obtulit oblationem suam Nahasson filius Aminadab de tribu Juda :
7:13 fueruntque in ea acetabulum argenteum pondo centum triginta siclorum, phiala argentea habens septuaginta siclos, juxta pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium :
7:14 mortariolum ex decem siclis aureis plenum incenso :
7:15 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
7:16 hircumque pro peccato :
7:17 et in sacrificio pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. H.c est oblatio Nahasson filii Aminadab.
7:18 Secundo die obtulit Nathana.l filius Suar, dux de tribu Issachar,
7:19 acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, juxta pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium :
7:20 mortariolum aureum habens decem siclos plenum incenso :
7:21 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
7:22 hircumque pro peccato :
7:23 et in sacrificio pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. H.c fuit oblatio Nathana.l filii Suar.
7:24 Tertio die princeps filiorum Zabulon, Eliab filius Helon,
7:25 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium :
7:26 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
7:27 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
7:28 hircumque pro peccato :
7:29 et in sacrificio pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. H.c est oblatio Eliab filii Helon.
7:30 Die quarto princeps filiorum Ruben, Elisur filius Sedeur,
7:31 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium :
7:32 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
7:33 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
7:34 hircumque pro peccato :
7:35 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. H.c fuit oblatio Elisur filii Sedeur.
7:36 Die quinto princeps filiorum Simeon, Salamiel filius Surisaddai,
7:37 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium :
7:38 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
7:39 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
7:40 hircumque pro peccato :
7:41 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. H.c fuit oblatio Salamiel filii Surisaddai.
7:42 Die sexto princeps filiorum Gad, Eliasaph filius Duel,
7:43 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium :
7:44 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
7:45 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
7:46 hircumque pro peccato :
7:47 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. H.c fuit oblatio Eliasaph filii Duel.
7:48 Die septimo princeps filiorum Ephraim, Elisama filius Ammiud,
7:49 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium :
7:50 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
7:51 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
7:52 hircumque pro peccato :
7:53 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. H.c fuit oblatio Elisama filii Ammiud.
7:54 Die octavo, princeps filiorum Manasse, Gamaliel filius Phadassur,
7:55 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium :
7:56 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
7:57 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
7:58 hircumque pro peccato :
7:59 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. H.c fuit oblatio Gamaliel filii Phadassur.
7:60 Die nono princeps filiorum Benjamin, Abidan filius Gedeonis,
7:61 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium :
7:62 et mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
7:63 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
7:64 hircumque pro peccato :
7:65 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. H.c fuit oblatio Abidan filii Gedeonis.
7:66 Die decimo princeps filiorum Dan, Ahiezer filius Ammisaddai,
7:67 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium :
7:68 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
7:69 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
7:70 hircumque pro peccato :
7:71 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. H.c fuit oblatio Ahiezer filii Ammisaddai.
7:72 Die undecimo princeps filiorum Aser, Phegiel filius Ochran,
7:73 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium :
7:74 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
7:75 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
7:76 hircumque pro peccato :
7:77 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. H.c fuit oblatio Phegiel filii Ochran.
7:78 Die duodecimo princeps filiorum Nephthali, Ahira filius Enan,
7:79 obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila oleo conspersa in sacrificium :
7:80 mortariolum aureum appendens decem siclos, plenum incenso :
7:81 bovem de armento, et arietem, et agnum anniculum in holocaustum :
7:82 hircumque pro peccato :
7:83 et in hostias pacificorum boves duos, arietes quinque, hircos quinque, agnos anniculos quinque. H.c fuit oblatio Ahira filii Enan.\
7:84 H.c in dedicatione altaris oblata sunt a principibus Isra.l, in die qua consecratum est : acetabula argentea duodecim : phial. argente. duodecim : mortariola aurea duodecim :
7:85 ita ut centum triginta siclos argenti haberet unum acetabulum, et septuaginta siclos haberet una phiala : id est, in commune vasorum omnium ex argento sicli duo millia quadringenti, pondere sanctuarii :
7:86 mortariola aurea duodecim plena incenso, denos siclos appendentia pondere sanctuarii : id est, simul auri sicli centum viginti :
7:87 boves de armento in holocaustum duodecim, arietes duodecim, agni anniculi duodecim, et libamenta eorum : hirci duodecim pro peccato.
7:88 In hostias pacificorum, boves viginti quatuor, arietes sexaginta, hirci sexaginta, agni anniculi sexaginta. H.c oblata sunt in dedicatione altaris, quando unctum est.
7:89 Cumque ingrederetur Moyses tabernaculum foederis, ut consuleret oraculum, audiebat vocem loquentis ad se de propitiatorio quod erat super arcam testimonii inter duos cherubim, unde et loquebatur ei.
8:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
8:2 Loquere Aaron, et dices ad eum : Cum posueris septem lucernas, candelabrum in australi parte erigatur. Hoc igitur pr.cipe ut lucern. contra boream e regione respiciant ad mensam panum propositionis, contra eam partem, quam candelabrum respicit, lucere debebunt.
8:3 Fecitque Aaron, et imposuit lucernas super candelabrum, ut pr.ceperat Dominus Moysi.
8:4 H.c autem erat factura candelabri, ex auro ductili, tam medius stipes, quam cuncta qu. ex utroque calamorum latere nascebantur : juxta exemplum quod ostendit Dominus Moysi, ita operatus est candelabrum.\
8:5 Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
8:6 Tolle Levitas de medio filiorum Isra.l, et purificabis eos
8:7 juxta hunc ritum : aspergantur aqua lustrationis, et radant omnes pilos carnis su.. Cumque laverint vestimenta sua, et mundati fuerint,
8:8 tollent bovem de armentis, et libamentum ejus similam oleo conspersam : bovem autem alterum de armento tu accipies pro peccato :
8:9 et applicabis Levitas coram tabernaculo foederis, convocata omni multitudine filiorum Isra.l.
8:10 Cumque Levit. fuerint coram Domino, ponent filii Isra.l manus suas super eos.
8:11 Et offeret Aaron Levitas, munus in conspectu Domini a filiis Isra.l, ut serviant in ministerio ejus.
8:12 Levit. quoque ponent manus suas super capita boum, e quibus unum facies pro peccato, et alterum in holocaustum Domini, ut depreceris pro eis.
8:13 Statuesque Levitas in conspectu Aaron et filiorum ejus, et consecrabis oblatos Domino,
8:14 ac separabis de medio filiorum Isra.l, ut sint mei.
8:15 Et postea ingredientur tabernaculum foederis, ut serviant mihi. Sicque purificabis et consecrabis eos in oblationem Domini : quoniam dono donati sunt mihi a filiis Isra.l.
8:16 Pro primogenitis qu. aperiunt omnem vulvam in Isra.l, accepi eos.
8:17 Mea sunt enim omnia primogenita filiorum Isra.l, tam ex hominibus quam ex jumentis. Ex die quo percussi omne primogenitum in terra .gypti, sanctificavi eos mihi :
8:18 et tuli Levitas pro cunctis primogenitis filiorum Isra.l,
8:19 tradidique eos dono Aaron et filiis ejus de medio populi, ut serviant mihi pro Isra.l in tabernaculo foederis, et orent pro eis ne sit in populo plaga, si ausi fuerint accedere ad sanctuarium.
8:20 Feceruntque Moyses et Aaron et omnis multitudo filiorum Isra.l super Levitas qu. pr.ceperat Dominus Moysi :
8:21 purificatique sunt, et laverunt vestimenta sua. Elevavitque eos Aaron in conspectu Domini, et oravit pro eis,
8:22 ut purificati ingrederentur ad officia sua in tabernaculum foederis coram Aaron et filiis ejus. Sicut pr.ceperat Dominus Moysi de Levitis, ita factum est.
8:23 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
8:24 H.c est lex Levitarum : a viginti quinque annis et supra, ingredientur ut ministrent in tabernaculo foederis.
8:25 Cumque quinquagesimum annum .tatis impleverint, servire cessabunt,
8:26 eruntque ministri fratrum suorum in tabernaculo foederis, ut custodiant qu. sibi fuerunt commendata : opera autem ipsa non faciant. Sic dispones Levitis in custodiis suis.
9:1 Locutus est Dominus ad Moysen in deserto Sinai anno secundo, postquam egressi sunt de terra .gypti, mense primo, dicens :
9:2 Faciant filii Isra.l Phase in tempore suo,
9:3 quartadecima die mensis hujus ad vesperam, juxta omnes c.remonias et justificationes ejus.
9:4 Pr.cepitque Moyses filiis Isra.l ut facerent Phase.
9:5 Qui fecerunt tempore suo, quartadecima die mensis ad vesperam, in monte Sinai. Juxta omnia qu. mandaverat Dominus Moysi, fecerunt filii Isra.l.
9:6 Ecce autem quidam immundi super anima hominis, qui non poterant facere Phase in die illo, accedentes ad Moysen et Aaron,
9:7 dixerunt eis : Immundi sumus super anima hominis : quare fraudamur ut non valeamus oblationem offerre Domino in tempore suo inter filios Isra.l ?
9:8 Quibus respondit Moyses : State ut consulam quid pr.cipiat Dominus de vobis.
9:9 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
9:10 Loquere filiis Isra.l : Homo, qui fuerit immundus super anima, sive in via procul in gente vestra, faciat Phase Domino
9:11 in mense secundo, quartadecima die mensis ad vesperam. Cum azymis et lactucis agrestibus comedent illud :
9:12 non relinquent ex eo quippiam usque mane, et os ejus non confringent : omnem ritum Phase observabunt.
9:13 Si quis autem et mundus est, et in itinere non fuit, et tamen non fecit Phase, exterminabitur anima illa de populis suis, quia sacrificium Domino non obtulit tempore suo : peccatum suum ipse portabit.
9:14 Peregrinus quoque et advena si fuerint apud vos, facient Phase Domino juxta c.remonias et justificationes ejus. Pr.ceptum idem erit apud vos tam adven. quam indigen..\
9:15 Igitur die qua erectum est tabernaculum, operuit illud nubes. A vespere autem super tentorium erat quasi species ignis usque mane.
9:16 Sic fiebat jugiter : per diem operiebat illud nubes, et per noctem quasi species ignis.
9:17 Cumque ablata fuisset nubes, qu. tabernaculum protegebat, tunc proficiscebantur filii Isra.l : et in loco ubi stetisset nubes, ibi castrametabantur.
9:18 Ad imperium Domini proficiscebantur, et ad imperium illius figebant tabernaculum. Cunctis diebus quibus stabat nubes super tabernaculum, manebant in eodem loco :
9:19 et si evenisset ut multo tempore maneret super illud, erant filii Isra.l in excubiis Domini, et non proficiscebantur
9:20 quot diebus fuisset nubes super tabernaculum. Ad imperium Domini erigebant tentoria, et ad imperium illius deponebant.
9:21 Si fuisset nubes a vespere usque mane, et statim diluculo tabernaculum reliquisset, proficiscebantur : et si post diem et noctem recessisset, dissipabant tentoria.
9:22 Si vero biduo aut uno mense vel longiori tempore fuisset super tabernaculum, manebant filii Isra.l in eodem loco, et non proficiscebantur : statim autem ut recessisset, movebant castra.
9:23 Per verbum Domini figebant tentoria, et per verbum illius proficiscebantur : erantque in excubiis Domini juxta imperium ejus per manum Moysi.
10:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
10:2 Fac tibi duas tubas argenteas ductiles, quibus convocare possis multitudinem quando movenda sunt castra.
10:3 Cumque increpueris tubis, congregabitur ad te omnis turba ad ostium tabernaculi foederis.
10:4 Si semel clangueris, venient ad te principes, et capita multitudinis Isra.l.
10:5 Si autem prolixior atque concisus clangor increpuerit, movebunt castra primi qui sunt ad orientalem plagam.
10:6 In secundo autem sonitu et pari ululatu tub., levabunt tentoria qui habitant ad meridiem ; et juxta hunc modum reliqui facient, ululantibus tubis in profectionem.
10:7 Quando autem congregandus est populus, simplex tubarum clangor erit, et non concise ululabunt.
10:8 Filii autem Aaron sacerdotes clangent tubis : eritque hoc legitimum sempiternum in generationibus vestris.
10:9 Si exieritis ad bellum de terra vestra contra hostes qui dimicant adversum vos, clangetis ululantibus tubis, et erit recordatio vestri coram Domino Deo vestro, ut eruamini de manibus inimicorum vestrorum.
10:10 Siquando habebitis epulum, et dies festos, et calendas, canetis tubis super holocaustis, et pacificis victimis, ut sint vobis in recordationem Dei vestri. Ego Dominus Deus vester.\
10:11 Anno secundo, mense secundo, vigesima die mensis, elevata est nubes de tabernaculo foederis :
10:12 profectique sunt filii Isra.l per turmas suas de deserto Sinai, et recubuit nubes in solitudine Pharan.
10:13 Moveruntque castra primi juxta imperium Domini in manu Moysi.
10:14 Filii Juda per turmas suas : quorum princeps erat Nahasson filius Aminadab.
10:15 In tribu filiorum Issachar fuit princeps Nathana.l filius Suar.
10:16 In tribu Zabulon erat princeps Eliab filius Helon.
10:17 Depositumque est tabernaculum, quod portantes egressi sunt filii Gerson et Merari.
10:18 Profectique sunt et filii Ruben, per turmas et ordinem suum : quorum princeps erat Helisur filius Sedeur.
10:19 In tribu autem filiorum Simeon, princeps fuit Salamiel filius Surisaddai.
10:20 Porro in tribu Gad erat princeps Eliasaph filius Duel.
10:21 Profectique sunt et Caathit. portantes sanctuarium. Tamdiu tabernaculum portabatur, donec venirent ad erectionis locum.
10:22 Moverunt castra et filii Ephraim per turmas suas, in quorum exercitu princeps erat Elisama filius Ammiud.
10:23 In tribu autem filiorum Manasse princeps fuit Gamaliel filius Phadassur.
10:24 Et in tribu Benjamin erat dux Abidan filius Gedeonis.
10:25 Novissimi castrorum omnium profecti sunt filii Dan per turmas suas, in quorum exercitu princeps fuit Ahiezer filius Ammisaddai.
10:26 In tribu autem filiorum Aser erat princeps Phegiel filius Ochran.
10:27 Et in tribu filiorum Nephthali princeps fuit Ahira filius Enan.
10:28 H.c sunt castra, et profectiones filiorum Isra.l per turmas suas quando egrediebantur.\
10:29 Dixitque Moyses Hobab filio Raguel Madianit., cognato suo : Proficiscimur ad locum quem Dominus daturus est nobis : veni nobiscum, ut benefaciamus tibi, quia Dominus bona promisit Isra.li.
10:30 Cui ille respondit : Non vadam tecum, sed revertar in terram meam, in qua natus sum.
10:31 Et ille : Noli, inquit, nos relinquere : tu enim nosti in quibus locis per desertum castra ponere debeamus, et eris ductor noster.
10:32 Cumque nobiscum veneris, quidquid optimum fuerit ex opibus, quas nobis traditurus est Dominus, dabimus tibi.
10:33 Profecti sunt ergo de monte Domini viam trium dierum, arcaque foederis Domini pr.cedebat eos, per dies tres providens castrorum locum.
10:34 Nubes quoque Domini super eos erat per diem cum incederent.
10:35 Cumque elevaretur arca, dicebat Moyses : Surge, Domine, et dissipentur inimici tui, et fugiant qui oderunt te, a facie tua.
10:36 Cum autem deponeretur, aiebat : Revertere, Domine, ad multitudinem exercitus Isra.l.
11:1 Interea ortum est murmur populi, quasi dolentium pro labore, contra Dominum. Quod cum audisset Dominus, iratus est. Et accensus in eos ignis Domini, devoravit extremam castrorum partem.
11:2 Cumque clamasset populus ad Moysen, oravit Moyses ad Dominum, et absorptus est ignis.
11:3 Vocavitque nomen loci illius, Incensio : eo quod incensus fuisset contra eos ignis Domini.
11:4 Vulgus quippe promiscuum, quod ascenderat cum eis, flagravit desiderio, sedens et flens, junctis sibi pariter filiis Isra.l, et ait : Quis dabit nobis ad vescendum carnes ?
11:5 recordamur piscium quos comedebamus in .gypto gratis : in mentem nobis veniunt cucumeres, et pepones, porrique, et cepe, et allia.
11:6 Anima nostra arida est : nihil aliud respiciunt oculi nostri nisi man.
11:7 Erat autem man quasi semen coriandri, coloris bdellii.
11:8 Circuibatque populus, et colligens illud, frangebat mola, sive terebat in mortario, coquens in olla, et faciens ex eo tortulas saporis quasi panis oleati.
11:9 Cumque descenderet nocte super castra ros, descendebat pariter et man.\
11:10 Audivit ergo Moyses flentem populum per familias, singulos per ostia tentorii sui. Iratusque est furor Domini valde : sed et Moysi intoleranda res visa est,
11:11 et ait ad Dominum : Cur afflixisti servum tuum ? quare non invenio gratiam coram te ? et cur imposuisti pondus universi populi hujus super me ?
11:12 Numquid ego concepi omnem hanc multitudinem, vel genui eam, ut dicas mihi : Porta eos in sinu tuo sicut portare solet nutrix infantulum, et defer in terram, pro qua jurasti patribus eorum ?
11:13 Unde mihi carnes ut dem tant. multitudini ? flent contra me, dicentes : Da nobis carnes ut comedamus.
11:14 Non possum solus sustinere omnem hunc populum, quia gravis est mihi.
11:15 Sin aliter tibi videtur, obsecro ut interficias me, et inveniam gratiam in oculis tuis, ne tantis afficiar malis.\
11:16 Et dixit Dominus ad Moysen : Congrega mihi septuaginta viros de senibus Isra.l, quos tu nosti quod senes populi sint ac magistri : et duces eos ad ostium tabernaculi foederis, faciesque ibi stare tecum,
11:17 ut descendam et loquar tibi : et auferam de spiritu tuo, tradamque eis, ut sustentent tecum onus populi, et non tu solus graveris.
11:18 Populo quoque dices : Sanctificamini (cras comedetis carnes : ego enim audivi vos dicere : Quis dabit nobis escas carnium ? bene nobis erat in .gypto), ut det vobis Dominus carnes, et comedatis :
11:19 non uno die, nec duobus, vel quinque aut decem, nec viginti quidem,
11:20 sed usque ad mensem dierum, donec exeat per nares vestras, et vertatur in nauseam, eo quod repuleritis Dominum, qui in medio vestri est, et fleveritis coram eo, dicentes : Quare egressi sumus ex .gypto ?
11:21 Et ait Moyses : Sexcenta millia peditum hujus populi sunt : et tu dicis : Dabo eis esum carnium mense integro ?
11:22 numquid ovium et boum multitudo c.detur, ut possit sufficere ad cibum ? vel omnes pisces maris in unum congregabuntur, ut eos satient ?
11:23 Cui respondit Dominus : Numquid manus Domini invalida est ? jam nunc videbis utrum meus sermo opere compleatur.
11:24 Venit igitur Moyses, et narravit populo verba Domini, congregans septuaginta viros de senibus Isra.l, quos stare fecit circa tabernaculum.
11:25 Descenditque Dominus per nubem, et locutus est ad eum, auferens de spiritu qui erat in Moyse, et dans septuaginta viris. Cumque requievisset in eis spiritus, prophetaverunt, nec ultra cessaverunt.
11:26 Remanserant autem in castris duo viri, quorum unus vocabatur Eldad, et alter Medad, super quos requievit spiritus. Nam et ipsi descripti fuerant, et non exierant ad tabernaculum.
11:27 Cumque prophetarent in castris, cucurrit puer, et nuntiavit Moysi, dicens : Eldad et Medad prophetant in castris.
11:28 Statim Josue filius Nun, minister Moysi, et electus e pluribus, ait : Domine mi Moyses, prohibe eos.
11:29 At ille : Quid, inquit .mularis pro me ? quis tribuat ut omnis populus prophetet, et det eis Dominus spiritum suum ?
11:30 Reversusque est Moyses, et majores natu Isra.l in castra.\
11:31 Ventus autem egrediens a Domino, arreptans trans mare coturnices detulit, et demisit in castra itinere quantum uno die confici potest, ex omni parte castrorum per circuitum, volabantque in a.re duobus cubitis altitudine super terram.
11:32 Surgens ergo populus toto die illo, et nocte, ac die altero, congregavit coturnicum : qui parum, decem coros : et siccaverunt eas per gyrum castrorum.
11:33 Adhuc carnes erant in dentibus eorum, nec defecerat hujuscemodi cibus : et ecce furor Domini concitatus in populum, percussit eum plaga magna nimis.
11:34 Vocatusque est ille locus, Sepulchra concupiscenti. : ibi enim sepelierunt populum qui desideraverat. Egressi autem de Sepulchris concupiscenti., venerunt in Haseroth, et manserunt ibi.
12:1 Locutaque est Maria et Aaron contra Moysen propter uxorem ejus .thiopissam,
12:2 et dixerunt : Num per solum Moysen locutus est Dominus ? nonne et nobis similiter est locutus ? Quod cum audisset Dominus
12:3 (erat enim Moyses vir mitissimus super omnes homines qui morabantur in terra),
12:4 statim locutus est ad eum, et ad Aaron et Mariam : Egredimini vos tantum tres ad tabernaculum foederis. Cumque fuissent egressi,
12:5 descendit Dominus in columna nubis, et stetit in introitu tabernaculi, vocans Aaron et Mariam. Qui cum issent,
12:6 dixit ad eos : Audite sermones meos : si quis fuerit inter vos propheta Domini, in visione apparebo ei, vel per somnium loquar ad illum.
12:7 At non talis servus meus Moyses, qui in omni domo mea fidelissimus est :
12:8 ore enim ad os loquor ei : et palam, et non per .nigmata et figuras Dominum videt. Quare ergo non timuistis detrahere servo meo Moysi ?\
12:9 Iratusque contra eos, abiit :
12:10 nubes quoque recessit qu. erat super tabernaculum : et ecce Maria apparuit candens lepra quasi nix. Cumque respexisset eam Aaron, et vidisset perfusam lepra,
12:11 ait ad Moysen : Obsecro, domine mi, ne imponas nobis hoc peccatum quod stulte commisimus,
12:12 ne fiat h.c quasi mortua, et ut abortivum quod projicitur de vulva matris su. : ecce jam medium carnis ejus devoratum est a lepra.
12:13 Clamavitque Moyses ad Dominum, dicens : Deus, obsecro, sana eam.
12:14 Cui respondit Dominus : Si pater ejus spuisset in faciem illius, nonne debuerat saltem septem diebus rubore suffundi ? separetur septem diebus extra castra, et postea revocabitur.
12:15 Exclusa est itaque Maria extra castra septem diebus : et populus non est motus de loco illo, donec revocata est Maria.
13:1 Profectusque est populus de Haseroth, fixis tentoriis in deserto Pharan.
13:2 Ibique locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
13:3 Mitte viros, qui considerent terram Chanaan, quam daturus sum filiis Isra.l, singulos de singulis tribubus, ex principibus.
13:4 Fecit Moyses quod Dominus imperaverat, de deserto Pharan mittens principes viros, quorum ista sunt nomina.
13:5 De tribu Ruben, Sammua filium Zechur.
13:6 De tribu Simeon, Saphat filium Huri.
13:7 De tribu Juda, Caleb filium Jephone.
13:8 De tribu Issachar, Igal filium Joseph.
13:9 De tribu Ephraim, Osee filium Nun.
13:10 De tribu Benjamin, Phalti filium Raphu.
13:11 De tribu Zabulon, Geddiel filium Sodi.
13:12 De tribu Joseph, sceptri Manasse, Gaddi filium Susi.
13:13 De tribu Dan, Ammiel filium Gemalli.
13:14 De tribu Aser, Sthur filium Micha.l.
13:15 De tribu Nephthali, Nahabi filium Vapsi.
13:16 De tribu Gad, Guel filium Machi.
13:17 H.c sunt nomina virorum, quos misit Moyses ad considerandam terram : vocavitque Osee filium Nun, Josue.\
13:18 Misit ergo eos Moyses ad considerandam terram Chanaan, et dixit ad eos : Ascendite per meridianam plagam. Cumque veneritis ad montes,
13:19 considerate terram, qualis sit : et populum qui habitator est ejus, utrum fortis sit an infirmus : si pauci numero an plures :
13:20 ipsa terra, bona an mala : urbes quales, murat. an absque muris :
13:21 humus, pinguis an sterilis, nemorosa an absque arboribus. Confortamini, et afferte nobis de fructibus terr.. Erat autem tempus quando jam pr.coqu. uv. vesci possunt.
13:22 Cumque ascendissent, exploraverunt terram a deserto Sin, usque Rohob intrantibus Emath.
13:23 Ascenderuntque ad meridiem, et venerunt in Hebron, ubi erant Achiman et Sisai et Tholmai filii Enac : nam Hebron septem annis ante Tanim urbem .gypti condita est.
13:24 Pergentesque usque ad Torrentem botri, absciderunt palmitem cum uva sua, quem portaverunt in vecte duo viri. De malis quoque granatis et de ficis loci illius tulerunt :
13:25 qui appellatus est Nehelescol, id est Torrens botri, eo quod botrum portassent inde filii Isra.l.\
13:26 Reversique exploratores terr. post quadraginta dies, omni regione circuita,
13:27 venerunt ad Moysen et Aaron et ad omnem coetum filiorum Isra.l in desertum Pharan, quod est in Cades. Locutique eis et omni multitudini ostenderunt fructus terr. :
13:28 et narraverunt, dicentes : Venimus in terram, ad quam misisti nos, qu. revera fluit lacte et melle, ut ex his fructibus cognosci potest :
13:29 sed cultores fortissimos habet, et urbes grandes atque muratas. Stirpem Enac vidimus ibi.
13:30 Amalec habitat in meridie, Heth.us et Jebus.us et Amorrh.us in montanis : Chanan.us vero moratur juxta mare et circa fluenta Jordanis.
13:31 Inter h.c Caleb compescens murmur populi, qui oriebatur contra Moysen, ait : Ascendamus, et possideamus terram, quoniam poterimus obtinere eam.
13:32 Alii vero, qui fuerant cum eo, dicebant : Nequaquam ad hunc populum valemus ascendere, quia fortior nobis est.
13:33 Detraxeruntque terr., quam inspexerant, apud filios Isra.l, dicentes : Terra, quam lustravimus, devorat habitatores suos : populus, quem aspeximus, procer. statur. est.
13:34 Ibi vidimus monstra qu.dam filiorum Enac de genere giganteo : quibus comparati, quasi locust. videbamur.
14:1 Igitur vociferans omnis turba flevit nocte illa,
14:2 et murmurati sunt contra Moysen et Aaron cuncti filii Isra.l, dicentes :
14:3 Utinam mortui essemus in .gypto : et in hac vasta solitudine utinam pereamus, et non inducat nos Dominus in terram istam, ne cadamus gladio, et uxores ac liberi nostri ducantur captivi. Nonne melius est reverti in .gyptum ?
14:4 Dixeruntque alter ad alterum : Constituamus nobis ducem, et revertamur in .gyptum.
14:5 Quo audito, Moyses et Aaron ceciderunt proni in terram coram omni multitudine filiorum Isra.l.
14:6 At vero Josue filius Nun et Caleb filius Jephone, qui et ipsi lustraverant terram, sciderunt vestimenta sua,
14:7 et ad omnem multitudinem filiorum Isra.l locuti sunt : Terra, quam circuivimus, valde bona est.
14:8 Si propitius fuerit Dominus, inducet nos in eam, et tradet humum lacte et melle manantem.
14:9 Nolite rebelles esse contra Dominum : neque timeatis populum terr. hujus, quia sicut panem ita eos possumus devorare. Recessit ab eis omne pr.sidium : Dominus nobiscum est, nolite metuere.
14:10 Cumque clamaret omnis multitudo, et lapidibus eos vellet opprimere, apparuit gloria Domini super tectum foederis cunctis filiis Isra.l.\
14:11 Et dixit Dominus ad Moysen : Usquequo detrahet mihi populus iste ? quousque non credent mihi, in omnibus signis qu. feci coram eis ?
14:12 Feriam igitur eos pestilentia, atque consumam : te autem faciam principem super gentem magnam, et fortiorem quam h.c est.
14:13 Et ait Moyses ad Dominum : Ut audiant .gyptii, de quorum medio eduxisti populum istum,
14:14 et habitatores terr. hujus, qui audierunt quod tu, Domine, in populo isto sis, et facie videaris ad faciem, et nubes tua protegat illos, et in columna nubis pr.cedas eos per diem, et in columna ignis per noctem :
14:15 quod occideris tantam multitudinem quasi unum hominem, et dicant :
14:16 Non poterat introducere populum in terram pro qua juraverat : idcirco occidit eos in solitudine ?
14:17 Magnificetur ergo fortitudo Domini sicut jurasti, dicens :
14:18 Dominus patiens et mult. misericordi., auferens iniquitatem et scelera, nullumque innoxium derelinquens, qui visitas peccata patrum in filios in tertiam et quartam generationem.
14:19 Dimitte, obsecro, peccatum populi hujus secundum magnitudinem misericordi. tu., sicut propitius fuisti egredientibus de .gypto usque ad locum istum.
14:20 Dixitque Dominus : Dimisi juxta verbum tuum.
14:21 Vivo ego : et implebitur gloria Domini universa terra.
14:22 Attamen omnes homines qui viderunt majestatem meam, et signa qu. feci in .gypto et in solitudine, et tentaverunt me jam per decem vices, nec obedierunt voci me.,
14:23 non videbunt terram pro qua juravi patribus eorum, nec quisquam ex illis qui detraxit mihi, intuebitur eam.
14:24 Servum meum Caleb, qui plenus alio spiritu secutus est me, inducam in terram hanc, quam circuivit ; et semen ejus possidebit eam.
14:25 Quoniam Amalecites et Chanan.us habitant in vallibus. Cras movete castra, et revertimini in solitudinem per viam maris Rubri.
14:26 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :
14:27 Usquequo multitudo h.c pessima murmurat contra me ? querelas filiorum Isra.l audivi.
14:28 Dic ergo eis : Vivo ego, ait Dominus : sicut locuti estis audiente me, sic faciam vobis.
14:29 In solitudine hac jacebunt cadavera vestra. Omnes qui numerati estis a viginti annis et supra, et murmurastis contra me,
14:30 non intrabitis terram, super quam levavi manum meam ut habitare vos facerem, pr.ter Caleb filium Jephone, et Josue filium Nun.
14:31 Parvulos autem vestros, de quibus dixistis quod pr.d. hostibus forent, introducam, ut videant terram, qu. vobis displicuit.
14:32 Vestra cadavera jacebunt in solitudine.
14:33 Filii vestri erunt vagi in deserto annis quadraginta, et portabunt fornicationem vestram, donec consumantur cadavera patrum in deserto,
14:34 juxta numerum quadraginta dierum, quibus considerastis terram : annus pro die imputabitur. Et quadraginta annis recipietis iniquitates vestras, et scietis ultionem meam :
14:35 quoniam sicut locutus sum, ita faciam omni multitudini huic pessim., qu. consurrexit adversum me : in solitudine hac deficiet, et morietur.
14:36 Igitur omnes viri, quos miserat Moyses ad contemplandam terram, et qui reversi murmurare fecerant contra eum omnem multitudinem, detrahentes terr. quod esset mala,
14:37 mortui sunt atque percussi in conspectu Domini.
14:38 Josue autem filius Nun, et Caleb filius Jephone, vixerunt ex omnibus qui perrexerant ad considerandam terram.\
14:39 Locutusque est Moyses universa verba h.c ad omnes filios Isra.l, et luxit populus nimis.
14:40 Et ecce mane primo surgentes ascenderunt verticem montis, atque dixerunt : Parati sumus ascendere ad locum, de quo Dominus locutus est : quia peccavimus.
14:41 Quibus Moyses : Cur, inquit, transgredimini verbum Domini, quod vobis non cedet in prosperum ?
14:42 nolite ascendere : non enim est Dominus vobiscum : ne corruatis coram inimicis vestris.
14:43 Amalecites et Chanan.us ante vos sunt, quorum gladio corruetis, eo quod nolueritis acquiescere Domino : nec erit Dominus vobiscum.
14:44 At illi contenebrati ascenderunt in verticem montis. Arca autem testamenti Domini et Moyses non recesserunt de castris.
14:45 Descenditque Amalecites et Chanan.us, qui habitabat in monte : et percutiens eos atque concidens, persecutus est eos usque Horma.
15:1 Locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
15:2 Loquere ad filios Isra.l, et dices ad eos : Cum ingressi fueritis terram habitationis vestr., quam ego dabo vobis,
15:3 et feceritis oblationem Domino in holocaustum, aut victimam, vota solventes, vel sponte offerentes munera, aut in solemnitatibus vestris adolentes odorem suavitatis Domino, de bobus sive de ovibus :
15:4 offeret quicumque immolaverit victimam, sacrificium simil., decimam partem ephi, conspers. oleo, quod mensuram habebit quartam partem hin :
15:5 et vinum ad liba fundenda ejusdem mensur. dabit in holocaustum sive in victimam. Per agnos singulos
15:6 et arietes erit sacrificium simil. duarum decimarum, qu. conspersa sit oleo terti. partis hin :
15:7 et vinum ad libamentum terti. partis ejusdem mensur. offeret in odorem suavitatis Domino.
15:8 Quando vero de bobus feceris holocaustum aut hostiam, ut impleas votum vel pacificas victimas,
15:9 dabis per singulos boves simil. tres decimas conspers. oleo, quod habeat medium mensur. hin :
15:10 et vinum ad liba fundenda ejusdem mensur. in oblationem suavissimi odoris Domino.
15:11 Sic facies
15:12 per singulos boves et arietis et agnos et h.dos.
15:13 Tam indigen. quam peregrini
15:14 eodem ritu offerent sacrificia.
15:15 Unum pr.ceptum erit atque judicium tam vobis quam advenis terr..\
15:16 Locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
15:17 Loquere filiis Isra.l, et dices ad eos :
15:18 Cum veneritis in terram, quam dabo vobis,
15:19 et comederitis de panibus regionis illius, separabitis primitias Domino
15:20 de cibis vestris. Sicut de areis primitias separatis,
15:21 ita et de pulmentis dabitis primitiva Domino.\
15:22 Quod si per ignorantiam pr.terieritis quidquam horum, qu. locutus est Dominus ad Moysen,
15:23 et mandavit per eum ad vos, a die qua coepit jubere et ultra,
15:24 oblitaque fuerit facere multitudo : offeret vitulum de armento, holocaustum in odorem suavissimum Domino, et sacrificium ejus ac liba, ut c.remoni. postulant, hircumque pro peccato :
15:25 et rogabit sacerdos pro omni multitudine filiorum Isra.l, et dimittetur eis, quoniam non sponte peccaverunt, nihilominus offerentes incensum Domino pro se et pro peccato atque errore suo :
15:26 et dimittetur univers. plebi filiorum Isra.l, et advenis qui peregrinantur inter eos : quoniam culpa est omnis populi per ignorantiam.
15:27 Quod si anima una nesciens peccaverit, offeret capram anniculam pro peccato suo :
15:28 et deprecabitur pro ea sacerdos, quod inscia peccaverit coram Domino : impetrabitque ei veniam, et dimittetur illi.
15:29 Tam indigenis quam advenis una lex erit omnium, qui peccaverint ignorantes.
15:30 Anima vero, qu. per superbiam aliquid commiserit, sive civis sit ille, sive peregrinus (quoniam adversus Dominum rebellis fuit), peribit de populo suo :
15:31 verbum enim Domini contempsit, et pr.ceptum illius fecit irritum : idcirco delebitur, et portabit iniquitatem suam.\
15:32 Factum est autem, cum essent filii Isra.l in solitudine, et invenissent hominem colligentem ligna in die sabbati,
15:33 obtulerunt eum Moysi et Aaron et univers. multitudini.
15:34 Qui recluserunt eum in carcerem, nescientes quid super eo facere deberent.
15:35 Dixitque Dominus ad Moysen : Morte moriatur homo iste : obruat eum lapidibus omnis turba extra castra.
15:36 Cumque eduxissent eum foras, obruerunt lapidibus, et mortuus est, sicut pr.ceperat Dominus.\
15:37 Dixit quoque Dominus ad Moysen :
15:38 Loquere filiis Isra.l, et dices ad eos ut faciant sibi fimbrias per angulos palliorum, ponentes in eis vittas hyacinthinas :
15:39 quas cum viderint, recordentur omnium mandatorum Domini, nec sequantur cogitationes suas et oculos per res varias fornicantes,
15:40 sed magis memores pr.ceptorum Domini faciant ea, sintque sancti Deo suo.
15:41 Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra .gypti, ut essem Deus vester.
16:1 Ecce autem Core filius Isaar, filii Caath, filii Levi, et Dathan atque Abiron filii Eliab, Hon quoque filius Pheleth de filiis Ruben,
16:2 surrexerunt contra Moysen, aliique filiorum Isra.l ducenti quinquaginta viri proceres synagog., et qui tempore concilii per nomina vocabantur.
16:3 Cumque stetissent adversum Moysen et Aaron, dixerunt : Sufficiat vobis, quia omnis multitudo sanctorum est, et in ipsis est Dominus : cur elevamini super populum Domini ?
16:4 Quod cum audisset Moyses, cecidit pronus in faciem :
16:5 locutusque ad Core et ad omnem multitudinem : Mane, inquit, notum faciet Dominus qui ad se pertineant, et sanctos applicabit sibi : et quos elegerit, appropinquabunt ei.
16:6 Hoc igitur facite : tollat unusquisque thuribula sua, tu Core, et omne concilium tuum :
16:7 et hausto cras igne, ponite desuper thymiama coram Domino : et quemcumque elegerit, ipse erit sanctus : multum erigimini filii Levi.
16:8 Dixitque rursum ad Core : Audite, filii Levi :
16:9 num parum vobis est quod separavit vos Deus Isra.l ab omni populo, et junxit sibi, ut serviretis ei in cultu tabernaculi, et staretis coram frequentia populi, et ministraretis ei ?
16:10 idcirco ad se fecit accedere te et omnes fratres tuos filios Levi, ut vobis etiam sacerdotium vindicetis,
16:11 et omnis globus tuus stet contra Dominum ? quid est enim Aaron ut murmuretis contra eum ?\
16:12 Misit ergo Moyses ut vocaret Dathan et Abiron filios Eliab. Qui responderunt : Non venimus.
16:13 Numquid parum est tibi quod eduxisti nos de terra, qu. lacte et melle manabat, ut occideres in deserto, nisi et dominatus fueris nostri ?
16:14 Revera induxisti nos in terram, qu. fluit rivis lactis et mellis, et dedisti nobis possessiones agrorum et vinearum : an et oculos nostros vis eruere ? non venimus.
16:15 Iratusque Moyses valde, ait ad Dominum : Ne respicias sacrificia eorum : tu scis quod ne asellum quidem umquam acceperim ab eis, nec afflixerim quempiam eorum.\
16:16 Dixitque ad Core : Tu, et omnis congregatio tua, state seorsum coram Domino, et Aaron die crastino separatim.
16:17 Tollite singuli thuribula vestra, et ponite super ea incensum, offerentes Domino ducenta quinquaginta thuribula : Aaron quoque teneat thuribulum suum.
16:18 Quod cum fecissent, stantibus Moyses et Aaron,
16:19 et coacervassent adversum eos omnem multitudinem ad ostium tabernaculi, apparuit cunctis gloria Domini.
16:20 Locutusque Dominus ad Moysen et Aaron, ait :
16:21 Separamini de medio congregationis hujus, ut eos repente disperdam.
16:22 Qui ceciderunt proni in faciem, atque dixerunt : Fortissime Deus spirituum univers. carnis, num uno peccante, contra omnes ira tua des.viet ?
16:23 Et ait Dominus ad Moysen :
16:24 Pr.cipe universo populo ut separetur a tabernaculis Core et Dathan et Abiron.\
16:25 Surrexitque Moyses, et abiit ad Dathan et Abiron : et sequentibus eum senioribus Isra.l,
16:26 dixit ad turbam : Recedite a tabernaculis hominum impiorum, et nolite tangere qu. ad eos pertinent, ne involvamini in peccatis eorum.
16:27 Cumque recessissent a tentoriis eorum per circuitum, Dathan et Abiron egressi stabant in introitu papilionum suorum cum uxoribus et liberis, omnique frequentia.
16:28 Et ait Moyses : In hoc scietis quod Dominus miserit me ut facerem universa qu. cernitis, et non ex proprio ea corde protulerim :
16:29 si consueta hominum morte interierint, et visitaverit eos plaga, qua et ceteri visitari solent, non misit me Dominus :
16:30 sin autem novam rem fecerit Dominus, ut aperiens terra os suum deglutiat eos et omnia qu. ad illos pertinent, descenderintque viventes in infernum, scietis quod blasphemaverint Dominum.\
16:31 Confestim igitur ut cessavit loqui, dirupta est terra sub pedibus eorum :
16:32 et aperiens os suum, devoravit illos cum tabernaculis suis et universa substantia eorum,
16:33 descenderuntque vivi in infernum operti humo, et perierunt de medio multitudinis.
16:34 At vero omnis Isra.l, qui stabat per gyrum, fugit ad clamorem pereuntium, dicens : Ne forte et nos terra deglutiat.
16:35 Sed et ignis egressus a Domino interfecit ducentos quinquaginta viros, qui offerebant incensum.
16:36 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
16:37 Pr.cipe Eleazaro filio Aaron sacerdoti ut tollat thuribula qu. jacent in incendio, et ignem huc illucque dispergat : quoniam sanctificata sunt
16:38 in mortibus peccatorum : producatque ea in laminas, et affigat altari, eo quod oblatum sit in eis incensum Domino, et sanctificata sint, ut cernant ea pro signo et monimento filii Isra.l.
16:39 Tulit ergo Eleazar sacerdos thuribula .nea, in quibus obtulerant hi quos incendium devoravit, et produxit ea in laminas, affigens altari :
16:40 ut haberent postea filii Isra.l, quibus commonerentur ne quis accedat alienigena, et qui non est de semine Aaron ad offerendum incensum Domino, ne patiatur sicut passus est Core, et omnis congregatio ejus, loquente Domino ad Moysen.\
16:41 Murmuravit autem omnis multitudo filiorum Isra.l sequenti die contra Moysen et Aaron, dicens : Vos interfecistis populum Domini.
16:42 Cumque oriretur seditio, et tumultus incresceret,
16:43 Moyses et Aaron fugerunt ad tabernaculum foederis. Quod, postquam ingressi sunt, operuit nubes, et apparuit gloria Domini.
16:44 Dixitque Dominus ad Moysen :
16:45 Recedite de medio hujus multitudinis, etiam nunc delebo eos. Cumque jacerent in terra,
16:46 dixit Moyses ad Aaron : Tolle thuribulum, et hausto igne de altari, mitte incensum desuper, pergens cito ad populum, ut roges pro eis : jam enim egressa est ira a Domino, et plaga des.vit.
16:47 Quod cum fecisset Aaron, et cucurrisset ad mediam multitudinem, quam jam vastabat incendium, obtulit thymiama :
16:48 et stans inter mortuos ac viventes, pro populo deprecatus est, et plaga cessavit.
16:49 Fuerunt autem qui percussi sunt, quatuordecim millia hominum, et septingenti, absque his qui perierant in seditione Core.
16:50 Reversusque est Aaron ad Moysen ad ostium tabernaculi foederis postquam quievit interitus.
17:1 Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
17:2 Loquere ad filios Isra.l, et accipe ab eis virgas singulas per cognationes suas, a cunctis principibus tribuum, virgas duodecim, et uniuscujusque nomen superscribes virg. su..
17:3 Nomen autem Aaron erit in tribu Levi, et una virga cunctas seorsum familias continebit :
17:4 ponesque eas in tabernaculo foederis coram testimonio, ubi loquar ad te.
17:5 Quem ex his elegero, germinabit virga ejus : et cohibebo a me querimonias filiorum Isra.l, quibus contra vos murmurant.
17:6 Locutusque est Moyses ad filios Isra.l : et dederunt ei omnes principes virgas per singulas tribus : fueruntque virg. duodecim absque virga Aaron.
17:7 Quas cum posuisset Moyses coram Domino in tabernaculo testimonii,
17:8 sequenti die regressus invenit germinasse virgam Aaron in domo Levi : et turgentibus gemmis eruperant flores, qui, foliis dilatatis, in amygdalas deformati sunt.
17:9 Protulit ergo Moyses omnes virgas de conspectu Domini ad cunctos filios Isra.l : videruntque, et receperunt singuli virgas suas.
17:10 Dixitque Dominus ad Moysen : Refer virgam Aaron in tabernaculum testimonii, ut servetur ibi in signum rebellium filiorum Isra.l, et quiescant querel. eorum a me, ne moriantur.
17:11 Fecitque Moyses sicut pr.ceperat Dominus.
17:12 Dixerunt autem filii Isra.l ad Moysen : Ecce consumpti sumus, omnes perivimus.
17:13 Quicumque accedit ad tabernaculum Domini, moritur. Num usque ad internecionem cuncti delendi sumus ?
18:1 Dixitque Dominus ad Aaron : Tu, et filii tui, et domus patris tui tecum, portabitis iniquitatem sanctuarii : et tu et filii tui simul sustinebitis peccata sacerdotii vestri.
18:2 Sed et fratres tuos de tribu Levi, et sceptrum patris tui sume tecum, pr.stoque sint, et ministrent tibi : tu autem et filii tui ministrabitis in tabernaculo testimonii.
18:3 Excubabuntque Levit. ad pr.cepta tua, et ad cuncta opera tabernaculi : ita dumtaxat ut ad vasa sanctuarii et ad altare non accedant, ne et illi moriantur, et vos pereatis simul.
18:4 Sint autem tecum, et excubent in custodiis tabernaculi, et in omnibus c.remoniis ejus. Alienigena non miscebitur vobis.
18:5 Excubate in custodia sanctuarii, et in ministerio altaris : ne oriatur indignatio super filios Isra.l.
18:6 Ego dedi vobis fratres vestros Levitas de medio filiorum Isra.l, et tradidi donum Domino, ut serviant in ministeriis tabernaculi ejus.
18:7 Tu autem et filii tui custodite sacerdotium vestrum : et omnia qu. ad cultum altaris pertinent, et intra velum sunt, per sacerdotes administrabuntur : si quis externus accesserit, occidetur.\
18:8 Locutusque est Dominus ad Aaron : Ecce dedi tibi custodiam primitiarum mearum. Omnia qu. sanctificantur a filiis Isra.l, tradidi tibi et filiis tuis pro officio sacerdotali legitima sempiterna.
18:9 H.c ergo accipies de his, qu. sanctificantur et oblata sunt Domino. Omnis oblatio, et sacrificium, et quidquid pro peccato atque delicto redditur mihi, et cedit in Sancta sanctorum, tuum erit, et filiorum tuorum.
18:10 In sanctuario comedes illud : mares tantum edent ex eo, quia consecratum est tibi.
18:11 Primitias autem, quas voverint et obtulerint filii Isra.l, tibi dedi, et filiis tuis, ac filiabus tuis, jure perpetuo : qui mundus est in domo tua, vescetur eis.
18:12 Omnem medullam olei, et vini, ac frumenti, quidquid offerunt primitiarum Domino, tibi dedi.
18:13 Universa frugum initia, quas gignit humus, et Domino deportantur, cedent in usus tuos : qui mundus est in domo tua, vescetur eis.
18:14 Omne quod ex voto reddiderint filii Isra.l, tuum erit.
18:15 Quidquid primum erumpit e vulva cunct. carnis, quam offerunt Domino, sive ex hominibus, sive de pecoribus fuerit, tui juris erit : ita dumtaxat ut pro hominis primogenito pretium accipias, et omne animal quod immundum est redimi facias,
18:16 cujus redemptio erit post unum mensem, siclis argenti quinque, pondere sanctuarii. Siclus viginti obolos habet.
18:17 Primogenitum autem bovis, et ovis, et capr., non facies redimi, quia sanctificata sunt Domino. Sanguinem tantum eorum fundes super altare, et adipes adolebis in suavissimum odorem Domino.
18:18 Carnes vero in usum tuum cedent, sicut pectusculum consecratum, et armus dexter : tua erunt.
18:19 Omnes primitias sanctuarii, quas offerunt filii Isra.l Domino, tibi dedi, et filiis, ac filiabus tuis, jure perpetuo. Pactum salis est sempiternum coram Domino, tibi ac filiis tuis.\
18:20 Dixitque Dominus ad Aaron : In terra eorum nihil possidebitis, nec habebitis partem inter eos : ego pars et h.reditas tua in medio filiorum Isra.l.
18:21 Filiis autem Levi dedi omnes decimas Isra.lis in possessionem, pro ministerio, quo serviunt mihi in tabernaculo foederis :
18:22 ut non accedant ultra filii Isra.l ad tabernaculum, nec committant peccatum mortiferum,
18:23 solis filiis Levi mihi in tabernaculo servientibus, et portantibus peccata populi. Legitimum sempiternum erit in generationibus vestris. Nihil aliud possidebunt,
18:24 decimarum oblatione contenti, quas in usus eorum et necessaria separavi.\
18:25 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
18:26 Pr.cipe Levitis, atque denuntia : Cum acceperitis a filiis Isra.l decimas, quas dedi vobis, primitias earum offerte Domino, id est, decimam partem decim.,
18:27 ut reputetur vobis in oblationem primitivorum, tam de areis quam de torcularibus :
18:28 et universis quorum accipitis primitias, offerte Domino, et date Aaron sacerdoti.
18:29 Omnia qu. offeretis ex decimis, et in donaria Domini separabitis, optima et electa erunt.
18:30 Dicesque ad eos : Si pr.clara et meliora qu.que obtuleritis ex decimis, reputabitur vobis quasi de area, et torculari dederitis primitias :
18:31 et comedetis eas in omnibus locis vestris, tam vos quam famili. vestr. : quia pretium est pro ministerio, quo servitis in tabernaculo testimonii.
18:32 Et non peccabitis super hoc, egregia vobis et pinguia reservantes, ne polluatis oblationes filiorum Isra.l, et moriamini.
19:1 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :
19:2 Ista est religio victim., quam constituit Dominus. Pr.cipe filiis Isra.l, ut adducant ad te vaccam rufam .tatis integr., in qua nulla sit macula, nec portaverit jugum :
19:3 tradetisque eam Eleazaro sacerdoti, qui eductam extra castra, immolabit in conspectu omnium :
19:4 et tingens digitum in sanguine ejus, asperget contra fores tabernaculi septem vicibus,
19:5 comburetque eam cunctis videntibus, tam pelle et carnibus ejus quam sanguine et fimo flamm. traditis.
19:6 Lignum quoque cedrinum, et hyssopum, coccumque bis tinctum sacerdos mittet in flammam, qu. vaccam vorat.
19:7 Et tunc demum, lotis vestibus et corpore suo, ingredietur in castra, commaculatusque erit usque ad vesperum.
19:8 Sed et ille qui combusserit eam, lavabit vestimenta sua et corpus, et immundus erit usque ad vesperum.
19:9 Colliget autem vir mundus cineres vacc., et effundet eos extra castra in loco purissimo, ut sint multitudini filiorum Isra.l in custodiam, et in aquam aspersionis : quia pro peccato vacca combusta est.
19:10 Cumque laverit qui vacc. portaverat cineres vestimenta sua, immundus erit usque ad vesperum. Habebunt hoc filii Isra.l, et adven. qui habitant inter eos, sanctum jure perpetuo.\
19:11 Qui tetigerit cadaver hominis, et propter hoc septem diebus fuerit immundus,
19:12 aspergetur ex hac aqua die tertio et septimo, et sic mundabitur. Si die tertio aspersus non fuerit, septimo non poterit emundari.
19:13 Omnis qui tetigerit human. anim. morticinum, et aspersus hac commistione non fuerit, polluet tabernaculum Domini et peribit ex Isra.l : quia aqua expiationis non est aspersus, immundus erit, et manebit spurcitia ejus super eum.
19:14 Ista est lex hominis qui moritur in tabernaculo : omnes qui ingrediuntur tentorium illius, et universa vasa qu. ibi sunt, polluta erunt septem diebus.
19:15 Vas, quod non habuerit operculum nec ligaturam desuper, immundum erit.
19:16 Si quis in agro tetigerit cadaver occisi hominis, aut per se mortui, sive os illius, vel sepulchrum, immundus erit septem diebus.
19:17 Tollentque de cineribus combustionis atque peccati, et mittent aquas vivas super eos in vas :
19:18 in quibus cum homo mundus tinxerit hyssopum, asperget ex eo omne tentorium, et cunctam supellectilem, et homines hujuscemodi contagione pollutos :
19:19 atque hoc modo mundus lustrabit immundum tertio et septimo die : expiatusque die septimo, lavabit et se et vestimenta sua, et immundus erit usque ad vesperum.
19:20 Si quis hoc ritu non fuerit expiatus, peribit anima illius de medio ecclesi. : quia sanctuarium Domini polluit, et non est aqua lustrationis aspersus.
19:21 Erit hoc pr.ceptum legitimum sempiternum. Ipse quoque qui aspergit aquas, lavabit vestimenta sua. Omnis qui tetigerit aquas expiationis, immundus erit usque ad vesperum.
19:22 Quidquid tetigerit immundus, immundum faciet : et anima, qu. horum quippiam tetigerit, immunda erit usque ad vesperum.
20:1 Veneruntque filii Isra.l et omnis multitudo in desertum Sin, mense primo, et mansit populus in Cades. Mortuaque est ibi Maria, et sepulta in eodem loco.
20:2 Cumque indigeret aqua populus, convenerunt adversum Moysen et Aaron :
20:3 et versi in seditionem, dixerunt : Utinam periissemus inter fratres nostros coram Domino.
20:4 Cur eduxistis ecclesiam Domini in solitudinem, ut et nos et nostra jumenta moriamur ?
20:5 quare nos fecistis ascendere de .gypto, et adduxistis in locum istum pessimum, qui seri non potest, qui nec ficum gignit, nec vineas, nec malogranata, insuper et aquam non habet ad bibendum ?
20:6 Ingressusque Moyses et Aaron, dimissa multitudine, tabernaculum foederis, corruerunt proni in terram, clamaveruntque ad Dominum, atque dixerunt : Domine Deus, audi clamorem hujus populi, et aperi eis thesaurum tuum fontem aqu. viv., ut satiati, cesset murmuratio eorum. Et apparuit gloria Domini super eos.\
20:7 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
20:8 Tolle virgam, et congrega populum, tu et Aaron frater tuus, et loquimini ad petram coram eis, et illa dabit aquas. Cumque eduxeris aquam de petra, bibet omnis multitudo et jumenta ejus.
20:9 Tulit igitur Moyses virgam, qu. erat in conspectu Domini, sicut pr.ceperat ei,
20:10 congregata multitudine ante petram : dixitque eis : Audite, rebelles et increduli : num de petra hac vobis aquam poterimus ejicere ?
20:11 Cumque elevasset Moyses manum, percutiens virga bis silicem, egress. sunt aqu. largissim., ita ut populus biberet et jumenta.
20:12 Dixitque Dominus ad Moysen et Aaron : Quia non credidistis mihi, ut sanctificaretis me coram filiis Isra.l, non introducetis hos populos in terram, quam dabo eis.
20:13 H.c est aqua contradictionis, ubi jurgati sunt filii Isra.l contra Dominum, et sanctificatus est in eis.\
20:14 Misit interea nuntios Moyses de Cades ad regem Edom, qui dicerent : H.c mandat frater tuus Isra.l : Nosti omnem laborem qui apprehendit nos,
20:15 quomodo descenderint patres nostri in .gyptum, et habitaverimus ibi multo tempore, afflixerintque nos .gyptii, et patres nostros :
20:16 et quomodo clamaverimus ad Dominum, et exaudierit nos, miseritque angelum, qui eduxerit nos de .gypto. Ecce in urbe Cades, qu. est in extremis finibus tuis, positi,
20:17 obsecramus ut nobis transire liceat per terram tuam. Non ibimus per agros, nec per vineas ; non bibemus aquas de puteis tuis : sed gradiemur via publica, nec ad dexteram nec ad sinistram declinantes, donec transeamus terminos tuos.
20:18 Cui respondit Edom : Non transibis per me, alioquin armatus occurram tibi.
20:19 Dixeruntque filii Isra.l : Per tritam gradiemur viam : et si biberimus aquas tuas, nos et pecora nostra, dabimus quod justum est : nulla erit in pretio difficultas, tantum velociter transeamus.
20:20 At ille respondit : Non transibis. Statimque egressus est obvius, cum infinita multitudine, et manu forti,
20:21 nec voluit acquiescere deprecanti, ut concederet transitum per fines suos. Quam ob rem divertit ab eo Isra.l.\
20:22 Cumque castra movissent de Cades, venerunt in montem Hor, qui est in finibus terr. Edom :
20:23 ubi locutus est Dominus ad Moysen :
20:24 Pergat, inquit, Aaron ad populos suos : non enim intrabit terram, quam dedi filiis Isra.l, eo quod incredulus fuerit ori meo, ad aquas contradictionis.
20:25 Tolle Aaron et filium ejus cum eo, et duces eos in montem Hor.
20:26 Cumque nudaveris patrem veste sua, indues ea Eleazarum filium ejus : Aaron colligetur, et morietur ibi.
20:27 Fecit Moyses ut pr.ceperat Dominus : et ascenderunt in montem Hor coram omni multitudine.
20:28 Cumque Aaron spoliasset vestibus suis, induit eis Eleazarum filium ejus.
20:29 Illo mortuo in montis supercilio, descendit cum Eleazaro.
20:30 Omnis autem multitudo videns occubuisse Aaron, flevit super eo triginta diebus per cunctas familias suas.
21:1 Quod cum audisset Chanan.us rex Arad, qui habitabat ad meridiem, venisse scilicet Isra.l per exploratorum viam, pugnavit contra illum, et victor existens, duxit ex eo pr.dam.
21:2 At Isra.l voto se Domino obligans, ait : Si tradideris populum istum in manu mea, delebo urbes ejus.
21:3 Exaudivitque Dominus preces Isra.l, et tradidit Chanan.um, quem ille interfecit subversis urbibus ejus : et vocavit nomen loci illius Horma, id est, anathema.\
21:4 Profecti sunt autem et de monte Hor, per viam qu. ducit ad mare Rubrum, ut circumirent terram Edom. Et t.dere coepit populum itineris ac laboris :
21:5 locutusque contra Deum et Moysen, ait : Cur eduxisti nos de .gypto, ut moreremur in solitudine ? deest panis, non sunt aqu. : anima nostra jam nauseat super cibo isto levissimo.
21:6 Quam ob rem misit Dominus in populum ignitos serpentes, ad quorum plagas et mortes plurimorum,
21:7 venerunt ad Moysen, atque dixerunt : Peccavimus, quia locuti sumus contra Dominum et te : ora ut tollat a nobis serpentes. Oravitque Moyses pro populo,
21:8 et locutus est Dominus ad eum : Fac serpentem .neum, et pone eum pro signo : qui percussus aspexerit eum, vivet.
21:9 Fecit ergo Moyses serpentem .neum, et posuit eum pro signo : quem cum percussi aspicerent, sanabantur.\
21:10 Profectique filii Isra.l castrametati sunt in Oboth.
21:11 Unde egressi fixere tentoria in Jeabarim, in solitudine qu. respicit Moab contra orientalem plagam.
21:12 Et inde moventes, venerunt ad torrentem Zared.
21:13 Quem relinquentes castrametati sunt contra Arnon, qu. est in deserto, et prominet in finibus Amorrh.i. Siquidem Arnon terminus est Moab, dividens Moabitas et Amorrh.os.
21:14 Unde dicitur in libro bellorum Domini : [Sicut fecit in mari Rubro,/ sic faciet in torrentibus Arnon./
21:15 Scopuli torrentium inclinati sunt, ut requiescerent in Ar,/ et recumberent in finibus Moabitarum.]
21:16 Ex eo loco apparuit puteus, super quo locutus est Dominus ad Moysen : Congrega populum, et dabo ei aquam.
21:17 Tunc cecinit Isra.l carmen istud : [Ascendat puteus.] Concinebant :
21:18 [Puteus, quem foderunt principes/ et paraverunt duces multitudinis/ in datore legis, et in baculis suis.] De solitudine, Matthana.
21:19 De Matthana in Nahaliel : de Nahaliel in Bamoth.
21:20 De Bamoth, vallis est in regione Moab, in vertice Phasga, quod respicit contra desertum.\
21:21 Misit autem Isra.l nuntios ad Sehon regem Amorrh.orum, dicens :
21:22 Obsecro ut transire mihi liceat per terram tuam : non declinabimus in agros et vineas ; non bibemus aquas ex puteis : via regia gradiemur, donec transeamus terminos tuos.
21:23 Qui concedere noluit ut transiret Isra.l per fines suos : quin potius exercitu congregato, egressus est obviam in desertum, et venit in Jasa, pugnavitque contra eum.
21:24 A quo percussus est in ore gladii, et possessa est terra ejus ab Arnon usque Jeboc, et filios Ammon : quia forti pr.sidio tenebantur termini Ammonitarum.
21:25 Tulit ergo Isra.l omnes civitates ejus, et habitavit in urbibus Amorrh.i, in Hesebon scilicet, et viculis ejus.
21:26 Urbs Hesebon fuit Sehon regis Amorrh.i, qui pugnavit contra regem Moab : et tulit omnem terram, qu. ditionis illius fuerat usque Arnon.
21:27 Idcirco dicitur in proverbio : [Venite in Hesebon : .dificetur, et construatur civitas Sehon :/
21:28 ignis egressus est de Hesebon, flamma de oppido Sehon,/ et devoravit Ar Moabitarum, et habitatores excelsorum Arnon./
21:29 V. tibi Moab ; peristi popule Chamos./ Dedit filios ejus in fugam, et filias in captivitatem regi Amorrh.orum Sehon./
21:30 Jugum ipsorum disperiit ad Hesebon usque Dibon :/ lassi pervenerunt in Nophe, et usque Medaba.]
21:31 Habitavit itaque Isra.l in terra Amorrh.i.\
21:32 Misitque Moyses qui explorarent Jazer : cujus ceperunt viculos, et possederunt habitatores.
21:33 Verteruntque se, et ascenderunt per viam Basan, et occurrit eis Og, rex Basan, cum omni populo suo, pugnaturus in Edrai.
21:34 Dixitque Dominus ad Moysen : Ne timeas eum, quia in manu tua tradidi illum, et omnem populum ac terram ejus : faciesque illi sicut fecisti Sehon, regi Amorrh.orum habitatori Hesebon.
21:35 Percusserunt igitur et hunc cum filiis suis, universumque populum ejus usque ad internecionem, et possederunt terram illius.
22:1 Profectique castrametati sunt in campestribus Moab, ubi trans Jordanem Jericho sita est.
22:2 Videns autem Balac filius Sephor omnia qu. fecerat Isra.l Amorrh.o,
22:3 et quod pertimuissent eum Moabit., et impetum ejus ferre non possent,
22:4 dixit ad majores natu Madian : Ita delebit hic populus omnes, qui in nostris finibus commorantur, quomodo solet bos herbas usque ad radices carpere. Ipse erat eo tempore rex in Moab.
22:5 Misit ergo nuntios ad Balaam filium Beor ariolum, qui habitabat super flumen terr. filiorum Ammon, ut vocarent eum, et dicerent : Ecce egressus est populus ex .gypto, qui operuit superficiem terr., sedens contra me.
22:6 Veni igitur, et maledic populo huic, quia fortior me est : si quomodo possim percutere et ejicere eum de terra mea. Novi enim quod benedictus sit cui benedixeris, et maledictus in quem maledicta congesseris.
22:7 Perrexeruntque seniores Moab, et majores natu Madian, habentes divinationis pretium in manibus. Cumque venissent ad Balaam, et narrassent ei omnia verba Balac,
22:8 ille respondit : Manete hic nocte, et respondebo quidquid mihi dixerit Dominus. Manentibus illis apud Balaam, venit Deus, et ait ad eum :
22:9 Quid sibi volunt homines isti apud te ?
22:10 Respondit : Balac filius Sephor rex Moabitarum misit ad me,
22:11 dicens : Ecce populus qui egressus est de .gypto, operuit superficiem terr. : veni, et maledic ei, si quomodo possim pugnans abigere eum.
22:12 Dixitque Deus ad Balaam : Noli ire cum eis, neque maledicas populo : quia benedictus est.
22:13 Qui mane consurgens dixit ad principes : Ite in terram vestram, quia prohibuit me Dominus venire vobiscum.
22:14 Reversi principes dixerunt ad Balac : Noluit Balaam venire nobiscum.\
22:15 Rursum ille multo plures et nobiliores quam ante miserat, misit.
22:16 Qui cum venissent ad Balaam, dixerunt : Sic dicit Balac filius Sephor : Ne cuncteris venire ad me :
22:17 paratus sum honorare te, et quidquid volueris, dabo tibi : veni, et maledic populo isti.
22:18 Respondit Balaam : Si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri, non potero immutare verbum Domini Dei mei, ut vel plus, vel minus loquar.
22:19 Obsecro ut hic maneatis etiam hac nocte, et scire queam quid mihi rursum respondeat Dominus.
22:20 Venit ergo Deus ad Balaam nocte, et ait ei : Si vocare te venerunt homines isti, surge, et vade cum eis : ita dumtaxat, ut quod tibi pr.cepero, facias.
22:21 Surrexit Balaam mane, et strata asina sua profectus est cum eis.\
22:22 Et iratus est Deus. Stetitque angelus Domini in via contra Balaam, qui insidebat asin., et duos pueros habebat secum.
22:23 Cernens asina angelum stantem in via, evaginato gladio, avertit se de itinere, et ibat per agrum. Quam cum verberaret Balaam, et vellet ad semitam reducere,
22:24 stetit angelus in angustiis duarum maceriarum, quibus vine. cingebantur.
22:25 Quem videns asina, junxit se parieti, et attrivit sedentis pedem. At ille iterum verberabat eam :
22:26 et nihilominus angelus ad locum angustum transiens, ubi nec ad dexteram, nec ad sinistram poterat deviare, obvius stetit.
22:27 Cumque vidisset asina stantem angelum, concidit sub pedibus sedentis : qui iratus, vehementius c.debat fuste latera ejus.
22:28 Aperuitque Dominus os asin., et locuta est : Quid feci tibi ? cur percutis me ecce jam tertio ?
22:29 Respondit Balaam : Quia commeruisti, et illusisti mihi : utinam haberem gladium, ut te percuterem !
22:30 Dixit asina : Nonne animal tuum sum, cui semper sedere consuevisti usque in pr.sentem diem ? dic quid simile umquam fecerim tibi. At ille ait : Numquam.
22:31 Protinus aperuit Dominus oculos Balaam, et vidit angelum stantem in via, evaginato gladio, adoravitque eum pronus in terram.
22:32 Cui angelus : Cur, inquit, tertio verberas asinam tuam ? ego veni ut adversarer tibi, quia perversa est via tua, mihique contraria :
22:33 et nisi asina declinasset de via, dans locum resistenti, te occidissem, et illa viveret.\
22:34 Dixit Balaam : Peccavi, nesciens quod tu stares contra me : et nunc si displicet tibi ut vadam, revertar.
22:35 Ait angelus : Vade cum istis, et cave ne aliud quam pr.cepero tibi loquaris. Ivit igitur cum principibus.
22:36 Quod cum audisset Balac, egressus est in occursum ejus in oppido Moabitarum, quod situm est in extremis finibus Arnon.
22:37 Dixitque ad Balaam : Misi nuntios ut vocarent te : cur non statim venisti ad me ? an quia mercedem adventui tuo reddere nequeo ?
22:38 Cui ille respondit : Ecce adsum : numquid loqui potero aliud, nisi quod Deus posuerit in ore meo ?
22:39 Perrexerunt ergo simul, et venerunt in urbem, qu. in extremis regni ejus finibus erat.
22:40 Cumque occidisset Balac boves et oves, misit ad Balaam, et principes qui cum eo erant, munera.
22:41 Mane autem facto, duxit eum ad excelsa Baal, et intuitus est extremam partem populi.
23:1 Dixitque Balaam ad Balac : .difica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes.
23:2 Cumque fecisset juxta sermonem Balaam, imposuerunt simul vitulum et arietem super aram.
23:3 Dixitque Balaam ad Balac : Sta paulisper juxta holocaustum tuum, donec vadam, si forte occurrat mihi Dominus, et quodcumque imperaverit, loquar tibi.
23:4 Cumque abiisset velociter, occurrit illi Deus. Locutusque ad eum Balaam : Septem, inquit, aras erexi, et imposui vitulum et arietem desuper.
23:5 Dominus autem posuit verbum in ore ejus, et ait : Revertere ad Balac, et h.c loqueris.
23:6 Reversus invenit stantem Balac juxta holocaustum suum, et omnes principes Moabitarum :
23:7 assumptaque parabola sua, dixit : [De Aram adduxit me Balac/ rex Moabitarum, de montibus orientis :/ Veni, inquit, et maledic Jacob ;/ propera, et detestare Isra.l./
23:8 Quomodo maledicam, cui non maledixit Deus ?/ qua ratione detester, quem Dominus non detestatur ?/
23:9 De summis silicibus videbo eum,/ et de collibus considerabo illum./ Populus solus habitabit,/ et inter gentes non reputabitur./
23:10 Quis dinumerare possit pulverem Jacob,/ et nosse numerum stirpis Isra.l ?/ Moriatur anima mea morte justorum,/ et fiant novissima mea horum similia.]\
23:11 Dixitque Balac ad Balaam : Quid est hoc quod agis ? ut malediceres inimicis meis vocavi te, et tu e contrario benedicis eis.
23:12 Cui ille respondit : Num aliud possum loqui, nisi quod jusserit Dominus ?
23:13 Dixit ergo Balac : Veni mecum in alterum locum unde partem Isra.l videas, et totum videre non possis : inde maledicito ei.
23:14 Cumque duxisset eum in locum sublimem, super verticem montis Phasga, .dificavit Balaam septem aras, et impositis supra vitulo atque ariete,
23:15 dixit ad Balac : Sta hic juxta holocaustum tuum, donec ego obvius pergam.
23:16 Cui cum Dominus occurrisset, posuissetque verbum in ore ejus, ait : Revertere ad Balac, et h.c loqueris ei.
23:17 Reversus invenit eum stantem juxta holocaustum suum, et principes Moabitarum cum eo. Ad quem Balac : Quid, inquit, locutus est Dominus ?
23:18 At ille, assumpta parabola sua, ait : [Sta, Balac, et ausculta ; audi, fili Sephor :/
23:19 non est Deus quasi homo, ut mentiatur,/ nec ut filius hominis, ut mutetur./ Dixit ergo, et non faciet ?/ locutus est, et non implebit ?/
23:20 Ad benedicendum adductus sum :/ benedictionem prohibere non valeo./
23:21 Non est idolum in Jacob,/ nec videtur simulacrum in Isra.l./ Dominus Deus ejus cum eo est,/ et clangor victori. regis in illo./
23:22 Deus eduxit illum de .gypto,/ cujus fortitudo similis est rhinocerotis./
23:23 Non est augurium in Jacob,/ nec divinatio in Isra.l :/ temporibus suis dicetur Jacob et Isra.li quid operatus sit Deus./
23:24 Ecce populus ut le.na consurget,/ et quasi leo erigetur :/ non accubabit donec devoret pr.dam,/ et occisorum sanguinem bibat.]\
23:25 Dixitque Balac ad Balaam : Nec maledicas ei, nec benedicas.
23:26 Et ille ait : Nonne dixi tibi quod quidquid mihi Deus imperaret, hoc facerem ?
23:27 Et ait Balac ad eum : Veni, et ducam te ad alium locum : si forte placeat Deo ut inde maledicas eis.
23:28 Cumque duxisset eum super verticem montis Phogor, qui respicit solitudinem,
23:29 dixit ei Balaam : .difica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes.
23:30 Fecit Balac ut Balaam dixerat : imposuitque vitulos et arietes per singulas aras.
24:1 Cumque vidisset Balaam quod placeret Domino ut benediceret Isra.li, nequaquam abiit ut ante perrexerat, ut augurium qu.reret : sed dirigens contra desertum vultum suum,
24:2 et elevans oculos, vidit Isra.l in tentoriis commorantem per tribus suas : et irruente in se spiritu Dei,
24:3 assumpta parabola, ait : [Dixit Balaam filius Beor :/ dixit homo, cujus obturatus est oculus :/
24:4 dixit auditor sermonum Dei,/ qui visionem Omnipotentis intuitus est,/ qui cadit, et sic aperiuntur oculi ejus :/
24:5 Quam pulchra tabernacula tua, Jacob,/ et tentoria tua, Isra.l !/
24:6 ut valles nemoros.,/ ut horti juxta fluvios irrigui,/ ut tabernacula qu. fixit Dominus,/ quasi cedri prope aquas./
24:7 Fluet aqua de situla ejus,/ et semen illius erit in aquas multas./ Tolletur propter Agag, rex ejus,/ et auferetur regnum illius./
24:8 Deus eduxit illum de .gypto,/ cujus fortitudo similis est rhinocerotis./ Devorabunt gentes hostes illius,/ ossaque eorum confringent, et perforabunt sagittis./
24:9 Accubans dormivit ut leo,/ et quasi le.na, quam suscitare nullus audebit./ Qui benedixerit tibi, erit et ipse benedictus :/ qui maledixerit, in maledictione reputabitur.]\
24:10 Iratusque Balac contra Balaam, complosis manibus ait : Ad maledicendum inimicis meis vocavi te, quibus e contrario tertio benedixisti :
24:11 revertere ad locum tuum. Decreveram quidem magnifice honorare te, sed Dominus privavit te honore disposito.
24:12 Respondit Balaam ad Balac : Nonne nuntiis tuis, quos misisti ad me, dixi :
24:13 Si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri, non potero pr.terire sermonem Domini Dei mei, ut vel boni quid vel mali proferam ex corde meo : sed quidquid Dominus dixerit, hoc loquar ?
24:14 verumtamen pergens ad populum meum, dabo consilium, quid populus tuus populo huic faciat extremo tempore.
24:15 Sumpta igitur parabola, rursum ait : [Dixit Balaam filius Beor :/ dixit homo, cujus obturatus est oculus :/
24:16 dixit auditor sermonum Dei,/ qui novit doctrinam Altissimi,/ et visiones Omnipotentis videt,/ qui cadens apertos habet oculos :/
24:17 Videbo eum, sed non modo :/ intuebor illum, sed non prope./ Orietur stella ex Jacob,/ et consurget virga de Isra.l :/ et percutiet duces Moab,/ vastabitque omnes filios Seth./
24:18 Et erit Idum.a possessio ejus :/ h.reditas Seir cedet inimicis suis :/ Isra.l vero fortiter aget./
24:19 De Jacob erit qui dominetur,/ et perdat reliquias civitatis.]\
24:20 Cumque vidisset Amalec, assumens parabolam, ait : [Principium gentium Amalec,/ cujus extrema perdentur.]
24:21 Vidit quoque Cin.um : et assumpta parabola, ait : [Robustum quidem est habitaculum tuum :/ sed si in petra posueris nidum tuum,/
24:22 et fueris electus de stirpe Cin,/ quamdiu poteris permanere ? Assur enim capiet te.]
24:23 Assumptaque parabola iterum locutus est : [Heu ! quis victurus est,/ quando ista faciet Deus ?/
24:24 Venient in trieribus de Italia :/ superabunt Assyrios, vastabuntque Hebr.os, et ad extremum etiam ipsi peribunt.]
24:25 Surrexitque Balaam, et reversus est in locum suum : Balac quoque via, qua venerat, rediit.
25:1 Morabatur autem eo tempore Isra.l in Settim, et fornicatus est populus cum filiabus Moab,
25:2 qu. vocaverunt eos ad sacrificia sua. At illi comederunt et adoraverunt deos earum.
25:3 Initiatusque est Isra.l Beelphegor : et iratus Dominus,
25:4 ait ad Moysen : Tolle cunctos principes populi, et suspende eos contra solem in patibulis, ut avertatur furor meus ab Isra.l.
25:5 Dixitque Moyses ad judices Isra.l : Occidat unusquisque proximos suos, qui initiati sunt Beelphegor.
25:6 Et ecce unus de filiis Isra.l intravit coram fratribus suis ad scortum Madianitidem, vidente Moyse, et omni turba filiorum Isra.l, qui flebant ante fores tabernaculi.\
25:7 Quod cum vidisset Phinees filius Eleazari filii Aaron sacerdotis, surrexit de medio multitudinis, et arrepto pugione,
25:8 ingressus est post virum Isra.litem in lupanar, et perfodit ambos simul, virum scilicet et mulierem in locis genitalibus. Cessavitque plaga a filiis Isra.l :
25:9 et occisi sunt viginti quatuor millia hominum.
25:10 Dixitque Dominus ad Moysen :
25:11 Phinees filius Eleazari filii Aaron sacerdotis avertit iram meam a filiis Isra.l : quia zelo meo commotus est contra eos, ut non ipse delerem filios Isra.l in zelo meo.
25:12 Idcirco loquere ad eum : Ecce do ei pacem foederis mei,
25:13 et erit tam ipsi quam semini ejus pactum sacerdotii sempiternum : quia zelatus est pro Deo suo, et expiavit scelus filiorum Isra.l.
25:14 Erat autem nomen viri Isra.lit., qui occisus est cum Madianitide, Zambri filius Salu, dux de cognatione et tribu Simeonis.
25:15 Porro mulier Madianitis, qu. pariter interfecta est, vocabatur Cozbi filia Sur principis nobilissimi Madianitarum.
25:16 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
25:17 Hostes vos sentiant Madianit., et percutite eos :
25:18 quia et ipsi hostiliter egerunt contra vos, et decepere insidiis per idolum Phogor, et Cozbi filiam ducis Madian sororem suam, qu. percussa est in die plag. pro sacrilegio Phogor.
26:1 Postquam noxiorum sanguis effusus est, dixit Dominus ad Moysen et Eleazarum filium Aaron sacerdotem :
26:2 Numerate omnem summam filiorum Isra.l a viginti annis et supra, per domos et cognationes suas, cunctos qui possunt ad bella procedere.
26:3 Locuti sunt itaque Moyses et Eleazar sacerdos, in campestribus Moab super Jordanem contra Jericho, ad eos qui erant
26:4 a viginti annis et supra, sicut Dominus imperaverat, quorum iste est numerus.
26:5 Ruben primogenitus Isra.l : hujus filius, Henoch, a quo familia Henochitarum : et Phallu, a quo familia Phalluitarum :
26:6 et Hesron, a quo familia Hesronitarum : et Charmi, a quo familia Charmitarum.
26:7 H. sunt famili. de stirpe Ruben : quarum numerus inventus est quadraginta tria millia, et septingenti triginta.
26:8 Filius Phallu, Eliab :
26:9 hujus filii, Namuel et Dathan et Abiron : isti sunt Dathan et Abiron principes populi, qui surrexerunt contra Moysen et Aaron in seditione Core, quando adversus Dominum rebellaverunt :
26:10 et aperiens terra os suum devoravit Core, morientibus plurimis, quando combussit ignis ducentos quinquaginta viros. Et factum est grande miraculum,
26:11 ut, Core pereunte, filii illius non perirent.
26:12 Filii Simeon per cognationes suas : Namuel, ab hoc familia Namuelitarum : Jamin, ab hoc familia Jaminitarum : Jachin, ab hoc familia Jachinitarum :
26:13 Zare, ab hoc familia Zareitarum : Saul, ab hoc familia Saulitarum.
26:14 H. sunt famili. de stirpe Simeon, quarum omnis numerus fuit viginti duo millia ducenti.
26:15 Filii Gad per cognationes suas : Sephon, ab hoc familia Sephonitarum : Aggi, ab hoc familia Aggitarum : Suni, ab hoc familia Sunitarum :
26:16 Ozni, ab hoc familia Oznitarum : Her, ab hoc familia Heritarum :
26:17 Arod, ab hoc familia Aroditarum : Ariel, ab hoc familia Arielitarum.
26:18 Ist. sunt famili. Gad, quarum omnis numerus fuit quadraginta millia quingenti.
26:19 Filii Juda, Her et Onan, qui ambo mortui sunt in terra Chanaan.
26:20 Fueruntque filii Juda per cognationes suas : Sela, a quo familia Selaitarum : Phares, a quo familia Pharesitarum : Zare, a quo familia Zareitarum.
26:21 Porro filii Phares : Hesron, a quo familia Hesronitarum : et Hamul, a quo familia Hamulitarum.
26:22 Ist. sunt famili. Juda, quarum omnis numerus fuit septuaginta sex millia quingenti.
26:23 Filii Issachar per cognationes suas : Thola, a quo familia Tholaitarum : Phua, a quo familia Phuaitarum :
26:24 Jasub, a quo familia Jasubitarum : Semran, a quo familia Semranitarum.
26:25 H. sunt cognationes Issachar, quarum numerus fuit sexaginta quatuor millia trecenti.
26:26 Filii Zabulon per cognationes suas : Sared, a quo familia Sareditarum : Elon, a quo familia Elonitarum : Jalel, a quo familia Jalelitarum.
26:27 H. sunt cognationes Zabulon, quarum numerus fuit sexaginta millia quingenti.
26:28 Filii Joseph per cognationes suas, Manasse et Ephraim.
26:29 De Manasse ortus est Machir, a quo familia Machiritarum. Machir genuit Galaad, a quo familia Galaaditarum.
26:30 Galaad habuit filios : Jezer, a quo familia Jezeritarum : et Helec, a quo familia Helecitarum :
26:31 et Asriel, a quo familia Asrielitarum : et Sechem, a quo familia Sechemitarum :
26:32 et Semida, a quo familia Semidaitarum : et Hepher, a quo familia Hepheritarum.
26:33 Fuit autem Hepher pater Salphaad, qui filios non habebat, sed tantum filias : quarum ista sunt nomina : Maala, et Noa, et Hegla, et Melcha, et Thersa.
26:34 H. sunt famili. Manasse, et numerus earum quinquaginta duo millia septingenti.
26:35 Filii autem Ephraim per cognationes suas fuerunt hi : Suthala, a quo familia Suthalaitarum : Becher, a quo familia Becheritarum : Thehen, a quo familia Thehenitarum.
26:36 Porro filius Suthala fuit Heran, a quo familia Heranitarum.
26:37 H. sunt cognationes filiorum Ephraim : quarum numerus fuit triginta duo millia quingenti.
26:38 Isti sunt filii Joseph per familias suas. Filii Benjamin in cognationibus suis : Bela, a quo familia Belaitarum : Asbel, a quo familia Asbelitarum : Ahiram, a quo familia Ahiramitarum :
26:39 Supham, a quo familia Suphamitarum : Hupham, a quo familia Huphamitarum.
26:40 Filii Bela : Hered, et No.man. De Hered, familia Hereditarum : de No.man, familia No.manitarum.
26:41 Hi sunt filii Benjamin per cognationes suas : quorum numerus fuit quadraginta quinque millia sexcenti.
26:42 Filii Dan per cognationes suas : Suham, a quo familia Suhamitarum. H. sunt cognationes Dan per familias suas.
26:43 Omnes fuere Suhamit., quorum numerus erat sexaginta quatuor millia quadringenti.
26:44 Filii Aser per cognationes suas : Jemna, a quo familia Jemnaitarum : Jessui, a quo familia Jessuitarum : Brie, a quo familia Brieitarum.
26:45 Filii Brie : Heber, a quo familia Heberitarum : et Melchiel, a quo familia Melchielitarum.
26:46 Nomen autem fili. Aser fuit Sara.
26:47 H. cognationes filiorum Aser, et numerus eorum quinquaginta tria millia quadringenti.
26:48 Filii Nephthali per cognationes suas : Jesiel, a quo familia Jesielitarum : Guni, a quo familia Gunitarum :
26:49 Jeser, a quo familia Jeseritarum : Sellem, a quo familia Sellemitarum.
26:50 H. sunt cognationes filiorum Nephthali per familias suas : quorum numerus quadraginta quinque millia quadringenti.
26:51 Ista est summa filiorum Isra.l, qui recensiti sunt, sexcenta millia, et mille septingenti triginta.
26:52 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
26:53 Istis dividetur terra juxta numerum vocabulorum in possessiones suas.
26:54 Pluribus majorem partem dabis, et paucioribus minorem : singulis, sicut nunc recensiti sunt, tradetur possessio :
26:55 ita dumtaxat ut sors terram tribubus dividat et familiis.
26:56 Quidquid sorte contigerit, hoc vel plures accipiant, vel pauciores.\
26:57 Hic quoque est numerus filiorum Levi per familias suas : Gerson, a quo familia Gersonitarum : Caath, a quo familia Caathitarum : Merari, a quo familia Meraritarum.
26:58 H. sunt famili. Levi : familia Lobni, familia Hebroni, familia Moholi, familia Musi, familia Core. At vero Caath genuit Amram :
26:59 qui habuit uxorem Jochabed filiam Levi, qu. nata est ei in .gypto. H.c genuit Amram viro suo filios, Aaron, et Moysen, et Mariam sororem eorum.
26:60 De Aaron orti sunt Nadab et Abiu, et Eleazar et Ithamar :
26:61 quorum Nadab et Abiu mortui sunt, cum obtulissent ignem alienum coram Domino.
26:62 Fueruntque omnes qui numerati sunt, viginti tria millia generis masculini ab uno mense et supra : quia non sunt recensiti inter filios Isra.l, nec eis cum ceteris data possessio est.
26:63 Hic est numerus filiorum Isra.l, qui descripti sunt a Moyse et Eleazaro sacerdote, in campestribus Moab supra Jordanem contra Jericho :
26:64 inter quos, nullus fuit eorum qui ante numerati sunt a Moyse et Aaron in deserto Sinai :
26:65 pr.dixerat enim Dominus quod omnes morerentur in solitudine. Nullusque remansit ex eis, nisi Caleb filius Jephone, et Josue filius Nun.
27:1 Accesserunt autem fili. Salphaad, filii Hepher, filii Galaad, filii Machir, filii Manasse, qui fuit filius Joseph : quarum sunt nomina, Maala, et Noa, et Hegla, et Melcha, et Thersa.
27:2 Steteruntque coram Moyse et Eleazaro sacerdote et cunctis principibus populi ad ostium tabernaculi foederis, atque dixerunt :
27:3 Pater noster mortuus est in deserto, nec fuit in seditione, qu. concitata est contra Dominum sub Core, sed in peccato suo mortuus est : hic non habuit mares filios. Cur tollitur nomen illius de familia sua, quia non habuit filium ? date nobis possessionem inter cognatos patris nostri.
27:4 Retulitque Moyses causam earum ad judicium Domini.
27:5 Qui dixit ad eum :
27:6 Justam rem postulant fili. Salphaad : da eis possessionem inter cognatos patris sui, et ei in h.reditatem succedant.
27:7 Ad filios autem Isra.l loqueris h.c :
27:8 Homo cum mortuus fuerit absque filio, ad filiam ejus transibit h.reditas.
27:9 Si filiam non habuerit, habebit successores fratres suos.
27:10 Quod si et fratres non fuerint, dabitis h.reditatem fratribus patris ejus.
27:11 Sin autem nec patruos habuerit, dabitur h.reditas his qui ei proximi sunt. Eritque hoc filiis Isra.l sanctum lege perpetua, sicut pr.cepit Dominus Moysi.\
27:12 Dixit quoque Dominus ad Moysen : Ascende in montem istum Abarim, et contemplare inde terram, quam daturus sum filiis Isra.l.
27:13 Cumque videris eam, ibis et tu ad populum tuum, sicut ivit frater tuus Aaron :
27:14 quia offendistis me in deserto Sin in contradictione multitudinis, nec sanctificare me voluistis coram ea super aquas. H. sunt aqu. contradictionis in Cades deserti Sin.
27:15 Cui respondit Moyses :
27:16 Provideat Dominus Deus spirituum omnis carnis hominem, qui sit super multitudinem hanc :
27:17 et possit exire et intrare ante eos, et educere eos vel introducere : ne sit populus Domini sicut oves absque pastore.
27:18 Dixitque Dominus ad eum : Tolle Josue filium Nun, virum in quo est spiritus, et pone manum tuam super eum.
27:19 Qui stabit coram Eleazaro sacerdote et omni multitudine :
27:20 et dabis ei pr.cepta cunctis videntibus, et partem glori. tu., ut audiat eum omnis synagoga filiorum Isra.l.
27:21 Pro hoc, si quid agendum erit, Eleazar sacerdos consulet Dominum. Ad verbum ejus egredietur et ingredietur ipse, et omnes filii Isra.l cum eo, et cetera multitudo.
27:22 Fecit Moyses ut pr.ceperat Dominus : cumque tulisset Josue, statuit eum coram Eleazaro sacerdote et omni frequentia populi.
27:23 Et impositis capiti ejus manibus, cuncta replicavit qu. mandaverat Dominus.
28:1 Dixit quoque Dominus ad Moysen :
28:2 Pr.cipe filiis Isra.l, et dices ad eos : Oblationem meam et panes, et incensum odoris suavissimi offerte per tempora sua.
28:3 H.c sunt sacrificia qu. offerre debetis : agnos anniculos immaculatos duos quotidie in holocaustum sempiternum :
28:4 unum offeretis mane, et alterum ad vesperum :
28:5 decimam partem ephi simil., qu. conspersa sit oleo purissimo, et habeat quartam partem hin.
28:6 Holocaustum juge est quod obtulistis in monte Sinai in odorem suavissimum incensi Domini.
28:7 Et libabitis vini quartam partem hin per agnos singulos in sanctuario Domini.
28:8 Alterumque agnum similiter offeretis ad vesperam juxta omnem ritum sacrificii matutini, et libamentorum ejus, oblationem suavissimi odoris Domino.
28:9 Die autem sabbati offeretis duos agnos anniculos immaculatos, et duas decimas simil. oleo conspers. in sacrificio, et liba :
28:10 qu. rite funduntur per singula sabbata in holocaustum sempiternum.
28:11 In calendis autem offeretis holocaustum Domino, vitulos de armento duos, arietem unum, agnos anniculos septem immaculatos,
28:12 et tres decimas simil. oleo conspers. in sacrificio per singulos vitulos : et duas decimas simil. oleo conspers. per singulos arietes :
28:13 et decimam decim. simil. ex oleo in sacrificio per agnos singulos : holocaustum suavissimi odoris atque incensi est Domino.
28:14 Libamenta autem vini, qu. per singulas fundenda sunt victimas, ista erunt : media pars hin per singulos vitulos, tertia per arietem, quarta per agnum. Hoc erit holocaustum per omnes menses, qui sibi anno vertente succedunt.
28:15 Hircus quoque offeretur Domino pro peccatis in holocaustum sempiternum cum libamentis suis.
28:16 Mense autem primo, quartadecima die mensis, Phase Domini erit,
28:17 et quintadecima die solemnitas : septem diebus vescentur azymis.
28:18 Quarum dies prima venerabilis et sancta erit : omne opus servile non facietis in ea.
28:19 Offeretisque incensum holocaustum Domino, vitulos de armento duos, arietem unum, agnos anniculos immaculatos septem :
28:20 et sacrificia singulorum ex simila qu. conspersa sit oleo, tres decimas per singulos vitulos, et duas decimas per arietem,
28:21 et decimam decim. per agnos singulos, id est, per septem agnos.
28:22 Et hircum pro peccato unum, ut expietur pro vobis,
28:23 pr.ter holocaustum matutinum, quod semper offeretis.
28:24 Ita facietis per singulos dies septem dierum in fomitem ignis, et in odorem suavissimum Domino, qui surget de holocausto, et de libationibus singulorum.
28:25 Dies quoque septimus celeberrimus et sanctus erit vobis : omne opus servile non facietis in eo.
28:26 Dies etiam primitivorum, quando offeretis novas fruges Domino, expletis hebdomadibus, venerabilis et sancta erit : omne opus servile non facietis in ea.
28:27 Offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino, vitulos de armento duos, arietem unum, et agnos anniculos immaculatos septem :
28:28 atque in sacrificiis eorum, simil. oleo conspers. tres decimas per singulos vitulos, per arietes duas,
28:29 per agnos decimam decim., qui simul sunt agni septem. Hircum quoque,
28:30 qui mactatur pro expiatione : pr.ter holocaustum sempiternum et liba ejus.
28:31 Immaculata offeretis omnia cum libationibus suis.
29:1 Mensis etiam septimi prima dies venerabilis et sancta erit vobis. Omne opus servile non facietis in ea, quia dies clangoris est et tubarum.
29:2 Offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino, vitulum de armento unum, arietem unum, et agnos anniculos immaculatos septem :
29:3 et in sacrificiis eorum, simil. oleo conspers. tres decimas per singulos vitulos, duas decimas per arietem,
29:4 unam decimam per agnum, qui simul sunt agni septem :
29:5 et hircum pro peccato, qui offertur in expiationem populi,
29:6 pr.ter holocaustum calendarum cum sacrificiis suis, et holocaustum sempiternum cum libationibus solitis : eisdem c.remoniis offeretis in odorem suavissimum incensum Domino.
29:7 Decima quoque dies mensis hujus septimi erit vobis sancta atque venerabilis, et affligetis animas vestras : omne opus servile non facietis in ea.
29:8 Offeretisque holocaustum Domino in odorem suavissimum, vitulum de armento unum, arietem unum, agnos anniculos immaculatos septem :
29:9 et in sacrificiis eorum simil. oleo conspers. tres decimas per singulos vitulos, duas decimas per arietem,
29:10 decimam decim. per agnos singulos, qui sunt simul agni septem :
29:11 et hircum pro peccato, absque his qu. offerri pro delicto solent in expiationem, et holocaustum sempiternum, cum sacrificio et libaminibus eorum.
29:12 Quintadecima vero die mensis septimi, qu. vobis sancta erit atque venerabilis, omne opus servile non facietis in ea, sed celebrabitis solemnitatem Domino septem diebus.
29:13 Offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino, vitulos de armento tredecim, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim :
29:14 et in libamentis eorum, simil. oleo conspers. tres decimas per vitulos singulos, qui sunt simul vituli tredecim, et duas decimas arieti uno, id est, simul arietibus duobus,
29:15 et decimam decim. agnis singulis, qui sunt simul agni quatuordecim :
29:16 et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, et sacrificio, et libamine ejus.
29:17 In die altero offeretis vitulos de armento duodecim, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim :
29:18 sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis :
29:19 et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque et libamine ejus.
29:20 Die tertio offeretis vitulos undecim, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim :
29:21 sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis :
29:22 et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque et libamine ejus.
29:23 Die quarto offeretis vitulos decem, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim :
29:24 sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis :
29:25 et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque ejus et libamine.
29:26 Die quinto offeretis vitulos novem, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim :
29:27 sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis :
29:28 et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque ejus et libamine.
29:29 Die sexto offeretis vitulos octo, arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim :
29:30 sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis :
29:31 et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque ejus et libamine.
29:32 Die septimo offeretis vitulos septem, et arietes duos, agnos anniculos immaculatos quatuordecim :
29:33 sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis :
29:34 et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque ejus et libamine.
29:35 Die octavo, qui est celeberrimus, omne opus servile non facietis,
29:36 offerentes holocaustum in odorem suavissimum Domino, vitulum unum, arietem unum, agnos anniculos immaculatos septem :
29:37 sacrificiaque et libamina singulorum, per vitulos, et arietes, et agnos rite celebrabitis :
29:38 et hircum pro peccato, absque holocausto sempiterno, sacrificioque ejus et libamine.
29:39 H.c offeretis Domino in solemnitatibus vestris : pr.ter vota et oblationes spontaneas in holocausto, in sacrificio, in libamine, et in hostiis pacificis.
30:1 Narravitque Moyses filiis Isra.l omnia qu. ei Dominus imperarat.
30:2 Et locutus est ad principes tribuum filiorum Isra.l : Iste est sermo quem pr.cepit Dominus :
30:3 Si quis virorum votum Domino voverit, aut se constrinxerit juramento : non faciet irritum verbum suum, sed omne quod promisit, implebit.
30:4 Mulier si quippiam voverit, et se constrinxerit juramento, qu. est in domo patris sui, et in .tate adhuc puellari : si cognoverit pater votum quod pollicita est, et juramentum quo obligavit animam suam, et tacuerit, voti rea erit :
30:5 quidquid pollicita est, et juravit, opere complebit.
30:6 Sin autem statim ut audierit, contradixerit pater : et vota et juramenta ejus irrita erunt, nec obnoxia tenebitur sponsioni, eo quod contradixerit pater.
30:7 Si maritum habuerit, et voverit aliquid, et semel de ore ejus verbum egrediens animam ejus obligaverit juramento :
30:8 quo die audierit vir, et non contradixerit, voti rea erit, reddetque quodcumque promiserat.
30:9 Sin autem audiens statim contradixerit, et irritas fecerit pollicitationes ejus, verbaque quibus obstrinxerat animam suam, propitius erit ei Dominus.
30:10 Vidua et repudiata quidquid voverint, reddent.
30:11 Uxor in domo viri cum se voto constrinxerit et juramento,
30:12 si audierit vir, et tacuerit, nec contradixerit sponsioni, reddet quodcumque promiserat.
30:13 Sin autem extemplo contradixerit, non tenebitur promissionis rea : quia maritus contradixit, et Dominus ei propitius erit.
30:14 Si voverit, et juramento se constrinxerit, ut per jejunium, vel ceterarum rerum abstinentiam affligat animam suam, in arbitrio viri erit ut faciat, sive non faciat.
30:15 Quod si audiens vir tacuerit, et in alteram diem distulerit sententiam, quidquid voverat atque promiserat, reddet : quia statim ut audivit, tacuit.
30:16 Sin autem contradixerit postquam rescivit, portabit ipse iniquitatem ejus.
30:17 Ist. sunt leges, quas constituit Dominus Moysi inter virum et uxorem, inter patrem et filiam, qu. in puellari adhuc .tate est, vel qu. manet in parentis domo.
31:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
31:2 Ulciscere prius filios Isra.l de Madianitis, et sic colligeris ad populum tuum.
31:3 Statimque Moyses : Armate, inquit, ex vobis viros ad pugnam, qui possint ultionem Domini expetere de Madianitis.
31:4 Mille viri de singulis tribubus eligantur ex Isra.l qui mittantur ad bellum.
31:5 Dederuntque millenos de singulis tribubus, id est, duodecim millia expeditorum ad pugnam :
31:6 quos misit Moyses cum Phinees filio Eleazari sacerdotis, vasa quoque sancta, et tubas ad clangendum tradidit ei.
31:7 Cumque pugnassent contra Madianitas atque vicissent, omnes mares occiderunt,
31:8 et reges eorum, Evi, et Recem, et Sur, et Hur, et Rebe, quinque principes gentis : Balaam quoque filium Beor interfecerunt gladio.
31:9 Ceperuntque mulieres eorum, et parvulos, omniaque pecora, et cunctam supellectilem : quidquid habere potuerant depopulati sunt :
31:10 tam urbes quam viculos et castella flamma consumpsit.
31:11 Et tulerunt pr.dam, et universa qu. ceperant tam ex hominibus quam ex jumentis,
31:12 et adduxerunt ad Moysen, et Eleazarum sacerdotem, et ad omnem multitudinem filiorum Isra.l : reliqua autem utensilia portaverunt ad castra in campestribus Moab juxta Jordanem contra Jericho.\
31:13 Egressi sunt autem Moyses et Eleazar sacerdos, et omnes principes synagog., in occursum eorum extra castra.
31:14 Iratusque Moyses principibus exercitus, tribunis, et centurionibus qui venerant de bello,
31:15 ait : Cur feminas reservastis ?
31:16 nonne ist. sunt, qu. deceperunt filios Isra.l ad suggestionem Balaam, et pr.varicari vos fecerunt in Domino super peccato Phogor, unde et percussus est populus ?
31:17 ergo cunctos interficite quidquid est generis masculini, etiam in parvulis : et mulieres, qu. noverunt viros in coitu, jugulate :
31:18 puellas autem et omnes feminas virgines reservate vobis :
31:19 et manete extra castra septem diebus. Qui occiderit hominem, vel occisum tetigerit, lustrabitur die tertio et septimo.
31:20 Et de omni pr.da, sive vestimentum fuerit, sive vas, et aliquid in utensilia pr.paratum, de caprarum pellibus, et pilis, et ligno, expiabitur.\
31:21 Eleazar quoque sacerdos ad viros exercitus, qui pugnaverunt, sic locutus est : Hoc est pr.ceptum legis, quod mandavit Dominus Moysi :
31:22 aurum, et argentum, et .s, et ferrum, et plumbum, et stannum,
31:23 et omne, quod potest transire per flammas, igne purgabitur : quidquid autem ignem non potest sustinere, aqua expiationis sanctificabitur :
31:24 et lavabitis vestimenta vestra die septimo, et purificati postea castra intrabitis.
31:25 Dixit quoque Dominus ad Moysen :
31:26 Tollite summam eorum qu. capta sunt, ab homine usque ad pecus, tu et Eleazar sacerdos et principes vulgi :
31:27 dividesque ex .quo pr.dam inter eos qui pugnaverunt egressique sunt ad bellum, et inter omnem reliquam multitudinem.
31:28 Et separabis partem Domino ab his qui pugnaverunt et fuerunt in bello, unam animam de quingentis, tam ex hominibus quam ex bobus et asinis et ovibus,
31:29 et dabis eam Eleazaro sacerdoti, quia primiti. Domini sunt.
31:30 Ex media quoque parte filiorum Isra.l accipies quinquagesimum caput hominum, et boum, et asinorum, et ovium, cunctorum animantium, et dabis ea Levitis, qui excubant in custodiis tabernaculi Domini.\
31:31 Feceruntque Moyses et Eleazar sicut pr.ceperat Dominus.
31:32 Fuit autem pr.da, quam exercitus ceperat, ovium sexcenta septuaginta quinque millia,
31:33 boum septuaginta duo millia,
31:34 asinorum sexaginta millia et mille :
31:35 anim. hominum sexus feminei, qu. non cognoverant viros, triginta duo millia.
31:36 Dataque est media pars his qui in pr.lio fuerant, ovium trecenta triginta septem millia quingent. :
31:37 e quibus in partem Domini supputat. sunt oves sexcent. septuaginta quinque :
31:38 et de bobus triginta sex millibus, boves septuaginta et duo :
31:39 de asinis triginta millibus quingentis, asini sexaginta unus :
31:40 de animabus hominum sedecim millibus, cesserunt in partem Domini triginta du. anim..
31:41 Tradiditque Moyses numerum primitiarum Domini Eleazaro sacerdoti, sicut fuerat ei imperatum,
31:42 ex media parte filiorum Isra.l, quam separaverat his qui in pr.lio fuerant.
31:43 De media vero parte, qu. contigerat reliqu. multitudini, id est, de ovibus trecentis triginta septem millibus quingentis,
31:44 et de bobus triginta sex millibus,
31:45 et de asinis triginta millibus quingentis,
31:46 et de hominibus sedecim millibus,
31:47 tulit Moyses quinquagesimum caput, et dedit Levitis, qui excubabant in tabernaculo Domini, sicut pr.ceperat Dominus.\
31:48 Cumque accessissent principes exercitus ad Moysen, et tribuni, centurionesque, dixerunt :
31:49 Nos servi tui recensuimus numerum pugnatorum, quos habuimus sub manu nostra : et ne unus quidem defuit.
31:50 Ob hanc causam offerimus in donariis Domini singuli quod in pr.da auri potuimus invenire, periscelides et armillas, annulos et dextralia, ac mur.nulas, ut depreceris pro nobis Dominum.
31:51 Susceperuntque Moyses et Eleazar sacerdos omne aurum in diversis speciebus,
31:52 pondo sedecim millia septingentos quinquaginta siclos, a tribunis et centurionibus.
31:53 Unusquisque enim quod in pr.da rapuerat, suum erat.
31:54 Et susceptum intulerunt in tabernaculum testimonii, in monimentum filiorum Isra.l coram Domino.
32:1 Filii autem Ruben et Gad habebant pecora multa, et erat illis in jumentis infinita substantia. Cumque vidissent Jazer et Galaad aptas animalibus alendis terras,
32:2 venerunt ad Moysen, et ad Eleazarum sacerdotem, et principes multitudinis, atque dixerunt :
32:3 Ataroth, et Dibon, et Jazer, et Nemra, Hesebon, et Eleale, et Saban, et Nebo, et Beon,
32:4 terra, quam percussit Dominus in conspectu filiorum Isra.l, regio uberrima est ad pastum animalium : et nos servi tui habemus jumenta plurima,
32:5 precamurque si invenimus gratiam coram te, ut des nobis famulis tuis eam in possessionem, nec facias nos transire Jordanem.
32:6 Quibus respondit Moyses : Numquid fratres vestri ibunt ad pugnam, et vos hic sedebitis ?
32:7 cur subvertitis mentes filiorum Isra.l, ne transire audeant in locum, quem eis daturus est Dominus ?
32:8 Nonne ita egerunt patres vestri, quando misi de Cadesbarne ad explorandam terram ?
32:9 cumque venissent usque ad Vallem botri, lustrata omni regione, subverterunt cor filiorum Isra.l, ut non intrarent fines, quos eis Dominus dedit.
32:10 Qui iratus juravit, dicens :
32:11 Si videbunt homines isti, qui ascenderunt ex .gypto a viginti annis et supra, terram, quam sub juramento pollicitus sum Abraham, Isaac, et Jacob : et noluerunt sequi me,
32:12 pr.ter Caleb filium Jephone Cenez.um, et Josue filium Nun : isti impleverunt voluntatem meam.
32:13 Iratusque Dominus adversum Isra.l, circumduxit eum per desertum quadraginta annis, donec consumeretur universa generatio, qu. fecerat malum in conspectu ejus.
32:14 Et ecce, inquit, vos surrexistis pro patribus vestris, incrementa et alumni hominum peccatorum, ut augeretis furorem Domini contra Isra.l.
32:15 Quod si nolueritis sequi eum, in solitudine populum derelinquet, et vos causa eritis necis omnium.
32:16 At illi prope accedentes, dixerunt : Caulas ovium fabricabimus, et stabula jumentorum, parvulis quoque nostris urbes munitas :
32:17 nos autem ipsi armati et accincti pergemus ad pr.lium ante filios Isra.l, donec introducamus eos ad loca sua. Parvuli nostri, et quidquid habere possumus, erunt in urbibus muratis, propter habitatorum insidias.
32:18 Non revertemur in domos nostras, usque dum possideant filii Isra.l h.reditatem suam :
32:19 nec quidquam qu.remus trans Jordanem, quia jam habemus nostram possessionem in orientali ejus plaga.\
32:20 Quibus Moyses ait : Si facitis quod promittitis, expediti pergite coram Domino ad pugnam :
32:21 et omnis vir bellator armatus Jordanem transeat, donec subvertat Dominus inimicos suos,
32:22 et subjiciatur ei omnis terra : tunc eritis inculpabiles apud Dominum et apud Isra.l, et obtinebitis regiones, quas vultis, coram Domino.
32:23 Sin autem quod dicitis, non feceritis, nulli dubium est quin peccetis in Deum : et scitote quoniam peccatum vestrum apprehendet vos.
32:24 .dificate ergo urbes parvulis vestris, et caulas, et stabula ovibus ac jumentis : et quod polliciti estis, implete.
32:25 Dixeruntque filii Gad et Ruben ad Moysen : Servi tui sumus : faciemus quod jubet dominus noster.
32:26 Parvulos nostros, et mulieres, et pecora, ac jumenta relinquemus in urbibus Galaad :
32:27 nos autem famuli tui omnes expediti pergemus ad bellum, sicut tu, domine, loqueris.
32:28 Pr.cepit ergo Moyses Eleazaro sacerdoti, et Josue filio Nun, et principibus familiarum per tribus Isra.l, et dixit ad eos :
32:29 Si transierint filii Gad et filii Ruben vobiscum Jordanem omnes armati ad bellum coram Domino, et vobis fuerit terra subjecta, date eis Galaad in possessionem.
32:30 Sin autem noluerint transire armati vobiscum in terram Chanaan, inter vos habitandi accipiant loca.
32:31 Responderuntque filii Gad et filii Ruben : Sicut locutus est Dominus servis suis, ita faciemus :
32:32 ipsi armati pergemus coram Domino in terram Chanaan, et possessionem jam suscepisse nos confitemur trans Jordanem.\
32:33 Dedit itaque Moyses filiis Gad et Ruben, et dimidi. tribui Manasse filii Joseph, regnum Sehon regis Amorrh.i, et regnum Og regis Basan, et terram eorum cum urbibus suis per circuitum.
32:34 Igitur exstruxerunt filii Gad, Dibon, et Ataroth, et Aro.r,
32:35 et Etroth, et Sophan, et Jazer, et Jegbaa,
32:36 et Bethnemra, et Betharan, urbes munitas, et caulas pecoribus suis.
32:37 Filii vero Ruben .dificaverunt Hesebon, et Eleale, et Cariathaim,
32:38 et Nabo, et Baalmeon versis nominibus, Sabama quoque : imponentes vocabula urbibus, quas exstruxerunt.
32:39 Porro filii Machir filii Manasse, perrexerunt in Galaad, et vastaverunt eam interfecto Amorrh.o habitatore ejus.
32:40 Dedit ergo Moyses terram Galaad Machir filio Manasse, qui habitavit in ea.
32:41 Jair autem filius Manasse abiit, et occupavit vicos ejus, quos appellavit Havoth Jair, id est, Villas Jair.
32:42 Nobe quoque perrexit, et apprehendit Chanath cum viculis suis : vocavitque eam ex nomine suo Nobe.
33:1 H. sunt mansiones filiorum Isra.l, qui egressi sunt de .gypto per turmas suas in manu Moysi et Aaron,
33:2 quas descripsit Moyses juxta castrorum loca, qu. Domini jussione mutabant.
33:3 Profecti igitur de Ramesse mense primo, quintadecima die mensis primi, altera die Phase, filii Isra.l in manu excelsa, videntibus cunctis .gyptiis,
33:4 et sepelientibus primogenitos, quos percusserat Dominus (nam et in diis eorum exercuerat ultionem),
33:5 castrametati sunt in Soccoth.
33:6 Et de Soccoth venerunt in Etham, qu. est in extremis finibus solitudinis.
33:7 Inde egressi venerunt contra Phihahiroth, qu. respicit Beelsephon, et castrametati sunt ante Magdalum.
33:8 Profectique de Phihahiroth, transierunt per medium mare in solitudinem : et ambulantes tribus diebus per desertum Etham, castrametati sunt in Mara.
33:9 Profectique de Mara, venerunt in Elim, ubi erant duodecim fontes aquarum, et palm. septuaginta : ibique castrametati sunt.
33:10 Sed et inde egressi, fixerunt tentoria super mare Rubrum. Profectique de mari Rubro,
33:11 castrametati sunt in deserto Sin.
33:12 Unde egressi, venerunt in Daphca.
33:13 Profectique de Daphca, castrametati sunt in Alus.
33:14 Egressique de Alus, in Raphidim fixere tentoria, ubi populo defuit aqua ad bibendum.
33:15 Profectique de Raphidim, castrametati sunt in deserto Sinai.
33:16 Sed et de solitudine Sinai egressi, venerunt ad sepulchra concupiscenti..
33:17 Profectique de sepulchris concupiscenti., castrametati sunt in Haseroth.
33:18 Et de Haseroth venerunt in Rethma.
33:19 Profectique de Rethma, castrametati sunt in Remmomphares.
33:20 Unde egressi venerunt in Lebna.
33:21 De Lebna castrametati sunt in Ressa.
33:22 Egressique de Ressa, venerunt in Ceelatha.
33:23 Unde profecti, castrametati sunt in monte Sepher.
33:24 Egressi de monte Sepher, venerunt in Arada.
33:25 Inde proficiscentes, castrametati sunt in Maceloth.
33:26 Profectique de Maceloth, venerunt in Thahath.
33:27 De Thahath, castrametati sunt in Thare.
33:28 Unde egressi, fixere tentoria in Methca.
33:29 Et de Methca, castrametati sunt in Hesmona.
33:30 Profectique de Hesmona, venerunt in Moseroth.
33:31 Et de Moseroth, castrametati sunt in Benejaacan.
33:32 Profectique de Benejaacan, venerunt in montem Gadgad.
33:33 Unde profecti, castrametati sunt in Jetebatha.
33:34 Et de Jetebatha venerunt in Hebrona.
33:35 Egressique de Hebrona, castrametati sunt in Asiongaber.
33:36 Inde profecti, venerunt in desertum Sin, h.c est Cades.
33:37 Egressique de Cades, castrametati sunt in monte Hor, in extremis finibus terr. Edom.
33:38 Ascenditque Aaron sacerdos in montem Hor jubente Domino : et ibi mortuus est anno quadragesimo egressionis filiorum Isra.l ex .gypto, mense quinto, prima die mensis,
33:39 cum esset annorum centum viginti trium.
33:40 Audivitque Chanan.us rex Arad, qui habitabat ad meridiem, in terram Chanaan venisse filios Isra.l.
33:41 Et profecti de monte Hor, castrametati sunt in Salmona.
33:42 Unde egressi, venerunt in Phunon.
33:43 Profectique de Phunon, castrametati sunt in Oboth.
33:44 Et de Oboth venerunt in Ijeabarim, qu. est in finibus Moabitarum.
33:45 Profectique de Ijeabarim, fixere tentoria in Dibongad.
33:46 Unde egressi, castrametati sunt in Helmondeblathaim.
33:47 Egressique de Helmondeblathaim, venerunt ad montes Abarim contra Nabo.
33:48 Profectique de montibus Abarim, transierunt ad campestria Moab, supra Jordanem, contra Jericho.
33:49 Ibique castrametati sunt de Bethsimoth usque ad Abelsatim in planioribus locis Moabitarum.\
33:50 Ubi locutus est Dominus ad Moysen :
33:51 Pr.cipe filiis Isra.l, et dic ad eos : Quando transieritis Jordanem, intrantes terram Chanaan,
33:52 disperdite cunctos habitatores terr. illius : confringite titulos, et statuas comminuite, atque omnia excelsa vastate,
33:53 mundantes terram, et habitantes in ea. Ego enim dedi vobis illam in possessionem,
33:54 quam dividetis vobis sorte. Pluribus dabitis latiorem, et paucis angustiorem. Singulis ut sors ceciderit, ita tribuetur h.reditas. Per tribus et familias possessio dividetur.
33:55 Sin autem nolueritis interficere habitatores terr. : qui remanserint, erunt vobis quasi clavi in oculis, et lance. in lateribus, et adversabuntur vobis in terra habitationis vestr. :
33:56 et quidquid illis cogitaveram facere, vobis faciam.
34:1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :
34:2 Pr.cipe filiis Isra.l, et dices ad eos : Cum ingressi fueritis terram Chanaan, et in possessionem vobis sorte ceciderit, his finibus terminabitur.
34:3 Pars meridiana incipiet a solitudine Sin, qu. est juxta Edom : et habebit terminos contra orientem mare salsissimum.
34:4 Qui circuibunt australem plagam per ascensum Scorpionis, ita ut transeant in Senna, et perveniant a meridie usque ad Cadesbarne, unde egredientur confinia ad villam nomine Adar, et tendent usque ad Asemona.
34:5 Ibitque per gyrum terminus ab Asemona usque ad torrentem .gypti, et maris magni littore finietur.
34:6 Plaga autem occidentalis a mari magno incipiet, et ipso fine claudetur.
34:7 Porro ad septentrionalem plagam a mari magno termini incipient, pervenientes usque ad montem altissimum,
34:8 a quo venient in Emath usque ad terminos Sedada :
34:9 ibuntque confinia usque ad Zephrona, et villam Enan. Hi erunt termini in parte aquilonis.
34:10 Inde metabuntur fines contra orientalem plagam de villa Enan usque Sephama,
34:11 et de Sephama descendent termini in Rebla contra fontem Daphnim : inde pervenient contra orientem ad mare Cenereth,
34:12 et tendent usque ad Jordanem, et ad ultimum salsissimo claudentur mari. Hanc habebitis terram per fines suos in circuitu.\
34:13 Pr.cepitque Moyses filiis Isra.l, dicens : H.c erit terra, quam possidebitis sorte, et quam jussit Dominus dari novem tribubus, et dimidi. tribui.
34:14 Tribus enim filiorum Ruben per familias suas, et tribus filiorum Gad juxta cognationum numerum, media quoque tribus Manasse,
34:15 id est, du. semis tribus, acceperunt partem suam trans Jordanem contra Jericho ad orientalem plagam.
34:16 Et ait Dominus ad Moysen :
34:17 H.c sunt nomina virorum qui terram vobis divident, Eleazar sacerdos, et Josue filius Nun,
34:18 et singuli principes de tribubus singulis,
34:19 quorum ista sunt vocabula. De tribu Juda, Caleb filius Jephone.
34:20 De tribu Simeon, Samuel filius Ammiud.
34:21 De tribu Benjamin, Elidad filius Chaselon.
34:22 De tribu filiorum Dan, Bocci filius Jogli.
34:23 Filiorum Joseph de tribu Manasse, Hanniel filius Ephod.
34:24 De tribu Ephraim, Camuel filius Sephthan.
34:25 De tribu Zabulon, Elisaphan filius Pharnach.
34:26 De tribu Issachar, dux Phaltiel filius Ozan.
34:27 De tribu Aser, Ahiud filius Salomi.
34:28 De tribu Nephthali, Pheda.l filius Ammiud.
34:29 Hi sunt, quibus pr.cepit Dominus ut dividerent filiis Isra.l terram Chanaan.
35:1 H.c quoque locutus est Dominus ad Moysen in campestribus Moab supra Jordanem, contra Jericho :
35:2 Pr.cipe filiis Isra.l ut dent Levitis de possessionibus suis
35:3 urbes ad habitandum, et suburbana earum per circuitum : ut ipsi in oppidis maneant, et suburbana sint pecoribus ac jumentis :
35:4 qu. a muris civitatum forinsecus, per circuitum, mille passuum spatio tendentur.
35:5 Contra orientem duo millia erunt cubiti, et contra meridiem similiter erunt duo millia : ad mare quoque, quod respicit ad occidentem, eadem mensura erit, et septentrionalis plaga .quali termino finietur, eruntque urbes in medio, et foris suburbana.
35:6 De ipsis autem oppidis, qu. Levitis dabitis, sex erunt in fugitivorum auxilia separata, ut fugiat ad ea qui fuderit sanguinem : et exceptis his, alia quadraginta duo oppida,
35:7 id est, simul quadraginta octo cum suburbanis suis.
35:8 Ips.que urbes, qu. dabuntur de possessionibus filiorum Isra.l, ab his qui plus habent, plures auferentur : et qui minus, pauciores : singuli juxta mensuram h.reditatis su. dabunt oppida Levitis.\
35:9 Ait Dominus ad Moysen :
35:10 Loquere filiis Isra.l, et dices ad eos : Quando transgressi fueritis Jordanem in terram Chanaan,
35:11 decernite qu. urbes esse debeant in pr.sidia fugitivorum, qui nolentes sanguinem fuderint :
35:12 in quibus cum fuerit profugus, cognatus occisi non poterit eum occidere, donec stet in conspectu multitudinis, et causa illius judicetur.
35:13 De ipsis autem urbibus, qu. ad fugitivorum subsidia separantur,
35:14 tres erunt trans Jordanem, et tres in terra Chanaan,
35:15 tam filiis Isra.l quam advenis atque peregrinis, ut confugiat ad eas qui nolens sanguinem fuderit.
35:16 Si quis ferro percusserit, et mortuus fuerit qui percussus est, reus erit homicidii, et ipse morietur.
35:17 Si lapidem jecerit, et ictus occubuerit, similiter punietur.
35:18 Si ligno percussus interierit, percussoris sanguine vindicabitur.
35:19 Propinquus occisi, homicidam interficiet : statim ut apprehenderit eum, interficiet.
35:20 Si per odium quis hominem impulerit, vel jecerit quippiam in eum per insidias :
35:21 aut cum esset inimicus, manu percusserit, et ille mortuus fuerit : percussor homicidii reus erit : cognatus occisi statim ut invenerit eum, jugulabit.
35:22 Quod si fortuitu, et absque odio
35:23 et inimicitiis quidquam horum fecerit,
35:24 et hoc audiente populo fuerit comprobatum, atque inter percussorem et propinquum sanguinis qu.stio ventilata :
35:25 liberabitur innocens de ultoris manu, et reducetur per sententiam in urbem, ad quam confugerat, manebitque ibi, donec sacerdos magnus, qui oleo sancto unctus est, moriatur.
35:26 Si interfector extra fines urbium, qu. exulibus deputat. sunt,
35:27 fuerit inventus, et percussus ab eo qui ultor est sanguinis : absque noxa erit qui eum occiderit.
35:28 Debuerat enim profugus usque ad mortem pontificis in urbe residere. Postquam autem ille obierit, homicida revertetur in terram suam.
35:29 H.c sempiterna erunt, et legitima in cunctis habitationibus vestris.\
35:30 Homicida sub testibus punietur : ad unius testimonium nullus condemnabitur.
35:31 Non accipietis pretium ab eo qui reus est sanguinis, statim et ipse morietur.
35:32 Exules et profugi ante mortem pontificis nullo modo in urbes suas reverti poterunt,
35:33 ne polluatis terram habitationis vestr., qu. insontium cruore maculatur : nec aliter expiari potest, nisi per ejus sanguinem, qui alterius sanguinem fuderit.
35:34 Atque ita emundabitur vestra possessio me commorante vobiscum. Ego enim sum Dominus qui habito inter filios Isra.l.
36:1 Accesserunt autem et principes familiarum Galaad filii Machir filii Manasse, de stirpe filiorum Joseph : locutique sunt Moysi coram principibus Isra.l, atque dixerunt :
36:2 Tibi domino nostro pr.cepit Dominus ut terram sorte divideres filiis Isra.l, et ut filiabus Salphaad fratris nostri dares possessionem debitam patri :
36:3 quas si alterius tribus homines uxores acceperint, sequetur possessio sua, et translata ad aliam tribum, de nostra h.reditate minuetur.
36:4 Atque ita fiet, ut cum jubil.us, id est, quinquagesimus annus remissionis advenerit, confundatur sortium distributio, et aliorum possessio ad alios transeat.
36:5 Respondit Moyses filiis Isra.l, et Domino pr.cipiente ait : Recte tribus filiorum Joseph locuta est.
36:6 Et h.c lex super filiabus Salphaad a Domino promulgata est : nubant quibus volunt, tantum ut su. tribus hominibus :
36:7 ne commisceatur possessio filiorum Isra.l de tribu in tribum. Omnes enim viri ducent uxores de tribu et cognatione sua :
36:8 et cunct. femin. de eadem tribu maritos accipient : ut h.reditas permaneat in familiis,
36:9 nec sibi misceantur tribus, sed ita maneant
36:10 ut a Domino separat. sunt. Feceruntque fili. Salphaad ut fuerat imperatum :
36:11 et nupserunt Maala, et Thersa, et Hegla, et Melcha, et Noa, filiis patrui sui
36:12 de familia Manasse, qui fuit filius Joseph : et possessio, qu. illis fuerat attributa, mansit in tribu et familia patris earum.
36:13 H.c sunt mandata atque judicia, qu. mandavit Dominus per manum Moysi ad filios Isra.l, in campestribus Moab supra Jordanem contra Jericho.

Liber Deuteronomii

1:1 H.c sunt verba qu. locutus est Moyses ad omnem Isra.l trans Jordanem in solitudine campestri, contra mare Rubrum, inter Pharan et Tophel et Laban et Haseroth, ubi auri est plurimum :
1:2 undecim diebus de Horeb per viam montis Seir usque ad Cadesbarne.
1:3 Quadragesimo anno, undecimo mense, prima die mensis, locutus est Moyses ad filios Isra.l omnia qu. pr.ceperat illi Dominus, ut diceret eis,
1:4 postquam percussit Sehon regem Amorrh.orum, qui habitabat in Hesebon, et Og regem Basan, qui mansit in Astaroth, et in Edrai,
1:5 trans Jordanem in terra Moab. Coepitque Moyses explanare legem, et dicere :\
1:6 Dominus Deus noster locutus est ad nos in Horeb, dicens : Sufficit vobis quod in hoc monte mansistis :
1:7 revertimini, et venite ad montem Amorrh.orum, et ad cetera qu. ei proxima sunt campestria atque montana et humiliora loca contra meridiem, et juxta littus maris, terram Chanan.orum, et Libani usque ad flumen magnum Euphraten.
1:8 En, inquit, tradidi vobis : ingredimini et possidete eam, super qua juravit Dominus patribus vestris Abraham, Isaac, et Jacob, ut daret illam eis, et semini eorum post eos.\
1:9 Dixique vobis illo in tempore :
1:10 Non possum solus sustinere vos : quia Dominus Deus vester multiplicavit vos, et estis hodie sicut stell. c.li, plurimi.
1:11 (Dominus Deus patrum vestrorum addat ad hunc numerum multa millia, et benedicat vobis sicut locutus est.)
1:12 Non valeo solus negotia vestra sustinere, et pondus ac jurgia.
1:13 Date ex vobis viros sapientes et gnaros, et quorum conversatio sit probata in tribubus vestris, ut ponam eos vobis principes.
1:14 Tunc respondistis mihi : Bona res est, quam vis facere.
1:15 Tulique de tribubus vestris viros sapientes et nobiles, et constitui eos principes, tribunos, et centuriones, et quinquagenarios ac decanos, qui docerent vos singula.
1:16 Pr.cepique eis, dicens : Audite illos, et quod justum est judicate : sive civis sit ille, sive peregrinus.
1:17 Nulla erit distantia personarum : ita parvum audietis ut magnum, nec accipietis cujusquam personam, quia Dei judicium est. Quod si difficile vobis visum aliquid fuerit, referte ad me, et ego audiam.
1:18 Pr.cepique omnia qu. facere deberetis.\
1:19 Profecti autem de Horeb, transivimus per eremum terribilem et maximam, quam vidistis, per viam montis Amorrh.i, sicut pr.ceperat Dominus Deus noster nobis. Cumque venissemus in Cadesbarne,
1:20 dixi vobis : Venistis ad montem Amorrh.i, quem Dominus Deus noster daturus est nobis :
1:21 vide terram, quam Dominus Deus tuus dat tibi : ascende et posside eam, sicut locutus est Dominus Deus noster patribus tuis : noli timere, nec quidquam paveas.
1:22 Et accessistis ad me omnes, atque dixistis : Mittamus viros qui considerent terram : et renuntient per quod iter debeamus ascendere, et ad quas pergere civitates.
1:23 Cumque mihi sermo placuisset, misi ex vobis duodecim viros, singulos de tribubus suis.
1:24 Qui cum perrexissent, et ascendissent in montana, venerunt usque ad Vallem botri : et considerata terra,
1:25 sumentes de fructibus ejus, ut ostenderent ubertatem, attulerunt ad nos, atque dixerunt : Bona est terra, quam Dominus Deus noster daturus est nobis.\
1:26 Et noluistis ascendere, sed increduli ad sermonem Domini Dei nostri,
1:27 murmurastis in tabernaculis vestris, atque dixistis : Odit nos Dominus, et idcirco eduxit nos de terra .gypti, ut traderet nos in manu Amorrh.i, atque deleret.
1:28 Quo ascendemus ? nuntii terruerunt cor nostrum, dicentes : Maxima multitudo est, et nobis statura procerior ; urbes magn., et ad c.lum usque munit. : filios Enacim vidimus ibi.
1:29 Et dixi vobis : Nolite metuere, nec timeatis eos :
1:30 Dominus Deus, qui ductor est vester, pro vobis ipse pugnabit, sicut fecit in .gypto cunctis videntibus.
1:31 Et in solitudine (ipse vidisti) portavit te Dominus Deus tuus, ut solet homo gestare parvulum filium suum, in omni via per quam ambulastis, donec veniretis ad locum istum.
1:32 Et nec sic quidem credidistis Domino Deo vestro,
1:33 qui pr.cessit vos in via, et metatus est locum in quo tentoria figere deberetis, nocte ostendens vobis iter per ignem, et die per columnam nubis.\
1:34 Cumque audisset Dominus vocem sermonum vestrorum, iratus juravit, et ait :
1:35 Non videbit quispiam de hominibus generationis hujus pessim. terram bonam, quam sub juramento pollicitus sum patribus vestris,
1:36 pr.ter Caleb filium Jephone : ipse enim videbit eam, et ipsi dabo terram, quam calcavit, et filiis ejus, quia secutus est Dominum.
1:37 Nec miranda indignatio in populum, cum mihi quoque iratus Dominus propter vos dixerit : Nec tu ingredieris illuc :
1:38 sed Josue filius Nun minister tuus, ipse intrabit pro te. Hunc exhortare et robora, et ipse sorte terram dividet Isra.li.
1:39 Parvuli vestri, de quibus dixistis quod captivi ducerentur, et filii qui hodie boni ac mali ignorant distantiam, ipsi ingredientur : et ipsis dabo terram, et possidebunt eam.
1:40 Vos autem revertimini, et abite in solitudinem per viam maris Rubri.\
1:41 Et respondistis mihi : Peccavimus Domino : ascendemus et pugnabimus, sicut pr.cepit Dominus Deus noster. Cumque instructi armis pergeretis in montem,
1:42 ait mihi Dominus : Dic ad eos : Nolite ascendere, neque pugnetis : non enim sum vobiscum : ne cadatis coram inimicis vestris.
1:43 Locutus sum, et non audistis : sed adversantes imperio Domini, et tumentes superbia, ascendistis in montem.
1:44 Itaque egressus Amorrh.us, qui habitabat in montibus, et obviam veniens, persecutus est vos, sicut solent apes persequi : et cecidit de Seir usque Horma.
1:45 Cumque reversi ploraretis coram Domino, non audivit vos, nec voci vestr. voluit acquiescere.
1:46 Sedistis ergo in Cadesbarne multo tempore.
2:1 Profectique inde, venimus in solitudinem, qu. ducit ad mare Rubrum, sicut mihi dixerat Dominus : et circuivimus montem Seir longo tempore.
2:2 Dixitque Dominus ad me :
2:3 Sufficit vobis circuire montem istum : ite contra aquilonem :
2:4 et populo pr.cipe, dicens : Transibitis per terminos fratrum vestrorum filiorum Esau, qui habitant in Seir, et timebunt vos.
2:5 Videte ergo diligenter ne moveamini contra eos. Neque enim dabo vobis de terra eorum quantum potest unius pedis calcare vestigium, quia in possessionem Esau dedi montem Seir.
2:6 Cibos emetis ab eis pecunia, et comedetis : aquam emptam haurietis, et bibetis.
2:7 Dominus Deus tuus benedixit tibi in omni opere manuum tuarum : novit iter tuum, quomodo transieris solitudinem hanc magnam, per quadraginta annos habitans tecum Dominus Deus tuus, et nihil tibi defuit.
2:8 Cumque transissemus fratres nostros filios Esau, qui habitabant in Seir, per viam campestrem de Elath, et de Asiongaber, venimus ad iter quod ducit in desertum Moab.\
2:9 Dixitque Dominus ad me : Non pugnes contra Moabitas, nec ineas adversus eos pr.lium : non enim dabo tibi quidquam de terra eorum, quia filiis Loth tradidi Ar in possessionem.
2:10 Emim primi fuerunt habitatores ejus, populus magnus, et validus, et tam excelsus ut de Enacim stirpe,
2:11 quasi gigantes crederentur, et essent similes filiorum Enacim. Denique Moabit. appellant eos Emim.
2:12 In Seir autem prius habitaverunt Horrh.i : quibus expulsis atque deletis, habitaverunt filii Esau, sicut fecit Isra.l in terra possessionis su., quam dedit illi Dominus.
2:13 Surgentes ergo ut transiremus torrentem Zared, venimus ad eum.
2:14 Tempus autem, quo ambulavimus de Cadesbarne usque ad transitum torrentis Zared, triginta et octo annorum fuit : donec consumeretur omnis generatio hominum bellatorum de castris, sicut juraverat Dominus :
2:15 cujus manus fuit adversum eos, ut interirent de castrorum medio.\
2:16 Postquam autem universi ceciderunt pugnatores,
2:17 locutus est Dominus ad me, dicens :
2:18 Tu transibis hodie terminos Moab, urbem nomine Ar :
2:19 et accedens in vicina filiorum Ammon, cave ne pugnes contra eos, nec movearis ad pr.lium : non enim dabo tibi de terra filiorum Ammon, quia filiis Loth dedi eam in possessionem.
2:20 Terra gigantum reputata est : et in ipsa olim habitaverunt gigantes, quos Ammonit. vocant Zomzommim,
2:21 populus magnus, et multus, et procer. longitudinis, sicut Enacim, quos delevit Dominus a facie eorum : et fecit illos habitare pro eis,
2:22 sicut fecerat filiis Esau, qui habitant in Seir, delens Horrh.os, et terram eorum illis tradens, quam possident usque in pr.sens.
2:23 Hev.os quoque, qui habitabant in Haserim usque Gazan, Cappadoces expulerunt : qui egressi de Cappadocia deleverunt eos, et habitaverunt pro illis.
2:24 Surgite, et transite torrentem Arnon : ecce tradidi in manu tua Sehon regem Hesebon Amorrh.um, et terram ejus incipe possidere, et committe adversus eum pr.lium.
2:25 Hodie incipiam mittere terrorem atque formidinem tuam in populos, qui habitant sub omni c.lo : ut audito nomine tuo paveant, et in morem parturientium contremiscant, et dolore teneantur.\
2:26 Misi ergo nuntios de solitudine Cademoth ad Sehon regem Hesebon verbis pacificis, dicens :
2:27 Transibimus per terram tuam : publica gradiemur via ; non declinabimus neque ad dexteram, neque ad sinistram.
2:28 Alimenta pretio vende nobis, ut vescamur : aquam pecunia tribue, et sic bibemus. Tantum est ut nobis concedas transitum,
2:29 sicut fecerunt filii Esau, qui habitant in Seir, et Moabit., qui morantur in Ar : donec veniamus ad Jordanem, et transeamus ad terram, quam Dominus Deus noster daturus est nobis.
2:30 Noluitque Sehon rex Hesebon dare nobis transitum : quia induraverat Dominus Deus tuus spiritum ejus, et obfirmaverat cor illius, ut traderetur in manus tuas, sicut nunc vides.
2:31 Dixitque Dominus ad me : Ecce coepi tibi tradere Sehon, et terram ejus : incipe possidere eam.
2:32 Egressusque est Sehon obviam nobis cum omni populo suo ad pr.lium in Jasa.
2:33 Et tradidit eum Dominus Deus noster nobis : percussimusque eum cum filiis suis et omni populo suo.
2:34 Cunctasque urbes in tempore illo cepimus, interfectis habitatoribus earum, viris ac mulieribus et parvulis : non reliquimus in eis quidquam,
2:35 absque jumentis, qu. in partem venere pr.dantium : et spoliis urbium, quas cepimus
2:36 ab Aro.r, qu. est super ripam torrentis Arnon, oppido quod in valle situm est, usque Galaad. Non fuit vicus et civitas, qu. nostras effugeret manus : omnes tradidit Dominus Deus noster nobis,
2:37 absque terra filiorum Ammon, ad quam non accessimus : et cunctis qu. adjacent torrenti Jeboc, et urbibus montanis, universisque locis, a quibus nos prohibuit Dominus Deus noster.
3:1 Itaque conversi ascendimus per iter Basan : egressusque est Og rex Basan in occursum nobis cum populo suo ad bellandum in Edrai.
3:2 Dixitque Dominus ad me : Ne timeas eum : quia in manu tua traditus est cum omni populo ac terra sua : faciesque ei sicut fecisti Sehon regi Amorrh.orum, qui habitavit in Hesebon.
3:3 Tradidit ergo Dominus Deus noster in manibus nostris etiam Og regem Basan, et universum populum ejus : percussimusque eos usque ad internecionem,
3:4 vastantes cunctas civitates illius uno tempore. Non fuit oppidum, quod nos effugeret : sexaginta urbes, omnem regionem Argob regni Og in Basan.
3:5 Cunct. urbes erant munit. muris altissimis, portisque et vectibus, absque oppidis innumeris, qu. non habebant muros.
3:6 Et delevimus eos, sicut feceramus Sehon regi Hesebon, disperdentes omnem civitatem, virosque ac mulieres et parvulos :
3:7 jumenta autem et spolia urbium diripuimus.
3:8 Tulimusque illo in tempore terram de manu duorum regum Amorrh.orum, qui erant trans Jordanem : a torrente Arnon usque ad montem Hermon,
3:9 quem Sidonii Sarion vocant, et Amorrh.i Sanir :
3:10 omnes civitates, qu. sit. sunt in planitie, et universam terram Galaad et Basan usque ad Selcha, et Edrai civitates regni Og in Basan.
3:11 Solus quippe Og rex Basan restiterat de stirpe gigantum. Monstratur lectus ejus ferreus, qui est in Rabbath filiorum Ammon, novem cubitos habens longitudinis, et quatuor latitudinis ad mensuram cubiti virilis manus.\
3:12 Terramque possedimus tempore illo ab Aro.r, qu. est super ripam torrentis Arnon, usque ad mediam partem montis Galaad : et civitates illius dedi Ruben et Gad.
3:13 Reliquam autem partem Galaad, et omnem Basan regni Og, tradidi medi. tribui Manasse, omnem regionem Argob : cunctaque Basan vocatur Terra gigantum.
3:14 Jair filius Manasse possedit omnem regionem Argob usque ad terminos Gessuri et Machati. Vocavitque ex nomine suo Basan, Havoth Jair, id est, Villas Jair, usque in pr.sentem diem.
3:15 Machir quoque dedi Galaad.
3:16 Et tribubus Ruben et Gad dedi de terra Galaad usque ad torrentem Arnon medium torrentis, et confinium usque ad torrentem Jeboc, qui est terminus filiorum Ammon :
3:17 et planitiem solitudinis, atque Jordanem, et terminos Cenereth usque ad mare deserti, quod est salsissimum, ad radices montis Phasga contra orientem.
3:18 Pr.cepique vobis in tempore illo, dicens : Dominus Deus vester dat vobis terram hanc in h.reditatem : expediti pr.cedite fratres vestros filios Isra.l omnes viri robusti,
3:19 absque uxoribus, et parvulis, atque jumentis. Novi enim quod plura habeatis pecora, et in urbibus remanere debebunt, quas tradidi vobis,
3:20 donec requiem tribuat Dominus fratribus vestris, sicut vobis tribuit : et possideant ipsi etiam terram, quam daturus est eis trans Jordanem : tunc revertetur unusquisque in possessionem suam, quam dedi vobis.\
3:21 Josue quoque in tempore illo pr.cepi, dicens : Oculi tui viderunt qu. fecit Dominus Deus vester duobus his regibus : sic faciet omnibus regnis, ad qu. transiturus es.
3:22 Ne timeas eos : Dominus enim Deus vester pugnabit pro vobis.
3:23 Precatusque sum Dominum in tempore illo, dicens :
3:24 Domine Deus, tu coepisti ostendere servo tuo magnitudinem tuam, manumque fortissimam : neque enim est alius deus vel in c.lo, vel in terra, qui possit facere opera tua, et comparari fortitudini tu..
3:25 Transibo igitur, et videbo terram hanc optimam trans Jordanem, et montem istum egregium, et Libanum.
3:26 Iratusque est Dominus mihi propter vos, nec exaudivit me, sed dixit mihi : Sufficit tibi : nequaquam ultra loquaris de hac re ad me.
3:27 Ascende cacumen Phasg., et oculos tuos circumfer ad occidentem, et ad aquilonem, austrumque et orientem, et aspice ; nec enim transibis Jordanem istum.
3:28 Pr.cipe Josue, et corrobora eum atque conforta : quia ipse pr.cedet populum istum, et dividet eis terram quam visurus es.
3:29 Mansimusque in valle contra fanum Phogor.
4:1 Et nunc, Isra.l, audi pr.cepta et judicia, qu. ego doceo te : ut faciens ea, vivas, et ingrediens possideas terram, quam Dominus Deus patrum vestrorum daturus est vobis.
4:2 Non addetis ad verbum, quod vobis loquor, nec auferetis ex eo : custodite mandata Domini Dei vestri, qu. ego pr.cipio vobis.
4:3 Oculi vestri viderunt omnia qu. fecit Dominus contra Beelphegor, quomodo contriverit omnes cultores ejus de medio vestri.
4:4 Vos autem qui adh.retis Domino Deo vestro, vivitis universi usque in pr.sentem diem.
4:5 Scitis quod docuerim vos pr.cepta atque justitias, sicut mandavit mihi Dominus Deus meus : sic facietis ea in terra, quam possessuri estis :
4:6 et observabitis et implebitis opere. H.c est enim vestra sapientia, et intellectus coram populis, ut audientes universa pr.cepta h.c, dicant : En populus sapiens et intelligens, gens magna.
4:7 Nec est alia natio tam grandis, qu. habeat deos appropinquantes sibi, sicut Deus noster adest cunctis obsecrationibus nostris.
4:8 Qu. est enim alia gens sic inclyta, ut habeat c.remonias, justaque judicia, et universam legem, quam ego proponam hodie ante oculos vestros ?\
4:9 Custodi igitur temetipsum, et animam tuam sollicite. Ne obliviscaris verborum, qu. viderunt oculi tui, et ne excidant de corde tuo cunctis diebus vit. tu.. Docebis ea filios ac nepotes tuos,
4:10 a die in quo stetisti coram Domino Deo tuo in Horeb, quando Dominus locutus est mihi, dicens : Congrega ad me populum, ut audiant sermones meos, et discant timere me omni tempore quo vivunt in terra, doceantque filios suos.
4:11 Et accessistis ad radices montis, qui ardebat usque ad c.lum : erantque in eo tenebr., et nubes, et caligo.
4:12 Locutusque est Dominus ad vos de medio ignis. Vocem verborum ejus audistis, et formam penitus non vidistis.
4:13 Et ostendit vobis pactum suum, quod pr.cepit ut faceretis, et decem verba, qu. scripsit in duabus tabulis lapideis.
4:14 Mihique mandavit in illo tempore ut docerem vos c.remonias et judicia, qu. facere deberetis in terra, quam possessuri estis.
4:15 Custodite igitur sollicite animas vestras. Non vidistis aliquam similitudinem in die, qua locutus est vobis Dominus in Horeb de medio ignis :
4:16 ne forte decepti faciatis vobis sculptam similitudinem, aut imaginem masculi vel femin. :
4:17 similitudinem omnium jumentorum, qu. sunt super terram, vel avium sub c.lo volantium,
4:18 atque reptilium, qu. moventur in terra, sive piscium qui sub terra morantur in aquis :
4:19 ne forte elevatis oculis ad c.lum, videas solem et lunam, et omnia astra c.li, et errore deceptus adores ea, et colas qu. creavit Dominus Deus tuus in ministerium cunctis gentibus, qu. sub c.lo sunt.
4:20 Vos autem tulit Dominus, et eduxit de fornace ferrea .gypti, ut haberet populum h.reditarium, sicut est in pr.senti die.\
4:21 Iratusque est Dominus contra me propter sermones vestros, et juravit ut non transirem Jordanem, nec ingrederer terram optimam, quam daturus est vobis.
4:22 Ecce morior in hac humo ; non transibo Jordanem : vos transibitis, et possidebitis terram egregiam.
4:23 Cave nequando obliviscaris pacti Domini Dei tui, quod pepigit tecum, et facias tibi sculptam similitudinem eorum, qu. fieri Dominus prohibuit :
4:24 quia Dominus Deus tuus ignis consumens est, Deus .mulator.
4:25 Si genueritis filios ac nepotes, et morati fueritis in terra, deceptique feceritis vobis aliquam similitudinem, patrantes malum coram Domino Deo vestro, ut eum ad iracundiam provocetis :
4:26 testes invoco hodie c.lum et terram, cito perituros vos esse de terra, quam transito Jordane possessuri estis : non habitabitis in ea longo tempore, sed delebit vos Dominus,
4:27 atque disperget in omnes gentes, et remanebitis pauci in nationibus, ad quas vos ducturus est Dominus.
4:28 Ibique servietis diis, qui hominum manu fabricati sunt, ligno et lapidi qui non vident, nec audiunt, nec comedunt, nec odorantur.
4:29 Cumque qu.sieris ibi Dominum Deum tuum, invenies eum : si tamen toto corde qu.sieris, et tota tribulatione anim. tu..
4:30 Postquam te invenerint omnia qu. pr.dicta sunt, novissimo tempore reverteris ad Dominum Deum tuum, et audies vocem ejus.
4:31 Quia Deus misericors Dominus Deus tuus est : non dimittet te, nec omnino delebit, neque obliviscetur pacti, in quo juravit patribus tuis.\
4:32 Interroga de diebus antiquis, qui fuerunt ante te ex die quo creavit Deus hominem super terram, a summo c.lo usque ad summum ejus, si facta est aliquando hujuscemodi res, aut umquam cognitum est,
4:33 ut audiret populus vocem Dei loquentis de medio ignis, sicut tu audisti, et vixisti :
4:34 si fecit Deus ut ingrederetur, et tolleret sibi gentem de medio nationum, per tentationes, signa atque portenta, per pugnam et robustam manum, extentumque brachium, et horribiles visiones juxta omnia qu. fecit pro vobis Dominus Deus vester in .gypto, videntibus oculis tuis :
4:35 ut scires quoniam Dominus ipse est Deus, et non est alius pr.ter eum.
4:36 De c.lo te fecit audire vocem suam, ut doceret te, et in terra ostendit tibi ignem suum maximum, et audisti verba illius de medio ignis :
4:37 quia dilexit patres tuos, et elegit semen eorum post eos. Eduxitque te pr.cedens in virtute sua magna ex .gypto,
4:38 ut deleret nationes maximas et fortiores te in introitu tuo : et introduceret te, daretque tibi terram earum in possessionem, sicut cernis in pr.senti die.
4:39 Scito ergo hodie, et cogitato in corde tuo quod Dominus ipse sit Deus in c.lo sursum, et in terra deorsum, et non sit alius.
4:40 Custodi pr.cepta ejus atque mandata, qu. ego pr.cipio tibi : ut bene sit tibi, et filiis tuis post te, et permaneas multo tempore super terram, quam Dominus Deus tuus daturus est tibi.\
4:41 Tunc separavit Moyses tres civitates trans Jordanem ad orientalem plagam,
4:42 ut confugiat ad eas qui occiderit nolens proximum suum, nec sibi fuerit inimicus ante unum et alterum diem, et ad harum aliquam urbium possit evadere :
4:43 Bosor in solitudine, qu. sita est in terra campestri de tribu Ruben : et Ramoth in Galaad, qu. est in tribu Gad : et Golan in Basan, qu. est in tribu Manasse.\
4:44 Ista est lex, quam proposuit Moyses coram filiis Isra.l :
4:45 et h.c testimonia et c.remoni. atque judicia, qu. locutus est ad filios Isra.l, quando egressi sunt de .gypto,
4:46 trans Jordanem in valle contra fanum Phogor in terra Sehon regis Amorrh.i, qui habitavit in Hesebon, quem percussit Moyses. Filii quoque Isra.l egressi ex .gypto
4:47 possederunt terram ejus, et terram Og regis Basan, duorum regum Amorrh.orum, qui erant trans Jordanem ad solis ortum :
4:48 ab Aro.r, qu. sita est super ripam torrentis Arnon, usque ad montem Sion, qui est et Hermon,
4:49 omnem planitiem trans Jordanem ad orientalem plagam, usque ad mare solitudinis, et usque ad radices montis Phasga.
5:1 Vocavitque Moyses omnem Isra.lem, et dixit ad eum : Audi, Isra.l, c.remonias atque judicia, qu. ego loquor in auribus vestris hodie : discite ea, et opere complete.
5:2 Dominus Deus noster pepigit nobiscum foedus in Horeb.
5:3 Non cum patribus nostris iniit pactum, sed nobiscum qui in pr.sentiarum sumus, et vivimus.
5:4 Facie ad faciem locutus est nobis in monte de medio ignis.
5:5 Ego sequester et medius fui inter Dominum et vos in tempore illo, ut annuntiarem vobis verba ejus : timuistis enim ignem, et non ascendistis in montem. Et ait :
5:6 Ego Dominus Deus tuus, qui eduxi te de terra .gypti, de domo servitutis.
5:7 Non habebis deos alienos in conspectu meo.
5:8 Non facies tibi sculptile, nec similitudinem omnium, qu. in c.lo sunt desuper, et qu. in terra deorsum, et qu. versantur in aquis sub terra.
5:9 Non adorabis ea, et non coles. Ego enim sum Dominus Deus tuus : Deus .mulator, reddens iniquitatem patrum super filios in tertiam et quartam generationem his qui oderunt me :
5:10 et faciens misericordiam in multa millia diligentibus me, et custodientibus pr.cepta mea.
5:11 Non usurpabis nomen Domini Dei tui frustra : quia non erit impunitus qui super re vana nomen ejus assumpserit.
5:12 Observa diem sabbati, ut sanctifices eum, sicut pr.cepit tibi Dominus Deus tuus.
5:13 Sex diebus operaberis, et facies omnia opera tua.
5:14 Septimus dies sabbati est, id est, requies Domini Dei tui. Non facies in eo quidquam operis tu, et filius tuus, et filia, servus et ancilla, et bos, et asinus, et omne jumentum tuum, et peregrinus qui est intra portas tuas : ut requiescat servus tuus, et ancilla tua, sicut et tu.
5:15 Memento quod et ipse servieris in .gypto, et eduxerit te inde Dominus Deus tuus in manu forti, et brachio extento. Idcirco pr.cepit tibi ut observares diem sabbati.
5:16 Honora patrem tuum et matrem, sicut pr.cepit tibi Dominus Deus tuus, ut longo vivas tempore, et bene sit tibi in terra, quam Dominus Deus tuus daturus est tibi.
5:17 Non occides,
5:18 neque moechaberis,
5:19 furtumque non facies :
5:20 nec loqueris contra proximum tuum falsum testimonium.
5:21 Non concupisces uxorem proximi tui : non domum, non agrum, non servum, non ancillam, non bovem, non asinum, et universa qu. illius sunt.
5:22 H.c verba locutus est Dominus ad omnem multitudinem vestram in monte de medio ignis et nubis, et caliginis, voce magna, nihil addens amplius : et scripsit ea in duabus tabulis lapideis, quas tradidit mihi.\
5:23 Vos autem postquam audistis vocem de medio tenebrarum, et montem ardere vidistis, accessistis ad me omnes principes tribuum et majores natu, atque dixistis :
5:24 Ecce ostendit nobis Dominus Deus noster majestatem et magnitudinem suam : vocem ejus audivimus de medio ignis, et probavimus hodie, quod loquente Deo cum homine, vixerit homo.
5:25 Cur ergo moriemur, et devorabit nos ignis hic maximus ? si enim audierimus ultra vocem Domini Dei nostri, moriemur.
5:26 Quid est omnis caro, ut audiat vocem Dei viventis, qui de medio ignis loquitur sicut nos audivimus, et possit vivere ?
5:27 Tu magis accede : et audi cuncta qu. dixerit Dominus Deus noster tibi : loquerisque ad nos, et nos audientes faciemus ea.\
5:28 Quod cum audisset Dominus, ait ad me : Audivi vocem verborum populi hujus qu. locuti sunt tibi : bene omnia sunt locuti.
5:29 Quis det talem eos habere mentem, ut timeant me, et custodiant universa mandata mea in omni tempore, ut bene sit eis et filiis eorum in sempiternum ?
5:30 Vade et dic eis : Revertimini in tentoria vestra.
5:31 Tu vero hic sta mecum, et loquar tibi omnia mandata mea, et c.remonias atque judicia : qu. docebis eos, ut faciant ea in terra, quam dabo illis in possessionem.
5:32 Custodite igitur et facite qu. pr.cepit Dominus Deus vobis : non declinabitis neque ad dexteram, neque ad sinistram :
5:33 sed per viam, quam pr.cepit Dominus Deus vester, ambulabitis, ut vivatis, et bene sit vobis, et protelentur dies in terra possessionis vestr..
6:1 H.c sunt pr.cepta, et c.remoni., atque judicia, qu. mandavit Dominus Deus vester ut docerem vos, et faciatis ea in terra, ad quam transgredimini possidendam :
6:2 ut timeas Dominum Deum tuum, et custodias omnia mandata et pr.cepta ejus, qu. ego pr.cipio tibi, et filiis, ac nepotibus tuis, cunctis diebus vit. tu., ut prolongentur dies tui.
6:3 Audi, Isra.l, et observa ut facias qu. pr.cepit tibi Dominus, et bene sit tibi, et multipliceris amplius, sicut pollicitus est Dominus Deus patrum tuorum tibi terram lacte et melle manantem.
6:4 Audi, Isra.l : Dominus Deus noster, Dominus unus est.
6:5 Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota fortitudine tua.
6:6 Eruntque verba h.c, qu. ego pr.cipio tibi hodie, in corde tuo :
6:7 et narrabis ea filiis tuis, et meditaberis in eis sedens in domo tua, et ambulans in itinere, dormiens atque consurgens.
6:8 Et ligabis ea quasi signum in manu tua, eruntque et movebuntur inter oculos tuos,
6:9 scribesque ea in limine, et ostiis domus tu..\
6:10 Cumque introduxerit te Dominus Deus tuus in terram, pro qua juravit patribus tuis Abraham, Isaac, et Jacob, et dederit tibi civitates magnas et optimas, quas non .dificasti,
6:11 domos plenas cunctarum opum, quas non exstruxisti, cisternas, quas non fodisti, vineta et oliveta, qu. non plantasti,
6:12 et comederis, et saturatus fueris :
6:13 cave diligenter ne obliviscaris Domini, qui eduxit te de terra .gypti, de domo servitutis. Dominum Deum tuum timebis, et illi soli servies, ac per nomen illius jurabis.
6:14 Non ibitis post deos alienos cunctarum gentium, qu. in circuitu vestro sunt :
6:15 quoniam Deus .mulator Dominus Deus tuus in medio tui : nequando irascatur furor Domini Dei tui contra te, et auferat te de superficie terr..
6:16 Non tentabis Dominum Deum tuum, sicut tentasti in loco tentationis.
6:17 Custodi pr.cepta Domini Dei tui, ac testimonia et c.remonias, quas pr.cepit tibi :
6:18 et fac quod placitum est et bonum in conspectu Domini, ut bene sit tibi : et ingressus possideas terram optimam, de qua juravit Dominus patribus tuis,
6:19 ut deleret omnes inimicos tuos coram te, sicut locutus est.\
6:20 Cumque interrogaverit te filius tuus cras, dicens : Quid sibi volunt testimonia h.c, et c.remoni., atque judicia, qu. pr.cepit Dominus Deus noster nobis ?
6:21 dices ei : Servi eramus Pharaonis in .gypto, et eduxit nos Dominus de .gypto in manu forti :
6:22 fecitque signa atque prodigia magna et pessima in .gypto contra Pharaonem, et omnem domum illius in conspectu nostro,
6:23 et eduxit nos inde, ut introductis daret terram, super qua juravit patribus nostris.
6:24 Pr.cepitque nobis Dominus ut faciamus omnia legitima h.c, et timeamus Dominum Deum nostrum, ut bene sit nobis cunctis diebus vit. nostr., sicut est hodie.
6:25 Eritque nostri misericors, si custodierimus et fecerimus omnia pr.cepta ejus coram Domino Deo nostro, sicut mandavit nobis.
7:1 Cum introduxerit te Dominus Deus tuus in terram, quam possessurus ingrederis, et deleverit gentes multas coram te, Heth.um, et Gergez.um, et Amorrh.um, Chanan.um, et Pherez.um, et Hev.um, et Jebus.um, septem gentes multo majoris numeri quam tu es, et robustiores te :
7:2 tradideritque eas Dominus Deus tuus tibi, percuties eas usque ad internecionem. Non inibis cum eis foedus, nec misereberis earum,
7:3 neque sociabis cum eis conjugia. Filiam tuam non dabis filio ejus, nec filiam illius accipies filio tuo :
7:4 quia seducet filium tuum, ne sequatur me, et ut magis serviat diis alienis : irasceturque furor Domini, et delebit te cito.
7:5 Quin potius h.c facietis eis : aras eorum subvertite, et confringite statuas, lucosque succidite, et sculptilia comburite :
7:6 quia populus sanctus es Domino Deo tuo.\ Te elegit Dominus Deus tuus, ut sis ei populus peculiaris de cunctis populis, qui sunt super terram.
7:7 Non quia cunctas gentes numero vincebatis, vobis junctus est Dominus, et elegit vos, cum omnibus sitis populis pauciores :
7:8 sed quia dilexit vos Dominus, et custodivit juramentum, quod juravit patribus vestris : eduxitque vos in manu forti, et redemit de domo servitutis, de manu Pharaonis regis .gypti.
7:9 Et scies, quia Dominus Deus tuus, ipse est Deus fortis et fidelis, custodiens pactum et misericordiam diligentibus se, et his qui custodiunt pr.cepta ejus in mille generationes :
7:10 et reddens odientibus se statim, ita ut disperdat eos, et ultra non differat, protinus eis restituens quod merentur.
7:11 Custodi ergo pr.cepta et c.remonias atque judicia, qu. ego mando tibi hodie ut facias.\
7:12 Si postquam audieris h.c judicia, custodieris ea, et feceris, custodiet et Dominus Deus tuus pactum tibi, et misericordiam quam juravit patribus tuis :
7:13 et diliget te, ac multiplicabit, benedicetque fructui ventris tui, et fructui terr. tu., frumento tuo, atque vindemi., oleo, et armentis, gregibus ovium tuarum super terram, pro qua juravit patribus tuis ut daret eam tibi.
7:14 Benedictus eris inter omnes populos. Non erit apud te sterilis utriusque sexus, tam in hominibus quam in gregibus tuis.
7:15 Auferet Dominus a te omnem languorem : et infirmitates .gypti pessimas, quas novisti, non inferet tibi, sed cunctis hostibus tuis.
7:16 Devorabis omnes populos, quos Dominus Deus tuus daturus est tibi. Non parcet eis oculus tuus, nec servies diis eorum, ne sint in ruinam tui.\
7:17 Si dixeris in corde tuo : Plures sunt gentes ist. quam ego : quomodo potero delere eas ?
7:18 noli metuere, sed recordare qu. fecerit Dominus Deus tuus Pharaoni, et cunctis .gyptiis,
7:19 plagas maximas, quas viderunt oculi tui, et signa atque portenta, manumque robustam, et extentum brachium, ut educeret te Dominus Deus tuus : sic faciet cunctis populis, quos metuis.
7:20 Insuper et crabrones mittet Dominus Deus tuus in eos, donec deleat omnes atque disperdat qui te fugerint, et latere potuerint.
7:21 Non timebis eos, quia Dominus Deus tuus in medio tui est, Deus magnus et terribilis :
7:22 ipse consumet nationes has in conspectu tuo paulatim atque per partes. Non poteris eas delere pariter : ne forte multiplicentur contra te besti. terr..
7:23 Dabitque eos Dominus Deus tuus in conspectu tuo : et interficiet illos, donec penitus deleantur.
7:24 Tradetque reges eorum in manus tuas, et disperdes nomina eorum sub c.lo : nullus poterit resistere tibi, donec conteras eos.
7:25 Sculptilia eorum igne combures : non concupisces argentum et aurum, de quibus facta sunt, neque assumes ex eis tibi quidquam, ne offendas, propterea quia abominatio est Domini tui :
7:26 nec inferes quippiam ex idolo in domum tuam, ne fias anathema, sicut et illud est. Quasi spurcitiam detestaberis, et velut inquinamentum ac sordes abominationi habebis, quia anathema est.
8:1 Omne mandatum, quod ego pr.cipio tibi hodie, cave diligenter ut facias, ut possitis vivere, et multiplicemini, ingressique possideatis terram, pro qua juravit Dominus patribus vestris.
8:2 Et recordaberis cuncti itineris, per quod adduxit te Dominus Deus tuus quadraginta annis per desertum, ut affligeret te, atque tentaret, et nota fierent qu. in tuo animo versabantur, utrum custodires mandata illius, an non.
8:3 Afflixit te penuria, et dedit tibi cibum manna, quod ignorabas tu et patres tui : ut ostenderet tibi quod non in solo pane vivat homo, sed in omni verbo quod egreditur de ore Dei.
8:4 Vestimentum tuum, quo operiebaris, nequaquam vetustate defecit, et pes tuus non est subtritus, en quadragesimus annus est :
8:5 ut recogites in corde tuo, quia sicut erudit filium suum homo, sic Dominus Deus tuus erudivit te,
8:6 ut custodias mandata Domini Dei tui, et ambules in viis ejus, et timeas eum.
8:7 Dominus enim Deus tuus introducet te in terram bonam, terram rivorum, aquarumque et fontium, in cujus campis et montibus erumpunt fluviorum abyssi :
8:8 terram frumenti, hordei ac vinearum, in qua ficus, et malogranata, et oliveta nascuntur : terram olei ac mellis,
8:9 ubi absque ulla penuria comedes panem tuum, et rerum omnium abundantia perfrueris : cujus lapides ferrum sunt, et de montibus ejus .ris metalla fodiuntur :
8:10 ut cum comederis, et satiatus fueris, benedicas Domino Deo tuo pro terra optima, quam dedit tibi.\
8:11 Observa, et cave nequando obliviscaris Domini Dei tui, et negligas mandata ejus atque judicia et c.remonias, quas ego pr.cipio tibi hodie :
8:12 ne postquam comederis et satiatus fueris, domos pulchras .dificaveris, et habitaveris in eis,
8:13 habuerisque armenta boum, et ovium greges, argenti et auri, cunctarumque rerum copiam,
8:14 elevetur cor tuum, et non reminiscaris Domini Dei tui, qui eduxit te de terra .gypti, de domo servitutis,
8:15 et ductor tuus fuit in solitudine magna atque terribili, in qua erat serpens flatu adurens, et scorpio, ac dipsas, et null. omnino aqu. : qui eduxit rivos de petra durissima,
8:16 et cibavit te manna in solitudine, quod nescierunt patres tui. Et postquam afflixit ac probavit, ad extremum misertus est tui,
8:17 ne diceres in corde tuo : Fortitudo mea, et robur manus me., h.c mihi omnia pr.stiterunt :
8:18 sed recorderis Domini Dei tui, quod ipse vires tibi pr.buerit, ut impleret pactum suum, super quo juravit patribus tuis, sicut pr.sens indicat dies.
8:19 Sin autem oblitus Domini Dei tui, secutus fueris deos alienos, coluerisque illos et adoraveris : ecce nunc pr.dico tibi quod omnino dispereas.
8:20 Sicut gentes, quas delevit Dominus in introitu tuo, ita et vos peribitis, si inobedientes fueritis voci Domini Dei vestri.
9:1 Audi, Isra.l : tu transgredieris hodie Jordanem, ut possideas nationes maximas et fortiores te, civitates ingentes, et ad c.lum usque muratas,
9:2 populum magnum atque sublimem, filios Enacim, quos ipse vidisti et audisti, quibus nullus potest ex adverso resistere.
9:3 Scies ergo hodie quod Dominus Deus tuus ipse transibit ante te, ignis devorans atque consumens, qui conterat eos, et deleat atque disperdat ante faciem tuam velociter, sicut locutus est tibi :
9:4 ne dicas in corde tuo, cum deleverit eos Dominus Deus tuus in conspectu tuo : Propter justitiam meam introduxit me Dominus ut terram hanc possiderem, cum propter impietates suas ist. delet. sint nationes.
9:5 Neque enim propter justitias tuas, et .quitatem cordis tui ingredieris, ut possideas terras earum : sed quia ill. egerunt impie, intro.unte te delet. sunt : et ut compleret verbum suum Dominus, quod sub juramento pollicitus est patribus tuis, Abraham, Isaac, et Jacob.
9:6 Scito ergo quod non propter justitias tuas Dominus Deus tuus dederit tibi terram hanc optimam in possessionem, cum durissim. cervicis sis populus.\
9:7 Memento, et ne obliviscaris, quomodo ad iracundiam provocaveris Dominum Deum tuum in solitudine. Ex eo die, quo egressus es ex .gypto usque ad locum istum, semper adversum Dominum contendisti.
9:8 Nam et in Horeb provocasti eum, et iratus delere te voluit,
9:9 quando ascendi in montem, ut acciperem tabulas lapideas, tabulas pacti quod pepigit vobiscum Dominus : et perseveravi in monte quadraginta diebus ac noctibus, panem non comedens, et aquam non bibens.
9:10 Deditque mihi Dominus duas tabulas lapideas scriptas digito Dei, et continentes omnia verba qu. vobis locutus est in monte de medio ignis, quando concio populi congregata est.
9:11 Cumque transissent quadraginta dies, et totidem noctes, dedit mihi Dominus duas tabulas lapideas, tabulas foederis,
9:12 dixitque mihi : Surge, et descende hinc cito : quia populus tuus, quem eduxisti de .gypto, deseruerunt velociter viam, quam demonstrasti eis, feceruntque sibi conflatile.
9:13 Rursumque ait Dominus ad me : Cerno quod populus iste dur. cervicis sit :
9:14 dimitte me ut conteram eum, et deleam nomen ejus de sub c.lo, et constituam te super gentem, qu. hac major et fortior sit.\
9:15 Cumque de monte ardente descenderem, et duas tabulas foederis utraque tenerem manu,
9:16 vidissemque vos peccasse Domino Deo vestro, et fecisse vobis vitulum conflatilem, ac deseruisse velociter viam ejus, quam vobis ostenderat :
9:17 projeci tabulas de manibus meis, confregique eas in conspectu vestro.
9:18 Et procidi ante Dominum sicut prius, quadraginta diebus et noctibus panem non comedens, et aquam non bibens, propter omnia peccata vestra qu. gessistis contra Dominum, et eum ad iracundiam provocastis :
9:19 timui enim indignationem et iram illius, qua adversum vos concitatus, delere vos voluit. Et exaudivit me Dominus etiam hac vice.
9:20 Adversum Aaron quoque vehementer iratus, voluit eum conterere, et pro illo similiter deprecatus sum.
9:21 Peccatum autem vestrum quod feceratis, id est, vitulum, arripiens, igne combussi, et in frusta comminuens, omninoque in pulverem redigens, projeci in torrentem, qui de monte descendit.
9:22 In incendio quoque, et in tentatione, et in Sepulchris concupiscenti. provocastis Dominum :
9:23 et quando misit vos de Cadesbarne, dicens : Ascendite, et possidete terram, quam dedi vobis, et contempsistis imperium Domini Dei vestri, et non credidistis ei, neque vocem ejus audire voluistis :
9:24 sed semper fuistis rebelles a die qua nosse vos coepi.
9:25 Et jacui coram Domino quadraginta diebus ac noctibus, quibus eum suppliciter deprecabar, ne deleret vos ut fuerat comminatus :
9:26 et orans dixi : Domine Deus, ne disperdas populum tuum, et h.reditatem tuam, quam redemisti in magnitudine tua, quos eduxisti de .gypto in manu forti.
9:27 Recordare servorum tuorum Abraham, Isaac, et Jacob : ne aspicias duritiam populi hujus, et impietatem atque peccatum :
9:28 ne forte dicant habitatores terr., de qua eduxisti nos : Non poterat Dominus introducere eos in terram, quam pollicitus est eis, et oderat illos : idcirco eduxit, ut interficeret eos in solitudine :
9:29 qui sunt populus tuus et h.reditas tua, quos eduxisti in fortitudine tua magna, et in brachio tuo extento.
10:1 In tempore illo dixit Dominus ad me : Dola tibi duas tabulas lapideas, sicut priores fuerunt, et ascende ad me in montem : faciesque arcam ligneam,
10:2 et scribam in tabulis verba qu. fuerunt in his quas ante confregisti : ponesque eas in arca.
10:3 Feci igitur arcam de lignis setim. Cumque dolassem duas tabulas lapideas instar priorum, ascendi in montem, habens eas in manibus.
10:4 Scripsitque in tabulis, juxta id quod prius scripserat, verba decem, qu. locutus est Dominus ad vos in monte de medio ignis, quando populus congregatus est : et dedit eas mihi.
10:5 Reversusque de monte, descendi, et posui tabulas in arcam, quam feceram, qu. hucusque ibi sunt, sicut mihi pr.cepit Dominus.
10:6 Filii autem Isra.l moverunt castra ex Beroth filiorum Jacan in Mosera, ubi Aaron mortuus ac sepultus est, pro quo sacerdotio functus est Eleazar filius ejus.
10:7 Inde venerunt in Gadgad : de quo loco profecti, castrametati sunt in Jetebatha, in terra aquarum atque torrentium.\
10:8 Eo tempore separavit tribum Levi, ut portaret arcam foederis Domini, et staret coram eo in ministerio, ac benediceret in nomine illius usque in pr.sentem diem.
10:9 Quam ob rem non habuit Levi partem, neque possessionem cum fratribus suis : quia ipse Dominus possessio ejus est, sicut promisit ei Dominus Deus tuus.
10:10 Ego autem steti in monte, sicut prius, quadraginta diebus ac noctibus : exaudivitque me Dominus etiam hac vice, et te perdere noluit.
10:11 Dixitque mihi : Vade, et pr.cede populum, ut ingrediatur, et possideat terram, quam juravi patribus eorum ut traderem eis.\
10:12 Et nunc Isra.l, quid Dominus Deus tuus petit a te, nisi ut timeas Dominum Deum tuum, et ambules in viis ejus, et diligas eum, ac servias Domino Deo tuo in toto corde tuo, et in tota anima tua :
10:13 custodiasque mandata Domini, et c.remonias ejus, quas ego hodie pr.cipio tibi, ut bene sit tibi ?
10:14 En Domini Dei tui c.lum est, et c.lum c.li, terra, et omnia qu. in ea sunt :
10:15 et tamen patribus tuis conglutinatus est Dominus, et amavit eos, elegitque semen eorum post eos, id est, vos, de cunctis gentibus, sicut hodie comprobatur.
10:16 Circumcidite igitur pr.putium cordis vestri, et cervicem vestram ne induretis amplius :
10:17 quia Dominus Deus vester ipse est Deus deorum, et Dominus dominantium, Deus magnus, et potens, et terribilis, qui personam non accipit, nec munera.
10:18 Facit judicium pupillo et vidu. ; amat peregrinum, et dat ei victum atque vestitum.
10:19 Et vos ergo amate peregrinos, quia et ipsi fuistis adven. in terra .gypti.
10:20 Dominum Deum tuum timebis, et ei soli servies : ipsi adh.rebis, jurabisque in nomine illius.
10:21 Ipse est laus tua, et Deus tuus, qui fecit tibi h.c magnalia et terribilia, qu. viderunt oculi tui.
10:22 In septuaginta animabus descenderunt patres tui in .gyptum, et ecce nunc multiplicavit te Dominus Deus tuus sicut astra c.li.
11:1 Ama itaque Dominum Deum tuum, et observa pr.cepta ejus et c.remonias, judicia atque mandata, omni tempore.
11:2 Cognoscite hodie qu. ignorant filii vestri, qui non viderunt disciplinam Domini Dei vestri, magnalia ejus et robustam manum, extentumque brachium,
11:3 signa et opera qu. fecit in medio .gypti Pharaoni regi, et univers. terr. ejus,
11:4 omnique exercitui .gyptiorum, et equis ac curribus : quomodo operuerint eos aqu. maris Rubri, cum vos persequerentur, et deleverit eos Dominus usque in pr.sentem diem :
11:5 vobisque qu. fecerit in solitudine donec veniretis ad hunc locum :
11:6 et Dathan atque Abiron filiis Eliab, qui fuit filius Ruben : quos aperto ore suo terra absorbuit, cum domibus et tabernaculis, et universa substantia eorum, quam habebant in medio Isra.l.\
11:7 Oculi vestri viderunt opera Domini magna qu. fecit,
11:8 ut custodiatis universa mandata illius, qu. ego hodie pr.cipio vobis, et possitis introire, et possidere terram, ad quam ingredimini,
11:9 multoque in ea vivatis tempore : quam sub juramento pollicitus est Dominus patribus vestris, et semini eorum, lacte et melle manantem.
11:10 Terra enim, ad quam ingrederis possidendam, non est sicut terra .gypti, de qua existi, ubi jacto semine in hortorum morem aqu. ducuntur irrigu. :
11:11 sed montuosa est et campestris, de c.lo expectans pluvias,
11:12 quam Dominus Deus tuus semper invisit, et oculi illius in ea sunt a principio anni usque ad finem ejus.
11:13 Si ergo obedieritis mandatis meis, qu. ego hodie pr.cipio vobis, ut diligatis Dominum Deum vestrum, et serviatis ei in toto corde vestro, et in tota anima vestra :
11:14 dabit pluviam terr. vestr. temporaneam et serotinam, ut colligatis frumentum, et vinum, et oleum,
11:15 foenumque ex agris ad pascenda jumenta, et ut ipsi comedatis ac saturemini.
11:16 Cavete ne forte decipiatur cor vestrum, et recedatis a Domino, serviatisque diis alienis, et adoretis eos :
11:17 iratusque Dominus claudat c.lum, et pluvi. non descendant, nec terra det germen suum, pereatisque velociter de terra optima, quam Dominus daturus est vobis.
11:18 Ponite h.c verba mea in cordibus et in animis vestris, et suspendite ea pro signo in manibus, et inter oculos vestros collocate.
11:19 Docete filios vestros ut illa meditentur : quando sederis in domo tua, et ambulaveris in via, et accubueris atque surrexeris.
11:20 Scribes ea super postes et januas domus tu.,
11:21 ut multiplicentur dies tui, et filiorum tuorum in terra, quam juravit Dominus patribus tuis, ut daret eis quamdiu c.lum imminet terr..\
11:22 Si enim custodieritis mandata qu. ego pr.cipio vobis, et feceritis ea, ut diligatis Dominum Deum vestrum, et ambuletis in omnibus viis ejus, adh.rentes ei,
11:23 disperdet Dominus omnes gentes istas ante faciem vestram, et possidebitis eas, qu. majores et fortiores vobis sunt.
11:24 Omnis locus, quem calcaverit pes vester, vester erit. A deserto, et a Libano, a flumine magno Euphrate usque ad mare occidentale erunt termini vestri.
11:25 Nullus stabit contra vos : terrorem vestrum et formidinem dabit Dominus Deus vester super omnem terram quam calcaturi estis, sicut locutus est vobis.
11:26 En propono in conspectu vestro hodie benedictionem et maledictionem :
11:27 benedictionem, si obedieritis mandatis Domini Dei vestri, qu. ego hodie pr.cipio vobis :
11:28 maledictionem, si non obedieritis mandatis Domini Dei vestri, sed recesseritis de via, quam ego nunc ostendo vobis, et ambulaveritis post deos alienos, quos ignoratis.
11:29 Cum vero introduxerit te Dominus Deus tuus in terram, ad quam pergis habitandam, pones benedictionem super montem Garizim, maledictionem super montem Hebal :
11:30 qui sunt trans Jordanem, post viam qu. vergit ad solis occubitum in terra Chanan.i, qui habitat in campestribus contra Galgalam, qu. est juxta vallem tendentem et intrantem procul.
11:31 Vos enim transibitis Jordanem, ut possideatis terram quam Dominus Deus vester daturus est vobis, ut habeatis et possideatis illam.
11:32 Videte ergo ut impleatis c.remonias atque judicia, qu. ego hodie ponam in conspectu vestro.
12:1 H.c sunt pr.cepta atque judicia, qu. facere debetis in terra, quam Dominus Deus patrum tuorum daturus est tibi, ut possideas eam cunctis diebus, quibus super humum gradieris.
12:2 Subvertite omnia loca, in quibus coluerunt gentes, quas possessuri estis, deos suos super montes excelsos, et colles, et subter omne lignum frondosum.
12:3 Dissipate aras eorum, et confringite statuas : lucos igne comburite, et idola comminuite : disperdite nomina eorum de locis illis.
12:4 Non facietis ita Domino Deo vestro :
12:5 sed ad locum, quem elegerit Dominus Deus vester de cunctis tribubus vestris, ut ponat nomen suum ibi, et habitet in eo, venietis :
12:6 et offeretis in loco illo holocausta et victimas vestras, decimas et primitias manuum vestrarum, et vota atque donaria, primogenita boum et ovium.
12:7 Et comedetis ibi in conspectu Domini Dei vestri : ac l.tabimini in cunctis, ad qu. miseritis manum vos et domus vestr., in quibus benedixerit vobis Dominus Deus vester.
12:8 Non facietis ibi qu. nos hic facimus hodie, singuli quod sibi rectum videtur :
12:9 neque enim usque in pr.sens tempus venistis ad requiem, et possessionem, quam Dominus Deus vester daturus est vobis.
12:10 Transibitis Jordanem, et habitabitis in terra, quam Dominus Deus vester daturus est vobis, ut requiescatis a cunctis hostibus per circuitum : et absque ullo timore habitetis
12:11 in loco, quem elegerit Dominus Deus vester, ut sit nomen ejus in eo : illuc omnia, qu. pr.cipio, conferetis, holocausta, et hostias, ac decimas, et primitias manuum vestrarum : et quidquid pr.cipuum est in muneribus, qu. vovebitis Domino.
12:12 Ibi epulabimini coram Domino Deo vestro, vos et filii ac fili. vestr., famuli et famul., atque Levites qui in urbibus vestris commoratur : neque enim habet aliam partem et possessionem inter vos.
12:13 Cave ne offeras holocausta tua in omni loco, quem videris :
12:14 sed in eo, quem elegerit Dominus, in una tribuum tuarum offeres hostias, et facies qu.cumque pr.cipio tibi.\
12:15 Sin autem comedere volueris, et te esus carnium delectaverit, occide, comede juxta benedictionem Domini Dei tui, quam dedit tibi in urbibus tuis : sive immundum fuerit, hoc est, maculatum et debile : sive mundum, hoc est, integrum et sine macula, quod offerri licet, sicut capream et cervum, comedes :
12:16 absque esu dumtaxat sanguinis, quem super terram quasi aquam effundes.
12:17 Non poteris comedere in oppidis tuis decimam frumenti, et vini, et olei tui, primogenita armentorum et pecorum, et omnia qu. voveris, et sponte offerre volueris, et primitias manuum tuarum :
12:18 sed coram Domino Deo tuo comedes ea in loco, quem elegerit Dominus Deus tuus, tu et filius tuus, et filia tua, et servus et famula, atque Levites qui manet in urbibus tuis : et l.taberis et reficieris coram Domino Deo tuo in cunctis ad qu. extenderis manum tuam.
12:19 Cave ne derelinquas Levitem in omni tempore quo versaris in terra.
12:20 Quando dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos, sicut locutus est tibi, et volueris vesci carnibus, quas desiderat anima tua :
12:21 locus autem, quem elegerit Dominus Deus tuus ut sit nomen ejus ibi, si procul fuerit, occides de armentis et pecoribus, qu. habueris, sicut pr.cepi tibi, et comedes in oppidis tuis, ut tibi placet.
12:22 Sicut comeditur caprea et cervus, ita vesceris eis : et mundus et immundus in commune vescentur.
12:23 Hoc solum cave, ne sanguinem comedas : sanguis enim eorum pro anima est, et idcirco non debes animam comedere cum carnibus :
12:24 sed super terram fundes quasi aquam,
12:25 ut bene sit tibi et filiis tuis post te, cum feceris quod placet in conspectu Domini.
12:26 Qu. autem sanctificaveris, et voveris Domino, tolles, et venies ad locum, quem elegerit Dominus :
12:27 et offeres oblationes tuas carnem et sanguinem super altare Domini Dei tui : sanguinem hostiarum fundes in altari ; carnibus autem ipse vesceris.
12:28 Observa et audi omnia qu. ego pr.cipio tibi, ut bene sit tibi et filiis tuis post te in sempiternum, cum feceris quod bonum est et placitum in conspectu Domini Dei tui.
12:29 Quando disperdiderit Dominus Deus tuus ante faciem tuam gentes, ad quas ingredieris possidendas, et possederis eas, atque habitaveris in terra earum :
12:30 cave ne imiteris eas, postquam te fuerint intro.unte subvers., et requiras c.remonias earum, dicens : Sicut coluerunt gentes ist. deos suos, ita et ego colam.
12:31 Non facies similiter Domino Deo tuo. Omnes enim abominationes, quas aversatur Dominus, fecerunt diis suis, offerentes filios et filias, et comburentes igni.
12:32 Quod pr.cipio tibi, hoc tantum facito Domino : nec addas quidquam, nec minuas.
13:1 Si surrexerit in medio tui prophetes, aut qui somnium vidisse se dicat, et pr.dixerit signum atque portentum,
13:2 et evenerit quod locutus est, et dixerit tibi : Eamus, et sequamur deos alienos quos ignoras, et serviamus eis :
13:3 non audies verba prophet. illius aut somniatoris : quia tentat vos Dominus Deus vester, ut palam fiat utrum diligatis eum an non, in toto corde, et in tota anima vestra.
13:4 Dominum Deum vestrum sequimini, et ipsum timete, et mandata illius custodite, et audite vocem ejus : ipsi servietis, et ipsi adh.rebitis.
13:5 Propheta autem ille aut fictor somniorum interficietur : quia locutus est ut vos averteret a Domino Deo vestro, qui eduxit vos de terra .gypti, et redemit vos de domo servitutis : ut errare te faceret de via, quam tibi pr.cepit Dominus Deus tuus : et auferes malum de medio tui.
13:6 Si tibi voluerit persuadere frater tuus filius matris tu., aut filius tuus vel filia, sive uxor qu. est in sinu tuo, aut amicus, quem diligis ut animam tuam, clam dicens : Eamus, et serviamus diis alienis, quos ignoras tu, et patres tui,
13:7 cunctarum in circuitu gentium, qu. juxta vel procul sunt, ab initio usque ad finem terr.,
13:8 non acquiescas ei, nec audias, neque parcat ei oculus tuus ut miserearis et occultes eum,
13:9 sed statim interficies : sit primum manus tua super eum, et postea omnis populus mittat manum.
13:10 Lapidibus obrutus necabitur : quia voluit te abstrahere a Domino Deo tuo, qui eduxit te de terra .gypti, de domo servitutis :
13:11 ut omnis Isra.l audiens timeat, et nequaquam ultra faciat quippiam hujus rei simile.\
13:12 Si audieris in una urbium tuarum, quas Dominus Deus tuus dabit tibi ad habitandum, dicentes aliquos :
13:13 Egressi sunt filii Belial de medio tui, et averterunt habitatores urbis su., atque dixerunt : Eamus, et serviamus diis alienis quos ignoratis :
13:14 qu.re sollicite et diligenter, rei veritate perspecta, si inveneris certum esse quod dicitur, et abominationem hanc opere perpetratam,
13:15 statim percuties habitatores urbis illius in ore gladii, et delebis eam ac omnia qu. in illa sunt, usque ad pecora.
13:16 Quidquid etiam supellectilis fuerit, congregabis in medio platearum ejus, et cum ipsa civitate succendes, ita ut universa consumas Domino Deo tuo, et sit tumulus sempiternus. Non .dificabitur amplius,
13:17 et non adh.rebit de illo anathemate quidquam in manu tua : ut avertatur Dominus ab ira furoris sui, et misereatur tui, multiplicetque te sicut juravit patribus tuis,
13:18 quando audieris vocem Domini Dei tui custodiens omnia pr.cepta ejus, qu. ego pr.cipio tibi hodie, ut facias quod placitum est in conspectu Domini Dei tui.
14:1 Filii estote Domini Dei vestri : non vos incidetis, nec facietis calvitium super mortuo :
14:2 quoniam populus sanctus es Domino Deo tuo, et te elegit ut sis ei in populum peculiarem de cunctis gentibus, qu. sunt super terram.
14:3 Ne comedatis qu. immunda sunt.
14:4 Hoc est animal quod comedere debetis : bovem, et ovem, et capram,
14:5 cervum et capream, bubalum, tragelaphum, pygargum, orygem, camelopardalum.
14:6 Omne animal, quod in duas partes findit ungulam, et ruminat, comedetis.
14:7 De his autem, qu. ruminant, et ungulam non findunt, comedere non debetis, ut camelum, leporem, choerogryllum : h.c, quia ruminant et non dividunt ungulam, immunda erunt vobis.
14:8 Sus quoque, quoniam dividat ungulam et non ruminat, immunda erit. Carnibus eorum non vescemini, et cadavera non tangetis.
14:9 H.c comedetis ex omnibus qu. morantur in aquis : qu. habent pinnulas et squamas, comedite :
14:10 qu. absque pinnulis et squamis sunt, ne comedatis, quia immunda sunt.
14:11 Omnes aves mundas comedite.
14:12 Immundas ne comedatis : aquilam scilicet, et gryphem, et hali.etum,
14:13 ixion et vulturem ac milvum juxta genus suum :
14:14 et omne corvini generis,
14:15 et struthionem, ac noctuam, et larum, atque accipitrem juxta genus suum :
14:16 herodium ac cygnum, et ibin,
14:17 ac mergulum, porphyrionem, et nycticoracem,
14:18 onocrotalum, et charadrium, singula in genere suo : upupam quoque et vespertilionem.
14:19 Et omne quod reptat et pennulas habet, immundum erit, et non comedetur.
14:20 Omne quod mundum est, comedite.
14:21 Quidquid autem morticinum est, ne vescamini ex eo. Peregrino, qui intra portas tuas est, da ut comedat, aut vende ei : quia tu populus sanctus Domini Dei tui es. Non coques h.dum in lacte matris su..\
14:22 Decimam partem separabis de cunctis fructibus tuis qui nascuntur in terra per annos singulos,
14:23 et comedes in conspectu Domini Dei tui in loco quem elegerit, ut in eo nomen illius invocetur, decimam frumenti tui, et vini, et olei, et primogenita de armentis et ovibus tuis : ut discas timere Dominum Deum tuum omni tempore.
14:24 Cum autem longior fuerit via, et locus quem elegerit Dominus Deus tuus, tibique benedixerit, nec potueris ad eum h.c cuncta portare,
14:25 vendes omnia, et in pretium rediges, portabisque manu tua, et proficisceris ad locum quem elegerit Dominus Deus tuus :
14:26 et emes ex eadem pecunia quidquid tibi placuerit, sive ex armentis, sive ex ovibus, vinum quoque et siceram, et omne quod desiderat anima tua : et comedes coram Domino Deo tuo, et epulaberis tu et domus tua :
14:27 et Levites qui intra portas tuas est, cave ne derelinquas eum, quia non habet aliam partem in possessione tua.
14:28 Anno tertio separabis aliam decimam ex omnibus qu. nascuntur tibi eo tempore, et repones intra januas tuas.
14:29 Venietque Levites qui aliam non habet partem nec possessionem tecum, et peregrinus ac pupillus et vidua, qui intra portas tuas sunt, et comedent et saturabuntur : ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in cunctis operibus manuum tuarum qu. feceris.
15:1 Septimo anno facies remissionem,
15:2 qu. hoc ordine celebrabitur. Cui debetur aliquid ab amico vel proximo ac fratre suo, repetere non poterit, quia annus remissionis est Domini.
15:3 A peregrino et advena exiges : civem et propinquum repetendi non habebis potestatem.
15:4 Et omnino indigens et mendicus non erit inter vos : ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in terra, quam traditurus est tibi in possessionem.
15:5 Si tamen audieris vocem Domini Dei tui, et custodieris universa qu. jussit, et qu. ego hodie pr.cipio tibi, benedicet tibi, ut pollicitus est.
15:6 Foenerabis gentibus multis, et ipse a nullo accipies mutuum. Dominaberis nationibus plurimis, et tui nemo dominabitur.\
15:7 Si unus de fratribus tuis, qui morantur intra portas civitatis tu. in terra quam Dominus Deus tuus daturus est tibi, ad paupertatem venerit, non obdurabis cor tuum, nec contrahes manum,
15:8 sed aperies eam pauperi, et dabis mutuum, quo eum indigere perspexeris.
15:9 Cave ne forte subrepat tibi impia cogitatio, et dicas in corde tuo : Appropinquat septimus annus remissionis : et avertas oculos tuos a paupere fratre tuo, nolens ei quod postulat mutuum commodare : ne clamet contra te ad Dominum, et fiat tibi in peccatum.
15:10 Sed dabis ei : nec ages quippiam callide in ejus necessitatibus sublevandis, ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni tempore, et in cunctis ad qu. manum miseris.
15:11 Non deerunt pauperes in terra habitationis tu. : idcirco ego pr.cipio tibi, ut aperias manum fratri tuo egeno et pauperi, qui tecum versatur in terra.\
15:12 Cum tibi venditus fuerit frater tuus Hebr.us aut Hebr.a, et sex annis servierit tibi, in septimo anno dimittes eum liberum :
15:13 et quem libertate donaveris, nequaquam vacuum abire patieris :
15:14 sed dabis viaticum de gregibus, et de area, et torculari tuo, quibus Dominus Deus tuus benedixerit tibi.
15:15 Memento quod et ipse servieris in terra .gypti, et liberaverit te Dominus Deus tuus, et idcirco ego nunc pr.cipio tibi.
15:16 Sin autem dixerit : Nolo egredi : eo quod diligat te, et domum tuam, et bene sibi apud te esse sentiat :
15:17 assumes subulam, et perforabis aurem ejus in janua domus tu., et serviet tibi usque in .ternum. Ancill. quoque similiter facies.
15:18 Non avertas ab eis oculos tuos, quando dimiseris eos liberos, quoniam juxta mercedem mercenarii per sex annos servivit tibi : ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in cunctis operibus qu. agis.\
15:19 De primogenitis, qu. nascuntur in armentis, et in ovibus tuis, quidquid est sexus masculini, sanctificabis Domino Deo tuo. Non operaberis in primogenito bovis, et non tondebis primogenita ovium.
15:20 In conspectu Domini Dei tui comedes ea per annos singulos in loco quem elegerit Dominus, tu et domus tua.
15:21 Sin autem habuerit maculam, vel claudum fuerit, vel c.cum, aut in aliqua parte deforme vel debile, non immolabitur Domino Deo tuo :
15:22 sed intra portas urbis tu. comedes illud : tam mundus quam immundus similiter vescentur eis, quasi caprea et cervo.
15:23 Hoc solum observabis, ut sanguinem eorum non comedas, sed effundes in terram quasi aquam.
16:1 Observa mensem novarum frugum, et verni primum temporis, ut facias Phase Domino Deo tuo : quoniam in isto mense eduxit te Dominus Deus tuus de .gypto nocte.
16:2 Immolabisque Phase Domino Deo tuo de ovibus, et de bobus, in loco quem elegerit Dominus Deus tuus, ut habitet nomen ejus ibi.
16:3 Non comedes in eo panem fermentatum : septem diebus comedes absque fermento afflictionis panem, quoniam in pavore egressus es de .gypto : ut memineris diei egressionis tu. de .gypto, omnibus diebus vit. tu..
16:4 Non apparebit fermentum in omnibus terminis tuis septem diebus, et non remanebit de carnibus ejus, quod immolatum est vespere in die primo, usque mane.
16:5 Non poteris immolare Phase in qualibet urbium tuarum, quas Dominus Deus tuus daturus est tibi,
16:6 sed in loco quem elegerit Dominus Deus tuus, ut habitet nomen ejus ibi : immolabis Phase vespere ad solis occasum, quando egressus es de .gypto.
16:7 Et coques, et comedes in loco quem elegerit Dominus Deus tuus, maneque consurgens vades in tabernacula tua.
16:8 Sex diebus comedes azyma : et in die septima, quia collecta est Domini Dei tui, non facies opus.\
16:9 Septem hebdomadas numerabis tibi ab ea die qua falcem in segetem miseris.
16:10 Et celebrabis diem festum hebdomadarum Domino Deo tuo, oblationem spontaneam manus tu., quam offeres juxta benedictionem Domini Dei tui :
16:11 et epulaberis coram Domino Deo tuo, tu, filius tuus et filia tua, servus tuus et ancilla tua, et Levites qui est intra portas tuas, advena ac pupillus et vidua, qui morantur vobiscum : in loco quem elegerit Dominus Deus tuus, ut habitet nomen ejus ibi.
16:12 Et recordaberis quoniam servus fueris in .gypto : custodiesque ac facies qu. pr.cepta sunt.\
16:13 Solemnitatem quoque tabernaculorum celebrabis per septem dies, quando collegeris de area et torculari fruges tuas :
16:14 et epulaberis in festivitate tua, tu, filius tuus et filia, servus tuus et ancilla, Levites quoque et advena, pupillus et vidua qui intra portas tuas sunt.
16:15 Septem diebus Domino Deo tuo festa celebrabis in loco quem elegerit Dominus : benedicetque tibi Dominus Deus tuus in cunctis frugibus tuis, et in omni opere manuum tuarum, erisque in l.titia.
16:16 Tribus vicibus per annum apparebit omne masculinum tuum in conspectu Domini Dei tui in loco quem elegerit : in solemnitate azymorum, in solemnitate hebdomadarum, et in solemnitate tabernaculorum. Non apparebit ante Dominum vacuus :
16:17 sed offeret unusquisque secundum quod habuerit juxta benedictionem Domini Dei sui, quam dederit ei.\
16:18 Judices et magistros constitues in omnibus portis tuis, quas Dominus Deus tuus dederit tibi, per singulas tribus tuas : ut judicent populum justo judicio,
16:19 nec in alteram partem declinent. Non accipies personam, nec munera : quia munera exc.cant oculos sapientum, et mutant verba justorum.
16:20 Juste quod justum est persequeris : ut vivas, et possideas terram, quam Dominus Deus tuus dederit tibi.\
16:21 Non plantabis lucum, et omnem arborem juxta altare Domini Dei tui.
16:22 Nec facies tibi, neque constitues statuam : qu. odit Dominus Deus tuus.
17:1 Non immolabis Domino Deo tuo ovem, et bovem, in quo est macula, aut quippiam vitii : quia abominatio est Domino Deo tuo.
17:2 Cum reperti fuerint apud te intra unam portarum tuarum, quas Dominus Deus tuus dabit tibi, vir aut mulier qui faciant malum in conspectu Domini Dei tui, et transgrediantur pactum illius,
17:3 ut vadant et servant diis alienis, et adorent eos, solem et lunam, et omnem militiam c.li, qu. non pr.cepi :
17:4 et hoc tibi fuerit nuntiatum, audiensque inquisieris diligenter et verum esse repereris, et abominatio facta est in Isra.l :
17:5 educes virum ac mulierem, qui rem sceleratissimam perpetrarunt, ad portas civitatis tu., et lapidibus obruentur.
17:6 In ore duorum aut trium testium peribit qui interficietur. Nemo occidatur, uno contra se dicente testimonium.
17:7 Manus testium prima interficiet eum, et manus reliqui populi extrema mittetur : ut auferas malum de medio tui.\
17:8 Si difficile et ambiguum apud te judicium esse perspexeris inter sanguinem et sanguinem, causam et causam, lepram et lepram : et judicum intra portas tuas videris verba variari : surge, et ascende ad locum, quem elegerit Dominus Deus tuus.
17:9 Veniesque ad sacerdotes Levitici generis, et ad judicem qui fuerit illo tempore : qu.resque ab eis, qui indicabunt tibi judicii veritatem.
17:10 Et facies quodcumque dixerint qui pr.sunt loco quem elegerit Dominus, et docuerint te
17:11 juxta legem ejus, sequerisque sententiam eorum, nec declinabis ad dexteram neque ad sinistram.
17:12 Qui autem superbierit, nolens obedire sacerdotis imperio, qui eo tempore ministrat Domino Deo tuo, et decreto judicis, morietur homo ille, et auferes malum de Isra.l :
17:13 cunctusque populus audiens timebit, ut nullus deinceps intumescat superbia.\
17:14 Cum ingressus fueris terram, quam Dominus Deus tuus dabit tibi, et possederis eam, habitaverisque in illa, et dixeris : Constituam super me regem, sicut habent omnes per circuitum nationes :
17:15 eum constitues, quem Dominus Deus tuus elegerit de numero fratrum tuorum. Non poteris alterius gentis hominem regem facere, qui non sit frater tuus.
17:16 Cumque fuerit constitutus, non multiplicabit sibi equos, nec reducet populum in .gyptum, equitatus numero sublevatus, pr.sertim cum Dominus pr.ceperit vobis ut nequaquam amplius per eamdem viam revertamini.
17:17 Non habebit uxores plurimas, qu. alliciant animum ejus, neque argenti et auri immensa pondera.
17:18 Postquam autem sederit in solio regni sui, describet sibi Deuteronomium legis hujus in volumine, accipiens exemplar a sacerdotibus Levitic. tribus,
17:19 et habebit secum, legetque illud omnibus diebus vit. su., ut discat timere Dominum Deum suum, et custodire verba et c.remonias ejus, qu. in lege pr.cepta sunt.
17:20 Nec elevetur cor ejus in superbiam super fratres suos, neque declinet in partem dexteram vel sinistram, ut longo tempore regnet ipse et filii ejus super Isra.l.
18:1 Non habebunt sacerdotes et Levit., et omnes qui de eadem tribu sunt, partem et h.reditatem cum reliquo Isra.l, quia sacrificia Domini, et oblationes ejus comedent,
18:2 et nihil aliud accipient de possessione fratrum suorum : Dominus enim ipse est h.reditas eorum, sicut locutus est illis.
18:3 Hoc erit judicium sacerdotum a populo, et ab his qui offerunt victimas : sive bovem, sive ovem immolaverint, dabunt sacerdoti armum ac ventriculum :
18:4 primitias frumenti, vini, et olei, et lanarum partem ex ovium tonsione.
18:5 Ipsum enim elegit Dominus Deus tuus de cunctis tribubus tuis, ut stet, et ministret nomini Domini, ipse, et filii ejus in sempiternum.
18:6 Si exierit Levites ex una urbium tuarum ex omni Isra.l in qua habitat, et voluerit venire, desiderans locum quem elegerit Dominus,
18:7 ministrabit in nomine Domini Dei sui, sicut omnes fratres ejus Levit., qui stabunt eo tempore coram Domino.
18:8 Partem ciborum eamdem accipiet, quam et ceteri : excepto eo, quod in urbe sua ex paterna ei successione debetur.\
18:9 Quando ingressus fueris terram, quam Dominus Deus tuus dabit tibi, cave ne imitari velis abominationes illarum gentium.
18:10 Nec inveniatur in te qui lustret filium suum, aut filiam, ducens per ignem : aut qui ariolos sciscitetur, et observet somnia atque auguria, nec sit maleficus,
18:11 nec incantator, nec qui pythones consulat, nec divinos, aut qu.rat a mortuis veritatem.
18:12 Omnia enim h.c abominatur Dominus, et propter istiusmodi scelera delebit eos in introitu tuo.
18:13 Perfectus eris, et absque macula cum Domino Deo tuo.
18:14 Gentes ist., quarum possidebis terram, augures et divinos audiunt : tu autem a Domino Deo tuo aliter institutus es.
18:15 Prophetam de gente tua et de fratribus tuis, sicut me, suscitabit tibi Dominus Deus tuus : ipsum audies,
18:16 ut petisti a Domino Deo tuo in Horeb, quando concio congregata est, atque dixisti : Ultra non audiam vocem Domini Dei mei, et ignem hunc maximum amplius non videbo, ne moriar.
18:17 Et ait Dominus mihi : Bene omnia sunt locuti.
18:18 Prophetam suscitabo eis de medio fratrum suorum similem tui : et ponam verba mea in ore ejus, loqueturque ad eos omnia qu. pr.cepero illi.
18:19 Qui autem verba ejus, qu. loquetur in nomine meo, audire noluerit, ego ultor existam.
18:20 Propheta autem qui arrogantia depravatus voluerit loqui in nomine meo, qu. ego non pr.cepi illi ut diceret, aut ex nomine alienorum deorum, interficietur.
18:21 Quod si tacita cogitatione responderis : Quomodo possum intelligere verbum, quod Dominus non est locutus ?
18:22 hoc habebis signum : quod in nomine Domini propheta ille pr.dixerit, et non evenerit : hoc Dominus non est locutus, sed per tumorem animi sui propheta confinxit : et idcirco non timebis eum.
19:1 Cum disperdiderit Dominus Deus tuus gentes, quarum tibi traditurus est terram, et possederis eam, habitaverisque in urbibus ejus et in .dibus :
19:2 tres civitates separabis tibi in medio terr., quam Dominus Deus tuus dabit tibi in possessionem,
19:3 sternens diligenter viam : et in tres .qualiter partes totam terr. tu. provinciam divides : ut habeat e vicino qui propter homicidium profugus est, quo possit evadere.
19:4 H.c erit lex homicid. fugientis, cujus vita servanda est : qui percusserit proximum suum nesciens, et qui heri et nudiustertius nullum contra eum odium habuisse comprobatur :
19:5 sed abiisse cum eo simpliciter in silvam ad ligna c.denda, et in succisione lignorum securis fugerit manu, ferrumque lapsum de manubrio amicum ejus percusserit, et occiderit : hic ad unam supradictarum urbium confugiet, et vivet :
19:6 ne forsitan proximus ejus, cujus effusus est sanguis, dolore stimulatus, persequatur, et apprehendat eum si longior via fuerit, et percutiat animam ejus, qui non est reus mortis : quia nullum contra eum, qui occisus est, odium prius habuisse monstratur.
19:7 Idcirco pr.cipio tibi, ut tres civitates .qualis inter se spatii dividas.
19:8 Cum autem dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos, sicut juravit patribus tuis, et dederit tibi cunctam terram, quam eis pollicitus est
19:9 (si tamen custodieris mandata ejus, et feceris, qu. hodie pr.cipio tibi, ut diligas Dominum Deum tuum, et ambules in viis ejus omni tempore), addes tibi tres alias civitates, et supradictarum trium urbium numerum duplicabis :
19:10 ut non effundatur sanguis innoxius in medio terr., quam Dominus Deus tuus dabit tibi possidendam, ne sis sanguinis reus.
19:11 Si quis autem, odio habens proximum suum, insidiatus fuerit vit. ejus, surgensque percusserit illum, et mortuus fuerit, fugeritque ad unam de supradictis urbibus,
19:12 mittent seniores civitatis illius, et arripient eum de loco effugii, tradentque in manu proximi, cujus sanguis effusus est, et morietur.
19:13 Non misereberis ejus, et auferes innoxium sanguinem de Isra.l, ut bene sit tibi.
19:14 Non assumes, et transferes terminos proximi tui, quos fixerunt priores in possessione tua, quam Dominus Deus tuus dabit tibi in terra quam acceperis possidendam.\
19:15 Non stabit testis unus contra aliquem, quidquid illud peccati, et facinoris fuerit : sed in ore duorum aut trium testium stabit omne verbum.
19:16 Si steterit testis mendax contra hominem, accusans eum pr.varicationis,
19:17 stabunt ambo, quorum causa est, ante Dominum in conspectu sacerdotum et judicum qui fuerint in diebus illis.
19:18 Cumque diligentissime perscrutantes, invenerint falsum testem dixisse contra fratrem suum mendacium,
19:19 reddent ei sicut fratri suo facere cogitavit, et auferes malum de medio tui :
19:20 ut audientes ceteri timorem habeant, et nequaquam talia audeant facere.
19:21 Non misereberis ejus, sed animam pro anima, oculum pro oculo, dentem pro dente, manum pro manu, pedem pro pede exiges.
20:1 Si exieris ad bellum contra hostes tuos, et videris equitatus et currus, et majorem quam tu habeas adversarii exercitus multitudinem, non timebis eos : quia Dominus Deus tuus tecum est, qui eduxit te de terra .gypti.
20:2 Appropinquante autem jam pr.lio, stabit sacerdos ante aciem, et sic loquetur ad populum :
20:3 Audi, Isra.l : vos hodie contra inimicos vestros pugnam committitis : non pertimescat cor vestrum, nolite metuere, nolite cedere, nec formidetis eos :
20:4 quia Dominus Deus vester in medio vestri est, et pro vobis contra adversarios dimicabit, ut eruat vos de periculo.
20:5 Duces quoque per singulas turmas audiente exercitu proclamabunt : Quis est homo qui .dificavit domum novam, et non dedicavit eam ? vadat, et revertatur in domum suam, ne forte moriatur in bello, et alius dedicet eam.
20:6 Quis est homo qui plantavit vineam, et necdum fecit eam esse communem, de qua vesci omnibus liceat ? vadat, et revertatur in domum suam, ne forte moriatur in bello, et alius homo ejus fungatur officio.
20:7 Quis est homo, qui despondit uxorem, et non accepit eam ? vadat, et revertatur in domum suam, ne forte moriatur in bello, et alius homo accipiat eam.
20:8 His dictis addent reliqua, et loquentur ad populum : Quis est homo formidolosus, et corde pavido ? vadat, et revertatur in domum suam, ne pavere faciat corda fratrum suorum, sicut ipse timore perterritus est.
20:9 Cumque siluerint duces exercitus, et finem loquendi fecerint, unusquisque suos ad bellandum cuneos pr.parabit.\
20:10 Siquando accesseris ad expugnandam civitatem, offeres ei primum pacem.
20:11 Si receperit, et aperuerit tibi portas, cunctus populus, qui in ea est, salvabitur, et serviet tibi sub tributo.
20:12 Sin autem foedus inire noluerit, et coeperit contra te bellum, oppugnabis eam.
20:13 Cumque tradiderit Dominus Deus tuus illam in manu tua, percuties omne quod in ea generis masculini est, in ore gladii,
20:14 absque mulieribus et infantibus, jumentis et ceteris qu. in civitate sunt. Omnem pr.dam exercitui divides, et comedes de spoliis hostium tuorum, qu. Dominus Deus tuus dederit tibi.
20:15 Sic facies cunctis civitatibus, qu. a te procul valde sunt, et non sunt de his urbibus, quas in possessionem accepturus es.
20:16 De his autem civitatibus, qu. dabuntur tibi, nullum omnino permittes vivere :
20:17 sed interficies in ore gladii, Heth.um videlicet, et Amorrh.um, et Chanan.um, Pherez.um, et Hev.um, et Jebus.um, sicut pr.cepit tibi Dominus Deus tuus :
20:18 ne forte doceant vos facere cunctas abominationes, quas ipsi operati sunt diis suis, et peccetis in Dominum Deum vestrum.
20:19 Quando obsederis civitatem multo tempore, et munitionibus circumdederis ut expugnes eam, non succides arbores, de quibus vesci potest, nec securibus per circuitum debes vastare regionem : quoniam lignum est, et non homo, nec potest bellantium contra te augere numerum.
20:20 Si qua autem ligna non sunt pomifera, sed agrestia, et in ceteros apta usus, succide, et instrue machinas, donec capias civitatem, qu. contra te dimicat.
21:1 Quando inventum fuerit in terra, quam Dominus Deus tuus daturus est tibi, hominis cadaver occisi, et ignorabitur c.dis reus,
21:2 egredientur majores natu, et judices tui, et metientur a loco cadaveris singularum per circuitum spatia civitatum :
21:3 et quam viciniorem ceteris esse perspexerint, seniores civitatis illius tollent vitulam de armento, qu. non traxit jugum, nec terram scidit vomere,
21:4 et ducent eam ad vallem asperam atque saxosam, qu. numquam arata est, nec sementem recepit : et c.dent in ea cervices vitul. :
21:5 accedentque sacerdotes filii Levi, quos elegerit Dominus Deus tuus ut ministrent ei, et benedicant in nomine ejus, et ad verbum eorum omne negotium, et quidquid mundum, vel immundum est, judicetur.
21:6 Et venient majores natu civitatis illius ad interfectum, lavabuntque manus suas super vitulam, qu. in valle percussa est,
21:7 et dicent : Manus nostr. non effuderunt sanguinem hunc, nec oculi viderunt :
21:8 propitius esto populo tuo Isra.l, quem redemisti, Domine, et ne reputes sanguinem innocentem in medio populi tui Isra.l. Et auferetur ab eis reatus sanguinis :
21:9 tu autem alienus eris ab innocentis cruore, qui fusus est, cum feceris quod pr.cepit Dominus.\
21:10 Si egressus fueris ad pugnam contra inimicos tuos, et tradiderit eos Dominus Deus tuus in manu tua, captivosque duxeris,
21:11 et videris in numero captivorum mulierem pulchram, et adamaveris eam, voluerisque habere uxorem,
21:12 introduces eam in domum tuam : qu. radet c.sariem, et circumcidet ungues,
21:13 et deponet vestem, in qua capta est : sedensque in domo tua, flebit patrem et matrem suam uno mense : et postea intrabis ad eam, dormiesque cum illa, et erit uxor tua.
21:14 Si autem postea non sederit animo tuo, dimittes eam liberam, nec vendere poteris pecunia, nec opprimere per potentiam : quia humiliasti eam.\
21:15 Si habuerit homo uxores duas, unam dilectam, et alteram odiosam, genuerintque ex eo liberos, et fuerit filius odios. primogenitus,
21:16 volueritque substantiam inter filios suos dividere, non poterit filium dilect. facere primogenitum, et pr.ferre filio odios. :
21:17 sed filium odios. agnoscet primogenitum, dabitque ei de his qu. habuerit cuncta duplicia : iste est enim principium liberorum ejus, et huic debentur primogenita.\
21:18 Si genuerit homo filium contumacem et protervum, qui non audiat patris aut matris imperium, et co.rcitus obedire contempserit :
21:19 apprehendent eum, et ducent ad seniores civitatis illius, et ad portam judicii,
21:20 dicentque ad eos : Filius noster iste protervus et contumax est : monita nostra audire contemnit, comessationibus vacat, et luxuri. atque conviviis :
21:21 lapidibus eum obruet populus civitatis, et morietur, ut auferatis malum de medio vestri, et universus Isra.l audiens pertimescat.\
21:22 Quando peccaverit homo quod morte plectendum est, et adjudicatus morti appensus fuerit in patibulo :
21:23 non permanebit cadaver ejus in ligno, sed in eadem die sepelietur : quia maledictus a Deo est qui pendet in ligno : et nequaquam contaminabis terram tuam, quam Dominus Deus tuus dederit tibi in possessionem.
22:1 Non videbis bovem fratris tui, aut ovem errantem, et pr.teribis : sed reduces fratri tuo,
22:2 etiamsi non est propinquus frater tuus, nec nosti eum : duces in domum tuam, et erunt apud te quamdiu qu.rat ea frater tuus, et recipiat.
22:3 Similiter facies de asino, et de vestimento, et de omni re fratris tui, qu. perierit : si inveneris eam, ne negligas quasi alienam.
22:4 Si videris asinum fratris tui aut bovem cecidisse in via, non despicies, sed sublevabis cum eo.\
22:5 Non induetur mulier veste virili, nec vir utetur veste feminea : abominabilis enim apud Deum est qui facit h.c.
22:6 Si ambulans per viam, in arbore vel in terra nidum avis inveneris, et matrem pullis vel ovis desuper incubantem : non tenebis eam cum filiis,
22:7 sed abire patieris, captos tenens filios : ut bene sit tibi, et longo vivas tempore.
22:8 Cum .dificaveris domum novam, facies murum tecti per circuitum : ne effundatur sanguis in domo tua, et sis reus labente alio, et in pr.ceps ruente.
22:9 Non seres vineam tuam altero semine : ne et sementis quam sevisti, et qu. nascuntur ex vinea, pariter sanctificentur.
22:10 Non arabis in bove simul et asino.
22:11 Non indueris vestimento, quod ex lana linoque contextum est.
22:12 Funiculos in fimbriis facies per quatuor angulos pallii tui, quo operieris.\
22:13 Si duxerit vir uxorem, et postea odio habuerit eam,
22:14 qu.sieritque occasiones quibus dimittat eam, objiciens ei nomen pessimum, et dixerit : Uxorem hanc accepi, et ingressus ad eam non inveni virginem :
22:15 tollent eam pater et mater ejus, et ferent secum signa virginitatis ejus ad seniores urbis qui in porta sunt :
22:16 et dicet pater : Filiam meam dedi huic uxorem : quam quia odit,
22:17 imponit ei nomen pessimum, ut dicat : Non inveni filiam tuam virginem : et ecce h.c sunt signa virginitatis fili. me.. Expandent vestimentum coram senioribus civitatis :
22:18 apprehendentque senes urbis illius virum, et verberabunt illum,
22:19 condemnantes insuper centum siclis argenti, quos dabit patri puell., quoniam diffamavit nomen pessimum super virginem Isra.l : habebitque eam uxorem, et non poterit dimittere eam omnibus diebus vit. su..
22:20 Quod si verum est quod objicit, et non est in puella inventa virginitas,
22:21 ejicient eam extra fores domus patris sui, et lapidibus obruent viri civitatis illius, et morietur : quoniam fecit nefas in Isra.l, ut fornicaretur in domo patris sui : et auferes malum de medio tui.
22:22 Si dormierit vir cum uxore alterius, uterque morietur, id est, adulter et adultera : et auferes malum de Isra.l.\
22:23 Si puellam virginem desponderit vir, et invenerit eam aliquis in civitate, et concubuerit cum ea,
22:24 educes utrumque ad portam civitatis illius, et lapidibus obruentur : puella, quia non clamavit, cum esset in civitate : vir, quia humiliavit uxorem proximi sui : et auferes malum de medio tui.
22:25 Sin autem in agro repererit vir puellam, qu. desponsata est, et apprehendens concubuerit cum ea, ipse morietur solus :
22:26 puella nihil patietur, nec est rea mortis : quoniam sicut latro consurgit contra fratrem suum, et occidit animam ejus, ita et puella perpessa est.
22:27 Sola erat in agro : clamavit, et nullus affuit qui liberaret eam.
22:28 Si invenerit vir puellam virginem, qu. non habet sponsum, et apprehendens concubuerit cum illa, et res ad judicium venerit :
22:29 dabit qui dormivit cum ea, patri puell. quinquaginta siclos argenti, et habebit eam uxorem, quia humiliavit illam : non poterit dimittere eam cunctis diebus vit. su..
22:30 Non accipiet homo uxorem patris sui, nec revelabit operimentum ejus.
23:1 Non intrabit eunuchus, attritis vel amputatis testiculis et abscisso veretro, ecclesiam Domini.
23:2 Non ingredietur mamzer, hoc est, de scorto natus, in ecclesiam Domini, usque ad decimam generationem.
23:3 Ammonites et Moabites etiam post decimam generationem non intrabunt ecclesiam Domini in .ternum :
23:4 quia noluerunt vobis occurrere cum pane et aqua in via quando egressi estis de .gypto : et quia conduxerunt contra te Balaam filium Beor de Mesopotamia Syri., ut malediceret tibi :
23:5 et noluit Dominus Deus tuus audire Balaam, vertitque maledictionem ejus in benedictionem tuam, eo quod diligeret te.
23:6 Non facies cum eis pacem, nec qu.ras eis bona cunctis diebus vit. tu. in sempiternum.
23:7 Non abominaberis Idum.um, quia frater tuus est : nec .gyptium, quia advena fuisti in terra ejus.
23:8 Qui nati fuerint ex eis, tertia generatione intrabunt in ecclesiam Domini.\
23:9 Quando egressus fueris adversus hostes tuos in pugnam, custodies te ab omni re mala.
23:10 Si fuerit inter vos homo, qui nocturno pollutus sit somnio, egredietur extra castra,
23:11 et non revertetur, priusquam ad vesperam lavetur aqua : et post solis occasum regredietur in castra.
23:12 Habebis locum extra castra, ad quem egrediaris ad requisita natur.,
23:13 gerens paxillum in balteo : cumque sederis, fodies per circuitum, et egesta humo operies
23:14 quo relevatus es : Dominus enim Deus tuus ambulat in medio castrorum, ut eruat te, et tradat tibi inimicos tuos : et sint castra tua sancta, et nihil in eis appareat foeditatis, ne derelinquat te.\
23:15 Non trades servum domino suo, qui ad te confugerit.
23:16 Habitabit tecum in loco, qui ei placuerit, et in una urbium tuarum requiescet : ne contristes eum.
23:17 Non erit meretrix de filiabus Isra.l, nec scortator de filiis Isra.l.
23:18 Non offeres mercedem prostibuli, nec pretium canis in domo Domini Dei tui, quidquid illud est quod voveris : quia abominatio est utrumque apud Dominum Deum tuum.
23:19 Non foenerabis fratri tuo ad usuram pecuniam, nec fruges, nec quamlibet aliam rem :
23:20 sed alieno. Fratri autem tuo absque usura id quo indiget, commodabis : ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni opere tuo in terra, ad quam ingredieris possidendam.
23:21 Cum votum voveris Domino Deo tuo, non tardabis reddere : quia requiret illud Dominus Deus tuus, et si moratus fueris, reputabitur tibi in peccatum.
23:22 Si nolueris polliceri, absque peccato eris.
23:23 Quod autem semel egressum est de labiis tuis, observabis, et facies sicut promisisti Domino Deo tuo, et propria voluntate et ore tuo locutus es.
23:24 Ingressus vineam proximi tui, comede uvas, quantum tibi placuerit : foras autem ne efferas tecum.
23:25 Si intraveris in segetem amici tui, franges spicas, et manu conteres : falce autem non metes.
24:1 Si acceperit homo uxorem, et habuerit eam, et non invenerit gratiam ante oculos ejus propter aliquam foeditatem : scribet libellum repudii, et dabit in manu illius, et dimittet eam de domo sua.
24:2 Cumque egressa alterum maritum duxerit,
24:3 et ille quoque oderit eam, dederitque ei libellum repudii, et dimiserit de domo sua, vel certe mortuus fuerit :
24:4 non poterit prior maritus recipere eam in uxorem : quia polluta est, et abominabilis facta est coram Domino : ne peccare facias terram tuam, quam Dominus Deus tuus tradiderit tibi possidendam.\
24:5 Cum acceperit homo nuper uxorem, non procedet ad bellum, nec ei quippiam necessitatis injungetur public., sed vacabit absque culpa domi su., ut uno anno l.tetur cum uxore sua.
24:6 Non accipies loco pignoris inferiorem, et superiorem molam : quia animam suam opposuit tibi.
24:7 Si deprehensus fuerit homo sollicitans fratrem suum de filiis Isra.l, et vendito eo acceperit pretium, interficietur, et auferes malum de medio tui.
24:8 Observa diligenter ne incurras plagam lepr., sed facies qu.cumque docuerint te sacerdotes Levitici generis, juxta id quod pr.cepi eis, et imple sollicite.
24:9 Mementote qu. fecerit Dominus Deus vester Mari. in via cum egrederemini de .gypto.
24:10 Cum repetes a proximo tuo rem aliquam, quam debet tibi, non ingredieris domum ejus ut pignus auferas :
24:11 sed stabis foris, et ille tibi proferet quod habuerit.
24:12 Sin autem pauper est, non pernoctabit apud te pignus,
24:13 sed statim reddes ei ante solis occasum : ut dormiens in vestimento suo, benedicat tibi, et habeas justitiam coram Domino Deo tuo.
24:14 Non negabis mercedem indigentis, et pauperis fratris tui, sive adven., qui tecum moratur in terra, et intra portas tuas est :
24:15 sed eadem die reddes ei pretium laboris sui ante solis occasum, quia pauper est, et ex eo sustentat animam suam : ne clamet contra te ad Dominum, et reputetur tibi in peccatum.
24:16 Non occidentur patres pro filiis, nec filii pro patribus, sed unusquisque pro peccato suo morietur.\
24:17 Non pervertes judicium adven. et pupilli, nec auferes pignoris loco vidu. vestimentum.
24:18 Memento quod servieris in .gypto, et eruerit te Dominus Deus tuus inde. Idcirco pr.cipio tibi ut facias hanc rem.
24:19 Quando messueris segetem in agro tuo, et oblitus manipulum reliqueris, non reverteris, ut tollas illum : sed advenam, et pupillum, et viduam auferre patieris, ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni opere manuum tuarum.
24:20 Si fruges collegeris olivarum, quidquid remanserit in arboribus, non reverteris ut colligas : sed relinques adven., pupillo, ac vidu..
24:21 Si vindemiaveris vineam tuam, non colliges remanentes racemos : sed cedent in usus adven., pupilli, ac vidu..
24:22 Memento quod et tu servieris in .gypto, et idcirco pr.cipio tibi ut facias hanc rem.
25:1 Si fuerit causa inter aliquos, et interpellaverint judices : quem justum esse perspexerint, illi justiti. palmam dabunt : quem impium, condemnabunt impietatis.
25:2 Sin autem eum, qui peccavit, dignum viderint plagis : prosternent, et coram se facient verberari. Pro mensura peccati erit et plagarum modus :
25:3 ita dumtaxat, ut quadragenarium numerum non excedant : ne foede laceratus ante oculos tuos abeat frater tuus.
25:4 Non ligabis os bovis terentis in area fruges tuas.\
25:5 Quando habitaverint fratres simul, et unus ex eis absque liberis mortuus fuerit, uxor defuncti non nubet alteri : sed accipiet eam frater ejus, et suscitabit semen fratris sui :
25:6 et primogenitum ex ea filium nomine illius appellabit, ut non deleatur nomen ejus ex Isra.l.
25:7 Sin autem noluerit accipere uxorem fratris sui, qu. ei lege debetur, perget mulier ad portam civitatis, et interpellabit majores natu, dicetque : Non vult frater viri mei suscitare nomen fratris sui in Isra.l, nec me in conjugem sumere.
25:8 Statimque accersiri eum facient, et interrogabunt. Si responderit : Nolo eam uxorem accipere :
25:9 accedet mulier ad eum coram senioribus, et tollet calceamentum de pede ejus, spuetque in faciem illius, et dicet : Sic fiet homini, qui non .dificat domum fratris sui.
25:10 Et vocabitur nomen illius in Isra.l, Domus discalceati.\
25:11 Si habuerint inter se jurgium viri duo, et unus contra alterum rixari coeperit, volensque uxor alterius eruere virum suum de manu fortioris, miseritque manum, et apprehenderit verenda ejus :
25:12 abscides manum illius, nec flecteris super eam ulla misericordia.\
25:13 Non habebis in sacculo diversa pondera, majus et minus :
25:14 nec erit in domo tua modius major, et minor.
25:15 Pondus habebis justum et verum, et modius .qualis et verus erit tibi : ut multo vivas tempore super terram, quam Dominus Deus tuus dederit tibi.
25:16 Abominatur enim Dominus tuus eum qui facit h.c, et aversatur omnem injustitiam.\
25:17 Memento qu. fecerit tibi Amalec in via quando egrediebaris ex .gypto :
25:18 quomodo occurrerit tibi, et extremos agminis tui, qui lassi residebant, ceciderit, quando tu eras fame et labore confectus : et non timuerit Deum.
25:19 Cum ergo Dominus Deus tuus dederit tibi requiem, et subjecerit cunctas per circuitum nationes in terra, quam tibi pollicitus est : delebis nomen ejus sub c.lo. Cave ne obliviscaris.
26:1 Cumque intraveris terram, quam Dominus Deus tuus tibi daturus est possidendam, et obtinueris eam, atque habitaveris in ea :
26:2 tolles de cunctis frugibus tuis primitias, et pones in cartallo, pergesque ad locum quem Dominus Deus tuus elegerit, ut ibi invocetur nomen ejus :
26:3 accedesque ad sacerdotem, qui fuerit in diebus illis, et dices ad eum : Profiteor hodie coram Domino Deo tuo, quod ingressus sum in terram, pro qua juravit patribus nostris, ut daret eam nobis.
26:4 Suscipiensque sacerdos cartallum de manu tua, ponet ante altare Domini Dei tui :
26:5 et loqueris in conspectu Domini Dei tui : Syrus persequebatur patrem meum, qui descendit in .gyptum, et ibi peregrinatus est in paucissimo numero : crevitque in gentem magnam ac robustam et infinit. multitudinis.
26:6 Afflixeruntque nos .gyptii, et persecuti sunt, imponentes onera gravissima :
26:7 et clamavimus ad Dominum Deum patrum nostrorum : qui exaudivit nos, et respexit humilitatem nostram, et laborem, atque angustiam :
26:8 et eduxit nos de .gypto in manu forti, et brachio extento, in ingenti pavore, in signis atque portentis :
26:9 et introduxit ad locum istum, et tradidit nobis terram lacte et melle manantem.
26:10 Et idcirco nunc offero primitias frugum terr., quam Dominus dedit mihi. Et dimittes eas in conspectu Domini Dei tui, et adorato Domino Deo tuo.
26:11 Et epulaberis in omnibus bonis, qu. Dominus Deus tuus dederit tibi et domui tu., tu et Levites, et advena qui tecum est.\
26:12 Quando compleveris decimam cunctarum frugum tuarum, anno decimarum tertio, dabis Levit., et adven., et pupillo et vidu., ut comedant intra portas tuas, et saturentur :
26:13 loquerisque in conspectu Domini Dei tui : Abstuli quod sanctificatum est de domo mea, et dedi illud Levit. et adven., et pupillo ac vidu., sicut jussisti mihi : non pr.terivi mandata tua, nec sum oblitus imperii tui.
26:14 Non comedi ex eis in luctu meo, nec separavi ea in qualibet immunditia, nec expendi ex his quidquam in re funebri. Obedivi voci Domini Dei mei, et feci omnia sicut pr.cepisti mihi.
26:15 Respice de sanctuario tuo, et de excelso c.lorum habitaculo, et benedic populo tuo Isra.l, et terr., quam dedisti nobis, sicut jurasti patribus nostris, terr. lacte et melle mananti.\
26:16 Hodie Dominus Deus tuus pr.cepit tibi ut facias mandata h.c atque judicia : et custodias et impleas ex toto corde tuo, et ex tota anima tua.
26:17 Dominum elegisti hodie, ut sit tibi Deus, et ambules in viis ejus, et custodias c.remonias illius, et mandata atque judicia, et obedias ejus imperio.
26:18 Et Dominus elegit te hodie ut sis ei populus peculiaris, sicut locutus est tibi, et custodias omnia pr.cepta illius :
26:19 et faciat te excelsiorem cunctis gentibus quas creavit, in laudem, et nomen, et gloriam suam : ut sis populus sanctus Domini Dei tui, sicut locutus est.
27:1 Pr.cepit autem Moyses et seniores Isra.l populo, dicentes : Custodite omne mandatum quod pr.cipio vobis hodie.
27:2 Cumque transieritis Jordanem in terram, quam Dominus Deus tuus dabit tibi, eriges ingentes lapides, et calce l.vigabis eos,
27:3 ut possis in eis scribere omnia verba legis hujus, Jordane transmisso : ut intro.as terram, quam Dominus Deus tuus dabit tibi, terram lacte et melle manantem, sicut juravit patribus tuis.
27:4 Quando ergo transieritis Jordanem, erigite lapides, quos ego hodie pr.cipio vobis in monte Hebal, et l.vigabis eos calce :
27:5 et .dificabis ibi altare Domino Deo tuo de lapidibus, quos ferrum non tetigit,
27:6 et de saxis informibus et impolitis : et offeres super eo holocausta Domino Deo tuo,
27:7 et immolabis hostias pacificas, comedesque ibi, et epulaberis coram Domino Deo tuo.
27:8 Et scribes super lapides omnia verba legis hujus plane et lucide.
27:9 Dixeruntque Moyses et sacerdotes Levitici generis ad omnem Isra.lem : Attende, et audi, Isra.l : hodie factus es populus Domini Dei tui :
27:10 audies vocem ejus, et facies mandata atque justitias, quas ego pr.cipio tibi.\
27:11 Pr.cepitque Moyses populo in die illo, dicens :
27:12 Hi stabunt ad benedicendum populo super montem Garizim, Jordane transmisso : Simeon, Levi, Judas, Issachar, Joseph, et Benjamin.
27:13 Et e regione isti stabunt ad maledicendum in monte Hebal : Ruben, Gad, et Aser, et Zabulon, Dan, et Nephthali.
27:14 Et pronuntiabunt Levit., dicentque ad omnes viros Isra.l excelsa voce :
27:15 Maledictus homo qui facit sculptile et conflatile, abominationem Domini, opus manuum artificum, ponetque illud in abscondito : et respondebit omnis populus, et dicet : Amen.
27:16 Maledictus qui non honorat patrem suum, et matrem : et dicet omnis populus : Amen.
27:17 Maledictus qui transfert terminos proximi sui : et dicet omnis populus : Amen.
27:18 Maledictus qui errare facit c.cum in itinere : et dicet omnis populus : Amen.
27:19 Maledictus qui pervertit judicium adven., pupilli et vidu. : et dicet omnis populus : Amen.
27:20 Maledictus qui dormit cum uxore patris sui, et revelat operimentum lectuli ejus : et dicet omnis populus : Amen.
27:21 Maledictus qui dormit cum omni jumento : et dicet omnis populus : Amen.
27:22 Maledictus qui dormit cum sorore sua, filia patris sui, vel matris su. : et dicet omnis populus : Amen.
27:23 Maledictus qui dormit cum socru sua : et dicet omnis populus : Amen.
27:24 Maledictus qui clam percusserit proximum suum : et dicet omnis populus : Amen.
27:25 Maledictus qui accipit munera, ut percutiat animam sanguinis innocentis : et dicet omnis populus : Amen.
27:26 Maledictus qui non permanet in sermonibus legis hujus, nec eos opere perficit : et dicet omnis populus : Amen.
28:1 Si autem audieris vocem Domini Dei tui, ut facias atque custodias omnia mandata ejus, qu. ego pr.cipio tibi hodie, faciet te Dominus Deus tuus excelsiorem cunctis gentibus, qu. versantur in terra.
28:2 Venientque super te univers. benedictiones ist., et apprehendent te : si tamen pr.cepta ejus audieris.
28:3 Benedictus tu in civitate, et benedictus in agro.
28:4 Benedictus fructus ventris tui, et fructus terr. tu., fructusque jumentorum tuorum, greges armentorum tuorum, et caul. ovium tuarum.
28:5 Benedicta horrea tua, et benedict. reliqui. tu..
28:6 Benedictus eris tu ingrediens et egrediens.
28:7 Dabit Dominus inimicos tuos, qui consurgunt adversum te, corruentes in conspectu tuo : per unam viam venient contra te, et per septem fugient a facie tua.
28:8 Emittet Dominus benedictionem super cellaria tua, et super omnia opera manuum tuarum : benedicetque tibi in terra, quam acceperis.
28:9 Suscitabit te Dominus sibi in populum sanctum, sicut juravit tibi : si custodieris mandata Domini Dei tui, et ambulaveris in viis ejus.
28:10 Videbuntque omnes terrarum populi quod nomen Domini invocatum sit super te, et timebunt te.
28:11 Abundare te faciet Dominus omnibus bonis, fructu uteri tui, et fructu jumentorum tuorum, fructu terr. tu., quam juravit Dominus patribus tuis ut daret tibi.
28:12 Aperiet Dominus thesaurum suum optimum, c.lum, ut tribuat pluviam terr. tu. in tempore suo : benedicetque cunctis operibus manuum tuarum. Et foenerabis gentibus multis, et ipse a nullo foenus accipies.
28:13 Constituet te Dominus in caput, et non in caudam : et eris semper supra, et non subter : si tamen audieris mandata Domini Dei tui qu. ego pr.cipio tibi hodie, et custodieris et feceris,
28:14 ac non declinaveris ab eis nec ad dexteram, nec ad sinistram, nec secutus fueris deos alienos, neque colueris eos.\
28:15 Quod si audire nolueris vocem Domini Dei tui, ut custodias, et facias omnia mandata ejus et c.remonias, quas ego pr.cipio tibi hodie, venient super te omnes maledictiones ist., et apprehendent te.
28:16 Maledictus eris in civitate, maledictus in agro.
28:17 Maledictum horreum tuum, et maledict. reliqui. tu..
28:18 Maledictus fructus ventris tui, et fructus terr. tu., armenta boum tuorum, et greges ovium tuarum.
28:19 Maledictus eris ingrediens, et maledictus egrediens.
28:20 Mittet Dominus super te famem et esuriem, et increpationem in omnia opera tua, qu. tu facies : donec conterat te, et perdat velociter, propter adinventiones tuas pessimas in quibus reliquisti me.
28:21 Adjungat tibi Dominus pestilentiam, donec consumat te de terra ad quam ingredieris possidendam.\
28:22 Percutiat te Dominus egestate, febri et frigore, ardore et .stu, et a.re corrupto ac rubigine, et persequatur donec pereas.
28:23 Sit c.lum, quod supra te est, .neum : et terra, quam calcas, ferrea.
28:24 Det Dominus imbrem terr. tu. pulverem, et de c.lo descendat super te cinis, donec conteraris.
28:25 Tradat te Dominus corruentem ante hostes tuos : per unam viam egrediaris contra eos, et per septem fugias, et dispergaris per omnia regna terr.,
28:26 sitque cadaver tuum in escam cunctis volatilibus c.li, et bestiis terr., et non sit qui abigat.
28:27 Percutiat te Dominus ulcere .gypti, et partem corporis, per quam stercora egeruntur, scabie quoque et prurigine : ita ut curari nequeas.
28:28 Percutiat te Dominus amentia et c.citate ac furore mentis,
28:29 et palpes in meridie sicut palpare solet c.cus in tenebris, et non dirigas vias tuas. Omnique tempore calumniam sustineas, et opprimaris violentia, nec habeas qui liberet te.
28:30 Uxorem accipias, et alius dormiat cum ea. Domum .difices, et non habites in ea. Plantes vineam, et non vindemies eam.
28:31 Bos tuus immoletur coram te, et non comedas ex eo. Asinus tuus rapiatur in conspectu tuo, et non reddatur tibi. Oves tu. dentur inimicis tuis, et non sit qui te adjuvet.
28:32 Filii tui et fili. tu. tradantur alteri populo, videntibus oculis tuis, et deficientibus ad conspectum eorum tota die, et non sit fortitudo in manu tua.
28:33 Fructus terr. tu., et omnes labores tuos, comedat populus quem ignoras : et sis semper calumniam sustinens, et oppressus cunctis diebus,
28:34 et stupens ad terrorem eorum qu. videbunt oculi tui.
28:35 Percutiat te Dominus ulcere pessimo in genibus et in suris, sanarique non possis a planta pedis usque ad verticem tuum.
28:36 Ducet te Dominus, et regem tuum, quem constitueris super te, in gentem, quam ignoras tu et patres tui : et servies ibi diis alienis, ligno et lapidi.
28:37 Et eris perditus in proverbium ac fabulam omnibus populis, ad quos te introduxerit Dominus.
28:38 Sementem multam jacies in terram, et modicum congregabis : quia locust. devorabunt omnia.
28:39 Vineam plantabis, et fodies : et vinum non bibes, nec colliges ex ea quippiam : quoniam vastabitur vermibus.
28:40 Olivas habebis in omnibus terminis tuis, et non ungeris oleo : quia defluent, et peribunt.
28:41 Filios generabis et filias, et non frueris eis : quoniam ducentur in captivitatem.
28:42 Omnes arbores tuas et fruges terr. tu. rubigo consumet.
28:43 Advena, qui tecum versatur in terra, ascendet super te, eritque sublimior : tu autem descendes, et eris inferior.
28:44 Ipse foenerabit tibi, et tu non foenerabis ei. Ipse erit in caput, et tu eris in caudam.
28:45 Et venient super te omnes maledictiones ist., et persequentes apprehendent te, donec intereas : quia non audisti vocem Domini Dei tui, nec servasti mandata ejus et c.remonias, quas pr.cepit tibi.
28:46 Et erunt in te signa atque prodigia, et in semine tuo usque in sempiternum :
28:47 eo quod non servieris Domino Deo tuo in gaudio, cordisque l.titia, propter rerum omnium abundantiam.
28:48 Servies inimico tuo, quem immittet tibi Dominus, in fame, et siti, et nuditate, et omni penuria : et ponet jugum ferreum super cervicem tuam, donec te conterat.\
28:49 Adducet Dominus super te gentem de longinquo, et de extremis terr. finibus in similitudinem aquil. volantis cum impetu, cujus linguam intelligere non possis :
28:50 gentem procacissimam, qu. non deferat seni, nec misereatur parvuli,
28:51 et devoret fructum jumentorum tuorum, ac fruges terr. tu. : donec intereas, et non relinquat tibi triticum, vinum, et oleum, armenta boum, et greges ovium : donec te disperdat,
28:52 et conterat in cunctis urbibus tuis, et destruantur muri tui firmi atque sublimes, in quibus habebas fiduciam in omni terra tua. Obsideberis intra portas tuas in omni terra tua, quam dabit tibi Dominus Deus tuus :
28:53 et comedes fructum uteri tui, et carnes filiorum tuorum et filiarum tuarum, quas dederit tibi Dominus Deus tuus, in angustia et vastitate qua opprimet te hostis tuus.
28:54 Homo delicatus in te, et luxuriosus valde, invidebit fratri suo, et uxori, qu. cubat in sinu suo,
28:55 ne det eis de carnibus filiorum suorum, quas comedet : eo quod nihil aliud habeat in obsidione et penuria, qua vastaverint te inimici tui intra omnes portas tuas.
28:56 Tenera mulier et delicata, qu. super terram ingredi non valebat, nec pedis vestigium figere, propter mollitiem et teneritudinem nimiam, invidebit viro suo, qui cubat in sinu ejus, super filii et fili. carnibus,
28:57 et illuvie secundarum, qu. egrediuntur de medio feminum ejus, et super liberis qui eadem hora nati sunt. Comedent enim eos clam propter rerum omnium penuriam in obsidione et vastitate, qua opprimet te inimicus tuus intra portas tuas.
28:58 Nisi custodieris et feceris omnia verba legis hujus, qu. scripta sunt in hoc volumine, et timueris nomen ejus gloriosum et terribile, hoc est, Dominum Deum tuum :
28:59 augebit Dominus plagas tuas, et plagas seminis tui, plagas magnas et perseverantes, infirmitates pessimas et perpetuas :
28:60 et convertet in te omnes afflictiones .gypti, quas timuisti, et adh.rebunt tibi.
28:61 Insuper et universos languores, et plagas, qu. non sunt script. in volumine legis hujus, inducet Dominus super te, donec te conterat :
28:62 et remanebitis pauci numero, qui prius eratis sicut astra c.li pr. multitudine, quoniam non audisti vocem Domini Dei tui.
28:63 Et sicut ante l.tatus est Dominus super vos, bene vobis faciens, vosque multiplicans : sic l.tabitur disperdens vos atque subvertens, ut auferamini de terra, ad quam ingredieris possidendam.\
28:64 Disperget te Dominus in omnes populos, a summitate terr. usque ad terminos ejus : et servies ibi diis alienis, quos et tu ignoras et patres tui, lignis et lapidibus.
28:65 In gentibus quoque illis non quiesces, neque erit requies vestigio pedis tui. Dabit enim tibi Dominus ibi cor pavidum, et deficientes oculos, et animam consumptam moerore :
28:66 et erit vita tua quasi pendens ante te. Timebis nocte et die, et non credes vit. tu..
28:67 Mane dices : Quis mihi det vesperum ? et vespere : Quis mihi det mane ? propter cordis tui formidinem, qua terreberis, et propter ea, qu. tuis videbis oculis.
28:68 Reducet te Dominus classibus in .gyptum per viam de qua dixit tibi ut eam amplius non videres. Ibi venderis inimicis tuis in servos et ancillas, et non erit qui emat.
29:1 H.c sunt verba foederis quod pr.cepit Dominus Moysi ut feriret cum filiis Isra.l in terra Moab : pr.ter illud foedus, quod cum eis pepigit in Horeb.\
29:2 Vocavitque Moyses omnem Isra.l, et dixit ad eos : Vos vidistis universa, qu. fecit Dominus coram vobis in terra .gypti Pharaoni, et omnibus servis ejus, univers.que terr. illius,
29:3 tentationes magnas, quas viderunt oculi tui, signa illa, portentaque ingentia,
29:4 et non dedit vobis Dominus cor intelligens, et oculos videntes, et aures qu. possunt audire, usque in pr.sentem diem.
29:5 Adduxit vos quadraginta annis per desertum : non sunt attrita vestimenta vestra, nec calceamenta pedum vestrorum vetustate consumpta sunt.
29:6 Panem non comedistis, vinum et siceram non bibistis : ut sciretis quia ego sum Dominus Deus vester.
29:7 Et venistis ad hunc locum : egressusque est Sehon rex Hesebon, et Og rex Basan, occurrentes nobis ad pugnam. Et percussimus eos,
29:8 et tulimus terram eorum, ac tradidimus possidendam Ruben et Gad, et dimidi. tribui Manasse.
29:9 Custodite ergo verba pacti hujus, et implete ea : ut intelligatis universa qu. facitis.\
29:10 Vos statis hodie cuncti coram Domino Deo vestro, principes vestri, et tribus, ac majores natu, atque doctores, omnis populus Isra.l,
29:11 liberi et uxores vestr., et advena qui tecum moratur in castris, exceptis lignorum c.soribus, et his qui comportant aquas :
29:12 ut transeas in foedere Domini Dei tui, et in jurejurando quod hodie Dominus Deus tuus percutit tecum :
29:13 ut suscitet te sibi in populum, et ipse sit Deus tuus sicut locutus est tibi, et sicut juravit patribus tuis, Abraham, Isaac, et Jacob.
29:14 Nec vobis solis ego hoc foedus ferio, et h.c juramenta confirmo,
29:15 sed cunctis pr.sentibus et absentibus.
29:16 Vos enim nostis quomodo habitaverimus in terra .gypti, et quomodo transierimus per medium nationum, quas transeuntes
29:17 vidistis abominationes et sordes, id est, idola eorum, lignum et lapidem, argentum et aurum, qu. colebant.\
29:18 Ne forte sit inter vos vir aut mulier, familia aut tribus, cujus cor aversum est hodie a Domino Deo nostro, ut vadat et serviat diis illarum gentium : et sit inter vos radix germinans fel et amaritudinem.
29:19 Cumque audierit verba juramenti hujus, benedicat sibi in corde suo, dicens : Pax erit mihi, et ambulabo in pravitate cordis mei : et absumat ebria sitientem,
29:20 et Dominus non ignoscat ei : sed tunc quam maxime furor ejus fumet, et zelus contra hominem illum, et sedeant super eum omnia maledicta, qu. scripta sunt in hoc volumine : et deleat Dominus nomen ejus sub c.lo,
29:21 et consumat eum in perditionem ex omnibus tribubus Isra.l, juxta maledictiones, qu. in libro legis hujus ac foederis continentur.\
29:22 Dicetque sequens generatio, et filii qui nascentur deinceps, et peregrini qui de longe venerint, videntes plagas terr. illius, et infirmitates, quibus eam afflixerit Dominus,
29:23 sulphure, et salis ardore comburens, ita ut ultra non seratur, nec virens quippiam germinet, in exemplum subversionis Sodom. et Gomorrh., Adam. et Seboim, quas subvertit Dominus in ira et furore suo.
29:24 Et dicent omnes gentes : Quare sic fecit Dominus terr. huic ? qu. est h.c ira furoris ejus immensa ?
29:25 Et respondebunt : Quia dereliquerunt pactum Domini, quod pepigit cum patribus eorum, quando eduxit eos de terra .gypti :
29:26 et servierunt diis alienis, et adoraverunt eos, quos nesciebant, et quibus non fuerant attributi :
29:27 idcirco iratus est furor Domini contra terram istam, ut induceret super eam omnia maledicta, qu. in hoc volumine scripta sunt :
29:28 et ejecit eos de terra sua in ira et in furore, et in indignatione maxima, projecitque in terram alienam, sicut hodie comprobatur.
29:29 Abscondita, Domino Deo nostro ; qu. manifesta sunt, nobis et filiis nostris usque in sempiternum, ut faciamus universa verba legis hujus.
30:1 Cum ergo venerint super te omnes sermones isti, benedictio sive maledictio, quam proposui in conspectu tuo : et ductus poenitudine cordis tui in universis gentibus, in quas disperserit te Dominus Deus tuus,
30:2 et reversus fueris ad eum, et obedieris ejus imperiis, sicut ego hodie pr.cipio tibi, cum filiis tuis, in toto corde tuo, et in tota anima tua :
30:3 reducet Dominus Deus tuus captivitatem tuam, ac miserebitur tui, et rursum congregabit te de cunctis populis, in quos te ante dispersit.
30:4 Si ad cardines c.li fueris dissipatus, inde te retrahet Dominus Deus tuus,
30:5 et assumet, atque introducet in terram, quam possederunt patres tui, et obtinebis eam : et benedicens tibi, majoris numeri te esse faciat quam fuerunt patres tui.
30:6 Circumcidet Dominus Deus tuus cor tuum, et cor seminis tui, ut diligas Dominum Deum tuum in toto corde tuo, et in tota anima tua, ut possis vivere.
30:7 Omnes autem maledictiones has convertet super inimicos tuos, et eos qui oderunt te et persequuntur.
30:8 Tu autem reverteris, et audies vocem Domini Dei tui, faciesque universa mandata qu. ego pr.cipio tibi hodie :
30:9 et abundare te faciet Dominus Deus tuus in cunctis operibus manuum tuarum, in sobole uteri tui, et in fructu jumentorum tuorum, in ubertate terr. tu., et in rerum omnium largitate. Revertetur enim Dominus, ut gaudeat super te in omnibus bonis, sicut gavisus est in patribus tuis :
30:10 si tamen audieris vocem Domini Dei tui, et custodieris pr.cepta ejus et c.remonias, qu. in hac lege conscripta sunt : et revertaris ad Dominum Deum tuum in toto corde tuo, et in tota anima tua.\
30:11 Mandatum hoc, quod ego pr.cipio tibi hodie, non supra te est, neque procul positum,
30:12 nec in c.lo situm, ut possis dicere : Quis nostrum valet ad c.lum ascendere, ut deferat illud ad nos, et audiamus atque opere compleamus ?
30:13 neque trans mare positum : ut causeris, et dicas : Quis ex nobis poterit transfretare mare, et illud ad nos usque deferre, ut possimus audire et facere quod pr.ceptum est ?
30:14 sed juxta te est sermo valde, in ore tuo, et in corde tuo, ut facias illum.
30:15 Considera quod hodie proposuerim in conspectu tuo, vitam et bonum, et e contrario mortem et malum :
30:16 ut diligas Dominum Deum tuum, et ambules in viis ejus, et custodias mandata illius ac c.remonias atque judicia : et vivas, atque multiplicet te, benedicatque tibi in terra, ad quam ingredieris possidendam.
30:17 Si autem aversum fuerit cor tuum, et audire nolueris, atque errore deceptus adoraveris deos alienos, et servieris eis :
30:18 pr.dico tibi hodie quod pereas, et parvo tempore moreris in terra, ad quam, Jordane transmisso, ingredieris possidendam.
30:19 Testes invoco hodie c.lum et terram, quod proposuerim vobis vitam et mortem, benedictionem et maledictionem. Elige ergo vitam, ut et tu vivas, et semen tuum :
30:20 et diligas Dominum Deum tuum, atque obedias voci ejus, et illi adh.reas (ipse est enim vita tua, et longitudo dierum tuorum), ut habites in terra, pro qua juravit Dominus patribus tuis, Abraham, Isaac, et Jacob, ut daret eam illis.
31:1 Abiit itaque Moyses, et locutus est omnia verba h.c ad universum Isra.l,
31:2 et dixit ad eos : Centum viginti annorum sum hodie ; non possum ultra egredi et ingredi, pr.sertim cum et Dominus dixerit mihi : Non transibis Jordanem istum.
31:3 Dominus ergo Deus tuus transibit ante te : ipse delebit omnes gentes has in conspectu tuo, et possidebis eas : et Josue iste transibit ante te, sicut locutus est Dominus.
31:4 Facietque Dominus eis sicut fecit Sehon et Og regibus Amorrh.orum, et terr. eorum, delebitque eos.
31:5 Cum ergo et hos tradiderit vobis, similiter facietis eis, sicut pr.cepi vobis.
31:6 Viriliter agite, et confortamini : nolite timere, nec paveatis ad conspectum eorum : quia Dominus Deus tuus ipse est ductor tuus, et non dimittet, nec derelinquet te.\
31:7 Vocavitque Moyses Josue, et dixit ei coram omni Isra.l : Confortare, et esto robustus : tu enim introduces populum istum in terram, quam daturum se patribus eorum juravit Dominus, et tu eam sorte divides.
31:8 Et Dominus qui ductor est vester, ipse erit tecum : non dimittet, nec derelinquet te : noli timere, nec paveas.\
31:9 Scripsit itaque Moyses legem hanc, et tradidit eam sacerdotibus filiis Levi, qui portabant arcam foederis Domini, et cunctis senioribus Isra.l.
31:10 Pr.cepitque eis, dicens : Post septem annos, anno remissionis, in solemnitate tabernaculorum,
31:11 convenientibus cunctis ex Isra.l, ut appareant in conspectu Domini Dei tui in loco quem elegerit Dominus, leges verba legis hujus coram omni Isra.l, audientibus eis,
31:12 et in unum omni populo congregato, tam viris quam mulieribus, parvulis, et advenis, qui sunt intra portas tuas : ut audientes discant, et timeant Dominum Deum vestrum, et custodiant, impleantque omnes sermones legis hujus.
31:13 Filii quoque eorum qui nunc ignorant, ut audire possint, et timeant Dominum Deum suum cunctis diebus quibus versantur in terra, ad quam vos, Jordane transmisso, pergitis obtinendam.\
31:14 Et ait Dominus ad Moysen : Ecce prope sunt dies mortis tu. : voca Josue, et state in tabernaculo testimonii, ut pr.cipiam ei. Abierunt ergo Moyses et Josue, et steterunt in tabernaculo testimonii :
31:15 apparuitque Dominus ibi in columna nubis, qu. stetit in introitu tabernaculi.
31:16 Dixitque Dominus ad Moysen : Ecce tu dormies cum patribus tuis, et populus iste consurgens fornicabitur post deos alienos in terra, ad quam ingreditur ut habitet in ea : ibi derelinquet me, et irritum faciet foedus, quod pepigi cum eo.
31:17 Et irascetur furor meus contra eum in die illo : et derelinquam eum, et abscondam faciem meam ab eo, et erit in devorationem : invenient eum omnia mala et afflictiones, ita ut dicat in illo die : Vere quia non est Deus mecum, invenerunt me h.c mala.
31:18 Ego autem abscondam, et celabo faciem meam in die illo propter omnia mala, qu. fecit, quia secutus est deos alienos.\
31:19 Nunc itaque scribite vobis canticum istud, et docete filios Isra.l : ut memoriter teneant, et ore decantent, et sit mihi carmen istud pro testimonio inter filios Isra.l.
31:20 Introducam enim eum in terram, pro qua juravi patribus ejus, lacte et melle manantem. Cumque comederint, et saturati, crassique fuerint, avertentur ad deos alienos, et servient eis : detrahentque mihi, et irritum facient pactum meum.
31:21 Postquam invenerint eum mala multa et afflictiones, respondebit ei canticum istud pro testimonio, quod nulla delebit oblivio ex ore seminis sui. Scio enim cogitationes ejus, qu. facturus sit hodie, antequam introducam eum in terram, quam ei pollicitus sum.
31:22 Scripsit ergo Moyses canticum, et docuit filios Isra.l.
31:23 Pr.cepitque Dominus Josue filio Nun, et ait : Confortare, et esto robustus : tu enim introduces filios Isra.l in terram, quam pollicitus sum, et ego ero tecum.\
31:24 Postquam ergo scripsit Moyses verba legis hujus in volumine, atque complevit,
31:25 pr.cepit Levitis, qui portabant arcam foederis Domini, dicens :
31:26 Tollite librum istum, et ponite eum in latere arc. foederis Domini Dei vestri : ut sit ibi contra te in testimonium.
31:27 Ego enim scio contentionem tuam, et cervicem tuam durissimam. Adhuc vivente me et ingrediente vobiscum, semper contentiose egistis contra Dominum : quanto magis cum mortuus fuero ?
31:28 Congregate ad me omnes majores natu per tribus vestras, atque doctores, et loquar audientibus eis sermones istos, et invocabo contra eos c.lum et terram.
31:29 Novi enim quod post mortem meam inique agetis, et declinabitis cito de via, quam pr.cepi vobis : et occurrent vobis mala in extremo tempore, quando feceritis malum in conspectu Domini, ut irritetis eum per opera manuum vestrarum.\
31:30 Locutus est ergo Moyses, audiente universo coetu Isra.l, verba carminis hujus, et ad finem usque complevit.
32:1 [Audite, c.li, qu. loquor :/ audiat terra verba oris mei./
32:2 Concrescat ut pluvia doctrina mea,/ fluat ut ros eloquium meum,/ quasi imber super herbam,/ et quasi still. super gramina./
32:3 Quia nomen Domini invocabo :/ date magnificentiam Deo nostro.]\
32:4 [Dei perfecta sunt opera,/ et omnes vi. ejus judicia :/ Deus fidelis, et absque ulla iniquitate,/ justus et rectus./
32:5 Peccaverunt ei, et non filii ejus in sordibus :/ generatio prava atque perversa./
32:6 H.ccine reddis Domino,/ popule stulte et insipiens ?/ numquid non ipse est pater tuus,/ qui possedit te, et fecit, et creavit te ?/
32:7 Memento dierum antiquorum, cogita generationes singulas :/ interroga patrem tuum,/ et annuntiabit tibi :/ majores tuos, et dicent tibi./
32:8 Quando dividebat Altissimus gentes,/ quando separabat filios Adam,/ constituit terminos populorum/ juxta numerum filiorum Isra.l./
32:9 Pars autem Domini, populus ejus :/ Jacob funiculus h.reditatis ejus./
32:10 Invenit eum in terra deserta,/ in loco horroris, et vast. solitudinis :/ circumduxit eum, et docuit :/ et custodivit quasi pupillam oculi sui./
32:11 Sicut aquila provocans ad volandum pullos suos,/ et super eos volitans,/ expandit alas suas, et assumpsit eum,/ atque portavit in humeris suis./
32:12 Dominus solus dux ejus fuit,/ et non erat cum eo deus alienus :/
32:13 constituit eum super excelsam terram,/ ut comederet fructus agrorum :/ ut sugeret mel de petra,/ oleumque de saxo durissimo ;/
32:14 butyrum de armento, et lac de ovibus/ cum adipe agnorum,/ et arietum filiorum Basan : et hircos/ cum medulla tritici,/ et sanguinem uv. biberet meracissimum.]\
32:15 [Incrassatus est dilectus, et recalcitravit :/ incrassatus, impinguatus, dilatatus,/ dereliquit Deum factorem suum,/ et recessit a Deo salutari suo./
32:16 Provocaverunt eum in diis alienis,/ et in abominationibus ad iracundiam concitaverunt./
32:17 Immolaverunt d.moniis et non Deo,/ diis quos ignorabant :/ novi recentesque venerunt,/ quos non coluerunt patres eorum :/
32:18 Deum qui te genuit dereliquisti,/ et oblitus es Domini creatoris tui.]\
32:19 [Vidit Dominus, et ad iracundiam concitatus est :/ quia provocaverunt eum filii sui et fili../
32:20 Et ait : Abscondam faciem meam ab eis,/ et considerabo novissima eorum :/ generatio enim perversa est,/ et infideles filii./
32:21 Ipsi me provocaverunt in eo qui non erat Deus,/ et irritaverunt in vanitatibus suis :/ et ego provocabo eos in eo qui non est populus,/ et in gente stulta irritabo illos./
32:22 Ignis succensus est in furore meo,/ et ardebit usque ad inferni novissima :/ devorabitque terram cum germine suo,/ et montium fundamenta comburet./
32:23 Congregabo super eos mala,/ et sagittas meas complebo in eis./
32:24 Consumentur fame,/ et devorabunt eos aves morsu amarissimo :/ dentes bestiarum immittam in eos,/ cum furore trahentium super terram, atque serpentium./
32:25 Foris vastabit eos gladius,/ et intus pavor,/ juvenem simul ac virginem,/ lactentem cum homine sene.]\
32:26 [Dixi : Ubinam sunt ?/ cessare faciam ex hominibus memoriam eorum./
32:27 Sed propter iram inimicorum distuli :/ ne forte superbirent hostes eorum,/ et dicerent : Manus nostra excelsa,/ et non Dominus, fecit h.c omnia./
32:28 Gens absque consilio est,/ et sine prudentia./
32:29 Utinam saperent, et intelligerent,/ ac novissima providerent./
32:30 Quomodo persequatur unus mille,/ et duo fugent decem millia ?/ nonne ideo, quia Deus suus vendidit eos,/ et Dominus conclusit illos ?/
32:31 Non enim est Deus noster ut dii eorum :/ et inimici nostri sunt judices./
32:32 De vinea Sodomorum, vinea eorum,/ et de suburbanis Gomorrh. :/ uva eorum, uva fellis,/ et botri amarissimi./
32:33 Fel draconum vinum eorum,/ et venenum aspidum insanabile./
32:34 Nonne h.c condita sunt apud me,/ et signata in thesauris meis ?/
32:35 Mea est ultio, et ego retribuam in tempore,/ ut labatur pes eorum :/ juxta est dies perditionis,/ et adesse festinant tempora./
32:36 Judicabit Dominus populum suum,/ et in servis suis miserebitur :/ videbit quod infirmata sit manus,/ et clausi quoque defecerunt,/ residuique consumpti sunt.]\
32:37 [Et dicet : Ubi sunt dii eorum,/ in quibus habebant fiduciam ?/
32:38 de quorum victimis comedebant adipes,/ et bibebant vinum libaminum :/ surgant, et opitulentur vobis,/ et in necessitate vos protegant./
32:39 Videte quod ego sim solus,/ et non sit alius deus pr.ter me :/ ego occidam, et ego vivere faciam :/ percutiam, et ego sanabo,/ et non est qui de manu mea possit eruere./
32:40 Levabo ad c.lum manum meam,/ et dicam : Vivo ego in .ternum./
32:41 Si acuero ut fulgur gladium meum,/ et arripuerit judicium manus mea :/ reddam ultionem hostibus meis,/ et his qui oderunt me retribuam./
32:42 Inebriabo sagittas meas sanguine,/ et gladius meus devorabit carnes ;/ de cruore occisorum et de captivitate,/ nudati inimicorum capitis./
32:43 Laudate, gentes, populum ejus,/ quia sanguinem servorum suorum ulciscetur :/ et vindictam retribuet in hostes eorum,/ et propitius erit terr. populi sui.]\
32:44 Venit ergo Moyses, et locutus est omnia verba cantici hujus in auribus populi, ipse et Josue filius Nun.
32:45 Complevitque omnes sermones istos, loquens ad universum Isra.l,
32:46 et dixit ad eos : Ponite corda vestra in omnia verba, qu. ego testificor vobis hodie : ut mandetis ea filiis vestris custodire et facere, et implere universa qu. scripta sunt legis hujus :
32:47 quia non incassum pr.cepta sunt vobis, sed ut singuli in eis viverent : qu. facientes longo perseveretis tempore in terra, ad quam, Jordane transmisso, ingredimini possidendam.
32:48 Locutusque est Dominus ad Moysen in eadem die, dicens :
32:49 Ascende in montem istum Abarim, id est, transituum, in montem Nebo, qui est in terra Moab contra Jericho : et vide terram Chanaan, quam ego tradam filiis Isra.l obtinendam, et morere in monte.
32:50 Quem conscendens jungeris populis tuis, sicut mortuus est Aaron frater tuus in monte Hor, et appositus populis suis :
32:51 quia pr.varicati estis contra me in medio filiorum Isra.l ad aquas contradictionis in Cades deserti Sin : et non sanctificastis me inter filios Isra.l.
32:52 E contra videbis terram, et non ingredieris in eam, quam ego dabo filiis Isra.l.
33:1 H.c est benedictio, qua benedixit Moyses, homo Dei, filiis Isra.l ante mortem suam.
33:2 Et ait : [Dominus de Sinai venit,/ et de Seir ortus est nobis :/ apparuit de monte Pharan,/ et cum eo sanctorum millia./ In dextera ejus ignea lex./
33:3 Dilexit populos,/ omnes sancti in manu illius sunt :/ et qui appropinquant pedibus ejus,/ accipient de doctrina illius./
33:4 Legem pr.cepit nobis Moyses,/ h.reditatem multitudinis Jacob./
33:5 Erit apud rectissimum rex,/ congregatis principibus populi cum tribubus Isra.l./
33:6 Vivat Ruben, et non moriatur,/ et sit parvus in numero.]
33:7 H.c est Jud. benedictio : [Audi, Domine, vocem Jud.,/ et ad populum suum introduc eum :/ manus ejus pugnabunt pro eo,/ et adjutor illius contra adversarios ejus erit.]
33:8 Levi quoque ait : [Perfectio tua, et doctrina tua viro sancto tuo,/ quem probasti in tentatione,/ et judicasti ad aquas contradictionis./
33:9 Qui dixit patri suo et matri su. : Nescio vos :/ et fratribus suis : Ignoro vos :/ et nescierunt filios suos./ Hi custodierunt eloquium tuum,/ et pactum tuum servaverunt./
33:10 Judicia tua, o Jacob,/ et legem tuam, o Isra.l :/ ponent thymiama in furore tuo,/ et holocaustum super altare tuum./
33:11 Benedic, Domine, fortitudini ejus :/ et opera manuum illius suscipe./ Percute dorsa inimicorum ejus :/ et qui oderunt eum, non consurgant.]
33:12 Et Benjamin ait : [Amantissimus Domini habitabit confidenter in eo :/ quasi in thalamo tota die morabitur,/ et inter humeros illius requiescet.]
33:13 Joseph quoque ait : [De benedictione Domini terra ejus,/ de pomis c.li, et rore, atque abysso subjacente./
33:14 De pomis fructuum solis ac lun.,/
33:15 de vertice antiquorum montium,/ de pomis collium .ternorum :/
33:16 et de frugibus terr., et de plenitudine ejus./ Benedictio illius qui apparuit in rubo,/ veniat super caput Joseph,/ et super verticem nazar.i inter fratres suos./
33:17 Quasi primogeniti tauri pulchritudo ejus,/ cornua rhinocerotis cornua illius :/ in ipsis ventilabit gentes usque ad terminos terr../ H. sunt multitudines Ephraim :/ et h.c millia Manasse.]
33:18 Et Zabulon ait : [L.tare, Zabulon, in exitu tuo,/ et Issachar in tabernaculis tuis./
33:19 Populos vocabunt ad montem :/ ibi immolabunt victimas justiti../ Qui inundationem maris quasi lac sugent,/ et thesauros absconditos arenarum.]
33:20 Et Gad ait : [Benedictus in latitudine Gad :/ quasi leo requievit,/ cepitque brachium et verticem./
33:21 Et vidit principatum suum,/ quod in parte sua doctor esset repositus :/ qui fuit cum principibus populi,/ et fecit justitias Domini,/ et judicium suum cum Isra.l.]
33:22 Dan quoque ait : [Dan catulus leonis, fluet largiter de Basan.]
33:23 Et Nephthali dixit : [Nephthali abundantia perfruetur,/ et plenus erit benedictionibus Domini :/ mare et meridiem possidebit.]
33:24 Aser quoque ait : [Benedictus in filiis Aser,/ sit placens fratribus suis,/ et tingat in oleo pedem suum :/
33:25 ferrum et .s calceamentum ejus./ Sicut dies juventutis tu., ita et senectus tua./
33:26 Non est deus alius ut Deus rectissimi,/ ascensor c.li, auxiliator tuus./ Magnificentia ejus discurrunt nubes,/
33:27 habitaculum ejus sursum,/ et subter brachia sempiterna/ ejiciet a facie tua inimicum,/ dicetque : Conterere./
33:28 Habitabit Isra.l confidenter, et solus./ Oculus Jacob in terra frumenti et vini,/ c.lique caligabunt rore./
33:29 Beatus es tu, Isra.l :/ quis similis tui, popule, qui salvaris in Domino ?/ Scutum auxilii tui,/ et gladius glori. tu. :/ negabunt te inimici tui,/ et tu eorum colla calcabis.]
34:1 Ascendit ergo Moyses de campestribus Moab super montem Nebo, in verticem Phasga contra Jericho : ostenditque ei Dominus omnem terram Galaad usque Dan,
34:2 et universum Nephthali, terramque Ephraim et Manasse, et omnem terram Juda usque ad mare novissimum,
34:3 et australem partem, et latitudinem campi Jericho civitatis palmarum usque Segor.
34:4 Dixitque Dominus ad eum : H.c est terra, pro qua juravi Abraham, Isaac, et Jacob, dicens : Semini tuo dabo eam. Vidisti eam oculis tuis, et non transibis ad illam.
34:5 Mortuusque est ibi Moyses servus Domini, in terra Moab, jubente Domino :
34:6 et sepelivit eum in valle terr. Moab contra Phogor : et non cognovit homo sepulchrum ejus usque in pr.sentem diem.
34:7 Moyses centum et viginti annorum erat quando mortuus est : non caligavit oculus ejus, nec dentes illius moti sunt.
34:8 Fleveruntque eum filii Isra.l in campestribus Moab triginta diebus : et completi sunt dies planctus lugentium Moysen.
34:9 Josue vero filius Nun repletus est spiritu sapienti., quia Moyses posuit super eum manus suas. Et obedierunt ei filii Isra.l, feceruntque sicut pr.cepit Dominus Moysi.
34:10 Et non surrexit ultra propheta in Isra.l sicut Moyses, quem nosset Dominus facie ad faciem,
34:11 in omnibus signis atque portentis, qu. misit per eum, ut faceret in terra .gypti Pharaoni, et omnibus servis ejus, univers.que terr. illius,
34:12 et cunctam manum robustam, magnaque mirabilia, qu. fecit Moyses coram universo Isra.l.

Liber Josue

1:1 Et factum est post mortem Moysi servi Domini, ut loqueretur Dominus ad Josue filium Nun, ministrum Moysi, et diceret ei :
1:2 Moyses servus meus mortuus est : surge, et transi Jordanem istum tu, et omnis populus tecum, in terram quam ego dabo filiis Isra.l.
1:3 Omnem locum, quem calcaverit vestigium pedis vestri, vobis tradam, sicut locutus sum Moysi.
1:4 A deserto et Libano usque ad fluvium magnum Euphraten, omnis terra Heth.orum usque ad mare magnum contra solis occasum erit terminus vester.
1:5 Nullus poterit vobis resistere cunctis diebus vit. tu. : sicut fui cum Moyse, ita ero tecum : non dimittam, nec derelinquam te.
1:6 Confortare, et esto robustus : tu enim sorte divides populo huic terram, pro qua juravi patribus suis, ut traderem eam illis.
1:7 Confortare igitur, et esto robustus valde, ut custodias, et facias omnem legem, quam pr.cepit tibi Moyses servus meus : ne declines ab ea ad dexteram vel ad sinistram, ut intelligas cuncta qu. agis.
1:8 Non recedat volumen legis hujus ab ore tuo : sed meditaberis in eo diebus ac noctibus, ut custodias et facias omnia qu. scripta sunt in eo : tunc diriges viam tuam, et intelliges eam.
1:9 Ecce pr.cipio tibi : confortare, et esto robustus. Noli metuere, et noli timere : quoniam tecum est Dominus Deus tuus in omnibus ad qu.cumque perrexeris.\
1:10 Pr.cepitque Josue principibus populi, dicens : Transite per medium castrorum, et imperate populo, ac dicite :
1:11 Pr.parate vobis cibaria : quoniam post diem tertium transibitis Jordanem, et intrabitis ad possidendam terram quam Dominus Deus vester daturus est vobis.
1:12 Rubenitis quoque et Gaditis, et dimidi. tribui Manasse, ait :
1:13 Mementote sermonis, quem pr.cepit vobis Moyses famulus Domini, dicens : Dominus Deus vester dedit vobis requiem, et omnem terram.
1:14 Uxores vestr., et filii, ac jumenta manebunt in terra, quam tradidit vobis Moyses trans Jordanem : vos autem transite armati ante fratres vestros, omnes fortes manu, et pugnate pro eis,
1:15 donec det Dominus requiem fratribus vestris sicut et vobis dedit, et possideant ipsi quoque terram quam Dominus Deus vester daturus est eis : et sic revertimini in terram possessionis vestr., et habitabitis in ea, quam vobis dedit Moyses famulus Domini trans Jordanem contra solis ortum.\
1:16 Responderuntque ad Josue, atque dixerunt : Omnia qu. pr.cepisti nobis, faciemus : et quocumque miseris, ibimus.
1:17 Sicut obedivimus in cunctis Moysi, ita obediemus et tibi : tantum sit Dominus Deus tuus tecum, sicut fuit cum Moyse.
1:18 Qui contradixerit ori tuo, et non obedierit cunctis sermonibus, quos pr.ceperis ei, moriatur. Tu tantum confortare, et viriliter age.
2:1 Misit igitur Josue filius Nun de Setim duos viros exploratores in abscondito : et dixit eis : Ite, et considerate terram, urbemque Jericho. Qui pergentes ingressi sunt domum mulieris meretricis, nomine Rahab, et quieverunt apud eam.
2:2 Nuntiatumque est regi Jericho, et dictum : Ecce viri ingressi sunt huc per noctem de filiis Isra.l, ut explorarent terram.
2:3 Misitque rex Jericho ad Rahab, dicens : Educ viros, qui venerunt ad te, et ingressi sunt domum tuam : exploratores quippe sunt, et omnem terram considerare venerunt.
2:4 Tollensque mulier viros, abscondit, et ait : Fateor, venerunt ad me, sed nesciebam unde essent :
2:5 cumque porta clauderetur in tenebris, et illi pariter exierunt ; nescio quo abierunt : persequimini cito, et comprehendetis eos.
2:6 Ipsa autem fecit ascendere viros in solarium domus su., operuitque eos stipula lini, qu. ibi erat.
2:7 Hi autem, qui missi fuerant, secuti sunt eos per viam, qu. ducit ad vadum Jordanis : illisque egressis statim porta clausa est.\
2:8 Necdum obdormierant qui latebant, et ecce mulier ascendit ad eos, et ait :
2:9 Novi quod Dominus tradiderit vobis terram : etenim irruit in nos terror vester, et elanguerunt omnes habitatores terr..
2:10 Audivimus quod siccaverit Dominus aquas maris Rubri ad vestrum introitum, quando egressi estis ex .gypto : et qu. feceritis duobus Amorrh.orum regibus, qui erant trans Jordanem, Sehon et Og, quos interfecistis.
2:11 Et h.c audientes pertimuimus, et elanguit cor nostrum, nec remansit in nobis spiritus ad introitum vestrum : Dominus enim Deus vester ipse est Deus in c.lo sursum et in terra deorsum.
2:12 Nunc ergo jurate mihi per Dominum, ut quomodo ego misericordiam feci vobiscum, ita et vos faciatis cum domo patris mei : detisque mihi verum signum,
2:13 ut salvetis patrem meum et matrem, et fratres ac sorores meas, et omnia qu. illorum sunt, et eruatis animas nostras a morte.
2:14 Qui responderunt ei : Anima nostra sit pro vobis in mortem, si tamen non prodideris nos : cumque tradiderit nobis Dominus terram, faciemus in te misericordiam et veritatem.
2:15 Demisit ergo eos per funem de fenestra : domus enim ejus h.rebat muro.
2:16 Dixitque ad eos : Ad montana conscendite, ne forte occurrant vobis revertentes : ibique latitate tribus diebus, donec redeant, et sic ibitis per viam vestram.
2:17 Qui dixerunt ad eam : Innoxii erimus a juramento hoc, quo adjurasti nos :
2:18 si ingredientibus nobis terram, signum fuerit funiculus iste coccineus, et ligaveris eum in fenestra, per quam demisisti nos : et patrem tuum ac matrem, fratresque et omnem cognationem tuam congregaveris in domum tuam.
2:19 Qui ostium domus tu. egressus fuerit, sanguis ipsius erit in caput ejus, et nos erimus alieni. Cunctorum autem sanguis, qui tecum in domo fuerint, redundabit in caput nostrum, si eos aliquis tetigerit.
2:20 Quod si nos prodere volueris, et sermonem istum proferre in medium, erimus mundi ab hoc juramento, quo adjurasti nos.
2:21 Et illa respondit : Sicut locuti estis, ita fiat : dimittensque eos ut pergerent, appendit funiculum coccineum in fenestra.\
2:22 Illi vero ambulantes pervenerunt ad montana, et manserunt ibi tres dies, donec reverterentur qui fuerant persecuti : qu.rentes enim per omnem viam, non repererunt eos.
2:23 Quibus urbem ingressis, reversi sunt, et descenderunt exploratores de monte : et, transmisso Jordane, venerunt ad Josue filium Nun, narraveruntque ei omnia qu. acciderant sibi,
2:24 atque dixerunt : Tradidit Dominus omnem terram hanc in manus nostras, et timore prostrati sunt cuncti habitatores ejus.
3:1 Igitur Josue de nocte consurgens movit castra : egredientesque de Setim, venerunt ad Jordanem ipse et omnes filii Isra.l, et morati sunt ibi tres dies.
3:2 Quibus evolutis transierunt pr.cones per castrorum medium,
3:3 et clamare coeperunt : Quando videritis arcam foederis Domini Dei vestri, et sacerdotes stirpis Levitic. portantes eam, vos quoque consurgite, et sequimini pr.cedentes :
3:4 sitque inter vos et arcam spatium cubitorum duum millium : ut procul videre possitis, et nosse per quam viam ingrediamini : quia prius non ambulastis per eam : et cavete ne appropinquetis ad arcam.
3:5 Dixitque Josue ad populum : Sanctificamini : cras enim faciet Dominus inter vos mirabilia.
3:6 Et ait ad sacerdotes : Tollite arcam foederis, et pr.cedite populum. Qui jussa complentes, tulerunt, et ambulaverunt ante eos.
3:7 Dixitque Dominus ad Josue : Hodie incipiam exaltare te coram omni Isra.l : ut sciant quod sicut cum Moyse fui, ita et tecum sim.
3:8 Tu autem pr.cipe sacerdotibus, qui portant arcam foederis, et dic eis : Cum ingressi fueritis partem aqu. Jordanis, state in ea.
3:9 Dixitque Josue ad filios Isra.l : Accedite huc, et audite verbum Domini Dei vestri.
3:10 Et rursum : In hoc, inquit, scietis quod Dominus Deus vivens in medio vestri est, et disperdet in conspectu vestro Chanan.um et Heth.um, Hev.um et Pherez.um, Gerges.um quoque et Jebus.um, et Amorrh.um.
3:11 Ecce arca foederis Domini omnis terr. antecedet vos per Jordanem.
3:12 Parate duodecim viros de tribubus Isra.l, singulos per singulas tribus.
3:13 Et cum posuerint vestigia pedum suorum sacerdotes qui portant arcam Domini Dei univers. terr. in aquis Jordanis, aqu. qu. inferiores sunt, decurrent atque deficient : qu. autem desuper veniunt, in una mole consistent.\
3:14 Igitur egressus est populus de tabernaculis suis, ut transiret Jordanem : et sacerdotes, qui portabant arcam foederis, pergebant ante eum.
3:15 Ingressisque eis Jordanem, et pedibus eorum in parte aqu. tinctis (Jordanis autem ripas alvei sui tempore messis impleverat),
3:16 steterunt aqu. descendentes in loco uno, et ad instar montis intumescentes apparebant procul, ab urbe qu. vocatur Adom usque ad locum Sarthan : qu. autem inferiores erant, in mare Solitudinis (quod nunc vocatur Mortuum) descenderunt, usquequo omnino deficerent.
3:17 Populus autem incedebat contra Jericho : et sacerdotes qui portabant arcam foederis Domini, stabant super siccam humum in medio Jordanis accincti, omnisque populus per arentem alveum transibat.
4:1 Quibus transgressis, dixit Dominus ad Josue :
4:2 Elige duodecim viros singulos per singulas tribus :
4:3 et pr.cipe eis ut tollant de medio Jordanis alveo, ubi steterunt pedes sacerdotum, duodecim durissimos lapides, quos ponetis in loco castrorum, ubi fixeritis hac nocte tentoria.
4:4 Vocavitque Josue duodecim viros, quos elegerat de filiis Isra.l, singulos de singulis tribubus,
4:5 et ait ad eos : Ite ante arcam Domini Dei vestri ad Jordanis medium, et portate inde singuli singulos lapides in humeris vestris, juxta numerum filiorum Isra.l,
4:6 ut sit signum inter vos : et quando interrogaverint vos filii vestri cras, dicentes : Quid sibi volunt isti lapides ?
4:7 respondebitis eis : Defecerunt aqu. Jordanis ante arcam foederis Domini, cum transiret eum : idcirco positi sunt lapides isti in monimentum filiorum Isra.l usque in .ternum.
4:8 Fecerunt ergo filii Isra.l sicut pr.cepit eis Josue, portantes de medio Jordanis alveo duodecim lapides, ut Dominus ei imperarat, juxta numerum filiorum Isra.l, usque ad locum in quo castrametati sunt, ibique posuerunt eos.
4:9 Alios quoque duodecim lapides posuit Josue in medio Jordanis alveo, ubi steterunt sacerdotes qui portabant arcam foederis : et sunt ibi usque in pr.sentem diem.\
4:10 Sacerdotes autem qui portabant arcam, stabant in Jordanis medio, donec omnia complerentur, qu. Josue, ut loqueretur ad populum, pr.ceperat Dominus, et dixerat ei Moyses. Festinavitque populus, et transiit.
4:11 Cumque transissent omnes, transivit et arca Domini, sacerdotesque pergebant ante populum.
4:12 Filii quoque Ruben, et Gad, et dimidia tribus Manasse, armati pr.cedebant filios Isra.l, sicut eis pr.ceperat Moyses :
4:13 et quadraginta pugnatorum millia per turmas, et cuneos, incedebant per plana atque campestria urbis Jericho.
4:14 In die illo magnificavit Dominus Josue coram omni Isra.l, ut timerent eum, sicut timuerant Moysen, dum adviveret.
4:15 Dixitque ad eum :
4:16 Pr.cipe sacerdotibus, qui portant arcam foederis, ut ascendant de Jordane.
4:17 Qui pr.cepit eis, dicens : Ascendite de Jordane.
4:18 Cumque ascendissent portantes arcam foederis Domini, et siccam humum calcare coepissent, revers. sunt aqu. in alveum suum, et fluebant sicut ante consueverant.\
4:19 Populus autem ascendit de Jordane decimo die mensis primi, et castrametati sunt in Galgalis contra orientalem plagam urbis Jericho.
4:20 Duodecim quoque lapides, quos de Jordanis alveo sumpserant, posuit Josue in Galgalis,
4:21 et dixit ad filios Isra.l : Quando interrogaverint filii vestri cras patres suos, et dixerint eis : Quid sibi volunt lapides isti ?
4:22 docebitis eos, atque dicetis : Per arentem alveum transivit Isra.l Jordanem istum,
4:23 siccante Domino Deo vestro aquas ejus in conspectu vestro, donec transiretis,
4:24 sicut fecerat prius in mari Rubro, quod siccavit donec transiremus :
4:25 ut discant omnes terrarum populi fortissimam Domini manum, ut et vos timeatis Dominum Deum vestrum omni tempore.
5:1 Postquam ergo audierunt omnes reges Amorrh.orum, qui habitabant trans Jordanem ad occidentalem plagam, et cuncti reges Chanaan, qui propinqua possidebant magni maris loca, quod siccasset Dominus fluenta Jordanis coram filiis Isra.l donec transirent, dissolutum est cor eorum, et non remansit in eis spiritus, timentium introitum filiorum Isra.l.\
5:2 Eo tempore ait Dominus ad Josue : Fac tibi cultros lapideos, et circumcide secundo filios Isra.l.
5:3 Fecit quod jusserat Dominus, et circumcidit filios Isra.l in colle pr.putiorum.
5:4 H.c autem causa est secund. circumcisionis : omnis populus, qui egressus est de .gypto generis masculini, universi bellatores viri, mortui sunt in deserto per longissimos vi. circuitus,
5:5 qui omnes circumcisi erant. Populus autem qui natus est in deserto,
5:6 per quadraginta annos itineris latissim. solitudinis incircumcisus fuit : donec consumerentur qui non audierant vocem Domini, et quibus ante juraverat ut non ostenderet eis terram lacte et melle manantem.
5:7 Horum filii in locum successerunt patrum, et circumcisi sunt a Josue : quia sicut nati fuerant, in pr.putio erant, nec eos in via aliquis circumciderat.
5:8 Postquam autem omnes circumcisi sunt, manserunt in eodem castrorum loco, donec sanarentur.
5:9 Dixitque Dominus ad Josue : Hodie abstuli opprobrium .gypti a vobis. Vocatumque est nomen loci illius Galgala, usque in pr.sentem diem.\
5:10 Manseruntque filii Isra.l in Galgalis, et fecerunt Phase quartadecima die mensis ad vesperum in campestribus Jericho :
5:11 et comederunt de frugibus terr. die altero, azymos panes, et polentam ejusdem anni.
5:12 Defecitque manna postquam comederunt de frugibus terr., nec usi sunt ultra cibo illo filii Isra.l, sed comederunt de frugibus pr.sentis anni terr. Chanaan.\
5:13 Cum autem esset Josue in agro urbis Jericho, levavit oculos, et vidit virum stantem contra se, evaginatum tenentem gladium : perrexitque ad eum, et ait : Noster es, an adversariorum ?
5:14 Qui respondit : Nequaquam : sed sum princeps exercitus Domini, et nunc venio.
5:15 Cecidit Josue pronus in terram, et adorans ait : Quid dominus meus loquitur ad servum suum ?
5:16 Solve, inquit, calceamentum tuum de pedibus tuis : locus enim, in quo stas, sanctus est. Fecitque Josue ut sibi fuerat imperatum.
6:1 Jericho autem clausa erat atque munita, timore filiorum Isra.l, et nullus egredi audebat aut ingredi.
6:2 Dixitque Dominus ad Josue : Ecce dedi in manu tua Jericho, et regem ejus, omnesque fortes viros.
6:3 Circuite urbem cuncti bellatores semel per diem : sic facietis sex diebus.
6:4 Septimo autem die, sacerdotes tollant septem buccinas, quarum usus est in jubil.o, et pr.cedant arcam foederis : septiesque circuibitis civitatem, et sacerdotes clangent buccinis.
6:5 Cumque insonuerit vox tub. longior atque concisior, et in auribus vestris increpuerit, conclamabit omnis populus vociferatione maxima, et muri funditus corruent civitatis, ingredienturque singuli per locum contra quem steterint.
6:6 Vocavit ergo Josue filius Nun sacerdotes, et dixit ad eos : Tollite arcam foederis : et septem alii sacerdotes tollant septem jubil.orum buccinas, et incedant ante arcam Domini.
6:7 Ad populum quoque ait : Ite, et circuite civitatem, armati, pr.cedentes arcam Domini.\
6:8 Cumque Josue verba finisset, et septem sacerdotes septem buccinis clangerent ante arcam foederis Domini,
6:9 omnisque pr.cederet armatus exercitus, reliquum vulgus arcam sequebatur, ac buccinis omnia concrepabant.
6:10 Pr.ceperat autem Josue populo, dicens : Non clamabitis, nec audietur vox vestra, neque ullus sermo ex ore vestro egredietur, donec veniat dies in quo dicam vobis : Clamate, et vociferamini.
6:11 Circuivit ergo arca Domini civitatem semel per diem, et reversa in castra mansit ibi.
6:12 Igitur Josue de nocte consurgente, tulerunt sacerdotes arcam Domini,
6:13 et septem ex eis septem buccinas, quarum in jubil.o usus est : pr.cedebantque arcam Domini ambulantes atque clangentes : et armatus populus ibat ante eos, vulgus autem reliquum sequebatur arcam, et buccinis personabat.
6:14 Circuieruntque civitatem secundo die semel, et reversi sunt in castra. Sic fecerunt sex diebus.\
6:15 Die autem septimo, diluculo consurgentes, circuierunt urbem, sicut dispositum erat, septies.
6:16 Cumque septimo circuitu clangerent buccinis sacerdotes, dixit Josue ad omnem Isra.l : Vociferamini : tradidit enim vobis Dominus civitatem.
6:17 Sitque civitas h.c anathema, et omnia qu. in ea sunt, Domino : sola Rahab meretrix vivat, cum universis qui cum ea in domo sunt : abscondit enim nuntios quos direximus.
6:18 Vos autem cavete ne de his, qu. pr.cepta sunt, quippiam contingatis, et sitis pr.varicationis rei, et omnia castra Isra.l sub peccato sint atque turbentur.
6:19 Quidquid autem auri et argenti fuerit, et vasorum .neorum ac ferri, Domino consecretur, repositum in thesauris ejus.
6:20 Igitur omni populo vociferante, et clangentibus tubis, postquam in aures multitudinis vox sonitusque increpuit, muri illico corruerunt : et ascendit unusquisque per locum qui contra se erat : ceperuntque civitatem,
6:21 et interfecerunt omnia qu. erant in ea, a viro usque ad mulierem, ab infante usque ad senem. Boves quoque et oves et asinos in ore gladii percusserunt.\
6:22 Duobus autem viris, qui exploratores missi fuerant, dixit Josue : Ingredimini domum mulieris meretricis, et producite eam, et omnia qu. illius sunt, sicut illi juramento firmastis.
6:23 Ingressique juvenes eduxerunt Rahab, et parentes ejus, fratres quoque, et cunctam supellectilem ac cognationem illius, et extra castra Isra.l manere fecerunt.
6:24 Urbem autem, et omnia qu. erant in ea, succenderunt, absque auro et argento, et vasis .neis, ac ferro, qu. in .rarium Domini consecrarunt.
6:25 Rahab vero meretricem, et domum patris ejus, et omnia qu. habebat, fecit Josue vivere, et habitaverunt in medio Isra.l, usque in pr.sentem diem : eo quod absconderit nuntios, quos miserat ut explorarent Jericho. In tempore illo, imprecatus est Josue, dicens :
6:26 Maledictus vir coram Domino, qui suscitaverit et .dificaverit civitatem Jericho. In primogenito suo fundamenta illius jaciat, et in novissimo liberorum ponat portas ejus.
6:27 Fuit ergo Dominus cum Josue, et nomen ejus vulgatum est in omni terra.
7:1 Filii autem Isra.l pr.varicati sunt mandatum, et usurpaverunt de anathemate. Nam Achan filius Charmi filii Zabdi filii Zare de tribu Juda tulit aliquid de anathemate : iratusque est Dominus contra filios Isra.l.
7:2 Cumque mitteret Josue de Jericho viros contra Hai, qu. est juxta Bethaven, ad orientalem plagam oppidi Bethel, dixit eis : Ascendite, et explorate terram. Qui pr.cepta complentes exploraverunt Hai.
7:3 Et reversi dixerunt ei : Non ascendat omnis populus, sed duo vel tria millia virorum pergant, et deleant civitatem : quare omnis populus frustra vexabitur contra hostes paucissimos ?
7:4 Ascenderunt ergo tria millia pugnatorum. Qui statim terga vertentes,
7:5 percussi sunt a viris urbis Hai, et corruerunt ex eis triginta sex homines : persecutique sunt eos adversarii de porta usque ad Sabarim, et ceciderunt per prona fugientes : pertimuitque cor populi, et instar aqu. liquefactum est.\
7:6 Josue vero scidit vestimenta sua, et pronus cecidit in terram coram arca Domini usque ad vesperam, tam ipse quam omnes senes Isra.l : miseruntque pulverem super capita sua,
7:7 et dixit Josue : Heu Domine Deus, quid voluisti traducere populum istum Jordanem fluvium, ut traderes nos in manus Amorrh.i, et perderes ? utinam ut coepimus, mansissemus trans Jordanem.
7:8 Mi Domine Deus, quid dicam, videns Isra.lem hostibus suis terga vertentem ?
7:9 Audient Chanan.i, et omnes habitatores terr., et pariter conglobati circumdabunt nos, atque delebunt nomen nostrum de terra : et quid facies magno nomini tuo ?\
7:10 Dixitque Dominus ad Josue : Surge : cur jaces pronus in terra ?
7:11 Peccavit Isra.l, et pr.varicatus est pactum meum : tuleruntque de anathemate, et furati sunt atque mentiti, et absconderunt inter vasa sua.
7:12 Nec poterit Isra.l stare ante hostes suos, eosque fugiet : quia pollutus est anathemate. Non ero ultra vobiscum, donec conteratis eum qui hujus sceleris reus est.
7:13 Surge, sanctifica populum, et dic eis : Sanctificamini in crastinum : h.c enim dicit Dominus Deus Isra.l : Anathema in medio tui est, Isra.l : non poteris stare coram hostibus tuis, donec deleatur ex te qui hoc contaminatus est scelere.
7:14 Accedetisque mane singuli per tribus vestras : et quamcumque tribum sors invenerit, accedet per cognationes suas, et cognatio per domos, domusque per viros.
7:15 Et quicumque ille in hoc facinore fuerit deprehensus, comburetur igni cum omni substantia sua : quoniam pr.varicatus est pactum Domini, et fecit nefas in Isra.l.\
7:16 Surgens itaque Josue mane, applicuit Isra.l per tribus suas, et inventa est tribus Juda.
7:17 Qu. cum juxta familias suas esset oblata, inventa est familia Zare. Illam quoque per domos offerens, reperit Zabdi :
7:18 cujus domum in singulos dividens viros, invenit Achan filium Charmi filii Zabdi filii Zare de tribu Juda.
7:19 Et ait Josue ad Achan : Fili mi, da gloriam Domino Deo Isra.l, et confitere, atque indica mihi quid feceris, ne abscondas.
7:20 Responditque Achan Josue, et dixit ei : Vere ego peccavi Domino Deo Isra.l, et sic et sic feci.
7:21 Vidi enim inter spolia pallium coccineum valde bonum, et ducentos siclos argenti, regulamque auream quinquaginta siclorum : et concupiscens abstuli, et abscondi in terra contra medium tabernaculi mei, argentumque fossa humo operui.
7:22 Misit ergo Josue ministros : qui currentes ad tabernaculum illius, repererunt cuncta abscondita in eodem loco, et argentum simul.
7:23 Auferentesque de tentorio, tulerunt ea ad Josue, et ad omnes filios Isra.l, projeceruntque ante Dominum.
7:24 Tollens itaque Josue Achan filium Zare, argentumque et pallium, et auream regulam, filios quoque et filias ejus, boves et asinos et oves, ipsumque tabernaculum, et cunctam supellectilem (et omnis Isra.l cum eo), duxerunt eos ad vallem Achor :
7:25 ubi dixit Josue : Quia turbasti nos, exturbet te Dominus in die hac. Lapidavitque eum omnis Isra.l : et cuncta qu. illius erant, igne consumpta sunt.
7:26 Congregaveruntque super eum acervum magnum lapidum, qui permanet usque in pr.sentem diem. Et aversus est furor Domini ab eis. Vocatumque est nomen loci illius, vallis Achor, usque hodie.
8:1 Dixit autem Dominus ad Josue : Ne timeas, neque formides : tolle tecum omnem multitudinem pugnatorum, et consurgens ascende in oppidum Hai. Ecce tradidi in manu tua regem ejus et populum, urbemque et terram.
8:2 Faciesque urbi Hai, et regi ejus, sicut fecisti Jericho, et regi illius : pr.dam vero, et omnia animantia diripietis vobis : pone insidias urbi post eam.
8:3 Surrexitque Josue, et omnis exercitus bellatorum cum eo, ut ascenderent in Hai : et electa triginta millia virorum fortium misit nocte,
8:4 pr.cepitque eis, dicens : Ponite insidias post civitatem, nec longius recedatis : et eritis omnes parati.
8:5 Ego autem, et reliqua multitudo, qu. mecum est, accedemus ex adverso contra urbem. Cumque exierint contra nos, sicut ante fecimus, fugiemus, et terga vertemus,
8:6 donec persequentes ab urbe longius protrahantur : putabunt enim nos fugere sicut prius.
8:7 Nobis ergo fugientibus, et illis persequentibus, consurgetis de insidiis, et vastabitis civitatem : tradetque eam Dominus Deus vester in manus vestras.
8:8 Cumque ceperitis, succendite eam, et sic omnia facietis, ut jussi.\
8:9 Dimisitque eos, et perrexerunt ad locum insidiarum, sederuntque inter Bethel et Hai, ad occidentalem plagam urbis Hai : Josue autem nocte illa in medio mansit populi,
8:10 surgensque diluculo recensuit socios, et ascendit cum senioribus in fronte exercitus, vallatus auxilio pugnatorum.
8:11 Cumque venissent et ascendissent ex adverso civitatis, steterunt ad septentrionalem urbis plagam, inter quam et eos erat vallis media.
8:12 Quinque autem millia viros elegerat, et posuerat in insidiis inter Bethel et Hai ex occidentali parte ejusdem civitatis :
8:13 omnis vero reliquus exercitus ad aquilonem aciem dirigebat, ita ut novissimi illius multitudinis occidentalem plagam urbis attingerent. Abiit ergo Josue nocte illa, et stetit in vallis medio.\
8:14 Quod cum vidisset rex Hai, festinavit mane, et egressus est cum omni exercitu civitatis, direxitque aciem contra desertum, ignorans quod post tergum laterent insidi..
8:15 Josue vero et omnis Isra.l cesserunt loco, simulantes metum, et fugientes per solitudinis viam.
8:16 At illi vociferantes pariter, et se mutuo cohortantes, persecuti sunt eos. Cumque recessissent a civitate,
8:17 et ne unus quidem in urbe Hai et Bethel remansisset qui non persequeretur Isra.l (sicut eruperant aperta oppida relinquentes),
8:18 dixit Dominus ad Josue : Leva clypeum, qui in manu tua est, contra urbem Hai, quoniam tibi tradam eam.
8:19 Cumque elevasset clypeum ex adverso civitatis, insidi., qu. latebant, surrexerunt confestim : et pergentes ad civitatem, ceperunt, et succenderunt eam.
8:20 Viri autem civitatis, qui persequebantur Josue, respicientes et videntes fumum urbis ad c.lum usque conscendere, non potuerunt ultra huc illucque diffugere : pr.sertim cum hi qui simulaverant fugam, et tendebant ad solitudinem, contra persequentes fortissime restitissent.
8:21 Vidensque Josue et omnis Isra.l quod capta esset civitas, et fumus urbis ascenderet, reversus percussit viros Hai.
8:22 Siquidem et illi qui ceperant et succenderant civitatem, egressi ex urbe contra suos, medios hostium ferire coeperunt. Cum ergo ex utraque parte adversarii c.derentur, ita ut nullus de tanta multitudine salvaretur,
8:23 regem quoque urbis Hai apprehenderunt viventem, et obtulerunt Josue.\
8:24 Igitur omnibus interfectis, qui Isra.lem ad deserta tendentem fuerant persecuti, et in eodem loco gladio corruentibus, reversi filii Isra.l percusserunt civitatem.
8:25 Erant autem qui in eodem die conciderant a viro usque ad mulierem, duodecim millia hominum, omnes urbis Hai.
8:26 Josue vero non contraxit manum, quam in sublime porrexerat, tenens clypeum donec interficerentur omnes habitatores Hai.
8:27 Jumenta autem et pr.dam civitatis diviserunt sibi filii Isra.l, sicut pr.ceperat Dominus Josue.
8:28 Qui succendit urbem, et fecit eam tumulum sempiternum :
8:29 regem quoque ejus suspendit in patibulo usque ad vesperam et solis occasum. Pr.cepitque Josue, et deposuerunt cadaver ejus de cruce : projeceruntque in ipso introitu civitatis, congesto super eum magno acervo lapidum, qui permanet usque in pr.sentem diem.\
8:30 Tunc .dificavit Josue altare Domino Deo Isra.l in monte Hebal,
8:31 sicut pr.ceperat Moyses famulus Domini filiis Isra.l, et scriptum est in volumine legis Moysi : altare vero de lapidibus impolitis, quos ferrum non tetigit : et obtulit super eo holocausta Domino, immolavitque pacificas victimas.
8:32 Et scripsit super lapides Deuteronomium legis Moysi, quod ille digesserat coram filiis Isra.l.
8:33 Omnis autem populus, et majores natu, ducesque ac judices, stabant ex utraque parte arc., in conspectu sacerdotum qui portabant arcam foederis Domini, ut advena, ita et indigena. Media pars eorum juxta montem Garizim, et media juxta montem Hebal, sicut pr.ceperat Moyses famulus Domini. Et primum quidem benedixit populo Isra.l.
8:34 Post h.c legit omnia verba benedictionis et maledictionis, et cuncta qu. scripta erant in legis volumine.
8:35 Nihil ex his qu. Moyses jusserat, reliquit intactum, sed universa replicavit coram omni multitudine Isra.l, mulieribus ac parvulis, et advenis qui inter eos morabantur.
9:1 Quibus auditis, cuncti reges trans Jordanem, qui versabantur in montanis et campestribus, in maritimis ac littore magni maris, hi quoque qui habitabant juxta Libanum, Heth.us et Amorrh.us, Chanan.us, Pherez.us, et Hev.us, et Jebus.us,
9:2 congregati sunt pariter, ut pugnarent contra Josue et Isra.l uno animo, eademque sententia.\
9:3 At hi qui habitabant in Gabaon, audientes cuncta qu. fecerat Josue Jericho, et Hai,
9:4 et callide cogitantes, tulerunt sibi cibaria, saccos veteres asinis imponentes, et utres vinarios scissos atque consutos,
9:5 calceamentaque perantiqua qu. ad indicium vetustatis pittaciis consuta erant, induti veteribus vestimentis : panes quoque, quos portabant ob viaticum, duri erant, et in frusta comminuti :
9:6 perrexeruntque ad Josue, qui tunc morabatur in castris Galgal., et dixerunt ei, atque simul omni Isra.li : De terra longinqua venimus, pacem vobiscum facere cupientes. Responderuntque viri Isra.l ad eos, atque dixerunt :
9:7 Ne forte in terra, qu. nobis sorte debetur, habitetis, et non possimus foedus inire vobiscum.
9:8 At illi ad Josue : Servi, inquiunt, tui sumus. Quibus Josue ait : Quinam estis vos ? et unde venistis ?
9:9 Responderunt : De terra longinqua valde venerunt servi tui in nomine Domini Dei tui. Audivimus enim famam potenti. ejus, cuncta qu. fecit in .gypto,
9:10 et duobus regibus Amorrh.orum qui fuerunt trans Jordanem, Sehon regi Hesebon, et Og regi Basan, qui erat in Astaroth :
9:11 dixeruntque nobis seniores, et omnes habitatores terr. nostr. : Tollite in manibus cibaria ob longissimam viam, et occurrite eis, et dicite : Servi vestri sumus : foedus inite nobiscum.
9:12 En panes quando egressi sumus de domibus nostris, ut veniremus ad vos, calidos sumpsimus ; nunc sicci facti sunt, et vetustate nimia comminuti.
9:13 Utres vini novos implevimus ; nunc rupti sunt et soluti. Vestes et calceamenta quibus induimur, et qu. habemus in pedibus, ob longitudinem longioris vi. trita sunt, et pene consumpta.
9:14 Susceperunt igitur de cibariis eorum, et os Domini non interrogaverunt.
9:15 Fecitque Josue cum eis pacem, et inito foedere pollicitus est quod non occiderentur : principes quoque multitudinis juraverunt eis.\
9:16 Post dies autem tres initi foederis, audierunt quod in vicino habitarent, et inter eos futuri essent.
9:17 Moveruntque castra filii Isra.l, et venerunt in civitates eorum die tertio, quarum h.c vocabula sunt : Gabaon, et Caphira, et Beroth, et Cariathiarim.
9:18 Et non percusserunt eos, eo quod jurassent eis principes multitudinis in nomine Domini Dei Isra.l. Murmuravit itaque omne vulgus contra principes.
9:19 Qui responderunt eis : Juravimus illis in nomine Domini Dei Isra.l, et idcirco non possumus eos contingere.
9:20 Sed hoc faciemus eis : reserventur quidem ut vivant, ne contra nos ira Domini concitetur, si pejeraverimus :
9:21 sed sic vivant, ut in usus univers. multitudinis ligna c.dant, aquasque comportent. Quibus h.c loquentibus,
9:22 vocavit Gabaonitas Josue, et dixit eis : Cur nos decipere fraude voluistis, ut diceretis : Procul valde habitamus a vobis, cum in medio nostri sitis ?
9:23 itaque sub maledictione eritis, et non deficiet de stirpe vestra ligna c.dens, aquasque comportans in domum Dei mei.
9:24 Qui responderunt : Nuntiatum est nobis servis tuis, quod promisisset Dominus Deus tuus Moysi servo suo ut traderet vobis omnem terram, et disperderet cunctos habitatores ejus. Timuimus igitur valde, et providimus animabus nostris, vestro terrore compulsi, et hoc consilium inivimus.
9:25 Nunc autem in manu tua sumus : quod tibi bonum et rectum videtur, fac nobis.
9:26 Fecit ergo Josue ut dixerat, et liberavit eos de manu filiorum Isra.l, ut non occiderentur.
9:27 Decrevitque in illo die eos esse in ministerio cuncti populi, et altaris Domini, c.dentes ligna, et aquas comportantes, usque in pr.sens tempus, in loco quem Dominus elegisset.
10:1 Qu. cum audisset Adonisedec rex Jerusalem, quod scilicet cepisset Josue Hai, et subvertisset eam (sicut enim fecerat Jericho et regi ejus, sic fecit Hai et regi illius), et quod transfugissent Gabaonit. ad Isra.l, et essent foederati eorum,
10:2 timuit valde. Urbs enim magna erat Gabaon, et una civitatum regalium, et major oppido Hai, omnesque bellatores ejus fortissimi.
10:3 Misit ergo Adonisedec rex Jerusalem ad Oham regem Hebron, et ad Pharam regem Jerimoth, ad Japhia quoque regem Lachis, et ad Dabir regem Eglon, dicens :
10:4 Ad me ascendite, et ferte pr.sidium, ut expugnemus Gabaon, quare transfugerit ad Josue, et ad filios Isra.l.
10:5 Congregati igitur ascenderunt quinque reges Amorrh.orum : rex Jerusalem, rex Hebron, rex Jerimoth, rex Lachis, rex Eglon, simul cum exercitibus suis : et castrametati sunt circa Gabaon, oppugnantes eam.\
10:6 Habitatores autem Gabaon urbis obsess. miserunt ad Josue, qui tunc morabatur in castris apud Galgalam, et dixerunt ei : Ne retrahas manus tuas ab auxilio servorum tuorum : ascende cito, et libera nos, ferque pr.sidium : convenerunt enim adversum nos omnes reges Amorrh.orum, qui habitant in montanis.
10:7 Ascenditque Josue de Galgalis, et omnis exercitus bellatorum cum eo, viri fortissimi.
10:8 Dixitque Dominus ad Josue : Ne timeas eos : in manus enim tuas tradidi illos : nullus ex eis tibi resistere poterit.
10:9 Irruit itaque Josue super eos repente, tota nocte ascendens de Galgalis.
10:10 Et conturbavit eos Dominus a facie Isra.l : contrivitque plaga magna in Gabaon, ac persecutus est eos per viam ascensus Bethoron, et percussit usque Azeca et Maceda.
10:11 Cumque fugerent filios Isra.l, et essent in descensu Bethoron, Dominus misit super eos lapides magnos de c.lo usque ad Azeca : et mortui sunt multo plures lapidibus grandinis, quam quos gladio percusserant filii Isra.l.
10:12 Tunc locutus est Josue Domino, in die qua tradidit Amorrh.um in conspectu filiorum Isra.l, dixitque coram eis : [Sol, contra Gabaon ne movearis,/ et luna contra vallem Ajalon./
10:13 Steteruntque sol et luna,/ donec ulcisceretur se gens de inimicis suis.] Nonne scriptum est hoc in libro justorum ? Stetit itaque sol in medio c.li, et non festinavit occumbere spatio unius diei.
10:14 Non fuit antea nec postea tam longa dies, obediente Domino voci hominis, et pugnante pro Isra.l.
10:15 Reversusque est Josue cum omni Isra.l in castra Galgal..\
10:16 Fugerant enim quinque reges et se absconderant in spelunca urbis Maceda.
10:17 Nuntiatumque est Josue quod inventi essent quinque reges latentes in spelunca urbis Maceda.
10:18 Qui pr.cepit sociis, et ait : Volvite saxa ingentia ad os spelunc., et ponite viros industrios, qui clausos custodiant :
10:19 vos autem nolite stare, sed persequimini hostes, et extremos quosque fugientium c.dite : nec dimittatis eos urbium suarum intrare pr.sidia, quos tradidit Dominus Deus in manus vestras.
10:20 C.sis ergo adversariis plaga magna, et usque ad internecionem pene consumptis, hi qui Isra.l effugere potuerunt, ingressi sunt civitates munitas.
10:21 Reversusque est omnis exercitus ad Josue in Maceda, ubi tunc erant castra, sani et integro numero : nullusque contra filios Isra.l mutire ausus est.
10:22 Pr.cepitque Josue, dicens : Aperite os spelunc., et producite ad me quinque reges, qui in ea latitant.
10:23 Feceruntque ministri ut sibi fuerat imperatum : et eduxerunt ad eum quinque reges de spelunca, regem Jerusalem, regem Hebron, regem Jerimoth, regem Lachis, regem Eglon.
10:24 Cumque educti essent ad eum, vocavit omnes viros Isra.l, et ait ad principes exercitus qui secum erant : Ite, et ponite pedes super colla regum istorum. Qui cum perrexissent, et subjectorum colla pedibus calcarent,
10:25 rursum ait ad eos : Nolite timere, nec paveatis : confortamini, et estote robusti : sic enim faciet Dominus cunctis hostibus vestris, adversum quos dimicatis.
10:26 Percussitque Josue, et interfecit eos, atque suspendit super quinque stipites : fueruntque suspensi usque ad vesperum.
10:27 Cumque occumberet sol, pr.cepit sociis ut deponerent eos de patibulis. Qui depositos projecerunt in speluncam in qua latuerant, et posuerunt super os ejus saxa ingentia, qu. permanent usque in pr.sens.\
10:28 Eodem quoque die, Macedam cepit Josue, et percussit eam in ore gladii, regemque illius interfecit, et omnes habitatores ejus : non dimisit in ea saltem parvas reliquias. Fecitque regi Maceda sicut fecerat regi Jericho.
10:29 Transivit autem cum omni Isra.l de Maceda in Lebna, et pugnabat contra eam :
10:30 quam tradidit Dominus cum rege suo in manus Isra.l : percusseruntque urbem in ore gladii, et omnes habitatores ejus : non dimiserunt in ea ullas reliquias. Feceruntque regi Lebna sicut fecerant regi Jericho.
10:31 De Lebna transivit in Lachis cum omni Isra.l : et exercitu per gyrum disposito, oppugnabat eam.
10:32 Tradiditque Dominus Lachis in manus Isra.l, et cepit eam die altero, atque percussit in ore gladii, omnemque animam qu. fuerat in ea, sicut fecerat Lebna.
10:33 Eo tempore ascendit Horam rex Gazer, ut auxiliaretur Lachis : quem percussit Josue cum omni populo ejus usque ad internecionem.
10:34 Transivitque de Lachis in Eglon, et circumdedit,
10:35 atque expugnavit eam eadem die : percussitque in ore gladii omnes animas qu. erant in ea, juxta omnia qu. fecerat Lachis.
10:36 Ascendit quoque cum omni Isra.l de Eglon in Hebron, et pugnavit contra eam :
10:37 cepit eam, et percussit in ore gladii, regem quoque ejus, et omnia oppida regionis illius, universasque animas qu. in ea fuerant commorat. : non reliquit in ea ullas reliquias : sicut fecerat Eglon, sic fecit et Hebron, cuncta qu. in ea reperit consumens gladio.
10:38 Inde reversus in Dabir,
10:39 cepit eam atque vastavit : regem quoque ejus atque omnia per circuitum oppida percussit in ore gladii : non dimisit in ea ullas reliquias : sicut fecerat Hebron et Lebna et regibus earum, sic fecit Dabir et regi illius.
10:40 Percussit itaque Josue omnem terram montanam et meridianam atque campestrem, et Asedoth, cum regibus suis : non dimisit in ea ullas reliquias, sed omne quod spirare poterat interfecit, sicut pr.ceperat ei Dominus Deus Isra.l,
10:41 a Cadesbarne usque Gazam. Omnem terram Gosen usque Gabaon,
10:42 universosque reges, et regiones eorum uno impetu cepit atque vastavit : Dominus enim Deus Isra.l pugnavit pro eo.
10:43 Reversusque est cum omni Isra.l ad locum castrorum in Galgala.
11:1 Qu. cum audisset Jabin rex Asor, misit ad Jobab regem Madon, et ad regem Semeron, atque ad regem Achsaph :
11:2 ad reges quoque aquilonis, qui habitabant in montanis et in planitie contra meridiem Ceneroth, in campestribus quoque et in regionibus Dor juxta mare :
11:3 Chanan.um quoque ab oriente et occidente, et Amorrh.um atque Heth.um ac Pherez.um et Jebus.um in montanis : Hev.um quoque qui habitabat ad radices Hermon in terra Maspha.
11:4 Egressique sunt omnes cum turmis suis, populus multus nimis sicut arena qu. est in littore maris, equi quoque et currus immens. multitudinis.
11:5 Conveneruntque omnes reges isti in unum ad aquas Merom, ut pugnarent contra Isra.l.\
11:6 Dixitque Dominus ad Josue : Ne timeas eos : cras enim hac eadem hora ego tradam omnes istos vulnerandos in conspectu Isra.l : equos eorum subnervabis, et currus igne combures.
11:7 Venitque Josue, et omnis exercitus cum eo, adversus illos ad aquas Merom subito, et irruerunt super eos,
11:8 tradiditque illos Dominus in manus Isra.l. Qui percusserunt eos, et persecuti sunt usque ad Sidonem magnam, et aquas Maserephoth, campumque Masphe, qui est ad orientalem illius partem. Ita percussit omnes, ut nullas dimitteret ex eis reliquias :
11:9 fecitque sicut pr.ceperat ei Dominus : equos eorum subnervavit, currusque combussit igni.
11:10 Reversusque statim cepit Asor, et regem ejus percussit gladio. Asor enim antiquitus inter omnia regna h.c principatum tenebat.
11:11 Percussitque omnes animas qu. ibidem morabantur : non dimisit in ea ullas reliquias, sed usque ad internecionem universa vastavit, ipsamque urbem peremit incendio.
11:12 Et omnes per circuitum civitates, regesque earum, cepit, percussit atque delevit, sicut pr.ceperat ei Moyses famulus Domini.
11:13 Absque urbibus, qu. erant in collibus et in tumulis sit., ceteras succendit Isra.l : unam tantum Asor munitissimam flamma consumpsit.
11:14 Omnemque pr.dam istarum urbium ac jumenta diviserunt sibi filii Isra.l, cunctis hominibus interfectis.
11:15 Sicut pr.ceperat Dominus Moysi servo suo, ita pr.cepit Moyses Josue, et ille universa complevit : non pr.teriit de universis mandatis, nec unum quidem verbum quod jusserat Dominus Moysi.
11:16 Cepit itaque Josue omnem terram montanam et meridianam, terramque Gosen, et planitiem, et occidentalem plagam, montemque Isra.l, et campestria ejus,
11:17 et partem montis, qu. ascendit Seir usque Baalgad, per planitiem Libani subter montem Hermon : omnes reges eorum cepit, percussit, et occidit.
11:18 Multo tempore pugnavit Josue contra reges istos.
11:19 Non fuit civitas qu. se traderet filiis Isra.l, pr.ter Hev.um, qui habitabat in Gabaon : omnes enim bellando cepit.
11:20 Domini enim sententia fuerat, ut indurarentur corda eorum, et pugnarent contra Isra.l, et caderent, et non mererentur ullam clementiam, ac perirent, sicut pr.ceperat Dominus Moysi.
11:21 In illo tempore venit Josue, et interfecit Enacim de montanis, Hebron, et Dabir, et Anab, et de omni monte Juda et Isra.l, urbesque eorum delevit.
11:22 Non reliquit ullum de stirpe Enacim, in terra filiorum Isra.l : absque civitatibus Gaza, et Geth, et Azoto, in quibus solis relicti sunt.
11:23 Cepit ergo Josue omnem terram, sicut locutus est Dominus ad Moysen, et tradidit eam in possessionem filiis Isra.l secundum partes et tribus suas : quievitque terra a pr.liis.
12:1 Hi sunt reges, quos percusserunt filii Isra.l, et possederunt terram eorum trans Jordanem ad solis ortum, a torrente Arnon usque ad montem Hermon, et omnem orientalem plagam, qu. respicit solitudinem.
12:2 Sehon rex Amorrh.orum, qui habitavit in Hesebon, dominatus est ab Aro.r, qu. sita est super ripam torrentis Arnon, et medi. partis in valle, dimidi.que Galaad, usque ad torrentem Jaboc, qui est terminus filiorum Ammon.
12:3 Et a solitudine usque ad mare Ceneroth contra orientem, et usque ad mare deserti, quod est mare salsissimum, ad orientalem plagam per viam qu. ducit Bethsimoth : et ab australi parte, qu. subjacet Asedoth, Phasga.
12:4 Terminus Og regis Basan, de reliquiis Raphaim, qui habitavit in Astaroth, et in Edrai, et dominatus est in monte Hermon, et in Salecha, atque in universa Basan, usque ad terminos
12:5 Gessuri, et Machati, et dimidi. partis Galaad : terminos Sehon regis Hesebon.
12:6 Moyses famulus Domini et filii Isra.l percusserunt eos, tradiditque terram eorum Moyses in possessionem Rubenitis, et Gaditis, et dimidi. tribui Manasse.
12:7 Hi sunt reges terr., quos percussit Josue et filii Isra.l trans Jordanem ad occidentalem plagam, a Baalgad in campo Libani, usque ad montem cujus pars ascendit in Seir : tradiditque eam Josue in possessionem tribubus Isra.l, singulis partes suas,
12:8 tam in montanis quam in planis atque campestribus. In Asedoth, et in solitudine, ac in meridie, Heth.us fuit et Amorrh.us, Chanan.us, et Pherez.us, Hev.us et Jebus.us.
12:9 Rex Jericho unus : rex Hai, qu. est ex latere Bethel, unus :
12:10 rex Jerusalem unus, rex Hebron unus,
12:11 rex Jerimoth unus, rex Lachis unus,
12:12 rex Eglon unus, rex Gazer unus,
12:13 rex Dabir unus, rex Gader unus,
12:14 rex Herma unus, rex Hered unus,
12:15 rex Lebna unus, rex Odullam unus,
12:16 rex Maceda unus, rex Bethel unus,
12:17 rex Taphua unus, rex Opher unus,
12:18 rex Aphec unus, rex Saron unus,
12:19 rex Madon unus, rex Asor unus,
12:20 rex Semeron unus, rex Achsaph unus,
12:21 rex Thenac unus, rex Mageddo unus,
12:22 rex Cades unus, rex Jachanan Carmeli unus,
12:23 rex Dor et provinci. Dor unus, rex gentium Galgal unus,
12:24 rex Thersa unus : omnes reges triginta unus.
13:1 Josue senex provect.que .tatis erat, et dixit Dominus ad eum : Senuisti, et long.vus es, terraque latissima derelicta est, qu. necdum sorte divisa est :
13:2 omnis videlicet Galil.a, Philisthiim, et universa Gessuri.
13:3 A fluvio turbido, qui irrigat .gyptum, usque ad terminos Accaron contra aquilonem : terra Chanaan, qu. in quinque regulos Philisthiim dividitur, Gaz.os, et Azotios, Ascalonitas, Geth.os, et Accaronitas.
13:4 Ad meridiem vero sunt Hev.i, omnis terra Chanaan, et Maara Sidoniorum, usque Apheca et terminos Amorrh.i,
13:5 ejusque confinia. Libani quoque regio contra orientem, a Baalgad sub monte Hermon, donec ingrediaris Emath ;
13:6 omnium qui habitant in monte a Libano usque ad aquas Maserephoth, universique Sidonii. Ego sum qui delebo eos a facie filiorum Isra.l. Veniat ergo in partem h.reditatis Isra.l, sicut pr.cepi tibi.
13:7 Et nunc divide terram in possessionem novem tribubus, et dimidi. tribui Manasse,
13:8 cum qua Ruben et Gad possederunt terram, quam tradidit eis Moyses famulus Domini trans fluenta Jordanis, ad orientalem plagam.
13:9 Ab Aro.r, qu. sita est in ripa torrentis Arnon, et in vallis medio, universaque campestria Medaba, usque Dibon,
13:10 et cunctas civitates Sehon regis Amorrh.i, qui regnavit in Hesebon, usque ad terminos filiorum Ammon,
13:11 et Galaad, ac terminum Gessuri et Machati, et omnem montem Hermon, et universam Basan, usque ad Salecha,
13:12 omne regnum Og in Basan, qui regnavit in Astaroth et Edrai, ipse fuit de reliquiis Raphaim : percussitque eos Moyses, atque delevit.
13:13 Nolueruntque disperdere filii Isra.l Gessuri et Machati : et habitaverunt in medio Isra.l usque in pr.sentem diem.
13:14 Tribui autem Levi non dedit possessionem : sed sacrificia et victim. Domini Dei Isra.l, ipsa est ejus h.reditas, sicut locutus est illi.\
13:15 Dedit ergo Moyses possessionem tribui filiorum Ruben juxta cognationes suas.
13:16 Fuitque terminus eorum ab Aro.r, qu. sita est in ripa torrentis Arnon, et in valle ejusdem torrentis media : universam planitiem, qu. ducit Medaba,
13:17 et Hesebon, cunctosque viculos earum, qui sunt in campestribus : Dibon quoque et Bamothbaal, et oppidum Baalmaon,
13:18 et Jassa, et Cedimoth, et Mephaath,
13:19 et Cariathaim, et Sabama, et Sarathasar in monte convallis.
13:20 Bethphogor et Asedoth, Phasga et Bethiesimoth,
13:21 et omnes urbes campestres, universaque regna Sehon regis Amorrh.i, qui regnavit in Hesebon, quem percussit Moyses cum principibus Madian : Hev.um, et Recem, et Sur, et Hur, et Rebe duces Sehon habitatores terr..
13:22 Et Balaam filium Beor ariolum occiderunt filii Isra.l gladio cum ceteris interfectis.
13:23 Factusque est terminus filiorum Ruben Jordanis fluvius. H.c est possessio Rubenitarum per cognationes suas urbium et viculorum.\
13:24 Deditque Moyses tribui Gad et filiis ejus per cognationes suas possessionem, cujus h.c divisio est.
13:25 Terminus Jaser, et omnes civitates Galaad, et dimidiam partem terr. filiorum Ammon, usque ad Aro.r, qu. est contra Rabba,
13:26 et ab Hesebon usque Ramoth, Masphe et Betonim : et a Manaim usque ad terminos Dabir.
13:27 In valle quoque Betharan, et Bethnemra, et Socoth, et Saphon reliquam partem regni Sehon regis Hesebon : hujus quoque finis, Jordanis est, usque ad extremam partem maris Cenereth trans Jordanem ad orientalem plagam.
13:28 H.c est possessio filiorum Gad per familias suas, civitates et vill. earum.\
13:29 Dedit et dimidi. tribui Manasse, filiisque ejus juxta cognationes suas, possessionem,
13:30 cujus hoc principium est : a Manaim universam Basan, et cuncta regna Og regis Basan, omnesque vicos Jair, qui sunt in Basan, sexaginta oppida :
13:31 et dimidiam partem Galaad, et Astaroth, et Edrai, urbes regni Og in Basan : filiis Machir, filii Manasse, dimidi. parti filiorum Machir juxta cognationes suas.
13:32 Hanc possessionem divisit Moyses in campestribus Moab trans Jordanem contra Jericho ad orientalem plagam.
13:33 Tribui autem Levi non dedit possessionem : quoniam Dominus Deus Isra.l ipse est possessio ejus, ut locutus est illi.
14:1 Hoc est quod possederunt filii Isra.l in terra Chanaan, quam dederunt eis Eleazar sacerdos, et Josue filius Nun, et principes familiarum per tribus Isra.l :
14:2 sorte omnia dividentes, sicut pr.ceperat Dominus in manu Moysi, novem tribubus, et dimidi. tribui.
14:3 Duabus enim tribubus, et dimidi., dederat Moyses trans Jordanem possessionem : absque Levitis, qui nihil terr. acceperunt inter fratres suos :
14:4 sed in eorum successerunt locum filii Joseph in duas divisi tribus, Manasse et Ephraim : nec acceperunt Levit. aliam in terra partem, nisi urbes ad habitandum, et suburbana earum ad alenda jumenta et pecora sua.
14:5 Sicut pr.ceperat Dominus Moysi, ita fecerunt filii Isra.l, et diviserunt terram.\
14:6 Accesserunt itaque filii Juda ad Josue in Galgala, locutusque est ad eum Caleb filius Jephone Cenez.us : Nosti quid locutus sit Dominus ad Moysen hominem Dei de me et te in Cadesbarne.
14:7 Quadraginta annorum eram quando misit me Moyses famulus Domini de Cadesbarne, ut considerarem terram, nuntiavique ei quod mihi verum videbatur.
14:8 Fratres autem mei, qui ascenderant mecum, dissolverunt cor populi : et nihilominus ego secutus sum Dominum Deum meum.
14:9 Juravitque Moyses in die illo, dicens : Terra, quam calcavit pes tuus, erit possessio tua, et filiorum tuorum in .ternum : quia secutus es Dominum Deum meum.
14:10 Concessit ergo Dominus vitam mihi, sicut pollicitus est, usque in pr.sentem diem. Quadraginta et quinque anni sunt, ex quo locutus est Dominus verbum istud ad Moysen, quando ambulabat Isra.l per solitudinem : hodie octoginta quinque annorum sum,
14:11 sic valens ut eo valebam tempore quando ad explorandum missus sum : illius in me temporis fortitudo usque hodie perseverat, tam ad bellandum quam ad gradiendum.
14:12 Da ergo mihi montem istum, quem pollicitus est Dominus, te quoque audiente, in quo Enacim sunt, et urbes magn. atque munit. : si forte sit Dominus mecum, et potuero delere eos, sicut promisit mihi.
14:13 Benedixitque ei Josue, et tradidit ei Hebron in possessionem :
14:14 atque ex eo fuit Hebron Caleb filio Jephone Cenez.o usque in pr.sentem diem, quia secutus est Dominum Deum Isra.l.
14:15 Nomen Hebron ante vocabatur Cariath Arbe : Adam maximus ibi inter Enacim situs est : et terra cessavit a pr.liis.
15:1 Igitur sors filiorum Jud. per cognationes suas ista fuit : a termino Edom, desertum Sin, contra meridiem, et usque ad extremam partem australis plag..
15:2 Initium ejus a summitate maris salsissimi, et a lingua ejus, qu. respicit meridiem.
15:3 Egrediturque contra ascensum Scorpionis, et pertransit in Sina : ascenditque in Cadesbarne, et pervenit in Esron, ascendens ad Addar, et circuiens Carcaa,
15:4 atque inde pertransiens in Asemona, et perveniens ad torrentem .gypti : eruntque termini ejus mare magnum. Hic erit finis meridian. plag..
15:5 Ab oriente vero erit initium, mare salsissimum usque ad extrema Jordanis : et ea qu. respiciunt ad aquilonem, a lingua maris usque ad eumdem Jordanis fluvium.
15:6 Ascenditque terminus in Beth Hagla, et transit ab aquilone in Beth Araba, ascendens ad lapidem Bo.n filii Ruben :
15:7 et tendens usque ad terminos Debera de valle Achor, contra aquilonem respiciens Galgala, qu. est ex adverso ascensionis Adommim, ab australi parte torrentis : transitque aquas, qu. vocantur fons solis : et erunt exitus ejus ad fontem Rogel.
15:8 Ascenditque per convallem filii Ennom ex latere Jebus.i ad meridiem, h.c est Jerusalem : et inde se erigens ad verticem montis, qui est contra Geennom ad occidentem in summitate vallis Raphaim contra aquilonem :
15:9 pertransitque a vertice montis usque ad fontem aqu. Nephtoa : et pervenit usque ad vicos montis Ephron : inclinaturque in Baala, qu. est Cariathiarim, id est, urbs silvarum.
15:10 Et circuit de Baala contra occidentem, usque ad montem Seir : transitque juxta latus montis Jarim ad aquilonem in Cheslon : et descendit in Bethsames, transitque in Thamna.
15:11 Et pervenit contra aquilonem partis Accaron ex latere : inclinaturque Sechrona, et transit montem Baala : pervenitque in Jebneel, et magni maris contra occidentem fine concluditur.
15:12 Hi sunt termini filiorum Juda per circuitum in cognationibus suis.\
15:13 Caleb vero filio Jephone dedit partem in medio filiorum Juda, sicut pr.ceperat ei Dominus : Cariath Arbe patris Enac, ipsa est Hebron.
15:14 Delevitque ex ea Caleb tres filios Enac, Sesai et Ahiman et Tholmai de stirpe Enac.
15:15 Atque inde conscendens venit ad habitatores Dabir, qu. prius vocabatur Cariath Sepher, id est, civitas litterarum.
15:16 Dixitque Caleb : Qui percusserit Cariath Sepher, et ceperit eam, dabo ei Axam filiam meam uxorem.
15:17 Cepitque eam Othoniel filius Cenez frater Caleb junior : deditque ei Axam filiam suam uxorem.
15:18 Qu., cum pergerent simul, suasa est a viro suo ut peteret a patre suo agrum. Suspiravitque ut sedebat in asino : cui Caleb : Quid habes ? inquit.
15:19 At illa respondit : Da mihi benedictionem : terram australem et arentem dedisti mihi ; junge et irriguam. Dedit itaque ei Caleb irriguum superius et inferius.\
15:20 H.c est possessio tribus filiorum Juda per cognationes suas.
15:21 Erantque civitates ab extremis partibus filiorum Juda juxta terminos Edom a meridie : Cabseel et Eder et Jagur,
15:22 et Cyna et Dimona et Adada,
15:23 et Cades et Asor et Jethnam,
15:24 Ziph et Telem et Baloth,
15:25 Asor nova et Carioth, Hesron, h.c est Asor ;
15:26 Amam, Sama, et Molada,
15:27 et Asergadda et Hassemon et Bethphelet,
15:28 et Hasersual et Bersabee et Baziothia,
15:29 et Baala et Jim et Esem,
15:30 et Eltholad et Cesil et Harma,
15:31 et Siceleg et Medemena et Sensenna,
15:32 Lebaoth et Selim et A.n et Remon. Omnes civitates viginti novem, et vill. earum.
15:33 In campestribus vero : Estaol et Sarea et Asena,
15:34 et Zano. et .ngannim et Taphua et Enaim,
15:35 et Jerimoth et Adullam, Socho et Azeca,
15:36 et Saraim et Adithaim et Gedera et Gederothaim : urbes quatuordecim, et vill. earum.
15:37 Sanan et Hadassa et Magdalgad,
15:38 Delean et Masepha et Jecthel,
15:39 Lachis et Bascath et Eglon,
15:40 Chebbon et Leheman et Cethlis,
15:41 et Gideroth et Bethdagon et Naama et Maceda : civitates sedecim, et vill. earum.
15:42 Labana et Ether et Asan,
15:43 Jephtha et Esna et Nesib,
15:44 et Ceila et Achzib et Maresa : civitates novem, et vill. earum.
15:45 Accaron cum vicis et villulis suis.
15:46 Ab Accaron usque ad mare : omnia qu. vergunt ad Azotum et viculos ejus.
15:47 Azotus cum vicis et villulis suis. Gaza cum vicis et villulis suis, usque ad torrentem .gypti, et mare magnum terminus ejus.
15:48 Et in monte : Samir et Jether et Socoth
15:49 et Danna et Cariathsenna, h.c est Dabir :
15:50 Anab et Istemo et Anim,
15:51 Gosen et Olon et Gilo : civitates undecim et vill. earum.
15:52 Arab et Ruma et Esaan,
15:53 et Janum et Beththaphua et Apheca,
15:54 Athmatha, et Cariath Arbe, h.c est Hebron, et Sior : civitates novem, et vill. earum.
15:55 Maon et Carmel et Ziph et Jota,
15:56 Jezra.l et Jucadam et Zano.,
15:57 Accain, Gabaa et Thamna : civitates decem et vill. earum.
15:58 Halhul, et Besur, et Gedor,
15:59 Mareth, et Bethanoth, et Eltecon : civitates sex et vill. earum.
15:60 Cariathbaal, h.c est Cariathiarim urbs silvarum, et Arebba : civitates du., et vill. earum.
15:61 In deserto Betharaba, Meddin, et Sachacha,
15:62 et Nebsan, et civitas salis, et Engaddi : civitates sex, et vill. earum.
15:63 Jebus.um autem habitatorem Jerusalem non potuerunt filii Juda delere : habitavitque Jebus.us cum filiis Juda in Jerusalem usque in pr.sentem diem.
16:1 Cecidit quoque sors filiorum Joseph ab Jordane contra Jericho et aquas ejus ab oriente : solitudo qu. ascendit de Jericho ad montem Bethel :
16:2 et egreditur de Bethel Luza : transitque terminum Archi, Ataroth :
16:3 et descendit ad occidentem juxta terminum Jephleti, usque ad terminos Bethoron inferioris, et Gazer : finiunturque regiones ejus mari magno :
16:4 possederuntque filii Joseph, Manasses et Ephraim.\
16:5 Et factus est terminus filiorum Ephraim per cognationes suas : et possessio eorum contra orientem Ataroth Addar usque Bethoron superiorem.
16:6 Egrediunturque confinia in mare : Machmethath vero aquilonem respicit, et circuit terminos contra orientem in Thanathselo : et pertransit ab oriente Jano..
16:7 Descenditque de Jano. in Ataroth et Naaratha : et pervenit in Jericho, egrediturque ad Jordanem.
16:8 De Taphua pertransit contra mare in vallem arundineti, suntque egressus ejus in mare salsissimum. H.c est possessio tribus filiorum Ephraim per familias suas.
16:9 Urbesque separat. sunt filiis Ephraim in medio possessionis filiorum Manasse, et vill. earum.
16:10 Et non interfecerunt filii Ephraim Chanan.um, qui habitabat in Gazer : habitavitque Chanan.us in medio Ephraim usque in diem hanc tributarius.
17:1 Cecidit autem sors tribui Manasse (ipse enim est primogenitus Joseph) : Machir primogenito Manasse patri Galaad, qui fuit vir pugnator, habuitque possessionem Galaad et Basan :
17:2 et reliquis filiorum Manasse juxta familias suas, filiis Abiezer, et filiis Helec, et filiis Esriel, et filiis Sechem, et filiis Hepher, et filiis Semida. Isti sunt filii Manasse filii Joseph, mares, per cognationes suas.\
17:3 Salphaad vero filio Hepher filii Galaad filii Machir filii Manasse non erant filii, sed sol. fili. : quarum ista sunt nomina : Maala et Noa et Hegla et Melcha et Thersa.
17:4 Veneruntque in conspectu Eleazari sacerdotis, et Josue filii Nun, et principum, dicentes : Dominus pr.cepit per manum Moysi, ut daretur nobis possessio in medio fratrum nostrorum. Deditque eis juxta imperium Domini possessionem in medio fratrum patris earum.
17:5 Et ceciderunt funiculi Manasse, decem, absque terra Galaad et Basan trans Jordanem.
17:6 Fili. enim Manasse possederunt h.reditatem in medio filiorum ejus. Terra autem Galaad cecidit in sortem filiorum Manasse qui reliqui erant.
17:7 Fuitque terminus Manasse ab Aser, Machmethath qu. respicit Sichem : et egreditur ad dexteram juxta habitatores fontis Taphu..
17:8 Etenim in sorte Manasse ceciderat terra Taphu., qu. est juxta terminos Manasse filiorum Ephraim.
17:9 Descenditque terminus vallis arundineti in meridiem torrentis civitatum Ephraim, qu. in medio sunt urbium Manasse : terminus Manasse ab aquilone torrentis, et exitus ejus pergit ad mare :
17:10 ita ut possessio Ephraim sit ab austro, et ab aquilone Manasse, et utramque claudat mare, et conjungantur sibi in tribu Aser ab aquilone, et in tribu Issachar ab oriente.
17:11 Fuitque h.reditas Manasse in Issachar et in Aser, Bethsan et viculi ejus, et Jeblaam cum viculis suis, et habitatores Dor cum oppidis suis, habitatores quoque Endor cum viculis suis : similiterque habitatores Thenac cum viculis suis, et habitatores Mageddo cum viculis suis, et tertia pars urbis Nopheth.
17:12 Nec potuerunt filii Manasse has civitates subvertere, sed coepit Chanan.us habitare in terra sua.
17:13 Postquam autem convaluerunt filii Isra.l, subjecerunt Chanan.os, et fecerunt sibi tributarios, nec interfecerunt eos.\
17:14 Locutique sunt filii Joseph ad Josue, et dixerunt : Quare dedisti mihi possessionem sortis et funiculi unius, cum sim tant. multitudinis, et benedixerit mihi Dominus ?
17:15 Ad quos Josue ait : Si populus multus es, ascende in silvam, et succide tibi spatia in terra Pherez.i et Raphaim : quia angusta est tibi possessio montis Ephraim.
17:16 Cui responderunt filii Joseph : Non poterimus ad montana conscendere, cum ferreis curribus utantur Chanan.i, qui habitant in terra campestri, in qua sit. sunt Bethsan cum viculis suis, et Jezra.l mediam possidens vallem.
17:17 Dixitque Josue ad domum Joseph, Ephraim et Manasse : Populus multus es, et magn. fortitudinis : non habebis sortem unam,
17:18 sed transibis ad montem, et succides tibi, atque purgabis ad habitandum spatia : et poteris ultra procedere cum subverteris Chanan.um, quem dicis ferreos habere currus, et esse fortissimum.
18:1 Congregatique sunt omnes filii Isra.l in Silo, ibique fixerunt tabernaculum testimonii, et fuit eis terra subjecta.
18:2 Remanserant autem filiorum Isra.l septem tribus, qu. necdum acceperant possessiones suas.
18:3 Ad quos Josue ait : Usquequo marcetis ignavia, et non intratis ad possidendam terram, quam Dominus Deus patrum vestrorum dedit vobis ?
18:4 Eligite de singulis tribubus ternos viros, ut mittam eos, et pergant atque circumeant terram, et describant eam juxta numerum uniuscujusque multitudinis : referantque ad me quod descripserint.
18:5 Dividite vobis terram in septem partes : Judas sit in terminis suis ab australi plaga, et domus Joseph ab aquilone.
18:6 Mediam inter hos terram in septem partes describite : et huc venietis ad me, ut coram Domino Deo vestro mittam vobis hic sortem :
18:7 quia non est inter vos pars Levitarum, sed sacerdotium Domini est eorum h.reditas. Gad autem et Ruben, et dimidia tribus Manasse, jam acceperant possessiones suas trans Jordanem ad orientalem plagam, quas dedit eis Moyses famulus Domini.
18:8 Cumque surrexissent viri, ut pergerent ad describendam terram, pr.cepit eis Josue, dicens : Circuite terram, et describite eam, ac revertimini ad me : ut hic coram Domino, in Silo, mittam vobis sortem.
18:9 Itaque perrexerunt : et lustrantes eam, in septem partes diviserunt, scribentes in volumine. Reversique sunt ad Josue in castra Silo.
18:10 Qui misit sortes coram Domino in Silo, divisitque terram filiis Isra.l in septem partes.\
18:11 Et ascendit sors prima filiorum Benjamin per familias suas, ut possiderent terram inter filios Juda et filios Joseph.
18:12 Fuitque terminus eorum contra aquilonem a Jordane : pergens juxta latus Jericho septentrionalis plag., et inde contra occidentem ad montana conscendens et perveniens ad solitudinem Bethaven,
18:13 atque pertransiens juxta Luzam ad meridiem, ipsa est Bethel : descenditque in Ataroth Addar, in montem qui est ad meridiem Bethoron inferioris :
18:14 et inclinatur circuiens contra mare ad meridiem montis qui respicit Bethoron contra Africum : suntque exitus ejus in Cariathbaal, qu. vocatur et Cariathiarim, urbem filiorum Juda. H.c est plaga contra mare, ad occidentem.
18:15 A meridie autem ex parte Cariathiarim egreditur terminus contra mare, et pervenit usque ad fontem aquarum Nephtoa.
18:16 Descenditque in partem montis, qui respicit vallem filiorum Ennom : et est contra septentrionalem plagam in extrema parte vallis Raphaim. Descenditque in Geennom (id est, vallem Ennom) juxta latus Jebus.i ad austrum : et pervenit ad fontem Rogel,
18:17 transiens ad aquilonem, et egrediens ad Ensemes, id est, fontem solis :
18:18 et pertransit usque ad tumulos, qui sunt e regione ascensus Adommim : descenditque ad Abenbo.n, id est, lapidem Bo.n filii Ruben : et pertransit ex latere aquilonis ad campestria : descenditque in planitiem,
18:19 et pr.tergreditur contra aquilonem Beth Hagla : suntque exitus ejus contra linguam maris salsissimi ab aquilone in fine Jordanis ad australem plagam :
18:20 qui est terminus illius ab oriente. H.c est possessio filiorum Benjamin per terminos suos in circuitu, et familias suas.\
18:21 Fueruntque civitates ejus, Jericho et Beth Hagla et vallis Casis,
18:22 Beth Araba et Samaraim et Bethel
18:23 et Avim et Aphara et Ophera,
18:24 villa Emona et Ophni et Gabee : civitates duodecim, et vill. earum.
18:25 Gabaon et Rama et Beroth,
18:26 et Mesphe et Caphara, et Amosa
18:27 et Recem, Jarephel et Tharela,
18:28 et Sela, Eleph, et Jebus, qu. est Jerusalem, Gabaath et Cariath : civitates quatuordecim, et vill. earum. H.c est possessio filiorum Benjamin juxta familias suas.
19:1 Et egressa est sors secunda filiorum Simeon per cognationes suas : fuitque h.reditas
19:2 eorum in medio possessionis filiorum Juda : Bersabee et Sabee et Molada
19:3 et Hasersual, Bala et Asem
19:4 et Eltholad, Bethul et Harma
19:5 et Siceleg et Bethmarchaboth et Hasersusa
19:6 et Bethlebaoth et Sarohen : civitates tredecim, et vill. earum.
19:7 Ain et Remmon et Athar et Asan : civitates quatuor, et vill. earum :
19:8 omnes viculi per circuitum urbium istarum usque ad Baalath Beer Ramath contra australem plagam. H.c est h.reditas filiorum Simeon juxta cognationes suas,
19:9 in possessione et funiculo filiorum Juda : quia major erat, et idcirco filii Simeon possederunt in medio h.reditatis eorum.\
19:10 Ceciditque sors tertia filiorum Zabulon per cognationes suas : factus est terminus possessionis eorum usque Sarid.
19:11 Ascenditque de mari et Merala, et pervenit in Debbaseth, usque ad torrentem qui est contra Jeconam.
19:12 Et revertitur de Sared contra orientem in fines Ceseleththabor : et egreditur ad Dabereth, ascenditque contra Japhie.
19:13 Et inde pertransit usque ad orientalem plagam Gethepher et Thacasin : et egreditur in Remmon, Amthar et Noa.
19:14 Et circuit ad aquilonem Hanathon : suntque egressus ejus vallis Jephtha.l,
19:15 et Cateth et Naalol et Semeron et Jerala et Bethlehem : civitates duodecim, et vill. earum.
19:16 H.c est h.reditas tribus filiorum Zabulon per cognationes suas, urbes et viculi earum.\
19:17 Issachar egressa est sors quarta per cognationes suas :
19:18 fuitque ejus h.reditas Jezra.l et Casaloth et Sunem
19:19 et Hapharaim et Seon, et Anaharath
19:20 et Rabboth et Cesion, Abes,
19:21 et Rameth, et Engannim, et Enhadda et Bethpheses.
19:22 Et pervenit terminus ejus usque Thabor et Sehesima et Bethsames, eruntque exitus ejus Jordanis : civitates sedecim, et vill. earum.
19:23 H.c est possessio filiorum Issachar per cognationes suas, urbes et viculi earum.\
19:24 Ceciditque sors quinta tribui filiorum Aser per cognationes suas :
19:25 fuitque terminus eorum Halcath et Chali et Beten et Axaph
19:26 et Elmelech et Amaad et Messal : et pervenit usque ad Carmelum maris et Sihor et Labanath,
19:27 ac revertitur contra orientem Bethdagon : et pertransit usque Zabulon et vallem Jephtha.l contra aquilonem in Bethemec et Nehiel. Egrediturque ad l.vam Cabul,
19:28 et Abran et Rohob et Hamon et Cana, usque ad Sidonem magnam.
19:29 Revertiturque in Horma usque ad civitatem munitissimam Tyrum, et usque Hosa : eruntque exitus ejus in mare de funiculo Achziba :
19:30 et Amma et Aphec et Rohob : civitates viginti du., et vill. earum.
19:31 H.c est possessio filiorum Aser per cognationes suas, urbesque et viculi earum.\
19:32 Filiorum Nephthali sexta sors cecidit per familias suas :
19:33 et coepit terminus de Heleph et Elon in Saananim, et Adami, qu. est Neceb, et Jebna.l usque Lecum : et egressus eorum usque ad Jordanem :
19:34 revertiturque terminus contra occidentem in Azanotthabor, atque inde egreditur in Hucuca, et pertransit in Zabulon contra meridiem, et in Aser contra occidentem, et in Juda ad Jordanem contra ortum solis :
19:35 civitates munitissim., Assedim, Ser, et Emath, et Reccath et Cenereth,
19:36 et Edema et Arama, Asor
19:37 et Cedes et Edrai, Enhasor,
19:38 et Jeron et Magdalel, Horem et Bethanath et Bethsames : civitates decem et novem, et vill. earum.
19:39 H.c est possessio tribus filiorum Nephthali per cognationes suas, urbes et viculi earum.\
19:40 Tribui filiorum Dan per familias suas egressa est sors septima :
19:41 et fuit terminus possessionis ejus Sara et Esthaol, et Hirsemes, id est, civitas solis.
19:42 Selebin et Ajalon et Jethela,
19:43 Elon et Themna et Acron,
19:44 Elthece, Gebbethon et Balaath,
19:45 et Jud et Bane et Barach et Gethremmon :
19:46 et Mejarcon et Arecon, cum termino qui respicit Joppen,
19:47 et ipso fine concluditur. Ascenderuntque filii Dan, et pugnaverunt contra Lesem, ceperuntque eam : et percusserunt eam in ore gladii, et possederunt, et habitaverunt in ea, vocantes nomen ejus Lesem Dan, ex nomine Dan patris sui.
19:48 H.c est possessio tribus filiorum Dan, per cognationes suas, urbes et viculi earum.\
19:49 Cumque complesset sorte dividere terram singulis per tribus suas, dederunt filii Isra.l possessionem Josue filio Nun in medio sui,
19:50 juxta pr.ceptum Domini, urbem quam postulavit Thamnath Saraa in monte Ephraim : et .dificavit civitatem, habitavitque in ea.
19:51 H. sunt possessiones, quas sorte diviserunt Eleazar sacerdos, et Josue filius Nun, et principes familiarum ac tribuum filiorum Isra.l in Silo, coram Domino ad ostium tabernaculi testimonii : partitique sunt terram.
20:1 Et locutus est Dominus ad Josue, dicens : Loquere filiis Isra.l, et dic eis :
20:2 Separate urbes fugitivorum, de quibus locutus sum ad vos per manum Moysi :
20:3 ut confugiat ad eas quicumque animam percusserit nescius, et possit evadere iram proximi, qui ultor est sanguinis :
20:4 cum ad unam harum confugerit civitatum, stabit ante portam civitatis, et loquetur senioribus urbis illius ea qu. se comprobent innocentem : sicque suscipient eum, et dabunt ei locum ad habitandum.
20:5 Cumque ultor sanguinis eum fuerit persecutus, non tradent in manus ejus : quia ignorans percussit proximum ejus, nec ante biduum triduumve ejus probatur inimicus.
20:6 Et habitabit in civitate illa, donec stet ante judicium, causam reddens facti sui, et moriatur sacerdos magnus, qui fuerit in illo tempore : tunc revertetur homicida, et ingredietur civitatem et domum suam de qua fugerat.
20:7 Decreveruntque Cedes in Galil.a montis Nephthali, et Sichem in monte Ephraim, et Cariatharbe, ipsa est Hebron in monte Juda.
20:8 Et trans Jordanem contra orientalem plagam Jericho, statuerunt Bosor, qu. sita est in campestri solitudine de tribu Ruben, et Ramoth in Galaad de tribu Gad, et Gaulon in Basan de tribu Manasse.
20:9 H. civitates constitut. sunt cunctis filiis Isra.l, et advenis qui habitabant inter eos, ut fugeret ad eas qui animam nescius percussisset, et non moreretur in manu proximi, effusum sanguinem vindicare cupientis, donec staret ante populum expositurus causam suam.
21:1 Accesseruntque principes familiarum Levi ad Eleazarum sacerdotem, et Josue filium Nun, et ad duces cognationum per singulas tribus filiorum Isra.l :
21:2 locutique sunt ad eos in Silo terr. Chanaan, atque dixerunt : Dominus pr.cepit per manum Moysi, ut darentur nobis urbes ad habitandum, et suburbana earum ad alenda jumenta.
21:3 Dederuntque filii Isra.l de possessionibus suis juxta imperium Domini, civitates et suburbana earum.
21:4 Egressaque est sors in familiam Caath filiorum Aaron sacerdotis, de tribubus Juda, et Simeon, et Benjamin, civitates tredecim :
21:5 et reliquis filiorum Caath, id est Levitis, qui superfuerant, de tribubus Ephraim, et Dan, et dimidia tribu Manasse, civitates decem.
21:6 Porro filiis Gerson egressa est sors, ut acciperent de tribubus Issachar et Aser et Nephthali, dimidiaque tribu Manasse in Basan, civitates numero tredecim.
21:7 Et filiis Merari per cognationes suas de tribubus Ruben et Gad et Zabulon urbes duodecim.
21:8 Dederuntque filii Isra.l Levitis civitates et suburbana earum, sicut pr.cepit Dominus per manum Moysi, singulis sorte tribuentes.
21:9 De tribubus filiorum Juda et Simeon dedit Josue civitates, quarum ista sunt nomina,
21:10 filiis Aaron per familias Caath Levitici generis (prima enim sors illis egressa est),
21:11 Cariatharbe patris Enac, qu. vocatur Hebron, in monte Juda, et suburbana ejus per circuitum.
21:12 Agros vero et villas ejus dederat Caleb filio Jephone ad possidendum.
21:13 Dedit ergo filiis Aaron sacerdotis Hebron confugii civitatem, ac suburbana ejus : et Lobnam cum suburbanis suis :
21:14 et Jether, et Esthemo,
21:15 et Holon, et Dabir,
21:16 et Ain, et Jeta, et Bethsames, cum suburbanis suis : civitates novem de tribubus, ut dictum est, duabus.
21:17 De tribu autem filiorum Benjamin, Gabaon, et Gab.,
21:18 et Anathoth et Almon, cum suburbanis suis : civitates quatuor.
21:19 Omnes simul civitates filiorum Aaron sacerdotis, tredecim, cum suburbanis suis.
21:20 Reliquis vero per familias filiorum Caath Levitici generis, h.c est data possessio.
21:21 De tribu Ephraim urbes confugii, Sichem cum suburbanis suis in monte Ephraim, et Gazer
21:22 et Cibsaim et Bethoron, cum suburbanis suis, civitates quatuor.
21:23 De tribu quoque Dan, Eltheco et Gabathon,
21:24 et Ajalon et Gethremmon, cum suburbanis suis, civitates quatuor.
21:25 Porro de dimidia tribu Manasse, Thanach et Gethremmon, cum suburbanis suis, civitates du..
21:26 Omnes civitates decem, et suburbana earum, dat. sunt filiis Caath inferioris gradus.
21:27 Filiis quoque Gerson Levitici generis dedit de dimidia tribu Manasse confugii civitates, Gaulon in Basan, et Bosram, cum suburbanis suis, civitates duas.
21:28 Porro de tribu Issachar, Cesion, et Dabereth,
21:29 et Jaramoth, et Engannim, cum suburbanis suis, civitates quatuor.
21:30 De tribu autem Aser, Masal et Abdon,
21:31 et Helcath, et Rohob, cum suburbanis suis, civitates quatuor.
21:32 De tribu quoque Nephthali civitates confugii, Cedes in Galil.a, et Hammoth Dor, et Carthan, cum suburbanis suis, civitates tres.
21:33 Omnes urbes familiarum Gerson, tredecim, cum suburbanis suis.
21:34 Filiis autem Merari Levitis inferioris gradus per familias suas data est de tribu Zabulon, Jecnam, et Cartha
21:35 et Damna et Naalol, civitates quatuor cum suburbanis suis.
21:36 De tribu Ruben ultra Jordanem contra Jericho civitates refugii, Bosor in solitudine, Misor et Jaser et Jethson et Mephaath, civitates quatuor cum suburbanis suis.
21:37 De tribu Gad civitates confugii, Ramoth in Galaad, et Manaim et Hesebon et Jazer, civitates quatuor cum suburbanis suis.
21:38 Omnes urbes filiorum Merari per familias et cognationes suas, duodecim.
21:39 Itaque civitates univers. Levitarum in medio possessionis filiorum Isra.l fuerunt quadraginta octo
21:40 cum suburbanis suis, singul. per familias distribut..\
21:41 Deditque Dominus Deus Isra.li omnem terram, quam traditurum se patribus eorum juraverat : et possederunt illam, atque habitaverunt in ea.
21:42 Dataque est ab eo pax in omnes per circuitum nationes : nullusque eis hostium resistere ausus est, sed cuncti in eorum ditionem redacti sunt.
21:43 Ne unum quidem verbum, quod illis pr.stiturum se esse promiserat, irritum fuit, sed rebus expleta sunt omnia.
22:1 Eodem tempore vocavit Josue Rubenitas, et Gaditas, et dimidiam tribum Manasse,
22:2 dixitque ad eos : Fecistis omnia qu. pr.cepit vobis Moyses famulus Domini : mihi quoque in omnibus obedistis,
22:3 nec reliquistis fratres vestros longo tempore, usque in pr.sentem diem, custodientes imperium Domini Dei vestri.
22:4 Quia igitur dedit Dominus Deus vester fratribus vestris quietem et pacem, sicut pollicitus est : revertimini, et ite in tabernacula vestra, et in terram possessionis, quam tradidit vobis Moyses famulus Domini trans Jordanem :
22:5 ita dumtaxat ut custodiatis attente, et opere compleatis mandatum et legem quam pr.cepit vobis Moyses famulus Domini, ut diligatis Dominum Deum vestrum, et ambuletis in omnibus viis ejus, et observetis mandata illius, adh.reatisque ei, ac serviatis in omni corde, et in omni anima vestra.
22:6 Benedixitque eis Josue, et dimisit eos. Qui reversi sunt in tabernacula sua.
22:7 Dimidi. autem tribui Manasse possessionem Moyses dederat in Basan : et idcirco medi., qu. superfuit, dedit Josue sortem inter ceteros fratres suos trans Jordanem ad occidentalem plagam. Cumque dimitteret eos in tabernacula sua, et benedixisset eis,
22:8 dixit ad eos : In multa substantia atque divitiis revertimini ad sedes vestras, cum argento et auro, .re ac ferro, et veste multiplici : dividite pr.dam hostium cum fratribus vestris.\
22:9 Reversique sunt, et abierunt filii Ruben, et filii Gad, et dimidia tribus Manasse, a filiis Isra.l de Silo, qu. sita est in Chanaan, ut intrarent Galaad terram possessionis su., quam obtinuerant juxta imperium Domini in manu Moysi.
22:10 Cumque venissent ad tumulos Jordanis in terram Chanaan, .dificaverunt juxta Jordanem altare infinit. magnitudinis.
22:11 Quod cum audissent filii Isra.l, et ad eos certi nuntii detulissent, .dificasse filios Ruben, et Gad, et dimidi. tribus Manasse, altare in terra Chanaan, super Jordanis tumulos, contra filios Isra.l :
22:12 convenerunt omnes in Silo, ut ascenderent, et dimicarent contra eos.
22:13 Et interim miserunt ad illos in terram Galaad Phinees filium Eleazari sacerdotis,
22:14 et decem principes cum eo, singulos de singulis tribubus.
22:15 Qui venerunt ad filios Ruben, et Gad, et dimidi. tribus Manasse in terram Galaad, dixeruntque ad eos :
22:16 H.c mandat omnis populus Domini : Qu. est ista transgressio ? cur reliquistis Dominum Deum Isra.l, .dificantes altare sacrilegum, et a cultu illius recedentes ?
22:17 an parum vobis est quod peccastis in Beelphegor, et usque in pr.sentem diem macula hujus sceleris in nobis permanet, multique de populo corruerunt ?
22:18 Et vos hodie reliquistis Dominum, et cras in universum Isra.l ira ejus des.viet.
22:19 Quod si putatis immundam esse terram possessionis vestr., transite ad terram, in qua tabernaculum Domini est, et habitate inter nos : tantum ut a Domino et a nostro consortio non recedatis, .dificato altari pr.ter altare Domini Dei nostri.
22:20 Nonne Achan filius Zare pr.teriit mandatum Domini, et super omnem populum Isra.l ira ejus incubuit ? et ille erat unus homo, atque utinam solum periisset in scelere suo.\
22:21 Responderuntque filii Ruben et Gad, et dimidia tribus Manasse, principibus legationis Isra.l :
22:22 Fortissimus Deus Dominus, fortissimus Deus Dominus, ipse novit, et Isra.l simul intelliget : si pr.varicationis animo hoc altare construximus, non custodiat nos, sed puniat nos in pr.senti :
22:23 et si ea mente fecimus ut holocausta, et sacrificium, et pacificas victimas super eo imponeremus, ipse qu.rat et judicet :
22:24 et non ea magis cogitatione atque tractatu, ut diceremus : Cras dicent filii vestri filiis nostris : Quid vobis et Domino Deo Isra.l ?
22:25 terminum posuit Dominus inter nos et vos, o filii Ruben, et filii Gad, Jordanem fluvium, et idcirco partem non habetis in Domino : et per hanc occasionem avertent filii vestri filios nostros a timore Domini. Putavimus itaque melius,
22:26 et diximus : Exstruamus nobis altare, non in holocausta, neque ad victimas offerendas,
22:27 sed in testimonium inter nos et vos, et sobolem nostram vestramque progeniem, ut serviamus Domino, et juris nostri sit offerre et holocausta, et victimas, et pacificas hostias : et nequaquam dicant cras filii vestri filiis nostris : Non est vobis pars in Domino.
22:28 Quod si voluerint dicere, respondebunt eis : Ecce altare Domini, quod fecerunt patres nostri, non in holocausta, neque in sacrificium, sed in testimonium nostrum ac vestrum.
22:29 Absit a nobis hoc scelus, ut recedamus a Domino, et ejus vestigia relinquamus, exstructo altari ad holocausta, et sacrificia, et victimas offerendas, pr.ter altare Domini Dei nostri, quod exstructum est ante tabernaculum ejus.\
22:30 Quibus auditis, Phinees sacerdos, et principes legationis Isra.l, qui erant cum eo, placati sunt : et verba filiorum Ruben, et Gad, et dimidi. tribus Manasse, libentissime susceperunt.
22:31 Dixitque Phinees filius Eleazari sacerdos ad eos : Nunc scimus quod nobiscum sit Dominus, quoniam alieni estis a pr.varicatione hac, et liberastis filios Isra.l de manu Domini.
22:32 Reversusque est cum principibus a filiis Ruben et Gad de terra Galaad, finium Chanaan, ad filios Isra.l, et retulit eis.
22:33 Placuitque sermo cunctis audientibus. Et laudaverunt Deum filii Isra.l, et nequaquam ultra dixerunt, ut ascenderent contra eos, atque pugnarent, et delerent terram possessionis eorum.
22:34 Vocaveruntque filii Ruben, et filii Gad, altare quod exstruxerant, Testimonium nostrum, quod Dominus ipse sit Deus.
23:1 Evoluto autem multo tempore, postquam pacem dederat Dominus Isra.li, subjectis in gyro nationibus universis, et Josue jam long.vo, et persenilis .tatis,
23:2 vocavit Josue omnem Isra.lem, majoresque natu, et principes ac duces, et magistros, dixitque ad eos : Ego senui, et progressioris .tatis sum :
23:3 vosque cernitis omnia, qu. fecerit Dominus Deus vester cunctis per circuitum nationibus, quomodo pro vobis ipse pugnaverit :
23:4 et nunc quia vobis sorte divisit omnem terram, ab orientali parte Jordanis usque ad mare magnum, mult.que adhuc supersunt nationes :
23:5 Dominus Deus vester disperdet eas et auferet a facie vestra, et possidebitis terram, sicut vobis pollicitus est.
23:6 Tantum confortamini, et estote solliciti, ut custodiatis cuncta qu. scripta sunt in volumine legis Moysi : et non declinetis ab eis neque ad dexteram neque ad sinistram :
23:7 ne postquam intraveritis ad gentes qu. inter vos futur. sunt, juretis in nomine deorum earum, et serviatis eis, et adoretis illos :
23:8 sed adh.reatis Domino Deo vestro : quod fecistis usque in diem hanc.
23:9 Et tunc auferet Dominus Deus in conspectu vestro gentes magnas et robustissimas, et nullus vobis resistere poterit.
23:10 Unus e vobis persequetur hostium mille viros : quia Dominus Deus vester pro vobis ipse pugnabit, sicut pollicitus est.
23:11 Hoc tantum diligentissime pr.cavete : ut diligatis Dominum Deum vestrum.
23:12 Quod si volueritis gentium harum, qu. inter vos habitant, erroribus adh.rere, et cum eis miscere connubia, atque amicitias copulare :
23:13 jam nunc scitote quod Dominus Deus vester non eas deleat ante faciem vestram, sed sint vobis in foveam ac laqueum, et offendiculum ex latere vestro, et sudes in oculis vestris, donec vos auferat atque disperdat de terra hac optima, quam tradidit vobis.
23:14 En ego hodie ingredior viam univers. terr., et toto animo cognoscetis quod de omnibus verbis, qu. se Dominus pr.stiturum vobis esse pollicitus est, unum non pr.terierit incassum.
23:15 Sicut ergo implevit opere quod promisit, et prospera cuncta venerunt : sic adducet super vos quidquid malorum comminatus est, donec vos auferat atque disperdat de terra hac optima, quam tradidit vobis,
23:16 eo quod pr.terieritis pactum Domini Dei vestri, quod pepigit vobiscum, et servieritis diis alienis, et adoraveritis eos : cito atque velociter consurget in vos furor Domini, et auferemini ab hac terra optima, quam tradidit vobis.
24:1 Congregavitque Josue omnes tribus Isra.l in Sichem, et vocavit majores natu, ac principes, et judices, et magistros : steteruntque in conspectu Domini,
24:2 et ad populum sic locutus est : H.c dicit Dominus Deus Isra.l : Trans fluvium habitaverunt patres vestri ab initio, Thare pater Abraham et Nachor : servieruntque diis alienis.
24:3 Tuli ergo patrem vestrum Abraham de Mesopotami. finibus, et adduxi eum in terram Chanaan, multiplicavique semen ejus,
24:4 et dedi ei Isaac : illique rursum dedi Jacob et Esau. E quibus, Esau dedi montem Seir ad possidendum : Jacob vero et filii ejus descenderunt in .gyptum.
24:5 Misique Moysen et Aaron, et percussi .gyptum multis signis atque portentis.
24:6 Eduxique vos et patres vestros de .gypto, et venistis ad mare : persecutique sunt .gyptii patres vestros cum curribus et equitatu, usque ad mare Rubrum.
24:7 Clamaverunt autem ad Dominum filii Isra.l : qui posuit tenebras inter vos et .gyptios, et adduxit super eos mare, et operuit eos. Viderunt oculi vestri cuncta qu. in .gypto fecerim, et habitastis in solitudine multo tempore :
24:8 et introduxi vos in terram Amorrh.i, qui habitabat trans Jordanem. Cumque pugnarent contra vos, tradidi eos in manus vestras, et possedistis terram eorum, atque interfecistis eos.
24:9 Surrexit autem Balac filius Sephor rex Moab, et pugnavit contra Isra.lem. Misitque et vocavit Balaam filium Beor, ut malediceret vobis :
24:10 et ego nolui audire eum, sed e contrario per illum benedixi vobis, et liberavi vos de manu ejus.
24:11 Transistisque Jordanem, et venistis ad Jericho. Pugnaveruntque contra vos viri civitatis ejus, Amorrh.us et Pherez.us, et Chanan.us, et Heth.us, et Gergez.us, et Hev.us, et Jebus.us : et tradidi illos in manus vestras.
24:12 Misique ante vos crabrones : et ejeci eos de locis suis, duos reges Amorrh.orum, non in gladio nec in arcu tuo.
24:13 Dedique vobis terram, in qua non laborastis, et urbes quas non .dificastis, ut habitaretis in eis : vineas, et oliveta, qu. non plantastis.
24:14 Nunc ergo timete Dominum, et servite ei perfecto corde atque verissimo : et auferte deos quibus servierunt patres vestri in Mesopotamia et in .gypto, ac servite Domino.
24:15 Sin autem malum vobis videtur ut Domino serviatis, optio vobis datur : eligite hodie quod placet, cui servire potissimum debeatis : utrum diis, quibus servierunt patres vestri in Mesopotamia, an diis Amorrh.orum, in quorum terra habitatis : ego autem et domus mea serviemus Domino.\
24:16 Responditque populus, et ait : Absit a nobis ut relinquamus Dominum, et serviamus diis alienis.
24:17 Dominus Deus noster, ipse eduxit nos et patres nostros de terra .gypti, de domo servitutis : fecitque videntibus nobis signa ingentia, et custodivit nos in omni via per quam ambulavimus, et in cunctis populis per quos transivimus.
24:18 Et ejecit universas gentes, Amorrh.um habitatorem terr. quam nos intravimus. Serviemus igitur Domino, quia ipse est Deus noster.
24:19 Dixitque Josue ad populum : Non poteritis servire Domino : Deus enim sanctus et fortis .mulator est, nec ignoscet sceleribus vestris atque peccatis.
24:20 Si dimiseritis Dominum, et servieritis diis alienis, convertet se, et affliget vos atque subvertet, postquam vobis pr.stiterit bona.
24:21 Dixitque populus ad Josue : Nequaquam ita ut loqueris erit, sed Domino serviemus.
24:22 Et Josue ad populum : Testes, inquit, vos estis, quia ipsi elegeritis vobis Dominum ut serviatis ei. Responderuntque : Testes.
24:23 Nunc ergo, ait, auferte deos alienos de medio vestri, et inclinate corda vestra ad Dominum Deum Isra.l.
24:24 Dixitque populus ad Josue : Domino Deo nostro serviemus, et obedientes erimus pr.ceptis ejus.\
24:25 Percussit ergo Josue in die illo foedus, et proposuit populo pr.cepta atque judicia in Sichem.
24:26 Scripsit quoque omnia verba h.c in volumine legis Domini : et tulit lapidem pergrandem, posuitque eum subter quercum, qu. erat in sanctuario Domini :
24:27 et dixit ad omnem populum : En lapis iste erit vobis in testimonium, quod audierit omnia verba Domini, qu. locutus est vobis : ne forte postea negare velitis, et mentiri Domino Deo vestro.
24:28 Dimisitque populum, singulos in possessionem suam.\
24:29 Et post h.c mortuus est Josue filius Nun servus Domini, centum et decem annorum :
24:30 sepelieruntque eum in finibus possessionis su. in Thamnathsare, qu. est sita in monte Ephraim, a septentrionali parte montis Gaas.
24:31 Servivitque Isra.l Domino cunctis diebus Josue et seniorum, qui longo vixerunt tempore post Josue, et qui noverunt omnia opera Domini qu. fecerat in Isra.l.\
24:32 Ossa quoque Joseph, qu. tulerant filii Isra.l de .gypto, sepelierunt in Sichem, in parte agri quem emerat Jacob a filiis Hemor patris Sichem, centum novellis ovibus, et fuit in possessionem filiorum Joseph.
24:33 Eleazar quoque filius Aaron mortuus est : et sepelierunt eum in Gabaath Phinees filii ejus, qu. data est ei in monte Ephraim.

Liber Judicum

1:1 Post mortem Josue, consuluerunt filii Isra.l Dominum, dicentes : Quis ascendet ante nos contra Chanan.um, et erit dux belli ?
1:2 Dixitque Dominus : Judas ascendet : ecce tradidi terram in manus ejus.
1:3 Et ait Judas Simeoni fratri suo : Ascende mecum in sortem meam, et pugna contra Chanan.um, ut et ego pergam tecum in sortem tuam. Et abiit cum eo Simeon.\
1:4 Ascenditque Judas, et tradidit Dominus Chanan.um ac Pherez.um in manus eorum : et percusserunt in Bezec decem millia virorum.
1:5 Inveneruntque Adonibezec in Bezec, et pugnaverunt contra eum, ac percusserunt Chanan.um et Pherez.um.
1:6 Fugit autem Adonibezec : quem persecuti comprehenderunt, c.sis summitatibus manuum ejus ac pedum.
1:7 Dixitque Adonibezec : Septuaginta reges amputatis manuum ac pedum summitatibus colligebant sub mensa mea ciborum reliquias : sicut feci, ita reddidit mihi Deus. Adduxeruntque eum in Jerusalem, et ibi mortuus est.
1:8 Oppugnantes ergo filii Juda Jerusalem, ceperunt eam, et percusserunt in ore gladii, tradentes cunctam incendio civitatem.
1:9 Et postea descendentes pugnaverunt contra Chanan.um, qui habitabat in montanis, et ad meridiem, et in campestribus.
1:10 Pergensque Judas contra Chanan.um, qui habitabat in Hebron (cujus nomen fuit antiquitus Cariath Arbe), percussit Sesai, et Ahiman, et Tholmai :
1:11 atque inde profectus abiit ad habitatores Dabir, cujus nomen vetus erat Cariath Sepher, id est, civitas litterarum.\
1:12 Dixitque Caleb : Qui percusserit Cariath Sepher, et vastaverit eam, dabo ei Axam filiam meam uxorem.
1:13 Cumque cepisset eam Othoniel filius Cenez frater Caleb minor, dedit ei Axam filiam suam conjugem.
1:14 Quam pergentem in itinere monuit vir suus ut peteret a patre suo agrum. Qu. cum suspirasset sedens in asino, dixit ei Caleb : Quid habes ?
1:15 At illa respondit : Da mihi benedictionem, quia terram arentem dedisti mihi : da et irriguam aquis. Dedit ergo ei Caleb irriguum superius, et irriguum inferius.
1:16 Filii autem Cin.i cognati Moysi ascenderunt de civitate palmarum cum filiis Juda, in desertum sortis ejus, quod est ad meridiem Arad, et habitaverunt cum eo.
1:17 Abiit autem Judas cum Simeone fratre suo, et percusserunt simul Chanan.um qui habitabat in Sephaath, et interfecerunt eum. Vocatumque est nomen urbis, Horma, id est, anathema.
1:18 Cepitque Judas Gazam cum finibus suis, et Ascalonem, atque Accaron cum terminis suis.
1:19 Fuitque Dominus cum Juda, et montana possedit : nec potuit delere habitatores vallis, quia falcatis curribus abundabant.
1:20 Dederuntque Caleb Hebron, sicut dixerat Moyses, qui delevit ex ea tres filios Enac.
1:21 Jebus.um autem habitatorem Jerusalem non deleverunt filii Benjamin : habitavitque Jebus.us cum filiis Benjamin in Jerusalem, usque in pr.sentem diem.\
1:22 Domus quoque Joseph ascendit in Bethel, fuitque Dominus cum eis.
1:23 Nam cum obsiderent urbem, qu. prius Luza vocabatur,
1:24 viderunt hominem egredientem de civitate, dixeruntque ad eum : Ostende nobis introitum civitatis, et faciemus tecum misericordiam.
1:25 Qui cum ostendisset eis, percusserunt urbem in ore gladii : hominem autem illum, et omnem cognationem ejus, dimiserunt.
1:26 Qui dimissus, abiit in terram Hetthim, et .dificavit ibi civitatem, vocavitque eam Luzam : qu. ita appellatur usque in pr.sentem diem.
1:27 Manasses quoque non delevit Bethsan, et Thanac cum viculis suis, et habitatores Dor, et Jeblaam, et Mageddo cum viculis suis, coepitque Chanan.us habitare cum eis.
1:28 Postquam autem confortatus est Isra.l, fecit eos tributarios, et delere noluit.
1:29 Ephraim etiam non interfecit Chanan.um, qui habitabat in Gazer, sed habitavit cum eo.
1:30 Zabulon non delevit habitatores Cetron, et Naalol : sed habitavit Chanan.us in medio ejus, factusque est ei tributarius.
1:31 Aser quoque non delevit habitatores Accho, et Sidonis, Ahalab, et Achazib, et Helba, et Aphec, et Rohob :
1:32 habitavitque in medio Chanan.i habitatoris illius terr., nec interfecit eum.
1:33 Nephthali quoque non delevit habitatores Bethsames, et Bethanath : et habitavit inter Chanan.um habitatorem terr., fueruntque ei Bethsamit. et Bethanit. tributarii.
1:34 Arctavitque Amorrh.us filios Dan in monte, nec dedit eis locum ut ad planiora descenderent :
1:35 habitavitque in monte Hares, quod interpretatur testaceo, in Ajalon et Salebim. Et aggravata est manus domus Joseph, factusque est ei tributarius.
1:36 Fuit autem terminus Amorrh.i ab ascensu Scorpionis, petra, et superiora loca.
2:1 Ascenditque angelus Domini de Galgalis ad Locum flentium, et ait : Eduxi vos de .gypto, et introduxi in terram, pro qua juravi patribus vestris : et pollicitus sum ut non facerem irritum pactum meum vobiscum in sempiternum,
2:2 ita dumtaxat ut non feriretis foedus cum habitatoribus terr. hujus, sed aras eorum subverteretis : et noluistis audire vocem meam : cur hoc fecistis ?
2:3 Quam ob rem nolui delere eos a facie vestra : ut habeatis hostes, et dii eorum sint vobis in ruinam.
2:4 Cumque loqueretur angelus Domini h.c verba ad omnes filios Isra.l, elevaverunt ipsi vocem suam, et fleverunt.
2:5 Et vocatum est nomen loci illius, Locus flentium, sive lacrimarum : immolaveruntque ibi hostias Domino.\
2:6 Dimisit ergo Josue populum, et abierunt filii Isra.l unusquisque in possessionem suam, ut obtinerent eam :
2:7 servieruntque Domino cunctis diebus ejus, et seniorum, qui longo post eum vixerunt tempore, et noverant omnia opera Domini qu. fecerat cum Isra.l.
2:8 Mortuus est autem Josue filius Nun, famulus Domini, centum et decem annorum,
2:9 et sepelierunt eum in finibus possessionis su. in Thamnathsare in monte Ephraim, a septentrionali plaga montis Gaas.
2:10 Omnisque illa generatio congregata est ad patres suos : et surrexerunt alii, qui non noverant Dominum, et opera qu. fecerat cum Isra.l.\
2:11 Feceruntque filii Isra.l malum in conspectu Domini, et servierunt Baalim.
2:12 Ac dimiserunt Dominum Deum patrum suorum, qui eduxerat eos de terra .gypti, et secuti sunt deos alienos, deosque populorum, qui habitabant in circuitu eorum, et adoraverunt eos : et ad iracundiam concitaverunt Dominum,
2:13 dimittentes eum, et servientes Baal et Astaroth.
2:14 Iratusque Dominus contra Isra.l, tradidit eos in manus diripientium : qui ceperunt eos, et vendiderunt hostibus qui habitabant per gyrum : nec potuerunt resistere adversariis suis,
2:15 sed quocumque pergere voluissent, manus Domini super eos erat, sicut locutus est, et juravit eis, et vehementer afflicti sunt.\
2:16 Suscitavitque Dominus judices, qui liberarent eos de vastantium manibus : sed nec eos audire voluerunt,
2:17 fornicantes cum diis alienis, et adorantes eos. Cito deseruerunt viam, per quam ingressi fuerant patres eorum : et audientes mandata Domini, omnia fecere contraria.
2:18 Cumque Dominus judices suscitaret, in diebus eorum flectebatur misericordia, et audiebat afflictorum gemitus, et liberabat eos de c.de vastantium.
2:19 Postquam autem mortuus esset judex, revertebantur, et multo faciebant pejora quam fecerant patres eorum, sequentes deos alienos, servientes eis, et adorantes illos. Non dimiserunt adinventiones suas, et viam durissimam per quam ambulare consueverunt.
2:20 Iratusque est furor Domini in Isra.l, et ait : Quia irritum fecit gens ista pactum meum, quod pepigeram cum patribus eorum, et vocem meam audire contempsit :
2:21 et ego non delebo gentes, quas dimisit Josue, et mortuus est :
2:22 ut in ipsis experiar Isra.l, utrum custodiant viam Domini, et ambulent in ea, sicut custodierunt patres eorum, an non.
2:23 Dimisit ergo Dominus omnes nationes has, et cito subvertere noluit, nec tradidit in manus Josue.
3:1 H. sunt gentes quas Dominus dereliquit, ut erudiret in eis Isra.lem, et omnes qui non noverant bella Chanan.orum :
3:2 ut postea discerent filii eorum certare cum hostibus, et habere consuetudinem pr.liandi :
3:3 quinque satrapas Philisthinorum, omnemque Chanan.um, et Sidonium, atque Hev.um, qui habitabat in monte Libano, de monte Baal Hermon usque ad introitum Emath.
3:4 Dimisitque eos, ut in ipsis experiretur Isra.lem, utrum audiret mandata Domini qu. pr.ceperat patribus eorum per manum Moysi, an non.
3:5 Itaque filii Isra.l habitaverunt in medio Chanan.i, et Heth.i, et Amorrh.i, et Pherez.i, et Hev.i, et Jebus.i :
3:6 et duxerunt uxores filias eorum, ipsique filias suas filiis eorum tradiderunt, et servierunt diis eorum.\
3:7 Feceruntque malum in conspectu Domini, et obliti sunt Dei sui, servientes Baalim et Astaroth.
3:8 Iratusque contra Isra.l Dominus, tradidit eos in manus Chusan Rasathaim regis Mesopotami., servieruntque ei octo annis.
3:9 Et clamaverunt ad Dominum, qui suscitavit eis salvatorem, et liberavit eos, Othoniel videlicet filium Cenez, fratrem Caleb minorem :
3:10 fuitque in eo spiritus Domini, et judicavit Isra.l. Egressusque est ad pugnam, et tradidit Dominus in manus ejus Chusan Rasathaim regem Syri., et oppressit eum.
3:11 Quievitque terra quadraginta annis, et mortuus est Othoniel filius Cenez.\
3:12 Addiderunt autem filii Isra.l facere malum in conspectu Domini : qui confortavit adversum eos Eglon regem Moab, quia fecerunt malum in conspectu ejus.
3:13 Et copulavit ei filios Ammon, et Amalec : abiitque et percussit Isra.l, atque possedit urbem palmarum.
3:14 Servieruntque filii Isra.l Eglon regi Moab decem et octo annis.
3:15 Et postea clamaverunt ad Dominum, qui suscitavit eis salvatorem vocabulo Aod, filium Gera, filii Jemini, qui utraque manu pro dextera utebatur. Miseruntque filii Isra.l per illum munera Eglon regi Moab.
3:16 Qui fecit sibi gladium ancipitem, habentem in medio capulum longitudinis palm. manus, et accinctus est eo subter sagum in dextro femore.
3:17 Obtulitque munera Eglon regi Moab. Erat autem Eglon crassus nimis.
3:18 Cumque obtulisset ei munera, prosecutus est socios, qui cum eo venerant.
3:19 Et reversus de Galgalis, ubi erant idola, dixit ad regem : Verbum secretum habeo ad te, o rex. Et ille imperavit silentium : egressisque omnibus qui circa eum erant,
3:20 ingressus est Aod ad eum : sedebat autem in .stivo coenaculo solus : dixitque : Verbum Dei habeo ad te. Qui statim surrexit de throno.
3:21 Extenditque Aod sinistram manum, et tulit sicam de dextro femore suo, infixitque eam in ventre ejus
3:22 tam valide, ut capulus sequeretur ferrum in vulnere, ac pinguissimo adipe stringeretur. Nec eduxit gladium, sed ita ut percusserat, reliquit in corpore : statimque per secreta natur. alvi stercora proruperunt.
3:23 Aod autem clausis diligentissime ostiis coenaculi, et obfirmatis sera,
3:24 per posticum egressus est. Servique regis ingressi viderunt clausas fores coenaculi, atque dixerunt : Forsitan purgat alvum in .stivo cubiculo.
3:25 Expectantesque diu donec erubescerent, et videntes quod nullus aperiret, tulerunt clavem : et aperientes invenerunt dominum suum in terra jacentem mortuum.\
3:26 Aod autem, dum illi turbarentur, effugit, et pertransiit locum idolorum, unde reversus fuerat. Venitque in Seirath :
3:27 et statim insonuit buccina in monte Ephraim, descenderuntque cum eo filii Isra.l, ipso in fronte gradiente.
3:28 Qui dixit ad eos : Sequimini me : tradidit enim Dominus inimicos nostros Moabitas in manus nostras. Descenderuntque post eum, et occupaverunt vada Jordanis qu. transmittunt in Moab : et non dimiserunt transire quemquam :
3:29 sed percusserunt Moabitas in tempore illo, circiter decem millia, omnes robustos et fortes viros. Nullus eorum evadere potuit.
3:30 Humiliatusque est Moab in die illo sub manu Isra.l : et quievit terra octoginta annis.\
3:31 Post hunc fuit Samgar filius Anath, qui percussit de Philisthiim sexcentos viros vomere : et ipse quoque defendit Isra.l.
4:1 Addideruntque filii Isra.l facere malum in conspectu Domini post mortem Aod,
4:2 et tradidit illos Dominus in manus Jabin regis Chanaan, qui regnavit in Asor : habuitque ducem exercitus sui nomine Sisaram, ipse autem habitabat in Haroseth gentium.
4:3 Clamaveruntque filii Isra.l ad Dominum : nongentos enim habebat falcatos currus, et per viginti annos vehementer oppresserat eos.
4:4 Erat autem Debbora prophetis uxor Lapidoth, qu. judicabat populum in illo tempore.
4:5 Et sedebat sub palma, qu. nomine illius vocabatur, inter Rama et Bethel in monte Ephraim : ascendebantque ad eam filii Isra.l in omne judicium.
4:6 Qu. misit et vocavit Barac filium Abino.m de Cedes Nephthali : dixitque ad eum : Pr.cepit tibi Dominus Deus Isra.l : Vade, et duc exercitum in montem Thabor, tollesque tecum decem millia pugnatorum de filiis Nephthali, et de filiis Zabulon :
4:7 ego autem adducam ad te in loco torrentis Cison, Sisaram principem exercitus Jabin, et currus ejus, atque omnem multitudinem, et tradam eos in manu tua.
4:8 Dixitque ad eam Barac : Si venis mecum, vadam : si nolueris venire mecum, non pergam.
4:9 Qu. dixit ad eum : Ibo quidem tecum, sed in hac vice victoria non reputabitur tibi, quia in manu mulieris tradetur Sisara. Surrexit itaque Debbora, et perrexit cum Barac in Cedes.
4:10 Qui, accitis Zabulon et Nephthali, ascendit cum decem millibus pugnatorum, habens Debboram in comitatu suo.
4:11 Haber autem Cin.us recesserat quondam a ceteris Cin.is fratribus suis, filiis Hobab cognati Moysi : et tetenderat tabernacula usque ad vallem, qu. vocatur Sennim, et erat juxta Cedes.
4:12 Nuntiatumque est Sisar. quod ascendisset Barac filius Abino.m in montem Thabor :
4:13 et congregavit nongentos falcatos currus, et omnem exercitum de Haroseth gentium ad torrentem Cison.
4:14 Dixitque Debbora ad Barac : Surge, h.c est enim dies, in qua tradidit Dominus Sisaram in manus tuas : en ipse ductor est tuus. Descendit itaque Barac de monte Thabor, et decem millia pugnatorum cum eo.
4:15 Perterruitque Dominus Sisaram, et omnes currus ejus, universamque multitudinem in ore gladii ad conspectum Barac : in tantum, ut Sisara de curru desiliens, pedibus fugeret,
4:16 et Barac persequeretur fugientes currus, et exercitum usque ad Haroseth gentium, et omnis hostium multitudo usque ad internecionem caderet.\
4:17 Sisara autem fugiens pervenit ad tentorium Jahel uxoris Haber Cin.i. Erat enim pax inter Jabin regem Asor, et domum Haber Cin.i.
4:18 Egressa igitur Jahel in occursum Sisar., dixit ad eum : Intra ad me, domine mi : intra, ne timeas. Qui ingressus tabernaculum ejus, et opertus ab ea pallio,
4:19 dixit ad eam : Da mihi, obsecro, paululum aqu., quia sitio valde. Qu. aperuit utrem lactis, et dedit ei bibere, et operuit illum.
4:20 Dixitque Sisara ad eam : Sta ante ostium tabernaculi : et cum venerit aliquis interrogans te, et dicens : Numquid hic est aliquis ? respondebis : Nullus est.
4:21 Tulit itaque Jahel uxor Haber clavum tabernaculi, assumens pariter et malleum : et ingressa abscondite et cum silentio, posuit supra tempus capitis ejus clavum, percussumque malleo defixit in cerebrum usque ad terram : qui soporem morti consocians defecit, et mortuus est.
4:22 Et ecce Barac sequens Sisaram veniebat : egressaque Jahel in occursum ejus, dixit ei : Veni, et ostendam tibi virum quem qu.ris. Qui cum intrasset ad eam, vidit Sisaram jacentem mortuum, et clavum infixum in tempore ejus.
4:23 Humiliavit ergo Deus in die illo Jabin regem Chanaan coram filiis Isra.l :
4:24 qui crescebant quotidie, et forti manu opprimebant Jabin regem Chanaan, donec delerent eum.
5:1 Cecineruntque Debbora et Barac filius Abino.m in illo die, dicentes :
5:2 [Qui sponte obtulistis de Isra.l animas vestras ad periculum,/ benedicite Domino./
5:3 Audite, reges ; auribus percipite, principes :/ ego sum, ego sum, qu. Domino canam,/ psallam Domino Deo Isra.l./
5:4 Domine, cum exires de Seir,/ et transires per regiones Edom,/ terra mota est,/ c.lique ac nubes distillaverunt aquis./
5:5 Montes fluxerunt a facie Domini,/ et Sinai a facie Domini Dei Isra.l./
5:6 In diebus Samgar filii Anath,/ in diebus Jahel quieverunt semit. :/ et qui ingrediebantur per eas,/ ambulaverunt per calles devios./
5:7 Cessaverunt fortes in Isra.l, et quieverunt :/ donec surgeret Debbora,/ surgeret mater in Isra.l./
5:8 Nova bella elegit Dominus,/ et portas hostium ipse subvertit :/ clypeus et hasta si apparuerint/ in quadraginta millibus Isra.l.]\
5:9 [Cor meum diligit principes Isra.l :/ qui propria voluntate obtulistis vos discrimini,/ benedicite Domino./
5:10 Qui ascenditis super nitentes asinos,/ et sedetis in judicio,/ et ambulatis in via,/ loquimini./
5:11 Ubi collisi sunt currus,/ et hostium suffocatus est exercitus,/ ibi narrentur justiti. Domini,/ et clementia in fortes Isra.l :/ tunc descendit populus Domini ad portas,/ et obtinuit principatum./
5:12 Surge, surge Debbora ;/ surge, surge, et loquere canticum :/ surge Barac, et apprehende captivos tuos, fili Abino.m./
5:13 Salvat. sunt reliqui. populi :/ Dominus in fortibus dimicavit./
5:14 Ex Ephraim delevit eos in Amalec,/ et post eum ex Benjamin in populos tuos, o Amalec :/ de Machir principes descenderunt,/ et de Zabulon qui exercitum ducerent ad bellandum./
5:15 Duces Issachar fuere cum Debbora,/ et Barac vestigia sunt secuti,/ qui quasi in pr.ceps ac barathrum se discrimini dedit :/ diviso contra se Ruben,/ magnanimorum reperta est contentio./
5:16 Quare habitas inter duos terminos,/ ut audias sibilos gregum ?/ diviso contra se Ruben,/ magnanimorum reperta est contentio./
5:17 Galaad trans Jordanem quiescebat,/ et Dan vacabat navibus :/ Aser habitabat in littore maris,/ et in portubus morabatur./
5:18 Zabulon vero et Nephthali obtulerunt animas suas morti/ in regione Merome.]\
5:19 [Venerunt reges et pugnaverunt :/ pugnaverunt reges Chanaan/ in Thanach juxta aquas Mageddo,/ et tamen nihil tulere pr.dantes./
5:20 De c.lo dimicatum est contra eos :/ stell. manentes in ordine et cursu suo,/ adversus Sisaram pugnaverunt./
5:21 Torrens Cison traxit cadavera eorum,/ torrens Cadumim, torrens Cison :/ conculca, anima mea, robustos./
5:22 Ungul. equorum ceciderunt, fugientibus impetu,/ et per pr.ceps ruentibus fortissimis hostium./
5:23 Maledicite terr. Meroz, dixit angelus Domini :/ maledicite habitatoribus ejus,/ quia non venerunt ad auxilium Domini,/ in adjutorium fortissimorum ejus.]\
5:24 [Benedicta inter mulieres Jahel uxor Haber Cin.i,/ et benedicatur in tabernaculo suo./
5:25 Aquam petenti lac dedit,/ et in phiala principum obtulit butyrum./
5:26 Sinistram manum misit ad clavum,/ et dexteram ad fabrorum malleos./ Percussitque Sisaram qu.rens in capite vulneri locum,/ et tempus valide perforans :/
5:27 inter pedes ejus ruit ; defecit, et mortuus est :/ volvebatur ante pedes ejus,/ et jacebat exanimis et miserabilis./
5:28 Per fenestram respiciens, ululabat mater ejus :/ et de coenaculo loquebatur :/ Cur moratur regredi currus ejus ?/ quare tardaverunt pedes quadrigarum illius ?/
5:29 Una sapientior ceteris uxoribus ejus,/ h.c socrui verba respondit :/
5:30 Forsitan nunc dividit spolia,/ et pulcherrima feminarum eligitur ei :/ vestes diversorum colorum Sisar. traduntur in pr.dam,/ et supellex varia ad ornanda colla congeritur./
5:31 Sic pereant omnes inimici tui, Domine :/ qui autem diligunt te, sicut sol in ortu suo splendet, ita rutilent.]
5:32 Quievitque terra per quadraginta annos.
6:1 Fecerunt autem filii Isra.l malum in conspectu Domini : qui tradidit illos in manu Madian septem annis,
6:2 et oppressi sunt valde ab eis. Feceruntque sibi antra et speluncas in montibus, et munitissima ad repugnandum loca.
6:3 Cumque sevisset Isra.l, ascendebat Madian et Amalec, ceterique orientalium nationum :
6:4 et apud eos figentes tentoria, sicut erant in herbis cuncta vastabant usque ad introitum Gaz. : nihilque omnino ad vitam pertinens relinquebant in Isra.l, non oves, non boves, non asinos.
6:5 Ipsi enim et universi greges eorum veniebant cum tabernaculis suis, et instar locustarum universa complebant, innumera multitudo hominum et camelorum, quidquid tetigerant devastantes.
6:6 Humiliatusque est Isra.l valde in conspectu Madian.
6:7 Et clamavit ad Dominum postulans auxilium contra Madianitas.
6:8 Qui misit ad eos virum prophetam, et locutus est : H.c dicit Dominus Deus Isra.l : Ego vos feci conscendere de .gypto, et eduxi vos de domo servitutis,
6:9 et liberavi de manu .gyptiorum, et omnium inimicorum qui affligebant vos : ejecique eos ad introitum vestrum, et tradidi vobis terram eorum.
6:10 Et dixi : Ego Dominus Deus vester : ne timeatis deos Amorrh.orum, in quorum terra habitatis. Et noluistis audire vocem meam.\
6:11 Venit autem angelus Domini, et sedit sub quercu, qu. erat in Ephra, et pertinebat ad Joas patrem famili. Ezri. Cumque Gedeon filius ejus excuteret atque purgaret frumenta in torculari, ut fugeret Madian,
6:12 apparuit ei angelus Domini, et ait : Dominus tecum, virorum fortissime.
6:13 Dixitque ei Gedeon : Obsecro, mi domine, si Dominus nobiscum est, cur apprehenderunt nos h.c omnia ? ubi sunt mirabilia ejus, qu. narraverunt patres nostri, atque dixerunt : De .gypto eduxit nos Dominus ? nunc autem dereliquit nos Dominus, et tradidit in manu Madian.
6:14 Respexitque ad eum Dominus, et ait : Vade in hac fortitudine tua, et liberabis Isra.l de manu Madian : scito quod miserim te.
6:15 Qui respondens ait : Obsecro, mi domine, in quo liberabo Isra.l ? ecce familia mea infima est in Manasse, et ego minimus in domo patris mei.
6:16 Dixitque ei Dominus : Ego ero tecum : et percuties Madian quasi unum virum.
6:17 Et ille : Si inveni, inquit, gratiam coram te, da mihi signum quod tu sis qui loqueris ad me :
6:18 nec recedas hinc, donec revertar ad te, portans sacrificium, et offerens tibi. Qui respondit : Ego pr.stolabor adventum tuum.
6:19 Ingressus est itaque Gedeon, et coxit h.dum, et de farin. modio azymos panes : carnesque ponens in canistro, et jus carnium mittens in ollam, tulit omnia sub quercu, et obtulit ei.
6:20 Cui dixit angelus Domini : Tolle carnes et azymos panes, et pone supra petram illam, et jus desuper funde. Cumque fecisset ita,
6:21 extendit angelus Domini summitatem virg., quam tenebat in manu, et tetigit carnes et panes azymos : ascenditque ignis de petra, et carnes azymosque panes consumpsit : angelus autem Domini evanuit ex oculis ejus.\
6:22 Vidensque Gedeon quod esset angelus Domini, ait : Heu mi Domine Deus : quia vidi angelum Domini facie ad faciem.
6:23 Dixitque ei Dominus : Pax tecum : ne timeas, non morieris.
6:24 .dificavit ergo ibi Gedeon altare Domino, vocavitque illud, Domini pax, usque in pr.sentem diem. Cumque adhuc esset in Ephra, qu. est famili. Ezri,
6:25 nocte illa dixit Dominus ad eum : Tolle taurum patris tui, et alterum taurum annorum septem, destruesque aram Baal, qu. est patris tui, et nemus, quod circa aram est, succide.
6:26 Et .dificabis altare Domino Deo tuo in summitate petr. hujus, super quam ante sacrificium posuisti : tollesque taurum secundum, et offeres holocaustum super struem lignorum, qu. de nemore succideris.
6:27 Assumptis ergo Gedeon decem viris de servis suis, fecit sicut pr.ceperat ei Dominus. Timens autem domum patris sui, et homines illius civitatis, per diem noluit id facere, sed omnia nocte complevit.
6:28 Cumque surrexissent viri oppidi ejus mane, viderunt destructam aram Baal, lucumque succisum, et taurum alterum impositum super altare, quod tunc .dificatum erat.
6:29 Dixeruntque ad invicem : Quis hoc fecit ? Cumque perquirerent auctorem facti, dictum est : Gedeon filius Joas fecit h.c omnia.
6:30 Et dixerunt ad Joas : Produc filium tuum huc, ut moriatur : quia destruxit aram Baal, et succidit nemus.
6:31 Quibus ille respondit : Numquid ultores estis Baal, ut pugnetis pro eo ? qui adversarius est ejus, moriatur antequam lux crastina veniat : si deus est, vindicet se de eo, qui suffodit aram ejus.
6:32 Ex illo die vocatus est Gedeon Jerobaal, eo quod dixisset Joas : Ulciscatur se de eo Baal, qui suffodit aram ejus.\
6:33 Igitur omnis Madian, et Amalec, et orientales populi, congregati sunt simul : et transeuntes Jordanem, castrametati sunt in valle Jezra.l.
6:34 Spiritus autem Domini induit Gedeon, qui clangens buccina convocavit domum Abiezer, ut sequeretur se.
6:35 Misitque nuntios in universum Manassen, qui et ipse secutus est eum : et alios nuntios in Aser et Zabulon et Nephthali, qui occurrerunt ei.
6:36 Dixitque Gedeon ad Deum : Si salvum facis per manum meam Isra.l, sicut locutus es,
6:37 ponam hoc vellus lan. in area : si ros in solo vellere fuerit, et in omni terra siccitas, sciam quod per manum meam, sicut locutus es, liberabis Isra.l.
6:38 Factumque est ita. Et de nocte consurgens expresso vellere, concham rore implevit.
6:39 Dixitque rursus ad Deum : Ne irascatur furor tuus contra me si adhuc semel tentavero, signum qu.rens in vellere. Oro ut solum vellus siccum sit, et omnis terra rore madens.
6:40 Fecitque Deus nocte illa ut postulaverat : et fuit siccitas in solo vellere, et ros in omni terra.
7:1 Igitur Jerobaal qui et Gedeon, de nocte consurgens, et omnis populus cum eo, venit ad fontem qui vocatur Harad. Erant autem castra Madian in valle ad septentrionalem plagam collis excelsi.
7:2 Dixitque Dominus ad Gedeon : Multus tecum est populus, nec tradetur Madian in manus ejus : ne glorietur contra me Isra.l, et dicat : Meis viribus liberatus sum.
7:3 Loquere ad populum, et cunctis audientibus pr.dica : Qui formidolosus et timidus est, revertatur. Recesseruntque de monte Galaad, et reversi sunt de populo viginti duo millia virorum, et tantum decem millia remanserunt.
7:4 Dixitque Dominus ad Gedeon : Adhuc populus multus est : duc eos ad aquas et ibi probabo illos : et de quo dixero tibi ut tecum vadat, ipse pergat ; quem ire prohibuero, revertatur.
7:5 Cumque descendisset populus ad aquas, dixit Dominus ad Gedeon : Qui lingua lambuerint aquas, sicut solent canes lambere, separabis eos seorsum : qui autem curvatis genibus biberint, in altera parte erunt.
7:6 Fuit itaque numerus eorum qui manu ad os projiciente lambuerant aquas, trecenti viri : omnis autem reliqua multitudo flexo poplite biberat.
7:7 Et ait Dominus ad Gedeon : In trecentis viris qui lambuerunt aquas, liberabo vos, et tradam in manu tua Madian : omnis autem reliqua multitudo revertatur in locum suum.
7:8 Sumptis itaque pro numero cibariis et tubis, omnem reliquam multitudinem abire pr.cepit ad tabernacula sua : et ipse cum trecentis viris se certamini dedit. Castra autem Madian erant subter in valle.\
7:9 Eadem nocte dixit Dominus ad eum : Surge, et descende in castra : quia tradidi eos in manu tua.
7:10 Sin autem solus ire formidas, descendat tecum Phara puer tuus.
7:11 Et cum audieris quid loquantur, tunc confortabuntur manus tu., et securior ad hostium castra descendes. Descendit ergo ipse et Phara puer ejus in partem castrorum, ubi erant armatorum vigili..
7:12 Madian autem et Amalec, et omnes orientales populi, fusi jacebant in valle, ut locustarum multitudo : cameli quoque innumerabiles erant, sicut arena qu. jacet in littore maris.
7:13 Cumque venisset Gedeon, narrabat aliquis somnium proximo suo : et in hunc modum referebat quod viderat : Vidi somnium, et videbatur mihi quasi subcinericius panis ex hordeo volvi, et in castra Madian descendere : cumque pervenisset ad tabernaculum, percussit illud, atque subvertit, et terr. funditus co.quavit.
7:14 Respondit is, cui loquebatur : Non est hoc aliud, nisi gladius Gedeonis filii Joas viri Isra.lit. : tradidit enim Dominus in manus ejus Madian, et omnia castra ejus.
7:15 Cumque audisset Gedeon somnium, et interpretationem ejus, adoravit : et reversus est ad castra Isra.l, et ait : Surgite, tradidit enim Dominus in manus nostras castra Madian.
7:16 Divisitque trecentos viros in tres partes, et dedit tubas in manibus eorum, lagenasque vacuas, ac lampades in medio lagenarum.
7:17 Et dixit ad eos : Quod me facere videritis, hoc facite : ingrediar partem castrorum, et quod fecero, sectamini.
7:18 Quando personuerit tuba in manu mea, vos quoque per castrorum circuitum clangite, et conclamate : Domino et Gedeoni.\
7:19 Ingressusque est Gedeon, et trecenti viri qui erant cum eo, in partem castrorum, incipientibus vigiliis noctis medi. : et custodibus suscitatis, coeperunt buccinis clangere, et complodere inter se lagenas.
7:20 Cumque per gyrum castrorum in tribus personarent locis, et hydrias confregissent, tenuerunt sinistris manibus lampades, et dextris sonantes tubas, clamaveruntque : Gladius Domini et Gedeonis :
7:21 stantes singuli in loco suo per circuitum castrorum hostilium. Omnia itaque castra turbata sunt, et vociferantes ululantesque fugerunt :
7:22 et nihilominus insistebant trecenti viri buccinis personantes. Immisitque Dominus gladium omnibus castris, et mutua se c.de truncabant,
7:23 fugientes usque ad Bethsetta, et crepidinem Abelmehula in Tebbath. Conclamantes autem viri Isra.l de Nephthali, et Aser, et omni Manasse, persequebantur Madian.
7:24 Misitque Gedeon nuntios in omnem montem Ephraim, dicens : Descendite in occursum Madian, et occupate aquas usque Bethbera atque Jordanem. Clamavitque omnis Ephraim, et pr.occupavit aquas atque Jordanem usque Bethbera.
7:25 Apprehensosque duos viros Madian, Oreb et Zeb, interfecit Oreb in petra Oreb, Zeb vero in torculari Zeb. Et persecuti sunt Madian, capita Oreb et Zeb portantes ad Gedeon trans fluenta Jordanis.
8:1 Dixeruntque ad eum viri Ephraim : Quid est hoc quod facere voluisti, ut nos non vocares, cum ad pugnam pergeres contra Madian ? jurgantes fortiter, et prope vim inferentes.
8:2 Quibus ille respondit : Quid enim tale facere potui, quale vos fecistis ? nonne melior est racemus Ephraim, vindemiis Abiezer ?
8:3 In manus vestras Dominus tradidit principes Madian, Oreb et Zeb : quid tale facere potui, quale vos fecistis ? Quod cum locutus esset, requievit spiritus eorum, quo tumebant contra eum.\
8:4 Cumque venisset Gedeon ad Jordanem, transivit eum cum trecentis viris, qui secum erant : et pr. lassitudine, fugientes persequi non poterant.
8:5 Dixitque ad viros Soccoth : Date, obsecro, panes populo qui mecum est, quia valde defecerunt : ut possimus persequi Zebee et Salmana reges Madian.
8:6 Responderunt principes Soccoth : Forsitan palm. manuum Zebee et Salmana in manu tua sunt, et idcirco postulas ut demus exercitui tuo panes.
8:7 Quibus ille ait : Cum ergo tradiderit Dominus Zebee et Salmana in manus meas, conteram carnes vestras cum spinis tribulisque deserti.
8:8 Et inde conscendens, venit in Phanuel : locutusque est ad viros loci illius similia. Cui et illi responderunt, sicut responderant viri Soccoth.
8:9 Dixit itaque et eis : Cum reversus fuero victor in pace, destruam turrim hanc.\
8:10 Zebee autem et Salmana requiescebant cum omni exercitu suo. Quindecim enim millia viri remanserant ex omnibus turmis orientalium populorum, c.sis centum viginti millibus bellatorum educentium gladium.
8:11 Ascendensque Gedeon per viam eorum, qui in tabernaculis morabantur, ad orientalem partem Nobe et Jegbaa, percussit castra hostium, qui securi erant, et nihil adversi suspicabantur.
8:12 Fugeruntque Zebee et Salmana, quos persequens Gedeon comprehendit, turbato omni exercitu eorum.
8:13 Revertensque de bello ante solis ortum,
8:14 apprehendit puerum de viris Soccoth : interrogavitque eum nomina principum et seniorum Soccoth, et descripsit septuaginta septem viros.
8:15 Venitque ad Soccoth, et dixit eis : En Zebee et Salmana, super quibus exprobrastis mihi, dicentes : Forsitan manus Zebee et Salmana in manibus tuis sunt, et idcirco postulas ut demus viris, qui lassi sunt et defecerunt, panes.
8:16 Tulit ergo seniores civitatis et spinas deserti ac tribulos, et contrivit cum eis atque comminuit viros Soccoth.
8:17 Turrim quoque Phanuel subvertit, occisis habitatoribus civitatis.
8:18 Dixitque ad Zebee et Salmana : Quales fuerunt viri, quos occidistis in Thabor ? Qui responderunt : Similes tui, et unus ex eis quasi filius regis.
8:19 Quibus ille respondit : Fratres mei fuerunt, filii matris me.. Vivit Dominus, quia si servassetis eos, non vos occiderem.
8:20 Dixitque Jether primogenito suo : Surge, et interfice eos. Qui non eduxit gladium : timebat enim, quia adhuc puer erat.
8:21 Dixeruntque Zebee et Salmana : Tu surge, et irrue in nos : quia juxta .tatem robur est hominis. Surrexit Gedeon, et interfecit Zebee et Salmana : et tulit ornamenta ac bullas quibus colla regalium camelorum decorari solent.\
8:22 Dixeruntque omnes viri Isra.l ad Gedeon : Dominare nostri tu, et filius tuus, et filius filii tui : quia liberasti nos de manu Madian.
8:23 Quibus ille ait : Non dominabor vestri, nec dominabitur in vos filius meus, sed dominabitur vobis Dominus.
8:24 Dixitque ad eos : Unam petitionem postulo a vobis : date mihi inaures ex pr.da vestra. Inaures enim aureas Isma.lit. habere consueverant.
8:25 Qui responderunt : Libentissime dabimus. Expandentesque super terram pallium, projecerunt in eo inaures de pr.da :
8:26 et fuit pondus postulatarum inaurium, mille septingenti auri sicli, absque ornamentis, et monilibus, et veste purpurea, quibus reges Madian uti soliti erant, et pr.ter torques aureas camelorum.
8:27 Fecitque ex eo Gedeon ephod, et posuit illud in civitate sua Ephra. Fornicatusque est omnis Isra.l in eo, et factum est Gedeoni et omni domui ejus in ruinam.
8:28 Humiliatus est autem Madian coram filiis Isra.l, nec potuerunt ultra cervices elevare : sed quievit terra per quadraginta annos, quibus Gedeon pr.fuit.\
8:29 Abiit itaque Jerobaal filius Joas, et habitavit in domo sua :
8:30 habuitque septuaginta filios, qui egressi sunt de femore ejus : eo quod plures haberet uxores.
8:31 Concubina autem illius, quam habebat in Sichem, genuit ei filium nomine Abimelech.
8:32 Mortuusque est Gedeon filius Joas in senectute bona, et sepultus est in sepulchro Joas patris sui in Ephra de familia Ezri.
8:33 Postquam autem mortuus est Gedeon, aversi sunt filii Isra.l, et fornicati sunt cum Baalim. Percusseruntque cum Baal foedus, ut esset eis in deum :
8:34 nec recordati sunt Domini Dei sui, qui eruit eos de manibus inimicorum suorum omnium per circuitum :
8:35 nec fecerunt misericordiam cum domo Jerobaal Gedeon, juxta omnia bona qu. fecerat Isra.li.
9:1 Abiit autem Abimelech filius Jerobaal in Sichem ad fratres matris su., et locutus est ad eos, et ad omnem cognationem domus patris matris su., dicens :
9:2 Loquimini ad omnes viros Sichem : Quid vobis est melius, ut dominentur vestri septuaginta viri omnes filii Jerobaal, an ut dominetur unus vir ? simulque considerate quod os vestrum et caro vestra sum.
9:3 Locutique sunt fratres matris ejus de eo ad omnes viros Sichem universos sermones istos, et inclinaverunt cor eorum post Abimelech, dicentes : Frater noster est.
9:4 Dederuntque illi septuaginta pondo argenti de fano Baalberit. Qui conduxit sibi ex eo viros inopes et vagos, secutique sunt eum.
9:5 Et venit in domum patris sui in Ephra, et occidit fratres suos filios Jerobaal, septuaginta viros super lapidem unum : remansitque Joatham filius Jerobaal minimus, et absconditus est.\
9:6 Congregati sunt autem omnes viri Sichem, et univers. famili. urbis Mello : abieruntque et constituerunt regem Abimelech, juxta quercum qu. stabat in Sichem.
9:7 Quod cum nuntiatum esset Joatham, ivit, et stetit in vertice montis Garizim : elevataque voce, clamavit, et dixit : Audite me, viri Sichem ; ita audiat vos Deus.
9:8 Ierunt ligna, ut ungerent super se regem : dixeruntque oliv. : Impera nobis.
9:9 Qu. respondit : Numquid possum deserere pinguedinem meam, qua et dii utuntur et homines, et venire ut inter ligna promovear ?
9:10 Dixeruntque ligna ad arborem ficum : Veni, et super nos regnum accipe.
9:11 Qu. respondit eis : Numquid possum deserere dulcedinem meam, fructusque suavissimos, et ire ut inter cetera ligna promovear ?
9:12 Locutaque sunt ligna ad vitem : Veni, et impera nobis.
9:13 Qu. respondit eis : Numquid possum deserere vinum meum, quod l.tificat Deum et homines, et inter ligna cetera promoveri ?
9:14 Dixeruntque omnia ligna ad rhamnum : Veni, et impera super nos.
9:15 Qu. respondit eis : Si vere me regem vobis constituitis, venite, et sub umbra mea requiescite : si autem non vultis, egrediatur ignis de rhamno, et devoret cedros Libani.
9:16 Nunc igitur, si recte et absque peccato constituistis super vos regem Abimelech, et bene egistis cum Jerobaal, et cum domo ejus, et reddidistis vicem beneficiis ejus, qui pugnavit pro vobis,
9:17 et animam suam dedit periculis, ut erueret vos de manu Madian,
9:18 qui nunc surrexistis contra domum patris mei, et interfecistis filios ejus septuaginta viros super unum lapidem, et constituistis regem Abimelech filium ancill. ejus super habitatores Sichem, eo quod frater vester sit :
9:19 si ergo recte et absque vitio egistis cum Jerobaal et domo ejus, hodie l.tamini in Abimelech, et ille l.tetur in vobis.
9:20 Sin autem perverse : egrediatur ignis ex eo, et consumat habitatores Sichem, et oppidum Mello : egrediaturque ignis de viris Sichem, et de oppido Mello, et devoret Abimelech.
9:21 Qu. cum dixisset, fugit, et abiit in Bera : habitavitque ibi ob metum Abimelech fratris sui.\
9:22 Regnavit itaque Abimelech super Isra.l tribus annis.
9:23 Misitque Dominus spiritum pessimum inter Abimelech et habitatores Sichem : qui coeperunt eum detestari,
9:24 et scelus interfectionis septuaginta filiorum Jerobaal, et effusionem sanguinis eorum conferre in Abimelech fratrem suum, et in ceteros Sichimorum principes, qui eum adjuverant.
9:25 Posueruntque insidias adversus eum in summitate montium : et dum illius pr.stolabantur adventum, exercebant latrocinia, agentes pr.das de pr.tereuntibus : nuntiatumque est Abimelech.
9:26 Venit autem Gaal filius Obed cum fratribus suis, et transivit in Sichimam. Ad cujus adventum erecti habitatores Sichem,
9:27 egressi sunt in agros, vastantes vineas, uvasque calcantes : et factis cantantium choris, ingressi sunt fanum dei sui, et inter epulas et pocula maledicebant Abimelech,
9:28 clamante Gaal filio Obed : Quis est Abimelech, et qu. est Sichem, ut serviamus ei ? numquid non est filius Jerobaal, et constituit principem Zebul servum suum super viros Emor patris Sichem ? cur ergo serviemus ei ?
9:29 utinam daret aliquis populum istum sub manu mea, ut auferrem de medio Abimelech. Dictumque est Abimelech : Congrega exercitus multitudinem, et veni.
9:30 Zebul enim princeps civitatis, auditis sermonibus Gaal filii Obed, iratus est valde,
9:31 et misit clam ad Abimelech nuntios, dicens : Ecce Gaal filius Obed venit in Sichimam cum fratribus suis, et oppugnat adversum te civitatem.
9:32 Surge itaque nocte cum populo qui tecum est, et latita in agro :
9:33 et primo mane, oriente sole, irrue super civitatem. Illo autem egrediente adversum te cum populo suo, fac ei quod potueris.\
9:34 Surrexit itaque Abimelech cum omni exercitu suo nocte, et tetendit insidias juxta Sichimam in quatuor locis.
9:35 Egressusque est Gaal filius Obed, et stetit in introitu port. civitatis. Surrexit autem Abimelech, et omnis exercitus cum eo, de insidiarum loco.
9:36 Cumque vidisset populum Gaal, dixit ad Zebul : Ecce de montibus multitudo descendit. Cui ille respondit : Umbras montium vides quasi capita hominum, et hoc errore deciperis.
9:37 Rursumque Gaal ait : Ecce populus de umbilico terr. descendit, et unus cuneus venit per viam qu. respicit quercum.
9:38 Cui dixit Zebul : Ubi est nunc os tuum, quo loquebaris : Quis est Abimelech ut serviamus ei ? nonne hic populus est, quem despiciebas ? egredere, et pugna contra eum.
9:39 Abiit ergo Gaal, spectante Sichimorum populo, et pugnavit contra Abimelech,
9:40 qui persecutus est eum fugientem, et in urbem compulit : cecideruntque ex parte ejus plurimi, usque ad portam civitatis.
9:41 Et Abimelech sedit in Ruma : Zebul autem Gaal et socios ejus expulit de urbe, nec in ea passus est commorari.
9:42 Sequenti ergo die, egressus est populus in campum. Quod cum nuntiatum esset Abimelech,
9:43 tulit exercitum suum, et divisit in tres turmas, tendens insidias in agris. Vidensque quod egrederetur populus de civitate, surrexit, et irruit in eos
9:44 cum cuneo suo, oppugnans et obsidens civitatem : du. autem turm. palantes per campum adversarios persequebantur.
9:45 Porro Abimelech omni die illo oppugnabat urbem : quam cepit, interfectis habitatoribus ejus, ipsaque destructa, ita ut sal in ea dispergeret.\
9:46 Quod cum audissent qui habitabant in turre Sichimorum, ingressi sunt fanum dei sui Berith, ubi foedus cum eo pepigerant, et ex eo locus nomen acceperat : qui erat munitus valde.
9:47 Abimelech quoque audiens viros turris Sichimorum pariter conglobatos,
9:48 ascendit in montem Selmon cum omni populo suo : et arrepta securi, pr.cidit arboris ramum, impositumque ferens humero, dixit ad socios : Quod me videtis facere, cito facite.
9:49 Igitur certatim ramos de arboribus pr.cidentes, sequebantur ducem. Qui circumdantes pr.sidium, succenderunt : atque ita factum est, ut fumo et igne mille homines necarentur, viri pariter et mulieres, habitatorum turris Sichem.\
9:50 Abimelech autem inde proficiscens venit ad oppidum Thebes, quod circumdans obsidebat exercitu.
9:51 Erat autem turris excelsa in media civitate, ad quam confugerant simul viri ac mulieres, et omnes principes civitatis, clausa firmissime janua, et super turris tectum stantes per propugnacula.
9:52 Accedensque Abimelech juxta turrim, pugnabat fortiter : et appropinquans ostio, ignem supponere nitebatur :
9:53 et ecce una mulier fragmen mol. desuper jaciens, illisit capiti Abimelech, et confregit cerebrum ejus.
9:54 Qui vocavit cito armigerum suum, et ait ad eum : Evagina gladium tuum, et percute me, ne forte dicatur quod a femina interfectus sim. Qui jussa perficiens, interfecit eum.
9:55 Illoque mortuo, omnes qui cum eo erant de Isra.l, reversi sunt in sedes suas :
9:56 et reddidit Deus malum quod fecerat Abimelech contra patrem suum, interfectis septuaginta fratribus suis.
9:57 Sichimitis quoque quod operati erant, retributum est, et venit super eos maledictio Joatham filii Jerobaal.
10:1 Post Abimelech surrexit dux in Isra.l Thola filius Phua patrui Abimelech, vir de Issachar, qui habitavit in Samir montis Ephraim :
10:2 et judicavit Isra.lem viginti et tribus annis, mortuusque est, ac sepultus in Samir.
10:3 Huic successit Jair Galaadites, qui judicavit Isra.l per viginti et duos annos,
10:4 habens triginta filios sedentes super triginta pullos asinarum, et principes triginta civitatum, qu. ex nomine ejus sunt appellat. Havoth Jair, id est, oppida Jair, usque in pr.sentem diem, in terra Galaad.
10:5 Mortuusque est Jair, ac sepultus in loco cui est vocabulum Camon.\
10:6 Filii autem Isra.l peccatis veteribus jungentes nova, fecerunt malum in conspectu Domini, et servierunt idolis, Baalim et Astaroth, et diis Syri. ac Sidonis et Moab et filiorum Ammon et Philisthiim : dimiseruntque Dominum, et non coluerunt eum.
10:7 Contra quos Dominus iratus, tradidit eos in manus Philisthiim et filiorum Ammon.
10:8 Afflictique sunt, et vehementer oppressi per annos decem et octo, omnes qui habitabant trans Jordanem in terra Amorrh.i, qui est in Galaad :
10:9 in tantum ut filii Ammon, Jordane transmisso, vastarent Judam et Benjamin et Ephraim : afflictusque est Isra.l nimis.
10:10 Et clamantes ad Dominum, dixerunt : Peccavimus tibi, quia dereliquimus Dominum Deum nostrum, et servivimus Baalim.
10:11 Quibus locutus est Dominus : Numquid non .gyptii et Amorrh.i, filiique Ammon et Philisthiim,
10:12 Sidonii quoque et Amalec et Chanaan oppresserunt vos, et clamastis ad me, et erui vos de manu eorum ?
10:13 Et tamen reliquistis me, et coluistis deos alienos : idcirco non addam ut ultra vos liberem :
10:14 ite, et invocate deos quos elegistis : ipsi vos liberent in tempore angusti..
10:15 Dixeruntque filii Isra.l ad Dominum : Peccavimus, redde tu nobis quidquid tibi placet : tantum nunc libera nos.
10:16 Qu. dicentes, omnia de finibus suis alienorum deorum idola projecerunt, et servierunt Domino Deo : qui doluit super miseriis eorum.
10:17 Itaque filii Ammon conclamantes in Galaad fixere tentoria, contra quos congregati filii Isra.l in Maspha castrametati sunt.
10:18 Dixeruntque principes Galaad singuli ad proximos suos : Qui primus ex nobis contra filios Ammon coeperit dimicare, erit dux populi Galaad.
11:1 Fuit illo tempore Jephte Galaadites vir fortissimus atque pugnator, filius mulieris meretricis, qui natus est de Galaad.
11:2 Habuit autem Galaad uxorem, de qua suscepit filios : qui postquam creverant, ejecerunt Jephte, dicentes : H.res in domo patris nostri esse non poteris, quia de altera matre natus es.
11:3 Quos ille fugiens atque devitans, habitavit in terra Tob : congregatique sunt ad eum viri inopes, et latrocinantes, et quasi principem sequebantur.
11:4 In illis diebus pugnabant filii Ammon contra Isra.l.
11:5 Quibus acriter instantibus perrexerunt majores natu de Galaad, ut tollerent in auxilium sui Jephte de terra Tob :
11:6 dixeruntque ad eum : Veni et esto princeps noster, et pugna contra filios Ammon.
11:7 Quibus ille respondit : Nonne vos estis, qui odistis me, et ejecistis de domo patris mei ? et nunc venistis ad me necessitate compulsi.
11:8 Dixeruntque principes Galaad ad Jephte : Ob hanc igitur causam nunc ad te venimus, ut proficiscaris nobiscum, et pugnes contra filios Ammon, sisque dux omnium qui habitant in Galaad.
11:9 Jephte quoque dixit eis : Si vere venistis ad me, ut pugnem pro vobis contra filios Ammon, tradideritque eos Dominus in manus meas, ego ero vester princeps ?
11:10 Qui responderunt ei : Dominus, qui h.c audit, ipse mediator ac testis est quod nostra promissa faciemus.
11:11 Abiit itaque Jephte cum principibus Galaad, fecitque eum omnis populus principem sui. Locutusque est Jephte omnes sermones suos coram Domino in Maspha.\
11:12 Et misit nuntios ad regem filiorum Ammon, qui ex persona sua dicerent : Quid mihi et tibi est, quia venisti contra me, ut vastares terram meam ?
11:13 Quibus ille respondit : Quia tulit Isra.l terram meam, quando ascendit de .gypto, a finibus Arnon usque Jaboc atque Jordanem : nunc ergo cum pace redde mihi eam.
11:14 Per quos rursum mandavit Jephte, et imperavit eis ut dicerent regi Ammon :
11:15 H.c dicit Jephte : Non tulit Isra.l terram Moab, nec terram filiorum Ammon :
11:16 sed quando de .gypto conscenderunt, ambulavit per solitudinem usque ad mare Rubrum, et venit in Cades.
11:17 Misitque nuntios ad regem Edom, dicens : Dimitte me ut transeam per terram tuam. Qui noluit acquiescere precibus ejus. Misit quoque ad regem Moab, qui et ipse transitum pr.bere contempsit. Mansit itaque in Cades,
11:18 et circuivit ex latere terram Edom et terram Moab : venitque contra orientalem plagam terr. Moab, et castrametatus est trans Arnon : nec voluit intrare terminos Moab. (Arnon quippe confinium est terr. Moab.)
11:19 Misit itaque Isra.l nuntios ad Sehon regem Amorrh.orum, qui habitabat in Hesebon, et dixerunt ei : Dimitte ut transeam per terram tuam usque ad fluvium.
11:20 Qui et ipse Isra.l verba despiciens, non dimisit eum transire per terminos suos : sed infinita multitudine congregata, egressus est contra eum in Jasa, et fortiter resistebat.
11:21 Tradiditque eum Dominus in manus Isra.l cum omni exercitu suo : qui percussit eum, et possedit omnem terram Amorrh.i habitatoris regionis illius,
11:22 et universos fines ejus, de Arnon usque Jaboc, et de solitudine usque ad Jordanem.
11:23 Dominus ergo Deus Isra.l subvertit Amorrh.um, pugnante contra illum populo suo Isra.l, et tu nunc vis possidere terram ejus ?
11:24 nonne ea qu. possidet Chamos deus tuus, tibi jure debentur ? qu. autem Dominus Deus noster victor obtinuit, in nostram cedent possessionem :
11:25 nisi forte melior es Balac filio Sephor rege Moab ; aut docere potes, quod jurgatus sit contra Isra.l, et pugnaverit contra eum,
11:26 quando habitavit in Hesebon et viculis ejus, et in Aro.r et villis illius, vel in cunctis civitatibus juxta Jordanem, per trecentos annos. Quare tanto tempore nihil super hac repetitione tentastis ?
11:27 Igitur non ego pecco in te, sed tu contra me male agis, indicens mihi bella non justa. Judicet Dominus arbiter hujus diei inter Isra.l, et inter filios Ammon.
11:28 Noluitque acquiescere rex filiorum Ammon verbis Jephte, qu. per nuntios mandaverat.\
11:29 Factus est ergo super Jephte spiritus Domini, et circuiens Galaad et Manasse, Maspha quoque Galaad, et inde transiens ad filios Ammon,
11:30 votum vovit Domino, dicens : Si tradideris filios Ammon in manus meas,
11:31 quicumque primus fuerit egressus de foribus domus me., mihique occurrerit revertenti cum pace a filiis Ammon, eum holocaustum offeram Domino.
11:32 Transivitque Jephte ad filios Ammon, ut pugnaret contra eos : quos tradidit Dominus in manus ejus.
11:33 Percussitque ab Aro.r usque dum venias in Mennith, viginti civitates, et usque ad Abel, qu. est vineis consita, plaga magna nimis : humiliatique sunt filii Ammon a filiis Isra.l.\
11:34 Revertente autem Jephte in Maspha domum suam, occurrit ei unigenita filia sua cum tympanis et choris : non enim habebat alios liberos.
11:35 Qua visa, scidit vestimenta sua, et ait : Heu me, filia mea ! decepisti me, et ipsa decepta es : aperui enim os meum ad Dominum, et aliud facere non potero.
11:36 Cui illa respondit : Pater mi, si aperuisti os tuum ad Dominum, fac mihi quodcumque pollicitus es, concessa tibi ultione atque victoria de hostibus tuis.
11:37 Dixitque ad patrem : Hoc solum mihi pr.sta quod deprecor : dimitte me ut duobus mensibus circumeam montes, et plangam virginitatem meam cum sodalibus meis.
11:38 Cui ille respondit : Vade. Et dimisit eam duobus mensibus. Cumque abiisset cum sociis ac sodalibus suis, flebat virginitatem suam in montibus.
11:39 Expletisque duobus mensibus, reversa est ad patrem suum, et fecit ei sicut voverat, qu. ignorabat virum. Exinde mos increbruit in Isra.l, et consuetudo servata est,
11:40 ut post anni circulum conveniant in unum fili. Isra.l, et plangant filiam Jephte Galaadit. diebus quatuor.
12:1 Ecce autem in Ephraim orta est seditio : nam transeuntes contra aquilonem, dixerunt ad Jephte : Quare vadens ad pugnam contra filios Ammon, vocare nos noluisti, ut pergeremus tecum ? igitur incendemus domum tuam.
12:2 Quibus ille respondit : Disceptatio erat mihi et populo meo contra filios Ammon vehemens : vocavique vos, ut pr.beretis mihi auxilium, et facere noluistis.
12:3 Quod cernens, posui animam meam in manibus meis, transivique ad filios Ammon, et tradidit eos Dominus in manus meas. Quid commerui, ut adversum me consurgatis in pr.lium ?
12:4 Vocatis itaque ad se cunctis viris Galaad, pugnabat contra Ephraim : percusseruntque viri Galaad Ephraim, quia dixerat : Fugitivus est Galaad de Ephraim, et habitat in medio Ephraim et Manasse.
12:5 Occupaveruntque Galaadit. vada Jordanis, per qu. Ephraim reversurus erat. Cumque venisset ad ea de Ephraim numero, fugiens, atque dixisset : Obsecro ut me transire permittatis : dicebant ei Galaadit. : Numquid Ephrath.us es ? quo dicente : Non sum :
12:6 interrogabant eum : Dic ergo Scibboleth, quod interpretatur Spica. Qui respondebat : Sibboleth : eadem littera spicam exprimere non valens. Statimque apprehensum jugulabant in ipso Jordanis transitu. Et ceciderunt in illo tempore de Ephraim quadraginta duo millia.\
12:7 Judicavit itaque Jephte Galaadites Isra.l sex annis : et mortuus est, ac sepultus in civitate sua Galaad.\
12:8 Post hunc judicavit Isra.l Abesan de Bethlehem :
12:9 qui habuit triginta filios, et totidem filias, quas emittens foras, maritis dedit, et ejusdem numeri filiis suis accepit uxores, introducens in domum suam. Qui septem annis judicavit Isra.l :
12:10 mortuusque est, ac sepultus in Bethlehem.
12:11 Cui successit Ahialon Zabulonites : et judicavit Isra.l decem annis :
12:12 mortuusque est, ac sepultus in Zabulon.
12:13 Post hunc judicavit Isra.l Abdon filius Illel Pharathonites :
12:14 qui habuit quadraginta filios, et triginta ex eis nepotes, ascendentes super septuaginta pullos asinarum. Et judicavit Isra.l octo annis :
12:15 mortuusque est, ac sepultus in Pharathon terr. Ephraim, in monte Amalec.
13:1 Rursumque filii Isra.l fecerunt malum in conspectu Domini : qui tradidit eos in manus Philisthinorum quadraginta annis.
13:2 Erat autem quidam vir de Saraa, et de stirpe Dan, nomine Manue, habens uxorem sterilem.
13:3 Cui apparuit angelus Domini, et dixit ad eam : Sterilis es et absque liberis : sed concipies, et paries filium.
13:4 Cave ergo ne bibas vinum ac siceram, nec immundum quidquam comedas :
13:5 quia concipies, et paries filium, cujus non tanget caput novacula : erit enim nazar.us Dei ab infantia sua et ex matris utero, et ipse incipiet liberare Isra.l de manu Philisthinorum.
13:6 Qu. cum venisset ad maritum suum, dixit ei : Vir Dei venit ad me, habens vultum angelicum, terribilis nimis. Quem cum interrogassem quis esset, et unde venisset, et quo nomine vocaretur, noluit mihi dicere :
13:7 sed hoc respondit : Ecce concipies et paries filium : cave ne vinum bibas, nec siceram, et ne aliquo vescaris immundo : erit enim puer nazar.us Dei ab infantia sua, ex utero matris su. usque ad diem mortis su..
13:8 Oravit itaque Manue Dominum, et ait : Obsecro, Domine, ut vir Dei, quem misisti, veniat iterum, et doceat nos quid debeamus facere de puero, qui nasciturus est.
13:9 Exaudivitque Dominus deprecantem Manue, et apparuit rursum angelus Dei uxori ejus sedenti in agro : Manue autem maritus ejus non erat cum ea. Qu. cum vidisset angelum,
13:10 festinavit, et cucurrit ad virum suum : nuntiavitque ei, dicens : Ecce apparuit mihi vir, quem ante videram.
13:11 Qui surrexit, et secutus est uxorem suam : veniensque ad virum, dixit ei : Tu es qui locutus es mulieri ? Et ille respondit : Ego sum.
13:12 Cui Manue : Quando, inquit, sermo tuus fuerit expletus, quid vis ut faciat puer ? aut a quo se observare debebit ?\
13:13 Dixitque angelus Domini ad Manue : Ab omnibus, qu. locutus sum uxori tu., abstineat se,
13:14 et quidquid ex vinea nascitur, non comedat : vinum et siceram non bibat ; nullo vescatur immundo : et quod ei pr.cepi, impleat atque custodiat.
13:15 Dixitque Manue ad angelum Domini : Obsecro te ut acquiescas precibus meis, et faciamus tibi h.dum de capris.
13:16 Cui respondit angelus : Si me cogis, non comedam panes tuos : si autem vis holocaustum facere, offer illud Domino. Et nesciebat Manue quod angelus Domini esset.
13:17 Dixitque ad eum : Quod est tibi nomen, ut, si sermo tuus fuerit expletus, honoremus te ?
13:18 Cui ille respondit : Cur qu.ris nomen meum, quod est mirabile ?
13:19 Tulit itaque Manue h.dum de capris, et libamenta, et posuit super petram, offerens Domino, qui facit mirabilia : ipse autem et uxor ejus intuebantur.
13:20 Cumque ascenderet flamma altaris in c.lum, angelus Domini pariter in flamma ascendit. Quod cum vidissent Manue et uxor ejus, proni ceciderunt in terram,
13:21 et ultra eis non apparuit angelus Domini. Statimque intellexit Manue angelum Domini esse,
13:22 et dixit ad uxorem suam : Morte moriemur, quia vidimus Deum.
13:23 Cui respondit mulier : Si Dominus nos vellet occidere, de manibus nostris holocaustum et libamenta non suscepisset, nec ostendisset nobis h.c omnia, neque ea qu. sunt ventura dixisset.\
13:24 Peperit itaque filium, et vocavit nomen ejus Samson. Crevitque puer, et benedixit ei Dominus.
13:25 Coepitque spiritus Domini esse cum eo in castris Dan inter Saraa et Esthaol.
14:1 Descendit ergo Samson in Thamnatha : vidensque ibi mulierem de filiabus Philisthiim,
14:2 ascendit, et nuntiavit patri suo et matri su., dicens : Vidi mulierem in Thamnatha de filiabus Philisthinorum : quam qu.so ut mihi accipiatis uxorem.
14:3 Cui dixerunt pater et mater sua : Numquid non est mulier in filiabus fratrum tuorum, et in omni populo meo, quia vis accipere uxorem de Philisthiim, qui incircumcisi sunt ? Dixitque Samson ad patrem suum : Hanc mihi accipe : quia placuit oculis meis.
14:4 Parentes autem ejus nesciebant quod res a Domino fieret, et qu.reret occasionem contra Philisthiim : eo enim tempore Philisthiim dominabantur Isra.li.
14:5 Descendit itaque Samson cum patre suo et matre in Thamnatha. Cumque venissent ad vineas oppidi, apparuit catulus leonis s.vus, et rugiens, et occurrit ei.
14:6 Irruit autem spiritus Domini in Samson, et dilaceravit leonem, quasi h.dum in frusta discerpens, nihil omnino habens in manu : et hoc patri et matri noluit indicare.
14:7 Descenditque, et locutus est mulieri qu. placuerat oculis ejus.
14:8 Et post aliquot dies revertens ut acciperet eam, declinavit ut videret cadaver leonis, et ecce examen apum in ore leonis erat ac favus mellis.
14:9 Quem cum sumpsisset in manibus comedebat in via : veniensque ad patrem suum et matrem, dedit eis partem, qui et ipsi comederunt : nec tamen eis voluit indicare quod mel de corpore leonis assumpserat.\
14:10 Descendit itaque pater ejus ad mulierem, et fecit filio suo Samson convivium : sic enim juvenes facere consueverant.
14:11 Cum ergo cives loci illius vidissent eum, dederunt ei sodales triginta ut essent cum eo.
14:12 Quibus locutus est Samson : Proponam vobis problema : quod si solveritis mihi intra septem dies convivii, dabo vobis triginta sindones, et totidem tunicas :
14:13 sin autem non potueritis solvere, vos dabitis mihi triginta sindones, et ejusdem numeri tunicas. Qui responderunt ei : Propone problema, ut audiamus.
14:14 Dixitque eis : [De comedente exivit cibus,/ et de forti egressa est dulcedo.] Nec potuerunt per tres dies propositionem solvere.
14:15 Cumque adesset dies septimus, dixerunt ad uxorem Samson : Blandire viro tuo et suade ei ut indicet tibi quid significet problema : quod si facere nolueris, incendemus te, et domum patris tui : an idcirco vocastis nos ad nuptias ut spoliaretis ?
14:16 Qu. fundebat apud Samson lacrimas, et qu.rebatur, dicens : Odisti me, et non diligis : idcirco problema, quod proposuisti filiis populi mei, non vis mihi exponere. At ille respondit : Patri meo et matri nolui dicere : et tibi indicare potero ?
14:17 Septem igitur diebus convivii flebat ante eum : tandemque die septimo cum ei esset molesta, exposuit. Qu. statim indicavit civibus suis.
14:18 Et illi dixerunt ei die septimo ante solis occubitum : [Quid dulcius melle,/ et quid fortius leone ?] Qui ait ad eos : [Si non arassetis in vitula mea,/ non invenissetis propositionem meam.]\
14:19 Irruit itaque in eum spiritus Domini, descenditque Ascalonem, et percussit ibi triginta viros : quorum ablatas vestes dedit iis qui problema solverant. Iratusque nimis ascendit in domum patris sui :
14:20 uxor autem ejus accepit maritum unum de amicis ejus et pronubis.
15:1 Post aliquantulum autem temporis, cum dies tritice. messis instarent, venit Samson, invisere volens uxorem suam, et attulit ei h.dum de capris. Cumque cubiculum ejus solito vellet intrare, prohibuit eum pater illius, dicens :
15:2 Putavi quod odisses eam, et ideo tradidi illam amico tuo : sed habet sororem, qu. junior et pulchrior illa est : sit tibi pro ea uxor.
15:3 Cui Samson respondit : Ab hac die non erit culpa in me contra Philisth.os : faciam enim vobis mala.
15:4 Perrexitque et cepit trecentas vulpes, caudasque earum junxit ad caudas, et faces ligavit in medio :
15:5 quas igne succendens, dimisit ut huc illucque discurrerent. Qu. statim perrexerunt in segetes Philisthinorum. Quibus succensis, et comportat. jam fruges, et adhuc stantes in stipula, concremat. sunt, in tantum ut vineas quoque et oliveta flamma consumeret.
15:6 Dixeruntque Philisthiim : Quis fecit hanc rem ? Quibus dictum est : Samson gener Thamnath.i : quia tulit uxorem ejus, et alteri tradidit, h.c operatus est. Ascenderuntque Philisthiim, et combusserunt tam mulierem quam patrem ejus.
15:7 Quibus ait Samson : Licet h.c feceritis, tamen adhuc ex vobis expetam ultionem, et tunc quiescam.
15:8 Percussitque eos ingenti plaga, ita ut stupentes suram femori imponerent. Et descendens habitavit in spelunca petr. Etam.
15:9 Igitur ascendentes Philisthiim in terram Juda, castrametati sunt in loco, qui postea vocatus est Lechi, id est, Maxilla, ubi eorum effusus est exercitus.
15:10 Dixeruntque ad eos de tribu Juda : Cur ascendistis adversum nos ? Qui responderunt : Ut ligemus Samson venimus, et reddamus ei qu. in nos operatus est.\
15:11 Descenderunt ergo tria millia virorum de Juda ad specum silicis Etam, dixeruntque ad Samson : Nescis quod Philisthiim imperent nobis ? quare hoc facere voluisti ? Quibus ille ait : Sicut fecerunt mihi, sic feci eis.
15:12 Ligare, inquiunt, te venimus, et tradere in manus Philisthinorum. Quibus Samson : Jurate, ait, et spondete mihi quod non occidatis me.
15:13 Dixerunt : Non te occidemus, sed vinctum trademus. Ligaveruntque eum duobus novis funibus, et tulerunt eum de petra Etam.
15:14 Qui cum venisset ad locum Maxill., et Philisthiim vociferantes occurrissent ei, irruit spiritus Domini in eum : et sicut solent ad odorem ignis lina consumi, ita vincula, quibus ligatus erat, dissipata sunt et soluta.
15:15 Inventamque maxillam, id est, mandibulam asini, qu. jacebat, arripiens interfecit in ea mille viros,
15:16 et ait : [In maxilla asini,/ in mandibula pulli asinarum,/ delevi eos,/ et percussi mille viros.]
15:17 Cumque h.c verba canens complesset, projecit mandibulam de manu, et vocavit nomen loci illius Ramathlechi, quod interpretatur, Elevatio maxill..
15:18 Sitiensque valde, clamavit ad Dominum, et ait : Tu dedisti in manu servi tui salutem hanc maximam atque victoriam : en siti morior, incidamque in manus incircumcisorum.
15:19 Aperuit itaque Dominus molarem dentem in maxilla asini, et egress. sunt ex eo aqu.. Quibus haustis, refocillavit spiritum, et vires recepit. Idcirco appellatum est nomen loci illius, Fons invocantis de maxilla, usque in pr.sentem diem.
15:20 Judicavitque Isra.l in diebus Philisthiim viginti annis.
16:1 Abiit quoque in Gazam, et vidit ibi mulierem meretricem, ingressusque est ad eam.
16:2 Quod cum audissent Philisthiim, et percrebruisset apud eos intrasse urbem Samson, circumdederunt eum, positis in porta civitatis custodibus : et ibi tota nocte cum silentio pr.stolantes, ut facto mane exeuntem occiderent.
16:3 Dormivit autem Samson usque ad medium noctis : et inde consurgens, apprehendit ambas port. fores cum postibus suis et sera, impositasque humeris suis portavit ad verticem montis, qui respicit Hebron.\
16:4 Post h.c amavit mulierem, qu. habitabat in valle Sorec, et vocabatur Dalila.
16:5 Veneruntque ad eam principes Philisthinorum, atque dixerunt : Decipe eum, et disce ab illo, in quo habeat tantam fortitudinem, et quomodo eum superare valeamus, et vinctum affligere : quod si feceris, dabimus tibi singuli mille et centum argenteos.
16:6 Locuta est ergo Dalila ad Samson : Dic mihi, obsecro, in quo sit tua maxima fortitudo, et quid sit quo ligatus erumpere nequeas ?
16:7 Cui respondit Samson : Si septem nerviceis funibus necdum siccis, et adhuc humentibus, ligatus fuero, infirmus ero ut ceteri homines.
16:8 Attuleruntque ad eam satrap. Philisthinorum septem funes, ut dixerat : quibus vinxit eum,
16:9 latentibus apud se insidiis, et in cubiculo finem rei expectantibus : clamavitque ad eum : Philisthiim super te, Samson. Qui rupit vincula, quomodo si rumpat quis filum de stupp. tortum putamine, cum odorem ignis acceperit : et non est cognitum in quo esset fortitudo ejus.
16:10 Dixitque ad eum Dalila : Ecce illusisti mihi, et falsum locutus es : saltem nunc indica mihi quo ligari debeas.
16:11 Cui ille respondit : Si ligatus fuero novis funibus, qui numquam fuerunt in opere, infirmus ero, et aliorum hominum similis.
16:12 Quibus rursum Dalila vinxit eum, et clamavit : Philisthiim super te, Samson : in cubiculo insidiis pr.paratis. Qui ita rupit vincula quasi fila telarum.
16:13 Dixitque Dalila rursum ad eum : Usquequo decipis me, et falsum loqueris ? ostende quo vinciri debeas. Cui respondit Samson : Si septem crines capitis mei cum licio plexueris, et clavum his circumligatum terr. fixeris, infirmus ero.
16:14 Quod cum fecisset Dalila, dixit ad eum : Philisthiim super te, Samson. Qui consurgens de somno extraxit clavum cum crinibus et licio.\
16:15 Dixitque ad eum Dalila : Quomodo dicis quod amas me, cum animus tuus non sit mecum ? Per tres vices mentitus es mihi, et noluisti dicere in quo sit maxima fortitudo tua.
16:16 Cumque molesta esset ei, et per multos dies jugiter adh.reret, spatium ad quietem non tribuens, defecit anima ejus, et ad mortem usque lassata est.
16:17 Tunc aperiens veritatem rei, dixit ad eam : Ferrum numquam ascendit super caput meum, quia nazar.us, id est, consecratus Deo, sum de utero matris me. : si rasum fuerit caput meum, recedet a me fortitudo mea, et deficiam, eroque sicut ceteri homines.
16:18 Vidensque illa quod confessus ei esset omnem animum suum, misit ad principes Philisthinorum ac mandavit : Ascende adhuc semel, quia nunc mihi aperuit cor suum. Qui ascenderunt assumpta pecunia, quam promiserant.
16:19 At illa dormire eum fecit super genua sua, et in sinu suo reclinare caput. Vocavitque tonsorem, et rasit septem crines ejus, et coepit abigere eum, et a se repellere : statim enim ab eo fortitudo discessit.
16:20 Dixitque : Philisthiim super te, Samson. Qui de somno consurgens, dixit in animo suo : Egrediar sicut ante feci, et me excutiam : nesciens quod recessisset ab eo Dominus.
16:21 Quem cum apprehendissent Philisthiim, statim eruerunt oculos ejus, et duxerunt Gazam vinctum catenis, et clausum in carcere molere fecerunt.\
16:22 Jamque capilli ejus renasci coeperunt.
16:23 Et principes Philisthinorum convenerunt in unum ut immolarent hostias magnificas Dagon deo suo, et epularentur, dicentes : Tradidit deus noster inimicum nostrum Samson in manus nostras.
16:24 Quod etiam populus videns, laudabat deum suum, eademque dicebat : Tradidit deus noster adversarium nostrum in manus nostras, qui delevit terram nostram, et occidit plurimos.
16:25 L.tantesque per convivia, sumptis jam epulis, pr.ceperunt ut vocaretur Samson, et ante eos luderet. Qui adductus de carcere ludebat ante eos, feceruntque eum stare inter duas columnas.
16:26 Qui dixit puero regenti gressus suos : Dimitte me, ut tangam columnas, quibus omnis imminet domus, et recliner super eas, et paululum requiescam.
16:27 Domus autem erat plena virorum ac mulierum, et erant ibi omnes principes Philisthinorum, ac de tecto et solario circiter tria millia utriusque sexus spectantes ludentem Samson.
16:28 At ille invocato Domino ait : Domine Deus, memento mei, et redde mihi nunc fortitudinem pristinam, Deus meus, ut ulciscar me de hostibus meis, et pro amissione duorum luminum unam ultionem recipiam.
16:29 Et apprehendens ambas columnas quibus innitebatur domus, alteramque earum dextera et alteram l.va tenens,
16:30 ait : Moriatur anima mea cum Philisthiim. Concussisque fortiter columnis, cecidit domus super omnes principes, et ceteram multitudinem qu. ibi erat : multoque plures interfecit moriens, quam ante vivus occiderat.
16:31 Descendentes autem fratres ejus et universa cognatio, tulerunt corpus ejus, et sepelierunt inter Saraa et Esthaol in sepulchro patris sui Manue : judicavitque Isra.l viginti annis.
17:1 Fuit eo tempore vir quidam de monte Ephraim nomine Michas,
17:2 qui dixit matri su. : Mille et centum argenteos, quos separaveras tibi, et super quibus me audiente juraveras, ecce ego habeo, et apud me sunt. Cui illa respondit : Benedictus filius meus Domino.
17:3 Reddidit ergo eos matri su., qu. dixerat ei : Consecravi et vovi hoc argentum Domino, ut de manu mea suscipiat filius meus, et faciat sculptile atque conflatile : et nunc trado illud tibi.
17:4 Reddidit igitur eos matri su. : qu. tulit ducentos argenteos, et dedit eos argentario, ut faceret ex eis sculptile atque conflatile, quod fuit in domo Mich..
17:5 Qui .diculam quoque in ea deo separavit, et fecit ephod, et theraphim, id est, vestem sacerdotalem, et idola : implevitque unius filiorum suorum manum, et factus est ei sacerdos.
17:6 In diebus illis non erat rex in Isra.l, sed unusquisque quod sibi rectum videbatur, hoc faciebat.\
17:7 Fuit quoque alter adolescens de Bethlehem Juda, ex cognatione ejus : eratque ipse Levites, et habitabat ibi.
17:8 Egressusque de civitate Bethlehem, peregrinari voluit ubicumque sibi commodum reperisset. Cumque venisset in montem Ephraim, iter faciens, et declinasset parumper in domum Mich.,
17:9 interrogatus est ab eo unde venisset. Qui respondit : Levita sum de Bethlehem Juda, et vado ut habitem ubi potuero, et utile mihi esse perspexero.
17:10 Dixitque Michas : Mane apud me, et esto mihi parens ac sacerdos : daboque tibi per annos singulos decem argenteos, ac vestem duplicem, et qu. ad victum sunt necessaria.
17:11 Acquievit, et mansit apud hominem, fuitque illi quasi unus de filiis.
17:12 Implevitque Michas manum ejus, et habuit puerum sacerdotem apud se :
17:13 Nunc scio, dicens, quod benefaciet mihi Deus habenti Levitici generis sacerdotem.
18:1 In diebus illis non erat rex in Isra.l, et tribus Dan qu.rebat possessionem sibi, ut habitaret in ea : usque ad illum enim diem inter ceteras tribus sortem non acceperat.
18:2 Miserunt ergo filii Dan stirpis et famili. su. quinque viros fortissimos de Saraa et Esthaol, ut explorarent terram, et diligenter inspicerent : dixeruntque eis : Ite, et considerate terram. Qui cum pergentes venissent in montem Ephraim, et intrassent domum Mich., requieverunt ibi :
18:3 et agnoscentes vocem adolescentis Levit., utentesque illius diversorio, dixerunt ad eum : Quis te huc adducit ? quid hic agis ? quam ob causam huc venire voluisti ?
18:4 Qui respondit eis : H.c et h.c pr.stitit mihi Michas, et me mercede conduxit, ut sim ei sacerdos.
18:5 Rogaverunt autem eum ut consuleret Dominum ut scire possent an prospero itinere pergerent, et res haberet effectum.
18:6 Qui respondit eis : Ite in pace : Dominus respicit viam vestram, et iter quo pergitis.
18:7 Euntes igitur quinque viri venerunt Lais : videruntque populum habitantem in ea absque ullo timore, juxta consuetudinem Sidoniorum, securum et quietum, nullo ei penitus resistente, magnarumque opum, et procul a Sidone atque a cunctis hominibus separatum.\
18:8 Reversique ad fratres suos in Saraa et Esthaol, et quid egissent sciscitantibus responderunt :
18:9 Surgite, ascendamus ad eos : vidimus enim terram valde opulentam et uberem. Nolite negligere, nolite cessare : eamus, et possideamus eam : nullus erit labor.
18:10 Intrabimus ad securos, in regionem latissimam, tradetque nobis Dominus locum, in quo nullius rei est penuria eorum qu. gignuntur in terra.
18:11 Profecti igitur sunt de cognatione Dan, id est, de Saraa et Esthaol, sexcenti viri accincti armis bellicis,
18:12 ascendentesque manserunt in Cariathiarim Jud. : qui locus ex eo tempore Castrorum Dan nomen accepit, et est post tergum Cariathiarim.
18:13 Inde transierunt in montem Ephraim. Cumque venissent ad domum Mich.,
18:14 dixerunt quinque viri, qui prius missi fuerant ad considerandam terram Lais, ceteris fratribus suis : Nostis quod in domibus istis sit ephod, et theraphim, et sculptile, atque conflatile : videte quid vobis placeat.\
18:15 Et cum paululum declinassent, ingressi sunt domum adolescentis Levit., qui erat in domo Mich. : salutaveruntque eum verbis pacificis.
18:16 Sexcenti autem viri ita ut erant armati, stabant ante ostium.
18:17 At illi, qui ingressi fuerant domum juvenis, sculptile, et ephod, et theraphim, atque conflatile tollere nitebantur, et sacerdos stabat ante ostium, sexcentis viris fortissimis haud procul expectantibus.
18:18 Tulerunt igitur qui intraverant sculptile, ephod, et idola, atque conflatile. Quibus dixit sacerdos : Quid facitis ?
18:19 Cui responderunt : Tace et pone digitum super os tuum : venique nobiscum, ut habeamus te patrem, ac sacerdotem. Quid tibi melius est, ut sis sacerdos in domo unius viri, an in una tribu et familia in Isra.l ?
18:20 Quod cum audisset, acquievit sermonibus eorum, et tulit ephod, et idola, ac sculptile, et profectus est cum eis.
18:21 Qui cum pergerent, et ante se ire fecissent parvulos ac jumenta, et omne quod erat pretiosum,
18:22 et jam a domo Mich. essent procul, viri qui habitabant in .dibus Mich. conclamantes secuti sunt,
18:23 et post tergum clamare coeperunt. Qui cum respexissent, dixerunt ad Micham : Quid tibi vis ? cur clamas ?
18:24 Qui respondit : Deos meos, quos mihi feci, tulistis, et sacerdotem, et omnia qu. habeo, et dicitis : Quid tibi est ?
18:25 Dixeruntque ei filii Dan : Cave ne ultra loquaris ad nos, et veniant ad te viri animo concitati, et ipse cum omni domo tua pereas.
18:26 Et sic coepto itinere perrexerunt. Videns autem Michas quod fortiores se essent, reversus est in domum suam.\
18:27 Sexcenti autem viri tulerunt sacerdotem, et qu. supra diximus : veneruntque in Lais ad populum quiescentem atque securum, et percusserunt eos in ore gladii : urbemque incendio tradiderunt,
18:28 nullo penitus ferente pr.sidium, eo quod procul habitarent a Sidone, et cum nullo hominum haberent quidquam societatis ac negotii. Erat autem civitas sita in regione Rohob : quam rursum exstruentes habitaverunt in ea,
18:29 vocato nomine civitatis Dan, juxta vocabulum patris sui, quem genuerat Isra.l, qu. prius Lais dicebatur.
18:30 Posueruntque sibi sculptile, et Jonathan filium Gersam filii Moysi ac filios ejus sacerdotes in tribu Dan, usque ad diem captivitatis su..
18:31 Mansitque apud eos idolum Mich. omni tempore quo fuit domus Dei in Silo. In diebus illis non erat rex in Isra.l.
19:1 Fuit quidam vir Levites habitans in latere montis Ephraim, qui accepit uxorem de Bethlehem Juda :
19:2 qu. reliquit eum, et reversa est in domum patris sui in Bethlehem, mansitque apud eum quatuor mensibus.
19:3 Secutusque est eam vir suus, volens reconciliari ei, atque blandiri, et secum reducere, habens in comitatu puerum et duos asinos : qu. suscepit eum, et introduxit in domum patris sui. Quod cum audisset socer ejus, eumque vidisset, occurrit ei l.tus,
19:4 et amplexatus est hominem. Mansitque gener in domo soceri tribus diebus, comedens cum eo et bibens familiariter.
19:5 Die autem quarto de nocte consurgens, proficisci voluit : quem tenuit socer, et ait ad eum : Gusta prius pauxillum panis, et conforta stomachum, et sic proficisceris.
19:6 Sederuntque simul, ac comederunt et biberunt. Dixitque pater puell. ad generum suum : Qu.so te ut hodie hic maneas, pariterque l.temur.
19:7 At ille consurgens, coepit velle proficisci. Et nihilominus obnixe eum socer tenuit, et apud se fecit manere.
19:8 Mane autem facto, parabat Levites iter. Cui socer rursum : Oro te, inquit, ut paululum cibi capias, et assumptis viribus donec increscat dies, postea proficiscaris. Comederunt ergo simul.
19:9 Surrexitque adolescens, ut pergeret cum uxore sua et puero. Cui rursum locutus est socer : Considera quod dies ad occasum declivior sit, et propinquat ad vesperum : mane apud me etiam hodie, et duc l.tum diem, et cras proficisceris ut vadas in domum tuam.
19:10 Noluit gener acquiescere sermonibus ejus : sed statim perrexit, et venit contra Jebus, qu. altero nomine vocatur Jerusalem, ducens secum duos asinos onustos, et concubinam.\
19:11 Jamque erant juxta Jebus, et dies mutabatur in noctem : dixitque puer ad dominum suum : Veni, obsecro : declinemus ad urbem Jebus.orum, et maneamus in ea.
19:12 Cui respondit dominus : Non ingrediar oppidum gentis alien., qu. non est de filiis Isra.l : sed transibo usque Gabaa,
19:13 et cum illuc pervenero, manebimus in ea, aut certe in urbe Rama.
19:14 Transierunt ergo Jebus, et coeptum carpebant iter, occubuitque eis sol juxta Gabaa, qu. est in tribu Benjamin :
19:15 diverteruntque ad eam, ut manerent ibi. Quo cum intrassent, sedebant in platea civitatis, et nullus eos recipere voluit hospitio.
19:16 Et ecce, apparuit homo senex, revertens de agro et de opere suo vesperi, qui et ipse de monte erat Ephraim, et peregrinus habitabat in Gabaa : homines autem regionis illius erant filii Jemini.
19:17 Elevatisque oculis, vidit senex sedentem hominem cum sarcinulis suis in platea civitatis, et dixit ad eum : Unde venis ? et quo vadis ?
19:18 Qui respondit ei : Profecti sumus de Bethlehem Juda, et pergimus ad locum nostrum, qui est in latere montis Ephraim, unde ieramus in Bethlehem : et nunc vadimus ad domum Dei, nullusque sub tectum suum nos vult recipere,
19:19 habentes paleas et foenum in asinorum pabulum, et panem ac vinum in meos et ancill. tu. usus, et pueri qui mecum est : nulla re indigemus nisi hospitio.
19:20 Cui respondit senex : Pax tecum sit, ego pr.bebo omnia qu. necessaria sunt : tantum, qu.so, ne in platea maneas.
19:21 Introduxitque eum in domum suam, et pabulum asinis pr.buit : ac postquam laverunt pedes suos, recepit eos in convivium.\
19:22 Illis epulantibus, et post laborem itineris cibo et potu reficientibus corpora, venerunt viri civitatis illius, filii Belial (id est, absque jugo), et circumdantes domum senis, fores pulsare coeperunt, clamantes ad dominum domus atque dicentes : Educ virum, qui ingressus est domum tuam, ut abutamur eo.
19:23 Egressusque est ad eos senex, et ait : Nolite, fratres, nolite facere malum hoc, quia ingressus est homo hospitium meum : et cessate ab hac stultitia.
19:24 Habeo filiam virginem, et hic homo habet concubinam : educam eas ad vos, ut humilietis eas, et vestram libidinem compleatis : tantum, obsecro, ne scelus hoc contra naturam operemini in virum.
19:25 Nolebant acquiescere sermonibus illius : quod cernens homo, eduxit ad eos concubinam suam, et eis tradidit illudendam : qua cum tota nocte abusi essent, dimiserunt eam mane.
19:26 At mulier, recedentibus tenebris, venit ad ostium domus, ubi manebat dominus suus, et ibi corruit.
19:27 Mane facto, surrexit homo, et aperuit ostium, ut coeptam expleret viam : et ecce concubina ejus jacebat ante ostium sparsis in limine manibus.
19:28 Cui ille, putans eam quiescere, loquebatur : Surge, et ambulemus. Qua nihil respondente, intelligens quod erat mortua, tulit eam, et imposuit asino, reversusque est in domum suam.
19:29 Quam cum esset ingressus, arripuit gladium, et cadaver uxoris cum ossibus suis in duodecim partes ac frusta concidens, misit in omnes terminos Isra.l.
19:30 Quod cum vidissent singuli, conclamabant : Numquam res talis facta est in Isra.l, ex eo die quo ascenderunt patres nostri de .gypto usque in pr.sens tempus : ferte sententiam, et in commune decernite quid facto opus sit.
20:1 Egressi itaque sunt omnes filii Isra.l, et pariter congregati, quasi vir unus, de Dan usque Bersabee, et terra Galaad, ad Dominum in Maspha.
20:2 Omnesque anguli populorum, et cunct. tribus Isra.l in ecclesiam populi Dei convenerunt, quadringenta millia peditum pugnatorum.
20:3 (Nec latuit filios Benjamin quod ascendissent filii Isra.l in Maspha.) Interrogatusque Levita, maritus mulieris interfect., quomodo tantum scelus perpetratum esset,
20:4 respondit : Veni in Gabaa Benjamin cum uxore mea, illucque diverti :
20:5 et ecce homines civitatis illius circumdederunt nocte domum in qua manebam, volentes me occidere, et uxorem meam incredibili furore libidinis vexantes, denique mortua est.
20:6 Quam arreptam, in frusta concidi, misique partes in omnes terminos possessionis vestr. : quia numquam tantum nefas, et tam grande piaculum, factum est in Isra.l.
20:7 Adestis, omnes filii Isra.l : decernite quid facere debeatis.
20:8 Stansque omnis populus, quasi unius hominis sermone respondit : Non recedemus in tabernacula nostra, nec suam quisquam intrabit domum :
20:9 sed hoc contra Gabaa in commune faciamus.
20:10 Decem viri eligantur e centum ex omnibus tribubus Isra.l, et centum de mille, et mille de decem millibus, ut comportent exercitui cibaria, et possimus pugnare contra Gabaa Benjamin, et reddere ei pro scelere, quod meretur.
20:11 Convenitque universus Isra.l ad civitatem, quasi homo unus eadem mente, unoque consilio.\
20:12 Et miserunt nuntios ad omnem tribum Benjamin, qui dicerent : Cur tantum nefas in vobis repertum est ?
20:13 Tradite homines de Gabaa, qui hoc flagitium perpetrarunt, ut moriantur, et auferatur malum de Isra.l. Qui noluerunt fratrum suorum filiorum Isra.l audire mandatum :
20:14 sed ex cunctis urbibus, qu. sortis su. erant, convenerunt in Gabaa, ut illis ferrent auxilium, et contra universum populum Isra.l dimicarent.
20:15 Inventique sunt viginti quinque millia de Benjamin educentium gladium, pr.ter habitatores Gabaa,
20:16 qui septingenti erant viri fortissimi, ita sinistra ut dextra pr.liantes : et sic fundis lapides ad certum jacientes, ut capillum quoque possent percutere, et nequaquam in alteram partem ictus lapidis deferretur.
20:17 Virorum quoque Isra.l, absque filiis Benjamin, inventa sunt quadringenta millia educentium gladium, et paratorum ad pugnam.\
20:18 Qui surgentes venerunt in domum Dei, hoc est, in Silo : consulueruntque Deum, atque dixerunt : Quis erit in exercitu nostro princeps certaminis contra filios Benjamin ? Quibus respondit Dominus : Judas sit dux vester.
20:19 Statimque filii Isra.l surgentes mane, castrametati sunt juxta Gabaa :
20:20 et inde procedentes ad pugnam contra Benjamin, urbem oppugnare coeperunt.
20:21 Egressique filii Benjamin de Gabaa, occiderunt de filiis Isra.l die illo viginti duo millia virorum.
20:22 Rursum filii Isra.l et fortitudine et numero confidentes, in eodem loco in quo prius certaverant, aciem direxerunt :
20:23 ita tamen ut prius ascenderent et flerent coram Domino usque ad noctem, consulerentque eum, et dicerent : Debeo ultra procedere ad dimicandum contra filios Benjamin fratres meos, an non ? Quibus ille respondit : Ascendite ad eos, et inite certamen.
20:24 Cumque filii Isra.l altera die contra filios Benjamin ad pr.lium processissent,
20:25 eruperunt filii Benjamin de portis Gabaa : et occurrentes eis tanta in illos c.de bacchati sunt, ut decem et octo millia virorum educentium gladium prosternerent.\
20:26 Quam ob rem omnes filii Isra.l venerunt in domum Dei, et sedentes flebant coram Domino : jejunaveruntque die illo usque ad vesperam, et obtulerunt ei holocausta, atque pacificas victimas,
20:27 et super statu suo interrogaverunt. Eo tempore ibi erat arca foederis Dei,
20:28 et Phinees filius Eleazari filii Aaron pr.positus domus. Consuluerunt igitur Dominum, atque dixerunt : Exire ultra debemus ad pugnam contra filios Benjamin fratres nostros, an quiescere ? Quibus ait Dominus : Ascendite : cras enim tradam eos in manus vestras.
20:29 Posueruntque filii Isra.l insidias per circuitum urbis Gabaa :
20:30 et tertia vice, sicut semel et bis, contra Benjamin exercitum produxerunt.
20:31 Sed et filii Benjamin audacter eruperunt de civitate, et fugientes adversarios longius persecuti sunt, ita ut vulnerarent ex eis sicut primo die et secundo, et c.derent per duas semitas vertentes terga, quarum una ferebatur in Bethel et altera in Gabaa, atque prosternerent triginta circiter viros :
20:32 putaverunt enim solito eos more cedere. Qui fugam arte simulantes inierunt consilium ut abstraherent eos de civitate, et quasi fugientes ad supradictas semitas perducerent.
20:33 Omnes itaque filii Isra.l surgentes de sedibus suis, tetenderunt aciem in loco qui vocatur Baalthamar. Insidi. quoque, qu. circa urbem erant, paulatim se aperire coeperunt,
20:34 et ab occidentali urbis parte procedere. Sed et alia decem millia virorum de universo Isra.l, habitatores urbis ad certamina provocabant. Ingravatumque est bellum contra filios Benjamin : et non intellexerunt quod ex omni parte illis instaret interitus.
20:35 Percussitque eos Dominus in conspectu filiorum Isra.l, et interfecerunt ex eis in illo die viginti quinque millia, et centum viros, omnes bellatores et educentes gladium.\
20:36 Filii autem Benjamin cum se inferiores esse vidissent, coeperunt fugere. Quod cernentes filii Isra.l, dederunt eis ad fugiendum locum, ut ad pr.paratas insidias devenirent, quas juxta urbem posuerant.
20:37 Qui cum repente de latibulis surrexissent, et Benjamin terga c.dentibus daret, ingressi sunt civitatem, et percusserunt eam in ore gladii.
20:38 Signum autem dederant filii Isra.l his quos in insidiis collocaverant, ut postquam urbem cepissent, ignem accenderent : ut ascendente in altum fumo, captam urbem demonstrarent.
20:39 Quod cum cernerent filii Isra.l in ipso certamine positi (putaverunt enim filii Benjamin eos fugere, et instantius persequebantur, c.sis de exercitu eorum triginta viris),
20:40 et viderent quasi columnam fumi de civitate conscendere : Benjamin quoque aspiciens retro, cum captam cerneret civitatem, et flammas in sublime ferri :
20:41 qui prius simulaverant fugam, versa facie fortius resistebant. Quod cum vidissent filii Benjamin, in fugam versi sunt,
20:42 et ad viam deserti ire coeperunt, illuc quoque eos adversariis persequentibus : sed et hi qui urbem succenderant, occurrerunt eis.
20:43 Atque ita factum est, ut ex utraque parte ab hostibus c.derentur, nec erat ulla requies morientium. Ceciderunt, atque prostrati sunt ad orientalem plagam urbis Gabaa.
20:44 Fuerunt autem qui in eodem loco interfecti sunt, decem et octo millia virorum, omnes robustissimi pugnatores.\
20:45 Quod cum vidissent qui remanserant de Benjamin, fugerunt in solitudinem : et pergebant ad petram, cujus vocabulum est Remmon. In illa quoque fuga palantes, et in diversa tendentes, occiderunt quinque millia virorum. Et cum ultra tenderent, persecuti sunt eos, et interfecerunt etiam alia duo millia.
20:46 Et sic factum est, ut omnes qui ceciderant de Benjamin in diversis locis essent viginti quinque millia pugnatores ad bella promptissimi.
20:47 Remanserunt itaque de omni numero Benjamin, qui evadere et fugere in solitudinem potuerunt, sexcenti viri : sederuntque in petra Remmon mensibus quatuor.
20:48 Regressi autem filii Isra.l, omnes reliquias civitatis a viris usque ad jumenta gladio percusserunt, cunctasque urbes et viculos Benjamin vorax flamma consumpsit.
21:1 Juraverunt quoque filii Isra.l in Maspha, et dixerunt : Nullus nostrum dabit filiis Benjamin de filiabus suis uxorem.
21:2 Veneruntque omnes ad domum Dei in Silo, et in conspectu ejus sedentes usque ad vesperam, levaverunt vocem, et magno ululatu coeperunt flere, dicentes :
21:3 Quare, Domine Deus Isra.l, factum est hoc malum in populo tuo, ut hodie una tribus auferretur ex nobis ?
21:4 Altera autem die diluculo consurgentes, exstruxerunt altare : obtuleruntque ibi holocausta, et pacificas victimas, et dixerunt :
21:5 Quis non ascendit in exercitu Domini de universis tribubus Isra.l ? grandi enim juramento se constrinxerant, cum essent in Maspha, interfici eos qui defuissent.
21:6 Ductique poenitentia filii Isra.l super fratre suo Benjamin, coeperunt dicere : Ablata est tribus una de Isra.l :
21:7 unde uxores accipient ? omnes enim in commune juravimus, non daturos nos his filias nostras.
21:8 Idcirco dixerunt : Quis est de universis tribubus Isra.l, qui non ascendit ad Dominum in Maspha ? Et ecce inventi sunt habitatores Jabes Galaad in illo exercitu non fuisse.
21:9 (Eo quoque tempore cum essent in Silo, nullus ex eis ibi repertus est.)\
21:10 Miserunt itaque decem millia viros robustissimos, et pr.ceperunt eis : Ite, et percutite habitatores Jabes Galaad in ore gladii, tam uxores quam parvulos eorum.
21:11 Et hoc erit quod observare debebitis : omne generis masculini, et mulieres qu. cognoverunt viros, interficite ; virgines autem reservate.
21:12 Invent.que sunt de Jabes Galaad quadringent. virgines, qu. nescierunt viri thorum : et adduxerunt eas ad castra in Silo, in terram Chanaan.
21:13 Miseruntque nuntios ad filios Benjamin, qui erant in petra Remmon, et pr.ceperunt eis, ut eos susciperent in pace.
21:14 Veneruntque filii Benjamin in illo tempore, et dat. sunt eis uxores de filiabus Jabes Galaad : alias autem non repererunt, quas simili modo traderent.
21:15 Universusque Isra.l valde doluit, et egit poenitentiam super interfectione unius tribus ex Isra.l.\
21:16 Dixeruntque majores natu : Quid faciemus reliquis, qui non acceperunt uxores ? omnes in Benjamin femin. conciderunt,
21:17 et magna nobis cura, ingentique studio providendum est, ne una tribus deleatur ex Isra.l.
21:18 Filias enim nostras eis dare non possumus, constricti juramento et maledictione qua diximus : Maledictus qui dederit de filiabus suis uxorem Benjamin.
21:19 Ceperuntque consilium, atque dixerunt : Ecce solemnitas Domini est in Silo anniversaria, qu. sita est ad septentrionem urbis Bethel, et ad orientalem plagam vi., qu. de Bethel tendit ad Sichimam, et ad meridiem oppidi Lebona.
21:20 Pr.ceperuntque filiis Benjamin, atque dixerunt : Ite, et latitate in vineis.
21:21 Cumque videritis filias Silo ad ducendos choros ex more procedere, exite repente de vineis, et rapite ex eis singuli uxores singulas, et pergite in terram Benjamin.
21:22 Cumque venerint patres earum, ac fratres, et adversum vos queri coeperint atque jurgari, dicemus eis : Miseremini eorum : non enim rapuerunt eas jure bellantium atque victorum : sed rogantibus ut acciperent, non dedistis, et a vestra parte peccatum est.
21:23 Feceruntque filii Benjamin ut sibi fuerat imperatum : et juxta numerum suum, rapuerunt sibi de his qu. ducebant choros, uxores singulas : abieruntque in possessionem suam .dificantes urbes, et habitantes in eis.
21:24 Filii quoque Isra.l reversi sunt per tribus et familias in tabernacula sua. In diebus illis non erat rex in Isra.l : sed unusquisque quod sibi rectum videbatur, hoc faciebat.

Liber Ruth

1:1 In diebus unius judicis, quando judices pr.erant, facta est fames in terra. Abiitque homo de Bethlehem Juda, ut peregrinaretur in regione Moabitide cum uxore sua ac duobus liberis.
1:2 Ipse vocabatur Elimelech, et uxor ejus No.mi : et duo filii, alter Mahalon, et alter Chelion, Ephrath.i de Bethlehem Juda. Ingressique regionem Moabitidem, morabantur ibi.
1:3 Et mortuus est Elimelech maritus No.mi : remansitque ipsa cum filiis.
1:4 Qui acceperunt uxores Moabitidas, quarum una vocabatur Orpha, altera vero Ruth. Manseruntque ibi decem annis,
1:5 et ambo mortui sunt, Mahalon videlicet et Chelion : remansitque mulier orbata duobus liberis ac marito.
1:6 Et surrexit ut in patriam pergeret cum utraque nuru sua de regione Moabitide : audierat enim quod respexisset Dominus populum suum, et dedisset eis escas.\
1:7 Egressa est itaque de loco peregrinationis su., cum utraque nuru : et jam in via revertendi posita in terram Juda,
1:8 dixit ad eas : Ite in domum matris vestr. : faciat vobiscum Dominus misericordiam, sicut fecistis cum mortuis, et mecum.
1:9 Det vobis invenire requiem in domibus virorum quos sortitur. estis. Et osculata est eas. Qu. elevata voce flere coeperunt,
1:10 et dicere : Tecum pergemus ad populum tuum.
1:11 Quibus illa respondit : Revertimini, fili. me., cur venitis mecum ? num ultra habeo filios in utero meo, ut viros ex me sperare possitis ?
1:12 Revertimini, fili. me., et abite : jam enim senectute confecta sum, nec apta vinculo conjugali : etiamsi possem hac nocte concipere, et parere filios,
1:13 si eos expectare velitis donec crescant, et annos pubertatis impleant, ante eritis vetul. quam nubatis. Nolite, qu.so, fili. me. : quia vestra angustia magis me premit, et egressa est manus Domini contra me.
1:14 Elevata igitur voce, rursum flere coeperunt : Orpha osculata est socrum, ac reversa est ; Ruth adh.sit socrui su. :
1:15 cui dixit No.mi : En reversa est cognata tua ad populum suum, et ad deos suos, vade cum ea.
1:16 Qu. respondit : Ne adverseris mihi ut relinquam te et abeam : quocumque enim perrexeris, pergam, et ubi morata fueris, et ego pariter morabor. Populus tuus populus meus, et Deus tuus Deus meus.
1:17 Qu. te terra morientem susceperit, in ea moriar : ibique locum accipiam sepultur.. H.c mihi faciat Dominus, et h.c addat, si non sola mors me et te separaverit.\
1:18 Videns ergo No.mi quod obstinato animo Ruth decrevisset secum pergere, adversari noluit, nec ad suos ultra reditum persuadere :
1:19 profect.que sunt simul, et venerunt in Bethlehem. Quibus urbem ingressis, velox apud cunctos fama percrebruit : dicebantque mulieres : H.c est illa No.mi.
1:20 Quibus ait : Ne vocetis me No.mi (id est, pulchram), sed vocate me Mara (id est, amaram), quia amaritudine valde replevit me Omnipotens.
1:21 Egressa sum plena, et vacuam reduxit me Dominus. Cur ergo vocatis me No.mi, quam Dominus humiliavit, et afflixit Omnipotens ?
1:22 Venit ergo No.mi cum Ruth Moabitide nuru sua, de terra peregrinationis su. : ac reversa est in Bethlehem, quando primum hordea metebantur.
2:1 Erat autem viro Elimelech consanguineus, homo potens, et magnarum opum, nomine Booz.
2:2 Dixitque Ruth Moabitis ad socrum suam : Si jubes, vadam in agrum, et colligam spicas qu. fugerint manus metentium, ubicumque clementis in me patrisfamilias reperero gratiam. Cui illa respondit : Vade, filia mea.
2:3 Abiit itaque et colligebat spicas post terga metentium. Accidit autem ut ager ille haberet dominum nomine Booz, qui erat de cognatione Elimelech.
2:4 Et ecce, ipse veniebat de Bethlehem, dixitque messoribus : Dominus vobiscum. Qui responderunt ei : Benedicat tibi Dominus.
2:5 Dixitque Booz juveni, qui messoribus pr.erat : Cujus est h.c puella ?
2:6 Cui respondit : H.c est Moabitis, qu. venit cum No.mi, de regione Moabitide,
2:7 et rogavit ut spicas colligeret remanentes, sequens messorum vestigia : et de mane usque nunc stat in agro, et ne ad momentum quidem domum reversa est.
2:8 Et ait Booz ad Ruth : Audi, filia, ne vadas in alterum agrum ad colligendum, nec recedas ab hoc loco : sed jungere puellis meis,
2:9 et ubi messuerint, sequere. Mandavi enim pueris meis, ut nemo molestus sit tibi : sed etiam si sitieris, vade ad sarcinulas, et bibe aquas, de quibus et pueri bibunt.
2:10 Qu. cadens in faciem suam et adorans super terram, dixit ad eum : Unde mihi hoc, ut invenirem gratiam ante oculos tuos, et nosse me dignareris peregrinam mulierem ?
2:11 Cui ille respondit : Nuntiata sunt mihi omnia qu. feceris socrui tu. post mortem viri tui : et quod reliqueris parentes tuos, et terram in qua nata es, et veneris ad populum, quem antea nesciebas.
2:12 Reddat tibi Dominus pro opere tuo, et plenam mercedem recipias a Domino Deo Isra.l, ad quem venisti, et sub cujus confugisti alas.
2:13 Qu. ait : Inveni gratiam apud oculos tuos, domine mi, qui consolatus es me, et locutus es ad cor ancill. tu., qu. non sum similis unius puellarum tuarum.
2:14 Dixitque ad eam Booz : Quando hora vescendi fuerit, veni huc, et comede panem, et intinge buccellam tuam in aceto. Sedit itaque ad messorum latus, et congessit polentam sibi, comeditque et saturata est, et tulit reliquias.
2:15 Atque inde surrexit, ut spicas ex more colligeret. Pr.cepit autem Booz pueris suis, dicens : Etiamsi vobiscum metere voluerit, ne prohibeatis eam :
2:16 et de vestris quoque manipulis projicite de industria, et remanere permittite, ut absque rubore colligat, et colligentem nemo corripiat.
2:17 Collegit ergo in agro usque ad vesperam : et qu. collegerat virga c.dens et excutiens, invenit hordei quasi ephi mensuram, id est, tres modios.
2:18 Quos portans reversa est in civitatem, et ostendit socrui su. : insuper protulit, et dedit ei de reliquiis cibi sui, quo saturata fuerat.
2:19 Dixitque ei socrus sua : Ubi hodie collegisti, et ubi fecisti opus ? sit benedictus qui misertus est tui. Indicavitque ei apud quem fuisset operata : et nomen dixit viri, quod Booz vocaretur.
2:20 Cui respondit No.mi : Benedictus sit a Domino : quoniam eamdem gratiam, quam pr.buerat vivis, servavit et mortuis. Rursumque ait : Propinquus noster est homo.
2:21 Et ait Ruth : Hoc quoque, inquit, pr.cepit mihi, ut tamdiu messoribus ejus jungerer, donec omnes segetes meterentur.
2:22 Cui dixit socrus : Melius est, filia mea, ut cum puellis ejus exeas ad metendum, ne in alieno agro quispiam resistat tibi.
2:23 Juncta est itaque puellis Booz : et tamdiu cum eis messuit, donec hordea et triticum in horreis conderentur.
3:1 Postquam autem reversa est ad socrum suam, audivit ab ea : Filia mea, qu.ram tibi requiem, et providebo ut bene sit tibi.
3:2 Booz iste, cujus puellis in agro juncta es, propinquus noster est, et hac nocte aream hordei ventilat.
3:3 Lavare igitur, et ungere, et induere cultioribus vestimentis, et descende in aream : non te videat homo, donec esum potumque finierit.
3:4 Quando autem ierit ad dormiendum, nota locum in quo dormiat : veniesque et discooperies pallium, quo operitur a parte pedum, et projicies te, et ibi jacebis : ipse autem dicet quid agere debeas.
3:5 Qu. respondit : Quidquid pr.ceperis, faciam.
3:6 Descenditque in aream, et fecit omnia qu. sibi imperaverat socrus.\
3:7 Cumque comedisset Booz, et bibisset, et factus esset hilarior, issetque ad dormiendum juxta acervum manipulorum, venit abscondite, et discooperto pallio, a pedibus ejus se projecit.
3:8 Et ecce, nocte jam media expavit homo, et conturbatus est : viditque mulierem jacentem ad pedes suos,
3:9 et ait illi : Qu. es ? Illaque respondit : Ego sum Ruth ancilla tua : expande pallium tuum super famulam tuam, quia propinquus es.
3:10 Et ille : Benedicta, inquit, es a Domino, filia, et priorem misericordiam posteriore superasti : quia non es secuta juvenes, pauperes sive divites.
3:11 Noli ergo metuere, sed quidquid dixeris mihi, faciam tibi. Scit enim omnis populus, qui habitat intra portas urbis me., mulierem te esse virtutis.
3:12 Nec abnuo me propinquum, sed est alius me propinquior.
3:13 Quiesce hac nocte : et facto mane, si te voluerit propinquitatis jure retinere, bene res acta est : sin autem ille noluerit, ego te absque ulla dubitatione suscipiam, vivit Dominus. Dormi usque mane.
3:14 Dormivit itaque ad pedes ejus, usque ad noctis abscessum. Surrexit itaque antequam homines se cognoscerent mutuo, et dixit Booz : Cave ne quis noverit quod huc veneris.
3:15 Et rursum : Expande, inquit, pallium tuum, quo operiris, et tene utraque manu. Qua extendente, et tenente, mensus est sex modios hordei, et posuit super eam. Qu. portans ingressa est civitatem,
3:16 et venit ad socrum suam. Qu. dixit ei : Quid egisti, filia ? Narravitque ei omnia, qu. sibi fecisset homo.
3:17 Et ait : Ecce sex modios hordei dedit mihi, et ait : Nolo vacuam te reverti ad socrum tuam.
3:18 Dixitque No.mi : Expecta, filia, donec videamus quem res exitum habeat : neque enim cessabit homo, nisi compleverit quod locutus est.
4:1 Ascendit ergo Booz ad portam, et sedit ibi. Cumque vidisset propinquum pr.terire, de quo prius sermo habitus est, dixit ad eum : Declina paulisper, et sede hic : vocans eum nomine suo. Qui divertit, et sedit.
4:2 Tollens autem Booz decem viros de senioribus civitatis, dixit ad eos : Sedete hic.
4:3 Quibus sedentibus, locutus est ad propinquum : Partem agri fratris nostri Elimelech vendet No.mi, qu. reversa est de regione Moabitide :
4:4 quod audire te volui, et tibi dicere coram cunctis sedentibus, et majoribus natu de populo meo. Si vis possidere jure propinquitatis, eme, et posside : sin autem displicet tibi, hoc ipsum indica mihi, ut sciam quid facere debeam : nullus enim est propinquus, excepto te, qui prior es, et me, qui secundus sum. At ille respondit : Ego agrum emam.
4:5 Cui dixit Booz : Quando emeris agrum de manu mulieris, Ruth quoque Moabitidem, qu. uxor defuncti fuit, debes accipere : ut suscites nomen propinqui tui in h.reditate sua.
4:6 Qui respondit : Cedo juri propinquitatis : neque enim posteritatem famili. me. delere debeo : tu meo utere privilegio, quo me libenter carere profiteor.
4:7 Hic autem erat mos antiquitus in Isra.l inter propinquos, ut siquando alter alteri suo juri cedebat, ut esset firma concessio, solvebat homo calceamentum suum, et dabat proximo suo : hoc erat testimonium cessionis in Isra.l.
4:8 Dixit ergo propinquo suo Booz : Tolle calceamentum tuum. Quod statim solvit de pede suo.
4:9 At ille majoribus natu, et universo populo : Testes vos, inquit, estis hodie, quod possederim omnia qu. fuerunt Elimelech, et Chelion, et Mahalon, tradente No.mi ;
4:10 et Ruth Moabitidem, uxorem Mahalon, in conjugium sumpserim, ut suscitem nomen defuncti in h.reditate sua, ne vocabulum ejus de familia sua ac fratribus et populo deleatur. Vos, inquam, hujus rei testes estis.
4:11 Respondit omnis populus, qui erat in porta, et majores natu : Nos testes sumus : faciat Dominus hanc mulierem, qu. ingreditur domum tuam, sicut Rachel et Liam, qu. .dificaverunt domum Isra.l : ut sit exemplum virtutis in Ephratha, et habeat celebre nomen in Bethlehem :
4:12 fiatque domus tua sicut domus Phares, quem Thamar peperit Jud., de semine quod tibi dederit Dominus ex hac puella.\
4:13 Tulit itaque Booz Ruth, et accepit uxorem : ingressusque est ad eam, et dedit illi Dominus ut conciperet, et pareret filium.
4:14 Dixeruntque mulieres ad No.mi : Benedictus Dominus, qui non est passus ut deficeret successor famili. tu., et vocaretur nomen ejus in Isra.l :
4:15 et habeas qui consoletur animam tuam, et enutriat senectutem : de nuru enim tua natus est, qu. te diligit, et multo tibi melior est, quam si septem haberes filios.
4:16 Susceptumque No.mi puerum posuit in sinu suo, et nutricis ac gerul. fungebatur officio.
4:17 Vicin. autem mulieris congratulantes ei, et dicentes : Natus est filius No.mi : vocaverunt nomen ejus Obed : hic est pater Isai, patris David.
4:18 H. sunt generationes Phares : Phares genuit Esron,
4:19 Esron genuit Aram, Aram genuit Aminadab,
4:20 Aminadab genuit Nahasson, Nahasson genuit Salmon,
4:21 Salmon genuit Booz, Booz genuit Obed,
4:22 Obed genuit Isai, Isai genuit David.

Liber Primus Regum

1:1 Fuit vir unus de Ramathaimsophim, de monte Ephraim, et nomen ejus Elcana, filius Jeroham, filii Eliu, filii Thohu, filii Suph, Ephrath.us :
1:2 et habuit duas uxores, nomen uni Anna, et nomen secund. Phenenna. Fueruntque Phenenn. filii : Ann. autem non erant liberi.
1:3 Et ascendebat vir ille de civitate sua statutis diebus, ut adoraret et sacrificaret Domino exercituum in Silo. Erant autem ibi duo filii Heli, Ophni et Phinees, sacerdotes Domini.
1:4 Venit ergo dies, et immolavit Elcana, deditque Phenenn. uxori su., et cunctis filiis ejus et filiabus, partes :
1:5 Ann. autem dedit partem unam tristis, quia Annam diligebat. Dominus autem concluserat vulvam ejus.
1:6 Affligebat quoque eam .mula ejus, et vehementer angebat, in tantum ut exprobraret quod Dominus conclusisset vulvam ejus :
1:7 sicque faciebat per singulos annos : cum redeunte tempore ascenderent ad templum Domini, et sic provocabat eam : porro illa flebat, et non capiebat cibum.
1:8 Dixit ergo ei Elcana vir suus : Anna, cur fles ? et quare non comedis ? et quam ob rem affligitur cor tuum ? numquid non ego melior tibi sum, quam decem filii ?\
1:9 Surrexit autem Anna postquam comederat et biberat in Silo. Et Heli sacerdote sedente super sellam ante postes templi Domini,
1:10 cum esset Anna amaro animo, oravit ad Dominum, flens largiter,
1:11 et votum vovit, dicens : Domine exercituum, si respiciens videris afflictionem famul. tu., et recordatus mei fueris, nec oblitus ancill. tu., dederisque serv. tu. sexum virilem : dabo eum Domino omnibus diebus vit. ejus, et novacula non ascendet super caput ejus.\
1:12 Factum est autem, cum illa multiplicaret preces coram Domino, ut Heli observaret os ejus.
1:13 Porro Anna loquebatur in corde suo, tantumque labia illius movebantur, et vox penitus non audiebatur. .stimavit ergo eam Heli temulentam,
1:14 dixitque ei : Usquequo ebria eris ? digere paulisper vinum, quo mades.
1:15 Respondens Anna : Nequaquam, inquit, domine mi : nam mulier infelix nimis ego sum : vinumque et omne quod inebriare potest, non bibi, sed effudi animam meam in conspectu Domini.
1:16 Ne reputes ancillam tuam quasi unam de filiabus Belial : quia ex multitudine doloris et moeroris mei locuta sum usque in pr.sens.
1:17 Tunc Heli ait ei : Vade in pace : et Deus Isra.l det tibi petitionem tuam quam rogasti eum.
1:18 Et illa dixit : Utinam inveniat ancilla tua gratiam in oculis tuis. Et abiit mulier in viam suam, et comedit, vultusque illius non sunt amplius in diversa mutati.
1:19 Et surrexerunt mane, et adoraverunt coram Domino : reversique sunt, et venerunt in domum suam Ramatha.\ Cognovit autem Elcana Annam uxorem suam : et recordatus est ejus Dominus.
1:20 Et factum est post circulum dierum, concepit Anna, et peperit filium : vocavitque nomen ejus Samuel, eo quod a Domino postulasset eum.
1:21 Ascendit autem vir ejus Elcana, et omnis domus ejus, ut immolaret Domino hostiam solemnem, et votum suum.
1:22 Et Anna non ascendit : dixit enim viro suo : Non vadam donec ablactetur infans, et ducam eum, ut appareat ante conspectum Domini, et maneat ibi jugiter.
1:23 Et ait ei Elcana vir suus : Fac quod bonum tibi videtur, et mane donec ablactes eum : precorque ut impleat Dominus verbum suum. Mansit ergo mulier, et lactavit filium suum, donec amoveret eum a lacte.\
1:24 Et adduxit eum secum, postquam ablactaverat, in vitulis tribus, et tribus modiis farin., et amphora vini, et adduxit eum ad domum Domini in Silo. Puer autem erat adhuc infantulus :
1:25 et immolaverunt vitulum, et obtulerunt puerum Heli.
1:26 Et ait Anna : Obsecro mi domine, vivit anima tua, domine : ego sum illa mulier, qu. steti coram te hic orans Dominum.
1:27 Pro puero isto oravi, et dedit mihi Dominus petitionem meam quam postulavi eum.
1:28 Idcirco et ego commodavi eum Domino cunctis diebus quibus fuerit commodatus Domino. Et adoraverunt ibi Dominum.\ Et oravit Anna, et ait :
2:1 [Exsultavit cor meum in Domino,/ et exaltatum est cornu meum in Deo meo ;/ dilatatum est os meum super inimicos meos :/ quia l.tata sum in salutari tuo./
2:2 Non est sanctus, ut est Dominus,/ neque enim est alius extra te,/ et non est fortis sicut Deus noster./
2:3 Nolite multiplicare loqui sublimia gloriantes ;/ recedant vetera de ore vestro :/ quia Deus scientiarum Dominus est,/ et ipsi pr.parantur cogitationes./
2:4 Arcus fortium superatus est,/ et infirmi accincti sunt robore./
2:5 Repleti prius, pro panibus se locaverunt :/ et famelici saturati sunt,/ donec sterilis peperit plurimos :/ et qu. multos habebat filios, infirmata est./
2:6 Dominus mortificat et vivificat ;/ deducit ad inferos et reducit./
2:7 Dominus pauperem facit et ditat,/ humiliat et sublevat./
2:8 Suscitat de pulvere egenum,/ et de stercore elevat pauperem :/ ut sedeat cum principibus,/ et solium glori. teneat./ Domini enim sunt cardines terr.,/ et posuit super eos orbem./
2:9 Pedes sanctorum suorum servabit,/ et impii in tenebris conticescent :/ quia non in fortitudine sua roborabitur vir./
2:10 Dominum formidabunt adversarii ejus :/ et super ipsos in c.lis tonabit./ Dominus judicabit fines terr.,/ et dabit imperium regi suo,/ et sublimabit cornu christi sui.]
2:11 Et abiit Elcana Ramatha, in domum suam : puer autem erat minister in conspectu Domini ante faciem Heli sacerdotis.\
2:12 Porro filii Heli, filii Belial, nescientes Dominum,
2:13 neque officium sacerdotum ad populum : sed quicumque immolasset victimam, veniebat puer sacerdotis, dum coquerentur carnes, et habebat fuscinulam tridentem in manu sua,
2:14 et mittebat eam in lebetem, vel in caldariam, aut in ollam, sive in cacabum : et omne quod levabat fuscinula, tollebat sacerdos sibi : sic faciebant universo Isra.li venientium in Silo.
2:15 Etiam antequam adolerent adipem, veniebat puer sacerdotis, et dicebat immolanti : Da mihi carnem, ut coquam sacerdoti : non enim accipiam a te carnem coctam, sed crudam.
2:16 Dicebatque illi immolans : Incendatur primum juxta morem hodie adeps, et tolle tibi quantumcumque desiderat anima tua. Qui respondens aiebat ei : Nequaquam : nunc enim dabis, alioquin tollam vi.
2:17 Erat ergo peccatum puerorum grande nimis coram Domino : quia retrahebant homines a sacrificio Domini.\
2:18 Samuel autem ministrabat ante faciem Domini, puer accinctus ephod lineo.
2:19 Et tunicam parvam faciebat ei mater sua, quam afferebat statutis diebus, ascendens cum viro suo, ut immolaret hostiam solemnem.
2:20 Et benedixit Heli Elcan. et uxori ejus : dixitque ei : Reddat tibi Dominus semen de muliere hac, pro foenore quod commodasti Domino. Et abierunt in locum suum.
2:21 Visitavit ergo Dominus Annam, et concepit, et peperit tres filios, et duas filias : et magnificatus est puer Samuel apud Dominum.\
2:22 Heli autem erat senex valde, et audivit omnia qu. faciebant filii sui universo Isra.li, et quomodo dormiebant cum mulieribus qu. observabant ad ostium tabernaculi :
2:23 et dixit eis : Quare facitis res hujuscemodi quas ego audio, res pessimas, ab omni populo ?
2:24 Nolite, filii mei : non enim est bona fama quam ego audio, ut transgredi faciatis populum Domini.
2:25 Si peccaverit vir in virum, placari ei potest Deus : si autem in Dominum peccaverit vir, quis orabit pro eo ? Et non audierunt vocem patris sui : quia voluit Dominus occidere eos.
2:26 Puer autem Samuel proficiebat atque crescebat, et placebat tam Domino quam hominibus.\
2:27 Venit autem vir Dei ad Heli, et ait ad eum : H.c dicit Dominus : Numquid non aperte revelatus sum domui patris tui, cum essent in .gypto in domo Pharaonis ?
2:28 Et elegi eum ex omnibus tribubus Isra.l mihi in sacerdotem, ut ascenderet ad altare meum, et adoleret mihi incensum, et portaret ephod coram me : et dedi domui patris tui omnia de sacrificiis filiorum Isra.l.
2:29 Quare calce abjecistis victimam meam, et munera mea qu. pr.cepi ut offerrentur in templo : et magis honorasti filios tuos quam me, ut comederetis primitias omnis sacrificii Isra.l populi mei ?
2:30 Propterea ait Dominus Deus Isra.l : Loquens locutus sum, ut domus tua, et domus patris tui, ministraret in conspectu meo usque in sempiternum. Nunc autem dicit Dominus : Absit hoc a me : sed quicumque glorificaverit me, glorificabo eum : qui autem contemnunt me, erunt ignobiles.
2:31 Ecce dies veniunt, et pr.cidam brachium tuum, et brachium domus patris tui, ut non sit senex in domo tua.
2:32 Et videbis .mulum tuum in templo, in universis prosperis Isra.l : et non erit senex in domo tua omnibus diebus.
2:33 Verumtamen non auferam penitus virum ex te ab altari meo : sed ut deficiant oculi tui, et tabescat anima tua : et pars magna domus tu. morietur cum ad virilem .tatem venerit.
2:34 Hoc autem erit tibi signum, quod venturum est duobus filiis tuis, Ophni et Phinees : in die uno morientur ambo.
2:35 Et suscitabo mihi sacerdotem fidelem, qui juxta cor meum et animam meam faciet : et .dificabo ei domum fidelem, et ambulabit coram christo meo cunctis diebus.
2:36 Futurum est autem, ut quicumque remanserit in domo tua, veniat ut oretur pro eo, et offerat nummum argenteum, et tortam panis, dicatque : Dimitte me, obsecro, ad unam partem sacerdotalem, ut comedam buccellam panis.
3:1 Puer autem Samuel ministrabat Domino coram Heli, et sermo Domini erat pretiosus in diebus illis : non erat visio manifesta.
3:2 Factum est ergo in die quadam, Heli jacebat in loco suo, et oculi ejus caligaverant, nec poterat videre :
3:3 lucerna Dei antequam extingueretur, Samuel dormiebat in templo Domini, ubi erat arca Dei.
3:4 Et vocavit Dominus Samuel. Qui respondens, ait : Ecce ego.
3:5 Et cucurrit ad Heli, et dixit : Ecce ego : vocasti enim me. Qui dixit : Non vocavi : revertere, et dormi. Et abiit, et dormivit.
3:6 Et adjecit Dominus rursum vocare Samuelem. Consurgensque Samuel, abiit ad Heli, et dixit : Ecce ego, quia vocasti me. Qui respondit : Non vocavi te, fili mi : revertere et dormi.
3:7 Porro Samuel necdum sciebat Dominum, neque revelatus fuerat ei sermo Domini.
3:8 Et adjecit Dominus, et vocavit adhuc Samuelem tertio. Qui consurgens abiit ad Heli,
3:9 et ait : Ecce ego, quia vocasti me. Intellexit ergo Heli quia Dominus vocaret puerum : et ait ad Samuelem : Vade, et dormi : et si deinceps vocaverit te, dices : Loquere, Domine, quia audit servus tuus. Abiit ergo Samuel, et dormivit in loco suo.
3:10 Et venit Dominus, et stetit : et vocavit, sicut vocaverat secundo : Samuel, Samuel. Et ait Samuel : Loquere, Domine, quia audit servus tuus.
3:11 Et dixit Dominus ad Samuelem : Ecce ego facio verbum in Isra.l, quod quicumque audierit, tinnient amb. aures ejus.
3:12 In die illa suscitabo adversum Heli omnia qu. locutus sum super domum ejus : incipiam, et complebo.
3:13 Pr.dixi enim ei quod judicaturus essem domum ejus in .ternum propter iniquitatem, eo quod noverat indigne agere filios suos, et non corripuerit eos.
3:14 Idcirco juravi domui Heli quod non expietur iniquitas domus ejus victimis et muneribus usque in .ternum.\
3:15 Dormivit autem Samuel usque mane, aperuitque ostia domus Domini. Et Samuel timebat indicare visionem Heli.
3:16 Vocavit ergo Heli Samuelem, et dixit : Samuel fili mi ? Qui respondens ait : Pr.sto sum.
3:17 Et interrogavit eum : Quis est sermo, quem locutus est Dominus ad te ? oro te ne celaveris me : h.c faciat tibi Deus, et h.c addat, si absconderis a me sermonem ex omnibus verbis qu. dicta sunt tibi.
3:18 Indicavit itaque ei Samuel universos sermones, et non abscondit ab eo. Et ille respondit : Dominus est : quod bonum est in oculis suis faciat.\
3:19 Crevit autem Samuel, et Dominus erat cum eo, et non cecidit ex omnibus verbis ejus in terram.
3:20 Et cognovit universus Isra.l, a Dan usque Bersabee, quod fidelis Samuel propheta esset Domini.
3:21 Et addidit Dominus ut appareret in Silo, quoniam revelatus fuerat Dominus Samueli in Silo juxta verbum Domini. Et evenit sermo Samuelis universo Isra.li.
4:1 Et factum est in diebus illis, convenerunt Philisthiim in pugnam : et egressus est Isra.l obviam Philisthiim in pr.lium, et castrametatus est juxta lapidem Adjutorii. Porro Philisthiim venerunt in Aphec,
4:2 et instruxerunt aciem contra Isra.l. Inito autem certamine, terga vertit Isra.l Philisth.is : et c.sa sunt in illo certamine passim per agros, quasi quatuor millia virorum.
4:3 Et reversus est populus ad castra : dixeruntque majores natu de Isra.l : Quare percussit nos Dominus hodie coram Philisthiim ? afferamus ad nos de Silo arcam foederis Domini, et veniat in medium nostri, ut salvet nos de manu inimicorum nostrorum.
4:4 Misit ergo populus in Silo, et tulerunt inde arcam foederis Domini exercituum sedentis super cherubim : erantque duo filii Heli cum arca foederis Dei, Ophni et Phinees.
4:5 Cumque venisset arca foederis Domini in castra, vociferatus est omnis Isra.l clamore grandi, et personuit terra.
4:6 Et audierunt Philisthiim vocem clamoris, dixeruntque : Qu.nam est h.c vox clamoris magni in castris Hebr.orum ? Et cognoverunt quod arca Domini venisset in castra.
4:7 Timueruntque Philisthiim, dicentes : Venit Deus in castra. Et ingemuerunt, dicentes :
4:8 V. nobis : non enim fuit tanta exsultatio heri et nudiustertius : v. nobis. Quis nos salvabit de manu deorum sublimium istorum ? hi sunt dii, qui percusserunt .gyptum omni plaga in deserto.
4:9 Confortamini, et estote viri, Philisthiim, ne serviatis Hebr.is, sicut et illi servierunt vobis : confortamini, et bellate.
4:10 Pugnaverunt ergo Philisthiim, et c.sus est Isra.l, et fugit unusquisque in tabernaculum suum : et facta est plaga magna nimis, et ceciderunt de Isra.l triginta millia peditum.
4:11 Et arca Dei capta est : duo quoque filii Heli mortui sunt, Ophni et Phinees.\
4:12 Currens autem vir de Benjamin ex acie, venit in Silo in die illa, scissa veste, et conspersus pulvere caput.
4:13 Cumque ille venisset, Heli sedebat super sellam contra viam spectans. Erat enim cor ejus pavens pro arca Dei. Vir autem ille postquam ingressus est, nuntiavit urbi : et ululavit omnis civitas.
4:14 Et audivit Heli sonitum clamoris, dixitque : Quis est hic sonitus tumultus hujus ? At ille festinavit, et venit, et nuntiavit Heli.
4:15 Heli autem erat nonaginta et octo annorum, et oculi ejus caligaverant, et videre non poterat.
4:16 Et dixit ad Heli : Ego sum qui veni de pr.lio, et ego qui de acie fugi hodie. Cui ille ait : Quid actum est, fili mi ?
4:17 Respondens autem ille qui nuntiabat : Fugit, inquit, Isra.l coram Philisthiim, et ruina magna facta est in populo : insuper et duo filii tui mortui sunt, Ophni et Phinees, et arca Dei capta est.
4:18 Cumque ille nominasset arcam Dei, cecidit de sella retrorsum juxta ostium, et fractis cervicibus mortuus est. Senex enim erat vir et grand.vus : et ipse judicavit Isra.l quadraginta annis.
4:19 Nurus autem ejus, uxor Phinees, pr.gnans erat, vicinaque partui : et audito nuntio quod capta esset arca Dei, et mortuus esset socer suus et vir suus, incurvavit se et peperit : irruerant enim in eam dolores subiti.
4:20 In ipso autem momento mortis ejus, dixerunt ei qu. stabant circa eam : Ne timeas, quia filium peperisti. Qu. non respondit eis, neque animadvertit.
4:21 Et vocavit puerum Ichabod, dicens : Translata est gloria de Isra.l, quia capta est arca Dei, et pro socero suo et pro viro suo ;
4:22 et ait : Translata est gloria ab Isra.l, eo quod capta esset arca Dei.
5:1 Philisthiim autem tulerunt arcam Dei, et asportaverunt eam a lapide Adjutorii in Azotum.
5:2 Tuleruntque Philisthiim arcam Dei, et intulerunt eam in templum Dagon, et statuerunt eam juxta Dagon.
5:3 Cumque surrexissent diluculo Azotii altera die, ecce Dagon jacebat pronus in terra ante arcam Domini : et tulerunt Dagon, et restituerunt eum in locum suum.
5:4 Rursumque mane die altera consurgentes, invenerunt Dagon jacentem super faciem suam in terra coram arca Domini : caput autem Dagon, et du. palm. manuum ejus absciss. erant super limen :
5:5 porro Dagon solus truncus remanserat in loco suo. Propter hanc causam non calcant sacerdotes Dagon, et omnes qui ingrediuntur templum ejus, super limen Dagon in Azoto, usque in hodiernum diem.
5:6 Aggravata est autem manus Domini super Azotios, et demolitus est eos : et percussit in secretiori parte natium Azotum, et fines ejus. Et ebullierunt vill. et agri in medio regionis illius, et nati sunt mures et facta est confusio mortis magn. in civitate.
5:7 Videntes autem viri Azotii hujuscemodi plagam, dixerunt : Non maneat arca Dei Isra.l apud nos : quoniam dura est manus ejus super nos, et super Dagon deum nostrum.
5:8 Et mittentes congregaverunt omnes satrapas Philisthinorum ad se, et dixerunt : Quid faciemus de arca Dei Isra.l ? Responderuntque Geth.i : Circumducatur arca Dei Isra.l. Et circumduxerunt arcam Dei Isra.l.
5:9 Illis autem circumducentibus eam, fiebat manus Domini per singulas civitates interfectionis magn. nimis : et percutiebat viros uniuscujusque urbis, a parvo usque ad majorem, et computrescebant prominentes extales eorum. Inieruntque Geth.i consilium, et fecerunt sibi sedes pelliceas.
5:10 Miserunt ergo arcam Dei in Accaron. Cumque venisset arca Dei in Accaron, exclamaverunt Accaronit., dicentes : Adduxerunt ad nos arcam Dei Isra.l ut interficiat nos et populum nostrum.
5:11 Miserunt itaque et congregaverunt omnes satrapas Philisthinorum : qui dixerunt : Dimittite arcam Dei Isra.l, et revertatur in locum suum, et non interficiat nos cum populo nostro.
5:12 Fiebat enim pavor mortis in singulis urbibus, et gravissima valde manus Dei. Viri quoque qui mortui non fuerant, percutiebantur in secretiori parte natium : et ascendebat ululatus uniuscujusque civitatis in c.lum.
6:1 Fuit ergo arca Domini in regione Philisthinorum septem mensibus.
6:2 Et vocaverunt Philisthiim sacerdotes et divinos, dicentes : Quid faciemus de arca Domini ? indicate nobis quomodo remittamus eam in locum suum. Qui dixerunt :
6:3 Si remittitis arcam Dei Isra.l, nolite dimittere eam vacuam, sed quod debetis, reddite ei pro peccato, et tunc curabimini : et scietis quare non recedat manus ejus a vobis.
6:4 Qui dixerunt : Quid est quod pro delicto reddere debeamus ei ? Responderuntque illi :
6:5 Juxta numerum provinciarum Philisthinorum quinque anos aureos facietis, et quinque mures aureos : quia plaga una fuit omnibus vobis, et satrapis vestris. Facietisque similitudines anorum vestrorum, et similitudines murium, qui demoliti sunt terram : et dabitis Deo Isra.l gloriam, si forte relevet manum suam a vobis, et a diis vestris, et a terra vestra.
6:6 Quare aggravatis corda vestra, sicut aggravavit .gyptus et Pharao cor suum ? nonne postquam percussus est, tunc dimisit eos, et abierunt ?
6:7 Nunc ergo arripite et facite plaustrum novum unum : et duas vaccas foetas, quibus non est impositum jugum, jungite in plaustro, et recludite vitulos earum domi.
6:8 Tolletisque arcam Domini, et ponetis in plaustro, et vasa aurea qu. exsolvistis ei pro delicto, ponetis in capsellam ad latus ejus : et dimittite eam ut vadat.
6:9 Et aspicietis : et si quidem per viam finium suorum ascenderit contra Bethsames, ipse fecit nobis hoc malum grande : sin autem, minime : sciemus quia nequaquam manus ejus tetigit nos, sed casu accidit.\
6:10 Fecerunt ergo illi hoc modo : et tollentes duas vaccas qu. lactabant vitulos, junxerunt ad plaustrum, vitulosque earum concluserunt domi.
6:11 Et posuerunt arcam Dei super plaustrum, et capsellam qu. habebat mures aureos et similitudines anorum.
6:12 Ibant autem in directum vacc. per viam qu. ducit Bethsames, et itinere uno gradiebantur, pergentes et mugientes : et non declinabant neque ad dextram neque ad sinistram : sed et satrap. Philisthiim sequebantur usque ad terminos Bethsames.
6:13 Porro Bethsamit. metebant triticum in valle : et elevantes oculos suos, viderunt arcam, et gavisi sunt cum vidissent.
6:14 Et plaustrum venit in agrum Josue Bethsamit., et stetit ibi. Erat autem ibi lapis magnus, et conciderunt ligna plaustri, vaccasque imposuerunt super ea holocaustum Domino.
6:15 Levit. autem deposuerunt arcam Dei, et capsellam qu. erat juxta eam, in qua erant vasa aurea, et posuerunt super lapidem grandem. Viri autem Bethsamit. obtulerunt holocausta, et immolaverunt victimas in die illa Domino.
6:16 Et quinque satrap. Philisthinorum viderunt, et reversi sunt in Accaron in die illa.
6:17 Hi sunt autem ani aurei quos reddiderunt Philisthiim pro delicto, Domino : Azotus unum, Gaza unum, Ascalon unum, Geth unum, Accaron unum :
6:18 et mures aureos secundum numerum urbium Philisthiim, quinque provinciarum, ab urbe murata usque ad villam qu. erat absque muro, et usque ad Abelmagnum, super quem posuerunt arcam Domini, qu. erat usque in illum diem in agro Josue Bethsamitis.\
6:19 Percussit autem de viris Bethsamitibus, eo quod vidissent arcam Domini : et percussit de populo septuaginta viros, et quinquaginta millia plebis. Luxitque populus, eo quod Dominus percussisset plebem plaga magna.
6:20 Et dixerunt viri Bethsamit. : Quis poterit stare in conspectu Domini Dei sancti hujus ? et ad quem ascendet a nobis ?
6:21 Miseruntque nuntios ad habitatores Cariathiarim, dicentes : Reduxerunt Philisthiim arcam Domini : descendite, et reducite eam ad vos.
7:1 Venerunt ergo viri Cariathiarim, et reduxerunt arcam Domini, et intulerunt eam in domum Abinadab in Gabaa : Eleazarum autem filium ejus sanctificaverunt, ut custodiret arcam Domini.\
7:2 Et factum est, ex qua die mansit arca Domini in Cariathiarim, multiplicati sunt dies (erat quippe jam annus vigesimus), et requievit omnis domus Isra.l post Dominum.
7:3 Ait autem Samuel ad universam domum Isra.l, dicens : Si in toto corde vestro revertimini ad Dominum, auferte deos alienos de medio vestri, Baalim et Astaroth : et pr.parate corda vestra Domino, et servite ei soli, et eruet vos de manu Philisthiim.
7:4 Abstulerunt ergo filii Isra.l Baalim et Astaroth, et servierunt Domino soli.
7:5 Dixit autem Samuel : Congregate universum Isra.l in Masphath, ut orem pro vobis Dominum.
7:6 Et convenerunt in Masphath : hauseruntque aquam, et effuderunt in conspectu Domini : et jejunaverunt in die illa atque dixerunt ibi : Peccavimus Domino. Judicavitque Samuel filios Isra.l in Masphath.
7:7 Et audierunt Philisthiim quod congregati essent filii Isra.l in Masphath, et ascenderunt satrap. Philisthinorum ad Isra.l. Quod cum audissent filii Isra.l, timuerunt a facie Philisthinorum.
7:8 Dixeruntque ad Samuelem : Ne cesses pro nobis clamare ad Dominum Deum nostrum, ut salvet nos de manu Philisthinorum.
7:9 Tulit autem Samuel agnum lactentem unum, et obtulit illum holocaustum integrum Domino : et clamavit Samuel ad Dominum pro Isra.l, et exaudivit eum Dominus.\
7:10 Factum est autem, cum Samuel offerret holocaustum, Philisthiim iniere pr.lium contra Isra.l : intonuit autem Dominus fragore magno in die illa super Philisthiim, et exterruit eos, et c.si sunt a facie Isra.l.
7:11 Egressique viri Isra.l de Masphath, persecuti sunt Philisth.os, et percusserunt eos usque ad locum qui erat subter Bethchar.
7:12 Tulit autem Samuel lapidem unum, et posuit eum inter Masphath et inter Sen : et vocavit nomen loci illius, Lapis adjutorii. Dixitque : Hucusque auxiliatus est nobis Dominus.
7:13 Et humiliati sunt Philisthiim, nec apposuerunt ultra ut venirent in terminos Isra.l. Facta est itaque manus Domini super Philisth.os cunctis diebus Samuelis.
7:14 Et reddit. sunt urbes quas tulerant Philisthiim ab Isra.l, Isra.li, ab Accaron usque Geth, et terminos suos : liberavitque Isra.l de manu Philisthinorum, eratque pax inter Isra.l et Amorrh.um.
7:15 Judicabat quoque Samuel Isra.lem cunctis diebus vit. su. :
7:16 et ibat per singulos annos circuiens Bethel et Galgala et Masphath, et judicabat Isra.lem in supradictis locis.
7:17 Revertebaturque in Ramatha : ibi enim erat domus ejus, et ibi judicabat Isra.lem : .dificavit etiam ibi altare Domino.
8:1 Factum est autem cum senuisset Samuel, posuit filios suos judices Isra.l.
8:2 Fuitque nomen filii ejus primogeniti Jo.l : et nomen secundi Abia, judicum in Bersabee.
8:3 Et non ambulaverunt filii illius in viis ejus : sed declinaverunt post avaritiam, acceperuntque munera, et perverterunt judicium.
8:4 Congregati ergo universi majores natu Isra.l, venerunt ad Samuelem in Ramatha.
8:5 Dixeruntque ei : Ecce tu senuisti, et filii tui non ambulant in viis tuis : constitue nobis regem, ut judicet nos, sicut et univers. habent nationes.
8:6 Displicuit sermo in oculis Samuelis, eo quod dixissent : Da nobis regem, ut judicet nos. Et oravit Samuel ad Dominum.
8:7 Dixit autem Dominus ad Samuelem : Audi vocem populi in omnibus qu. loquuntur tibi : non enim te abjecerunt, sed me, ne regnem super eos.
8:8 Juxta omnia opera sua qu. fecerunt, a die qua eduxi eos de .gypto usque ad diem hanc : sicut dereliquerunt me, et servierunt diis alienis, sic faciunt etiam tibi.
8:9 Nunc ergo vocem eorum audi : verumtamen contestare eos, et pr.dic eis jus regis, qui regnaturus est super eos.\
8:10 Dixit itaque Samuel omnia verba Domini ad populum, qui petierat a se regem.
8:11 Et ait : Hoc erit jus regis, qui imperaturus est vobis : filios vestros tollet, et ponet in curribus suis : facietque sibi equites et pr.cursores quadrigarum suarum,
8:12 et constituet sibi tribunos, et centuriones, et aratores agrorum suorum, et messores segetum, et fabros armorum et curruum suorum.
8:13 Filias quoque vestras faciet sibi unguentarias, et focarias, et panificas.
8:14 Agros quoque vestros, et vineas, et oliveta optima tollet, et dabit servis suis.
8:15 Sed et segetes vestras et vinearum reditus addecimabit, ut det eunuchis et famulis suis.
8:16 Servos etiam vestros, et ancillas, et juvenes optimos, et asinos, auferet, et ponet in opere suo.
8:17 Greges quoque vestros addecimabit, vosque eritis ei servi.
8:18 Et clamabitis in die illa a facie regis vestri, quem elegistis vobis : et non exaudiet vos Dominus in die illa, quia petistis vobis regem.
8:19 Noluit autem populus audire vocem Samuelis, sed dixerunt : Nequaquam : rex enim erit super nos,
8:20 et erimus nos quoque sicut omnes gentes : et judicabit nos rex noster, et egredietur ante nos, et pugnabit bella nostra pro nobis.
8:21 Et audivit Samuel omnia verba populi, et locutus est ea in auribus Domini.
8:22 Dixit autem Dominus ad Samuelem : Audi vocem eorum, et constitue super eos regem. Et ait Samuel ad viros Isra.l : Vadat unusquisque in civitatem suam.
9:1 Et erat vir de Benjamin nomine Cis, filius Abiel, filii Seror, filii Bechorath, filii Aphia, filii viri Jemini, fortis robore.
9:2 Et erat ei filius vocabulo Saul, electus et bonus : et non erat vir de filiis Isra.l melior illo : ab humero et sursum eminebat super omnem populum.
9:3 Perierant autem asin. Cis patris Saul : et dixit Cis ad Saul filium suum : Tolle tecum unum de pueris, et consurgens vade, et qu.re asinas. Qui cum transissent per montem Ephraim
9:4 et per terram Salisa, et non invenissent, transierunt etiam per terram Salim, et non erant : sed et per terram Jemini, et minime repererunt.
9:5 Cum autem venissent in terram Suph, dixit Saul ad puerum qui erat cum eo : Veni et revertamur, ne forte dimiserit pater meus asinas, et sollicitus sit pro nobis.
9:6 Qui ait ei : Ecce vir Dei est in civitate hac, vir nobilis : omne quod loquitur, sine ambiguitate venit. Nunc ergo eamus illuc, si forte indicet nobis de via nostra, propter quam venimus.
9:7 Dixitque Saul ad puerum suum : Ecce ibimus : quid feremus ad virum Dei ? panis defecit in sitarciis nostris, et sportulam non habemus ut demus homini Dei, nec quidquam aliud.
9:8 Rursum puer respondit Sauli, et ait : Ecce inventa est in manu mea quarta pars stateris argenti : demus homini Dei, ut indicet nobis viam nostram.
9:9 (Olim in Isra.l sic loquebatur unusquisque vadens consulere Deum : Venite, et eamus ad videntem. Qui enim propheta dicitur hodie, vocabatur olim videns.)
9:10 Et dixit Saul ad puerum suum : Optimus sermo tuus. Veni, eamus. Et ierunt in civitatem in qua erat vir Dei.
9:11 Cumque ascenderent clivum civitatis, invenerunt puellas egredientes ad hauriendam aquam, et dixerunt eis : Num hic est videns ?
9:12 Qu. respondentes, dixerunt illis : Hic est : ecce ante te, festina nunc : hodie enim venit in civitatem, quia sacrificium est hodie populi in excelso.
9:13 Ingredientes urbem, statim invenietis eum antequam ascendat excelsum ad vescendum, neque enim comesurus est populus donec ille veniat : quia ipse benedicit hosti., et deinceps comedunt qui vocati sunt. Nunc ergo conscendite, quia hodie reperietis eum.\
9:14 Et ascenderunt in civitatem. Cumque illi ambularent in medio urbis, apparuit Samuel egrediens obviam eis, ut ascenderet in excelsum.
9:15 Dominus autem revelaverat auriculam Samuelis ante unam diem quam veniret Saul, dicens :
9:16 Hac ipsa hora qu. nunc est, cras mittam virum ad te de terra Benjamin, et unges eum ducem super populum meum Isra.l : et salvabit populum meum de manu Philisthinorum, quia respexi populum meum : venit enim clamor eorum ad me.
9:17 Cumque aspexisset Samuel Saulem, Dominus dixit ei : Ecce vir quem dixeram tibi : iste dominabitur populo meo.
9:18 Accessit autem Saul ad Samuelem in medio port., et ait : Indica, oro, mihi, ubi est domus videntis.
9:19 Et respondit Samuel Sauli, dicens : Ego sum videns : ascende ante me in excelsum, ut comedatis mecum hodie, et dimittam te mane : et omnia qu. sunt in corde tuo indicabo tibi.
9:20 Et de asinis quas nudiustertius perdidisti, ne